USA, here we come!!!!!!

Eindelijk is het zover, morgen 30/7/11, vertrekken wij naar Amerika. Bepakt en bezakt want wij gaan echt kamperen. Dus is de tent mee, net als de matjes/slaapzakken en kookspulletjes. Aan de andere kant vd grote plas staat een 7 persoons auto klaar waar hopelijk alles in past. We hebben natuurlijk wel enige ervaring met onze Canada reis (2008), maar het blijft spannend!
In ieder geval gaan wij veel miles maken, overnachten soms in een hotel, maar voornamelijk wordt het kamperen (vaak primitief zonder stroom/water/wc).
Waarschijnlijk ook wel een beetje afzien, ook zonder stoelen, maar gelukkig staat in de meeste National Parks op iedere plek een picknicktafel/bankjes. Wij kopen er waarschijnlijk nog 2 regisseurstoelen bij. Ook gaan wij achter een Dutch Oven aan zodat we niet ieder avond op 2 pitjes hoeven te koken.
En natuurlijk uit eten. De kids verheugen zich erg op de ontbijten met pancakes (en alle cola). Ik weet nog niet helemaal waar ik mij op verheug, waarschijnlijk toch wel de bewoonde wereld vd West-coast. Chinatown in San Fransisco, de stranden, en alle boeken die ik ga lezen, zeker ook de supermarkten en speciale adresjes. Ik ben benieuwd waar ik allemaal mee thuis kom, in ieder geval iets culinairs voor de foodswap!
Voor onze familie en vrienden houden wij een apart blog bij, een soort reisverslag. Als het allemaal lukt ga ik ook af en toe een culinaire belevenis vermelden op dit blog, mits wij internetbereik hebben (in the outback).
Als alles volgens plan verloopt zijn wij 29 augustus weer 'home sweet home'.
('k ben niet zo'n vlieg-fan). Dus in ieder geval tot dan, maar waarschijnlijk tot eerder!



Vervolg: http://gewoonlekkergewoon.blogspot.nl/2011_08_01_archive.html
 http://gewoonlekkergewoon.blogspot.nl/2011/09/when-life-gives-you-lemons-make.html 
http://gewoonlekkergewoon.blogspot.nl/2011/09/end-of-story.htmlen
http://gewoonlekkergewoon.blogspot.nl/2011/09/bits-and-pieces.html

Mijn bijdrage voor de foodblogevent juli 2011

Bijna vergeten: nog snel een bijdrage insturen voor het foodblogevent van juli 2011. Deze maand wordt het event ge'host' door Esmee van Es' Factory.
Zij had een zeer originele thema bedacht: 'waar rook is, is vuur', beschrijf een recept met een gerookt ingrediënt.
Hoe verzin je het. Er zijn natuurlijk diverse invalshoeken. Iets geBBQ-eds . Met gerookte tofu, rookworst, gerookte spek, bereidt in een rookoventje, en natuurlijk met gerookte vissoorten. Zalm, forel of zoals in mijn recept: makreel.

Oorspronkelijk was het een salade met gerookte forel, ooit gemaakt voor de Kerst. Ik kon echter later nooit meer het recept terug vinden en ben er dus maar een eigen draai aan gaan geven. Naar volle tevredenheid. Ook mensen die niet zo van vis houden vinden dit over het algemeen een zeer smakelijke variatie door de combinatie met de frisse citrussmaak vd salade.

Makreelcreme-crostini met rauwkostsalsa

1 (middel)grote gerookte makreel, ontgraat en uitgeplozen
1/2 blokje monchou
1 el creme fraiche/sour cream
goede kneep citroen
paar draaien peper

1/4e rode paprika
1/4-1/2 komkommer, geschild, zaadlijst verwijderd
1 stengel bleekselderij (niet te groot)
1/4e appel, geschild
1/4-1/2 ui
sap v 1/2 citroen (ongeveer, - kneep van makreelcreme)
ruime el verse dille, zeer fijn gesnipperd (gedroogde kan ook)
paar draaien peper
zout

Doe alle ingrediënten voor de makreelcreme in een staafmixerbakje en draai tot een smeuïge creme.
Snij de salsa ingrediënten zeer fijn en meng met veel citroensap. Door de hartige/rokerige smaak van de viscreme kan de salade aardig wat hebben/gebruiken zodat een lekkere balans ontstaat. Op smaak maken met peper/zout. Serveren op een stokbroodje. Toastje kan ook maar wordt snel slap door de citroen, op een plakje komkommer zou ook kunnen.

Omdat niet iedereen uit zichzelf de combo ziet zitten serveer ik het vaak al klaar gemaakt, ze weten anders niet wat ze missen.  Zelfbediening met een los schaaltje salsa kan natuurlijk ook. Of geen salsa, maar dan zou ik meer citroensap in de makreelcreme gebruiken.

Feest:altijd leuk!

lk ben nu druk bezig met de voorbereidingen voor onze vakantie, lange to-do-lijst afwerken, bijv. alles wassen wat los/vast zit, koelkast/keuken/badkamer poetsen zodat ons huis netjes achterblijft voor de konijn/post/vissen-oppas, voor als we niet terugkomen en zeker ook voor als we wel terugkomen want ik weet dat het fijn is als je na de vakantie niet eerst een erfenis hoeft te verwerken.
 

uitnodiging in stijl

Voor nà de vakantie ben ik ook al weer bezig geweest: wij houden de laatste zaterdag van onze schoolvakantie een buurt/vrienden een AFTER-BBQ. Gezellig bijkletsen over de vakantiebelevenissen en de zomervakantie afsluiten, klaar voor het nieuwe schooljaar! Op onze kerstborrel komen altijd alleen maar volwassenen, nu is het mèt kids! Ik zie daar wel een beetje tegenop: als iedereen komt zijn het 24 volwassenen en 32 kids(+4)! Ik ga mij nog steeds richten op de volwassenen want bij de kids weet je toch nooit wat ze lekker vinden, gewoon broodje hamburger/knakworst ofzo. En als het slecht weer is blaas ik alles af want >50 personen passen echt niet in ons huis!

Mijn eeuwig actieve-creatieve buurvrouw had trouwens ook een leuke verjaardagsuitnodiging gemaakt. Echt leuk, misschien was iets groter wel steviger, maar natuurlijk ook meer knipwerk.

 

3x raden wat ze gingen doen??!

Flonkerende robijnen.

Zijn ze niet prachtig, dit bakje vol eetbare edelstenen? En niet eens van de 'groentenjuwelier', maar gewoon uit mijn ouders tuin. Ik hou van rode bessen/aalbessen. Lekker sappig en fris zurig. Ik pak steeds een paar steeltjes om tussendoor van te snoepen. De pitjes zijn wel een beetje vreemd, je moet er ook niet op kauwen, maar ze een soort pletten met je gehemelte zodat het sap vrij komt en dan doorslikken. Bij mij thuis vinden alleen de jongste 2 ze lekker en mijn man alleen met veel suiker (er ontstaat dan een soort siroop die lekker is in de yoghurt).
Enige weetjes:
Familienaam: Ribes Sylvestre, bestaande uit rode en witte (zachtere smaak) aalbessen en na kruising met andere ribes zelfs een zwarte aalbes. Ze bevatten naast veel vit. C ook veel pectine waardoor je er heel goed jam van kunt maken.
Bekendste soorten hebben imposante namen als: Jonkheer van Tets (rood), Witte Parel (wit) en Baldwin (zwart).
In het Duits: Johannisbeeren; Frans: Groseilles; Engels: red currant; Zweeds: vinbär.

Naast de genoemde yoghurtvariant kun je er limonade, sap, saus en fruitsalade van maken. Ik wilde echter iets anders, nl: taart.
Naast een taart van alleen geklopte eiwit en bes had ik ook een lekker recept voor een bijzondere rabarbertaart. Omdat rabarber en rode bes allebei zuur zijn had ik het idee dat ik dat wel kon uitwisselen. Mijn enige twijfel betrof de pitjes, zou dat een vervelend mondgevoel geven als de besjes zacht/gaar waren geworden? Uitproberen dus!



Rode bessen cheesecake/taart

Deeg:    225 gr bloem, evt deels amandelmeel, bijv 75 gr
              100 gr koude boter, half roomboter/half margarine
               50 gr suiker
               1 eierdooier
               snufje zout
               1 à 2 tl water
Vulling: bakje geriste bessen (500 gr ongerist ofzo)
               150 gr suiker
               2 eieren, gesplitst
               250 gr kwark (ik had volle)
               100 ml slagroom
               1 tl citroenschil (of goede kneep sap)
               1 el maizena
Bereiding: Kneed van alle deegingrediënten een soepel deeg. Rol het uit tot een ronde lap en bekleed een ingevette springvorm. Maak ook een opstaande rand. Prik gaatjes in de bodem en zet een uur in de koelkast. Meng de geriste bessen met 50 gr suiker en laat een tijdje staan. Verwarm de oven op 200C. Bak de bodem met een steunvulling (bakpapier+gedroogde bonen) ongeveer 10 min. Verwijder de steunvulling en bak nog 5 min.
Klop de eiwitten (ook vd bodem, 3 dus) stijf met een beetje suiker. Roer de eierdooiers los met de kwark, suiker, slagroom en citroenschil/sap. Bestuif met de maizena en meng hier de stijfgeklopte eiwitten omzichtig doorheen. Laat de bessen uitlekken, vang de siroop op (lekker in een toetje) en roer de bessen door de kwarkvulling of spreid de bessen over de bodem en bedek met de kwarkvulling. Ongv. 35 min. in de oven tot de bovenkant mooi gekleurd is en de vulling stevig.

Origineel rabarberrecept van Smulweb

Resultaat: Een lekkere frisse moussige toetjestaart met een stevige zanderige korst. Ik maakte een cruciale fout: ik gooide de rode bessen met het suikersap in het kwarkmengsel: joegeldebom (Gronings voor dunne drab). Mijn vulling bleef dus eeuwen vloeibaar, ik heb de taart denk ik wel 3x teruggezet. Daardoor werd de bovenkant te donker, maar je proefde het niet. De vulling was door het sap wel mooi rose geworden. Na een dagje opstijven was het resultaat prima. De bodem zou ik misschien iets langer voorbakken, en de taart niet te hoog in de oven zetten ivm carameliseren van bovenlaag door verhit gril/verwarmingselement. Van de pitjes heb ik niets meer gemerkt!  Experiment geslaagd!




Bijzondere eetclub

Ik denk er wel eens over om mij bij een eetclub aan te sluiten. Kleinschalig, voor de gezelligheid, omstebeurten bij een ander te eten, of via een kookschool waar je gebruik kunt maken van een professionele keuken en op deze manier waarschijnlijk ook nog iets leert. Tot nu toe nog geen actie ondernomen, het blijft bij fantaseren.
Nu las ik vanochtend op AD.nl iets over een wel hele bijzondere tijdelijke eetclub: de Over Datum Eetclub! Met de volgende filosofie:
Op alle levensmiddelen in de supermarkt is een houdbaarheidsdatum aangegeven. Er zijn 2 varianten:
TGT, te gebruiken tot, voor vers voedsel als vlees/vis/zuivel/groente/fruit, als datum van uiterste consumptie ivm bederf/gezondheidsrisico's en
THT, tenminste houdbaar tot, voor droogwaren zoals rijst/meel/bonen/blikgoed, waarna de fabrikant de smaak en kwaliteit niet meer kan garanderen, maar er geen gevaar voor de gezondheid ontstaat.
Nu is de Amsterdams culturele instelling Mediametic van mening dat het met de TGT wel losloopt. Fabrikanten zouden een ruime slag om de arm houden (om risico's te voorkomen) en op deze manier zouden er dus veel nog eetbare producten door de onwetende consument weggegooid worden. Als protest tegen dit exces van de wegwerp/consumptiemaatschappij (en natuurlijk als publiciteitsstunt) worden er va 19 juli op 6 dinsdagavonden gratis diners georganiseerd met over de datum-ingrediënten.
Wel met enige voorwaarden: je moet zelf mee een ingrediënt meenemen, helpen koken, en het zelf op durfen eten (niet onbelangrijk detail!).

Hmm, ik weet niet zeker of dit de eetclub is die ik in gedachten had. Zelf ben ik niet zo moeilijk met de datum. Zeker als het nog ongeopend is. Maar wel graag mijn eigen verpakkingen waarvan ik weet hoe het behandeld is (steeds in de koelkast etc.) .
Als ik eters krijg gebruik ik natuurlijk voor de zekerheid wel alleen verse ingredienten, ik zou me doodschamen als er iemand toch ziek van zou worden.
Het is ook een kwestie van opvoeding, mijn schoonmoeder gooit denk ik al dingen weg vóór de TGT en dat doet mijn man dus ook.
Ik leer mijn kinderen eerst te proeven met neus/ogen: ziet het er nog lekker uit/ruikt het normaal? Soms verwarm ik iets eerst omdat je dan de geur beter kunt beoordelen. Wij zijn eigenlijk ook geen van allen ooit ziek, toeval of toch een regelmatige portie "penicilline"?

In onze winkel let ik wel erg goed op de TGT/THT, naast de boete die wij kunnen krijgen van de warenautoriteit vind ik het ook een teken van achterstallig onderhoud.
Gebrek aan aandacht voor je koopwaar. Ik loop dus altijd fanatiek te stickeren, zo zien klanten tenminste duidelijk dat de TGT nadert en kunnen zij zelf hun keuze maken. Niets vervelender dan thuiskomen met een onopgemerkt overdatumproduct (voor volle prijs).
Maar ik ben er van overtuigd dat wij tegenwoordig het contact met ons verpakte eten een beetje kwijt zijn, niet meer zelf nadenken, wij laten ons leiden door de datumsticker terwijl die vroeger natuurlijk niet eens bestond. Vroeger lieten ze vlees lang besterven voor een malse structuur, dat kennen wij al helemaal niet meer. (Vroeger? vroeger gingen ze ook eerder dood zou mijn man zeggen).
Van oud fruit kun je de rotte plekken afsnijden en er moes/taart van maken, 1 dag te oude melk snel gebruiken in een toetje of bechamel, je menu aanpassen op de TGT, maar misschien wel het belangrijkst is gepast inkopen doen zodat het geen kans krijgt om over datum te geraken.
Ben benieuwd naar de opkomst bij de eetclub!

Voorproefje Amerika

Best coleslaw ever!

Vorige week zondag, toen wij nog serieus dachten dat het zomer was (hoewel het vandaag ook weer prachtig is), gingen wij weer eens BBQ-en. Totaal onvoorbereid (geen weekendboodschappen gedaan ivm de quichewedstrijd).
Gelukkig wonen wij in een 'toeristendorp' (dan mag je 1 supermarkt/15.000 inwoners openen op zondag) en taaiden wij af naar de AH.
Normaal gesproken maakt mijn man zijn variant op de Ceasarsalad en die is erg lekker, maar ik had nu zin in iets anders. Ter plekke besloot ik te gaan voor een real american coleslaw (spreek uit sllòwh, mag ik niet zeggen van mijn nr.2, zij denkt dat ik heel overdreven sla zeg!) als voorzetje voor ons VS vakantie.
Ik was niet zeker van alle ingrediënten, maar zo'n zakje fijn gesneden witte kool leek mij toch vrij essentieel. 
Ik wist dat ik kortgeleden het ultieme recept gezien had dus thuis een kleine speurtocht. Opeens wist ik weer waar: bij Nigella Lawson in haar 'Nigella Express' tv-programma. Jammer genoeg had ik het programma al gewist (sommige bewaar ik voor de recepten, oa haar mashmellow/chocolade-expressmousse). Geen nood, snel gezocht en gevonden op het net.
Probleempje: ik had geen karnemelk en wortel.
Oplossing: second best recept gebruikt en een wortel geleend in de buurt.

Met een zielig restantje bleekselderij en olijfmayonaise (enige mayo in huis, gebruik normaal gesproken fritessaus) snel aan de slag. Ik hoopte maar dat white vinegar hetzelfde was als natuurazijn, in ieder geval eerst maar iets zuiniger toegepast, lastig met die cups.
Hoewel de schrijfster van het recept al aan gaf dat ze van een beetje zoet hield, voor mij was het echt te zoet. Dus wat meer azijn, beetje yoghurt, limoensap, ietsje mierikswortel, mosterd en limoensap, maar toen was íe ook geweldig, we hebben zo de hele schaal leegepeuzeld, zelfs de kids. USA, here we come!!!!

Best coleslaw ever!

• 1/8 cup oil= (30 ml, bijv. zonnebloemolie)
• 1/4 cup white vinegar (natuurazijn? 60 ml/minder)
• 1/4 to 1/2 cup sugar (50-100 gr, afhankelijk v smaak, ik deed +- 50gr)
• 1 tsp salt (officieel 5 ml, gewoon goede pinch)
• 1/2 cup mayonnaise (amerikanen gebruiken erg vette, romige mayo)
• (scheutje yoghurt)
• (mespunt mierikswortel)
• (mespunt mosterd)
• (kneepje limoen/citroensap)
• peper (paar draaien aan de molen)
• 8 cups shredded cabbage (zakje gesneden kool, evt ook beetje rood)
• 1/2 cup shredded carrot (2 dikke penen/1 winterwortel geraspt)
• 2 TBLS minced white onion (zeer fijn gesneden sjalotje/klein uitje)
• stengel fijngesneden bleekselderij (uit Nigella's recept, absoluut toevoegen)

Mix alle dressing ingrediënten goed doorelkaar tot een melkachtige, dunne saus. Giet eerst ongeveer 1/2 uit over de gemixte groenten en hussel goed. Laat bij voorkeur 1 à 2 uur in de koelkast op smaak komen. Evt extra dressing toevoegen.

Officieel hoorden er nog selderijzaadjes in, maar die had ik niet. Schijnen peperig accent te geven. Alternatief: extra peper en de mierikswortel.
Verse platte peterselie en stukjes pecannoot zijn ook favoriete toevoegingen.
Handige tip voor buffetten/partijen: gooi de saus en groenten in een schone plastic huishoudzak, knoop erin en 'we dansen de samba!' zingen.

PS. als je echt Amerikaanse mayo gebruikt, bijv Hellmann's, dan is de extra yoghurt/azijn/mosterd/mierikswortel/limoen misschien niet nodig en blijft de saus ook dikker, nu ging het een beetje splitsen door de groentesappen.

Foodswap: ik ging op vakantie en nam voor je mee........!

Als je naar buiten kijkt zou je het niet zeggen, maar de ZOMERVAKANTIE staat voor de deur! (of is al begonnen).
Wat een hondeweer: storm en regen, regen, regen. Vooral de timing is zo sneu, na al die maanden heerlijk zomerweer. Ik heb zwaar medelijden met een ieder in een tentje op de camping. Zeker bij ons aan de kust met zon/zee/strand-verwachting.
Wel goed surfweer (voor mij alleen op het net).
Zo belandde ik gisteren op het blog van Inge van De Bakparade, waar ze haar 3 jarig blog-jubileum vierde. Gefeliciteerd!
Inge heeft een zeer informatief blog over gezond bakken (weinig vet/suiker), gezonde ingrediënten, vegetarisch en vaak veganistisch. Ook schrijft zij vaak kritische reviews over producten uit de supermarkt (smaak, ingrediënten, gebruik). Aangezien ik haar blog niet dagelijks volg, scrollde ik nog langs wat oudere blogposts en bleef hangen in haar oproep voor een foodswap.
Enthousiast besloot ik mij aan te melden en bovendien reclame te maken op mijn eigen blog.  

Ieder land/streek heeft zo zijn charmante, speciale culinaire producten. Eén van mijn favoriete vakantietijdbestedingen is dan ook het bezoeken van locale marktjes en zeker ook supermarkten. Uren kan ik dwalen langs alle gangpaden met voor mij onbekende potjes/pakjes/labels. Natuurlijk kopen wij daar ook iets van, voor thuis, ooit, een culinair vakantiesouvenir! (valt thuis soms tegen, zonder vakantie-emotie)
Meestal nemen wij ook iets mee voor onze konijnen/vissen/post-oppas, dus waarom niet eens iets voor een mede-foodie? !
Een paar regels:
- koop 1 of 2 typische producten (maximale totaalwaarde 5 euro)
- houdbaar is wel zo handig
- hou rekening met evt vegetarisch/vegan/????
- meld je aan bij De Bakparade en email je adres ivm verzending tzt
- na de vakantie stuur je jouw product naar een afgesproken mede-foodie en ontvang je er zelf ook één.
- inschrijfdatum wordt verlengd (heb ik begrepen)

Maak op deze manier kennis met een typisch product uit een land waar je zelf niet naar toe ging, er gaat een wereld voor je open!
Wij gaan zelf naar de VS, het land van de oneindige mogelijkheden, hopelijk ook op culinair gebied, in ieder geval op bakgebied.
Meld je snel aan en bij deze alvast een prettige vakantie gewenst!!!!

Nipte overwinning.

hartige taart met kip/pesto en gegrilde groenten

Afgelopen weekend nam ik deel aan een leuk culinair evenement: mijn nichtje van 12 had mij uitgedaagd voor een wedstrijd hartige taart-bakken.
Zij had namelijk eerder met een vriendinnetje thuis zo'n lekkere quiche gebakken dat ze het wel tegen mij durfde op te nemen. Die uitdaging moest ik natuurlijk aannemen.
Nou moet ik zeggen: ik ben niet zo van de hartige taarten. Ook bij mij thuis zijn ze niet zo gecharmeerd van de eiigge constructie in quiches etc.
Dus verzon ik iets dat meer een taart dan een quiche was.
Natuurlijk moest ik een keertje oefenen/proefbakken en besloot het deeg zelf te maken ipv kant-klaar plakjes.
Waarom kan ik toch nooit gewoon een recept volgen?
Ik had op internet iets van een kwarkdeeg gezien en vond dat wel verantwoord klinken. Vervolgens gooide ik er toch maar een ei bij, ook wat boter (ipv alleen olijfolie) en Parmezaanse kaas. Ik was super tevreden met een mooi soepel deeg.
TOT ik de taart ging blindbakken. Al het vet kwam naar buiten en de zijwand zakte in rimpels (zoals zo'n Shar-Pei hond), het was net kauwgom.
Snel trok ik het als kousen weer omhoog en besloot het maar gewoon eerst te vullen. Uiteindelijk was het resultaat aardig, maar veel te nat. Meer een ragout-taart. (vocht uit de tomaten/ gebakken kipfilet/ mozzarella/eimengsel?)
Voor de Grand Finale dus maar weer kleine veranderingen aangebracht. En het loonde: met een minimaal verschil (8.4/8.2) won ik de hoofdprijs, een leuk opschrijfboekje.

Klassieke quiche met ham en soepgroenten

Mijn nichtje en haar vriendin hadden erg hun best gedaan. En eerlijk is eerlijk: hun taart was meer een officiële quiche, met hamblokjes/soepgroenten en veel ei. Iets te laat uit de oven, maar de smaak was prima. Volgens het juryrapport (iedereen moest commentaar geven) was mijn taart iets vochtiger, maar ook een beetje flauw, zag er wel heel lekker uit en was de korst (te) stevig. Het was een gezellig samenzijn zo vlak voor onze vakanties en ik moet mijn schoonzus zeker nog het recept van de heerlijke bleekselderijsoep aftroggelen!
De volgende uitdaging staat alweer, nu voor de heren: verzin een culinaire spies voor de BBQ. Wij hebben al ideetjes, maar aangezien dit blog ook door de familie gelezen wordt kan ik daar hier niet over uitweiden!



eerdere versie

Hartige taart met kwarkdeeg, pestokip en gegrilde groenten
225 gr zelfrijzend bakmeel
150 gr kwark (ik had volle)
1 dooier
2 el olijfolie
(evt klontje boter)
20 gr Parmezaanse kaas (handje vol)
beetje zout

1 courgette
1 aubergine
paar plakjes ontbijtspek
1 kipfilet (klein gesneden)
3 el grove pesto
1 à 2 tenen knoflook(gesnipperd)
paar semi-gedroogde tomaten
paar verse basilicumblaadjes
paar EL kwark
1- 1,5  plak Bettine Blanc (of roomkaas)
2 eieren
grote schep creme fraiche
oregano
zout/peper

Verhit de oven op 180C.
Meng voor het deeg alle ingrediënten door elkaar en kneed tot een soepel deeg. Rol uit en bekleed een ingevette springvorm (bakpapier op de bodem).
Snij de aubergine en courgette in lange plakken, druppel er wat olijfolie over en smeer uit. Gril de groenten in een grillpan.
Bak de plakjes ontbijtspek lekker krokant in een koekenpan.  Bak de kipfilet met de knoflook semi-gaar en laat uitlekken. Pluk de stukjes tot klein en meng met 2 el pesto.
Prak de Bettine Blanc zacht en meng met de kwark, creme fraiche, eieren, 1 el pesto en peper/zout.
Vul de bakvorm met laagjes, tussendoor wat zout/peper/oregano. Bijv.  eerst de ontbijtspek (kleine vlokken), kip+ pesto, dan de aubergine, dan evt een beetje eimengsel, courgette, stukjes basilicumblaadjes, gedroogde tomaten en afsluitend het kaas-ei mengsel. Evt nog bestrooien met Parmezaanse kaas.  Zet ongeveer 30 min. in de oven tot mooi gekleurde, stevige bovenkant. Lekker met salade.

De zachte kipsmaak voegt niet heel veel toe en kan prima weggelaten worden, de ontbijtspek is wel belangrijk. Evt nog mozzarella en verse tomaat toevoegen, denk om vochtigheid.

 
 

Jong geleerd, jong gedaan!

Sinds ik een jaar of 10 was wilde ik ook graag koken, maar mijn moeder vond dat maar eng met vuur enzo. Dus kookte zij en sneed en roerde ik. Pas toen ik op kamers ging en daarna au-pair begon ik echt te koken.
In theorie vond ik ook dat mijn kinderen va hun 12-13e moesten leren koken, bijv allemaal 1x per maand, maar in de praktijk vind ik dat toch lastig. Ze willen wel, maar het geeft altijd zo'n enorme puinhoop. Als ze willen helpen krijg ik de kriebels in onze kleine keuken. Voor mij is koken ook een rustmoment. Ik ben grote voorstander van gesloten keukens. Als het goed is gaan we verbouwen dus misschien gaat het dan beter.
Toch wordt er regelmatig wat gebrouwen: mijn oudste bakt zelf zijn kaasomeletten en tosti's (te pas en onpas) en appeltaart, nr.2 is van de roerei met groente, smoothies en baksels, nr.3 is in voor alles en helpt vaak mee roeren, snijden en snoepen en nr.4 is altijd te porren voor een baksessie.
Onderstaande cake is dan ook geheel zelfstandig vervaardigd door 2 (Ilja) en 4(Antal). Hij was heerlijk en de oude bananen van mijn werk kwamen tot een goed einde.

Bewaar onaantrekkelijk rijpe bananen in de koelkast zodat je overige fruit niet te snel rijpt en de fruitschaal er gezellig uit blijft zien.

Pellen en in de vriezer stoppen is ook goed idee, wel ontdooien voor gebruik😅



Bananencake

Bananencake

150 gr boter, half roomboter, half margarine
4 el diksap, tropische smaak (of  4 scheuten sinaasappelsap met 4 scheuten agavesiroop, doe ik meestal)
75 gr basterdsuiker (kan wit of bruin of mix of kokosbloesemsuiker)
3 eieren
200 gr volkorenmeel (of 1/2 volkoren, 1/2 gewoon)
1 zakje bakpoeder
1 grote snuf zout
3 zeer rijpe, bijna zwarte bananen (of 2 grote)
evt. kokos/kaneel/pecannootjes

Verwarm de oven onder/bovenwarmte voor op 170C, 150C hete lucht oven. Boter op kamertemperatuur of wat zacht gemaakt boven heet water (of in de magnetron), mix met de suiker tot 1 geheel. Mix de diksap of vervangend sap/agave er doorheen. Klop er één voor één de 3 eieren door. Meng de (evt. gezeefde) meel met de bakpoeder en het zout en schep rustig door het botermengsel of heel kort mixen. Voeg evt. de geraspte kokos toe.
Prak de bananen/mix met de mixer tot moes en voeg de moes toe aan het beslag. Vet een cakevorm in met boter en bestuif met meel. Giet het beslag in de vorm en bak de cake in 50-60 min. gaar.

Het resultaat: een smakelijke vochtige cake. De rijpe bananen geven een beetje bananensnoepjessmaak en daarom is volkorenmeel een lekkere tegenhanger. Evt. nog gehakte pecannoten en/of tl. kaneel toevoegen voor een diepere smaak. Kokos past goed bij de exotische smaak, rum zou ook lekker zijn. Presenteren met geklopte slagroom en kaneel is ook een idee.
Voor extra mooi overgiet ik de afgekoelde cake met gesmolten pure chocolade (55%) en bestrooi met gehakte nootjes/amandelschaafsel/kokos.

Eeerlijk zullen wij alles delen.......

Dit blog gaat over eten, en dat is natuurlijk een rekbaar begrip! Een tijdje terug maakte ik een video van ons konijn Blackie en nu zag ik weer iets leuks. Iedere ochtend zet ik, als goede moeder, een koekje, kwarten appeltjes en drinken klaar voor mijn kids.
Meestal nemen ze het braaf mee naar school, maar soms wordt het wel eens vergeten. Als ze het dan niet 's middags alsnog opeten ligt het nog dagen op het aanrecht.
De konijnen zijn er dan blij mee, maar vd week gooide ik een appelkwart op het terras voor de vogels. Een tijdje later zag ik dat vader/moeder merel zijn/haar jongen aan het voeren was! Zo schattig.
De jongen zijn volgens mij groter dan de vader/moeder, maar laten zich lekker voeren. Omstebeurten (ongeveer) kreeg ieder zijn deel. Ik dacht direct: voer voor mijn blog!

Snel pakte ik ons fototoestel en maakte een eeuw leuke opnames. Met onze videocamerara heb ik ook nog een filmpje gemaakt met zelfs 4 jongen, maar ik kan het stekkertje niet vinden om de video over te zetten naar de computer. Misschien later nog.

Mijn eigen 'jongen'zijn ook vaak druk in de weer met eten: Sacha had op een verjaardagsfeestje cupcakjes versierd. Of ik die snel kon fotograferen voor mijn blog zodat ze ze kon gaan opeten. Ik vind ze er geweldig uitzien. Heel creatief met een soort kneedmarsepein (niet echt lekker). It runs in the family!!

Last-minute bijdrage aan juni Foodblog-event.

In mei heb ik voor het eerst meegedaan aan het Foodblog-event, thema zuivel.
Het host-stokje is doorgegeven aan Eetschrijver en hij heeft voor juni wel een heel bijzonder thema bedacht: gebruik een ingrediënt dat je niet in de supermarkt kunt kopen. Dus: op de markt, visboer, poelier, groentejuwelier of ander speciaalzaakje.
Daar moet je even over nadenken, vaak ga je voor het gemak/prijs gewoon naar de supermarkt. Je past evt. je menu gewoon aan naar het aanbod.
Kerst en Feestdagen zijn positieve uitzonderingen.

Wat dus te kiezen? Ik ga wel regelmatig naar de poelier, maar het blijft gewoon kip. De meeste kruiden kan ik gewoon in de S. kopen, behalve misschien dragon/salie maar met enig speurwerk lukt het meestal wel. Naar de markt ga ik voor lekkere olijven en verse vis, maar dat is ook bij de S. verkrijgbaar. Op mijn werk heb ik natuurlijk ook een paar favoriete artikelen (rozemarijn-maischips mjam, mjam, kokosrepen, dadelstroop, saksische leverworst, boeren geitenkaas, zuurdesem gerstebol enz.enz.), maar volgens mijn baas zijn wij een gewone S., ik mag nooit de andere winkels als gewoon betitelen.
Opeens wist ik het, het koopparadijs voor mij is 'De Zwarte Markt' in Beverwijk. Heerlijke Marokkaanse/Turkse/Aziatische levensmiddelen en direct een dagje vakantiegevoel.

Heerlijke dadels, vijgen, olijven, feta, lamsvlees, onmogelijk veel kruiden/groenten, brood, noten en ingelegde druivenbladeren. Deze laatsten ga ik vullen met rijst en kruiden: Dolmades!
Deze heb ik al eens gemaakt voor een 'Girls Only-borrel' en het was toen een groot succes. Omdat ik toen een aantal recepten gecombineerd had, weet ik niet meer exact wat ik gedaan heb. Deze keer gebruik ik een recept van NRC's Janneke Vreugdenhil.
Opeens kreeg ik een nieuwe ingeving: over onze heg hangen veel druivenbladeren van onze buurtjes. Waarom naar de 'Zwarte Markt' als je het in eigen tuin kunt oogsten? Dit is echt 'weg vd supermarkt'!
Toch enige twijfel: werkt het wel met verse bladeren, kan elk druivensoort gebruikt worden, moet je ze blancheren, eerst zelf inleggen in zout?
Kleine speurtocht op het net geeft de antwoorden: ja, ja, evt, nee.
Ook weer veel inspiratie opgedaan voor andere verwerkingsmogelijkheden: ingepakte gemarineerde geitenkaasjes en sardines voor de BBQ, een rundvleesgerecht en een aardapppelschotel. Allemaal heerlijk. Leegplukken die ranken!

Dolmades/Dalma's (Grieks/Turks)
250 gr druivenbladeren, vers/afgespoelde ingelegde
1 lenteui, gesnipperd
middelgrote ui, gesnipperd
250 gr middel-langkorrelige rijst, ongekookt
bosje bladpeterselie, fijngehakt
bosje dille, fijngehakt
50 gr rozijnen, gehakt
50 gr pijnboompitten, gehakt
50 + 100 ml  ml olijfolie
sap v 1 citroen + 1 of 2 plakken citroen
350 ml kokend water
peper/zout

Blancheer evt. verse bladeren enkele seconden in zout water. Meng alle ingrediënten behalve het water, de citroensap en 100 ml olijfolie. Veel zout. Snijd harde steeltjes weg en leg op ieder blad een eetlepel vulling. Sla de zijkanten om en rol tot een kleine sigaar. Bedek de (dikke) bodem van de pan met gescheurde of te kleine bladeren en de citroenplakken. Leg vervolgens de dolmades in een krappe cirkel op de bodem. Giet het water, de citroensap en de resterende olie hier bovenuit. Bedek de laag met een passend bordje zodat de dolmades niet gaan zwemmen. Breng aan de kook en laat vervolgens 35-45 min. zachtjes pruttelen tot de rijst gaar is en het vocht bijna opgenomen. Laat met de deksel op de pan koud worden.

naar recept van Griekse kookboek, Vefa's Kitchen


Resultaat: aardig, maar niet zo lekker als de vorige keer. Het was een smakelijk rijstrolletje, maar geen dolmade. Belangrijkste verschil was het gebruik van rauwe rijst. Je kunt de vulling niet goed op smaak brengen wat echt een probleem is, ik wilde meer citroen/kruiden en zeker ook knoflook. Ook gebruikte ik de vorige keer een rondkorrelige rijst waardoor de vulling meer één geheel vormde en de rijst ook zachter was. Ik wist niet meer welke welke was, maar ik kon geen verschil merken aan de rauwe of geblancheerde bladeren. Extra zout was echter wel welkom. Toch maar weer zelf bij elkaar verzinnen.

30 juni was natuurlijk al superlaat voor mijn bijdrage aan het juni-event, maar ik werd helemaal gek toen ik de hele dag computerproblemen had en helemaal geen blogpost kon maken. Pas vanavond werd de computer weer wakker en kon ik deze SUPER-last minute-bijdrage eindelijk bloggen! Nog net juni: 23.05 , snel versturen! Excuses.

Verkoelend eten

Wat een hitte. Ik had mij voorgenomen het aangename met het onaangename te verenigen: namelijk om vanochtend buiten te gaan strijken, in bikini zodat ik nu geen witte strepen (huidplooien) op mijn bruine buik zou hebben.
Het kwam er alleen niet van. Omdat ik 's middags moest werken ging ik eerst het avondeten organiseren. Iets zomers, iets lekkers, iets gemakkelijks.
Ook moest de koelkast weer een beetje opgeruimd worden. Het werd een combo: koelverse walnoten tortelini (AH, erg lekker) met champignons, rode paprika, ui, broccoli en slagroom (de kids hebben een hekel  aan champignons, maar de restjes moesten op).
Ook had ik in de koelkast ik nog 4 gekookte aardappelen. Eigenlijk niets, maar omdat mijn husband een paar daagjes weg was hebben wij natuurlijk ook minder nodig. Ik besloot er een lekkere salade Nicoise vt maken en eindigde met een hele kom vol zomereten. Wie wat bewaard heeft wat!
Het strijken maar weer doorgeschoven naar morgen, mañana, mañana (hoort toch bij deze hitte).
Gelukkig was het op mijn werk goed te doen en om 19.00 uur zat ik alsnog lekker op ons terras in het zonnetje met een bordje frisse Salade Nicoise.

Salade Nicoise (2 pers.)

4 gekookte aardappelen
2 hardgekookte eieren
goede handvol sperzieboontjes
1/2 blikje tonijn op water
4-5  cherrytomaatjes, in kwarten
1/2 klein uitje/sjalotje, fijngesnipperd
olijfolie
dragonazijn/ of gewone
citroen
Peper/zout

Punt de sperziebonen en snij in korte stukjes, kook kort tot beetgaar. Snij de aardappelen in kleine blokjes. Meng in een kom met de uitgelekte tonijn en de uitjes. Een goede scheut olijfolie en een kleine scheut dragon of andere azijn. Ruim peper, beetje zout. Schep ook de stukjes ei en tomaat voorzichtig mee. Maak naar smaak af met citroensap. Laat de smaken mengen in de koelkast. Serveren op kamertemperatuur.

Lekker met stokbroodje en glas witte wijn. Ook leuk als voorafje of buffetsalade.
Ipv tonijn op water zou je ook op olie kunnen nemen. Die olie vervangt dan de olijfolie. Geeft een vissiger salade.

Blij met mijn werk!

Met de brownies is het goed afgelopen. Ik mocht ze toch op mijn werk verkopen. Het gaat heel goed, in 2 dagen al 3 trays verkocht (wel heel laag geprijsd) mede dankzij mijn enigszins agressieve verkooptechniek: u wilt vast wel een stukje door mij zelf gemaakte brownie proeven die we deze week ook verkopen?!
De klanten zijn erg enthousiast over de geen suiker-gluten-lactose en vinden het ook erg leuk dat ik ze gemaakt heb. Mijn baas begon zelfs al over continuering met een taart-vd-week of zo. Komt alles weer op z'n pootjes terecht.

Nu ben ik sowieso erg blij met mijn werk. Het is 2 straten fietsen en ik werk ma-wo 3x 5,5 uur, 07.30-13.00 of 13.00-18.30.
Ideaal te combineren met huis en gezin. Als ik tot 's avonds moet werken kook ik 's ochtends alvast zodat we toch nog een beetje op tijd kunnen aanschuiven. Helemaal happy. Ik heb wel een tijdje gedacht om te stoppen (werk er nu 2 jaar) om mijzelf te dwingen een nieuwe stap te doen, maar heb toch besloten te blijven. Het voelt bijna niet als werk en aan het eind vd maand is het toch weer een plezante bijdrage in de huishoudpot, zeker met onze verbouwingsplannen.
We hebben veel vaste klanten en omdat we in een dorp zitten kom ik hen ook overal tegen: op de markt, bij de tandarts, in andere winkels. Mijn kids worden helemaal gek als ze met mij op stap gaan, ik loop continue mensen te groeten, maar ik vind het heerlijk, het zijn allemaal een soort kennissen geworden.
Ook met mijn kollega's gaat het gezellig. Omdat we in shifts werken spreken wij elkaar alleen niet zo veel: gaat namelijk van je effectieve werktijd af.
 
2 van mijn collega's lezen ook regelmatig mijn blog, maar met koken hebben ze allemaal niets. In mijn begintijd kookte ik wel eens in de winkel en dan snoepten mijn kollega's wel lekker mee. Eén kollega ontdekte mijn hummus en vertelde dat ze laatst op mijn blog naar het recept gezocht had. Ik had het er nog niet opgezet omdat ik het eigenlijk te simpel vond, dat kent toch iedereen al?
Speciaal voor Ineke dus hier het recept (bedankt voor je complimentje).

Hummus à la Gerry

1 blik kikkererwten

3 takjes verse koriander

1/2 tl zout

1/2 sjalot/klein uitje

1 teen knoflook

1 grote tl tahin (Natuurwinkel !!!!)

4 el olijfolie (of meer sap vd bonen)

sap v 1/2 citroen

1/2-1  tl komijnpoeder (djintan)

4 el sap vd bonen

Giet de bonen af, maar bewaar het sap. Pureer alles behalve het sap vd bonen. Voeg die later toe om de gewenste dikte te krijgen. Ik hou van een frisse hummus en vind citroensap erg belangerijk tov de meligheid van de erwten.

Evt extra zout/komijn/citroensap toevoegen. Evt. beetje verse koriander/cayennepeper ter decoratie.

Lekker als dip voor staafjes ontzaade komkommer en reepjes wortel. Of op een grove boterham met tomaat, komkommer en verse koriander.

Mijn #Underground boerenmarkt-fiasco

Met mooi geschreven kaartje van mijn collega!

Ik lik in stilte (nou ja bijna) mijn wonden. Mijn open, pijnlijke, dure wonden. Gisteren was dan eindelijk de langverwachte Underground Boerenmarkt en het werd voor mij een fiasco. Geheel overtuigd van mijn eigen kunnen en goede product had ik stom genoeg 8 trays blackbean brownies gebakken.
Stom, stom, stom. Ik heb er namelijk uiteindelijk maar 1,5 verkocht! Betekend een verlies 6,5 x 30 euro (kostprijs)!!!! Daar heb ik dan de hele zaterdag van 12-22.00 uur aan staan bakken. Ik was er eigenlijk toen al klaar mee!

Natuurlijk was het een leuk evenement, veel lekkere dingen gezien en geproefd. Eigenlijk iedereen die bij mij kwam proeven vond het ook hele lekkere brownies, maar terugkijkend zie ik toch wel een paar pijnpunten:
- er was best een groot aanbod zoetigheden, dus veel concurrentie
- ik had de nadruk gelegd op het feit dat de brownies gluten-lactose-gewone suiker-vrij waren. Dit heeft waarschijnlijk veel mensen het idee gegeven dat het juist speciaal dieetvoedsel was terwijl ik het zag als geschikt voor 'normale' EN mensen met allergiën was. Plus+ dus.
- er was meer trek in hartig. Ik had zelf ook liever iets hartigs gemaakt, maar het was lang niet duidelijk of er elektriciteit zou zijn, wat warmhouden onmogelijk had gemaakt.
- ik had ook de mate van professionaliteit onderschat. Het waren wel allemaal amateurs, maar wel met mooie verpakkingen en labels. Daar stond ik met mijn baktrays en ter plekke ingepakte brownies. Het moest dus echt gelikter.
- Ik had iets moeten maken dat houdbaar was. Of iets dat we in de diepvries konden stoppen en nog maanden konden eten. (geen financieel risico dus)
- het publiek was meer culinair lekker gericht dan bewust gezonde eter. Verkeerd aanbod op verkeerde plek. Terwijl ik zelf helemaal niet zo'n bewust gezonde eter ben!

Dit was een dure les voor de volgende keer, die er waarschijnlijk nooit meer zal komen. Ik had op de terugweg echt zin om met de auto ergens heel hard tegen aan te rijden, maar de gedachte dat dat nog meer ging kosten weerhield mij. Veel drinken/roken/slecht eten kwam ook in mij op. Tenslotte heb ik maar gewoon een traantje gelaten toen mijn eeuwig attente buren kwamen informeren hoe het geweest was. Een grote knauw voor mijn zelfvertrouwen. Ik met mijn grote mond ging dat wel even doen, ik schaam me dood.
Ik heb echt zin in een paar daagjes vrij. Ik ben moe van alle spanning en inspanningen, het huishouden is verwaarloosd en vergt inhaaltijd. Toch moet ik vanmiddag weer gewoon aan het werk, wat ook misschien wel een lichtpuntje is: een deel via mijn werk verkopen? 
Ik had ook al een bevriend theehuys benaderd, maar zij hebben principieel alleen gebak van een sociale bakkerij. Dat is natuurlijk lovenswaardig, maar ik vond mij nu zelf ook wel een goed doel.

PS.We hebben trouwens wel het ontbijtjournaal gehaald, ik zie mij heel vaag op de achtergrond, bijna echt 'under the ground' . Veel ophef over geheimhouding en niet filmen. Ook item op 'Geen Stijl' met de meest absurde commentaren. Zie je wel, niets voor mij!

PS2. Ik mocht mijn brownies wel op mijn werk verkopen, mijn baas werkte prima mee! Het gaat geweldig, de klanten zijn heel enthousiast. Ze vinden het leuk dat ik het zelf gemaakt heb en ze zijn blij zonder suiker-lactose-gluten en vinden ze gewoon echt lekker. Per dag gaat er 1,5 bakplaat doorheen. Nu hadden we de prijs ook heel laag gesteld zodat we er snel doorheen zouden zijn (houdbaarheid).

Klein is ook fijn.

Wij wonen in een leuke straat met fijne buren. We lopen niet elkaars deur plat, maar er zijn genoeg gezamenlijke ontmoetingen/ervaringen. Onze kinderen zitten bijna allemaal op dezelfde school wat al vaak handig is geweest bij ziekte etc. Er zijn wel eens hele schema's opgezet. Onze kids zijn de oudsten dus voor ons is dat niet meer nodig, maar ik breng elke maandag mijn naaste 3 buurkids mee naar school.

Afgelopen week werd mijn buurmeisje Ynger 7. Mijn buuf (de meest attente buurvrouw die er bestaat) is altijd erg creatief/vindingrijk op het gebied van verjaardagstraktaties. Gewone muffins vond ze te groot als traktatie dus had ze mini-muffins gemaakt. Mèt waterballonnetje en snoepjes als versiering. Voor de meester en juffen een mini-taartje met aardbei en chocoladeglazuur. Een eenhapstraktatie. Geweldig.



Eenhapstraktatie met diepvries-naamlabeltje

Omdat ik ook nog een recept ken voor blauwe kaas-walnoot-mini-muffins besloot ik ook maar eens zo'n blik aan te schaffen. (bijna 20 Euro, best duur).
Er waren alleen witte papierencupjes. (50 à 2,50)

Vandaag zat ik echter ivm de underground boerenmarkt nog wat op het net te surfen. Ik realiseerde mij namelijk dat ik nooit genoeg vanille-extract had voor mijn gigantische hoeveelheid blackbean-brownies. Je schijnt het zelf te kunnen maken, maar dan moet het nog maanden rijpen. Daar heb ik geen tijd meer voor, dus misschien moest ik het nu maar bij een webwinkel kopen. 
Er bestaan ZOVEEL leuke webwinkels.
Op één vd websites, Het ZOETE Warenhuis, waar ik idd extract kon kopen zag ik ook hele leuke andere kleuren mini papierencups. Leuk, leuk, leuk. Even de buuf inlichten. Kunnen we samen inkopen doen.

PS. donderdag moet ik nog naar een verjaardag in de buurt van Hilversum (vriendinnetjes sinds ons 8e) en heb dan mooi een excuus om eens bij Kookwinkel Oldenhof langs te gaan want volgens de site verkopen zij ook de vanille extract. Verder moet ik denk ik maar met dichte ogen rondlopen.

Ik heb het potje met vet....., al op de tafel gezet.....

alternatieve medaille

Culinair gezien was dit niet zo'n goede week: veel rommeleten als opgewarmde pasta, soep met wraps, tosti's en gisteravond zelfs patat!
Het was namelijk afgelopen week bij ons avond4daagse.
Aangezien het alleen voor basisschoolleerlingen is hadden wij maar 2 kandidaten. Mijn jongste (verder sportieve hockeyer, wel keeper) is al nooit zo'n fan geweest. Toen hij de eerste keer 5 km liep (6 jaar) heb ik hem echt de 1e km's mee moeten trekken/duwen. De jaren daarna gingen prima.
Tot vorig jaar, 10 KM!
Door verkeerd schoeisel kreeg hij blaren en tot overmaat van ramp werd er verkeerd gelopen waardoor het op 1 avond 15 Km werd.
Dit jaar verkondigde hij dus dat hij niet mee ging. Dat ging er bij mij niet in, je HOORT gewoon te lopen! Toch aangemeld dus. (kon hij tenminste wel een medaille krijgen als hij zich tzt zou bedenken) 
Als teken van goede wil (en voor het snoep) heeft hij de 1e avond gelopen. Daarna was het klaar. Hij verklaarde de activiteit als zinloos en nutteloos. Daar sta je dan.
Volgens hem hoefde je als je verplicht A gezegd had, niet persé B te zeggen. (toch wel goed taalgevoel voor een bijna 10-jarige). Daar konden wij het mee doen.
Nr. 3, Sacha, heeft wel alle avonden gelopen. Met afzien want vt voren had ze al een wondje bovenop haar voet. Soms kwam ze half strompelend thuis!
Gisteravond was de intocht.
Naast het traditionele bosje bloemen wilde ik ook nog iets anders geven. Geen snoep want dat hebben ze deze week al genoeg gehad. Ik maakte een alternatieve medaille.
Bij een eerdere versie gebruikte ik roze schuimbiggesnoepjes maar daar houdt zij niet van. In de supermarkt zag ik een mooie bloemenhaarstrik die precies goed was. Met kadolint heb ik deze op een roze kartonnencirkel bevestigd (gaatjes met de perforator) en het gaf een leuk resultaat.



Sacha (rechts) met vriendinnen en medaille

Sacha vond het ook leuk: de medaille ging om en 's avonds ging de strik in haar haar. Klein, maar fijn!


Zelf bakken, zelf eten?

Sacha's boterkoek

Mijn nr.3 (dochter Sacha) is een lekkerbek. (De andere dochter trouwens ook). Altijd in voor een hapje of een snaaitje.
Helpt graag mee met eten koken waarbij er ook flink wordt geholpen met proeven. Dit alles natuurlijk met mate anders krijg ik vierkante kinderen.
Toen zij van het weekend mee ging boodschappen doen (goede manier om te zorgen dat je favoriete spullen in huis komen) gaf ze aan zondag graag iets te willen bakken. Ze was al op weg naar de kant-klaar-mixen.
Toen heb ik mijn veto uitgesproken. Bakken mag, wordt zelfs aangemoedigd, maar zonder zakjes en pakjes. Nr 2., de andere dochter Ilja, bakt wel eens uit verveling brownies uit een pak en ze zijn niet lekker. Er zit een chemisch, nep, weeïge zoete smaak aan. Jak.
Gewoon bakken met een recept, uit kookboek of computer.
Ze ging voor de boterkoek. Dat hadden wij eigenlijk nog nooit zelf gemaakt terwijl het zo easy is.
Ze is nu ruim 11 en best handig in de keuken, ik heb mij dus totaal niet met het geheel bemoeid. Alleen het recept uitgezocht. Een recept van NRC next, Janneke Vreugdenhil.
Sacha heeft alles zelf gedaan en het ging prima. Ze had alleen de ring vd springvorm ondersteboven op de bodem geklemd, ik wist niet eens dat dat ook kon! Het stond ook niet op mijn lijstje van mogelijke problemen.
Gelukkig geen lekschade in de oven.
De boterkoek is uiteindelijk prima gelukt. Wel leek het beslag vrij dun en moest het ook langer in de oven. We hebben zelfs de koek zonder vorm ondersteboven nogmaals gebakken zodat ook de bodem een korst kreeg.
Hij smaakte prima, kon voor mij iets kruimeliger. Geheel volgens recept zat er geen zout in, volgende keer dus wel. Technisch gezien hoeft er geen ei in. Er bestaan varianten met citroenrasp/sap, geconfijte gemberstukjes of spijs.
Alles is mogelijk.
Onderstaand recept is dus een combinatie van meerdere recepten voor het beste resultaat!

Sacha's boterkoek

225 gr. bloem
200 gr. witte basterdsuiker
200 gr zachte ROOMboter
snufje zout
1 ei/beetje melk
evt citroensap/rasp

Verwarm de oven voor op 175C.
Meng alle ingrediënten, behalve het ei (of 1/2 ei) in een kom tot een natte deegbal. Goed doorkneden, mixen kan ook.
Plaats de deeglap in een 20-24 cm beboterde bakvorm. Strijk de bovenkant glad met de achterkant van een lepel. Maak een mooi streeppatroon met een vork.
Klop het ei los en verspreid de helft over de bovenkant vd koek. Of een paar eetlepels melk. Bak de koek ongv. 30 min, of tot het er goed uitziet. Misschien nog ondersteboven? Afgekoeld wordt hij krokanter.

Warm is de koek erg breekbaar, dus pas aansnijden tot hij afgekoeld is. Blokjes, punten, alles kan, maar voor mij is een blokje groot genoeg.
Nu nog zorgen dat Sacha niet alles zelf opeet, onder het mom van: ik heb 'm zelf gebakken, nu mag ik 'm ook zelf opeten!!!