maandag 29 april 2019

Foodblogswap was een eitje!

 
De maand april loopt al bijna weer ten einde.
Drukke dagen met Pasen, Koningsdag en natuurlijk de foodblogswap.        
Heel georganiseerd kon ik 2 dingen heel goed combineren...
Ik had namelijk het ElsaRblog getrokken, naast recepten, reistips en mooie foto's ook vol met creabea paasdingen.
Ik kende dit blog al via WELKE.nl, soort Hollandse Pinterest waarbij je allerlei foto's aan je voorbij ziet gaan (eten, interieur, DIY, knutsels etc) waar een link van iemands blog/pagina aan vast zit. Heel inspirerend.
Bij ElsaR waren mij vooral de servetvouwvarianten opgevallen (kerstboom etc.), moet wel bekennen dat het bij kijken bleef...
Voor de swap was dat natuurlijk geen optie, ik moest iets uitkiezen en maken!

Al bladerend kwam ik inspirerende zaken tegen zoals palmières, gesuikerde bladerdeegvlinders, kreeg al direct de kriebels of het zou werken met gekleurde suiker?
Ook de vele Portugese recepten lonkten, deze keer toch maar de extra grote echte Pasteis de nata maken?
Nee, vanwege de Pasen besloot ik de zelfgemaakte chocoladebakjes een feestelijke make over te geven.
Gevuld met zoete merengue en een klodder advocaat (mooi geel en paasig) leek het best op een spiegelei en Pasen=eieren!

Voor de chocobakjes gebruik je siliconen muffinvormpjes als mal, wilde ik sowieso al langere tijd hebben, kunnen ook in vriezer/koelkast, oa leuk voor mini cheesecakejes (decoratief ribbelrandje). Omdat je meerdere laagjes chocolade aanbrengt moet je wel even de tijd nemen, maar het resultaat mag er zijn!
Leuk voor op de paastafel als zoete toets naast natuurlijk de eiersalade, zalm, roerei etc. etc. etc. etc. etc. etc. etc. etc. etc.



home made chocolade cups

4 of meer siliconen muffinvormpjes (oa Xenos)
chocolade naar keuze (180 gr?)
2 eieren poedersuiker
bodempje advocaat


Zet de cups een tijdje in de koelkast. Smelt de chocolade au bain marie boven zachtkokend water. Smeer met een siliconen kwastje een dunne laag chocolade over de wanden vd vormpjes, van beneden naar boven, als laatste de bodem. 
Zet in de koelkast tot stevig.
Breng zo 3 laagjes aan, laat samen goed hard worden.
Duw met je duim de bovenrand rondom voorzichtig los, vouw de mal half om als een sokrand en duw van onderen de chocoladecup voorzichtig uit de mal.
Dit proces kan al dagen vt voren.


Splits de eieren in eiwit en eierdooiers. Maak vd dooiers flan caramel ofzo, klopt de eiwitten in een vetvrije glazen/metalen kom stijf met ruim poedersuiker.
Begin met 2 el, naar smaak meer.
Vul de cups met de merengue en doseer de advocaat middenop als een dooier.
Doe dit kort voor het serveren want het eiwit kan gaan huilen (vocht lekken) of de chocolade kan op een warme dag zachter worden (zet niet bij een thee /koffiekopje!)


Ik had zelf echt pure chocolade (75%) gebruikt, dat was met 3 laagjes toch iets te straf. De vormpjes zijn best groot, je moet ook van merengue houden..
Een snellere fix is het gebruik van geslagen slagroom met gele vanillevla, maar buiten Pasen om kun je deze cups natuurlijk ook vullen met vers fruit (en slagroom), dunne plakjes (chocolade)cake afgewisseld met jam en slagroom als Schwarzwalder of met een lekkere bavarois.
Witte en melkchocolade zijn natuurlijk ook opties, of een mooi streeppatroon van 3 smaken: leef je uit!


maandag 1 april 2019

Cocky kip met lef(fe) voor de Foodblogswap


Zoals altijd weer op het nippertje: de foodblogswap.
Deze keer mocht ik koken van 'Eten met Roos'.
Grote schoenen om te vullen, jeugdige Roos (23) is namelijk een echte getrainde chef, werkzaam als leidinggevende in een lunchzaak waar zij o.a. ook de menukaart bedenkt. Van jongs af aan al gefascineerd door eten/koken, ik zie enige overeenkomst, ook ik vulde al vroeg schriftjes met overgeschreven receptjes voor ooit...

Haar blog is een mooie mix van recepten, restaurantreviews en kokstips.
De vegan ontbijttulbandjes lachten mij tegemoet, maar uiteindelijk
viel mijn oog definitief op een leuk kiprecept, coq au biere, variant op de alom bekende coq au vin.
Ik ben zelf helemaal niet vh bier, maar dit leek mij een leuk recept waarmee mijn jongste indruk kon maken bij als hij weer eens met vrienden ging koken.
(pubers en bier...)
Omdat hij van huis uit best wel smaken en kruiden kent en waardeert denkt hij dat hij ze ook direct goed kan gebruiken, een receptje kan echter nog geen kwaad...  (proeven is wat anders dan koken he)

Zoals vaker had ik voor het boodschappen doen het recept niet heel zorgvuldig doorgelezen, ahum
Op hèt moment had ik natuurlijk niet de benodigde champignons in huis, werd een 1/2e rode paprika.
2 blikjes tomatenpuree leek mij een beetje teveel vh goed, 1 exit.
Ook de spekblokjeseenheid werd gehalveerd, bijna bikiniseizoen...

Veel te laat op de dag begon ik met het recept, uiteindelijk was het daglicht al bijna weg, iedereen wilde eten. Ongeorganiseerde chaos, will I ever learn?
Dus niet de foodfoto's vh jaar, maar de smaak was prima lekker.
Kon niet echt de bier terugherkennen en coq au vin blijft misschien toch favoriet.
Zoals altijd vonden leftovers een gelukkig 2e leven, de restant saus werd gepureerd met een blikje tomatenblokjes en extra bouillon een heerlijke tomatensoep. Life is sweet.


Coq au bière
1 kip (of delen kip, bijv. dijen)
125 gr gerookte spekblokjes
1 flesje Leffe bruin
2 uien
2 tenen knoflook
1,5 kippenbouillonblokjes
3 el bloem
500 ml water
1/2 e rode paprika, blokjes
1 winterwortel, blokjes
1/2 knolselderij, blokjes
2 tl tijm
1 blikje tomatenpuree
1 takje rozemarijn
2 laurierblaadjes
zout/peper
olijfolie/boter


Bak de delen kip goed bruin in de hete boter/olie, haal uit de pan. Bak de spekblokjes, ui, en knoflook in het achtergebleven vet. Op het laatst nog even de tomatenpuree ontzuren door ook nog even goed mee te bakken.


Bestrooi met 3 el bloem en roer goed om, gaar 5 min. Leg de kip weer in de pan, schenk de Leffe en het water langs de rand in de pan (temperatuurshock).
Voeg alle overige ingrediënten toe en laat alles aan de kook komen, zet het vuur zacht en laat een uurtje sudderen. (af en toe omroeren)
Lekker samen met aardappel/knolselderijpuree en groene groentes.


dinsdag 26 maart 2019

Arnhem, geen brug te ver!


Sommige contacten uit 'the past' blijven in stand, niet hot and happening elke dag, maar gewoon over de jaren regelmatig persoonlijk contact.
Zo ook met vriendin Christina, bevriend sinds groep 3, altijd contact gehouden (soms met grote stiltes) en sinds de kids groter zijn doen we meestal een jaarlijks oepke. Dit jaar Arnhem.
Allebei nog nooit geweest en wel nieuwsgierig naar. Eigenlijk is de stad totaal onbelangrijk, we hebben gewoon een decor nodig voor ons eindeloos gekeuvel.
Echt nonstop, we pakken de draad op alsof we elkaar gisteren nog gesproken hebben....
Goed Arnhem dus, mega goed bevallen, zeer enthousiast.


Ons avontuur had een goede start, na onze treinrit hadden we best zin in een kop koffie/thee met iets lekkers. Ons oog viel op STAN&CO (had ik natuurlijk vt voren opgezocht) mooi groot gebouw met grandeur, van binnen fantastisch ingericht.



We keken onze ogen uit, beetje moderne retro, veel planten, licht en blingbling, grand cafe plus!
De carrot cake was zeker smakelijk (beetje vast) en de lunchgerechten om ons heen lieten ons bijna blijven. Maar, wij waren meiden met een missie: shop till you drop, zo snel mogelijk naar ons hotel zodat we de koffers konden lozen.
Ons hotel, Holiday Inn Express Arnhem, zeer centraal gelegen, redelijk nieuw (5 jaar), GOEDE bedden, zeer aardige personeel, goed ontbijt en niet megaduur als je een aanbieding boekt.

leuke onderzetters bij Sissy-Boy
Die middag maakten we het centrum van Arnhem onveilig, goed beloopbaar met een leuke mix van bekende en onbekende winkels, afgewisseld met een zeer ruime keuze aan horeca.
Desondanks hielden we de hand op de knip, verstandig als we waren, eerst de markt verkennen.
We maakten foto's van elkaars potentiele aankopen zodat we nog eens konden herkauwen, soms denk je dat iets leuk staat totdat je ziet wat een ander ziet....
Ons avondeten was niet om over naar huis (hier) te schrijven, redelijk standaard Italiaan (Siciliaan, leuk ivm meivakantie).
's Ochtends lekker rustig aan gedaan, ik scheen die nacht behoorlijk gesnurkt te hebben, had ik nog nooit gehoord, werd wel duf wakker, lag zeker niet aan het ene glas wijn vd vorige avond!
Ontbijt was prima verzorgd met verse toast, echt goede mini afbakbroodjes, yoghurt, fruit, gekookt eitje, vleeswaren, DONUT etc.


Ons doel voor die dag was het Modekwartier, gelegen aan de andere kant vh station. Niet eens zo'n heel groot blok leuke eigenzinnige winkeltjes en ateliers van kunstzinnige makers. (blijven hangen na de Hogeschool voor de Kunst Arnhem?)
De weg er naar toebracht ons langs een leuk uitziend cafeetje, Bij Ann.

 
Hoewel we echt net ons ontbijt achter de kiezen hadden konden we niet voorbij lopen.
Goede keuze, gezellig huiskamerstijl cafeetje met huisgemaakte taart en ander lekkers. Extra mazzel bleek toen we hoorden dat ze net een week open waren!
Primeur.




Naast gewoon een stuk taart kon je ook gaan voor een proeverij, 4 kleine stukjes van verschillende taarten. Omdat ik aangaf altijd de carrotcake te moeten proeven kregen we die extra, leuk, leuk.(en lekker)


Al jaren loop ik natuurlijk met een droom voor een klein theetentje rond en die zou best veel lijken op deze, zeker het gebruik van mix match oud servies.
Misschien qua inrichting iets meer hippe retro dan hier oma's jaren 70, maar dit voelde al heel goed. We wensen haar veel succes!



Extra aangesterkt vervolgden wij onze speurtocht naar Arnhem's finest.
Bleven 'uren' hangen bij Marie Marie, een leuke winkel met extroverte kleding, tassen, sieraden, eigen collectie hoge hakken, mutsen/baretten en snuisterijen.
Bijna gezwicht voor een zwarte baret (wil ik al jaren, maar krijg hoofdpijn) en een knal gele matrozenbroek, kocht ik uiteindelijk een beetje jaren 50 franserig zwart truitje. Leuk, leuk
.

Dwalend van koekjeswinkel SWEET SUGARHILL BAKERY naar kaartjes/kleding/sieradenwinkel tot we bij SUGARHILL kwamen, hoog op mijn eetlijstje.
Gelukkig was er een tafeltje vrij, zeker gezien de plotselinge wolkenbreuk buiten.
Mooi gepresenteerde POTJE thee, heerlijke lunch in een wel wat lawaaierige omgeving (open keuken, kleine pijpenla).
We swapten halverwege de kwartel met couscous en gerilde groenten/carpaccio van koolrabi met krabmayonaise en gegrilde garnalen.
Goede keuzes, zou er zeker vaker terugkomen.



Schuilend tussen gigabuien renden we terug naar de gewone wereld om nog een rondje te shoppen, zag wel echt leuke gele hoge zomerse sandalen!
Uiteindelijk zwichtte ik voor een bruingouden glanzende blouse, voelde mij heel chique. (week later toch teruggebracht)
Eenmaal uitgeshopt hadden we nog geen zin om naar huis(houden) te gaan, maar namen een afzakkertje in 't Taphuys.
Leuk concept van zelftappen met een soort tegoedpas.
.

Lui als we waren kozen we ook maar iets als avondeten. Goed, er zijn betere restaurants.
Snel naar ons hotel voor de gratis geparkeerde koffers (met inchecklabel!) en naar het station.
Was enorm gezellig, volgend jaar weer????

vraag vd week, waarom hangen er schoenen boven de Rozemarijnsteeg?



vrijdag 1 maart 2019

Comfortzone foodblogswap


Tijd voor de foodblogswap februari.
Al speurend op het blog van Betty's Kitchen stuitte ik op een ovenschotel met gnocchi, je weet wel die soort aardappeldeeg balletjes. Had ik onlangs prefab gekocht om weer eens uit te proberen voor een avondje easy.
Nu gebruikt in een ovenschotel met een goedgevulde groentetomatensaus, klonk goed.
Sinds kort zijn onze winkelopeningstijden verruimd en ben ik op maandag later thuis. Een ovenschotel kan ik 's ochtends maken en dan kan het thuisfront gewoon eten wanneer ze zin hebben. Easy does it!

Toen ik mijn plan deelde opperde Ilja echter dat ik toch echt wel zelf de gnocchi moest maken, slik, had ze eigenlijk wel gelijk in.
Op het blog zag ik ook een recept voor pompoengnocchi, 1+1=…
Van een schattig kleine flespompoen maakte ik pompoenpuree (uitgelekt en wel) en ging voortvarend aan de slag, hm, gnocchideeg en ik zijn geen best friends.
Het deeg bleef veel te nat en meer bloem vervlakte de smaak en kleur. Ondanks toevoeging van parmenzaanse kaas werd het een smakeloos klef fiasco.
Misschien had ik de verkeerde aardappelen of was een flespompoen niet zo'n goed idee. Terug naar plan A, de ovenschotel met prefab.

beetje type vlinderpop
Volgens het recept moest je de gnocchi voorkoken, ik twijfelde, zou het niet overgaar worden in de saus. Het zekere voor het zekere heb ik mij toch maar gewoon aan het recept gehouden. Heel uitzonderlijk. Nou ja, wel met kippendijen ipv dijfilet. (even niet opgelet tijdens het boodschappen doen)
Voor mij was het eindresultaat prima, zachte mollige balletjes (beetje als overgare klomp macaroni) in een robuuste tomatensaus. Echt comfortfood.
De rest van het gezin bleef de hele avond speuren naar 'echt' eten, uit hun comfortzone.

Ovenschotel met gnocchi en kip

500 gram pak gnocchi
400 gram kippendijfilets, gesneden
3 teentjes knoflook, gesnipperd,
1/2 courgette. stuk prei, doosje champignons, hand snijbonen, 1 rode paprika (of zak pastagroenten)
1 blik tomatenblokjes
1 klein blikje tomatenpuree
200 gram mozzarella, in plakjes,
grote snuf gedroogde oregano
1/2 bouillonblokje kip/groente
peper
olijfolie


Verwarm de oven tot 200C.
Bak de kipstukjes bruin in de olijfolie. Voeg de gesneden groentes toe, behalve de courgette, lekker roerbakken.


Nu mogen de tomatenblokjes en tomatenpuree erbij, net als de kruiden en het bouillonblokje. Laat lekker pruttelen tot een stevige saus, laat de courgette op het laatst nog even meesudderen.


Kook ondertussen de gnocchi gaar volgens de gebruiksaanwijzing op de verpakking.
Verdeel de gnocchi over een grote braadslee en bedek met de saus.


Snij de mozzarella in dunne plakjes en beleg hiermee de ovenschotel.
Dek de schaal af met aluminiumfolie en zet 25 minuten in de hete oven., verwijder de laatste 5 minuten de folie.
Lekker met een groene salade en evt wat stokbrood.
Eet smakelijk! 



vrijdag 15 februari 2019

mon cherry(tomaatje(s)


Gisteren was het Valentijnsdag, stelt niets voor, maar toch heb je het idee dat je er iets mee moet.
Husband was op reis, romantisch.
Iets bakken in de vorm van hartjes is natuurlijk altijd een hier welkome optie, maar ik wil niet steeds zoetigheid in huis. (wel goed voor de 'love'handles….)
Opeens kreeg ik een praktische ingeving, tomaatjes zijn rood en laat ik die nu net op de Zwarte Markt uitbundig gekocht hebben, cherrytomaatjes.
Met een beetje melige woordspelig zat er toch een Valentijns-linkje in!



Vorig jaar had ik al eens de laatste eigen kweek tomaatjes gedroogd in de oven, was een groot succes, vergeten over te bloggen.
Nieuwe rondes, nieuwe kansen.
Met de Valentijn roos die ik van Antal kreeg (toch nog iets goed gedaan in de opvoeding of goedmakertje…) werd het een feestelijk geheel.

 'zon'gedroogde tomaatjes

1 of meer kilo's cherrytomaatjes, doormidden of in kwarten
evt. kruiden als oregano/rozemarijn/tijm
evt. knoflookteentjes, geplet
olijfolie

glazen pot met metalen deksel

Verwarm de oven op 150C. Beleg een bakplaat met bakpapier en verdeel daarover de tomaatstukjes.
Leg evt. kruiden er tussen en besprenkel licht met de olijfolie.
Laat de tomaatjes zeker 2 à 3 uur drogen in de iets open oven (pollepel tussen de deur)
Als ze zacht genoeg zijn (maar nog wel vormvast) zijn ze klaar.
Laat de pot en deksel zeker 10 min. koken, antibacterieel.
Doe de warme tomaatjes in de hete (uitgelekte) pot en vul tot de rand met olijfolie. Kan ook nog met extra kruiden als marinade)

Lekker voor elke dag van het jaar!



dinsdag 29 januari 2019

Beetje vakantie




Ik wist meteen wat ik zou gaan maken toen ik voor de januari blogswap het blog Saudalicious kreeg toebedeeld.
Likkebaardend zocht ik op dit Portugees geïnspireerde blog naar het recept van de heerlijke pasteis/pastel de nata, de wereldberoemde custardtaartjes, Portugals trots.
Hm, alleen een gezondere versie in de vorm van een dadelgezoet amandel/havermeelcupje met kokosmelk/honing custard.
Oók lekker waarschijnlijk, maar niet het decadente origineel waar ik voor ging!

Met een Portugese moeder voelt Portugal voor Sabine Koopmans als een 2e vader(moeder)land, met een zwak voor de cultuur, het lekkere eten en de hele relaxte way-of-live. Zij promoot dit alles enthousiast waarbij ze de soms zware/boeren/vette kost passend maakt voor een bewuste levensstijl met gezonder eten en sport.

Goed, op naar plan B dus.
Ik bleef in de pasteis-hoek, maar nu hartig: Pasteis de bacalhau, gedroogde kabeljauw-kroketjes, ook een nationale trots.
Overal verkrijgbaar als snack voor bij de gekoelde vino verde.


In Scandinavië wordt de vis in het najaar maanden aan stokken in de koude wind gehangen om te drogen (stokvis), in het mediterrane zuiden wordt de vis gezouten en op de kades/klippen te drogen gelegd (klipvis). In Suriname is de vis vooral gezouten, minder gedroogd (bakkeljauw).

Sabine had het oorspronkelijke recept gemoderniseerd door ipv aardappel en frituren, kikkererwten en de oven te gebruiken.
Ik behield de oven, maar keerde terug naar de aardappel. 1 van mijn vakantieliefdes is namelijk brandade de morue, de Provencaalse aardappelpuree met gezouten kabeljauw.
De Portugese bacalhau is niet overal gemakkelijk verkrijgbaar, de bakkeljauw kun je bij grote supermarkten vinden. De structuur is wel anders, minder vezelig.


Door deze terugwijziging werd het recept natuurlijk wel een vraagteken, is 300 gr kikkererwten evenveel als 300 gr aardappel? Ik gokte maar wat.
Ik experimenteerde met au naturel, gewenteld in bloem en gepaneerd in amandelmeel.
Voor ons gaf naturel het beste resultaat.
De smaak vroeg nog wat tweaken, teveel vis, te weinig aardappel. Gelukkig aten we die avond stamppot andijvie, 1+1=…
Hm, toch niet zo slim om aangemaakte puree toe te voegen, de melk en boter maakte de mix slapper ipv steviger. (ook niet de geschikste aardappel
Het eind resultaat zag er niet heel bijster uit, maar de smaak bleek 'best chill' !

(groot compliment van mijn oudste)



Pasteis de bacalhau

450 gr gezouten kabeljauw (LUFO)
750 gr bloemige aardappelen, koken, prakken
1 grote ui, gesnipperd
3 tenen knoflook, uitgeperst.
2 a 3 eieren
(4 el bloem)
zwarte peper
hand gesneden peterselie

Week de bakkeljauw langere tijd in koud water, ververs het water meerdere keren.
Kook de vis in wat water 5-10 min tot gaar. Laat afkoelen en pluk de filets tot vlokken.
Verhit de oven tot 175C.
Bak de ui met de tenen knoflook glazig. Mix met de vis, aardappel, ei, peper en peterselie.
Evt verstevigen met de bloem.
Vorm met 2 grote lepels meerdere quenellen en bak deze op een bakplaat met bakpapier in ongv. 20 min. bruin en stevig. Evt. omkeren en nog 5 min. bijbruinen.

Lekker als snack of met een groene salade als hoofdmaaltijd. Kneepje citroen doet het altijd goed, net als een pittig citroenig mayodipsausje.
In de vulling zou je nog kunnen experimenteren met stukjes rode paprika of bijv. sambal.


amandelmeel-bloem en naturel
vakantie op een bord, alleen de wijn ontbrak (alcoholloze maand)
Oja, en de zon!

zaterdag 19 januari 2019

Do ist der Bahnhof !!!

   


Net na de feestdagen hadden we zin om er een paar daagjes tussenuit te gaan, ik twijfelde tussen Frankrijk en Duitsland. Uiteindelijk kozen we voor ons buurland, Frankrijk zie ik toch liever met een zonnetje en ik had zin in Duitse boerenkost, om preciezer te zijn zuurkool!
Toen wij ooit in Dusseldorf waren heb ik zulke lekkere zuurkool gegeten, ik had de idiote hoop dat dat overal in Duitsland zo zou zijn.
We kozen voor Bremen, niet te groot, oude Hanzestad (=pittoresk) en ook niet onbelangrijk: dicht bij de grens. We hadden namelijk geen winterbanden en dat is in Duitsland verplicht als er winterse omstandigheden zijn.
We boekten zeer kort vt voren zodat we de weersomstandigheden goed konden inschatten, overdag 5-7 graden, moest kunnen.
Toch kneep ik 'm wel en was blij toen we weer netjes in Nl waren (hoewel iemand in een parkeergarage via onze auto had geparkeerd. Netjes een briefje achtergelaten, maar op onze oude wagen konden we geen nieuw krasje ontdekken!)

lees ik later dat je beide ezelpoten vast moet houden en een wens kunt doen, kans gemist!


Bremen dus, veelal bekend vanwege de Bremer muzikanten, het sprookje van Gebroeders Grimm.
De stad is de broers ook zeer erkentelijk,
je struikelt over beelden, souvenirs, logo's en andere verwijzingen.

Maar Bremen is zoveel meer! (ahum)
Nee, echt.
Een leuke kleingrote stad met gelukkig nog veel oude, sfeerverhogende gebouwen en wijken (ondanks oorlogsbombardementen)

 

 
Ons hotel lag op loopafstand van het oude centrum, pittoresk aandoende Anton Pieck sfeer (oudste gebouwen uit 1405!) gecombineerd met hedendaagse winkels en horeca.


Op het raadsplein gingen we een taartje eten bij een bekende Konditorei, over de stad zijn 3 filialen. Gelukkig was dit een kleine want ik kan nooit kiezen uit het schmeckliche Angebot.





hé, die kennen we
 




De bekendste wijk is Schnoor, sprookjesachtige pakhuizen wat vroeger de touwmakers(slager)wijk was. Nu vol artistieke winkeltjes, eethuisjes etc.
Leuk, Leuk.



Voor ons 1e avondeten had ik daar een restaurantje met typisch Duitse keuken uitgezocht, Becks im Schnoor, op zuurkooljacht!
Bleken ze alleen braunkohl/grünkohl=boerenkool te hebben.
Mijn vraag naar zuurkool werd zelfs vreemd gevonden, het was nu immers grünkohlseizoen…
Niet als stamppot, maar 3 uur doorgestoofd als losse groente met vette gebakken aardappelen, spek en Noord-Duitse worst.
Overal zijn va januari speciale Kohl menukaarten.
Ja, boerenkool eten we thuis ook wel dus maar een schnitzel met patatjes gegeten. Nou, sla dit restaurant maar over: smakeloos eten, snotgekookte broccoli, levenloze andere saus dan vermeld op het menu.
Eenmalig en wij waren niet de enige.


Daarentegen zou ik een andere keer nog wel eens mijn hoofd om de hoek willen steken bij Teestübchen im Schnoor, wat een snoeperig pandje.

 
Al rondwandelend kwamen we nog leuke plekken tegen, ook een soort Bio foodmarkt, Markthalle 8.
Allemaal kleine eetwinkeltjes onder 1 dak, zag er leuk uit, maar we zaten nog vol vd taart.

Goethe theater
We liepen en we liepen (er is ook prima openbaar vervoer) en opeens dacht ik dat ik de windmolen zag (replica v een Hollandse), nieuwsgierig een brug overstekend belanden we opeens in een hele leuke wijk waar ik niet eens naar gezocht had, Ostertor (in de volksmond Das Viertel=wijk)

Meer jaren 1900 stijl, vol oude klassieke gebouwen, mooie oude huizen, leuke hipperige winkeltjes + eettentjes.
Het was al later in de middag, we hebben een beetje rondgesjouwd, maar later zag ik op internet nog huizen met geweldig mooie grafitti. Leuk voor een ander keertje.






kauf dich glücklich

deed m'n best, helemaal in luv, maar ze waren te smal
zwitsrse salade, soort boterhamworst, uien, emmentaler, tomaat, augurken
Overal struikelde je over de Grünkohl, Pinkel (rulle braadworst met havergrutten), van alles met zoute haring, Labkaus (soort smak met ui, aardappelen, spiegelei, maatjesharing, rode biet en augurken) en Knipp (plakken gerookte worst van slachtafval, bouillon, ui, met havergrutten, type haggis)).
Nog steeds op zoek naar de zuurkool had ik een Beiers restaurant gevonden die het op de kaart had staan, Paulaner an der Schlachte. Compleet met serveersters in dirndl.
Het alcoholvrije Paulaner Hefe-weissbier scheen ook lekker te zijn (ook bij AH)

Münchener schinkenhaxe met kartoffelknödel, bruinbiersaus und sauerkraut

Echt zuidelijke kost, nu wel lekkere schnitzel, tot het bot gare varkenspoot met eindelijk ook zuurkool. Natuurlijk niet zo lekker als in Dusseldorf, jammer genoeg ook geen aardappelpuree, maar vage knödel (soort ongare macaronistructuur zonder smaak)

buiten kon je grote weinvaten privé zitten
De volgende ochtend gingen we buffetontbijten in een leuk uitziend restaurant, zag pas later de omschrijving vh arrangement...


wij waren gewoon decent hoor
 
Voor thuis scoorden we nog wat vd Pinkel en Knipp en hielden de volgende dag een proeverij met boerenkoolstamppot,  hm, viel niet echt in de smaak, daar hoeven we niet voor terug...
Do ist der Bahnhof (Kooten en de Bie)