Druk en Foodblogswap sept'17

Op het moment loop ik over van ervaringen en indrukken, zou bijna wel elke dag kunnen bloggen, maar door al die activiteiten heb ik juist geen tijd!
Sommige zaken komen echter met een deadline en daar moet je je dan ook aan houden, zaken zoals de Foodblogswap.
Na zeker een 1/2 jaar besloot ik maar weer eens mee te doen, vind het principe toch echt leuk. Neuzen op andermans blog en dan iets koken wat je aanspreekt, evt overgoten met een Gerry-sausje...
Maar ja die deadline, is altijd weer een issue. Een hele maand kooktijd klinkt zo lang en opeens is het bijna op.

Voor deze maand mocht ik koken van 'Met KORT in de keuken', het blog van Andreas Kort.
Bijna 2 jaar geleden begon hij onder een andere naam een blog om de frustratie en het dagelijks leven met de ziekte van Lyme (reeds 15 jaar) van zich af te  schrijven.
Koken en leuke dingen doen helpt hem om het geheel beter draagbaar te houden.
Sinds begin dit jaar heeft hij onder de huidige naam een echt foodblog waarin hij wil laten zien dat je ondanks de bepalende en energieslurpende ziekte met wat improvisatie toch je droom kunt volgen, je oorspronkelijke zelf kunt zijn.
In zijn, nu nog wat magere, receptenoverzicht kwam ik voornamelijk bakrecepten tegen. Een echte zoetekauw?
Omdat ik zelf al redelijk veel bak gaat mijn voorkeur bij een swap altijd uit naar een hartig recept. Onder tijdsdruk eindigde ik bij Stroganoff met gehaktballetjes, niet te ingewikkeld en lekker bij rijst en aardappeltjes. (beide restjes in de mijn koelkast (1 + 1 =...)

Vluchtig las ik het recept door, had wel eens eerder iets Stroganoff-achtigs gemaakt. Direct miste ik drank, wodka, voor mij onlosmakelijk verbonden met dit gerecht. Dat werd dus mijn 1e tweak!
Omdat ik niet goed had gelezen werd onbedoeld matig gebruik van rode paprika de 2e..
Het werd die avond een latertje, maar het eindresultaat viel goed in de smaak. (zelfs bij de anti-romige-tomatensaus-fan, nou ja, ze vond de balletjes lekker)
Bj gebrek aan daglicht was het maken van een smakelijke foto een uitdaging, heel georganiseerd ook maar wat actiefoto's gemaakt. Handig voor een collage.
Met een achtergehouden balletje kon ik 's ochtends nog een normale foto maken, fijn begin vd dag: wodka for breakfast!

 



Gehaktballetjes in Stroganoffsaus

500 gr. rundergehakt
45 gr paneermeel of 1 à 2 beschuiten
2 el mosterd
1 el paprikapoeder, evt. gerookt of combi
1 ei
1/2 bosje platte peterselie, fijngehakt

saus:
2 rode paprika's (ik had 1/2e), blokjes of reepjes
1 doosje champignons, plakjes
1 grote ui, gesnipperd
2 teentjes knoflook, fijngeperst
1 el gerookte paprikapoeder (AH, Dille/Kamille)
1 blikje tomatenpuree
3-4 el creme fraiche, dikke yoghurt kan ook
1/2-1 runderbouillonblokje
100 ml water
50 ml wodka
1/2 bosje platte peterselie, fijngehakt

Meng het gehakt met de overige ingrediënten en maak er kleine balletjes van (20 st?) en braad ze licht aan in wat olie/boter.
Schep ze uit de pan en bak de paprika, knoflook, ui en champignons in het achtergebleven bakvet iets glazig. (evt klontje boter erbij)
Maak de saus door de overige ingrediënten toe te voegen en even op te koken.
Officieel hoor je de wodka even te flamberen in de pan, voorzichtig met je afzuigkap. (heb ik allemaal niet gedaan hoor)
Leg de balletjes terug in de  panen laat nog 10-15 min. meesudderen tot de saus de juiste dikte heeft (yoghurtachtig) en de balletjes gaar zijn.
Maak op smaak af met verse peper, extra zout?, extra wodka?, extra creme? Roer de peterselie er door en dien op met rijst/gebakken aardappelen of lintpasta en bijv. spercieboontjes.
 

 

Mijn husband reist bij vlagen veel naar Oostblok-landen zoals Polen en Oekraine, als relatiegeschenk krijgt hij dan vaak een fles wodka zoals deze mooi vormgegeven Chopin wodka uit Polen.
Niet echt mijn drankje, maar altijd handig voor huisgemaakte vanille-extract (puurste smakeloze alcohol verkrijgbaar in NL), cocktails en dus stroganoffsaus!!!!

Beetje Italië in NL

Nog eerst even een aanvulling op mijn vorige blogpost: sommigen vonden mijn vakantieverslag een beetje negatief. Ik moet erkennen dat ik snel de neiging heb eerder het negatieve te zien en het positieve als normaal te ervaren. Queeste naar perfectionisme denk ik. Geen goede eigenschap dus het is goed als je daar af en toe weer eens op gewezen wordt!
We hadden een heerlijke vakantie en iedereen moet vooral naar Toscane/Italië gaan! (meer plek in Frankrijk)

Hoewel de auto al best vol zat met z'n 6'en (1 kind op bankje id kattebak) heb ik toch nog wat culinaire souvenirs mee kunnen smokkelen.
Ik moet nog wel even zien wanneer ik het ga gebruiken (heb nog zóveel in de kast), maar de intentie is er!

Polenta is natuurlijk typisch Italiaans, soort armelui voedsel denk ik, categorie pasta, rijst en aardappelen. Warm/koud, zoet/hartig. Ik heb er eens een soort Parmezaanse frieten van gehad, heerlijk. Zelf gebruik ik het tot nu toe voornamelijk als meel bij het bakken. In de supermarkt was van dit merk nog een ander type, maar ik had geen idee wat het verschil was dus heb ik winkelpersoneel aangeschoten. Volgens de mevrouw was dit de lekkerste, maar ze kon niet uitleggen waarom. Grover/fijner/steengemalen? Anyone?

2 meelsoorten: semolina, griesmeel gemaakt van harde tarwe, handig voor pizza en beetje in pastadeeg. Manitobameel, Canadees tarwemeel met een hoog gluten gehalte, zeer geschikt voor broodbakken (ga ik ooit een keer doen!)

Niet echt Italiaans, maar wel nieuw voor mij: theemix om icetea vt maken. Nu weet ik dat je dat van alle thee kunt maken, bij voorkeur met koud water zodat het helder blijft, maar ik was toch erg nieuwsgierig naar dit product.

Ik had voor de vakantie een geweldig kookboek gekocht: Mangiare (kooklessen uit de Italiaanse keuken) van Katie Caldesi. Ik zal er nog vaak over schrijven want het is echt een heerlijk kookboek, heel gedetailleerd.
Voor een taart gebruikten ze een rode likeur en die moest ik natuurlijk hebben!
Alchermes, jammer genoeg wel met E-nummer, maar een fantastische kleur, ben benieuwd naar de smaak!

Deze moest ik hebben: mooi versierde mini-inmaakpotjes. In Italië wordt waarschijnlijk nog steeds veel ingemaakt (jam, tomaten, parika's, uien?) want deze potjes kon je in alle supermarkten kopen. In diverse maten. Ik hoop er salsa, tapenade of chutney in te doen. Weer een goed voornemen.

En dit schattige pruttelaartje. Ik drink zelf wel geen koffie (jak), maar mijn husband wel! Precies genoeg expresso voor 1 persoon, mooi systeem.







En last, but not least: olijfolie. Je kunt er nooit genoeg van hebben toch....?

Zo kunnen we nog lang nagenieten van onze Italiaanse zomer!               

 

Bits and pieces.

Tijdens onze vakantie heb ik mij over veel dingen verwonderd. Eigenlijk wilde ik daar vaak over bloggen, maar het was soms maar een klein item.
Dit allerlaatste vakantieblog is dus een verzameling curiosa en losse opmerkingen. Ook kan ik nog wat van onze 1000 foto's kwijt.

Typisch Amerikaans:
 - de grote hoeveelheid kerken, soms in the middle of nowhere, soms meerdere in een klein dorp. Volgens mij begint iedereen gewoon z'n eigen kerk.


- enorm aanbod van fruit/groenten in de supermarkten. Niet gewoon alleen groene peper, maar wel 10 soorten, ieder met z'n eigen sterkte/herkomst. Gewoon in het schap! Net als bijv. losse stengels bleekselderij. 



De tomatillo, peperig tomaatje, zeer geschikt voor groene salsa's
(zie Jamie Magazine aug/sept)

Veel soorten tomaten, groen/rood/zwart. Ook bijzonder: automatische verneveling boven de groente, om uitdroging tegen te gaan. Soms met onweer geluid en flits.
Uberhaupt onbekende groenten/fruit zoals de pluot (combo van abrikoos en Japanse pruim). Typisch voor California ivm vroege bloesem.


- waanzinnig aanbod van suiker/meel/tomatenblikken/diepvriesassortiment

-in een iets grotere supermarkt kun je gewoon Wilton bakaccessoire kopen. kleurstoffen/bakblikken/kant-klare frostings en smaakextracten. Bij ons alleen te vinden in goed geoutilleerde kookwinkels.

-voor alles is een drive-thru! we hebben het gezien voor banken, drogisterijen,
Starbucks en restaurants. (anders dan Mc Donalds)













- wel bekend natuurlijk, maar wij stonden weer versteld van de portionering van al het eten. Vaak deelden de kinderen een portie omdat het anders teveel was. Ook de smoothies and softijsjes (size small) konden ze niet op. Misschien is het marketing, je betaald natuurlijk wel voor de portie, als ze kleiner worden gemaakt zullen de prijzen omlaag moeten. Toch hebben wij niet eens zoveel echt dikke mensen gezien, komen die niet meer op straat of ben ik er in NL ook al aan gewend?

- overal legale verkoop van wapens, zelfs in supermarkten. Alcohol en sigaretten zijn echter niet altijd verkrijgbaar. (vooral in Utah/mormonen)

- ander metricstelsel, cups/teaspoons/ounces/sticks. Vooral de boterverpakkingen zijn amusant.

ons favoriet pancake merk

- leuke brievenbussen langs de kant de kant vd weg. Als er post in zit staat een vlaggetje omhoog, hoef je niet voor niets te lopen.



Bijzondere combo's onderweg

 

- onze wheels. Perfecte auto. Zou 'm zo willen hebben, ruim plek voor iedereen. Wij schreven in het stof, iemand anders ernaast. LOL.


nationalistische gevoelens




Antal aan de slushpuppy



onbekende (nou ja) cowboy

Het was een leuke reis. Ik had niets willen missen, ook niet langer willen blijven maar wel iets meer willen relaxen. Ook bedacht ik in het vliegtuig wat ik allemaal had willen kopen (kleurstoffen/bakblikken/chocolade/smaakstoffen/specerijen/bakmixen/etc).
Dat had ik dus beter moeten voorbereiden. Zo blijft er altijd iets te wensen over.
   
Real end of story!!!!!!!!!