maandag 11 december 2017

Dag Klaas, hello Santa!

 
Goed, deze post was eigenlijk bedoeld voor 5 december.
Door verschoven werktijden en een onverwachte, trieste omstandigheid vlogen de dagen opeens voorbij zonder dat ik tijd/gelegenheid had om te bloggen.
Toch wil ik mijn enthousiasme over mijn speculaasprojectje delen.
Beter laat dan nooit, toch?
Vorig jaar kreeg ik voor mijn verjaardag een mooie speculaasplank, zo'n nostalgische met poppetjes en een molentje.
Dit jaar zou ik 'm eens gaan gebruiken, ik had eigenlijk nog nooit zelf speculaas gemaakt.
Speurtocht op internet leverde een scala aan recepten, ik koos een gulden middenweg met in ieder geval minder suiker dan voorgeschreven.
Met het deeg rustend in de koelkast zou ik wel even mijn plank erbij pakken, nee dus.
Alles overhoop gehaald, nergens gevonden. Heel frustrerend. Ook confronterend wat een troep kun je verzamelen, hoogste tijd voor een opruimactie. 
Goed voornemen voor 2018. (en 2017en waarschijnlijk elk jaar daar voor...)

 
Tijd voor plan B, ik had tenslotte het deeg al gemaakt.
Het hele idee van een plank is dat je je deeg in een reliëf drukt en er zo een tekening op je koekje ontstaat.
Zou het ook werken met een bonbonmal? Experiment!
Speculaasjes zijn erg dunne deeglapjes, de roosmal vulde ik dus ook met dunne laagjes deeg. Het uitkeren van het deeg bleek best lastig, soms duwde je het roosje doormidden.
Kort in de vriezer bleek een oplossing, perfecte afdrukken!
Jammer genoeg bleek het reliëf toch dicht te lopen tijdens het bakken
Ik heb nog geëxperimenteerd met wel/niet bevroren bakken, amandelschilfers aan de onderkant, 't hielp allemaal niks.
Volgens de 'grote' Holtkamp zou het liggen het rijkelijk gebruik van suiker en boter. Tijdens het verhitten smelt het deeg weg. Vroeger was het een heel arm recept met grotendeels meel. Dat past alleen niet meer in ons huidige smaakprofiel. 
Het door mij gebruikte zelfrijzend bakmeel hielp waarschijnlijk niet en lichte basterdsuiker schijnt ook iets beter te bakken dan mijn donkere...
Had ik mij maar beter moeten inlezen!
De baking soda zorgde wel voor een goede crunch.
Ondanks zijn magere verschijning was het een uiterst smakelijk mini-speculaasje en in alle eenvoud toch ook weer mooi.
Specuroosjes, experiment geslaagd!


Speculaasjes

5 gr bicarbonaat/baksoda/zuiveringszout
5 gr zout (misschien iets minder)
10-15 gr (2-3 el) speculaaskruiden
1 ei
300 gr donker of lichtbruine suiker
500 gr bloem
200 gr roomboter, kamertemperatuur
rijstebloem
naar keuze 1 eigeel, amandelschilfers

Meng alle ingrediënten met de boter en meng stevig met een lepel of je mag ook kneden. Doe het deeg in een plastic zakje en leg het een nachtje in de koelkast. Bebloem de vorm licht met rijstebloem. Rol het deeg dun (2-3 mm) uit op een bebloemde ondergrond en duw zacht in de mal. Keer om met een klap(als je een plank gebruikt), leg een uurtje in de vriezer als je een siliconen mal gebruikt. Evt afglanzen met eigeel (losgeklopt met wat water) en naar wens met amandelschilfers bestrooien (of aan onderkant induwen).
Leg de vormpjes op bakpapier in de oven op 180 graden gedurende 25 à 30 minuten.
Afkoelen/opharden op rek.
Eet smakelijk!

Kijk Uit, Castricum
Langzaamaan gaan we op weg naar Kerst, de uitnodiging voor onze Kerstborrel neemt in mijn hoofd al weer vorm aan.
De kerstboom is dit weekend opgetuigd, de 1e sneeuwwandeling gemaakt.
Zullen we dit jaar ook een witte Kerst krijgen?


Afgelopen jaren verwende ik mijzelf met een voordelig abonnement op culinaire tijdschriften met de bonnenactie van het Kruidvat, dit jaar was ik gewoon te laat! Balen.
Gelukkig hebben we de Foodies nog, ook dit jaar kun je met hun actie 12 nummers ontvangen voor slechts E 15.00. Dat is natuurlijk geen geld!
Ook keuze uit andere tijdschriften.
Wel belangrijk om te weten: je moet zelf het abonnement op tijd opzeggen, anders wordt het stilzwijgend tegen normaal tarief verlengd.
Meer info: FOODIES (11/12/17 link tijdelijk niet actief)
               naschrift 14/12/17: de uitgeverij heeft faillisement aangevraagd daarom tijdelijk geen aanname nieuwe abonees. HELP



 

donderdag 30 november 2017

Happy in my kitchen

 
 
Alweer blogswaptijd!
Deze keer My Happy Kitchen van Anne-Marie Otter, een actieve blogster. 
Elke dag een nieuwe post, ik word al moe bij het idee!
Toen ik mij voorbereidde voor de swap bleek haar receptenindex tijdelijk uit de lucht, zo heb ik al scrollend nog geen enkel blog zo goed doorgewerkt.
Dat was geen straf, plenty enthousiaste reisverhalen (mijn softspot), veel leuke vaste rubrieken en aansprekende recepten.
Ik bleef hangen bij de Quiche Lorraine, hartige taart met kaas, ui en spek.
Mijn husband zit op het moment veel in het buitenland en dan is af en toe een gemakkelijke maaltijd erg aanlokkelijk (kat van huis etc).
Gebruikmakend van in huis zijnde ingrediënten gaf ik het recept een eigen sausje, gerookte kip ipv spek en prei ipv ui.
De korst van lekker, hoewel er stemmen waren om deze wat extra smaak mee te geven met bijv. kruiden of kaas. Schepje yoghurt geeft extra binding.
We hebben er met een frisse salade heerlijk van gegeten. Happy happie!


Quiche Lorraine

(4-5 pers.)

deeg:
250 gr bloem
125 gr (room)boter, koud
1 ei, los geklutst
2-3 el koud water
snuf zout
(Parmezaanse kaas of tijm/rozemarijn naar keuze)
(1 el yoghurt)

vulling:
1 verpakking gerookte kip (175 gr?), in kleine blokjes
1 hele prei, in reepjes (ook donkere deel)
1 teen knoflook, zeer fijn gehakt/geraspt
4 eieren, los geklutst
100 ml slagroom
4 el Griekse yoghurt
(evt extra 50 ml melk)
snuf zout
snuf tijm
snuf nootmuskaat
redelijk wat peper
100 gr oude/belegen kaas, geraspt
beetje boter

kartelvorm 28 cm, voorkeur met losse bodem
kleinere vorm geeft hogere taart, misschien wel bodem met 1/3e minderen

Rasp voor het deeg de koude boter in grove vlokken op een keukenrasp, werk met je vingertoppen door de bloem en zout tot grof zand.
Voeg het ei en water toe en kneed kort tot een bal. Leg in plastic in de koelkast.

Verwarm de oven tot 200C.
Smelt een klontje boter in een koekenpan en roerbak de prei met de knoflook en tijm tot lichtgaar, kruid met zout/peper.
Laat iets afkoelen.
Beboter je bakvorm, goed in de hoekjes!
Haal het deeg uit de koelkast en verwerk je deeg tot een gelijkmatig dikke bodem. Prik met een vork gaatjes in de bodem.

Roer in een mengkom de vullingsingrediënten door elkaar, de prei als laatste.
Proef, de vulling mag redelijk op smaak zijn omdat de korst en de gare eieren veel smaak wegnemen. Extra melk mogelijk voor smeuiiger vulling.

Stort de vulling in de bakvorm en zorg dat het een beetje mooi verdeeld is, bak 40-45 min. in de oven. Indien de bovenkant te veel verkleurt dek je dit los af met aluminiumfolie.
Laat de quiche iets afkoelen voor je 'm uit de vorm keert zodat de korst wat steviger wordt.
Lekker warm/lauw/koud!



donderdag 23 november 2017

De hele mikmak


Druk als een klein baasje, zo voel ik mij soms.
Het wordt een beetje afgezaagd, maar het bloggen schiet er dan toch echt bij in.
Hoewel ik mijzelf nergens toe wil pushen is het toch ook wel jammer want er zitten echt wel blogwaardige momentjes tussen en nu ben ik veel in's en out's al weer vergeten.

Een kleine poging:

begin vd maand werd De Boekproeverij eindelijk geopend, het koffie/theehoekje in de lokale boekhandel.
Aan mij de schone taak om meerdere bananencakes (recept Yvette van Boven) te bakken en uit te delen als proefstukjes.
Ik betwijfel echter of mijn bakresultaat gaat bijdragen aan de boekverkoop, mijn eigen bananencake is veel lekkerder!

 
Diezelfde dag gingen we op verjaardag bij familie in Den Haag, kado's niet gewenst, dan maar taart!
Aangezien een nichtje vegan eet bakte ik een vegan chocotaart.
Natuurlijk wat kleine aanpassingen op het oorspronkelijke recept, gelukkig lukte de cake wonderwel. Na nog wat aanpassingen zal ik er over bloggen, nu alleen een vluchtige foto (vergeten om terplekke een aangesneden stukje te fotograferen)
Mijn schoonzus had haar tijd goed besteed met het maken van een overvloed aan sushi, jammie!!!


Zoet he? De tijd gaat snel

Eerder vierde Sacha haar 18e verjaardag, een feestelijke dag met ook een onverwachts rouwrandje. Ik vond ons konijn Blackie dood in zijn hok, dat was wel even slikken ook al weet ik wel dat hij met 12 jaar mega oud is geworden!
Nog maar even een stuntelig filmpje uit de oude doos ter nagedachtenis...





Bijna elke avond denk tijdens het koken nog aan 'm: een koolstronkje, bloemkoolblaadjes, appelklokhuis etc.


Na onze verbouwing 2 jaar geleden hadden we nog steeds 2 tuindeuren in de schuur staan, kon ze maar niet weggooien.
Een facebookadvertentie leverde een liefhebber op, in ruil verblijde zij mij met een joekel van een pompoen.
Hoewel, verblijden?
Niemand hier vindt pompoen lekker, laat staan 11 kg!
Dit bracht mij op het lumineuze filantropische domme idee om gratis pompoensoep aan te bieden op dezelfde lokale facebookpagina.
Veel positieve reacties op het gebaar, maar weinig toehappers. Zelfs gratis vindt blijkbaar bijna niemand pompoen te hachelen..
Gelukkig vond iedereen die 't wel durfde 'm heerlijk. Lef wordt beloond.
Ik had nog aardig wat lege plek in mijn vriezer, kunnen we nog lang nagenieten.

Tussendoor was het ook nog St. Maarten, ik had al een tijdje een traktatie op het oog en 'm nu maar eens uitgevoerd: eikeltjes van mini-zoentjes met een mini-stroopwafel. Beetje onhandig omdat het direct opgegeten moest worden, daar zag echter geen kind een probleem in. De hele mikmak zó in de mond (excl prikker)

Dit jaar was de aanloop best redelijk groot, gelukkig maar want bij ons gaat iedereen alleen voor de zoen van BUYS.



viel de zon precies op m'n werkplekje, goed voorteken

De allergrootste activiteit deze periode was echter de catering voor mijn 2e 50jarige. Deze keer een verjaardagsmaaltijd voor 28 personen.
Niet hoogdravend culinair, maar gewoon smakelijk en gezellig.
Na wat overleg kozen we voor een Indiaas hoofdmaaltijd: lamscurry, aardappel-bloemkoolcurry, witte kool-komkommer-mango salade, basmatirijst en papadums.
Als voorgerecht sharing tapasplankjes met oostblok geinspireerde hapjes: mini glaasje knolselderij-bloemkoolsoep, makreelmousse, augurkje, zure rode biet met dille, rucola, everzwijnpaté, gerookte ham, katenspek, rucola, geroosterde paprika met ui, druiven en rogge zuurdesembrood. Lekker stapelen met mosterddressing of hartige pruimenjam. (dit alles door ons hoteluitstapje naar de Achterhoek, later meer).
Caramelflannetjes met gebakken appel/rozijn, slagroom en bastognekoekkruimels als toetje klonk toen ook als een goed idee.
 
 
 
Het ging goed deze keer, minder 'erg' dan verwacht. Grote dank aan Ilja voor haar hulp ter plekke.
Koken is het probleem niet, gewoon wat vaker hetzelfde werk, maar logistiek is het knelpunt.
Hoe warm je 'le moment' rijst op voor 28 personen, soep, èn 2 braadsleeën bloemkoolcurry èn je lamscurry, bak je papadums èn waar laat je alles?
Ook het voorafje bleek nog onhandig, we (Ilja) stelden de plankjes pas op lokatie samen. Gelukkig was er nog een werkbank in het tuinhuis.
Stond het voorgerecht op tafel, sjeesten we door met de hoofdmaaltijdactiviteiten, dàt geserveerd moesten er 28 puddinkjes uit hun vormpje gekeerd worden etc.etc.
2 handen zijn gewoon niet genoeg!
MAARRR, iedereen was enthousiast over het eten, de smaken en de ideeën.
Daar doe je het voor!
 
enige foto vh diner, helemaal vergeten
Als klap op de vuurpijl vierde Ilja vorige week haar 20e verjaardag met een high tea.
Alles door haarzelf bereid, ik heb alleen de tafel gestyled.
De appel en de boom etc.
 
 
 
 
Zo terugkijkend mag ik tijdgebrek best wel als excuus opvoeren, toch?
Of geen puf?


vrijdag 27 oktober 2017

"Best OK" als foodquote


 
Ook deze keer is de maand omgevlogen, 't is alweer tijd voor een foodblogswap.
Deze keer kon ik iets kiezen van het blog FOODQUOTES van Simone.
In 2013 begonnen als Paleo-blogger, maar ondertussen meer richting de 80/20%, 80% gezond, 20% 'zondigen'.
Haar interesse in gezonde voeding zette haar aan tot een studie voedingsdeskundige, maar naast lekkere gezonde recepten schrijft ze op haar blog over alles wat haar blij maakt.
Dus ook reisjes, reviews en leuke tips.
Een kijkje door de receptenindex leverde mij ook genoeg ideeën om blij vt worden, zoals zelf falafel maken en de loempiataart.

Uiteindelijk bleef ik toch hangen bij de blauwe bessen en sinaasappelmuffin omdat ik dacht daar alles voor in huis te hebben en geen zin had in weer een supermarkttripje.
Dàcht alles in huis te hebben, de blauwe bessen van eerder in de week waren op een handje na spoorloos verdwenen, gelukkig had iedereen over de rode bessen heen gekeken....
Ricotta bleek ik ook niet te hebben, wel een restje cottage cheese, beetje eng, zou dat wel wat kunnen worden met de klontjes?
Een deel van het meel vervangen door amandelmeel, een schepje honing toegevoegd, de boter aangevuld met olie, maar ècht, de inspiratie lag in het oorspronkelijke recept.
Het resultaat waren mooie sappige, lichtzoete, frisse vrolijke muffins. 
Ik kreeg ook nog visioenen van cointreau en/of kokostoevoegingen, misschien een volgend keertje.
Uit mijn verwend puberpanel kon ik net "best OK" squeezen, de foodquote van het jaar....



Sinaasappel bessen muffins

12 stuks

100 gr cottage cheese/hüttenkäse
100 gr Griekse yoghurt
2 eieren
75 gr. roomboter, gesmolten, afgekoeld
50 ml mais/zonnebloemolie
1 tl vanille extract
2 el (sinaasappel)honing
(scheutje sinaasappelbloesemwater/sinaasappelsap)

80 fijne tafelsuiker
200 gr. tarwebloem
50 gr. amandelmeel
2 tl bakpoeder
snuf zout
rasp 1 sinaasappel, fijn gesneden
100 gr blauwe bessen of mix rode/blauwe

handje amandelschilfers

Verwarm de oven tot 175C, zet een muffinbakblik met papiervormpjes klaar.
Roer alle natte ingrediënten door elkaar, mix alle droge ingrediënten door elkaar.
Giet het natte mengsel bij het droge en schep alles rustig door tot 1 geheel. Beetje klontjes geen probleem, vooral niet te lang roeren.
Verdeel het muffinbeslag over de bakvormpjes en bestrooi de bovenkant met wat amandelschilfers. Bak ongv. 25 min. tot gaar en gekleurd.
Stort de muffin op een rooster ter afkoeling.
Eet smakelijk!



woensdag 11 oktober 2017

Falen en opstaan

Ik schreef laatst dat ik vol zat met ervaringen en indrukken.
Leuke, tijdrovende, pijnlijke en leerzame...

Zo mocht ik cateren voor een 50ste verjaardagsfeest,
De jarige leek het leuk als ik òp het feest mijn hapjes klaarmaakte, soort vorm van entertainment.
Hoewel ik niet echt op deze klus zat te wachten, was ik te gevleid om nee te zeggen. Met een avond vol (ahum) leermomentjes als gevolg.
Meerdere knelpunten: wat ga je maken qua smaak en haalbaarheid, wat past in het budget, wat is de totale verwachting.
Smaakverwachting kon ik snel loslaten, het budget speelde ook een rol (logisch voor +/ 70 gasten), dure ingrediënten werden al snel geschrapt.
Hoeveelheden en werktijd waren ook een geschilpuntje, maar het grootste obstakel voor mij was het prijskaartje dat ik aan mijzelf moest hangen. Ik hoef niet het onderste uit de kan, maar kijk, voor 5 euro kom ik toch echt niet van de bank.
Ik sprak af dat ik voor een vast redelijk uurloon (ook voorbereidingen) en de kostprijs van gebruikte ingrediënten zou werken. Gewoon open en helder.

Zij het niet dat de voorbereidingen mij al veel meer tijd kostten en terplekke het ook lang niet zo snel ging als ik had bedacht.
Gebrek aan tijdsplanning, structuur en organisatie brak mij weer eens op, voor mijn gevoel was de hele avond een ontplofte chaos, ik voelde mij op elk front te kort schieten. Achter de feiten aanlopend.
Dus bleef ik uren langer op eigen kosten.
De gasten en de jarige waren wèl zeer enthousiast over de hapjes en ik kreeg veel complimentjes over de smaken, zelf zag ik alleen de gemiste kansen.
Zo als gewoonlijk had ik de benodigde ingrediënten schromelijk overschat dus uiteindelijk bleef ik met een door mij aangepast uurloon (leergeld) voor meer uren toch prima binnen het beoogde budget.
Alle ongebruikte spullen heb ik de dagen daarna creatief toegepast in verzonnen gerechten, waarbij zelfs nieuwe familiefavorieten leken te ontstaan.
Eind goed, al goed.
Falen en opstaan, maar wel gebutst en gedeukt.
Nu heeft weer een jarige mij gevraagd.....

 
En dan is er nog het project 'lokale boekhandel', zeker al een jaar geleden polste de eigenares mij met een bakplannetje.
Uitermate vaag, maar het idee was dat zij een kleine koffiehoek zouden creëren waar je koek/taart kunt eten naar recepten van actuele kookboeken.
O.a. gebakken door mij.
De plannen en planning werden meerdere keren aangepast, maar uiteindelijk werd mij gevraagd om voor een datum iets te maken.
Ik koos een wortelcupcake uit het nieuwe boek van Rens Kroes PARTY, hip, weinig suiker en zonder lactose. Klonk perfect!
Hm, total disaster.
Mijn proefbaksel smaakte al nergens naar en het aangepaste eindresultaat van de 1e levering werd zelfs afgewezen door het personeel!
Klef en met eetbaar-papiersmaak (mijn omschrijving)
Auw, hoewel het niet mijn eigen recept was voelde dit als een persoonlijke afwijzing.
Niet stimulerend. Gelukkig werd er wel gewoon betaald.



Over naar boek 2, de nieuwe Yvette van Boven HOME SWEET HOME
Dadel-bananencake deze keer, redelijk gelijkend op mijn eigen recept.
Deze keer maar mijzelf direct in het diepe gegooid en zonder proefbaksessie 2 cake's afgeleverd.
Anders verdien je helemaal niets (ik leer het wel).
Hoera, deze bleken in de smaak te vallen.



Zo zeer zelfs dat ik voor de officiële opening op 5 november gevraagd ben om 4 te bakken en zelf stukjes uit te delen ter blogpromotie.
Heel voorzichtig heb ik toch wel aangegeven dat ik niet weet of dit op de lange termijn iets voor mij gaat zijn (maak liever eigen recepten en wil bovendien niet alleen leverancier zijn), bleek helemaal geen probleem.
Last van mijn schouders gegleden.


Pieken en dalen, ik verfde afgelopen maand ook nog de dakkapel en het houtwerk vd 1e verdieping. Netjes aan een klimkabel van mijn buurman.
Safety first, niks vallen en opstaan.


Ondertussen won ik bij onze zonnige burendag voor de 2e keer de 1e prijs, nu met mijn tiramisutaart. Het winnen vd 1e keer werd eigenlijk het startsein voor heel mijn bakgebeuren.
Gezicht gered, maar eerlijkheid gebied te zeggen dat ik mazzel had met de 2 jury-omaatjes. De naked hummingbird cake paste waarschijnlijk niet helemaal bij hun taartbeleving anders had die misschien wel gewonnen.


Last but not least kreeg ik gewoon zomaar een nieuwe werkgever!
Mijn (oud)baas ging met pensioen en verkocht de zaak aan de biologische concurrent!
In de ik-heb-mijn-baas-overleefd-stemming direct maar een nieuwe jurk gekocht (elke smoes past)
't Is altijd even afwachten, maar: the only way is up, wat mij betreft.
Vallen, falen en vooral weer opstaan!!!!

donderdag 5 oktober 2017

Najaarsschoonmaak


Vaak maak ik foto's waar ik uiteindelijk niets mee doe.
Onhandig genoeg blijven ze wel ergens in mijn achterhoofd hangen, toen ik ze maakte was ik zo enthousiast...
Beetje schoon schip maken dan maar, mijn vorm van najaarsschoonmaak!

Onze (bescheiden) achtertuin is goed voor vele plezierige uurtjes, om in het zonnetje te relaxen, te BBQ'en, was te laten uitwaaien of gewoon te genieten van het mooie om ons heen.
Bovenstaande foto laat 2 naaktslakken zien met hun eigen vorm van tuinplezier, hoewel ik het vreselijke beestjes vind had dit toch nog wel iets...


Hoewel onze tuingrond erg schraal is (moet nodig iets van mest op) doet mijn 'border' het in het najaar toch best wel aardig. Beetje rommelig, maar ook luchtig en vrolijk.





Na de grote oogst van cherrytomaatjes vorig jaar begon ik dit jaar enthousiast aan gewone tomaten, op de foto ziet het er nog veelbelovend uit, maar na een stormpje zijn alle takken geknakt en de tomaten verrot. Jammer!


Ons jonge vijgenboompje heeft erg zijn best gedaan, weet alleen niet zeker of de vijgen dit jaar nog genoeg volgroeien om eetbaar te zijn.


In een hoekje bij de bramenstruiken liggen al jaren stukken oud perenboomhout. Heel fotogeniek vormden er zich paddenstoelricheltjes.
Ook eetbaar misschien?



Een paar uitgebloeide zonnebloemen bracht een paar snoeperige nieuwe vriendjes naar onze tuin. Internet gaf uitkomst: het waren puttertjes, kleine zangvinkjes.

Zie, ook nog leerzaam zo'n tuin!



Met af en toe een mooie dag gaan we nu toch echt toe naar de herfst en winter, extra dubbel genieten dus als het zonnetje schijnt!!! Geluksvitamientjes opslaan.

vrijdag 29 september 2017

Druk en Foodblogswap sept'17


Op het moment loop ik over van ervaringen en indrukken, zou bijna wel elke dag kunnen bloggen, maar door al die activiteiten heb ik juist geen tijd!
Sommige zaken komen echter met een deadline en daar moet je je dan ook aan houden, zaken zoals de Foodblogswap.
Na zeker een 1/2 jaar besloot ik maar weer eens mee te doen, vind het principe toch echt leuk. Neuzen op andermans blog en dan iets koken wat je aanspreekt, evt overgoten met een Gerry-sausje...
Maar ja die deadline, is altijd weer een issue. Een hele maand kooktijd klinkt zo lang en opeens is het bijna op.

Voor deze maand mocht ik koken van 'Met KORT in de keuken', het blog van Andreas Kort.
Bijna 2 jaar geleden begon hij onder een andere naam een blog om de frustratie en het dagelijks leven met de ziekte van Lyme (reeds 15 jaar) van zich af te  schrijven.
Koken en leuke dingen doen helpt hem om het geheel beter draagbaar te houden.
Sinds begin dit jaar heeft hij onder de huidige naam een echt foodblog waarin hij wil laten zien dat je ondanks de bepalende en energieslurpende ziekte met wat improvisatie toch je droom kunt volgen, je oorspronkelijke zelf kunt zijn.
In zijn, nu nog wat magere, receptenoverzicht kwam ik voornamelijk bakrecepten tegen. Een echte zoetekauw?
Omdat ik zelf al redelijk veel bak gaat mijn voorkeur bij een swap altijd uit naar een hartig recept. Onder tijdsdruk eindigde ik bij Stroganoff met gehaktballetjes, niet te ingewikkeld en lekker bij rijst en aardappeltjes. (beide restjes in de mijn koelkast (1 + 1 =...)


Vluchtig las ik het recept door, had wel eens eerder iets Stroganoff-achtigs gemaakt. Direct miste ik drank, wodka, voor mij onlosmakelijk verbonden met dit gerecht. Dat werd dus mijn 1e tweak!
Omdat ik niet goed had gelezen werd onbedoeld matig gebruik van rode paprika de 2e..
Het werd die avond een latertje, maar het eindresultaat viel goed in de smaak. (zelfs bij de anti-romige-tomatensaus-fan, nou ja, ze vond de balletjes lekker)
Bj gebrek aan daglicht was het maken van een smakelijke foto een uitdaging, heel georganiseerd ook maar wat actiefoto's gemaakt. Handig voor een collage.
Met een achtergehouden balletje kon ik 's ochtends nog een normale foto maken, fijn begin vd dag: wodka for breakfast!

 

Gehaktballetjes in Stroganoffsaus

500 gr. rundergehakt
45 gr paneermeel of 1 à 2 beschuiten
2 el mosterd
1 el paprikapoeder, evt. gerookt of combi
1 ei
1/2 bosje platte peterselie, fijngehakt

saus:
2 rode paprika's (ik had 1/2e), blokjes of reepjes
1 doosje champignons, plakjes
1 grote ui, gesnipperd
2 teentjes knoflook, fijngeperst
1 el gerookte paprikapoeder (AH, Dille/Kamille)
1 blikje tomatenpuree
3-4 el creme fraiche, dikke yoghurt kan ook
1/2-1 runderbouillonblokje
100 ml water
50 ml wodka
1/2 bosje platte peterselie, fijngehakt

Meng het gehakt met de overige ingrediënten en maak er kleine balletjes van (20 st?) en braad ze licht aan in wat olie/boter.
Schep ze uit de pan en bak de paprika, knoflook, ui en champignons in het achtergebleven bakvet iets glazig. (evt klontje boter erbij)
Maak de saus door de overige ingrediënten toe te voegen en even op te koken.
Officieel hoor je de wodka even te flamberen in de pan, voorzichtig met je afzuigkap. (heb ik allemaal niet gedaan hoor)
Leg de balletjes terug in de  panen laat nog 10-15 min. meesudderen tot de saus de juiste dikte heeft (yoghurtachtig) en de balletjes gaar zijn.
Maak op smaak af met verse peper, extra zout?, extra wodka?, extra creme? Roer de peterselie er door en dien op met rijst/gebakken aardappelen of lintpasta en bijv. spercieboontjes.
 
 
Mijn husband reist bij vlagen veel naar Oostblok-landen zoals Polen en Oekraine, als relatiegeschenk krijgt hij dan vaak een fles wodka zoals deze mooi vormgegeven Chopin wodka uit Polen.
Niet echt mijn drankje, maar altijd handig voor huisgemaakte vanille-extract (puurste smakeloze alcohol verkrijgbaar in NL), cocktails en dus stroganoffsaus!!!!


dinsdag 12 september 2017

Aftersun party


Vorig weekend was het opeens nog best weer aardig weer, wat héél goed uitkwam want wij gaven onze aftersun party!
Net als de après-ski na de wintersport, nu een feestje na de (zonnige) zomervakantie. Gezellig iedereen spreken en vakantieverhalen uitwisselen.
 
Let's go party!
 
Eén van mijn lolletjes is altijd het verzinnen van een passende uitnodiging, zelf bedacht of geïnspireerd door het worldwideweb.
Al langere tijd had ik een zomerslipper-versie in de smiezen, met computerhulp van mijn kids (grote dank) lukte dit uiteindelijk wonderwel.
Kost wat tijd, maar dan heb je ook wat. (al zeg ik het zelf)
Tekst op waffelig papier (net als echte slippers), met luau achtergrond van pinterest, bloemetjes van een hawaiiketting, beetje glitter en een lintje. De kneep zit 'm in de details.
 

 
Buren en vrienden konden gelukkig allemaal, 25 volwassenen en 10 kids.
Hoewel ik al die vakantieverhalen natuurlijk bere interessant vind, was mijn hoofddoel het maken van zomereten voor veel mensen.
Onze kerstborrel is leuk, maar dat zijn alleen maar hapjes, ik wilde koken!
Nou, dat heb ik gedaan, echt veeeel te veel. Had minstens 1/3 e minder kunnen koken, maar dat vind ik altijd zo moeilijk inschatten. Je wilt ook niet te weinig hebben...
Door al die kook-actie had ik helemaal geen tijd om los te gaan op decoratie-ideeën (palmbomen van boomstammen, strandrouteborden, gekleurde cocktails, ik een hoelahoep-rokje en bikini etc. )
We redden net wat gekleurde lampjes, toch weer jammer.
 
 
 
Het was allemaal eenvoudige kost, maar dan heul veul: couscoussalade, pesto pastasalade, haring-bieten-rijstsalade, vega kikkererwtenchili, homemade knoflooksaus, mediterrane BBQ chicken, onze 'fameuze' ketjapkarbonades, hamburgers, lamsworstjes...
Mijn husband had er een grote kluif om alles te BBQ'en.
Mijn tijdmanagement klopte natuurlijk weer van geen kant, terwijl de gasten al allemaal lekker in het zonnetje stonden, stond ik nog in de keuken. Te genieten van het uitzicht! Had nog veel meer op de planning, maar de tijd was op.
 
 
Iedereen kwam redelijk laat, velen bleven ook tot laat. Met behulp van een grote vuurschaal hielden we het een beetje warm, kampvuurgevoel.
Gezellig.
 
 
Het eten dat overbleef vond ook weer z'n weg: de kikkererwtenchili had ik eigenlijk speciaal voor 1 buuf gemaakt, liet ze verstek gaan omdat haar man opeens in het ziekenhuis kwam te liggen. De volgende dag heb ik leftovers aan huis geserveerd.
Zij blij, ik blij.
In een ander deel van onze straat werd de volgende dag een burendag gehouden, iemand stal de show met mijn pastasalade.
Tot onvrede van mijn kids: 'waarom gaf je niet de couscous mee?' (vinden ze niet lekker).
 
Hopelijk heeft de after sun party niet als regendans gewerkt (het weer is daarna bar en boos geworden/gebleven), want voor mij moet het nog heel lang zomer blijven. (tot de volgende lente bijv.!)