woensdag 15 maart 2017

Slim voor Pi(e) Day!




Gisteren was het Pi(e) day.
Want: 14 maart wordt in Amerika genoteerd als March (3). 14 (th), het bekende pi-getal 3,1415926 etc.etc.
Het duurde bij mij ook een tijdje voor bij mij het kwartje viel bij 9/11!

Goed, en op z'n Engels uitgesproken zeg je 'pai', wat klinkt als taart.
Eureka, weer een slecht excuus om taart te bakken.
Deze keer niet door mij zelf en de taart is ook niet eens gebakken.
Afgelopen week had Ilja een eetafspraak met haar 'schoonmoeder' in Utrecht.
Allebei fan van de gezonde keuken kwamen ze uit bij SLA, de hippe kleine keten waar je los kunt gaan op biologische salades, sapjes, smoothies en gezondere taarten. Hip decor en verantwoorde leveranciers.
Laaiend enthousiast kwam ze thuis, naast een heerlijke salade had vooral de rauwe chocolade taart veel indruk gemaakt.
Best wel bijzonder heeft SLA bedacht dat ze hun recepten met iedereen willen delen, ze hebben een kookboek uitgebracht.
In het Utrechtse filiaal lagen de boeken echter gesealed en kon je het niet echt inzien.
Niet voor 1 gat gevangen spiedde Ilja op Bol.com naar de prijs en evt. recensie.
Er werd een inkijkexemplaar van een paar bladzijdes getoond, laat daar nu precies het recept van de taart tussen zitten!
Screenshot etc en ze was een leuk recept rijker.
De taart moest dit weekend natuurlijk direct gemaakt worden, zondagochtend ging mevrouw aan de slag.
't Was maar goed dat ik toen nog in mijn warme bedje lag want elk keukenapparaat leek er aan te pas te moeten komen.
Hakken, blenderen, mixen, arbeidsintensief geheel (vooral het afwassen), maar het resultaat mocht er zijn.
Cremig, chocoladig en crunchy bij de bodem.
Vegan en zonder geraffineerde suiker. Zeker niet caloriearm door de gebruikte noten.

beetje slordig aangesneden met een kartelmes

Vegan choco taart

bodem:
75 gr ongebrande hazelnoten
115 gr medjouldadels, ontpit en klein gesneden
50 gr kokosrasp
mespuntje (himalaya)zout

vulling:
125 gr ongebrande cashewnoten
60 gr medjouldadels, ontpit en klein gesneden
6 el cacao (rauwe = puurder/bitter)
2,5 el agavestroop
90 ml soyayoghurt/kokosyoghurt
115 ml amandelmelk of andere veganmelk
1 tl vanille-extract
125 ml (extra virgin) kokosolie, gesmolten (au bain marie)
4 el chiazaad

evt.
extra cacao
kokosVLOKKEN

springvorm 20 cm

Laat de cashewnoten min 6 uur- 1 nacht in ruim water weken.

Vermaal voor de bodem de ingrediënten in een keukenmachine pulsend tot een soort broodkruim.
Klem bakpapier tussen de bodem en de ring vd bakvorm, verdeel het notenmengsel en duw aan tot een stevige korst. Zet weg in de koelkast.

Spoel de geweekte cashewnoten af met koud water en laat ze uitlekken.
Pureer/blender de ingrediënten voor de vulling (behalve chiazaad en kokosolie) 2 à 3 min. tot een smeuiig glad geheel. Een blender geeft het beste resultaat.
Schenk de kokosolie bij de 'room' terwijl de machine draait en roer als laatste het chiazaad erdoor.
Schenk de vulling op de gekoelde bodem en zet de taart minimaal 6 uur in de koelkast (of korter in de vriezer).
Snij de taart los vd ring voor gebruik.
Decoreer evt. met gezeefde cacao en kokosvlokken.

Het is in de veganistische keuken heel gangbaar om geweekte, ongebrande cashewnoten door pureren om te toveren tot roomkaasachtige substantie, maar ik had mij er zelf nog nooit aan gewaagd.
Klonk toch niet echt heel smakelijk en ik ben ook helemaal niet vegan.
Maar 't moet gezegd worden, bij een blindproeverij zou ik gezworen hebben dat het gewoon een stevige zuivel-chocomousse was.
Heel eigenwijs (van wie zou ze het hebben?) had ze besloten minder cacao toe te voegen (klonk zo veel), maar dat was jammer. We strooiden dus maar wat over de bovenkant.
Bij gebrek aan amandelmelk ging er rijst-kokosmelk in, ook prima.
Al met al een geSLAagd experiment, een eyeopener. Einde vooroordeel.
Binnenkort maar eens een dagje gaan shoppen/lunchen.
Een blog over een lekkere taart die ik niet eens zelf hoefde te bakken, best slim voor pi-dag, toch?

 
SLA, 9 locaties in 4 steden, WEBSITE
per april het nieuwe voorjaarsmenu
met beperkte bezorgdienst


donderdag 9 maart 2017

Trots op jou!



Je houdt er van of je hebt er niets mee: Nutella®
Goed, ik dus niets, moet er niet aan denken om er een boterham van naar binnen te werken, veel te zoet en overheersend.
Ik ben sowieso niet zo'n broodmens, maar in ieder geval altijd meer voor hartig.
Lekker dikdakken (familiewoord voor stapelen) met bijv. ham, mayo+mierikswortel, rucola, avocado etc waarbij het brood bijna alleen de drager is voor al het lekkers....
Thuis zijn de zoetliefhebbers ook nog verdeeld in pro-Nutella en pro-Duo Penotti, schijnt toch weer héél anders te zijn.
Wat ik wel leuk vind: bakken met Nutella. Door het suikergehalte en de notensmaak natuurlijk een ideale basis om te gebruiken in degen of als vulling.
Type bonbon praliné!
Kijk, dàt vind ik dan wel weer lekker.
Op de website van Nutella kom je veel lekkere recepten tegen en er bestaat zelf een heel kookboek van.

We misten laatst opeens een net gekochte pot. Navraag bij alle verdachte gezinsleden leverde niets op tot Ilja (student) thuis kwam voor het weekend.
Ze dacht dat zij het als enige lekker vond..., tuurlijk, daarom kochten we een nieuwe pot.
Wij gunden haar als hardwerkende student natuurlijk haar verwenmomentje, maar niet zonder kritische (hazel)noot.
Positieve noot.
In tijdschriften kwam ik wel eens acties tegen om het etiket te personaliseren, leuk voor een geintje of een compliment.
Via de website kun je (maximaal afnemers per dag) je eigen opschrift invullen, 'Helemaal voor jou alleen' bleek jammer genoeg te lang.
Leuke actie.
Het kan nog gemakkelijker, bij de DEEN spotte ik onlangs een rekje met allemaal voorgedrukte tekststickers.
Max. 1 per pot, burgerlijk ongehoorzaam nam ik er 3 mee (kon niet kiezen).
Als kadootje kreeg Ilja haar eigen pot met 'trots op jou' label, ziet ze elke ochtend dat we trots op haar zijn. Een 'zoete' opsteker aan het begin van de (zware) dag.
Megadruk met haar moeilijke Natuurkunde-studie. Met veel up/downs en narrow escapes op weg om Natuurkunde-lerares te worden.

Supertrots op jou!!!!


vrijdag 24 februari 2017

Eindelijk weer eens foodblog-swappen!

 


Voor het eerst na onze keukenverbouwing heb ik weer eens meegedaan aan de blogswap van mijn facebookgroep Foodbloggers.
Onbedoeld uitgelopen op een pauze van 1,5 jaar!
't Kwam er gewoon niet meer van, deze maand heb ik mijzelf maar gewoon een schop gegeven.
Blog 'Taste our Joy' werd mijn toebedeeld. Dit 2 jaar oude/jonge blog wordt beheerd door 2 vriendinnen, Joyce en Irene.
Beide met een Hogere Hotelschool achtergrond (jaloers!!!!), de recepten zijn echter redelijk simpel.
Ik sloeg het zoete deel over, bak al genoeg.
Bij de diners viel mijn oog op de entrecote met appelstroop/peperkoeksaus, leek mij zeer smakelijk met eendenborst (ipv entrecote).
Omdat het 's middags nog steeds vroeg donker wordt verlegde ik mijn keuze uiteindelijk toch naar een salade, rond lunchtijd is er nog genoeg licht voor een aardige foto.
Couscoussalade met gerookte kip, feta en blauwe bessen ging het worden, kon ik eindelijk het pakje feta in de koelkast eens opmaken.
Zelf ben ik een groot liefhebber van couscous, jammer genoeg bijna al de andere familieleden niet.
Heerlijk als tabouleh of warm met tomatige groente-kikkererwtenstoof, comfortfood!
Leuk om nu eens buiten het bekende pad te stappen.
Voor een deel vd ingrediënten waagde ik 'mijn leven' tijdens een rustig momentje in de serieuze storm, windkracht 10 was beloofd.


Natuurlijk moest ik wat kleine wijzigingen in het recept aanbrengen, ipv de opgegeven veldsla gebruikte ik spinazie (direct ingrediënt voor de curry van 's avonds), druiven voor extra fruitigheid en kleur en walnoten voor de crunch.
Dom genoeg had ik over de peterselie heengelezen en gebruikte nu restantje koriander, paste ook prima.


Couscoussalade met kip, fruit en feta

250 gr couscous, liefst medium
2 handen kleine spinazieblaadjes/veldsla
1 pakje feta, in kleine blokjes
grote hand druiven, gehalveerd en ontpit
1/2-1 rode ui, in dunne plakjes, in kwarten
2 handen blauwe bessen
1 verpakking gerookte kip, in kleine blokjes
1-2 handen walnoot
1 grote of 2 kleine avocado's
handje koriander/peterselie
olijfolie
ciderazijn
zout/peper

Kook de couscous volgens de gebruiksaanwijzing en laat afkoelen.
Meng alle ingrediënten door de salade, voeg olie, azijn en peper/zout toe naar smaak.

Goed, prima salade. Weer eens iets anders, toch bleef ik iets missen in de smaak. Avocado voegde voor mij in het geheel behalve gezonde vetten niet veel toe, zou ik een volgende keer misschien weglaten.
De druiven deden het goed, de noten ook, maar de salade mocht het voor mij wel iets sappiger. Ook na toevoeging frambozenazijn, citroensap en extra olie bleef het vrij droog. Een soort pesto van verse kruiden als munt en dus peterselie klinkt goed. Net als notenolie.
Mocht je voor vega gaan is gerookte tofu een optie, zeker samen met gerookte, gezouten amandelen. Blauwe kaas geeft ook meer smaak en pittiger sla.
Duidelijk, opties genoeg, nu nog mooi zomerweer!

www.thefoodvoyage.com gaat iets van mijn blog koken, ben benieuwd!
Ze maakt altijd prachtige foto's.


donderdag 16 februari 2017

Niet over rozen



Valentijnsdag, übercommercieel maar altijd leuk om een blogje aan op te hangen.
Ik had ook al een tijdje een projectje op het oog, bladerdeegrozen.
Vaak gespot in foodieland en nu leek de ultieme gelegenheid. Leek.


Het klonk zo simpel:
Snij helften van een rode appel in zeer dunne plakjes. Overgiet deze met kokend water zodat ze buigbaar worden.
Vervolgens snij je een rol bladerdeeg in repen, bestrijk met abrikozenjam, bestrooi met amandelmeel en leg appelschijfjes dakpangewijs op elke reep.
Rol elke reep tot een roosvormig geheel. Easy peasy.
't Probleem kwam toen in de oven de appelschilletjes te hard gingen en het bladerdeeg binnenin maar niet gaar werd. Zelfs na extra oventijd.
Andermans blogfoto's toonden ook verdacht ongare exemplaren teneinde een mooie foto te kunnen maken. (picture perfect etc.)
 
 
'Roses are red black, violets are blue etc.etc.'
Ook poging 2 liep op niets uit. Ongare verbrande hap, onverteerbaar!
Niet voor 1 gat te vangen deed ik poging 3: rozenmuffins.
 
Still looking good...
Zelfde principe, maar dan met een speculaassmaak muffinbeslag.
Zelfde principe, dus ook zelfde resultaat!!!!
Kleffe hap met bijna verbrande buitenkant en donkere droge schilletjes.
Niks romantische roosjes.
 
Ik was ondertussen wel helemaal klaar met valentijn.
De enige valentijnskaart kreeg ik/we nota bene van de Hartstichting, als dank voor onze donaties. Romantisch.
Husband belde nog wel van uit China.
Met een hartvormige gevulde koek van de DEEN (ieder een klein stukje) kon ik nog een enigszins nep-gezellige foto maken.
Het leven van een foodblogger gaat niet altijd over rozen....
 
 
 
 
 

zondag 5 februari 2017

Sacher(ijn) taart

 




Kortgeleden mocht ik voor onze lokale boekhandel een taart bakken.

 
          
Dit ter ere van een boekbespreking over Het bleekblauwe handschrift van een vrouw (Franz Werfel)
Het verhaal is gesitueerd in het voor-oorlogse Oostenrijk (1936), een Sacher torte leek op z'n plaats.

Tuurlijk zei ik, nog nooit een Sachertorte gemaakt hebbende....
Wèl gegeten, ooit had mijn husband een mini-formaat meegenomen uit Wenen.
Ik was niet eens errug onder de indruk, best lekker maar niet spectaculair.
Ik startte een speurtocht naar het optimale 'geheime' recept, daar bestonden er veel van.... met mini verschilletjes.
Help!
Het zoekwoord sacher leverde ook het woord sacherijn op (ipv chagrijn), had ik dat maar als voorteken gezien...
 
Het recept van 24Kitchen's Rudolph leek een mooi beginpunt.
Het leverde een aardige taart op, maar niet wat ik helemaal voor ogen had.
Het moest losser/luchtiger en chocoladiger.
Het gezin hielp graag bij het verwijderen van dit afgekeurde baksel.
99 more to go.....
Niet dus, de 2e poging moest de definitieve worden. Beetje commercieel proberen te worden.
Met wat kleine 'geheime' aanpassingen kwam de 2e taart door de ballotage commissie. Proeven kon niet, maar het voelde allemaal beter (gevoelsmatig dan)
Tijd voor de finishing touches: abrikozenjam, glanzend chocoladeglazuur en handgeschreven tekst.
 
 

 
Bereslim besloot ik het lot niet te tarten en het opschrift niet direct op de taart te schrijven. Op bakpapier maakte ik meerdere ontwerpen met gesmolten chocolade.
Het chocoladeglazuur was anders dan ik kende, chocolade gemengd met een hete suikersiroop en boter.
Niet zo puur als ik in mijn hoofd had en mierzoet, maar ja, het was het meest gebruikt in de sacher-recepten.
 
 
Mega trots op het eindresultaat wilde ik de taart in de doos tillen.
Ik voelde het barsten, als zwak ijs.
Krak zei het glanzende glazuur, ik brak mee....allemaal barsten dwars over de taart!
Even overwoog ik al het glazuur er af te schrappen voor een nieuwe poging, maar er zou te weinig tijd zijn om de chocolade opnieuw te laten uitharden.
 
So be it, mijn taart is gewoon een Sacher met craquelé.
Uiterst uniek. Signature dish etc.etc.


De boekbespreking was een succes bij 60(70?)+, de taart gelukkig ook.
Iedereen zou z'n mini-stukje lekker hebben gevonden, pfieuw.
Van de boekhandel kreeg ik een foto met de taart in uiterst ondergeschikte rol, door mij dus een beetje aangedikt.
'k Heb niet voor niets zo lopen stressen/sacherijnen!!!!!


zaterdag 28 januari 2017

sucadelap

 

Met studerende, werkende of sportende kinderen en een soms reizende husband is het altijd afwachten met hoeveel eters we 's avonds aan tafel zitten.
1(ik)-6 (of zelfs 8 met aanhang), alles kan.
Bij ons is bijna iedereen dol op stoofvlees, omavlees zoals we het noemen.
Toen o.a de niet-liefhebber een avondje de hort op was, was de keus dan ook snel gemaakt.
Deze keer in de vorm van sucadelapjes.
Vlees van de rundschouder, veel bewogen en gespierd met de grote pees dwars over het midden. Deze pees moet in alle rust bijna wegsmelten, een heerlijk smakend sappig draadjesvlees achterlatend.
Eenmaal in de pan is het altijd een beetje keuzes maken, gaan we voor wijn/bier/bouillon? Deze keus wordt mede bepaald door de sfeer van de maaltijd.
Gisteren hadden we al stamppot gegeten, nu koos ik voor pasta en broccoli als bijgerechten (ipv puree). Daar paste wel een vlezige saus bij, bouillon dus!
Wel lekker herfstig met veel mosterd.
't Viel weer bij iedereen goed in de smaak, nou ja, niet bij Ilja.
Ook afwezig, maar wel uitermate liefhebber.
Ja, dat krijg je als je op kamers bent, gelukkig hebben we de foto's nog....
(zal het recept in je foto-kookboek zetten)



sudderige sucadelappen

4 sucadelappen
1 grote ui
2 el lekkere mosterd
1/2 runderbouillonblokje
2 laurierblaadjes
1 tl tijm
1 scheut (cider)azijn
1 teentje knoflook, gesnipperd
zout/peper
heet water (300/500 ml?)
1 doosje champignons
2 el creme fraiche, gehalveerd
extra zout naar smaak
bakboter

Braad de lappen lekker bruin aan in de hete boter, blus af met het hete water tot het vlees net onder staat.
Voeg de ui, knoflook, tijm, mosterd, bouillonblokje, azijn en laurierblaadjes toe.
Leg de deksel op de pan en sudder op een laag vuurtje 2 uur, wentel de lapjes af en toe in het stoofvocht.
Laat de gesneden champignons nog 30 min. lekker mee sudderen tot het stoofvocht een lekkere saus heeft gevormd.
Maak het extra lekker met 2 el creme fraiche (en extra zout?) en smullen maar! (hè Ilja..)

 
Alweer enige tijd geleden schreef ik over mijn oma en haar omavlees! HIER


vrijdag 13 januari 2017

Pittig visje


Rond de feestdagen waren wij 'naar huis', dwz bij onze ouders in Drenthe.
Opgegroeid in Assen is het soms wel weer eens leuk om even een ommetje te maken.
Eigenlijk was het gewoon shoppen en Assen is lekker overzichtelijk.
Al in de eerste winkel kocht ik een lekker vest, looking goooodddd!
Na een tijdje kregen we natuurlijk trek en sommigen wilden graag iets vissigs.
Ik zette mijn zinnen op iets Indisch en laat de visboer nu beide hebben.
Nou ja, een ingrediënt voor iets Indisch. Gefrituurde verse makreel.
Assen heeft een grote Molukse gemeenschap en volgens de visboer wordt de vis thuis ontgraat en dan opgebakken met pittige kruiden/sambal.
Type ikan pepesan.
Jammie, 2 in the pocket!
Na een speurtocht naar de laatste lokale toko (vroeger wel 3) vond ik ook nog mijn lemper.
Perfect day.

Thuis verloor ik de vis eerst een beetje uit het oog, de koelkast was nog zo vol met feesttijd-eten. Gelukkig bleef het lang goed.
Lekker met rijst en groenterestanten, nasi frigidore.
Omdat thuis niet iedereen even enthousiast is over makreel en de combi rijst-tomaat werd mijn makreel een pittig bijgerechtje.
Extra veel voor de liefhebbers! (bleken er opeens toch best veel te zijn...)



Pittige makreel

1 ontgrate gebakken of gerookte makreel
1 ui, zeer fijn gesnipperd
1 teentje knoflook, uitgeperst
1/2 tl gember (vers/poeder)
1 à 2 el sambal
2 el ketchup
1/2 el ketjap manis
snuf zout
1 el azijn
scheutje olie
scheutje water

Bak de gember en ui in de olie, voeg de kruiden en andere smaakmakers toe.
Warm de makreel mee, evt. een beetje water toevoegen als het te droog wordt.

Roerbak allerlei groenten en mix met gekookte rijst. Maak op smaak met sesamolie, sambal, gemberpoeder en  vissaus.