Voor het eerst 'thuisafgehaald' !!!!!!

Ik heb volgens mij al wel eens vaker geschreven over de diverse landelijke initiatieven om je eten te delen met anderen. Bekenden zijn 'tweetjemee' (via twitter), 'Ik maak de lekkerste' en 'thuisafgehaald'. Vooral de laatste kreeg recent veel publiciteit in kranten en bijv. DWDD (dagelijks TVprogramma).
Het idee is dat je iets ruimer kookt en die porties aanbiedt aan afhalers bij jou in de buurt. Dit gebeurt op afspraak en inschrijving en meestal puur tegen de kostprijs. Gewoon omdat je het leuk vindt.
Ik vind het zeker leuk.  Omdat ik niet zo'n planner ben en mijn pannen vaak wel vol zitten voor 6 personen heb ik mij wel ingeschreven maar nog nooit actief iets aangeboden. Vaak is het ook wel handig om een restje over te houden, meerdere restjes is weer een avondje gemakkelijk eten!
Ik had mij dus ingeschreven met 'maaltijd op verzoek'.
En wat denk je: vorige week kreeg ik opeens zo'n verzoek. Dat was best wel een gekke gewaarwording. En spannend.
Het verzoek was een bij voorkeur vegetarische maaltijd voor een paar dagen later. Na wat over en weer gemail besloot ik voor een Marokkaanse groenten-kikkererwtenstoof te gaan. Met couscous en een crostini van hummus en geroosterde aubergine. Tot verdriet van mijn kids (3 vd 4) want dat werd ook ons avondeten.
Omdat ik op de afhaaldag 's middags moest werken heb ik het 's ochtends gekookt. Beetje onhandig natuurlijk, maar ik wilde ook niet zeggen dat het niet kon en ik kook wel vaker 's ochtends.
Het koken zelf was best wel stresserig, ik ging opeens bij alles nadenken.
Was het wel zout genoeg, niet te pittig, zag het er wel smakelijk uit, hoe deed ik het ook al weer... etc.etc.!
Zo bedacht ik dat venkelzaadjes er misschien wel lekker in waren, maar toen ik proefde viel het tegen (misschien nog niet genoeg gegaard) en toen heb ik ze er allemaal weer uit staan vissen!
Uiteindelijk was ik redelijk tevreden en vertrok naar mijn werk.
Daar hebben we het aan het eind echt een beetje afgerafeld en ik ben nog nooit zo vroeg thuis geweest, net op tijd om het eten een beetje op te warmen.
Toen de afhaler kwam bleek het een klant van mijn werk te zijn! Wat een toeval!
Hij had zelf een bakje mee en daar heb ik een ruime portie ingeschept. Ik had geen idee wat het gekost had (bonnetjes vergeten bij de supermarkt), heb dus maar iets geschat. Zonder vlees is het natuurlijk altijd goedkoper.
Hij vond het heerlijk ruiken en had er veel zin in.
Later heeft hij nog een bedankje gestuurd (óók op 'Thuisafgehaald') dat het erg lekker was geweest en dat hij de crostini ook zelf een keer ging maken, een succes dus.
Nu zit ik af en toe te malen wat ik extra zal gaan koken, geen restje maar gewoon een hele pan vol. Het komt er nog even niet van.
Mijn man is deze week weer op reis, zal ik zìjn portie maar gewoon verkopen??????

Natuurlijk weer geen recept, een snufje van dit en een snufje van dat.
De volgende keer zal ik het eens heel precies bij gaan houden. Er zat in ieder geval rode paprika, ui, knoflook, aubergine, bleekselderij, courgette, tomatenblokjes + sap, steeltjes koriander en peterselie, abrikozen, kikkererwten, kardemom, kaneel, piment, chilipoeder, groentebouillon en zout in.

Blij met mijn werk!

Met de brownies is het goed afgelopen. Ik mocht ze toch op mijn werk verkopen. Het gaat heel goed, in 2 dagen al 3 trays verkocht (wel heel laag geprijsd) mede dankzij mijn enigszins agressieve verkooptechniek: u wilt vast wel een stukje door mij zelf gemaakte brownie proeven die we deze week ook verkopen?!
De klanten zijn erg enthousiast over de geen suiker-gluten-lactose en vinden het ook erg leuk dat ik ze gemaakt heb. Mijn baas begon zelfs al over continuering met een taart-vd-week of zo. Komt alles weer op z'n pootjes terecht.

Nu ben ik sowieso erg blij met mijn werk. Het is 2 straten fietsen en ik werk ma-wo 3x 5,5 uur, 07.30-13.00 of 13.00-18.30.
Ideaal te combineren met huis en gezin. Als ik tot 's avonds moet werken kook ik 's ochtends alvast zodat we toch nog een beetje op tijd kunnen aanschuiven. Helemaal happy. Ik heb wel een tijdje gedacht om te stoppen (werk er nu 2 jaar) om mijzelf te dwingen een nieuwe stap te doen, maar heb toch besloten te blijven. Het voelt bijna niet als werk en aan het eind vd maand is het toch weer een plezante bijdrage in de huishoudpot, zeker met onze verbouwingsplannen.
We hebben veel vaste klanten en omdat we in een dorp zitten kom ik hen ook overal tegen: op de markt, bij de tandarts, in andere winkels. Mijn kids worden helemaal gek als ze met mij op stap gaan, ik loop continue mensen te groeten, maar ik vind het heerlijk, het zijn allemaal een soort kennissen geworden.
Ook met mijn kollega's gaat het gezellig. Omdat we in shifts werken spreken wij elkaar alleen niet zo veel: gaat namelijk van je effectieve werktijd af.
 
2 van mijn collega's lezen ook regelmatig mijn blog, maar met koken hebben ze allemaal niets. In mijn begintijd kookte ik wel eens in de winkel en dan snoepten mijn kollega's wel lekker mee. Eén kollega ontdekte mijn hummus en vertelde dat ze laatst op mijn blog naar het recept gezocht had. Ik had het er nog niet opgezet omdat ik het eigenlijk te simpel vond, dat kent toch iedereen al?
Speciaal voor Ineke dus hier het recept (bedankt voor je complimentje).

Hummus à la Gerry

1 blik kikkererwten

3 takjes verse koriander

1/2 tl zout

1/2 sjalot/klein uitje

1 teen knoflook

1 grote tl tahin (Natuurwinkel !!!!)

4 el olijfolie (of meer sap vd bonen)

sap v 1/2 citroen

1/2-1  tl komijnpoeder (djintan)

4 el sap vd bonen

Giet de bonen af, maar bewaar het sap. Pureer alles behalve het sap vd bonen. Voeg die later toe om de gewenste dikte te krijgen. Ik hou van een frisse hummus en vind citroensap erg belangerijk tov de meligheid van de erwten.

Evt extra zout/komijn/citroensap toevoegen. Evt. beetje verse koriander/cayennepeper ter decoratie.

Lekker als dip voor staafjes ontzaade komkommer en reepjes wortel. Of op een grove boterham met tomaat, komkommer en verse koriander.

Marokkaanse twist.......

Zo ongeveer 1x per jaar geef ik een etentje voor 'girls only'. Een mix van buurvrouwen en kennisjes, meestal een stuk of 10.
Ik leef me uit op een kaartje en kies een buitenlandse keuken als thema en ben minstens 2 dagen aan het koken. De afgelopen keer stond in het teken van Marokko. Ik had lekker inkopen gedaan bij de Zwarte markt in Beverwijk en we begonnen met kleine hapjes (soort meze): geroosterde aubergine en rode paprika met kruidige fetavulling, met rijst gevulde druivenbladeren, bietenhummus (alles zelf gemaakt!) en diverse olijven.
Als hoofdgerecht een geurige stoofschotel van kippedijen met abrikozen, rode paprika, tomaat, ui, veel specerijen (kaneel, kardemom, kruidnagel en veel komijn, allemaal k's) afgemaakt met verse munt en veel koriander. Erbij een husseltje van kikkererwten, een couscoussalade (tabouleh) en gestoofde wortelen met komijn. 
Het toetje vond ik moeilijker. Ik ben zelf niet zo zoet aangelegd en veel Marokkaanse toetjes zijn mierzoet. Ik heb nog een poging gedaan om zelf filodeegrolletjes met notenvulling te maken maar dat was geen succes. Toen bedacht ik een chocoladetaart( altijd goed bij dames) met een Marokkaanse twist.

Aangezien één vd gasten geen gewone suiker eet heb ik een bij het thema passende vervanger gebruikt: dadelstroop!
Gemaakt van 100% dadels, smaakt fruitig maar tegelijk ook drop hartig: een beetje zoethout/appelstroop. Daarnaast heb ik een prutje gekookt van dadels en abrikozen en voor de crunch nog wat amandelen. Alles uit de losse pols, een beetje van dit en een beetje van dat! Het lukte wonderwel. Het werd een soort stevige fruitige brownietaart. Gelukkig had ik tijdens het experimenteren vluchtig aantekeningen gemaakt zodat het niet een eenmalig succes hoefde te zijn.

Marokkaanse chocoladetaart

150 gr chocolade, extra puur (76 %), in stukjes
3 el water
100 gr boter, kan plantaardig
1 grote hand (8-10) gedroogde abrikozen en 1 grote hand (10) gedroogde dadels (ontpit), ongv 150 gr. samen
beetje sinaasappelsap ( ongv 5/10/15 el)
4 el tarwe/maismeel (klonk leuk)
2 el zelfrijzend bakmeel (of 6x el en geen maïsmeel of juist alleen maar maïsmeel))
ongv 55 gr gemalen amandelen (amandelmeel, Natuurwinkel)
2 grote el dadelstroop (Natuurwinkel)
2 scheuten plantaardige olie (zonnebloem/mais) 3 el ofzo
1 el bakpoeder (1 el extra als je geen zelfrijzend bakmeel gebruikt)
5 eieren, gesplitst
snufje zout
+/- 20 gr geschaafde amandelen
75 gr chocolade, puur(% naar keuze) met enkele el water/melk
evt oranjebloesemwater


Verwarm de oven tot 180 C.
Maak de springvorm los, leg een stuk bakpapier op de bodem en klem de rand erop vast. Verwijder het overtollige papier. Beboter/olie de opstaande rand.
Snijd de gedroogde vruchten fijn, vooral de abrikozen. (max. uisnipper-formaat).
Verwarm de vruchten samen met de sinaasappelsap en de el's dadelstroop zachtjes tot het een beetje op stevige jam lijkt. Evt meer vocht toevoegen om aanbranden te voorkomen. Pureren tot moes is ook een optie.
Smelt de chocolade met het water in een pannetje op een zeer laag pitje of in de magnetron.
Roer de boter door het chocolademengsel tot een gladde saus. Doe de fruitmoes en chocolademix over in een beslagkom en meng er de gemalen amandelen, zelfrijzend bakmeel , geschaafde amandelen, maismeel en de bakpoeder door. Eén voor één de eierdooiers er goed doorheen roeren. Voeg de olie toe. Oranjebloesem geeft een authentieke twist maar is wel een aparte smaak, 1 à 2 tl zijn zeker genoeg. Klop de 5 eiwitten stijf met het snufje zout, spatel ze voorzichtig met een metalen lepel door het chocoladedeeg. Schep het mengsel in de springvorm.
20 min. in de voorverwarmde oven of langer tot een breinaald er droog uitkomt.
Wanneer de taart is afgekoeld kun je de springvorm verwijderen. Draai de taart om en haal het bakpapier eraf. Smelt 75 gr. chocolade met een paar el water/melk/sinaasappelsap en roer tot een glad mengsel. Laat de boter hier in smelten, goed mengen, iets opstijven in de koelkast/diepvries en giet het geheel over de taart. Beetje gladstrijken en evt. de zijkanten ook bedekken.