Posts tonen met het label kadootjes. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kadootjes. Alle posts tonen

dinsdag 9 september 2014

Snoepjes van koekjes....!


Af en toe verzin ik echt een projectje zodat ik er over kan bloggen. Dit weekend had ik een verjaardagscadeautje voor een vriendin nodig, zelfgemaakt vind ik zelf altijd heel charmant.
Ideale bloguitdaging.
Als snel bleef ik hangen in een koekjes-idee.
Bij de kapper (vakantiehaar exit) werd ik door Seasons geïnspireerd met een recept voor kant-koekjes.
Ter versiering maak je in koekjesdeeg een afdruk met grove kant, mits je deeg goed koud is blijft deze afdruk tijdens het bakken behouden.
Mooi effect.




Eigenlijk zag ik daar een brocante glazen koekjespot bij, maar mijn kennis heeft een echt stoer mannenhuishouden.
Bij Xenos vond ik een precies goed alternatief, minstens zo leuk: een stoere rechte glazen pot met krijtverfdeksel.
Je kon dus zelf opschrijven wat je er in ging stoppen en ook weer aanpassen.
Tijd om kant te kopen had ik echter niet meer, ik moest werken (zaterdagmiddag).
Zondagochtend in de kast wat kant opgesnord, maar het was niet grof genoeg.
Het relief werd meer een slordig bultjespatroon.
Ondertussen had zich echter al een alternatiefplan gevormd, ik ging koekjes maken in snoepjesvorm. Koeksnoepjes of snoepkoekjes?!

Er bestaan zeker cookie cutters in snoepvorm, maar ik heb gewoon zelf iets gefröbeld. (spuitmondje op z'n kop op het deeg, 2 driekhoekjes aan de zijkant snijden, dan langs de boven en onder ronding vh spuitmondje snijden)
Even had ik de hoop dat ik het deeg kon twisten, maar dat brak natuurlijk gewoon af. Wel kun je de punten vd driekoekjes iets opwippen voor 3D-effect.

 
Een kleurtje maakt je koekje tot een echt snoepje. Je kunt reguliere voedingskleurstof gebruiken, maar bij Dille&Kamille kwam ik natuurlijke kleurstof (op basis van bietenpoeder) tegen. Wel met dextrose.
Met poedersuiker en een weinig water maak je een dik-vloeibare glazuur.
Met een heel klein spuitmondje streepjes trekken en laten drogen.







De bovenkant vd deksel heb ik met het bijgeleverde krijtje beschreven, de zijkant met een semi-permanent krijtstift. Omdat de vloeistof heel dun is moet de tekst voor optimaal effect meerdere keren overschreven worden.
Om niet helemaal aan sluikreclame te doen heb ik mij beperkt tot 'GEWOON LEKKER' en dat geldt zeker ook voor deze koekjes! (eenvoudige biscuitsmaak)



Koeksnoepjes (24 koekjes)

100 gr zachte roomboter
100 gr tafel/basterdsuiker
1/2 ei
200 gr bloem (evt. deel amandelmeel)
snufje zout
citroenrasp v 1 citroen
1 tl vanille-extract
evt koekkruiden
glazuur

Boter en suiker 5 min. kloppen tot wit romig (of korter met handmixer).
Al roerend ook het halve ei erbij.
Bloem en zout op lage stand doorkloppen. Evt. navormen met de hand.
Als platte schijf in plastic verpakken en 1 à 2 uur in de koelkast koelen.
Tussen bakpapier uitrollen tot lap v 5 mm dikte. Koekjes snijden, restanten opnieuw uitrollen en gebruiken. Weer 10 min. in de koelkast koelen.
Oven voorverwarmen op 180C.
Koekjes bestrijken met restant ei (verdund met beetje water/melk)
Koekjes 8-15 min. lichtbruin bakken (let op onderkant). Op de bakplaat af laten koelen, decoreren met glazuur.

       GEWOON LEKKER SNOEPEN !!!!!!!

PS. we zitten trouwens alweer midden in de
'British Bake off'  (woensdagavond 21.00 uur BBC1)
en de 'Heel Holland Bakt' (zondagavond 20.20 NPO1).
Het laatste met extra emotie als ex-potentiële kandidaat!

dinsdag 8 januari 2013

Lekker, lekker.......


Door de feestdagen is het er even op de achtergrond geraakt, maar ik had nog een klein nieuwtje: ik heb een klein prijsje gewonnen via Jamie Magazine!

laatste happen
Hoewel ik zelf een tijdelijk abonnement op de Jamie heb was mij de prijsvraag niet echt opgevallen. Net voor het sluitingstermijn zat ik op de site naar recepten te neuzen.

Het thema was Italië. Er waren ongv. 10 Jamie-toppers uitgeselecteerd, varierend van voorgerecht tot toetje. De uitdaging was om 1 vd gerechten te koken en zo mooi/appetijtelijk mogelijk op de foto te zetten.
Dit las ik dus ongv. de dag voor sluitingstijd, geen gelegenheid meer om te koken en te fotograferen. Ik besloot een beetje vals te spelen.

mijn inzending
Toevallig (nou ja, niet helemaal, de echte klassiekers hebben we natuurlijk allemaal al wel eens gemaakt) had ik voor dit blog al wel eens eerder een tiramisu of vijgentaart gemaakt. Niet volgens Jamie's recept, maar what the heck, insturen die hap!

Jamie magazine
Jamie's local heroesEn wat denk je: win ik nog een prijsje ook!
Nu moet ik zeggen dat dat waarschijnlijk zeer te danken is aan de magere kwaliteit van de overige inzendingen. Allemaal aardige huis-tuin-keukeninzendingen, vaak te donker en chaotisch.
Ik ging natuurlijk voor de hoofdprijs (reis naar Sicilië), wat had ik die graag gewonnen. Ik ben stikjaloers op mijn collega-blogster die deze wel gewonnen heeft (Pauline van 'Uit Pauline's keuken').
Ook de andere prijzen waren erg interessant, varierend van Jamie kookboeken en abonnementen tot dinercheque's. De 2e prijs had ik zeker niet gewild (ballonvaarttocht! Brrr.), maar mijn (poedel)prijsje maakte vooral mijn kids erg blij.
Het waren namelijk 4 dikke repen Tony Chocoloney chocolade.

PRIJS
10 chocoladepakket van
Tony's Chocolonely

Dominique van Dijk, Jorien van Heek,
Roy van Etten, Gerry Deurloo,
Monique Rijsdijk,
Gerjan Ligtenberg,
Anna Visser, Claudia Cornelissen,
Els Popeye& Linda van de Ven


Puur, melk met caramel, melk met hazelnoot en gewoon melk.
Vooral Ilja was erg blij en ze was dan ook erg verontwaardigd toen het grootste deel vd pure reep in de muffins van Antal verdwenen. Hoe hadden we daar zulke lekkere chocolade voor kunnen gebruiken?

Ondertussen zijn alle repen natuurlijk allang op, het smaakt naar meer (wel erg romig) dus ga ik de Jamie maar wat beter in de gaten houden ivm toekomstige wedstrijden!

Volledige uitslag met fotogalerij: HIER
Mijn blog met eigen tiramisu-recept: HIER


PS (30/10/2013) Deze bladzijde is door Boekhandel Laan gelinked aan mijn kookboekenpraatje van 03 nov. 2013.
Neem ook even een kijkje bij mijn nieuwste blogposts via mijn homepage:

http://gewoonlekkergewoon.blogspot.nl/

dinsdag 11 december 2012

Eindelijk een Kitchen Aid !!!!

't is trouwens een Kenwood, zie ik nu!
 
Afgelopen zaterdag (8 dec.) hebben we, een beetje verlaat, Sinterklaas gevierd.
Omdat sommigen van ver moesten komen konden we pas om 23.00 uur beginnen en we waren pas om 04.00 uur klaar!!!
Dit was natuurlijk absurd en de volgende dag waren we ondanks enig uitslapen nog lang duf, maar het was weer erg gezellig.
Iedereen had erg zijn best gedaan origineel voor de dag te komen en sommige gedichten waren van erg hoge kwaliteit.
Ik móet even een korte samenvatting geven, al is het alleen om anderen te inspireren voor volgend jaar.
Volgend jaar? Ik moet er even niet aan denken. Ons huis is een puinhoop en stond zeker 2 weken in het teken van de Sint. Overal kranten en karton, was en afwas. Ik moet deze week hard aan de slag zodat ik weer opgeruimd kan beginnen aan mijn Kerstborrel-voorbereidingen. (waarom doet een mens dit allemaal?)

Mijn kunstzinnige schoonzus had voor haar zoon mobielhoesjes voor elke dag vd week geknutseld, variërend van type zipper-boterhamzakje, gevlochten gerecyceld chipszakje, jeans kontzakje tot smokkelboekje (verstopplek in oud boek zodat het in de les lijkt of je leest). Mèt geweldige gedichten.
Mijn neef(je) had een vunzige suprise gemaakt met een oude banaan en condoom, vergezeld van een delirium-stijl gedicht.


ik ben Klara Koe (rechtsonder) want zij bakt vaak taarten
Volgens mijn nichtje waren we een soort familie Duck en zij had een puzzel gemaakt van een alternatief familieportret. Alle stukken waren in huis verstopt en de gedichten gaven de clou's. De eerste aanwijzing ontving Antal in een echte Duck brievenbus (mèt blauwe envelop).

Mijn zwager had voor mijn man een uitvergrote kareokeset gemaakt waarmee hij zijn gedicht moest voordragen.
Mijn man had op zijn beurt voor hèm een wielren EHBOkoffer gemaakt. (Hij was afgelopen jaar uit de bocht gevlogen, gebroken sleutelbeen). Inclusief infuus (bestaand uit oa. een poffertjesspuit) of was het gewoon EPO?
Mijn oudste had voor zijn oma een kippenhok gemaakt met verrassingsei en speurtocht aanwijzingen.

Alles eetbaar

Mèt wachtende echtgenoot!
Mijn oudste dochter had zich culinair uitgeleefd, zij had voor haar shopaholic-nichtje een winkelcentrum van snoep gemaakt. Dit heeft haar uren gekost en mij veel snoep!
Voor de Kerst gaat ze 'm veranderen in een winterwonderland!
(voor de Christmas-shopping)




Ik had mijn jongste geassisteerd bij het maken van een puzzel. Deze verwees naar een brief waarop met onzichtbare inkt stond waar het kado lag. De inkt was citroensap en de tekst werd zichtbaar na verhitting (bijv strijkijzer).
Het kado was verstopt in een lief paard, meri genaamd, variatie op amerigo.



Mijn schoonouders hadden een soort Sint-verkleedpop gemaakt waarbij de mantel vele kado's verhulde.


Sacha had mij getrokken en ik had niet eens iets vermoed! Zij heeft mijn grootste wens in vervulling laten gaan door mij een keukenmachine kado te doen. Een mooie rode nog wel. 'k moet nog wel even uitzoeken hij 'ie werkt!




Zelf had ik voor mijn schoonvader een piano geknutseld. Mèt werkende toetsen (knijpers met verschillende spijkers tikten tegen een metalen strip).
Omdat mijn schoonmoeder elke dag minstens 1x ♫ When I'm 64... ♫ van de Beatles eist, staat deze bladmuziek op de piano!


met lijflied
Ik had mij ook nog ernstig uitgeleefd op 2 andere 'pinterest-geïnspireerde' zelfmaakkado's. Bij onze kringloopwinkel hadden ik leuk basismateriaal gekocht. Daar zit mijn schoonvader natuurlijk zeker niet op te wachten, maar ik had helemaal voor ogen hoe het eindresultaat zou worden. Na echter een paar dagen mislukte pogingen meerdere gaatjes in een dikke aardewerkenschaal te boren het ik deze ideeën maar uit het raam gegooid. Moest ik vrijdagmiddag alsnog opnieuw shoppen!

Voor de Sint met haar vriendinnen had Ilja een adventskalender gemaakt in de vorm van een stapel kerstkadootjes voor onder de boom. In elk 'kadootje' zat een kadootje!

Antal had voor een klasgenootje die van tafelen hield ( met een groep kinderen rond de tafeltennistafel van school rennen, tafeltennisend met een voetbal) een mini-versie gemaakt. Met het fietswiel die ik mijn klant had afgetroggeld.
Het ronddraaiend ding was een groot succes!

 
Het wiel maakt op het filmpje nog een ratelend geluid, maar dat hebben we natuurlijk vakkundig hersteld. Het net is een sinaasappelnetje!
Antal had voor de poppetjes gezichten uit tijdschriften geknipt, zo was zelfs Prins Willem-Alexander van de partij. Ik weet niet wie gewonnen heeft!

Nu uitrusten tot volgend jaar!

zondag 6 november 2011

kado's voor het thuisfront


Mijn man gaat voor zijn werk geregeld naar het buitenland. Zo ook de afgelopen weken, deze keer naar China en Japan.
Geregeld krijg ik mailtjes met foto's van bijzondere maaltijden of vreemde ingrediënten.
Daarnaast neemt hij meestal wel verrassende kadootjes voor ons mee, dat kan hij goed. Soms dienen we verzoeknummers in, zoals deze keer nep-All Star gympen. Ook moest hij op zoek naar verjaardagskadootjes voor onze verjaarde dochter.


Mijn verzoeken hebben meestal een culinaire achtergrond, deze keer Japanse mayonaise. Ik had geen idee wat er speciaal aan was, maar vond een leuk stukje van Aziatische- Ingrediënten.nl op internet. Het bleek een zuurdere mayo die ook werd gebruikt bij het samenstellen/plakken van sushi. De slappe plastic fles doet meer denken aan shampoo dan aan eten. Vooral door het Zwitsal-achtige logo van een blote baby! Doordacht design: de halsopening vd fles bevat een stervorm zodat je met de dop eraf een decoratieve kartel spuit. De dop zelf heeft een kleine ronde opening voor fijne lijntjes. Handig toch!




Hij had in Japan natuurlijk erg genoten van overvloedige sushi. Ook na 2 weken was hij het nog niet zat. Dat zag hij ook wel zitten voor thuis dus bracht hij ook speciale rijst, rijstazijn, tamari (sojasaus) en wasabi mee. Nu nog ultra verse vis scoren.
Voor de tamari of shoyu had hij trouwens leuke schenkpotjes meegenomen en  voor de wasabi een dipschaaltje.
In China krijgt hij eigenlijk altijd relatiegeschenken. Soms zijn ze mooi/handig, meestal wanstaltig en zonde vh geld. Deze betrof het een traditioneel wandbord die ik prima kan gebruiken als serveerbord. Leuk in combo met de Japanse aanwinsten. (niemand ziet toch het verschil tussen de Chinese/Japanse lettertekens).