When life gives you lemons, make lemonade!

Hoewel wij eigenlijk al weer een paar dagen thuis zijn wil ik toch nog een paar blogjes wijden aan onze Amerika reis. Onze reis eindigde namelijk niet in San Fransisco, maar daarna hadden wij weinig tijd/elektriciteit om te bloggen. Inspiratie genoeg, maar ik moet daar echt even voor gaan zitten en dat lukt niet altijd als je op reis bent. Sowieso ben ik ook niet zo'n fan van laptops, ik ben er niet zo handig in.

Na SF gingen wij zuidwaarts voor een paar daagjes strand. Sunset Beach Statepark, klinkt goed toch?
Hmm, naarmate wij zuidelijker kwamen zagen wij ook meer wolken. Eenmaal op de camping (eenvoudig, met sanitair) zagen wij geen zon maar mist: zeemist! (1 duinrij vd oceaan)
Compleet in nevelen gehuld, nat en bovendien koud. Wat een afknapper. Ik zakte in een diepe vakantiedip. En daar ben ik héél goed in. Uit armoede gingen we maar uit eten.
Iets noordelijker gelegen Santa Cruz is een vreemd plaatsje. Beetje hippie-achtig en vergeven van zwervers. We konden moeilijk iets leuks vinden , maar streken uiteindelijk neer in een soort jaren-50 diner. Culinaire verrassing van de reis: het bleek een vegetarisch/veganistisch restaurant te zijn!
Dat was even slikken. Gelukkig hadden we een zéér gay ober, dit ter vermaak van onze kids. Het eten viel deels mee: ik had een prima brown rice vegatable curry (soort nasi) met pinda saus, de nachosschotel was ook prima te doen (bruine bonen/kaas/tomaat/chips/guacamole), maar de fake kipburger en de FLT (fake-bacon Lettuce Tomato) op sourdough viel de kinderen zwaar. Toch een kleurrijke vakantieanekdote rijker.
In het plaatsje bleken sommige winkel nog tot 22.00 uur open en wij gingen op zoek naar een goede boekenwinkel. Mijn oudste zocht namelijk een nieuw deel van een vervolgserie. Bij de 1e winkel slaagden we niet, MAARRRRRRR...... ze hadden wel uitverkoop in kookboeken!!!!!!
Ik wilde alles wel meenemen. Het was dat de rest in de auto zat te wachten anders had ik er nog lang rondgedwaald. Uiteindelijk 2 leuke boeken gescoord voor 7 dollar!!!!!

The doughmakers cookbook gaat over de ervaringen van 2 zussen die een bakvormenimperium hebben opgezet, met allemaal typisch Amerikaanse bakrecepten.
In Nonna's Kitchen is ook een mix van levensverhalen (van oude Italiaanse oma's) en zeer persoonlijke succesrecepten.
Helemaal geweldig. Ik weet niet of ik er veel mee ga doen (heb nog stapels kookboeken/tijdschriften thuis), maar het was lekker leesmateriaal.
Net voor sluitingstijd vonden we in de 2e (mooie) boekhandel het gezochte boek. Wat een opluchting nu hoefden we niet steeds naar een boekenwinkel uit te kijken. Zelf ben ik later nog wel eens zo'n fantastisch winkel ingedoken, met mijn handen op mijn rug, kijkend naar de Dorie Greenspan's.
(2 dagen later had hij het alweer uit, nonstop bijna 500 blz. in het Engels lezen, toch wel knap).

school sardientjes

Een ander leuk plaatsje in de buurt in Monterrey. Vroeger bekend vanwege de canning industry ( sardientjes in blikken), maar opeens waren alle sardienen verdwenen en nu zijn de oude fabrieken een toeristische trekpleister vanwege de huisvesting van leuke winkeltjes/restaurants (Cannery Row) Er is trouwens ook een heel groot zeeaquarium. Terwijl ik ging window shoppen heeft de rest mooie vissen bekeken en zeer mooie foto's gemaakt.
 

De omgeving vd camping was trouwens fantastisch, de tuin van Californië ofzo. Voetbalvelden vol aardbeien/artisjokken/ avocado's/ citrusvruchten en vreemd genoeg spruitjes. Veel gesnoept van overzoete aardbeien.
In de velden werkten legioenen Mexicaanse (illegale?) seizoensarbeiders. In de 40+ hitte. Op de radio was een stukje van een stand-up comediant die vertelde over al haar kennissen die tegenwoordig opeens vegetarisch/vegan waren omdat ze het zo zielig vonden voor de dieren. What about de illegalen die in de hitte moesten ploeteren bij het oogsten van de door hun geliefde groenten? Ik kon er wel in meevoelen.

Het weer op de camping is niet verbeterd, na 2 dagen trokken wij weer verder naar Los Angeles. Eerst een stukje 17 Mile Drive. Hadden we niet hoeven doen, tol betalen voor een rondrit langs miljonairshuizen. Natuurlijk had je ook mooie uitzichten op zee (met dolfijnen), maar er waren nog steeds flarden mist. Verder dus met Highway 1 naar de 'city that never sleeps'. (of was dat New York?)

17-mile drive

voorgaand reisdeel

San Francisco, stad met vele gezichten.

In SF verbleven we in een best luxe hotel. 1 nadeel: het lag aan de overkant vd baai, dus moesten we steeds over de Bay Bridge. Naast tolgeld kost dit ook veel tijd, zeker als de Battle of the Bay gehouden wordt (soort Ajax-Feyenoord van SF Footballclubs) plaats vindt! De stad is echt heel mooi.

Heerlijke woonwijken met artistieke huizen waar je zo zou willen wonen. Zelfs Downtown is aantrekkelijk met zijn afwisselende bouwstijl en bevolkingsgroepen. Mijn dames waren echter alleen geintereseerd in shoppen en wel voornamelijk Abercombie and Fitch. Het winkelaanbod is zo overweldigend dat ik niet weet waar te beginnen en dus niets doe, zeker als we met z'n allen zijn. Werkt niet.
Eigenlijk ben wel een beetje klaar met toerist zijn.
Je mist altijd de beste spots, bent altijd maar onderweg van A-B, zoekende, en later lees je wat je allemaal gemist hebt!

Ik hou van Chinatown, maar welk vd 100 restaurants moet je kiezen? Onze uiteindelijk keuze viel een beetje tegen, waarschijnlijk gewoon het verkeerde gegokt want de tent zat wel bomvol Chinezen.

Gelukkig is er maar 1 Alcatraz! Je moet wel vt voren via internet kaartjes regelen want anders moet je soms dagen wachten op een plekje. Leuk kort boottochtje (veel Abercombie/Fitch sweaters aan boord, vooral bij de NL'rs). Individuele rondleiding met Ipods. Ook in het Nederland. Ideaal voor de kids om zelf rond te lopen. Gelukkig was er ook een boot terug, het is best wel beklemmend. Daarna wilde ik natuurlijk naar de Fishermans Warff voor vis en naar Ghirardelli voor chocolade. Ook had ik nog heel graag een naar het schijnt fantastiche bakkerij bezocht, Tartine Bakery, maar ik ben niet alleen op vakantie, we moesten verder, weg uit SF. (Later las ik ook nog over culinaire stadswandelingen door locals, mjammmm)

Napa Valley

In de buurt van Seqoia kwamen we langs diverse fruitstalletjes. Toen wij bij 1 ook een NL'se vlag zagen zijn wij daar gestopt om iets te kopen. Van een passerende buurman begreep ik dat de bewoner het erg leuk zou vinden om even met ons te praten. Ik liep dus het terrein op en trof daar hr.Berghuis(84), pensionado uit zuid-California. Geemigreerd in de jaren 50 ( na Jappenkamp en slechte werkvooruitzichten in NL), met oprotpremie vd regering. Na zijn pensioen helemaal gelukkig met een speciale fruit/bamboekwekerij als hobby!
Hij vond het helemaal leuk dat we kwamen en we moesten blijven voor koffie/thee. Hij kreeg wel vaker bezoek en had zelfs een visiteboek. Het was een heel leuk echtpaar en jammer genoeg moesten we na een uurtje toch echt verder. 

In Seqoia ( grote Redwood bomen) trof ik als toppunt van toeval een Natuurwinkelklant!!!!
Ik wist wel dat zij ook zou gaan, maar eerder en startend va de Westkust. De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Even echt gezellig.

Na een vreselijke accomodatie in de buurt van Yosemite vonden we voor de volgende nachten toch een leuk kampeerplekje. Super primitief, zelfs geen stromend water. Hoewel, er stroomde een beekje. Het water was drinkbaar na min. 5 min. koken. Back to basics.
Onze volgende stop was Napa Valley, civilisation at last!
Napa village moet je overslaan, daar is echt niets te doen, behalve Oxbow Market, een soort overdekt delipleintje met overheerlijke producten. Jammer genoeg hadden wij net gelunched in een redelijk anoniem tentje. 

De Valley zelf is erg leuk met allemaal wijndomeinen (=proeflokalen!!!!!).
Wij bezochten V. Sattui (125 jaar oud). Erg leuk plekje met deli en picknickplaats zodat je lekker kunt lunchen met hapjes en ingeslagen wijn. Ideaal met kids. Wij konden nog wel uren blijven, maar de kids wilden zwemmen. Dus terug naar de camping voor spetterend plezier!
Voor ons was er lekker avondeten in de vorm van overheerlijk frans brood (eindelijk weer normaal brood) lekkere kaasjes en ravioli ( allemaal V.) en voor de kids bezorgde pizza: Life is good!
Ps. tegenover de V. zat ook een deli van Dean & Deluca, wat had ik daar ook nog graag een kijkje genomen.

             

 Wij maken echt (te)veel miles. In 2 weken tijd al meer dan 4000 (6500 km)!!!!
Natuurlijk komt dat door ons begin traject van Dalles-Denver, maar sowieso zitten we elke dag snel een paar uur in de auto. Nou vinden wij dat niet erg, maar voor de kids is het natuurlijk anders. Ik moet echter zeggen dat ze het geweldig doen! Op een paar uitbarstingen na geven ze geen kik. Zolang de radio tenminste aanstaat (  ik kan geen .... meer horen) en er geregeld iets lekkers in gaat. Gelukkig maar, anders waren het onaangename dagen.
Onderweg heb ik trouwens wel een paar lekkere dingen gescoord bij een stalletje langs de kant vd weg, zelf gebakken gooddies, heerlijk.

Wij lijken wel Jappanners. In vliegende vaart langs de hoogtepunten. Eerst Bryce Canyon, mooie mystieke uitgeslepen rotsformaties, daarna de Grand Canyon, wereldberoemde vergezichten hoewel de noordkant iets minder grand is dan de zuidkant en vervolgens LAS VEGAS. We hadden een beetje met de dagen en de timing geschoven zodat we uiteindelijk op zaterdagavond aankwamen. Dat was niet geheel handig! Het is natuurlijk DE uitgaansdag vd week en bovendien was het ook ongeveer het laatste weekend voor de scholen weer begonnen. Erg druk dus. Bovendien ook erg warm. Wij zijn met de auto een paar keer over de Strip gereden en toen lekker gaan slapen. 's Ochtend uitgebreid ontbijten bij Denny's en toen een beetje shoppen.

Tegelijk met heel California vertrokken wij richting de Westkust en stonden dus gigantisch in de files. 
4,5 uur over 150 km! Toch hadden wij nog mazzel, wij zagen ook veel mensen met autopech (kokende motor?). Uiteindelijk bleek de hoofdoorzaak van het oponthoud zeer onverwacht, de staat California checkte iedere binnenkomer op agrarische artikelen zoals zaden/planten. Op een 4 baanssnelweg. Vanwege ons Texas-nummerbord werden wij ook even gestopt, maar mochten gelukkig weer door. Stel je voor dat wij onze bagage moesten uitpakken ( > 11 tassen).
Na een overheerlijke steak stopten wij dicht bij Sequoia voor een motelletje. Vanaf morgen nog een paar dagen spartaans kamperen en dan richting de Nappa Valley (wijn) en San Fransisco. Mijn favoriet deel vd reis!

Typisch Amerikaans koekvormpje in souvenirwinkel Grand Canyon

 

Birthday boy

Deze week hadden we natuurlijk het eigenlijke hoogtepunt van deze reis: Antal was jarig! Hij werd 10 (zelfs mijn jongste is nu een tiener!), en dat hebben wij geweten! We hadden de tent versierd en na de kadootjes hadden we zelfgebakken pancakes als ontbijt. Vervolgens vertrokken we voor een echt verjaardagsprogramma: eerst naar een soort funhal en daarna ergens zwemmen. Bij de funhal (videospelletjes en karten etc) hoorde ook een all-you-can-eat buffet. Pasta's, undercooked pizza's (schijnt zo te horen) en gelukkig ook een saladbar. Onbeperkt drinken en zelf ijsjes tappen. Wat wil je nog meer? (behalve weg). Pal er tegenover zal een Disney-achtig waterpark dus daar zijn we toen maar naar toe gegaan. Allemaal gekke glijbanen etc. Much fun.
Voor ons avondeten zijn we in Salt Lake City naar de Spagettifactory gegaan.
Niet duur, best lekker en in een oude fabriekshal. Het is een soort keten.

Als verjaardagstaart hadden we een supermarkt appeltaart, we zagen later dat het zonder gewone suiker was. Toch was de taart nog steeds erg zoet! Het was ook een erg gelei-ige taart, we hebben 'm niet helemaal opgegeten. Natuurlijk had ik in mijn Dutch Oven zelf een taart moeten bakken, maar ik twijfel nog een beetje of een taart ook naar chili gaat smaken (je mag geen zeep gebruiken). Ik had trouwens een Dutch Oven kookboekje gekocht en de schrijvers bleken in de buurt vd camping te wonen! Zij hadden al aan veel Championships meegedaan en vaak gewonnen, een goed boek dus. Ik heb ze direct een mailtje gestuurd dat ik hun boekje had gekocht. Ze wensten mij Good luck!

Yogi Bear?

Het is alweer een paar dagen geleden dat ik heb geblogd. We zaten namelijk in Yellowstone Park en daar heb je absoluut geen internet/wifi! Zelfs maar heel beperkt mobiele telefoondekking. Ik voel mij wel een beetje een junkie, maar ik heb vond het niet leuk om zo afgesloten te zijn. Er gebeurt elke dag wel zoveel dat ik wel 3 blog/dag kan schrijven!
Yellowstone was een leuk park. We hadden eigenlijk een camping in het noordelijk deel ingedachten, maar omdat we best laat aankwamen besloten we maar de 1e mogelijke camping te pakken: Lewis Lake. Prima plek, onder de bomen, wel veel muggen.  Nou zijn muggen altijd dol op mij. Op een gegeven moment vroeg een onbekende dame bij een bezienswaardigheid waar ik die muggenbeten opgelopen had want dan ging zij daar niet naar toe! Toen had ze de dikste nog niet eens gezien!

Wij hebben het park van onder tot boven bekeken. Weer veel miles dus. Het park is beroemd om zijn geisers, bijv. Old Faithful. Deze spuit gemiddeld elke 93 minuten en dan max 5 min, 30-55 meter hoog. Bijzonder natuurfenomeen.

Yellowstone Park was natuurlijk DE plek voor mijn Dutch Oven. Nog niet helemaal op de officiele manier (op een rooster boven de kooltjes ipv in de kooltjes), maar de chili was heerlijk! Toen ik naar het toilet liep (huisje met wc pot op gat in de grond) bood iemand mij zijn teveel aan rijst aan. Kijk dat vind ik nu leuk, ik heb dus rijst geswapt voor chili. De volgende dag zei hij dat het awsome was (Amerikanen kunnen altijd zo heerlijk overdrijven).

We zijn ook een paar keer uit eten geweest, mooie entourage in oude cabins, maar het eten was echt een beetje gaarkeuken en best duur met z'n 6'en.
De parkwinkel hadden maar beperkt aanbod dus wij hebben rijst met aangeklede soepsaus (was best lekker) en dat soort campfood.
Wij hebben veel herten en bizons gezien, maar geen beren. Hoewel.......?
Midden in de nacht liet iemand het alarm van zijn auto heel vaak afgaan. Zeer irritant. Toen hoorden wij: can anyone hear me? Onze buren reageerden en toen bleek dat hij dacht dat er een beer rond zijn tent scharrelde! Dan zit je toch wel rechtop in je (kwetsbare) tent. Ik was klaar om naar de auto te sprinten, maar mijn man blijft altijd cool. De buren gingen met hun koplampen op de tent schijnen en meerdere buren gingen rondjes rijden over de camping. Uiteindelijk ging iedereen maar weer slapen. Bleek de volgende dag dat het waarschijnlijk een snurkende buurman was geweest!!!! Wat een joke!
Nog een vistochtje gehad zonder vangst en toen was het alweer voorbij.
Na 3 nachtjes zijn wij weer verder getrokken richting Salt Lake city, voor een KOA camping met douches en zwembad. Dit was onderhand ook wel nodig. Ik denk dat de beren onze mensengeur al bijna niet meer zouden herkennen.

Happy camping ?

We hebben ons 1e nachtje tent er op zitten, in Mueller state park. Leuke plek, goed verzorgd, met toilet, douches en all! De perfecte combo van outback en comfort. We mochten hier gelukkig wel een vuurtje stoken, met het eten moeten wij erg voorzichtig zijn, alles in de auto bewaren want afgelopen weekend was er nog een beer op de campground geweest!

's Ochtend lekker boterhammen geroosterd in pannendeksels. Het zoetige casino witbrood is eigenlijk gewoon niet te eten, maar geroosterd is het prima te doen. Natuurlijk moest het ik wel iets upgraden, ook in de outback! Lekker met philadelphia, tomaat, ui en avocado.

Na het ontbijt gingen wij in Colorado Springs (leuke plaats) vishengels en mijn Dutch Oven kopen, een Lodge 8 quarts. Na een uitgebreide lunch (we hebben zelfs doggy bags laten maken) reden wij terug naar de tent voor een rustige middag. Het begon echter hard te regenen. Stom genoeg had ik nooit aan regen gedacht. Te heet/te koud, dat wel, maar regen? Nou er kwam plenty. Wat moet je dan op een camping? Na ruim een uurtje wachten op beter weer besloten wij maar een volgend dorpje te bezoeken. Dit was niet zo'n slim plan. Het was namelijk nog verder de bergen in. Nu hadden wij regen, slinger wegen èn mist/wolken.
Ook was het veel verder dan wij dachten en het was al donker toen wij in Cripple Creek aankwamen. wat een disappointment. Het was een soort Las Vegas in historische panden. Een en al gokmachines. We zijn de hoofdstraat op en neer gereden en toen weer snel down hill. Wat een desperate plek, daar wilde ik niet eens iets eten. Het regende nog steeds keihard, met onweer. Wij waren bang midden in de nacht uit een natte tent te moeten vluchten, dus besloten wij nogmaals op zoek te gaan naar een motel. Het voelde wel een beetje overdreven, maar de dag erna moesten wij weer minstens 9 uur rijden en dan wil je wel uitgerust zijn. Op de tv zagen wij later dat er hele wijken verzopen waren. 's Ochtends was het weer prachtig zonnig en het was echt jammer dat wij niet bij onze tent zaten voor een lekker ontbijtje. Terug op de camping bleek de tent het aardig doorstaan te hebben. Het motel was misschien toch niet echt nodig geweest, maar dat is achteraf. Alles weer in de auto gegooid voor onze laatste lange autorit, op naar Yellowstone park (en Yogi Bear?)

Hit the road.

 Na een goede vlucht (met trouwens een erg lekkere groene curry) hebben wij al een nachtje geslapen in de buurt van Dallas. Het is erg heet, 40+, zo schijnt het al 30 dagen achter elkaar te zijn, ook voor hier bijna een record.
Gelukkig had ons hotel een zwembadje! Omdat wij in Tex-Mex county zijn gingen wij voor ons avondeten op zoek naar een taqeiria (of zoiets). Wij kwamen terecht in een local-jokaltent met alleen Spaans sprekende mensen, ik moest zelfs in het Spaans bestellen! Wel authentiek natuurlijk, echt lekker was trouwens anders. Ik had een soort taco die eerst in vet gebakken was ofzo, helemaal doordrenkt. Na een goed hotelontbijt (met pancakes uit een a la minute automaat) hebben wij vandaag met enkele pauzes zeker 12 uur gereden. De auto is lekker ruim en heeft airco, de kids zijn ook nog wel een beetje slaperig door het tijdsverschil dus niemand vond het erg. Volgens de planning zouden wij vandaag kamperen in een State park, maar omdat het ook om 18.00 uur nog 40+ wachtten wij nog even met het opzetten van de tent. We gingen eerst boodschappen doen in Amerillo. Bij de Wallmart. Schijnt een zeer uitbuitende keten te zijn met slechte sociale voorwaarden, maar wij waren blij met de airco. Alle schappen heb ik natuurlijk goed bekeken. Leuke dingen gezien bijv. frosting/glazuur in allerlei kleuren in een spuitbus, zoals de spuitslagroom bij ons. Omdat de Wallmart 24/7 open is hebben wij zelfs nog even geopperd om daar gewoon de hele nacht te blijven. De campsite hebben wij trouwens gelaten voor wat het was, zonde van de $30 maar het was echt te warm en het was een desperate plek, in de middel of nowhere, zeer sober, net of je op een parkeerterrein stond. In verband met de droogte mocht er ook geen vuur gemaakt worden , wat toch bij kamperen hoort. Ook een beetje zonde van het tent opzetten want wij moeten morgen al weer vroeg door voor weer een lange dag reizen. Dus ook nu weer in een motel. Dure business op deze manier. Door onze uitgebreide lunch hebben wij trouwens wel het avondeten geskipped, dus iets bespaard. Ik hoop dat wij niet vannacht wakker worden van de honger (en tijdverschil). Nu lekker slapen en morgen op naar de Rockey Mountains!


Antal and the amazing pancakemachine!



USA, here we come!!!!!!

Eindelijk is het zover, morgen 30/7/11, vertrekken wij naar Amerika. Bepakt en bezakt want wij gaan echt kamperen. Dus is de tent mee, net als de matjes/slaapzakken en kookspulletjes. Aan de andere kant vd grote plas staat een 7 persoons auto klaar waar hopelijk alles in past. We hebben natuurlijk wel enige ervaring met onze Canada reis (2008), maar het blijft spannend!
In ieder geval gaan wij veel miles maken, overnachten soms in een hotel, maar voornamelijk wordt het kamperen (vaak primitief zonder stroom/water/wc).
Waarschijnlijk ook wel een beetje afzien, ook zonder stoelen, maar gelukkig staat in de meeste National Parks op iedere plek een picknicktafel/bankjes. Wij kopen er waarschijnlijk nog 2 regisseurstoelen bij. Ook gaan wij achter een Dutch Oven aan zodat we niet ieder avond op 2 pitjes hoeven te koken.
En natuurlijk uit eten. De kids verheugen zich erg op de ontbijten met pancakes (en alle cola). Ik weet nog niet helemaal waar ik mij op verheug, waarschijnlijk toch wel de bewoonde wereld vd West-coast. Chinatown in San Fransisco, de stranden, en alle boeken die ik ga lezen, zeker ook de supermarkten en speciale adresjes. Ik ben benieuwd waar ik allemaal mee thuis kom, in ieder geval iets culinairs voor de foodswap!
Voor onze familie en vrienden houden wij een apart blog bij, een soort reisverslag. Als het allemaal lukt ga ik ook af en toe een culinaire belevenis vermelden op dit blog, mits wij internetbereik hebben (in the outback).
Als alles volgens plan verloopt zijn wij 29 augustus weer 'home sweet home'.
('k ben niet zo'n vlieg-fan). Dus in ieder geval tot dan, maar waarschijnlijk tot eerder!



Vervolg: http://gewoonlekkergewoon.blogspot.nl/2011_08_01_archive.html
 http://gewoonlekkergewoon.blogspot.nl/2011/09/when-life-gives-you-lemons-make.html 
http://gewoonlekkergewoon.blogspot.nl/2011/09/end-of-story.htmlen
http://gewoonlekkergewoon.blogspot.nl/2011/09/bits-and-pieces.html

Mijn bijdrage voor de foodblogevent juli 2011

Bijna vergeten: nog snel een bijdrage insturen voor het foodblogevent van juli 2011. Deze maand wordt het event ge'host' door Esmee van Es' Factory.
Zij had een zeer originele thema bedacht: 'waar rook is, is vuur', beschrijf een recept met een gerookt ingrediënt.
Hoe verzin je het. Er zijn natuurlijk diverse invalshoeken. Iets geBBQ-eds . Met gerookte tofu, rookworst, gerookte spek, bereidt in een rookoventje, en natuurlijk met gerookte vissoorten. Zalm, forel of zoals in mijn recept: makreel.

Oorspronkelijk was het een salade met gerookte forel, ooit gemaakt voor de Kerst. Ik kon echter later nooit meer het recept terug vinden en ben er dus maar een eigen draai aan gaan geven. Naar volle tevredenheid. Ook mensen die niet zo van vis houden vinden dit over het algemeen een zeer smakelijke variatie door de combinatie met de frisse citrussmaak vd salade.

Makreelcreme-crostini met rauwkostsalsa

1 (middel)grote gerookte makreel, ontgraat en uitgeplozen
1/2 blokje monchou
1 el creme fraiche/sour cream
goede kneep citroen
paar draaien peper

1/4e rode paprika
1/4-1/2 komkommer, geschild, zaadlijst verwijderd
1 stengel bleekselderij (niet te groot)
1/4e appel, geschild
1/4-1/2 ui
sap v 1/2 citroen (ongeveer, - kneep van makreelcreme)
ruime el verse dille, zeer fijn gesnipperd (gedroogde kan ook)
paar draaien peper
zout

Doe alle ingrediënten voor de makreelcreme in een staafmixerbakje en draai tot een smeuïge creme.
Snij de salsa ingrediënten zeer fijn en meng met veel citroensap. Door de hartige/rokerige smaak van de viscreme kan de salade aardig wat hebben/gebruiken zodat een lekkere balans ontstaat. Op smaak maken met peper/zout. Serveren op een stokbroodje. Toastje kan ook maar wordt snel slap door de citroen, op een plakje komkommer zou ook kunnen.

Omdat niet iedereen uit zichzelf de combo ziet zitten serveer ik het vaak al klaar gemaakt, ze weten anders niet wat ze missen.  Zelfbediening met een los schaaltje salsa kan natuurlijk ook. Of geen salsa, maar dan zou ik meer citroensap in de makreelcreme gebruiken.

Feest:altijd leuk!

lk ben nu druk bezig met de voorbereidingen voor onze vakantie, lange to-do-lijst afwerken, bijv. alles wassen wat los/vast zit, koelkast/keuken/badkamer poetsen zodat ons huis netjes achterblijft voor de konijn/post/vissen-oppas, voor als we niet terugkomen en zeker ook voor als we wel terugkomen want ik weet dat het fijn is als je na de vakantie niet eerst een erfenis hoeft te verwerken.
 

uitnodiging in stijl

Voor nà de vakantie ben ik ook al weer bezig geweest: wij houden de laatste zaterdag van onze schoolvakantie een buurt/vrienden een AFTER-BBQ. Gezellig bijkletsen over de vakantiebelevenissen en de zomervakantie afsluiten, klaar voor het nieuwe schooljaar! Op onze kerstborrel komen altijd alleen maar volwassenen, nu is het mèt kids! Ik zie daar wel een beetje tegenop: als iedereen komt zijn het 24 volwassenen en 32 kids(+4)! Ik ga mij nog steeds richten op de volwassenen want bij de kids weet je toch nooit wat ze lekker vinden, gewoon broodje hamburger/knakworst ofzo. En als het slecht weer is blaas ik alles af want >50 personen passen echt niet in ons huis!

Mijn eeuwig actieve-creatieve buurvrouw had trouwens ook een leuke verjaardagsuitnodiging gemaakt. Echt leuk, misschien was iets groter wel steviger, maar natuurlijk ook meer knipwerk.

 

3x raden wat ze gingen doen??!

Flonkerende robijnen.

Zijn ze niet prachtig, dit bakje vol eetbare edelstenen? En niet eens van de 'groentenjuwelier', maar gewoon uit mijn ouders tuin. Ik hou van rode bessen/aalbessen. Lekker sappig en fris zurig. Ik pak steeds een paar steeltjes om tussendoor van te snoepen. De pitjes zijn wel een beetje vreemd, je moet er ook niet op kauwen, maar ze een soort pletten met je gehemelte zodat het sap vrij komt en dan doorslikken. Bij mij thuis vinden alleen de jongste 2 ze lekker en mijn man alleen met veel suiker (er ontstaat dan een soort siroop die lekker is in de yoghurt).
Enige weetjes:
Familienaam: Ribes Sylvestre, bestaande uit rode en witte (zachtere smaak) aalbessen en na kruising met andere ribes zelfs een zwarte aalbes. Ze bevatten naast veel vit. C ook veel pectine waardoor je er heel goed jam van kunt maken.
Bekendste soorten hebben imposante namen als: Jonkheer van Tets (rood), Witte Parel (wit) en Baldwin (zwart).
In het Duits: Johannisbeeren; Frans: Groseilles; Engels: red currant; Zweeds: vinbär.

Naast de genoemde yoghurtvariant kun je er limonade, sap, saus en fruitsalade van maken. Ik wilde echter iets anders, nl: taart.
Naast een taart van alleen geklopte eiwit en bes had ik ook een lekker recept voor een bijzondere rabarbertaart. Omdat rabarber en rode bes allebei zuur zijn had ik het idee dat ik dat wel kon uitwisselen. Mijn enige twijfel betrof de pitjes, zou dat een vervelend mondgevoel geven als de besjes zacht/gaar waren geworden? Uitproberen dus!



Rode bessen cheesecake/taart

Deeg:    225 gr bloem, evt deels amandelmeel, bijv 75 gr
              100 gr koude boter, half roomboter/half margarine
               50 gr suiker
               1 eierdooier
               snufje zout
               1 à 2 tl water
Vulling: bakje geriste bessen (500 gr ongerist ofzo)
               150 gr suiker
               2 eieren, gesplitst
               250 gr kwark (ik had volle)
               100 ml slagroom
               1 tl citroenschil (of goede kneep sap)
               1 el maizena
Bereiding: Kneed van alle deegingrediënten een soepel deeg. Rol het uit tot een ronde lap en bekleed een ingevette springvorm. Maak ook een opstaande rand. Prik gaatjes in de bodem en zet een uur in de koelkast. Meng de geriste bessen met 50 gr suiker en laat een tijdje staan. Verwarm de oven op 200C. Bak de bodem met een steunvulling (bakpapier+gedroogde bonen) ongeveer 10 min. Verwijder de steunvulling en bak nog 5 min.
Klop de eiwitten (ook vd bodem, 3 dus) stijf met een beetje suiker. Roer de eierdooiers los met de kwark, suiker, slagroom en citroenschil/sap. Bestuif met de maizena en meng hier de stijfgeklopte eiwitten omzichtig doorheen. Laat de bessen uitlekken, vang de siroop op (lekker in een toetje) en roer de bessen door de kwarkvulling of spreid de bessen over de bodem en bedek met de kwarkvulling. Ongv. 35 min. in de oven tot de bovenkant mooi gekleurd is en de vulling stevig.

Origineel rabarberrecept van Smulweb

Resultaat: Een lekkere frisse moussige toetjestaart met een stevige zanderige korst. Ik maakte een cruciale fout: ik gooide de rode bessen met het suikersap in het kwarkmengsel: joegeldebom (Gronings voor dunne drab). Mijn vulling bleef dus eeuwen vloeibaar, ik heb de taart denk ik wel 3x teruggezet. Daardoor werd de bovenkant te donker, maar je proefde het niet. De vulling was door het sap wel mooi rose geworden. Na een dagje opstijven was het resultaat prima. De bodem zou ik misschien iets langer voorbakken, en de taart niet te hoog in de oven zetten ivm carameliseren van bovenlaag door verhit gril/verwarmingselement. Van de pitjes heb ik niets meer gemerkt!  Experiment geslaagd!




Bijzondere eetclub

Ik denk er wel eens over om mij bij een eetclub aan te sluiten. Kleinschalig, voor de gezelligheid, omstebeurten bij een ander te eten, of via een kookschool waar je gebruik kunt maken van een professionele keuken en op deze manier waarschijnlijk ook nog iets leert. Tot nu toe nog geen actie ondernomen, het blijft bij fantaseren.
Nu las ik vanochtend op AD.nl iets over een wel hele bijzondere tijdelijke eetclub: de Over Datum Eetclub! Met de volgende filosofie:
Op alle levensmiddelen in de supermarkt is een houdbaarheidsdatum aangegeven. Er zijn 2 varianten:
TGT, te gebruiken tot, voor vers voedsel als vlees/vis/zuivel/groente/fruit, als datum van uiterste consumptie ivm bederf/gezondheidsrisico's en
THT, tenminste houdbaar tot, voor droogwaren zoals rijst/meel/bonen/blikgoed, waarna de fabrikant de smaak en kwaliteit niet meer kan garanderen, maar er geen gevaar voor de gezondheid ontstaat.
Nu is de Amsterdams culturele instelling Mediametic van mening dat het met de TGT wel losloopt. Fabrikanten zouden een ruime slag om de arm houden (om risico's te voorkomen) en op deze manier zouden er dus veel nog eetbare producten door de onwetende consument weggegooid worden. Als protest tegen dit exces van de wegwerp/consumptiemaatschappij (en natuurlijk als publiciteitsstunt) worden er va 19 juli op 6 dinsdagavonden gratis diners georganiseerd met over de datum-ingrediënten.
Wel met enige voorwaarden: je moet zelf mee een ingrediënt meenemen, helpen koken, en het zelf op durfen eten (niet onbelangrijk detail!).

Hmm, ik weet niet zeker of dit de eetclub is die ik in gedachten had. Zelf ben ik niet zo moeilijk met de datum. Zeker als het nog ongeopend is. Maar wel graag mijn eigen verpakkingen waarvan ik weet hoe het behandeld is (steeds in de koelkast etc.) .
Als ik eters krijg gebruik ik natuurlijk voor de zekerheid wel alleen verse ingredienten, ik zou me doodschamen als er iemand toch ziek van zou worden.
Het is ook een kwestie van opvoeding, mijn schoonmoeder gooit denk ik al dingen weg vóór de TGT en dat doet mijn man dus ook.
Ik leer mijn kinderen eerst te proeven met neus/ogen: ziet het er nog lekker uit/ruikt het normaal? Soms verwarm ik iets eerst omdat je dan de geur beter kunt beoordelen. Wij zijn eigenlijk ook geen van allen ooit ziek, toeval of toch een regelmatige portie "penicilline"?

In onze winkel let ik wel erg goed op de TGT/THT, naast de boete die wij kunnen krijgen van de warenautoriteit vind ik het ook een teken van achterstallig onderhoud.
Gebrek aan aandacht voor je koopwaar. Ik loop dus altijd fanatiek te stickeren, zo zien klanten tenminste duidelijk dat de TGT nadert en kunnen zij zelf hun keuze maken. Niets vervelender dan thuiskomen met een onopgemerkt overdatumproduct (voor volle prijs).
Maar ik ben er van overtuigd dat wij tegenwoordig het contact met ons verpakte eten een beetje kwijt zijn, niet meer zelf nadenken, wij laten ons leiden door de datumsticker terwijl die vroeger natuurlijk niet eens bestond. Vroeger lieten ze vlees lang besterven voor een malse structuur, dat kennen wij al helemaal niet meer. (Vroeger? vroeger gingen ze ook eerder dood zou mijn man zeggen).
Van oud fruit kun je de rotte plekken afsnijden en er moes/taart van maken, 1 dag te oude melk snel gebruiken in een toetje of bechamel, je menu aanpassen op de TGT, maar misschien wel het belangrijkst is gepast inkopen doen zodat het geen kans krijgt om over datum te geraken.
Ben benieuwd naar de opkomst bij de eetclub!

Voorproefje Amerika

Best coleslaw ever!

Vorige week zondag, toen wij nog serieus dachten dat het zomer was (hoewel het vandaag ook weer prachtig is), gingen wij weer eens BBQ-en. Totaal onvoorbereid (geen weekendboodschappen gedaan ivm de quichewedstrijd).
Gelukkig wonen wij in een 'toeristendorp' (dan mag je 1 supermarkt/15.000 inwoners openen op zondag) en taaiden wij af naar de AH.
Normaal gesproken maakt mijn man zijn variant op de Ceasarsalad en die is erg lekker, maar ik had nu zin in iets anders. Ter plekke besloot ik te gaan voor een real american coleslaw (spreek uit sllòwh, mag ik niet zeggen van mijn nr.2, zij denkt dat ik heel overdreven sla zeg!) als voorzetje voor ons VS vakantie.
Ik was niet zeker van alle ingrediënten, maar zo'n zakje fijn gesneden witte kool leek mij toch vrij essentieel. 
Ik wist dat ik kortgeleden het ultieme recept gezien had dus thuis een kleine speurtocht. Opeens wist ik weer waar: bij Nigella Lawson in haar 'Nigella Express' tv-programma. Jammer genoeg had ik het programma al gewist (sommige bewaar ik voor de recepten, oa haar mashmellow/chocolade-expressmousse). Geen nood, snel gezocht en gevonden op het net.
Probleempje: ik had geen karnemelk en wortel.
Oplossing: second best recept gebruikt en een wortel geleend in de buurt.

Met een zielig restantje bleekselderij en olijfmayonaise (enige mayo in huis, gebruik normaal gesproken fritessaus) snel aan de slag. Ik hoopte maar dat white vinegar hetzelfde was als natuurazijn, in ieder geval eerst maar iets zuiniger toegepast, lastig met die cups.
Hoewel de schrijfster van het recept al aan gaf dat ze van een beetje zoet hield, voor mij was het echt te zoet. Dus wat meer azijn, beetje yoghurt, limoensap, ietsje mierikswortel, mosterd en limoensap, maar toen was íe ook geweldig, we hebben zo de hele schaal leegepeuzeld, zelfs de kids. USA, here we come!!!!

Best coleslaw ever!

• 1/8 cup oil= (30 ml, bijv. zonnebloemolie)
• 1/4 cup white vinegar (natuurazijn? 60 ml/minder)
• 1/4 to 1/2 cup sugar (50-100 gr, afhankelijk v smaak, ik deed +- 50gr)
• 1 tsp salt (officieel 5 ml, gewoon goede pinch)
• 1/2 cup mayonnaise (amerikanen gebruiken erg vette, romige mayo)
• (scheutje yoghurt)
• (mespunt mierikswortel)
• (mespunt mosterd)
• (kneepje limoen/citroensap)
• peper (paar draaien aan de molen)
• 8 cups shredded cabbage (zakje gesneden kool, evt ook beetje rood)
• 1/2 cup shredded carrot (2 dikke penen/1 winterwortel geraspt)
• 2 TBLS minced white onion (zeer fijn gesneden sjalotje/klein uitje)
• stengel fijngesneden bleekselderij (uit Nigella's recept, absoluut toevoegen)

Mix alle dressing ingrediënten goed doorelkaar tot een melkachtige, dunne saus. Giet eerst ongeveer 1/2 uit over de gemixte groenten en hussel goed. Laat bij voorkeur 1 à 2 uur in de koelkast op smaak komen. Evt extra dressing toevoegen.

Officieel hoorden er nog selderijzaadjes in, maar die had ik niet. Schijnen peperig accent te geven. Alternatief: extra peper en de mierikswortel.
Verse platte peterselie en stukjes pecannoot zijn ook favoriete toevoegingen.
Handige tip voor buffetten/partijen: gooi de saus en groenten in een schone plastic huishoudzak, knoop erin en 'we dansen de samba!' zingen.

PS. als je echt Amerikaanse mayo gebruikt, bijv Hellmann's, dan is de extra yoghurt/azijn/mosterd/mierikswortel/limoen misschien niet nodig en blijft de saus ook dikker, nu ging het een beetje splitsen door de groentesappen.

Foodswap: ik ging op vakantie en nam voor je mee........!

Als je naar buiten kijkt zou je het niet zeggen, maar de ZOMERVAKANTIE staat voor de deur! (of is al begonnen).
Wat een hondeweer: storm en regen, regen, regen. Vooral de timing is zo sneu, na al die maanden heerlijk zomerweer. Ik heb zwaar medelijden met een ieder in een tentje op de camping. Zeker bij ons aan de kust met zon/zee/strand-verwachting.
Wel goed surfweer (voor mij alleen op het net).
Zo belandde ik gisteren op het blog van Inge van De Bakparade, waar ze haar 3 jarig blog-jubileum vierde. Gefeliciteerd!
Inge heeft een zeer informatief blog over gezond bakken (weinig vet/suiker), gezonde ingrediënten, vegetarisch en vaak veganistisch. Ook schrijft zij vaak kritische reviews over producten uit de supermarkt (smaak, ingrediënten, gebruik). Aangezien ik haar blog niet dagelijks volg, scrollde ik nog langs wat oudere blogposts en bleef hangen in haar oproep voor een foodswap.
Enthousiast besloot ik mij aan te melden en bovendien reclame te maken op mijn eigen blog.  

Ieder land/streek heeft zo zijn charmante, speciale culinaire producten. Eén van mijn favoriete vakantietijdbestedingen is dan ook het bezoeken van locale marktjes en zeker ook supermarkten. Uren kan ik dwalen langs alle gangpaden met voor mij onbekende potjes/pakjes/labels. Natuurlijk kopen wij daar ook iets van, voor thuis, ooit, een culinair vakantiesouvenir! (valt thuis soms tegen, zonder vakantie-emotie)
Meestal nemen wij ook iets mee voor onze konijnen/vissen/post-oppas, dus waarom niet eens iets voor een mede-foodie? !
Een paar regels:
- koop 1 of 2 typische producten (maximale totaalwaarde 5 euro)
- houdbaar is wel zo handig
- hou rekening met evt vegetarisch/vegan/????
- meld je aan bij De Bakparade en email je adres ivm verzending tzt
- na de vakantie stuur je jouw product naar een afgesproken mede-foodie en ontvang je er zelf ook één.
- inschrijfdatum wordt verlengd (heb ik begrepen)

Maak op deze manier kennis met een typisch product uit een land waar je zelf niet naar toe ging, er gaat een wereld voor je open!
Wij gaan zelf naar de VS, het land van de oneindige mogelijkheden, hopelijk ook op culinair gebied, in ieder geval op bakgebied.
Meld je snel aan en bij deze alvast een prettige vakantie gewenst!!!!

Nipte overwinning.

hartige taart met kip/pesto en gegrilde groenten

Afgelopen weekend nam ik deel aan een leuk culinair evenement: mijn nichtje van 12 had mij uitgedaagd voor een wedstrijd hartige taart-bakken.
Zij had namelijk eerder met een vriendinnetje thuis zo'n lekkere quiche gebakken dat ze het wel tegen mij durfde op te nemen. Die uitdaging moest ik natuurlijk aannemen.
Nou moet ik zeggen: ik ben niet zo van de hartige taarten. Ook bij mij thuis zijn ze niet zo gecharmeerd van de eiigge constructie in quiches etc.
Dus verzon ik iets dat meer een taart dan een quiche was.
Natuurlijk moest ik een keertje oefenen/proefbakken en besloot het deeg zelf te maken ipv kant-klaar plakjes.
Waarom kan ik toch nooit gewoon een recept volgen?
Ik had op internet iets van een kwarkdeeg gezien en vond dat wel verantwoord klinken. Vervolgens gooide ik er toch maar een ei bij, ook wat boter (ipv alleen olijfolie) en Parmezaanse kaas. Ik was super tevreden met een mooi soepel deeg.
TOT ik de taart ging blindbakken. Al het vet kwam naar buiten en de zijwand zakte in rimpels (zoals zo'n Shar-Pei hond), het was net kauwgom.
Snel trok ik het als kousen weer omhoog en besloot het maar gewoon eerst te vullen. Uiteindelijk was het resultaat aardig, maar veel te nat. Meer een ragout-taart. (vocht uit de tomaten/ gebakken kipfilet/ mozzarella/eimengsel?)
Voor de Grand Finale dus maar weer kleine veranderingen aangebracht. En het loonde: met een minimaal verschil (8.4/8.2) won ik de hoofdprijs, een leuk opschrijfboekje.

Klassieke quiche met ham en soepgroenten

Mijn nichtje en haar vriendin hadden erg hun best gedaan. En eerlijk is eerlijk: hun taart was meer een officiële quiche, met hamblokjes/soepgroenten en veel ei. Iets te laat uit de oven, maar de smaak was prima. Volgens het juryrapport (iedereen moest commentaar geven) was mijn taart iets vochtiger, maar ook een beetje flauw, zag er wel heel lekker uit en was de korst (te) stevig. Het was een gezellig samenzijn zo vlak voor onze vakanties en ik moet mijn schoonzus zeker nog het recept van de heerlijke bleekselderijsoep aftroggelen!
De volgende uitdaging staat alweer, nu voor de heren: verzin een culinaire spies voor de BBQ. Wij hebben al ideetjes, maar aangezien dit blog ook door de familie gelezen wordt kan ik daar hier niet over uitweiden!



eerdere versie

Hartige taart met kwarkdeeg, pestokip en gegrilde groenten
225 gr zelfrijzend bakmeel
150 gr kwark (ik had volle)
1 dooier
2 el olijfolie
(evt klontje boter)
20 gr Parmezaanse kaas (handje vol)
beetje zout

1 courgette
1 aubergine
paar plakjes ontbijtspek
1 kipfilet (klein gesneden)
3 el grove pesto
1 à 2 tenen knoflook(gesnipperd)
paar semi-gedroogde tomaten
paar verse basilicumblaadjes
paar EL kwark
1- 1,5  plak Bettine Blanc (of roomkaas)
2 eieren
grote schep creme fraiche
oregano
zout/peper

Verhit de oven op 180C.
Meng voor het deeg alle ingrediënten door elkaar en kneed tot een soepel deeg. Rol uit en bekleed een ingevette springvorm (bakpapier op de bodem).
Snij de aubergine en courgette in lange plakken, druppel er wat olijfolie over en smeer uit. Gril de groenten in een grillpan.
Bak de plakjes ontbijtspek lekker krokant in een koekenpan.  Bak de kipfilet met de knoflook semi-gaar en laat uitlekken. Pluk de stukjes tot klein en meng met 2 el pesto.
Prak de Bettine Blanc zacht en meng met de kwark, creme fraiche, eieren, 1 el pesto en peper/zout.
Vul de bakvorm met laagjes, tussendoor wat zout/peper/oregano. Bijv.  eerst de ontbijtspek (kleine vlokken), kip+ pesto, dan de aubergine, dan evt een beetje eimengsel, courgette, stukjes basilicumblaadjes, gedroogde tomaten en afsluitend het kaas-ei mengsel. Evt nog bestrooien met Parmezaanse kaas.  Zet ongeveer 30 min. in de oven tot mooi gekleurde, stevige bovenkant. Lekker met salade.

De zachte kipsmaak voegt niet heel veel toe en kan prima weggelaten worden, de ontbijtspek is wel belangrijk. Evt nog mozzarella en verse tomaat toevoegen, denk om vochtigheid.

 
 

Jong geleerd, jong gedaan!

Sinds ik een jaar of 10 was wilde ik ook graag koken, maar mijn moeder vond dat maar eng met vuur enzo. Dus kookte zij en sneed en roerde ik. Pas toen ik op kamers ging en daarna au-pair begon ik echt te koken.
In theorie vond ik ook dat mijn kinderen va hun 12-13e moesten leren koken, bijv allemaal 1x per maand, maar in de praktijk vind ik dat toch lastig. Ze willen wel, maar het geeft altijd zo'n enorme puinhoop. Als ze willen helpen krijg ik de kriebels in onze kleine keuken. Voor mij is koken ook een rustmoment. Ik ben grote voorstander van gesloten keukens. Als het goed is gaan we verbouwen dus misschien gaat het dan beter.
Toch wordt er regelmatig wat gebrouwen: mijn oudste bakt zelf zijn kaasomeletten en tosti's (te pas en onpas) en appeltaart, nr.2 is van de roerei met groente, smoothies en baksels, nr.3 is in voor alles en helpt vaak mee roeren, snijden en snoepen en nr.4 is altijd te porren voor een baksessie.
Onderstaande cake is dan ook geheel zelfstandig vervaardigd door 2 (Ilja) en 4(Antal). Hij was heerlijk en de oude bananen van mijn werk kwamen tot een goed einde.

Bewaar onaantrekkelijk rijpe bananen in de koelkast zodat je overige fruit niet te snel rijpt en de fruitschaal er gezellig uit blijft zien.

Pellen en in de vriezer stoppen is ook goed idee, wel ontdooien voor gebruik😅



Bananencake

Bananencake

150 gr boter, half roomboter, half margarine
4 el diksap, tropische smaak (of  4 scheuten sinaasappelsap met 4 scheuten agavesiroop, doe ik meestal)
75 gr basterdsuiker (kan wit of bruin of mix of kokosbloesemsuiker)
3 eieren
200 gr volkorenmeel (of 1/2 volkoren, 1/2 gewoon)
1 zakje bakpoeder
1 grote snuf zout
3 zeer rijpe, bijna zwarte bananen (of 2 grote)
evt. kokos/kaneel/pecannootjes

Verwarm de oven onder/bovenwarmte voor op 170C, 150C hete lucht oven. Boter op kamertemperatuur of wat zacht gemaakt boven heet water (of in de magnetron), mix met de suiker tot 1 geheel. Mix de diksap of vervangend sap/agave er doorheen. Klop er één voor één de 3 eieren door. Meng de (evt. gezeefde) meel met de bakpoeder en het zout en schep rustig door het botermengsel of heel kort mixen. Voeg evt. de geraspte kokos toe.
Prak de bananen/mix met de mixer tot moes en voeg de moes toe aan het beslag. Vet een cakevorm in met boter en bestuif met meel. Giet het beslag in de vorm en bak de cake in 50-60 min. gaar.

Het resultaat: een smakelijke vochtige cake. De rijpe bananen geven een beetje bananensnoepjessmaak en daarom is volkorenmeel een lekkere tegenhanger. Evt. nog gehakte pecannoten en/of tl. kaneel toevoegen voor een diepere smaak. Kokos past goed bij de exotische smaak, rum zou ook lekker zijn. Presenteren met geklopte slagroom en kaneel is ook een idee.
Voor extra mooi overgiet ik de afgekoelde cake met gesmolten pure chocolade (55%) en bestrooi met gehakte nootjes/amandelschaafsel/kokos.

Eeerlijk zullen wij alles delen.......

Dit blog gaat over eten, en dat is natuurlijk een rekbaar begrip! Een tijdje terug maakte ik een video van ons konijn Blackie en nu zag ik weer iets leuks. Iedere ochtend zet ik, als goede moeder, een koekje, kwarten appeltjes en drinken klaar voor mijn kids.
Meestal nemen ze het braaf mee naar school, maar soms wordt het wel eens vergeten. Als ze het dan niet 's middags alsnog opeten ligt het nog dagen op het aanrecht.
De konijnen zijn er dan blij mee, maar vd week gooide ik een appelkwart op het terras voor de vogels. Een tijdje later zag ik dat vader/moeder merel zijn/haar jongen aan het voeren was! Zo schattig.
De jongen zijn volgens mij groter dan de vader/moeder, maar laten zich lekker voeren. Omstebeurten (ongeveer) kreeg ieder zijn deel. Ik dacht direct: voer voor mijn blog!

Snel pakte ik ons fototoestel en maakte een eeuw leuke opnames. Met onze videocamerara heb ik ook nog een filmpje gemaakt met zelfs 4 jongen, maar ik kan het stekkertje niet vinden om de video over te zetten naar de computer. Misschien later nog.

Mijn eigen 'jongen'zijn ook vaak druk in de weer met eten: Sacha had op een verjaardagsfeestje cupcakjes versierd. Of ik die snel kon fotograferen voor mijn blog zodat ze ze kon gaan opeten. Ik vind ze er geweldig uitzien. Heel creatief met een soort kneedmarsepein (niet echt lekker). It runs in the family!!