woensdag 11 oktober 2017

Falen en opstaan

Ik schreef laatst dat ik vol zat met ervaringen en indrukken.
Leuke, tijdrovende, pijnlijke en leerzame...

Zo mocht ik cateren voor een 50ste verjaardagsfeest,
De jarige leek het leuk als ik òp het feest mijn hapjes klaarmaakte, soort vorm van entertainment.
Hoewel ik niet echt op deze klus zat te wachten, was ik te gevleid om nee te zeggen. Met een avond vol (ahum) leermomentjes als gevolg.
Meerdere knelpunten: wat ga je maken qua smaak en haalbaarheid, wat past in het budget, wat is de totale verwachting.
Smaakverwachting kon ik snel loslaten, het budget speelde ook een rol (logisch voor +/ 70 gasten), dure ingrediënten werden al snel geschrapt.
Hoeveelheden en werktijd waren ook een geschilpuntje, maar het grootste obstakel voor mij was het prijskaartje dat ik aan mijzelf moest hangen. Ik hoef niet het onderste uit de kan, maar kijk, voor 5 euro kom ik toch echt niet van de bank.
Ik sprak af dat ik voor een vast redelijk uurloon (ook voorbereidingen) en de kostprijs van gebruikte ingrediënten zou werken. Gewoon open en helder.

Zij het niet dat de voorbereidingen mij al veel meer tijd kostten en terplekke het ook lang niet zo snel ging als ik had bedacht.
Gebrek aan tijdsplanning, structuur en organisatie brak mij weer eens op, voor mijn gevoel was de hele avond een ontplofte chaos, ik voelde mij op elk front te kort schieten. Achter de feiten aanlopend.
Dus bleef ik uren langer op eigen kosten.
De gasten en de jarige waren wèl zeer enthousiast over de hapjes en ik kreeg veel complimentjes over de smaken, zelf zag ik alleen de gemiste kansen.
Zo als gewoonlijk had ik de benodigde ingrediënten schromelijk overschat dus uiteindelijk bleef ik met een door mij aangepast uurloon (leergeld) voor meer uren toch prima binnen het beoogde budget.
Alle ongebruikte spullen heb ik de dagen daarna creatief toegepast in verzonnen gerechten, waarbij zelfs nieuwe familiefavorieten leken te ontstaan.
Eind goed, al goed.
Falen en opstaan, maar wel gebutst en gedeukt.
Nu heeft weer een jarige mij gevraagd.....

 
En dan is er nog het project 'lokale boekhandel', zeker al een jaar geleden polste de eigenares mij met een bakplannetje.
Uitermate vaag, maar het idee was dat zij een kleine koffiehoek zouden creëren waar je koek/taart kunt eten naar recepten van actuele kookboeken.
O.a. gebakken door mij.
De plannen en planning werden meerdere keren aangepast, maar uiteindelijk werd mij gevraagd om voor een datum iets te maken.
Ik koos een wortelcupcake uit het nieuwe boek van Rens Kroes PARTY, hip, weinig suiker en zonder lactose. Klonk perfect!
Hm, total disaster.
Mijn proefbaksel smaakte al nergens naar en het aangepaste eindresultaat van de 1e levering werd zelfs afgewezen door het personeel!
Klef en met eetbaar-papiersmaak (mijn omschrijving)
Auw, hoewel het niet mijn eigen recept was voelde dit als een persoonlijke afwijzing.
Niet stimulerend. Gelukkig werd er wel gewoon betaald.



Over naar boek 2, de nieuwe Yvette van Boven HOME SWEET HOME
Dadel-bananencake deze keer, redelijk gelijkend op mijn eigen recept.
Deze keer maar mijzelf direct in het diepe gegooid en zonder proefbaksessie 2 cake's afgeleverd.
Anders verdien je helemaal niets (ik leer het wel).
Hoera, deze bleken in de smaak te vallen.



Zo zeer zelfs dat ik voor de officiële opening op 5 november gevraagd ben om 4 te bakken en zelf stukjes uit te delen ter blogpromotie.
Heel voorzichtig heb ik toch wel aangegeven dat ik niet weet of dit op de lange termijn iets voor mij gaat zijn (maak liever eigen recepten en wil bovendien niet alleen leverancier zijn), bleek helemaal geen probleem.
Last van mijn schouders gegleden.


Pieken en dalen, ik verfde afgelopen maand ook nog de dakkapel en het houtwerk vd 1e verdieping. Netjes aan een klimkabel van mijn buurman.
Safety first, niks vallen en opstaan.


Ondertussen won ik bij onze zonnige burendag voor de 2e keer de 1e prijs, nu met mijn tiramisutaart. Het winnen vd 1e keer werd eigenlijk het startsein voor heel mijn bakgebeuren.
Gezicht gered, maar eerlijkheid gebied te zeggen dat ik mazzel had met de 2 jury-omaatjes. De naked hummingbird cake paste waarschijnlijk niet helemaal bij hun taartbeleving anders had die misschien wel gewonnen.


Last but not least kreeg ik gewoon zomaar een nieuwe werkgever!
Mijn (oud)baas ging met pensioen en verkocht de zaak aan de biologische concurrent!
In de ik-heb-mijn-baas-overleefd-stemming direct maar een nieuwe jurk gekocht (elke smoes past)
't Is altijd even afwachten, maar: the only way is up, wat mij betreft.
Vallen, falen en vooral weer opstaan!!!!

donderdag 5 oktober 2017

Najaarsschoonmaak


Vaak maak ik foto's waar ik uiteindelijk niets mee doe.
Onhandig genoeg blijven ze wel ergens in mijn achterhoofd hangen, toen ik ze maakte was ik zo enthousiast...
Beetje schoon schip maken dan maar, mijn vorm van najaarsschoonmaak!

Onze (bescheiden) achtertuin is goed voor vele plezierige uurtjes, om in het zonnetje te relaxen, te BBQ'en, was te laten uitwaaien of gewoon te genieten van het mooie om ons heen.
Bovenstaande foto laat 2 naaktslakken zien met hun eigen vorm van tuinplezier, hoewel ik het vreselijke beestjes vind had dit toch nog wel iets...


Hoewel onze tuingrond erg schraal is (moet nodig iets van mest op) doet mijn 'border' het in het najaar toch best wel aardig. Beetje rommelig, maar ook luchtig en vrolijk.





Na de grote oogst van cherrytomaatjes vorig jaar begon ik dit jaar enthousiast aan gewone tomaten, op de foto ziet het er nog veelbelovend uit, maar na een stormpje zijn alle takken geknakt en de tomaten verrot. Jammer!


Ons jonge vijgenboompje heeft erg zijn best gedaan, weet alleen niet zeker of de vijgen dit jaar nog genoeg volgroeien om eetbaar te zijn.


In een hoekje bij de bramenstruiken liggen al jaren stukken oud perenboomhout. Heel fotogeniek vormden er zich paddenstoelricheltjes.
Ook eetbaar misschien?



Een paar uitgebloeide zonnebloemen bracht een paar snoeperige nieuwe vriendjes naar onze tuin. Internet gaf uitkomst: het waren puttertjes, kleine zangvinkjes.

Zie, ook nog leerzaam zo'n tuin!



Met af en toe een mooie dag gaan we nu toch echt toe naar de herfst en winter, extra dubbel genieten dus als het zonnetje schijnt!!! Geluksvitamientjes opslaan.

vrijdag 29 september 2017

Druk en Foodblogswap sept'17


Op het moment loop ik over van ervaringen en indrukken, zou bijna wel elke dag kunnen bloggen, maar door al die activiteiten heb ik juist geen tijd!
Sommige zaken komen echter met een deadline en daar moet je je dan ook aan houden, zaken zoals de Foodblogswap.
Na zeker een 1/2 jaar besloot ik maar weer eens mee te doen, vind het principe toch echt leuk. Neuzen op andermans blog en dan iets koken wat je aanspreekt, evt overgoten met een Gerry-sausje...
Maar ja die deadline, is altijd weer een issue. Een hele maand kooktijd klinkt zo lang en opeens is het bijna op.

Voor deze maand mocht ik koken van 'Met KORT in de keuken', het blog van Andreas Kort.
Bijna 2 jaar geleden begon hij onder een andere naam een blog om de frustratie en het dagelijks leven met de ziekte van Lyme (reeds 15 jaar) van zich af te  schrijven.
Koken en leuke dingen doen helpt hem om het geheel beter draagbaar te houden.
Sinds begin dit jaar heeft hij onder de huidige naam een echt foodblog waarin hij wil laten zien dat je ondanks de bepalende en energieslurpende ziekte met wat improvisatie toch je droom kunt volgen, je oorspronkelijke zelf kunt zijn.
In zijn, nu nog wat magere, receptenoverzicht kwam ik voornamelijk bakrecepten tegen. Een echte zoetekauw?
Omdat ik zelf al redelijk veel bak gaat mijn voorkeur bij een swap altijd uit naar een hartig recept. Onder tijdsdruk eindigde ik bij Stroganoff met gehaktballetjes, niet te ingewikkeld en lekker bij rijst en aardappeltjes. (beide restjes in de mijn koelkast (1 + 1 =...)


Vluchtig las ik het recept door, had wel eens eerder iets Stroganoff-achtigs gemaakt. Direct miste ik drank, wodka, voor mij onlosmakelijk verbonden met dit gerecht. Dat werd dus mijn 1e tweak!
Omdat ik niet goed had gelezen werd onbedoeld matig gebruik van rode paprika de 2e..
Het werd die avond een latertje, maar het eindresultaat viel goed in de smaak. (zelfs bij de anti-romige-tomatensaus-fan, nou ja, ze vond de balletjes lekker)
Bj gebrek aan daglicht was het maken van een smakelijke foto een uitdaging, heel georganiseerd ook maar wat actiefoto's gemaakt. Handig voor een collage.
Met een achtergehouden balletje kon ik 's ochtends nog een normale foto maken, fijn begin vd dag: wodka for breakfast!

 

Gehaktballetjes in Stroganoffsaus

500 gr. rundergehakt
45 gr paneermeel of 1 à 2 beschuiten
2 el mosterd
1 el paprikapoeder, evt. gerookt of combi
1 ei
1/2 bosje platte peterselie, fijngehakt

saus:
2 rode paprika's (ik had 1/2e), blokjes of reepjes
1 doosje champignons, plakjes
1 grote ui, gesnipperd
2 teentjes knoflook, fijngeperst
1 el gerookte paprikapoeder (AH, Dille/Kamille)
1 blikje tomatenpuree
3-4 el creme fraiche, dikke yoghurt kan ook
1/2-1 runderbouillonblokje
100 ml water
50 ml wodka
1/2 bosje platte peterselie, fijngehakt

Meng het gehakt met de overige ingrediënten en maak er kleine balletjes van (20 st?) en braad ze licht aan in wat olie/boter.
Schep ze uit de pan en bak de paprika, knoflook, ui en champignons in het achtergebleven bakvet iets glazig. (evt klontje boter erbij)
Maak de saus door de overige ingrediënten toe te voegen en even op te koken.
Officieel hoor je de wodka even te flamberen in de pan, voorzichtig met je afzuigkap. (heb ik allemaal niet gedaan hoor)
Leg de balletjes terug in de  panen laat nog 10-15 min. meesudderen tot de saus de juiste dikte heeft (yoghurtachtig) en de balletjes gaar zijn.
Maak op smaak af met verse peper, extra zout?, extra wodka?, extra creme? Roer de peterselie er door en dien op met rijst/gebakken aardappelen of lintpasta en bijv. spercieboontjes.
 
 
Mijn husband reist bij vlagen veel naar Oostblok-landen zoals Polen en Oekraine, als relatiegeschenk krijgt hij dan vaak een fles wodka zoals deze mooi vormgegeven Chopin wodka uit Polen.
Niet echt mijn drankje, maar altijd handig voor huisgemaakte vanille-extract (puurste smakeloze alcohol verkrijgbaar in NL), cocktails en dus stroganoffsaus!!!!


dinsdag 12 september 2017

Aftersun party


Vorig weekend was het opeens nog best weer aardig weer, wat héél goed uitkwam want wij gaven onze aftersun party!
Net als de après-ski na de wintersport, nu een feestje na de (zonnige) zomervakantie. Gezellig iedereen spreken en vakantieverhalen uitwisselen.
 
Let's go party!
 
Eén van mijn lolletjes is altijd het verzinnen van een passende uitnodiging, zelf bedacht of geïnspireerd door het worldwideweb.
Al langere tijd had ik een zomerslipper-versie in de smiezen, met computerhulp van mijn kids (grote dank) lukte dit uiteindelijk wonderwel.
Kost wat tijd, maar dan heb je ook wat. (al zeg ik het zelf)
Tekst op waffelig papier (net als echte slippers), met luau achtergrond van pinterest, bloemetjes van een hawaiiketting, beetje glitter en een lintje. De kneep zit 'm in de details.
 

 
Buren en vrienden konden gelukkig allemaal, 25 volwassenen en 10 kids.
Hoewel ik al die vakantieverhalen natuurlijk bere interessant vind, was mijn hoofddoel het maken van zomereten voor veel mensen.
Onze kerstborrel is leuk, maar dat zijn alleen maar hapjes, ik wilde koken!
Nou, dat heb ik gedaan, echt veeeel te veel. Had minstens 1/3 e minder kunnen koken, maar dat vind ik altijd zo moeilijk inschatten. Je wilt ook niet te weinig hebben...
Door al die kook-actie had ik helemaal geen tijd om los te gaan op decoratie-ideeën (palmbomen van boomstammen, strandrouteborden, gekleurde cocktails, ik een hoelahoep-rokje en bikini etc. )
We redden net wat gekleurde lampjes, toch weer jammer.
 
 
 
Het was allemaal eenvoudige kost, maar dan heul veul: couscoussalade, pesto pastasalade, haring-bieten-rijstsalade, vega kikkererwtenchili, homemade knoflooksaus, mediterrane BBQ chicken, onze 'fameuze' ketjapkarbonades, hamburgers, lamsworstjes...
Mijn husband had er een grote kluif om alles te BBQ'en.
Mijn tijdmanagement klopte natuurlijk weer van geen kant, terwijl de gasten al allemaal lekker in het zonnetje stonden, stond ik nog in de keuken. Te genieten van het uitzicht! Had nog veel meer op de planning, maar de tijd was op.
 
 
Iedereen kwam redelijk laat, velen bleven ook tot laat. Met behulp van een grote vuurschaal hielden we het een beetje warm, kampvuurgevoel.
Gezellig.
 
 
Het eten dat overbleef vond ook weer z'n weg: de kikkererwtenchili had ik eigenlijk speciaal voor 1 buuf gemaakt, liet ze verstek gaan omdat haar man opeens in het ziekenhuis kwam te liggen. De volgende dag heb ik leftovers aan huis geserveerd.
Zij blij, ik blij.
In een ander deel van onze straat werd de volgende dag een burendag gehouden, iemand stal de show met mijn pastasalade.
Tot onvrede van mijn kids: 'waarom gaf je niet de couscous mee?' (vinden ze niet lekker).
 
Hopelijk heeft de after sun party niet als regendans gewerkt (het weer is daarna bar en boos geworden/gebleven), want voor mij moet het nog heel lang zomer blijven. (tot de volgende lente bijv.!)



donderdag 31 augustus 2017

Viva España

 
 
 
Enigszins uitgekauwde titel, maar passend bij onze vakantie aan de Costa Brava.
We hadden 2 fijne, goed warme weken in de heuvels buiten Lloret de Mar. Dezelfde omgeving als waar we 3 jaar terug waren, maar dan dichter bij de zee.
Het huis was redelijk eenvoudig, maar centraal in de buurt was een restaurant waar we het zwembad van konden gebruiken en de zee was op loopafstand.
Zo kon ieder ook zijn eigen weg kiezen, met pubers weet je het maar nooit.

strandtent van onze baai Cala Canyelles
Loopafstand, technisch gezien wel, maar praktisch....
Tjongejong, heen ging nog wel, maar terug. Eerst een 50-100 treden trap en dan nog zeker een kwartier slingerend (de weg) heuvelopwaarts, in de ongenaakbare zon. Bij aankomst was je klaar voor een nieuwe zwempartij!
Lag natuurlijk aan mij, enkele reisgenoten deden het 's ochtends rennend als workout!!!
Ik besteedde mijn energie liever in de keuken.



Ons huis had een soort patioterras aan de voorkant, maar bovenop een groot zonneterras met wijds uitzicht en zeezicht. Vooral 's avonds prachtig met alle lampjes vd omringende huizen.

met onze 'nieuwe' aanwinst Jan




We zijn regelmatig uit eten geweest, maar we hebben de keuken ook goed gebruikt. Jammer genoeg waren er ook culinairbewuste mugjes, elke kookbeurt leverde meerdere jeukbulten op! Ebt je enthousiasme toch wel wat weg.
We aten lekker luchtig zomereten, veel vis en salades.

bietjessalade met blauwe bessen, frambozen en geitenkaas with a view

Heerlijke, spotgoedkope dorades op de BBQ

Op een gegeven moment was ik toch weer toe aan de Hollandse hap, natuurlijk wel met Spaanse twist: Spaanse chorizoworst,  snijboontjes en aardappelprak met knoflook, zure room en olijfolie. Jammie.

Ilja was met haar vriend Jan naar Barcelona gevlogen en kwamen na hun stadstripje (2 dagen voor de aanslag!) bij ons logeren. Waren we opeens weer met z'n 6'en!
Met moeite kregen we dat in onze auto gepropt dus de uitstapjes waren nooit ver weg. Langs de kustweg kon je via obscure paadjes afdalen naar de mooiste strandjes, ideaal voor onze snorkelliefhebbers.

 
aangespoelde walvis?
 

in een meegebrachte zak chips vond ik zomaar een hartje, love is everywhere
  Ik ben dan wel geen waterfan, maar had wel oog voor het natuurschoon:         
 
                   haaiei                                                  eetbaar?
   
Een beetje cultureel deden we in Pals, oud middeleeuws dorpje. Vergeven vd toeristen, elk huis was een winkeltje. Snel weer weg.

pretty picture van broer en zus
 
 
dan maar uit eten bij het restaurant van ons huisje. El Trull, superlekker en aardig personeel


Na een paar dagen trokken Jan en Ilja naar een dichtbij gelegen camping (wij hadden alle spullen meegesleept). Terrascamping met megamooi uitzicht over de baai. Ze konden nu op workout naar de toiletten!


We hadden eigenlijk gepland om ook een dagje naar Barcelona te gaan, maar dat voelde na de aanslag toch niet echt goed. Toeristje spelen.



Dus werd het een uitstapje naar Gerona, bekend om de kleurrijke gevels van de Joodse wijk langs het water. Gezellig.

pa en moe op een terras

 
Thuis had ik in een spullenwinkel een appelgroen jurkje gekocht, voelde mij echt Spaans, ahum.


Dichtbij Lloret lag mijn favoriete strand, Santa Christina. 2 geschakelde zandstrandjes met goede snorkelopties en leuke eetplekjes. Wel megadruk toen wij er op een zondag kwamen.


Sacha had ook nog mazzel, 1 v haar vriendinnen was met een groepje precies in dezelfde periode in Lloret, kon ze leuk een avondje mee stappen en blijven slapen. 1 avond was ook eigenlijk wel weer genoeg, geloof ik.
Ik kon ook zo blijven hangen in Lloret, er zat al een pub met mijn naam erop!


Opeens zat het er alweer op, Jan en Ilja kwamen nog een nachtje op ons huisje passen voor ze weer naar huis zouden vliegen en wij begonnen aan de lange terugreis naar huis.
Had ik best tegen opgezien, maar viel eigenlijk reuze mee.
Alleen voor de Spaanse grens was megafile en liep de temperatuur onder de auto op tot een historisch hoogte/dieptepunt van 50 C!!!
De airco van ons oude beestje trok het sowieso niet in Spanje, was best puffen dus. Maar onze trouwe ouwe (20+) sleepte ons er prima doorheen, zonder autopech in tegenstelling tot vele anderen.


Veel te vroeg voor onze thuisblijver arriveerden wij na een nachtje doorrijden in een megabende. Zo te zien had hij gedacht dat vakantie betekent dat je dus ook niets hoeft op te ruimen (2 weken lang....) en feestjes kunt geven.
Met veel plezier heb ik hem uit zijn bed getrokken voor een opruimactie en ben zelf in bed gedoken: alweer toe aan

              VAKANTIE!!!!!!!