De broekriem uit de kast.

 

't Is weer zover.
Wij doen weer onze jaarlijkse poging tot economiseren.
Meestal houden we het niet lang vol, na de 1e successen slijt het oude patroon er snel weer in.
Het is ook niet dat we MOETEN economiseren, 't is meer dat ik het bedrag dat wij maandelijks aan eten uitgeven absurd vind. Dat moeten we niet willen.
Ik ben best een zuinig persoon, koop geen dure kleren, bijna nooit bloemen, geen dure meubels en we gaan eigenlijk nooit weg of vaak uit eten.
Mijn down falls zijn vakantie en boodschappen.
Gewoon een lekker kaasje voor het weekend, wijntjes erbij (meer mijn husband), luxe broodbeleg, snackjes en snaaitjes. Alles telt op.
De basismaaltijdkosten vallen nog best wel mee, denk ik. We eten geen kaviaar of kreeft.
We zijn natuurlijk met z'n 6'en, de kids zijn voltellende eters.
Bijna elke dag doe ik boodschappen, heb een vaag (positief geschat) budget in mijn hoofd, maar kom altijd met veel meer naar buiten.
Een groot deel belandt als voorraad in de kast, handig voor bange tijden.
Grote onzin natuurlijk, de supermarkt zit om de hoek, open tot 21.00 uur, ook zondags.
Mijn (nieuwe) keukenkast moet dus leeg! (meer plek voor bakspulletjes)
De broekriem uit de kast.
Met een vast weekbedrag in een portemoneetje mag ik alleen nog tegen contante betaling boodschappen doen.
Bodem in zicht? Eten we pannekoeken/restjessoep/ragout met rijst, broodschotel etc.
De 1e resultaten zijn veel belovend, we geven idioot genoeg bijna de HELFT(!!!!) minder uit aan boodschappen! Echt absurd, 't voelt niet eens of we zoveel anders doen.
Gewoon door niet te pinnen, minder vlees te eten en creatief onze voorraad in te zetten.
Paar eurootjes smokkelen is oogluikend toegestaan, als we het daardoor langer volhouden....
Wel moet ik opletten dat ik niet bezuinig op de hoeveelheid groente en vers fruit, gezondheid is tenslotte priceless en onbetaalbaar!
Laatst aten we bijv. pasta met tonijn uit blik. Prima lekker. (en goedkoop)

Pasta met tonijn en venkel

1 -2 blikje(s) tonijn op olie
1-2 venkelknollen, reepjes/blokjes 
2 rode paprika's, blokjes
1 ui, gesnipperd
1 teen knoflook, klein gesneden 
paar el sherry
hand snijbonen, ruitjes 
2 tl dille
zout/peper
500 gr buispasta
hand peterselie, fijn gesneden
(rode peper/tobasco)

Verwijder de zaadlijsten uit de paprika's en rooster ze in een hete oven/grill tot zwart geblakerd.
Dek af met plastic en laat afkoelen.
Kook de pasta volgens de gebruiksaanwijzing.
Giet de olie vd tonijn in een hapjes pan, bak de ui en knoflook zachtjes glazig.
Voeg de snijbonen, venkel, deel vd peterselie(+ stelen) en sherry toe. Roerbak.
Verwijder het zwarte vel vd paprika's en pureer ze tot een gladde rode saus.
Giet bij de venkel en snijbonen, kruid met dille en peper/zout,(extra sherry?), sudder kort tot beetgaar. Indien nodig wat water toevoegen.
Meng de tonijn door het groentemengsel en schep er voorzichtig de gare pasta
er doorheen. Naar smaak extra olie/pittigheid/dille/sherry/zout.
Bestrooi met restant peterselie.

tofuspaghetti

In onze winkel raken er elke dag wel een paar artikelen over datum.
Omdat ik niet zo onder de indruk ben van die datum neem ik wel eens iets mee naar huis om het te proeven. Vooral dingen die ik uit mijzelf niet zou kopen, zoals tofuproducten.

Laatst was de basilicumtofu van Taifun aan de beurt en ik moet zeggen, ik was blij verrast!
Koud doet het denken aan mozzarella met pesto, lekker door een salade of op een spiesje met tomaat en verse basilicum.
Gebakken is vast ook lekker, maar ik kreeg direct een brainwave om het te pureren en als pastasaus te gebruiken.
Aangekleed met extra pesto, kruiden en groente werd het een hele lekkere vegetarisch saus. Het zag er niet geheel appetijtelijk uit, een beetje prutterig, maar we waren toch maar onderons.
Het viel prima in de smaak, ook bij de kids.
Als pasta had ik speltspaghetti gebruikt en omdat deze een beetje rozig kleurde vond ik een plakje gerookte zalm er wel mooi bij passen. Daardoor was het natuurlijk opslag niet meer vegetarisch, maar de rokerige zilte smaak paste goed in het geheel (en het zag er chiquer uit).
Sinds de proeverij heb ik het veel klanten aanbevolen/aangesmeerd, overtuiging doet verkopen!

Tofuspaghetti

1 pakje basilicumtofu van Taifun
1 el pesto
goede scheut slagroom/sojaroom
1 kleine ui, gesnipperd
1 teentje knoflook, geperst
1/2 courgette, geraspt
250-300 gr. snijbonen, in stukjes
zout/peper
1/2 tl dille
olijfolie/boter
speltspaghetti
evt. gerookte zalm

Fruit de ui en knoflook in een scheutje olijfolie tot ze zacht zijn.
Pureer ze samen met de tofu, de slagroom en de pesto tot een cremig geheel. Maak op smaak met peper en zout.
Bak/stoof de stukjes snijboon in een beetje olie/boter tot ze beetgaar zijn (paar minuten), voeg het tofumengsel, de dille en de geraspte courgette toe en warm alles goed door.
Evt. verdunnen met kookwater vd spaghetti of extra room/melk. Of misschien wat meer pesto voor een meer uitgesproken smaak.
Serveer evt. met een leuk zalmroosje en wat extra dille.

24 kitchen en de pasta timballo

Strijken zal nooit mijn lievelingsklusje worden. Jarenlang heb ik niet gestreken, niet voor mijzelf en de kinderen tenminste (ging toch na 1 dag in de was, of 1/2 dag). De overhemden voor mijn man deden we samen ( jouw beurt = jouw TV-keuze), en in de winter droeg hij er een trui overheen (deden we alleen het boord). Nu de kinderen groter worden vind ik het belangrijker dat ze er niet zo kreukelig uitzien. Dus sta ik nu geregeld aan de strijk. Door alle vakantiewas had ik deze week een hele stapel. Gelukkig had ik ook een hele stapel kookTV op de harddisk. Ik had net 5 dingen gedaan toen ik een vreemd geknetter hoorde: het snoer stond in de fik!
Vreemde gewaarwording, duurt even voor je reageert. Snel de stekker eruit gehaald maar de strijkijzer was in ieder geval overleden. Gelukkig verder geen schade, stel je voor dat ik even naar de WC was gegaan of zo. Nooit aan gedacht dat zoiets kon gebeuren. Zo oud was íe ook niet (5+?), maar wel met een erg gekruld snoer door het opbergen.
Ontzettend jammer natuurlijk dat ik niet verder kon strijken (!).

TV kijken kon natuurlijk nog wel steeds en zo kwam ik terecht op de 24 kitchen-zender. De nieuwe Nederlandse food-zender, 24 uur/dag. Officieel gaat de zender op 1 oktober beginnen, maar er zijn nu al wat voorproefjes die steeds herhaald worden.
Best leuk, nu veel 'Taste of life' van Rudolph van Veen. Ik moet zeggen dat ik wel een beetje allergisch ben voor zijn blije stem, maar hij maakt leuke dingen. Met René Mioch maakte hij een leuke uitzending met eetfragmenten uit films zoals de heerlijke Ratatouille, Chocolat, No Reservations en een voor mij onbekende pizza film Big Night, (wil ik echt zien). Na elk fragment kookt hij een passend gerecht. Bij Big Night was dat een Timballo di maccheroni, in Napels Timpano/i genoemd.
Op zich een eenvoudig gerecht, maar de verschijning is indrukwekkend.
Diverse lagen in een timbaalvorm zodat na het storten een soort laagjestaart tevoorschijn komt.


internetfoto van gelijksoortige timballo

 Timballo di Macceroni(Timpano)
Voor de tomatensaus:
olijfolie, 1 gesnipperde ui, 1 gesnipperde knoflookteen, 300 g gehakt, 1 klein blikje tomatenpuree, 1 blik gepelde tomaten, zout en peper
Voor het pastadeeg:
300 g bloem, 3 eieren, 1 el olie, zout
Voor de timballo:
olijfolie, 2 eieren, 300 g geraspte kaas, 2 dl bechamelsaus, 400 g gekookte en koud gespoelde penne, 300 g geblancheerde spinazie, 2 el groene pesto, 400 g gekookte ham in reepjes, 8 hardgekookte eieren in partjes, 1 bos basilicum
Extra nodig: ronde (bolvormige) ovenvaste schaal met een inhoud van circa 3 liter

Verhit voor de tomatensaus een scheutje olijfolie en fruit de ui en knoflook. Voeg het gehakt toe en bak het rul. Bak de tomatenpuree 1 minuut mee, voeg de gepelde tomaten toe en breng op smaak met zout en peper. Laat de saus enigszins inkoken en vervolgens afkoelen.
Kneed de ingrediënten voor het pastadeeg door elkaar en rol er met de pastamachine (of deegroller) vellen van (net als voor lasagne). Of koop kant-klaar vellen, voorgeweld. Verwarm de oven voor op 180 ºC (heteluchtoven 160 ºC).
Vet de vorm in met olie (ERG BELANGRIJK) en bekleed hem met de pastavellen. Laat ze ruim overhangen. Meng de 2 eieren met de helft van de geraspte kaas door de bechamelsaus. Schep de saus door de penne. Meng de spinazie met de pesto.
Bouw de timballo als volgt op: een vierde van de penne, beetje spinazie, beetje geraspte kaas, een vierde van de penne, de helft van de tomatensaus, reepjes ham, beetje spinazie, de partjes ei, blaadjes basilicum, een beetje geraspte kaas, een vierde van de penne, de rest van de spinazie, de rest van de ham, een beetje geraspte kaas, de rest van de tomatensaus en de rest van de penne. Sla de vellen pastadeeg terug over de vulling.
Bak de timballo ca. 1½ uur in de oven, kan langer.  Laat de timballo dan 15 minuten afgedekt rusten voordat je hem lost op een groot bord of op een schaal. Laat de timballo dan nog minstens 15 minuten staan voordat je hem aansnijdt, anders is hij te warm en zal hij snel inzakken.

Ik heb het nog niet zelf gemaakt, maar het zag er fantastisch uit, geschikt voor een feestje/buffet. De vulling is natuurlijk naar eigen smaak in te vullen en ipv pastavellen worden er soms ook repen gekookte/geroosterde groente gebruikt zoals aubergine of courgette. De spiesjes geïnspireerd door 'Çhocolat' heb ik al wel gemaakt: zeker voor herhaling vatbaar al is het alleen voor een foto.

                                       Big Night

Ps. Ondertussen alweer in het bezit van een strijkijzer, dus ik ben weer op stoom. Ook maar gelijk een nieuwe mixer gekocht (de oude was 20+ en had nog maar 1 werkzame garde). Een simpele vd Hema, 10 euro. Prima ding en ik wacht op ooit een nieuwe keuken voor ik een echt mooi apparaat koop, Kitchen Aid ofzo want ik nu toch geen plaats.
Ps2. op You Tube ook nog de trailer vd film.

Recept voor een gebroken hart.



ongekookte raviolihartjes

Mijn hart is gebroken door een Valentijnsrecept!
Dit wordt een vreselijk lang verhaal.
Al heel lang geleden heb ik een romantisch recept van Rudolp van Veen uit een tijdschrift gescheurd. Ik heb het al een keer gebruikt als bijdrage voor een huwelijkskookboek. Dit huwelijk hield niet lang stand. Het had een waarschuwing voor mij moeten zijn!
Het was een recept voor rode ravioli in hartvorm, met een visvulling en champagnesaus. Nu doen wij meestal niet echt aan Valentijnsdag.
Behalve die keer toen mijn man net een nieuwe baan had: met de kinderen had ik een kaart geknutseld en naar zijn werk gestuurd, hij was direct bekend bij  alle nieuwe collega's!
Voor dit blog vond ik het echter wel leuk om mij in het Valentijnsgedoe te storten (op kookgebied dan).
Volgens het recept kleur je de pasta door toevoeging van bietjespuree. Toen ik echter nog wat ging Google'en raakte ik erg in de war. In sommige recepten (bijv. Jamie Oliver) verving de puree 1 of meerdere eieren. In mijn recept had je juist meer eieren nodig! Ook kwam ik adviezen tegen om helemaal geen eieren te gebruiken maar bietensap (ipv benodigde water). Wat was wijsheid?

Ik besloot om minder eieren te gebruiken én puree én nog een beetje sap. 
De kleur werd heel mooi roze-rood maar over de structuur was ik niet helemaal tevreden. Nadat ik de vulling en de champagnesaus had gemaakt, merkte ik dat het niet voor niets een Dinner for two-gerecht was. Voor 6 personen schoot het niet echt lekker op! Dus draaide ik een deel vh deeg tot tagliatelle en gooide de vulling door de champagnesaus. Smaakte nog best redelijk.
Voor herhaling vatbaar.


Einde verhaal, dacht ik.
De volgende dag had ik echter weer goede moed. Nu alleen voor een goede foto. Weer nieuwe hartjes gemaakt met een andere vulling en deze in het restje water-bietensap (voor de kleur) van de vorige dag gekookt. De eerst mooi roze harten werden echter een afgrijselijke vleeskleur. Wat bleek: de bietensap was niet meer rood, maar eigenlijk bruin (door oxidatie?).
Ik was het zat.



vreselijk

MAARR, ik had er nu al zoveel tijd ingestoken dat er toch minstens één fatsoenlijke foto moest komen. Dus de volgende dag, met mijn jongste in zijn middagpauze, net voor dat ik zelf moest werken, weer aan de slag gegaan. Deze keer zijn ze mooi geworden. Er had alleen misschien iets meer vulling in gemoeten. In mijn haast zijn de foto's niet haarscherp geworden. Maar: ik ben er klaar mee! No more. Ik weet niet of iemand het nog aandurft. Dit was niet echt een reclameverhaaltje. Maar het pad der liefde is niet alleen bezaaid met rozen (of zoiets). HAPPY VALENTINE !!!!!!!!




redelijk eind resultaat

Pasta for lovers  

Voor de pasta:
1 gekookte rode biet
250 g pastabloem, (durum of combinatie met gewone bloem)
snuf zout
3 eidooiers (ik deed 2)
1 ei
Voor de vulling:
250 g wijtingfilet of andere witte vis,
1 dl room
1 eiwit (vond ik niet echt nodig, te eiwittige smaak) kan ook roomkaas zijn.
zout & peper
1 bos gemengde kruiden (bv. peterselie, kervel, dille, dragon (met mate!!))
olijfolie
fles bietensap (natuurwinkel)
pastamachine; hartjessteker (koekjes)
Champagnesaus:
1 gesnipperd sjalotje
2 dl champagne of mousserende droge wijn
2 el witte wijnazijn
1 laurierblad
mespunt tijm
3 dl slagroom (kan best minder) 
15 g boter
Pureer de biet met de staafmixer. Duw in een zeef het vocht eruit. Je hebt ongv  50 gram nodig.  Maak op het aanrecht een kring van bloem en zout. Doe de bietenpuree, de eidooiers en het ei in het midden en werk er beetje bij beetje de bloem door. Kneed alles tot een stevig, soepel deeg. Verpak het in plastic folie en het 1 uur rusten in de koelkast.
Pureer de vis met de room, het evt. eiwit en zout en peper in de keukenmachine. Hak de kruiden zeer fijn en meng ze door de vispuree. Breng voor de saus de champagne, azijn, sjalot, laurier en tijm aan de kook. Laat inkoken tot je de helft over hebt en zeef het. Voeg de room en de boter aan het ingekookte vocht toe en mix de saus voor het serveren schuimig met de staafmixer. Snijd het deeg in plakken en rol ze dun uit met een pastamachine. Beleg de helft van het pastadeeg met bolletjes vispuree. Bestrijk de randjes heel dun met water/eiwit en leg de resterende lapjes deeg erop. Druk het deeg om de puree aan. Steek met een hartjessteker hartjes uit de ravioli. Breng water aan de kook met zout en een scheut olijfolie erin. Als je bietenpuree over hebt kun je die aan het kookwater toevoegen zodat de pasta extra kleur krijgt. Bietensap kan ook. Kook de ravioli ca. 2 min. in het heel zachtjes kokende water. Serveer ze met champagnesaus en gestoomde sugar snaps of broccoliroosjes.


PS Verblind door al dit uiterlijke schoon heb ik niet eens de smaak besproken terwijl de liefde toch door de maag schijnt te gaan.
Doordat ik de champagnesaus al door de vulling had gegooid, heb ik niet het beoogde eindresultaat volgens het recept kunnen proeven. De biet veranderd denk ik niet echt veel aan de pastasmaak. In ieder geval smaakt het prima bij de vis. Door het gebruik van dragon (enigszins anijsige smaak) kan ik mij de combinatie met de champagneroomsaus goed voorstellen. Geitenkaasvulling is ook een idee. Het blijft een recept voor visueel genot maar dat is niet erg, het oog wil ook wat! Zolang het maar niet, uit het oog-uit het hart is!

PS 2. Ik heb ontdekt dat er voor mijn gerommel met spreekwoorden en gezegde een officieel woord bestaat: malapropisme. (van het Franse mal à propos = ongepast, het onbewust verhaspelen van een woord/uitdrukking met een gelijkklinkend woord/uitdrukking met vaak een onbedoeld komisch effect).
Er is laatst zelfs een boekje over uitgegeven! Ik ben dus niet de enige dombo.
Enige voorbeelden (ik moet soms echt 2x kijken):
- Dat werkt als een lap op een rode stier
- Hij ging een frisse neus scheppen.
- Dat is een wet van meten en persen.
- Hij is vlot van de broekriem gesneden.
- Ik sta hier antiseptisch tegenover.
- Ik sta nog in duplo.