dinsdag 22 december 2015

Curry met Kerst?


Kerst komt eraan, dit jaar zacht en groen.
Eind november was het voor mij eigenlijk al een beetje Kerst.
Samen met andere foodbloggers mocht ik naar Kerstmarkt van Kroon op het werk.

enthousiaste medewerker van boerderij Lindenhoff (Baambrugge)
Na het volgen van 2 interessante workshops (veel wetenswaardigheden over het Baambrugs varken en verse vis) konden we, sfeervol begeleid door de volle maan, naar hartenlust proeven van oa thee, wijn, mosterd, Verstegen kruiden (met medewerker Michiel, deelnemer van Heel Holland Bakt!), speltprodukten, veel te zoete koekjes, Ombar rauwe chocolade, rijstvarianten en hummus-soorten, maar voor mij was het onbetwiste hoogtepunt de lamscurry van Fairtrade Original
Wat was die lekker...., kruidig maar niet scherp, sappig, vol, voedzaam en aromatisch. 
Deze gele curry had duidelijk Indiase kerrie-roots, heel anders dan de bekendere rode en groene Thaise curry. Smaken van koriander, fenegriek en komijn gaven een aardse diepte. Echt super.
Gretig vroeg ik om het recept, gelukkig bleek dat verpakt in het goedgevulde kerstpakket dat bij de uitgang klaar stond. Hoera.


Mooie aanleiding voor een bezoekje aan de Zwarte Markt (Beverwijk) om lamsgehakt te scoren.
Na het omzeilen van een paar foutjes en onduidelijkheden in het warrige recept (leest dan niemand dat ter controle?) had ik supersnel een replica van de fantastische curry.
Zonder gekke e-nummers.
In mijn enthousiasme heb ik zelfs mijn thuiswerkende buurvrouw opgebeld, ook zij bleef er van eten!
Misschien kwam het door de smaak van het lamsvlees, binnenkort ga ik het checken met een kipversie.
Ik eet nooit met zakjes en pakjes, maar hier hebben we een winner on our hands!


Gele curry met lamsköfte

400-600 gr. lamsgehakt
250 gr. uitgelekte linzen
1/2 ei, geklutst
1 el paneermeel (of 1/2 beschuit)
1 kleine el sambal badjak (gebakken sambal)
3 cm verse gember, geraspt
3 tomaten
1 blikje kokosmelk ( 270 ml)
1 pakje gele curry pasta
evt. 2 tl honing
peper/zout naar smaak1 lente ui, fijn gesneden
verse koriander
pandan rijst


Zet een pan met water op voor de rijst.
Kruis de tomaten in aan de onderkant en leg ze een paar minuten in het kokende water tot het vel omkrult. Ontvel de tomaten.
Meng lamsgehakt, linzen, ei, paneermeel en de sambal en vorm er kleine gehaktballetjes van.
Bak in een beetje verhitte olie de balletjes voorzichtig een beetje bruin.
(misschien in 2 batches?)
Pureer de ontvelde tomaten en voeg dit samen met de currypasta, kokosmelk en gemberrasp toe aan de gehaktballetjes.
Laat 15-20 min. doorsudderen, niet te vaak roeren.
Maak op smaak met peper/zout en evt. de honing.
Bestrooi met verse koriander en lente ui.
Lekker met rijst en een frisse salade van komkommer met dikke yoghurt/olie/verse koriander en munt. Gekookte boontjes of do)perwten door de rijst is ook een optie.
Eet smakelijk. (alternatief kerstdiner?)

Voor ons was het ruim genoeg voor 6 personen (+ snackende buurvrouw).
Vakkundig waren de gehaktballetjes gespot zodat je op de foto (dag later) eigenlijk een köfteloze curry ziet....
Te koop bij de grotere supermarkten en de Wereldwinkel.


Sfeerimpressie Foodblogevent. Bij 0.11/0.46/0.56 zie je mij even in beeld....

vrijdag 11 december 2015

Dag Sint, hello Santa.....

 
 
Alweer bijna een week geleden vierden we Sinterklaas met een alternatief programma: de Pietenrally.
Mijn immer creatieve schoonzus had zich uitgeleefd op het in elkaar zetten van een autospeurtocht op het Drentsche platteland.
We starten gezellig met een smakelijke lunch ter vergroting vd speurkracht en vervolgens vertrokken we vrolijk uitgedost in 3 teams.
Onderweg moest je puzzels oplossen en daarmee letters verzamelen voor het eindspel (à la '2 voor 12').
Mijn schoonzus heeft vele talenten, maar route schrijven is daar (naar mijn mening) niet 1 van...
Na veel oponthoud, omzwervingen en foutrijden (alleen mijn team dus, terwijl ik nog wel bij mijn zwager in de auto zat...) wisten we allemaal weer de weg naar huis te vinden.
Jeugdige deelnemers hadden ondertussen allang het woord geraden: BANKETLETTER en wonnen zo op hun sloffen de rally.
Allemaal erg gezellig, maar herinneringen ophalend van voorgaande jaren besloten we volgend jaar toch maar weer ouderwets voor de surprises te gaan.
 
***********1e goede voornemen voor 2016*******
 
Ter verhoging vd feestvreugde (en als experiment) had ik een Sint-taart gebakken.
Soort gevulde speculaas, maar met spijs van gemengde noten en gepureerde dadels en abrikozen. Stevig taartje, meer een soort koek.
Rustiek van smaak, lekker voor een klein stukje.
Dom genoeg heb ik geen foto gemaakt van een aangesneden punt en OP=OP...
.
 


 
noten-dadel-speculaas
 
240 gr bloem
1 1/4 tl bakpoeder
95 gr bruine basterdsuiker (of 50 gr kokosbloesemsuiker + 45 gr bruine basterd)
3 1/2 el speculaaskruiden (3 el kaneel, snuf kardemom, snuf peper, 1/2 tl gember, 3/4 tl piment)
snuf zout
200 gr koude roomboter
scheut melk
 
Rasp de boter boven de bloem en voeg de andere ingrediënten toe. Kneed kort tot een soepel deeg. Leg als een platte schijf in de koelkast (30 min- 1 nacht voor de smaak))
  
150 gr dadels, ontpit
75 gr abrikozen
snuf bakpoeder
1-1.5 bakje gemengde ongezouten noten
kopje heet water/sinaasappelsap/thee/alc.drank
1 losgeklopt ei
 
Wel de zuidvruchten in wat warm water met het bakpoeder (15 min-paar uur)
Giet het vocht af en pureer de vruchten tot een stevige moes.
Hou 1 grote hand noten apart. Vermaal de rest tot kleine korrels en meng met de vruchtenmoes en een 1/2 ei tot een spijsachtig mengsel.
Evt. op smaak maken met scheutje cognac/whiskey/amarula.
 

 
Verhit de oven tot 175C.
Beboter een bakvorm en leg wat bakpapier op de bodem.
Verdeel het deeg in drieën.
Maak v 2/3 een bodem en verdeel de spijs gelijkmatig over de bakvorm.
Dek af met het overgebleven deeg en duw de randen goed aan.
 
 
Verdeel de achtergehouden noten over de bovenkant en lak af met wat geklopt ei.
Bak 40-50 min tot ook het midden gaar lijkt.
Evt. aan het eind de bovenkant afdekken ivm de noten.
Laat 10 min staan en haal dan uit de vorm ter afkoeling.
Evt. decoreren met wat gesmolten pure chocolade.
 

 
Blij hebben wij de Sint uitgezwaaid, nu wachten op Santa.
Onze Kerstborrel hebben we veranderd in een Nieuwjaars-variant.
Extra klustijd.......
 

 
 









zondag 29 november 2015

Herfietsen


 
De tijd vliegt, 't is alweer bijna december.
Megastilte op het blogfront, niet eens over St. Maarten geblogd.
Mijn hoofd (en dag) zit vol met andere dingen, werken, interieurverbeteringen bedenken, klussen, verjaardagen en ook héél veel niets doen (ter inspiratie).
De loop is er gewoon een beetje uit, soort uitbuiken van ons ontheemde jaar.

Ondertussen heb ik wel weer een aanrecht, mèt gootsteen en afvoer. Kwam niet zonder slag of stoot, maar nu is het bijna weer een echte keuken.
Ik zie alleen de dingen die nog gedaan moeten worden zoals de in te bouwen keukenkast, gordijnen, houtwerk, mobiel werkeiland, muurmozaïek en rolgordijntjes. Veel te langzaam (qua werkzaamheden) kruipen we naar onze deadline, onze kerstborrel.
Dàn pas zal ik trots over het eindresultaat bloggen.


OK, OK, een klein tipje vd sluier 'opgelicht': mijn tafellamp-project is bijna klaar.
Boven onze eettafel 'zag' ik lampen, 3 dezelfde of allemaal verschillende, zelfde kleuren of juist allemaal anders. Moeilijk, moeilijk.
Op het moment zijn kale frame lampen zwaar in de mode, langzaam raakte ik natuurlijk ook besmet.    3 moest ik er hebben (3 balken boven de tafel).
Na wat probeersels (winkelmandjes op de kop etc) zag ik bij de kringloop een spekkie voor mijn bekkie: 3 spuuglelijke oubollige lampenkappen.
Samen voor E 6.00 !!! Recyclen die hap.
Thuis direct de patchworkstof er af gescheurd tot de kale witte frames overbleven.
Met überhip strijkijzersnoer, nieuwe fittingen en mooie lampbolletjes helemaal perfect.
Misschien zelfs nog leuker na een verfbadje, betonverf ofzo.                                                                                                               Vooraf deelde niet iedereen mijn 'visie', maar het resultaat is echt naar tevredenheid.
Instant kerstgevoel. Ik word er iedere keer weer blij van en als we het zat zijn gaan we gewoon weer op zoek naar iets anders.....



Qua eten doen we ook best vaak aan recycling, laatst bleef er bijv.
na een gebraden kip-maaltijd best wat kip aan de karkassen over. Meestal maak ik er een lekkere lunchsalade van, nu kreeg ik zwaar trek in  ouderwetse kipragout.
Gevalletje upcycling. (recyclen naar een hoger niveau)
Je zou er bijna speciaal een kippetje voor braden.



2e ronde kip-ragout

30 gr boter, extra voor veel saus
1 ui, gesnipperd
restant gaar kippenvlees, 2 mokken ofzo
paar el bloem (afh. van gewenste hoeveelheid saus)
tl tijm
snufje kerrie
bouillon (blokjes + H2O, bijv. 1 liter)
bakje champignons, plakjes
1 stronk broccoli, klein gesneden
kleine winterwortel, blokjes gesneden
scheut cognac
peper/zout
slagroom/creme fraiche

Smelt de boter en bak de ui blond. Roer de bloem erbij tot een prutje.
Voeg bouillon toe en zet het vuur hoog, Blijf roeren tot de bloem en het vocht een elastisch papje vormen (roux), giet er opnieuw vocht bij, weer opkoken, roeren etc., tot gewenste dikte.
Voeg alle gesneden groenten en kruiderij toe en sudder tot beetgaar.
Maak op smaak met af met zout/peper, evt. extra cremig maken met een scheutje slagroom/creme fraiche.
Lekker met rijst.

*************************************************************************************


PS. traditiegetrouw: let op de Sint-aanbiedingen:



- 1 tijdschrift voor 5 of 11 nummers voor E 9,95 via Kruidvat  (verkoop alleen in de winkels)
Dit jaar met de Jamie en de Delicious!!!!!!!!
 
Lees even goed de actievoorwaarden, ik zag geen slotdatum voor de verkoop, maar andere jaren was dat altijd 30 november!!!! (sorry)


-  1 héél jaar de Foodies voor maar E 12.00 !!!! (via F&L), abonnement stopt niet automatisch



vrijdag 23 oktober 2015

Extra kleurige herfst





De zomer is natuurlijk duidelijk voorbij, met redelijk herfstweer zijn we op weg naar een hopelijk milde winter.
Hoewel ik weet dat seizoenen erbij horen heb ik toch sterk mijn favorieten.
Ook al zegt iedereen dat je de winter echt gaat missen als je het hele jaar op Curaçao in de zon zit, ik weet het zo net nog niet.....
Tot nu toe hebben we redelijk geboft met de herfst, best wel wat regenachtige dagen  (en krantlopende kinderen) maar over het algemeen aardig wat met zonneschijn.
Ik heb nog 1 mooie middag in de bestelling, kan ik net nog een (hersteld) kozijn zijn winterlakje geven. Duimen maar.



Onze tuin is nog een rommeltje, maar 1 plant deelt trots zijn herfstvruchten: de gele framboos!
Van mijn ouders kreeg ik voor mijn verjaardag 2 framboos-varianten, de klassieke rode en de 2x vruchtdragende gele.
De 1 x hebben we gemist (verjaardag was in mei), maar de belofte van de 2e dracht is helemaal ingelost.
Aan de jonge plant ontwikkelden zich een paar mooie trossen en vandaag was het D-day: een heel bakje vers geplukte beauty's.
Misschien een pietsie zuur (te weinig zon?), maar zeker smakelijk. En wat een schoonheid, mega groot en goudgeel!
Kijk, over herfstkleuren hoor je mij zeker niet klagen, schilderachtig rood, geel, goud en bruin. Een heel palet aan behaaglijke tinten.

beetje sneu herfstbraampje
Met een mooi herfstboeket en een doosje kneus-appelen kom ik echt in de stemming.
Naast kleuren ook herfstige geuren van appelmoes met kaneel.
Toch wel lekker......... 



 Appelmoes met kaneel

veel appels, geschild en in stukjes
1 tl kaneel of een pijpje kaneel

Laat de appels met een paar el. water aan de kook komen, kook rustig gaar met de deksel vd pan tot de gewenste zachtheid en consistentie bereikt is. (20 min?) Af en toe omroeren.
Plet grote stukken met de achterkant vd lepel of pureer het geheel tot moes.
Giet over in gesteriliseerde potten en laat de potten op de kop afkoelen (wel met de deksels er op hè!)
Lekker in de yoghurt, bij ijs, cake of gewoon zó......

woensdag 14 oktober 2015

Te mooi om waar te zijn.......


 
De keuken, ONZE keuken.
Waar zal ik beginnen?

Hij/zij is nog steeds niet klaar.
Er is best wel iets gebeurd.
We hebben sinds begin zomervakantie vloertegels (niet zonder tranen mijnerzijds), ik heb alle wanden, kozijnen en het plafond geschilderd.

Mijn fornuis werkt, net als de koelkast, de vaatwasser ook (met stoeptegels als contragewicht), ik heb een schragentafel als werkblad, bananendozen als keukenkastjes en een buitenkraan.
Alles doet het.
Toch was ik blij dat 'ze' afgelopen maandag de echte keuken zouden installeren met een volwassen aanrechtblad en héél belangrijk: een heuse spoelbak!
Met pannen afwassen in de badkamer (heet water) ben ik echt wel een beetje klaar, net als met aardappel/pasta/groenten afgieten in de tuin.

ZOUDEN installeren. Too good to be true
Om een lang verhaal kort te maken: volgens de keukenzetters was de waterleiding niet goed geplaatst waardoor de keuken niet paste.
(dit terwijl er een schiphol-taxi voor mijn husband stond te wachten)
Exit keukenzetters. De rest vd dag heb ik geprobeerd alle betrokken partijen aan te spreken als schuldige voor de komende extra kosten.

Natuurlijk komt het allemaal in orde, kost alleen weer wat.
Je schakelt allemaal professionals in, maar als het ergens fout gaat draai je als leek op voor de kosten. Wordt misschien vervolgd.

onze nieuwe eetkamer
Toch zijn wij heel blij met het geheel, de verbouwing is voor ons helemaal geslaagd. Hadden we 10 jaar eerder moeten doen, zeggen we steeds.
We genieten van de ruimte en het licht.
Het geheel past mooi bij het huis en de tuin is nog steeds OK qua afmeting.
Het plan om de oude achterkamer als tv-kamer te gebruiken hebben we uitgeprobeerd, maar weer verworpen. Was toch niet relaxed voor 6+ personen.
Nu denken we meer aan een tussenkamer met wandkast voor boeken en familie-rommeltjes uit de voorkamer. Schoont alles lekker op. 
Lekker zo'n rustige ruimte.


Zo groeien we langzaam in plannen en ideeën. Bevalt prima, geen overhaast gedoe.
We broeden nog op een keukenkastenwand (eiken/underlayment/zelfdoen/laten doen?), afwerking keukenwand, gordijnen (hangen voor proef met behangtape aan de muur) en ik heb nog een tafellampen-projectje lopen.
Een nieuwe bank en eettafel zouden ook nog leuk zijn.
Tegen de Kerst moet alles wel klaar zijn. Toch?




donderdag 1 oktober 2015

Zo'n enge groupie....


Het is alweer even geleden, maar ik heb Annabel Langbein ècht in het echt ontmoet!!!!
Je weet wel, Annabel Langbein, de Nieuw Zeelandse TV-kok, bekend van 24Kitchen. Enthousiast, au naturel en vol liefde voor pure producten.
Heb ik eigenlijk nog nooit gedaan, als een echte groupie achter mijn idool aan, maar toen ik vorig jaar te laat ontdekte dat ze in Nederland was nam ik mij voor de volgende keer beter op te letten.
Dus meldde ik mij aan voor haar facebookpagina en wonder ooh wonder, dit jaar kwam ze alweer! (boekpromotie)
Deze keer niet in de randstad, maar in Amersfoort of all places.
Geen belemmering voor een realtime groupie natuurlijk.
Dus stapte ik ruim op tijd in de trein, miste de beoogde bus, nam vervolgens de verkeerde bus, vergat uit te checken, moest ook nog een pokke eind lopen, dus: te laat....
Gelukkig geen probleem, er was toch een soort Drents/NZ's kwartiertje.
En daar was ze, precies zo als op de TV, uitgebreid kletsend, lachend en gebarend. De (favourite) neighbour nextdoor.

ze stond maar niet stil
De workshoplocatie, Smulweb Kookcollege, was een grote ruimte vol kookstations, een barretje en een eetruimte.
Na haar introductie (door Kip en Ei), kookte Annabel de recepten waar we die avond zelf mee zouden werken. Onder veel gelach, drukke gebaren, improviserend en met smeuïge verhalen maakte ze een paar recepten uit haar kookboek Simple Pleasures.
Dat de verhalen niet geheel spontaan in haar opkwamen bleek toen ik op internet in meerdere interviews dezelfde voorbeelden tegenkwam.
Auw, toch niet zo 'naturel' dus.
Als fan zag ik dat moeiteloos door de vingers, het ging om het enthousiasme waarmee het uitgedragen werd. Je kunt je levensstory tenslotte niet elke keer vernieuwen.
                                                                         Zo vertelde ze hoe ze als tiener een jaar in the wild geleefd had, buidelratten stropend en open vuur kokend, gewoon  the basic stuff. Dat ze tijdens haar cursus aan de Culinary Institute in New York, waar ze een flat deelde met Daniele Delpeuch (oud-kokkin Mitterand, personage van eetfilm No reservations) echt leerde koken from scratch. En dat ze eigenlijk een afgestudeerd horticulturiste (commerciele tuinbouw) is.
Teruglezend is haar levensverhaal echt heel interessant, ze buitelde van het ene avontuur in het andere. Nu al jaren samen met haar man eigenaar van hun eigen mediabedrijf, alle tv-programma's en kookboeken zijn in eigen beheer. Lekker onafhankelijk.
Haar man Ted was ook aanwezig, lang, slank, rustig. Ik heb ook even met hem een praatje gemaakt. Hij vertelde dat ze tijdens de NZ wintermaanden samen de wereld rondtrokken. Van oorsprong was hij boer, maar nu geheel betrokken bij het familiebedrijf, living the good life.


speciaal voor mij geposeerd

 
Op het menu die avond stonden een soort viskoekjes met noedelsalade, garnalentoast, gemakkelijke zalm uit de oven en pruimen-financiers (cakejes) met citroen-mascarpone.
Na Annabels uitleg en proefrondje moesten we zelf aan de bak.
Best bijzonder om te koken met mensen die je helemaal niet kent, ik werd o.a. gekoppeld aan een aardige jongedame uit Leiden.
Samen bakten we de pruimencakejes terwijl de rest van ons groepje (4 anderen) de overige componenten verzorgden.
Ondertussen dartelde Annabel langs, tips en tricks uitdelend. Ik heb haar nog opgebiecht dat ik plannen had gehad voor een huisgebakken kadootje, maar tijdelijk niet over een oven beschikte. Had ze erg gewaardeerd, was wel nieuwsgierig naar mijn black bean brownie!!





Toen iedereen uitgekookt was werd er gezellig samen gegeten, alles smaakte heerlijk!
Zeker met de wijnen van de NZ Villa Maria Estate, ik heb al uitgebreid gespeurd naar de verkoopadressen van de pinot noir van die avond!!!

nog de laatste tips
De avond werd afgesloten met aankoopmogelijkheid van een gesigneerd kookboek.
Tot mijn schaamte had ik, als groupie, geen enkel kookboek van haar, meestal schreef ik aansprekende recepten over van de tv-programma's.
Een gesigneerd kookboek is natuurlijk een ander verhaal...



"Dear Gerry Very best wishes to a wonderful cook! Enjoy!"

De laatste bus was natuurlijk al eeuwen vertrokken dus wandelde ik al nagenietend door nachtelijk, gelukkig droog, Amersfoort naar het station.
Het was een goed avondje geweest.

Na haar Hollands avontuur reisde Annabel met hubby nog weken door Europa, op Facebook verhalend van de ene na andere heerlijke bestemming.
Griekenland, Turkije en zeker Frankrijk waar ze ook haar oude huisgenootje weer ontmoette. Foto's van haar tochtjes door de Provence/Côte d'azur brachten mij in vervoering en vakantiestemming, bedenkend dat wij daar een paar weken later zelf zouden lopen!!!!



PS. Ik had de link naar deze blogpost doorgestuurd naar Annabel's office, gewoon voor de leuk.
Na een paar dagen kreeg ik van haar (of secretaresse) de volgende reactie:

Dear Gerry
Thanks so much h for sending through your blog - I think google translate did a good job for me to understand - my dutch is almost non existent !
I am still thinking about those back bean brownies!
Hope you've got your oven up and running
Keep up that great cooking !

Best regards
Annabel

Cool hè? It's fun to be a groupie 



vrijdag 11 september 2015

Halfvol of halfleeg....?????

 


Dàt was een lange vakantie....!
Nou ja, voor mijn blog dan, zelf ben ik natuurlijk allang weer aan het werk.
Ik had gewoon geen zin om op te starten, ben mijn computerhoekje een beetje kwijt en heb ook nog een schouderblessure 'frozen shoulder' (teveel geblogd?)
Ondertussen genoeg blogwaardigs meegemaakt, maar een soort licht-autistisch mag ik van mijzelf alleen maar bloggen in chronologische volgorde. (ahum)
Dus niet over de huidige status van onze verbouwing, nee, eerst (moet) de vakantie.
La Garde Freinet, c'est moi à droite

Ja zeker, wij zijn ondanks de verbouwing toch nog op vakantie gegaan.
Even lekker er tussenuit. Naar een keuken met stromend water en een afwasmachine.
Het had wat voeten in de aarde (later meer), maar uiteindelijk zijn wij 2 weekjes aan de Côte d'azur beland.
Zeker lekker, maar toch was het niet zo'n feest als andere jaren.
De heen/terugreis verliepen perfect omdat we buiten de spitsdagen reisden, terplekke scheen de zon vol op (teveel zelfs), we hadden een prima huisje (met bijna privé-zwembad), alles picture perfect.....
Het probleem zat 'm in de afwezigheid van 2 kids, we waren dit jaar maar met z'n 4'en! Dat is voor mijn gevoel bijna niks.
Ook dubbelden we de 2e week niet met onze vaste vakantiefamilie, ook geen 8-10 personen dus.
Kaal, dat is het woord.
Nu heb je natuurlijk het fenomeen optimist/pessimist.
Is het glas halfvol of half leeg?
Leeg: het is veel leuker om voor veel personen te koken, ik haat spelletjes maar nu moest ik ook mee doen (1x), 2 kids brengen niet veel reuring met zich mee en hebben maar 1 speelkameraadje, ik ben meer een Provence dan Côte d'azur mens
Vol: we zijn wel vaak uit eten gegaan, met maar 4 natuurlijk héél goedkoop, we hebben allemaal stapels boeken gelezen, er was heel veel plek over in de auto voor culinaire souvenirs (wijn, kaas etc), eh.....

Ik ben een raspessimist, ik vond het niks.

MAARRR,  

de verkoopster moest hard lachen toen ik vroeg wat de laurier kostte, ik kreeg het gratis (haar hele tuin stond vol, was gewoon kraamversiering)

Frankrijk blijft natuurlijk altijd gewoon heerlijk, de taal, temperatuur, restaurantjes, marktjes, goede ingrediënten etc.etc.


In ons huisje hadden we een leuke grote keuken, ik wilde zó verhuizen!
Jammer genoeg zonder oven en we mochten niet BBQ'en vanwege brandgevaar. Dat was wel balen, is onze favoriete vakantiebezigheid.
Van de weeromstuit gingen we vaker uit eten, ik heb denk ik maar een paar keer zelf gekookt. Wel lekker natuurlijk, verkoelende salades en mediterrane pasta's.
Om vervolgens op te eten met een fantastisch uitzicht.



 
We hadden in de omgeving van La Garde Freinet (achterland St. Tropez) een bescheiden huisje gehuurd op een klein rosé domein bij hele aardige Nederlanders, handig voor leuke tips en local knowledge. (Tartuca)
Zo konden we 1 avond stoeltjes en koelbox lenen om aan het strand 1 van hun rosé's te legen. Met pizza van een strandtentje en zicht op St. Tropez in de ondergaande zon. Beter kan niet.

 
 
Door de algehele hitte was elke onderneming buiten de deur een afmattende aangelegenheid. Soms zochten we vt voren een leuk terras of restaurant uit, eenmaal terplekke was èlk plekje goed.
 
St Tropez
 

in de rij voor de lokale specialiteit, Tarte Tropezienne, soort Berliner bol met pijnboompitjes
 
Als halve Japanners gingen we gewoon voor een paar uur naar Marseille (de auto had tenminste lekker airco), met de (veer)boot naar St.Tropez, vaak boodschappen doen (ook airco), de omgeving bekijken (2 uur later thuis, wel met heerlijk brood), vuurwerk kijken in St. Rafael op 14 juli, zondagsmarkt in Port Grimaud, naarde feestavond in Grimaud (heerlijk stadje) en verder gewoon héél veel relaxen aan het zwembad.
 

 
Ook lekker rustig zo zonder de bewoonde wereld. Af en toe even informeren hoe het het thuisfront verging (bijzonder goed)
WIFI in de tuin
Het onbetwiste hoogtepunt van de vakantie was voor mij 'Soupe au Pistou' op het dorpsplein van La Garde Freinet.
Met eigen bordje en bestek met z'n allen aan de soupe, ratatouille, voorverpakt puntje brie, Cornetto als toetje en veel halfvolle glaasjes lokale rosé. 
Opbrengst voor de winterse verwarming vd kerk (wisten wij veel)
Tussen de luidruchtige Fransen (opaatje van 86), dansende dames, aangeschoten oma's en heuse monniken.
Ik kreeg acute visioenen van een weiland-dinertje 'Fête champêtre' in Castricum!!!!
Het heeft mij nog lang bezig gehouden: lekker zomereten, veel mensen, Dierenduintje als goed doel en de major probleemfactor: slecht weer!
Wordt misschien vervolgd......,  toch een halfvol glas?
 

even informeren bij de kok