Kipragout in rijstrand.

Ik had al een tijdje in een bouillonerige ragout, als een kroket zonder korst. Comfortfood bij uitstek. Ik vermoedde dat de rest van mijn gezin er anders over zou denken. Om hen te verleiden had ik van die bladerdeegragoutbakjes gekocht, zag het er in ieder geval feestelijk uit.
Lekker kipfilet gepocheerd in water met kruiden waardoor het tegelijk bouillon werd voor mijn saus. Ik probeerde de smaak heel basic te houden, maar moest aan het eind toch wat bijkruiden omdat het anders wel een erg flauwe babyhap werd.
Na een paar aarzelde happen werd de ragout positief ontvangen. Ik kreeg van mijn oudste zelfs 'een compliment': het was niet zo vies als het eruit zag!
Wauw. (of auw)

Kipragout in rijstrand

2 kipfilets
1 liter water
1 ui
3 zwarte peperkorrels
laurierblaadje


kleine ui, gesnipperd
bakje champignons, in plakjes
paar el bloem
evenveel boter
1/2 tl kerriepoeder
tl tijm
grote hand diepvriesdoperwten
2 scheuten slagroom
beetje cognac, scheutje
zout/peper
evt. beetje citroen
evt. 1 eierdooier
1 bouillonblokje (kip/groente)/scheutje maggi
lekker veel peterselie/selderijblad


Zet de kip op met het water, ui en kruiden. Laat bijna aan de kook komen en zet dan zacht. Ongv. 30/45 min. Voeg op het laatst de plakjes champignon toe zodat ze iets gaar worden, maar niet verkleuren. Laat koud worden en snij daarna de kip in kleine stukjes. Vis de champignons uit de bouillon en zet apart, gooi het laurierblaadje en de peperkorrels weg.


Bak de uisnippers in de boter tot ze zacht zijn, niet bruin. Doe de tijm erbij. Voeg de bloem toe en roer tot een roux. Laat een paar minuten zachtjes bubbelen. Voeg dan in porties de koude bouillon toe. (dit schijnt het geheim van een rouxsaus te zijn, altijd een combo van heet/koud, voor de beste binding). Breng tussen de porties bouillon de saus steeds weer aan de kook en goed roeren. Voeg zoveel bouillon toe tot de saus yoghurtdik is. Laat de saus 10 min. lekker pruttelen op laag vuur. Voeg dan de kippesnippers, champignonplakjes, doperwten en overige ingrediënten toe. Evt het extra bouillonblokje, zout/peper. Of verfrissen met kneepje citroen. Van het vuur af op het laatst nog de eidooier en de verse kruiden. Opdienen in het bladerdeegbakje met extra rijst.

De volgende dag moest ik natuurlijk nog een foto maken, maar de bladerdeegbakjes waren op. Een berg rijst met beige saus ziet er natuurlijk niet zo aantrekkelijk uit, maar opeens kreeg ik een brainwave: ik ging een rijstrand maken.
Normaal gebruik je daar vaak een savarinvorm voor (soort grote donut), maar die had ik niet. Ik had echter wel een kinder/mini tulbandvormpje. Leuk voor een 1 persoons rijstrand. De rijst warmde ik op in de magnetron tot stomend heet. De vorm vette ik in met een beetje slaolie (goed uitlekken). Vervolgens drukte ik de rijst goed in de vorm met de achterkant van een eetlepel. Toen ik de rijst uit de vorm kieperde was ik onder de indruk van de beauty!
Maagdelijk witte golven, bijna zonde om er saus bij te gooien. Toch maar gedaan voor de foto (en mijn ontbijt) hoewel mijn jongste het toen op een uitgebarsten vulkaan vond lijken. No problem, zo'n uitbarsting wil ik elke dag wel als ontbijt.

Rokjesdag voor de BBQ.

"Rokjesdag is de dag waarop een groot deel van de Nederlandse vrouwen voor het eerst in het jaar zomerse kleding zoals een korte rok zou dragen, meestal midden april", aldus Wikipedia. In ons land vooral bekend door Martin Bril, die de term echter niet zelf heeft bedacht. De populaire uitdrukking is zelfs opgenomen in de 'Dikke v Dale'.
Aan Rokjesdag heb ik niet meegedaan, ik ben niet zo vd korte rokjes. In de tuin met een hemdje en 3/4 broek echter wel. Het is een heerlijk begin van hopelijk een mooie lente en zomer.
De barbeque beleefde gisteren wel haar/zijn Rokjesdag, wij wilden die lange benen/poten wel weer eens zien!
Het was kort dag, gelukkig was de AH open op zondagmiddag en konden we nog snel wat ingrediënten voor onze 1e BBQ van 2012 scoren.
We hielden het eenvoudig, beetje kip, hamburgers, banaan in spek, walnotentortelini en voor mij natuurlijk gegrilde courgette en aubergine.
Dankzij de zomertijd (uurtje verschoven) voelde het nog aangenaam, maar aan het eind was het toch echt nog fris. (dikke vesten/jassenwerk).
Dat er nog veel BBQ-rokjesdagen mogen volgen!

Een ♥-tig eitje!

Ik ben nog steeds wat paasfröbels aan het uitproberen. Al een hele tijd geleden was ik hartvormige eieren op het internet tegengekomen.
Oorspronkelijk voor in een Bentobox (Japanse lunchdozen), maar natuurlijk multiinzetbaar voor bijv. Valentijnsdag, leuke salade of Pasen (eiertijd bij uitstek!)
Voor de Bentobox maakten ze trouwens ook vierkante eieren, gek gezicht.

Deze week dus maar eens de hartjes uitgeprobeerd.
Eerst de postbode een paar stevige elastieken afgetroggeld, toen een sappak in de lengte door gesneden tot een soort V-vormig bootje. 3 eieren hard gekookt, zo snel mogelijk gepeld en in de mal geklemd. (plat liggend.)
Vervolgens een Chinees eetstokje midden op de bovenkanten vd eieren geklemd en het geheel vastgezet met de elastieken.
Het resultaat was aardig. De volgende keer ga ik het gewoon met 1 ei proberen want nu had het middelste ei misschien niet genoeg spanning en de buitenste 2 teveel (barsten). (ik zag trouwens toen ik de link weer opzocht dat ik het helemaal fout had gedaan, ik had mijn ei op de kop geklemd, punt naar beneden, daardoor is de vorm minder goed gelukt. Dom, dom, dom, nog maar eens proberen dus, ooit.)
Beetje veel moeite voor 1 eitje, maar voor een romantische salade heb je natuurlijk veel over. De mal heb ik al weggegooid, maar details vind je op dit blog. (en mooiere eieren) Deze is ook leuk, ik wil die malvormpjes echt hebben!

Ps. Waarschijnlijk voor iedereen gesneden koek, maar ik ben zo blij dat ik nu weet hoe ik ♥♥♥♥'s kan typen! Ik wist wel dat er voor Word een lijst met codes bestond, maar nu kan ik dus ook allemaal unicodes intikken door een combi van de Alt-toets en de numlock cijfers. (♥ = alt 3) ♫♫♫, leuk hè, een kinderhand is gauw gevuld!!

Bloemkool/aardappelen/gehaktbal, maar dan anders!

Soms eten we iets waarvan ik aan het begin vd kooksessie nog niet wist wat het ging worden. Zoals gisteravond: het was al laat, bijna te laat (staan beppen bij mijn buuf). Ik dacht dat mijn man ging rennen en dat ik dus nog tijd had.
Bleek niet het geval, iedereen begon over patat maar ik hield mijn poot stijf want ik had een PLAN. Een vaag plan met restjes, dingen die op moesten en wat nieuwe aankopen.
Iets curry-achtigs want ik had een over-de-datum bloemkool v mijn werk, al gebraden gehaktballen van eerder en overgebleven ovengebakken aardappelpartjes. Klinkt goed hè? (armoedig huishouden maar ik kan slecht iets weggooien)
Het was goed want uiteindelijk besloot ik (na wikken en wegen: met rijst/couscous/kokosmelk?) er een roti-draai aan te geven door veel koriander/komijn/kerrie te gebruiken. Gekookt eitje erbij en opgerold in een tortillawrap hadden we een heerlijk maaltje. (en ik zojuist een heerlijk ontbijt!!!)

Restjes-roti

gebraden gehaktballen met beetje jus
bloemkoolroosjes, fijn gesneden
gekookte/gebakken aardappelen, in blokjes
redelijk veel ui, snippers
teentje knoflook
verse koriander
diepvriesdoperwten
deel v een groene paprika, stukjes
blokjes diepvriesspinazie
sambal
kerriepoeder/garam masala
gemalen komijn (djintan)
gemberpoeder (djahé)
deel v bouillonblokje
evt. zout
gekookte eieren
tortillawraps
olie

Fruit de ui en knoflook in de olie. Bak de paprika en bloemkool mee. Na een tijdje beetje water met deel v bouillonblokje zodat de bloemkool beetgaar kan sudderen. Voeg de spinazieblokjes, fijngesneden koriandersteeltjes, sambal en de kruiden toe. Deksel op de pan. Na 10 min (?) de blokjes aardappel en gehaktballen met beetje jus meewarmen. Evt extra water/kruiden. Op het laatst de doperwten erbij. Lekker in de opgewarmde wrap met verse korianderblaadjes en stukjes ei.

Ik heb geen hoeveelheden aangegeven omdat het natuurlijk alle verhoudingen goed zijn, net wat je aan restjes hebt. Andere groenten zijn ook prima zoals boontjes, bleekselderij, wortel, rode paprika en broccoli. Heb je kip ipv gehaktballen, ook OK!

Florida grapefruits, openmind smaaktest

Ik lust best veel, bijna alles, maar ben geen fan van grapefruits, te bitter. Ik ken het gezegde 'bitter in de mond maakt je hart gezond', maar dat was denk ik meer een smoes om mij vroeger de witlof te laten eten.
Florida Grapefruits pretendeert echter veel zoeter te zijn, zonder bittere nasmaak. Dat wilde ik wel eens meemaken dus schreef ik mij in voor een promotiepakket van Florida Grapefruits (zie hier)
Vorige week ontvangen, het zag er prima uit: 2 grapefruits, diverse recepten in een klapper en een speciaal grapefruitmesje.
Meerdere aansprekende recepten (o.a. eend met grapefruitsaus), maar ik besloot natuurlijk eigenwijs zelf iets te verzinnen.
Allereerst perste ik 1 grapefruit uit om de smaak te verkennen.
Hmmm (dit is niet de hmmm van lekker), laat ik zeggen dat ik niet de grootste afnemer van grapefruits ga worden.
Voor de kenners is dit misschien zoet, maar voor mij was het toch echt nog steeds bitter. Misschien zou een zoete tegenhanger helpen. Iets tropisch/Caribisch met kokos. Zo gezegd, zo gedaan: 2 creaties waar ik veel plezier aan beleefd heb zonder culinair succes te behalen.

kokoskoekjes met grapefruitgeleivulling

Ik wilde de kleur vh sap goed uit laten komen. Jam was een idee, maar ik wilde de pure smaak niet 'verpesten' met veel suiker. Gelei was dus een goed alternatief. Na wat mislukte experimenten was mijn sap echter bijna op dus besloot ik het te vermengen met het sap v een bloedsinaasappel. Nu was de kleur echt mooi roze-rood (nog steeds niet lekker).


Omdat ik in mijn koekje geen kokosstekeltjes wilde besloot ik zelf kokosmeel te maken. Hiervoor laat je kokosrasp weken in water. De kokos knijp je uit (sap=santen/kokosmelk) en laat je in een matig warme oven drogen. Niet roosteren. Dan in een keukenmachine vermalen tot meel. (glutenvrij, veel vezels, lage glycemischewaarde, veel eiwitten, voor goede stoelgang)
Het resultaat was een soort jodenkoek (favoriet), samen met de bittere gelei (als marmelade) een echt volwassen koekje!
Wel dezelfde dag opeten want het vocht in de gelei maakt het koekje zacht.

kokoskoekjes met grapefruitgelei (stuk of 15 dubbele)

225 gr boter/margarine, in blokjes
280 gr zelfrijzend bakmeel
20 gr kokosmeel
150 gr witte suiker
snufje zout


sap v grapefruit(evt mix)
bijbehorend aantal  kleine blaadjes gelatine


Week de gelatine 5 min. in koud water. Knijp uit en los op in een beetje verwarmd sap. Laat afkoelen tot kamertemperatuur en meng dan door de rest vh sap. Maak een ondiep plat bord/rvs plaat nat met water, niet afdrogen. Giet de opstijvende sap uit en zet horizontaal in de koelkast. (paar uur)


Verwarm de oven op 175C. Kneed van alle ingrediënten een stevig deeg. Rol tot een dikke plak en laat koelen in de koelkast. Rol uit tot 3 mm en steek koekjes uit met een kartelvormpje. 15 min. in de oven tot blond/lichtbruin. Afkoelen.


Steek met hetzelfde vormpje plakjes uit de gelei en leg tussen 2 koekjes.

2e variant:

Yoghurtpannacotta met grapefruitgelei

Hiervoor had ik cocoscreme (santen) vermengd met yoghurt en aangemaakt met gelatine. Laag voor laag laten opstijven in een schuingezet glas. (steeds andere hoek)

Vooral niet de hoek veranderen
voor het opgesteven is!

 Zag er mooi uit, was niet te eten. De yoghurt was rubberig (teveel gelatine?) en niet zoet genoeg, de grapefruit te bitter. Geen 'match made in heaven'.
De overgebleven grapefruit geef ik maar aan mijn man, voor z'n ontbijt, hij is wel fan.

Al een beetje op z'n paasbest.

om op te (vr)eten

Pasen komt er alweer aan (8-9 apr/12). Het paasassortiment ligt al weer geruime tijd in de supermarkt. Tot nu toe ben ik alleen gezwicht voor van die kleine spiegeleikoekjes, mierzoet maar door hun formaat voelt het minder 'erg'.
Ik loop altijd zolang mogelijk met een grote boog om de paaseitjes heen. Soms te lang. Toen de kinderen nog klein waren moest ik ooit op Paaszondag naar een benzinepomp omdat ze anders geen eitjes konden zoeken in de tuin.
Naast het eieren verstoppen gingen we ook altijd eieren verven met zo'n klein draaiapparaatje en broodjes bakken, die goeie oude tijd.
Nog steeds is Pasen een leuke gelegenheid voor creativiteit (lente in de kop). Vorig jaar heb ik voor het eerst eieren geverfd met uienschillen, fantastisch resultaat, zie hier
Op internet (vooral USA) kom ik de meest geweldige creatieve ideeën tegen die ik natuurlijk dankbaar kopieer/leen. Zoals deze cake-eieren.

volwassen styling met mijn mooie servies

Het is een geweldig gepriegel, zeker geen kidsstuff, maar het resultaat is dankbaar. Als cakebeslag heb ik gewoon een quatre-quarts (=viervierde=pound cake) beslag gebruikt, dus van alle ingrediënten evenveel.
Omdat ik 4 proefeieren wilde maken leverde dit ook 4 eierdooiers/witten op en daardoor veel teveel beslag als vulling.
Van het overschot heb ik in een mini-springvorm (HEMA) een lekkere gemarmerde cake gebakken (deel beslag met cacao en scheutje dubbeldrank). Deze viel zo goed in de smaak dat hij op was voor er een foto gemaakt kon worden!

cake-eieren

X rauwe eieren, gewassen, gewogen
zelfde gewicht boter
zelfde gewicht suiker
zelfde gewicht bloem
tl vanilleextract
neutrale olie
beetje zout
(evt theelepels cacao en scheutje sap)

Verwarm de oven op 175C. Maak in de spitse top van het ei voorzichtig een gaatje met een kurkentrekker. Maak het gaatje iets groter maar zorg dat er geen gruis/schaalstukjes in het rauwe ei vallen. Het gaatje moet zo groot zijn dat er een spuitmondje in kan. (1/2 cm ofzo). Hou het ei boven een kommetje en laat het eiwit weglopen. Roer de eierdooier kapot en laat het ei leeglopen. (of roer direct in het begin).
Spoel het ei goed uit met warm/heet water en knijp vooral niet! In de VS-versie zag ik een soort desinfectie (germs) met zout water, maar ik dacht dat het zo wel kon omdat alles nog de oven in gaat.  Op de kop uitlekken en laat een beetje olie in het ei rondwalsen zodat de cake later gemakkelijker loslaat. (denk ik, was het zelf vergeten)
Roer de suiker en boter met de mixer tot een romig geheel, voeg de (losgeklopte) eieren in delen toe. Spatel vervolgens de bloem en het zout luchtig door het beslag.
Maak met aluminiumfolie de holtes van een muffinblik kleiner zodat de eierschalen stabiel kunnen staan. Doe een deel van het cakebeslag in een spuitzak met klein mondje en spuit de eieren vol. Schud het ei tussendoor zodat de vulling zakt. Stop als het ei bijna vol is, ivm rijzen.
Maak van de rest vh beslag iets anders. (muffins?)
Zet het muffinblik en de andere cakecreatie in de oven voor ongv. 20 min. Je zou na 10 min evt. de temperatuur kunnen terugschakelen naar 160C. Een deel vh deeg zal uit het ei gestroomd zijn. Dit is niet erg, je breekt het af en als het veerkrachtig is is je cake-ei gaar. (misschien dus 5 min. langer). Check of je cakecreatie nog langer moet, niet te droog bakken.
Breek al het overstroomde beslag direct van de hete eieren en veeg het ei schoon met een vochtig doekje (gaat moeilijker als het koud is).
Laat de eieren compleet afkoelen.

ooit hadden we 4 modelletjes, schattig he?

Tips and tricks:
Je kunt zelf kiezen wat je het leukst vindt: een deel vh schil wegpellen of de inhoud geheim houden (surprise ei!).
1 van mijn eierschalen was gebarsten door het cakegeweld. Misschien had ik ze toch iets minder kunnen vullen (nu echt volgepropt).
Beetje olie aan de binnenkant lijkt mij een goed plan, niet uitgeprobeerd.
Je kunt ook de eiwitten/dooiers scheiden en dan de stijfgeklopte eiwitten op het laatst toevoegen voor een luchtiger cake. (eierdooiers er eerder doorheen)
Je zou de buitenkant nog kunnen decoreren met eetbare verf/kleurstof.
Zou een gekleurd cakebeslag leuk staan bij bijv. een wit ei? Lekker kitsch.

Ander cakerecept en duidelijke instructie foto's hier

Food voor marketeers

Waar ik ook nooit over nagedacht heb: er zijn ook mensen die blogs lezen voor hun werk, vanuit een commercieel oogpunt dus. Omdat ik op de contactpagina een link heb naar mijn privé-email heb ik daar al meerdere malen advertorial's ontvangen. Ik weet niet wat ik daar van moet vinden. Mijn blog heeft absoluut geen commerciële bijbedoelingen, als ik over iets schrijf is dat omdat ik er zelf enthousiast over ben en dit graag met anderen wil delen.
Toch maken die gratis proefpakketjes/wedstrijden/lidmaatschap speciale websites wel nieuwsgierig en ik vind deze commerciële benadering wel goed bedacht (leuk baantje, blogs lezen en benaderen). De toon is meestal erg amicaal, alsof je door een privé-persoon benaderd wordt of alsof jij de enige speciale bent die van dit aanbod kan genieten. (met stroop vliegen vangen dus).
Meestal doe ik er niets mee (behalve de Caesar dressing), maar nu twijfel ik nog een beetje. Alles is toch weer een blog onderwerp.

Recent ontvangen:

- uitproberen Florida Grapefruits, deze zouden zoeter en sappiger zijn dan andere soorten. Nu vind ik zelf grapefruits bijna vies dus kan dit de oplossing zijn.
Proefpakketje aanvragen dus maar en dan testen en bloggen.
- deelnemen aan een bijzondere wedstrijd: 10woordenrecepten verzinnen. Deze wedstrijd is uitgeschreven door apetina (fetakaas). Ze schijnen een platform (?) op te willen zetten met bloggers die dus een recept van 10 woorden verzinnen. Kort maar krachtig. Ik neem aan dat de opsomming van de ingrediënten niet meegeteld wordt anders is het echt niet te doen. Nu ook al bijna niet. Het recept zal echt in bevelvorm staan en ik vind het ook jammer de vorm (10 woorden) voorop staat en niet gewoon een lekker recept. Ook weet ik niet of je perse de blokjes moet gebruiken, het aantal 10 woorderige mogelijkheden gaat dan echt bijna naar nul, denk ik.  Details komen na aanmelding. Ik twijfel nog, ik ben altijd lang van stof.
-een uitnodiging om aanbieder te worden op de website 
 'Ik maak de lekkerste'.
Deze website biedt de gelegenheid je huisgemaakte producten aan de man te brengen. Je plaatst een advertentie (gratis) en evt. afnemers kunnen daar op reageren. Of je kunt juist een zoekopdracht plaatsen. Het is een vrij nieuwe website. In een straal van 25 km kom ik tot nu toe alleen 2 aanbieders in Haarlem tegen, zou er ook geen vraag zijn, ik weet het niet.
Weinig aanbod maakt de spoeling ook dun en dan is de kans groter dat jij gekozen wordt.
Heel spannend en eng. Ik heb er dan ook nog niets meegedaan, maar twijfel nu toch, er valt namelijk niets te verliezen, het is gratis en bij respons kun je altijd nog beslissen of je wilt.

Genoeg om over te twijfelen en te denken dus. Eerst maar eens bedenken wat we vanavond gaan eten. Ik kook groenten nog best vaak zoals mijn moeder thuis. Deze week aten wij bijv. gestoofde prei. Volgens mij doet bijna niemand dat nog, prei wordt alleen door eten gegooid zoals nasi en pasta's. Ik eet echter graag een heel bord vol! En in het seizoen is het nog voordelig ook.
Er bestaat ondertussen ook een gemoderniseerde variant met ham/kaas, goede combo met de uiige preismaak. Ook voor de niet-Groninger dus.

Gestoofde prei ham/kaas (100 woorden recept)

meerdere stelen prei
scheutje azijn
nootmuskaat
zout, peper
1/2 tl oregano
klontje boter
geraspte kaas, belegen
plakjes schouderham, in snippers

Snij de prei 1x doormidden, dan in grove ringen, ook het donkere deel. Was evt. zand uit in ruim water. Kook de prei met aanhangend water (of beetje extra) op best hoog vuur tot het iets zacht is( 10 min?) Voor veel uismaak kort koken, maar sowieso niet te lang want dan wordt het snot. (sorry).
Laat de prei uitlekken in een vergiet. Meng in de pan met de oregano, ham, klontje boter en het scheutje azijn en laat de kaas er in smelten. Verder op smaak maken met nootmuskaat, peper/zout. Er hoeft niet heel veel ham/kaas in want dan verlies je de lekkere preismaak.
Eet smakelijk met aardappels en stukje vlees.

Gronings is dus zonder de ham, kaas en oregano. Ook erg lekker.
Voor de mooi kun je de prei  in stukken van 7 cm ofzo snijden, kort koken en dan omwikkelen met plakjes ham en kaas. Op je bord snijdt halfgare prei alleen erg vervelend. Dit was dus de easy variant.

Krokus en andere vakanties.

Met mijn man in China en de kids thuis vanwege de Krokusvakantie had ik geen rust in mijn kont om te bloggen. We eten ook simpel, vanavond groenterestjes-soep (zelfs met restje boerenkool) en tosti's. Mooie manier om alles op te maken. De soep had een Italiaans tintje door de salami en witte bonen, de boerenkool ging door voor Cavolo nero. Gisteren at ik ook al iets mediterraans, spaghetti met geroosterde courgette, mozzarella en pesto. (de kids poffertjes, 't is vakantie).
Ik heb duidelijk de zomer in mijn hoofd, een Italiaanse zomer. We hebben namelijk deze week onze zomervakantie geboekt.
Beetje op tijd, maar we zijn dan ook met z'n 10'en en dan is de spoeling dunner. Zeker als je zoals wij een vrijstaand huis voor 'wènag' wilt!
Mede dankzij mijn zoektalent (reisburoverleden) zijn we weer uitermate goed geslaagd. In Toscane, ten oosten van Florence, een oude eenvoudige casa colonica op een Fattoria (boerendomein) waar nog olijfolie en wijn wordt gemaakt. Ook loopt er een speciaal ras varkens rond die uitmuntende kwaliteit vlees zouden leveren.
Ons kostje is gekocht!
In het centrale deel (2 km bij ons vandaan) is een kleine hotelvilla met zwembad en restaurantje. (kunnen we naar huis rollen) 
Alles onder handbereik, maar wel volop privacy. Ons eigen huis schijnt over een echte pizzaoven te beschikken dus ik moet binnenkort maar eens oefenen met zelf pizzadeeg maken. Zie je ons al zitten op het terras, in het zonnetje met een wijntje en lekkere hapjes? Heerlijk, ik kan niet wachten!

Alweer taart: ananas-kokostaart

Toen ik met mijn blog begon had ik niet bedacht dat ik zo vaak over taarten zou bloggen, maar ik merk dat het zoveel gemakkelijker is dan over avondmaaltijden. Taart kun je op elk moment vd dag bakken en fotograferen. Of je maakt de foto de volgende dag ivm beter licht.
Bij avondeten wil iedereen eten als het klaar is. Ze trekken het haast onder mijn handen vandaan. Nou eten wij ook altijd vrij laat (18.30/18.45). Ik ben niet zo van het plannen en schiet vaak om 17.30 nog even snel de supermarkt in. Ook ben ik altijd langer aan het koken dan ik vt voren denk, toch gauw 45-60 min. elke dag. Dan is het vanzelf laat. Maar ook donker dus een goede foto zit er sowieso niet in. 
Meestal spaar ik een kliekje zodat ik de volgende dag wel kan fotograferen (daarna eet ik het natuurlijk lekker op!). Vaak blijft er echter niet genoeg over voor een kliekje en dan heb ik een probleem want zo heb ik geen foto bij mijn recept.  Dus maak ik maar gewoon vaak taart! 
Zoals laatst een variant op Antal's taart, nu met een tropische twist door de kokos en ananas.
De taart zag er mooi uit en was vooral na een dagje lekker, maar hij was erg machtig en zwaar, soort über gevulde koek. 
De ananas kon niet op tegen het geweld van de zware kokoscreme en amandelen. Er miste dus iets fris.
Direct kwamen er allemaal mogelijke oplossingen bij mij bovendrijven die ik zeker binnenkort ga uitproberen. Work-in-progress!

Antal's taart met tropische twist (onverbeterde versie)

Shortcrust pastry (zoet korstdeeg)
240 gr bloem (patent hadden wij)
25 gr poedersuiker
100gr boter
1/2 ei (eerst heel ei los kloppen dan halveren)
bloem voor bestuiven

Frangipane (amandelvulling)
125 gr boter, in blokjes
125gr poedersuiker
2 eieren
1 eigeel
125gr amandelmeel (natuurwinkel/Turkse supermarkt)
25 ml rum
2 plakken ananas op sap (in stukjes)
1/2 zakje kokoscreme
handje geraspte kokos
abrikozenjam


De oven voorverwarmen op 180C. Een gekartelde taartvorm met losse bodem (offc 18 cm, wij hadden 22cm ofzo) invetten (o.a. ook te koop bij Xenos volgens mij) en een bakpapiertje op de bodem leggen. Voor het deeg doe je de bloem, poedersuiker en boterblokjes in een keukenmachine. (of in delen in je staafmixerbakje). Met korte pulsen mixen tot het eruit ziet als grof broodkruim. Voeg het ei toe en mix weer tot het deeg een bal vormt. Stop het verpakt in plastic minimaal 1 uur in de koelkast.

Bebloem je werkvlak. Na dat uur rol je de helft van het deeg zonder veel krachtzetting uit tot een ronde lap van 3-4 mm dikte.
Leg de lap deeg met behulp van je deegroller voorzichtig in je taartvorm en duw zacht aan bij de rand. Als je de deegroller over de rand rolt snij je de rand mooi af. Weer 15 min. laten rusten in de koelkast. ( hierdoor krimpt het deeg minder in de hete oven). Het zou nu verstandig zijn om de bodem in de oven voor te bakken (vullen met bakpapier en bonen/rijst en 10/15 min bakken.)

Voor je frangipane mix je de boter en suiker tot een bleke crème. Voeg 1 voor 1 de eieren en het eigeel toe. Per keer kloppen tot het opgenomen is in de mix. Verwarm de kokoscreme in een scheut ananassap en de rum (magnetron), roer los.
Vouw samen met het amandelmeel, geraspte kokos en evt. meer sap in de frangipanemix.
Haal de taartvorm uit de koelkast of de afgekoelde vd oven. Kwast de bodem in met de abrikozenjam en verdeel de frangipane er bovenop. Stooi de ananasstukjes over de taart en duw het daarna licht in het deeg.
Bak 30-35 min. tot hij overal mooi gekleurd is en gaar. Laat een dagje staan zodat dat de smaken goed doortrekken.

Mogelijke  aanpassingen: extra 2 plakken pureren en met extra vocht door het beslag roeren. Misschien plaatkoek handiger ivm stuksize. Of een siroop maken van de ananassap met meer rum en er dan na het bakken over gieten.  Of geen kokoscreme door de taart maar ook door de ananassiroop en na het bakken er boven op!

kookworkshop bij Keizer Culinair Amsterdam

Afgelopen zaterdag was het zover, samen met mijn schoonzusje nam ik deel aan de NUON actie ter bestrijding vd winterblues. Gezellig samen Italiaans koken. Als 2 dames die niet zo vaak in de grote stad komen hadden we ruim vt voren afgesproken zodat we nog even lekker rond konden lopen op de Eland- en Rozengracht.
Brood gekocht bij het Vlaams Broodhuys, prulletjes bij Kitsch Kitchen en gesnacked bij Mazzo (übermooi gestylde zaak, las echter ook veel negatieve commentaren over de service).

Toen was het tijd voor ons grote avontuur (ik had nog nooit eerder geworkshopt). Aan de Elandstraat werden wij ontvangen met een glaasje prosecco. Na een korte inleiding en uitleg werden de deelnemers verdeeld in groepjes van 6 of 4. Wij vormden een groepje met onze 2 buurmannen, overduidelijk aanhangers vd herenliefde. Zij hadden de workshop kado gekregen, 1 kon nog niet eens een ui pellen!
Eerst leek ons kleine groepje een bezwaar, maar het werkte juist perfect. We konden de 3 gangen prima splitsen in 4 taken. Elk groepje kreeg een werkeiland toegewezen en toen gingen we aan de slag. Beetje chaotisch in het begin, waar is alles, wat heb ik nodig, maar al snel werd er druk gekookt.

We konden alle 4 geen foto maken met mobiel/fototoestel dus een gejatte foto

Op het menu stond:  met gekruid kalfsgehakt gevulde uien, in ovengesudderde kip met een pesto en peterselie vergezeld van een risotto met groene asperges en gedroogde tomaat en als toetje gecarameliseerd fruit met een zabaglione
(sabayon).
                                                            
Ik was 'chef kip' wat ook betekende dat ik de kip moest uitbenen/portioneren. Nu had ik dat thuis ook al wel eens gedaan , maar nu was het natuurlijk voor het 'echie'.
Ging aardig, de filets waren niet perfect, maar thuis kluiven wij ook altijd graag het karkas af.
Met de geplastificeerde receptkaarten konden wij de 'mise en place' voor de 3 gangen uitvoeren. Het was alleen onhandig dat er niet voldoende gereedschap voor elk groepje was, zo moest je steeds bij elkaar lenen (staafmixer, uitbeenmes etc.). Zeker in de grote stad krijgt dan iedereen zo'n dat-is-van-mij houding. Stel je voor dat we met nog meer mensen zouden zijn (nu 35) dan was het echt te vol geweest. Met kookondersteuning van 4 alleraardigste dames lukte het uiteindelijk om alle gerechten bijna klaar te maken.

Aan lange tafels genoten we van het voorgerecht, de vulling was heerlijk (net zoiets als mijn paprikavulling), maar de ui was nog veel te hard.
Vervolgens moesten we nog even aan de bak voor het hoofdgerecht, risotto afmaken met de asperges enz. Dat je risotto gewoon weer kon opwarmen en afmaken was voor mij wel een eye-opener. Het hoofdgerecht was heerlijk, ga ik vast thuis nog een keer maken.
De sabayon voor het toetje werd natuurlijk ook lastminute gemaakt, iets teveel drank en het fruit was niet echt gecarameliseerd!
Na nog een kopje thee/koffie en met 45 min. uitloop (slecht timemanagement tijdens maaltijd) kwam aan onze geslaagde avond een einde.

Geslaagd, maar ik was wel blij dat het 2=1 was. Nu had je voor 40 Euro p.p een avondje uit met onbekende mensen, doorgaans lekker eten en onbeperkt wijn. 80 Euro had ik echt teveel gevonden zeker gezien het feit dat ik eigenlijk alles ook wel alleen had gekund. (ahum).
Met een leuk receptenboekje (nog 3 extra recepten) keerden wij tevreden huiswaarts.
Ik heb alweer een workshop surinaams gespot en sushi lijkt mij ook erg leuk, what's next?

Chinese supermarkt Amazing Oriental Beverwijk

Afgelopen woensdag moest ik in Beverwijk wat verkeerd gekochte spullen ruilen. (schaatsen enz.) 
Hoewel dat heel snel ging besloot ik niet verder in de stad te blijven omdat ik waarschijnlijk teveel leuke dingen zou zien en kopen. (zelfbescherming).
Al op weg naar huis bedacht ik opeens dat dit wel een hele mooie gelegenheid was om een bezoekje te brengen aan de Chinese supermarkt op het Zwarte Marktterrein. Door de week kun je deze namelijk gratis bezoeken. (klinkt logisch voor een supermarkt).

Aan de rand van het terrein (hal 30) kom je ( (di-vr) via een beetje anonieme deur in tussenhal. Rechts zit de Russische supermarkt Kolobek (deze keer maar even overgeslagen, wel erg nieuwsgierig).
Rechtdoor Amazing Oriental met direct links de vitrine met lekker eten en hapjes. De logische route in de best grote winkel voert eerst langs meters diepvrieskisten en kasten. Niet zo slim, de volgende keer moet ik daar dus eindigen. Ik hoopte op een groot assortiment bevroren lempers (altijd op zoek naar de ultieme lemper), maar er was slechts 1 soort. Toch maar 1 meegenomen, je weet maar nooit! (wel dus, was ècht geen lemper, meer rijstrolletje met prut).
Groot assortiment ingevroren dimsum's, pasteitjes en wonton's. Handig voor een feestje. Ik heb in ieder geval een pakje wontonvellen meegenomen, kan ik zelf aan de slag. Net als met de gedroogde rijstvellen.
Ook was ik erg blij met de losse rotipannekoeken, diepvries en gewoon, lekker volgende week roti kip maken. De diepvries Peking Duck lonkte ook erg maar ik heb echt mijn best gedaan mijzelf onder curatele te zetten, eigenlijk wil je alles hebben.
Meters verse groenten en kruiden, specerijen, theeën, sauzen, noedels, meelsoorten en voor mij onbekende dingen zoals zwarte (!!!!!) kip (schijnt een krachtige bouillon te geven) en dingen waar ik alleen over gelezen heb. 

Wat te denken van groene tapioca parels (toetjes, vaak met kokosmelk), groene matcha thee (meegenomen) voor cake's en toetjes, ongezoete gecondenseerde (=evaporated) milk (meegenomen voor ooit) en heel bijzonder:  gecondenseerde chocolademelk! (nog meer gebak).

Ook oude bekenden uit de Natuurwinkel zoals sojameel en diverse zeewieren maar dan geëconomiseerd.
Buitengewoon blij werd ik van onze 'eigen' petjel pindasaus (6x mee), de peteh sambal, lichte sojasaus, meerdere noedelsoepzakjes, black bean garlic-saus, alles in-the-pocket! Je begrijpt dat het toen de hoogste tijd voor de terugtocht, gelukkig was ik met de auto.
En dan te bedenken dat ik uit zelfbescherming niet de stad in was gegaan!

Toch nog een beetje goed nieuws voor een ieder die niet het geluk heeft zo dicht bij een ruime toko te wonen, ze hebben ook een webshop met beperkt assortiment (geen diepvries en vers).

Amazing Oriental Beverwijk
di-vr gratis, za-zo 2 euro ivm met entree Zwarte Markt
Meerdere filialen in andere plaatsen, misschien nòg wel groter

Mislukt als Valentijn....

mislukte experimenten

Hoewel wij er zelf niets aan doen ben ik voor mijn blog natuurlijk wel met Valentijnsdag bezig.

Roze, rood, hartjes en rozen zijn natuurlijk basisgegevens. Wat dat betreft zouden mijn roze pastahartjes en rozencake een goed idee zijn, maar je moet natuurlijk wel blijven vernieuwen.

Hoewel, ik blijf in de biet hangen door de mooie rode kleur. Ideaal om gerechten rood te kleuren zonder gebruik te maken van kunstmatige kleurstoffen. Ruim voor 14 februari ben ik begonnen met een paar experimentjes, namelijk bietenmacarons en bietencake.

Beide experimenten zijn jammerlijk mislukt.

In het geval van de macarons kan ik dit goed begrijpen, door de toevoeging van een paar eetlepels bietensap verander je natuurlijk het vochtgehalte van het recept ingrijpend. Er schijnt ook gevriesdroogde bietenpoeder te bestaan en dat werkt wel. (Amazon.com).

De macarons rezen niet goed, werden beige en waren een beetje hol. Toch heb ik er de hele week heerlijk van gesnoept (iemand moet het toch doen?).

bubblegum beslag

Het mislukken van de cake was echter een grote teleurstelling, het beslag zag er fantastisch bubblegum-roze uit!

Voor het idee en geur/smaak had ik ook nog wat rozenwater toegevoegd. Ook tijdens het bakken leek alles nog goed te gaan, maar toe we de cake na het bakken aansneden leek het een doodnormale cake! Misschien iets grauwer.

Al het roze was weg! Er is vast wel een scheikundige verklaring voor dit fenomeen, maar het heeft even geduurd voor ik hier overheen was, ik had mij echt verheugd op een roze cake. Toch was het een lekkere cake die ook nog eens mooi gerezen was, geluk bij een ongeluk dus.

Roze tovercake

300 gr bloem

75 ml bietensap (origineel sap v 2 sinaasappels)

4 eieren

190 gr suiker

60 ml yoghurt

80 ml olie

(2 tl rozenwater, Turkse supermarkt)

evt. wat sinaasappelrasp

scheut dubbeldrank

1/2 zakje bakpoeder

snufje zout

Verwarm de oven op 180C.

Klop de eieren en de suiker 4 min. tot een dikke, crèmekleurige massa.

Voeg de yoghurt en de olie toe en roer met een garde. Voeg de bietensap toe.

Meng in een andere kom de bloem, bakpoeder en zout en voeg dit samen bij het eimengsel. Klop kort met een garde tot een roze geheel, niet te lang anders wordt het taai.

Bekleed de bakvorm met bakpapier of vet in met boter. Schep het mooie beslag in de vorm en bak 30-40 min. in de oven tot de bovenkant mooi bruin is en de randen iets los laten. Af laten koelen.

(idee: koninginnedagcake)

In de tussentijd ben ik genoeg leuke ideetjes tegengekomen op het net, maar die bewaar ik maar voor volgende 'Happy Valentine's'.

De bietencake ga ik denk ik nog wel een keer proberen, nu met geraspte gekookte biet erdoor net als in dit recept

PS. net een geweldig stukje gevonden op 'the net' over bieten en pH-waarden. Het is nu wel duidelijk waarom de cake verkleurde, beetje zuur erbij zou de oplossing zijn. Ik wist wel dat er een scheikundige uitleg zou zijn.

Lees uitleg hier

Het kan nog net.

tijdelijke vrieskast

Het is misschien een beetje typisch, maar als het buiten vriest ontdooit het vriesvakje van onze koelkast.
Schijnt te maken te hebben met zijn omgevingstemperatuur. (< 7C). Omdat hij tegen een ongeïsoleerde buitenmuur staat, op een ongeïsoleerde keukenvloer in een ongeïsoleerde keuken kan te weinig omgevingswarmte gebruikt worden voor het koelproces.
Sowieso heb ik al bijna niets in het kleine vriesvakje, maar in de winter nog minder. Soms moeten we opeens hele gekke combo's eten om te zorgen dat ontdooide waren niet bederven. Een geluk bij een ongeluk: de spullen kunnen ook naar buiten in de vrieskou! Zo staat er nu al een week een tas buiten.

De karbonades die daar in zaten besloot ik te gebruiken om een jeugdtrauma te verdrijven: erwtensoep/snert!!
Voor bruine bonensoep kun je mij letterlijk dag en nacht roepen, maar snert vond ik vreselijk. Die meligheid, vale kleur en muffe geur.
Mijn man vindt het echter wel lekker en met dit fraaie schaatsweer kon ik hem toch niet uit een blik laten eten.

Uitgebreid veldwerk gedaan, meerdere recepten vergeleken. Om de meligheid te minimaliseren besloot ik in ieder geval niet te pureren en geen aardappelen toe te voegen. 
Ik moet zeggen, het was best te pruimen. Het was zeker geen heldere soep maar best te doen. Best geinig trouwens om te merken dat mijn kids ook wars zijn van melige soepen, erfelijk belast. Het was bij hen dus geen succes, ik heb het er echt in moeten praten met een heel lekker toetje in het verschiet.
Natuurlijk had ik veel teveel gemaakt, snert hoort in een gaarkeukenpan.
We wilden natuurlijk niet de hele week snert eten en het schijnt ook heel snel te bederven.
Eigenlijk wilde ik het dus invriezen, MAAR geen beschikbare vriezer! Dan maar goed verpakt naar buiten, in de sneeuw en natuurlijke vrieskou. Ons menu voor zondag staat al vast want dan is er dooi voorspeld! 

volgende keer betere foto, bij daglicht

Erwtensoep/snert (5 liter, 2x 4 pers.)

2x 500 gr spliterwten, gewassen
min. 5 liter water
bijbehorend aantal bouillonblokjes
2 schouderkarbonades, in kleine blokjes
stuk rookspek, in kleine blokjes
1 grote wortel, blokjes
1/4-1/2 knolselderij, blokjes
1-1 1/2 grote preien, dunne ringen
2 HEMA rookworsten
2 laurierblaadjes
beetje nootmuskaat
beetje peper
scheutje azijn

Doe 1x 500 gr spliterwten met het water in een grote soeppan. Breng aan de kook en schuim evt af. Voeg de bouillonblokjes, laurierblaadjes, kruiden, karbo's, spek en prei toe en laat alles 1,5 uur pruttelen.
Dan de 2e x 500 gr spliterwten, de wortelen, knolselderij en rookworst en laat nog min. een 1/2 uurtje doorsudderen.
Vis de rookworsten uit de soep en snij in plakjes/blokjes. Maak op smaak met extra zout/maggi/peper/nootmuskaat, scheutje azijn en verdun evt met extra water. De volgende dag zal de soep veel dikker zijn en rijper van smaak, evt. nog verdunnen met bouillon.
It gaet oan! (met de soep dan)

Verstandsverbijstering

Mijn blog lag even stil. Ik moest mij zelf even porren om te bloggen.
Niet omdat ik niet wist waar ik over wilde bloggen, maar omdat ik iets voor ogen had en niet wist of ik het kon overbrengen.
Het was namelijk een beetje gênant, maniakaal, doordrafend. En dat allemaal om iets basaals als eten. Gewoon voeding.

Uren ben ik kwijt met bloggen, internetsurfen, kooktv kijken, koken en fotograferen terwijl mijn huis er spic-span uit had kunnen zien, ik had extra kunnen gaan werken (zodat we wel kunnen verbouwen), studeren, qualitytime met mijn kids/man.
Ik geneer mij soms om de drukte die ik er om maak. En waarom eigenlijk?
Is het aandachttrekkerij? IJdelheid?
Het is natuurlijk een gemakkelijke crowdpleaser, iedereen zal blij met je zijn als je iets lekkers hebt gemaakt. Iedereen heeft ook een mening/ervaringen dus het is ook een leuke manier om contacten te leggen.
Maar is het niet heel oppervlakkig? Een vlucht voor moeilijker zaken, zoals een waardige studie, ingewikkelder werk, een goed gesprek of  een sociale gezinsactiviteit. ( huishoudelijk werk-vlucht niet te vergeten).
Laatst heb ik het wel heel bont gemaakt: wel 3 dagen in de weer voor 1 idee.
Meer dan 60(!) foto's gemaakt. Hoe gek kun je zijn?


zoet



hartig

Het begon allemaal met mijn cranberry-yoghurttaartje. Het leek mij leuk een hartige versie te maken met precies hetzelfde uiterlijk.
Al gauw had ik mijn plan klaar: een bieten/walnoten/geitenkaas 'salade'.

Ik begon met de bodem, iets kazigs met walnotensmaak en crunch.
Het basiskaaskoekjerecept was te kazig dus bakte ik ook 2 varianten met minder kaas, maar wel mosterd of mierikswortel.

Over de zachte geitenkaasgelei ben ik erg enthousiast, yoghurtachtig met uitgesproken geitensmaak. Zonder gelatine leuk als saus/dressing.
De bietengelei had wat meer hindernissen. De 1e keer had ik er helemaal niet aan gedacht het sap op smaak te brengen wat resulteerde in een zeer weeïg smakende gelei. De 2e keer was dat gecoverd, maar wilde de gelei niet stollen (door de azijn?) en daarna opeens te snel waardoor ik het niet meer kon uitgieten. 3x was gelukkig scheepsrecht! (dit alles in 2 dagen, wat een werkverschaffing)
Toen 1x alles klopte was het natuurlijk te donker voor leuke foto's.
Nachtje wachten dus, zou de bodem niet zacht worden, de bietenkleur doorlopen in de witte laag? Het viel mee.
De volgende dag probeerde ik een foto te maken gelijkend op het zoete taartje. Een stuk of 20 of zo. Toen brak opeens de zon door, weer minstens 10.
Toen dacht ik dat buiten de bietengelei misschien mooier rood zou lijken, (nee dus) another 10. Oja, ook een paar met sla er onder, binnen en buiten (+10).
Eindelijk besloot ik dat het genoeg was, ik ging de smaak testen.
Beetje olie/citroen op de rucola, hé dat glanst mooi (+5) en toen heb ik bruusk mijn vork er in gezet! Het voelde als een opluchting, nu KON ik geen foto meer maken!

En de smaak? Zeker leuk, goede combo van aanvullende smaken. Lekkere afwisseling van crunch en zachtheid. Alleen de bietengelei zou ik misschien vervangen voor flinterdunne plakken gekookte biet omdat deze iets te glibberig was.
Leuk als feestelijk voorafje, een salade maar net even anders.
Nu nog proberen of ik nog weet hoe ik alles deed. In mijn vlaag van verstandsverbijstering.

Bieten-geitenkaas-walnoot'salade' (min. 2 taartjes)

60 gr boter
20 gr suiker, 5 gr honing
70-80 gr bloem  en 15 gr amandelmeel + 1 eetlepel maizena (of alleen 1/2e kop bloem)
beetje zout/peper
2-3 tl gedroogde tijm
1 el geraspte Parmezaanse kaas (of oude)
1 à 2 tl mosterd
25-30 gr gecrunchte walnoten, liefst geroosterd

1/2e zachte bettine geitenkaasplak, verkruimeld
20 ml melk
1/2 gelatineblaadje

80 ml rode bietensap           }
scheutje balsamicoazijn    } òf zeer dunne plakjes gekookte biet
beetje peper/zout                 }
1x gelatineblaadje              }

meerdere bakringen als mal

Zet de oven op 190C. Mix de boter met de honing en suiker tot zacht.
Voeg de overige ingrediënten toe. Duw tot een platte koek in de bakringen.
Rol van resten een staaf.
Laat een 1/2 uurtje opstijven in de koelkast. (Snij de rol in dunne plakken). Bak vervolgens 20 minuutjes tot goudbruin. (dunne plakken misschien korter). Laat afkoelen.

Week de gelatine een paar minuten in koud water. Verwarm de melk in een beker in de magnetron (zo'n klein beetje) en laat de uitgeknepen gelatine er in oplossen. Meng dit mengsel door de geitenkaas tot een yoghurtachtig papje. Als het iets stevig wordt giet het uit in de mallen met kaasbodem.
Laat 1-2 uur opstijven in de koelkast.

Week de gelatine weer in koud water. Verwarm de bietensap in een pannetje/beker. Maak op smaak met de azijn en peper/zout. Los de uitgeknepen gelatine op in de warme bietensap. Wanneer het mengsel lobbig wordt (misschien helpen met koelkast) dit mengsel als 3e laag in de mal schenken. Opstijven in de koelkast.

(Of vervang de laatste laag door dunne plakjes gekookte biet gewenteld in een vinaigrette.)Eet smakelijk!