De hele mikmak

Druk als een klein baasje, zo voel ik mij soms.
Het wordt een beetje afgezaagd, maar het bloggen schiet er dan toch echt bij in.
Hoewel ik mijzelf nergens toe wil pushen is het toch ook wel jammer want er zitten echt wel blogwaardige momentjes tussen en nu ben ik veel in's en out's al weer vergeten.

Een kleine poging:

begin vd maand werd De Boekproeverij eindelijk geopend, het koffie/theehoekje in de lokale boekhandel.
Aan mij de schone taak om meerdere bananencakes (recept Yvette van Boven) te bakken en uit te delen als proefstukjes.
Ik betwijfel echter of mijn bakresultaat gaat bijdragen aan de boekverkoop, mijn eigen bananencake is veel lekkerder!

 

Diezelfde dag gingen we op verjaardag bij familie in Den Haag, kado's niet gewenst, dan maar taart!
Aangezien een nichtje vegan eet bakte ik een vegan chocotaart.
Natuurlijk wat kleine aanpassingen op het oorspronkelijke recept, gelukkig lukte de cake wonderwel. Na nog wat aanpassingen zal ik er over bloggen, nu alleen een vluchtige foto (vergeten om terplekke een aangesneden stukje te fotograferen)
Mijn schoonzus had haar tijd goed besteed met het maken van een overvloed aan sushi, jammie!!!

Zoet he? De tijd gaat snel

Eerder vierde Sacha haar 18e verjaardag, een feestelijke dag met ook een onverwachts rouwrandje. Ik vond ons konijn Blackie dood in zijn hok, dat was wel even slikken ook al weet ik wel dat hij met 12 jaar mega oud is geworden!
Nog maar even een stuntelig filmpje uit de oude doos ter nagedachtenis...

Bijna elke avond denk tijdens het koken nog aan 'm: een koolstronkje, bloemkoolblaadjes, appelklokhuis etc.

Na onze verbouwing 2 jaar geleden hadden we nog steeds 2 tuindeuren in de schuur staan, kon ze maar niet weggooien.
Een facebookadvertentie leverde een liefhebber op, in ruil verblijde zij mij met een joekel van een pompoen.
Hoewel, verblijden?
Niemand hier vindt pompoen lekker, laat staan 11 kg!
Dit bracht mij op het lumineuze filantropische domme idee om gratis pompoensoep aan te bieden op dezelfde lokale facebookpagina.
Veel positieve reacties op het gebaar, maar weinig toehappers. Zelfs gratis vindt blijkbaar bijna niemand pompoen te hachelen..
Gelukkig vond iedereen die 't wel durfde 'm heerlijk. Lef wordt beloond.
Ik had nog aardig wat lege plek in mijn vriezer, kunnen we nog lang nagenieten.

Tussendoor was het ook nog St. Maarten, ik had al een tijdje een traktatie op het oog en 'm nu maar eens uitgevoerd: eikeltjes van mini-zoentjes met een mini-stroopwafel. Beetje onhandig omdat het direct opgegeten moest worden, daar zag echter geen kind een probleem in. De hele mikmak zó in de mond (excl prikker)

Dit jaar was de aanloop best redelijk groot, gelukkig maar want bij ons gaat iedereen alleen voor de zoen van BUYS.

viel de zon precies op m'n werkplekje, goed voorteken

De allergrootste activiteit deze periode was echter de catering voor mijn 2e 50jarige. Deze keer een verjaardagsmaaltijd voor 28 personen.

Niet hoogdravend culinair, maar gewoon smakelijk en gezellig.

Na wat overleg kozen we voor een Indiaas hoofdmaaltijd: lamscurry, aardappel-bloemkoolcurry, witte kool-komkommer-mango salade, basmatirijst en papadums.

Als voorgerecht sharing tapasplankjes met oostblok geinspireerde hapjes: mini glaasje knolselderij-bloemkoolsoep, makreelmousse, augurkje, zure rode biet met dille, rucola, everzwijnpaté, gerookte ham, katenspek, rucola, geroosterde paprika met ui, druiven en rogge zuurdesembrood. Lekker stapelen met mosterddressing of hartige pruimenjam. (dit alles door ons hoteluitstapje naar de Achterhoek, later meer).

Caramelflannetjes met gebakken appel/rozijn, slagroom en bastognekoekkruimels als toetje klonk toen ook als een goed idee.

 

 

 

Het ging goed deze keer, minder 'erg' dan verwacht. Grote dank aan Ilja voor haar hulp ter plekke.

Koken is het probleem niet, gewoon wat vaker hetzelfde werk, maar logistiek is het knelpunt.

Hoe warm je 'le moment' rijst op voor 28 personen, soep, èn 2 braadsleeën bloemkoolcurry èn je lamscurry, bak je papadums èn waar laat je alles?

Ook het voorafje bleek nog onhandig, we (Ilja) stelden de plankjes pas op lokatie samen. Gelukkig was er nog een werkbank in het tuinhuis.

Stond het voorgerecht op tafel, sjeesten we door met de hoofdmaaltijdactiviteiten, dàt geserveerd moesten er 28 puddinkjes uit hun vormpje gekeerd worden etc.etc.

2 handen zijn gewoon niet genoeg!

MAARRR, iedereen was enthousiast over het eten, de smaken en de ideeën.

Daar doe je het voor!

 

enige foto vh diner, helemaal vergeten

Als klap op de vuurpijl vierde Ilja vorige week haar 20e verjaardag met een high tea.

Alles door haarzelf bereid, ik heb alleen de tafel gestyled.

De appel en de boom etc.

 

 

 

 

Zo terugkijkend mag ik tijdgebrek best wel als excuus opvoeren, toch?

Of geen puf?



Najaarsschoonmaak

Vaak maak ik foto's waar ik uiteindelijk niets mee doe.
Onhandig genoeg blijven ze wel ergens in mijn achterhoofd hangen, toen ik ze maakte was ik zo enthousiast...
Beetje schoon schip maken dan maar, mijn vorm van najaarsschoonmaak!

Onze (bescheiden) achtertuin is goed voor vele plezierige uurtjes, om in het zonnetje te relaxen, te BBQ'en, was te laten uitwaaien of gewoon te genieten van het mooie om ons heen.
Bovenstaande foto laat 2 naaktslakken zien met hun eigen vorm van tuinplezier, hoewel ik het vreselijke beestjes vind had dit toch nog wel iets...

Hoewel onze tuingrond erg schraal is (moet nodig iets van mest op) doet mijn 'border' het in het najaar toch best wel aardig. Beetje rommelig, maar ook luchtig en vrolijk.

Na de grote oogst van cherrytomaatjes vorig jaar begon ik dit jaar enthousiast aan gewone tomaten, op de foto ziet het er nog veelbelovend uit, maar na een stormpje zijn alle takken geknakt en de tomaten verrot. Jammer!

Ons jonge vijgenboompje heeft erg zijn best gedaan, weet alleen niet zeker of de vijgen dit jaar nog genoeg volgroeien om eetbaar te zijn.

In een hoekje bij de bramenstruiken liggen al jaren stukken oud perenboomhout. Heel fotogeniek vormden er zich paddenstoelricheltjes.
Ook eetbaar misschien?

Een paar uitgebloeide zonnebloemen bracht een paar snoeperige nieuwe vriendjes naar onze tuin. Internet gaf uitkomst: het waren puttertjes, kleine zangvinkjes.

Zie, ook nog leerzaam zo'n tuin!

Met af en toe een mooie dag gaan we nu toch echt toe naar de herfst en winter, extra dubbel genieten dus als het zonnetje schijnt!!! Geluksvitamientjes opslaan.

Eeerlijk zullen wij alles delen.......

Dit blog gaat over eten, en dat is natuurlijk een rekbaar begrip! Een tijdje terug maakte ik een video van ons konijn Blackie en nu zag ik weer iets leuks. Iedere ochtend zet ik, als goede moeder, een koekje, kwarten appeltjes en drinken klaar voor mijn kids.
Meestal nemen ze het braaf mee naar school, maar soms wordt het wel eens vergeten. Als ze het dan niet 's middags alsnog opeten ligt het nog dagen op het aanrecht.
De konijnen zijn er dan blij mee, maar vd week gooide ik een appelkwart op het terras voor de vogels. Een tijdje later zag ik dat vader/moeder merel zijn/haar jongen aan het voeren was! Zo schattig.
De jongen zijn volgens mij groter dan de vader/moeder, maar laten zich lekker voeren. Omstebeurten (ongeveer) kreeg ieder zijn deel. Ik dacht direct: voer voor mijn blog!

Snel pakte ik ons fototoestel en maakte een eeuw leuke opnames. Met onze videocamerara heb ik ook nog een filmpje gemaakt met zelfs 4 jongen, maar ik kan het stekkertje niet vinden om de video over te zetten naar de computer. Misschien later nog.

Mijn eigen 'jongen'zijn ook vaak druk in de weer met eten: Sacha had op een verjaardagsfeestje cupcakjes versierd. Of ik die snel kon fotograferen voor mijn blog zodat ze ze kon gaan opeten. Ik vind ze er geweldig uitzien. Heel creatief met een soort kneedmarsepein (niet echt lekker). It runs in the family!!

Smullen in de 'fly-thru'

  Kerstdiner in de sneeuw

Nog eenmaal een stukje over dierenvoeding in deze barre winter.
Vorig jaar hadden wij al het plan opgevat een keer zelf vetbollen te maken voor de vogels maar tot uitvoering is het nooit gekomen. Uiteindelijk de pakjes vast frituurvet maar weggegooid . Dit jaar herkansing! We waren vast niet de enige want nu was het vet uitverkocht, maar afgelopen zaterdag was het eindelijk zover:
Een vroeg kerstdiner voor onze gevederde vrienden!

Benodigdheden:
Vast frituurvet ( Ruitjes, 500 gr)
Plastic wegwerpbekertjes ofconserven blikje (zonder deksel)
stevig touw/veter
in geval van plastic bekertje: netje van mandarijnen/uien 
parkietenvoer/vogelzaad
bakje voor magnetron/pannetje
elastiekje

Smelt zoveel vet als in je vorm past in bijv een plastic bakje in de magnetron. Een pannetje op het vuur kan natuurlijk ook. Niet teveel want er moet nog zaad bij. Niet echt heel heet maken, gewoon net gesmolten.
Prik een gaatje in de bodem van je bekertje/conservenblikje. Haal hier de draad doorheen en leg aan de binnenkant een knoop die groter is dan het gat zodat het blijft haken. Giet je gesmolten vet over in je vorm en doe er zoveel vogelvoer bij dat er een stevige massa ontstaat. Goed roeren voor gelijkmatige verdeling.
Laat een nachtje opstijven, bijv. in de koelkast. De conservenblikjes zijn nu klaar voor gebruik.
De rand van de  plastic bekertjes met een mes insnijden en afpellen. Het netje van de mandarijntjes er omheen vouwen en vast zetten met een elastiekje/touwtje. Het overtollige eraf knippen. Evt. de draad nog door een paar mazen van het netje weven voor extra stevigheid. KLAAR!
Het is wel belangrijk dat je het hoog ophangt, op een plek waar geen katten bij kunnen komen.

Door de kleur van het netje en de uiteindelijke vorm was het net een kerstklokje geworden. Een soort kerstkransje in de kerstboom van de vogels.!
De eerste gast meldde zich al snel in onze fly-thru. Hij/zij vertrok echter zonder betaling, een foute gast dus!

Nee, dit is geen kersthapje.......

Meet Blackie!

Snel even een blogje tussendoor. Eigenlijk was ik bezig met foto's maken van mogelijke kersthapjes maar dit kon ik niet zo voorbij laten gaan! Wij hebben 2 konijnen, Blackie en Pinkie, 2 broertjes, allebei zwart.
Pinkie ziet er heel schattig uit met 1 oor omhoog en de andere hangend. Heel koddig. Als je hem los zou laten krijg je hem bijna niet meer te pakken. Hij loopt dus op z'n hoogst los in de ren. Blackie daartegen is heel makkelijk te vangen. Je roept een paar keer en hij komt rondjes om je heen rennen en dan kun je hem zo pakken.
Vanochtend had ik hem ook los gelaten. In de sneeuw die er toen al best veel lag. (Noord-Holland)
Het ziet er zo schattig uit, een konijn in de sneeuw. Een tijdje later zag ik hem weer voorbij komen en besloot een paar foto's te maken. Net toen ik een filmpje ging maken ontdekte hij opeens de appel die ik vd week naar buiten had gegooid voor de vogels. Hij ging lekker zitten eten.
Daarna heb ik hem toch maar weer in zijn hok gedaan omdat het wel erg veel ging sneeuwen. Nu ligt er zoveel dat ik hem denk ik niet meer had kunnen vinden! Groeten uit Winterwonderland!!!!!

Excuses voor het slechte filmpje