One women show

Weer over een 1e keer, nu de 1e keer een publiek optreden!
Afgelopen zondag heb ik bij onze lokale boekhandel verteld over koken en lekker eten, opgeleukt met eigen hapjes.
Het begon eigenlijk al in de zomervakantie. Ter compensatie (man op reis) mocht ik van mijzelf het kookboek Joie de vivre kopen.

Dit boek is van een mij bekende Frans/Amerikaanse blogster 'La Tartine gourmande' (Béatrice Peltre).
Haar blog is glutenvrij, Franse recepten met een moderne twist, veelvuldig gebruikmakend van bijv. quinoa, gierst, rijstmeel, amandelmeel etc. Producten die wij in de winkel verkopen.
Naast de lekkere recepten spraken ook de vrolijke foto's mij erg aan, veel licht en zeer kleurrijk. (ze is ook styliste).
Enthousiast vertelde ik (eeuwige kletser) dit alles aan de eigenaresse vd winkel waarop zij zei dat ik dat  eens in de winkel moest komen vertellen!
Dat leek mij echter doodeng dus ik ging er niet echt op in.
Later besloot ik dat ik het er toch maar op moest wagen, hoe kan het anders ooit iets worden met mijn culinaire ambities?

Zo gezegd, zo gedaan.
De 1e koopzondag van November leek mij een mooie datum, vlak voor de kookboeken7daagse (9-17 nov) en al richting de feestdagen.
Het boek was ondertussen al een beetje weggezakt (heb er zelfs nog nooit iets uit gekookt!), het beperkte mij natuurlijk ook in mijn hapjeskeuze.
Moest ik eerst allemaal dingen gaan uitproberen, ik maakte liever mijn eigen gouwe ouwe favorieten.
Zo had ik mijn plan al helemaal klaar, ik ging bezoekers adviseren en enthousiast maken om zelf te koken zonder pakjes/zakjes. Net als tijdens mijn werk.

Ter promotie van mij/mijn blog leek een visitekaartje een goed idee.
Veel te kort vt voren heb ik met knippen/plakken iets gefabriceerd op Vistaprint, vastgelegd als afbeelding en door de boekhandel laten printen. Perfect!
De boekhandel verzorgde ook de publiciteit met een nieuwsbrief en artikeltjes in de lokale suffertjes, ik kwam mijzelf overal tegen!




En opeens viel het kwartje: ik werd geacht een lezing te geven over voeding en koken!!!!!! HELP!
Daar had ik helemaal geen tijd voor, ik moest koken!
Ik besloot mij er niet druk over te maken, het gaat zoals het gaat, ik zou wel zien.
Gelukkig vond de boekhandel een meet/greet ook geen probleem.
Omdat ik voor veel mensen   

op mijn voorhoofd heb staan koos ik voor geheel vegetarisch, gezond en soms een beetje alternatief.

Ik nam mee:

• een notentaart van speltmeel, gezoet met kokosbloesemsuiker en agavesiroop
• een minder gezonde maar heerlijke carrotcake (tarwe en gewone suiker)
• een pompoen-geitenkaas-munt tapenade
• hummus met wortel en komkommer om te dippen
• gegrilde courgettes met dille en een lichte dressing
• quinoa-tabouleh
• en de alltime favoriet: rotiflapjes (kruidige aardappel en boontjes in bladerdeeg)

Midden in de boekenwinkel dekte ik de tafel en arrangeerde mijn hapjes, een mevrouw informeerde of de lezing zo ging beginnen.
Zij had al langere tijd last van een vervelende hoest en had nu een soort laatste hoop gevestigd op andere voeding.
Ahum, ik vertelde dat het geen lezing ging worden en dat ik van hoest-voeding ook geen verstand had, maar dat ze prima welkom was om mijn kooktips aan te horen.
Vervolgens druppelden de overige 10-15 toehoorders binnen, om 14.00 konden we beginnen! Met....?
Met alles wat mij te binnen schoot!

Sommigen hadden wel echt een lezing in hun hoofd, dat heb ik er maar snel uitgepraat, wel 1.5 uur lang.

Ik ratelde aan 1 stuk, sprong vd hak/tak.
Omdat de meesten Natuurwinkel-klanten waren heb ik mijn onderwerpen daar snel op aangepast. Dankbaar heb ik de ontbijtgewoonten van mijn kids misbruikt (Ilja met havermout-fixatie, Sacha die zich nooit tijd gunt voor ontbijten, maar wel voor tutten), van daar over naar speltmeel, fytinezuur in brood, naar lactosevrije mogelijkheden, alternatieve suiker, minder zout, etc.etc.
Het was leuk dat mensen ook reageerden of over hun eigen ervaring praten, scheelde mij even praten en bleef het levendig.

Van eten kwam het echter niet heel erg, ook al gaf ik een paar keer een aanzetje. Ik wilde tenslotte vooral dat ze aten!
Op een gegeven moment pakte mijn aanwezige, immer attente, buuf een schaal met stukjes taart en begon dat rond te delen.
Gelukkig, toen was de ‘presentatie’ over en werd het meer een proeverij.
Het waren alleen geen typische gourmands, wegens allergie of ideologie.
Veel bezig met voeding, minder met lekker eten!
Zo sta ik er helemaal niet in, wij mogen alles eten (luxe natuurlijk) en ik hang geen enkele stroming aan. (Behalve lekker en zelfgemaakt!)
De 1 mocht dus niet dit, de ander gebruikte nooit dat en een volgende wilde dan wel misschien een héél klein hapje proberen.
Zó kwam ik natuurlijk niet van mijn eten af!
Iedereen vond het wel erg lekker (zeiden ze). Ze waren geïnteresseerd in de recepten en daarom ook in mijn blog.
Het was erg gezellig, ook voor mij leerzaam en leuk, maar om 17.00 uur had ik nog wel ongv. de helft over!
Mijn kids vonden het natuurlijk helemaal niet erg dat er bijv. taart retour kwam, en hun klasgenoten ook niet!

De afgelopen dagen werd ik op het werk door bijna elke klant aangesproken, als ik van ieder een euro had gehad was ik nu rijk!
Iedereen had mij gespot, wilde komen, maar had al iets anders te doen gehad.
De volgende keer kwamen ze zeker.
De volgende keer.....?
Misschien komt dat er ooit nog wel eens van, maar dan duidelijk als proeverij of demonstratie. Dan bereik ik hopelijk ook gourmands en niet-klanten.
De boekhandel zag wel brood in een kookboek met mijn recepten, zij hebben daar een heel leuk programma voor.
Minimale kosten en risico.
Hmm, daar moet ik nog lang over nadenken!

Voor alles is een 1e keer!

Deze maand doe ik voor het eerst mee met de Foodblogswap!
De wat?
De foodblogswap, een facbookproject van meerdere foodbloggers waarbij je random iemand anders blog krijgt toegewezen, je daar een recept van kookt en er vervolgens op je eigen blog weer over blogt!
Je swapt dus, uitruilen.
Ik zat nooit op facebook, had ook geen pagina maar sinds onze familiepagina bestaat heb ik ook een eigen page. Waar ik nog steeds niets meedoe, maar nu kon ik dus wel meedoen met de blogswap.
Voor mijn vuurdoop kreeg ik het leuke blog 'Cakeje van eigen deeg' toegewezen.
Spekkie naar mijn bekkie natuurlijk, lekker bakken.
Toch was het nog best moeilijk, uiteindelijk heb ik gekozen voor de redvelvet cupcake.
Typisch Amerikaans. Rood fluweel, klinkt toch geweldig?
In de VS was ik echter niet ondersteboven vd smaak, homemade-uitdaging dus!

Voor mij is het verhaal achter de redvelvet het intrigerendst.
De dieprode kleur is eigenlijk het resultaat van een scheikundige reactie tussen de karnemelk, chocolade en azijn.
Chocolade bevat een natuurlijke pigment (Anthocyanin) dat bij hoge Ph-waarde rood kleurt.
Voor van Houten het alkaliseren van chocolade uitvond (dutchen) was chocolade veel zuurder en was het kleureffect dus groter.
Tegenwoordig wordt meestal bijgekleurd met voedingskleurstof of biet.
In Amerika gebruikt men trouwens nog wel veel de non-dutch/non-sweetend chocolade. Deze is veel intenser en kan dus in een recept niet altijd zomaar vervangen worden door onze 'flauwe' cacao.

Het recept is denk ik vertaald uit het Engels, 56 gr. boter is anders toch wel heel bijzonder.
De bakpoeder heb ik daarom ook maar vervangen voor bakingsoda, ook typical American.
Eigenwijs als ik ben heb ik ook geprobeerd de cakejes te maken zonder extra kleurstof, kijken of er toch een rode kleur zou ontstaan.
Niet echt dus, misschien was er daarvoor ook wel te weinig cacao.

Redvelvet cupcakes (12 stuks)

150 gr (zelfgemaakte) cakemeel (bloem met maïzena, zie oorspronkelijk recept)

2 el cacao

3/4 tl bakpoeder

1/4 tl zout

1/2 cup karnemelk

1 el vanille extract

1/2 tl azijn

rode voedingskleurstof (bijv. Wilton icing color paste no-taste red)

150 gr fijne kristalsuiker

56 gr ongezouten roomboter

1 biologisch ei

Zie voor de bereidingswijze het blog van Cakeje van eigen deeg met veel mooiere foto's.
Ben een beetje lui, heb het druk met andere culinaire zaken, daarover later meer.

Ik had IKEA-papiertjes gebruikt, ze zakken vreemd uit. Hierdoor had ik de cups te vol gemaakt en eindigde ik met 9 mega-cupcakes.
Gelukkig hoorde er frosting op, ik heb mascarpone gemixed met poedersuiker.
Officieel met een Ermine/boiled milk/butter roux frosting.
Recept HIER.

De cakejes waren light en fluffy, precies hoe een cupcake hoort te zijn.
Ik ben nog steeds niet weg vd smaak, beetje nikssig.
Doe mij maar gewoon een full blood chocolade cupcake.
Chocolade is toch zo gezond?

'k Ben benieuwd welk blog ik de volgende keer krijg toegewezen, hopelijk lukt het mij dan wèl om het logo op de foto te plakken.

Andrea van 4Pure.nl liet zich inspireren door mijn rozenbottelsiroop,
http://www.4pure.nl/page1/index.php?id=8644192841045073362

Wie niet waagt, wie niet wint.....!

De Albert Heijn heeft zijn 'Allerhande', de DEEN een 'Boodschappen' en de Natuurwinkel de 'Smaakmakend'.
Allemaal leuke magazines om ideetjes uit op te doen, met lekkere recepten en vaak kennismaking met nieuwe producten.
Afgelopen editie bevatte de Smaakmakend een wedstrijd waarmee je een Kitchen Aid kon winnen. Die wil ik al heel lang (of any other keukenmachine) dus heb ik maar eens een kansje gewaagd. Wie niet waagt, wie niet wint!

De opdracht was om je lekkerste hoofdgerecht met herfstgroenten in te sturen, vega, vegan of met vlees. Alles mocht.
Gezien de stijl vh huisblad vd Natuurwinkel besloot ik voor vega te gaan, met het hippe quinoa als basis.
Biet, pompoen en knolselderij zijn natuurlijk herfstgroenten bij uitstek en hebben ook nog eens fantastische kleuren.
Geïnspireerd door mijn bieten-geitenkaas salade wilde ik bloemen uit de biet steken, waarom eigenlijk ook niet van de andere groenten?
Zo gezegd, zo gedaan!
Omdat de andere groenten veel zachter zijn was het echter moeilijker dan gedacht. De roosjes van geitenkaas pasten goed in het thema.
Gebakken oesterzwammen fungeerden als blaadjes en de paprikasaus complementeerde mooi als kleur en smaak. Voor de crunch een paar pecannoten, noten horen tenslotte ook bij de herfst.
Ik ben erg tevreden ook het eindplaatje en de smaak was ook heerlijk. Leuk zo'n opdracht, nu hopen op een leuk resultaat!


Herfsttuintje

Gekookte quinoa met uitgestoken bloemen van pompoen, rode biet en knolselderij, geitenkaasroosjes, oesterzwammen, pecannoten en paprikasaus.

Ingrediënten per persoon:
1 rode biet
1 rode paprika (of 1/2 groen, 1/2 rood)
1 à 2 plakken knolselderij
50 gr oesterzwammen
50 gr zachte geitenkaas (Bettine Blanc)
paar pecannoten
75 gr quinoa
paar plukjes peterselie
olijfolie
citroensap
zout/peper

fondantuitsteker bloemvorm
siliconen bonbonmal roos 

Kook de rode bieten in 20-30 min. gaar. Laat afkoelen en verwijder de buitenschil. Snijd in plakken van +/- 5 mm. Steek met de uitsteker bloemetjes uit.

Kook de quinoa in de dubbele hoeveelheid water met stukje bouillonblokje volgens de verpakking gaar in ongv. 15 min. Laat uitdampen en fluf op met een vork. Maak aan met een scheut olijfolie en wat citroensap. Roer er de fijngesneden peterselie door.
Vet de bonbonmal licht in met een beetje olie en vul elke holte wat zachte geitenkaas. Duw goed aan en strijk glad af. Zet 15-30 min. in vriesvak. Verwijder de roosjes door wat warm water over de buitenkant vd mal te laten lopen. Duw ze er zachtjes uit boven een bord.

Verwarm de oven op de hoogste stand, met grill. Halveer de parika’s en verwijder de zaadlijsten. Leg de paprikahelften met de velkant naar boven +- 10 cm vd grill. Leg folie onder de paprika’s. Rooster ongv. 10 min. tot zwart geblakerd. Leg in een schaal en dek af met plasticfolie. Verwijder na afkoeling het velletje. Pureer met de staafmixer met wat olijfolie tot een gladde saus. 
Halveer de pompoen en haal met een dunschiller de schil eraf.  Snijd in grove parten. Snijd met een groot mes 5 mm dikke plakken van de knolselderij. Verwijder de schil en uitstekels. Stoof op laag vuur beide groenten  met een beetje water en boter. 10 min? Zorg dat ze niet te zacht worden. Steek na afkoeling ook hier mooie bloemetjes uit.

Bak de oesterzwammen lekker gaar in de boter, kruid met peper/zout.

Schep de quinoa op een mooi bord en versier met de groenten, pecannoten en geitenkaasroosjes. Maak af met kleine dotten paprikasaus.
Eet smakelijk.

Serveertip: ook lekker met kleine spruitjes en ipv paprikasaus is pesto ook een goede optie

Ik kreeg van onze bezoekende kunsttak vd familie wel commentaar dat de compositie niet geheel klopte, er zat blijkbaar weinig lijn in, beetje chaotisch.
Tja, zo ziet mijn tuin er ook uit. Ik ben ook geen kunstenaar en het blijft eten!

Koket kroketje.

Ik ben niet zo vd frituur. Een hoop gedoe, vaak best ongezond, meestal niet lekker en door alleen de geur heb ik al gegeten en gedronken!
Zou het beter gaan als ik het helemaal zelf maak?
Laatst maar eens de proef op de som genomen, garnalenkroketjes from scratch!
Waarschijnlijk een eenmalige actie, wat een werk.
Maarrrrrr, lekker waren ze wel!

Voor recepten ging ik eerst maar weer eens speuren op internet, uiteindelijk koos ik een recept van good ol' Mister kroket/Holtkamp himself.
Moet toch het beste resultaat geven, toch?

Op de markt ongepelde garnalen gekocht, ik was even vergeten hoe zo'n pokkenwerk het was om deze te pellen. Uren later trok ik dus mijn eigen visbouillon van de garnaalpantsers, ui en kruiden. 't Begon al lekker te ruiken in de keuken.
Vervolgens een ragout gemaakt, op smaak gebracht met de kleingesneden garnalen en overige smaakmakers (scheutje manzanillasherry!).
Smaakte nu al lekker als bijv. pastasaus.
De vulling voor de kroket heette ondertussen trouwens salpicon.
Hoewel de ragout al best stevig was bond ik het geheel volgens recept extra met gelatine.

Na een nachtje opstijven in de koelkast kon het echte werk beginnen: kroketten vormen.
Hmm, volgende keer de ragout nog maar wat meer binden, wat een kliederwerk was dat zeg. Net als werken met te zacht deeg.
Na een tijdje had ik wel een systeempje, maar toen ik 6 had wilde ik echt wel stoppen. Ik had echter vulling voor +- 25! Nog maar 19 to go! Even op de tanden bijten.
En ik moet zeggen, eenmaal klaar was ik wel heel erg trots op mijzelf, ze zagen er bijna professioneel uit.
Omdat ik ondertussen echt geen kroket meer kon zien heb ik ze op een plaat in de vriezer gelegd. Voor betere tijden.
Afgelopen weekend dus, we gingen voor de full monty: mijn kroketjes, vlammetjes, frikandellen, patat en wat al niet meer. Om het af te leren.
De kroketten bakten perfect, knapten niet open (mijn grootste angst) en werden dankzij het pankobroodkruim lekker krokant.
De smaak was ook prima, er had meer vis in gekund (witte vis?) en de vulling was inderdaad iets te dun. Maar dat is zoals altijd perfectionistisch geneuzel.
We hebben ervan gesmuld. En van de rest, tot het onze oren uit kwam.
Alles wat overbleef belandde in de prullenbak (behalve mijn kroketjes natuurlijk), ik wil heel lang geen frituur meer zien!

Garnalenkroketjes à la Holtkamp
recept op blog van 'Eetlekker'.

Ook leuke technische info HIER

Enkele overpeinzingen:
-overleg met een bevriende ervaren krokettenmaakster leerde dat zij altijd de salpicon met een spuitzak in lange repen spoot.
Deze werden dan na het opstijven in porties gesneden en gepaneerd.
Van extra binden met gelatine had zij nog nooit gehoord!
-volgens het recept moet je bloem door het eiwit kloppen, bij mij werd dat 1 klontjesbrij. Volgende keer gewoon los bloem en los eiwit denk ik. Of de bloem weg laten, je hebt ook al fijne paneermeel.
-zelfgemaakte bouillon is lekker, maar je kunt bijv. ook garnalenbouillon van 'De kleinste soepfabriek' kopen. Heeft een ander het werk al gedaan!
-ik had veel teveel bouillon gemaakt, later in de week dus idd. een heerlijke vissaus voor tagliatelle gemaakt. Mjam.

Herrie in de keuken.

Vorige week gingen mijn 2 oudste kids op Europareis, een buitenlandse schoolreis.
Marnix naar Berlijn en Ilja naar Londen.
Ik wil ook wel eens weg! (weekendje Lille?)
Het was best een stille week, soort empty nest.
Mijn hele inkoopbeleid liep mis, de achterblijvers vonden dat we best een beetje feest konden vieren met allemaal favoriete frivole maaltijden.
De restjes groenten stapelden zich op. (ondertussen alweer verwerkt in pompoenchili, Vietnamese rijstrolletjes en tonijnspaghetti)
Toch was het ook wel lekker, stilte na de storm.
Het was zondag namelijk echt spits in de keuken: Ilja scheen niet op pad te kunnen zonder eigengemaakte proviand, het leek alsof ze voor de hele bus moest cateren. (cooking up a storm)
Antal sloeg ook met een vriendje aan het bakken en ik maakte een goed gelukte notentaart voor mijn laatste steiger-buurman.
Echt herrie dus in onze kleine keuken, niet mijn sterkste punt. Ik word heel crumpy van alle chaos en rommel. Waarom heb ik mijn bak-genen doorgegeven aan mijn kids?
Ilja bakte dus echt 3 dingen, een volkorenbrood, een rocky road en een hele bakplaat cinnamon twirls.

met deze cake in je maag moet je niet teveel hobbelen!

Met de rocky road hadden ze calorieën genoeg voor een busreis naar China.
Oorspronkelijk is het een soort arretjescake met marshmallows, de dames maakten hun eigen superdeluxe variant met vers fruit, noten, zelfgebakken chocolade cake, de marshmallows en een overdaad aan pure chocolade.
Samengeperst in een cakeblik en overgoten met witte chocolade, anyone hungry?
Het idee was leuker dan lekker, na 2 happen zat je helemaal vol.
En dan moest je nog beginnen aan de bakplaat kaneelbroodjes.
Gelukkig waren deze een beetje mislukt, te vettig, niet fluffy genoeg en te weinig smaak.
Ik heb nog overwogen er een soort broodpudding mee te maken, maar na een paar dagen heb ik het thuisgebleven deel toch maar weggegooid.
Het volkorenbrood was wel prima gelukt, mooi gerezen en luchtig. Werd versneden tot gezonde sandwiches voor de lunchbox.

Ook Antal deed goede zaken, hij bakte heerlijke aardbeientaartjes.
Mèt zelfgemaakte banketbakkersroom!
Toch niet zo verkeerd, die culinaire kids!
 

Soto ajam

Zat ik dinsdag nèt klaar om te bloggen, belt een vriendin.
Sinds de middelbare school hebben wij contact gehouden, maar nu hadden we elkaar al even (1/2 jaar?) niet meer gesproken.
Dat hebben we weer goed gemaakt, ruim 2 (!!) uur later hingen we weer op!
Kletsen en kletsen, niet eens veel over onszelf maar over familie en de kids, veel over de kids.
Zij volgt mijn blog en blijft daardoor redelijk op de hoogte van mijn activiteiten/belevenissen, maar ik niet van de hare! (hè Willemien)

Naast het geplande bloggen liep ook de voorbereiding voor het avondeten een deukje op.
Als ik 's middags moet werken zorg ik dat het avondeten al vt voren klaar is.
Gelukkig was het eenvoudige kost, qua voorbereidingen dan, de maaltijd zelf is best feestelijk.
Op het menu stond soto ajam, Indische (niet Indiase) kippensoep, mijn versie.
Fijn gerecht om je koelkastrestjes in op te maken.
Gezellig met de kids omdat iedereen aan tafel zelf kan bepalen wat er in zijn soto gaat! Vrijheid-blijheid.

Soto ajam

4 (soep)kippenpoten
stuk prei, in ringen
2 uien, gesnipperd
stukje gember, gesnipperd
2 tenen knoflook
paar blaadjes lavas/maggiplant (optioneel)
1/2 rode peper
stengels koriander
blaadje citroenblad (djoetroet poeroek)
2 liter water (weet ik niet meer zeker, kan meer zijn, de kip moet onder staan)
1 kippenbouillonblokje 

Laat aan de kook komen en vervolgens 2 à 3 uur sudderen.
Officieel kun je het schuim verwijderen, heb ik niet gedaan.
Giet de bouillon door een vergiet in een andere pan en laat wat afkoelen.
Haal het vlees van de overgare kippenpoten, gooi botten en vel weg.

BOEMBOE:
1 ui
stukje gember
1 teen knoflook
paar kemerienoten/cashewnoten
1 tl ketoembar
1 tl laos
********
1 wortel, blokjes
rode paprika, blokjes

Pureer boven****staande ingrediënten tot een boemboe.
Fruit deze boemboe in een beetje olie in je oorspronkelijke soeppan tot het lekker ruikt. Pas op voor aanbranden.
Giet de bouillon bij de boemboe, voeg ook het gare kippenvlees en de paprika+wortelstukjes toe.
Laat 20 min pruttelen, maak op smaak met zout/peper/ketjap.

VULLING: (kunnen restjes zijn)
300 gr. sperziebonen/ spekbonen (*), gebroken en gekookt
1/4 Chinese kool, reepjes, rauw
taugé (officieel geblancheerd)
paar handen gekookte witte rijst/noedels
paar gekookte aardappelen, in stukken
hard gekookte eieren, gepeld
verse koriander
* zie blogpost Oet Grunnen

extra: kroepoek, pindasaus, ketjap, sambal

Zet de vulling in gezellige bakjes op tafel, giet je soto over in een mooie soepterrine en het feest kan beginnen.
Iedereen doet vulling naar keuze in zijn soepbord en overgiet het met geurige bouillon.
Zelf vind ik pindasaus er lekker in, wordt het een beetje Surinaamse pindasoep.
Schijnt ook goed te zijn tegen griepverschijnselen (snif, snuf) zoals alle kippensoep.

Oet Grunnen.

Weer een beetje stil in blogland.
Zoveel andere dingen te doen, waaronder 2 collectes te lopen.
Normaal doe ik alleen de Nierstichting, maar dit jaar was ik door een klant ge(s)trickt om ook voor het fonds Geestelijk gehandicapten te collecteren.
Eenmalige actie, 2 weken achter elkaar lopen is toch echt teveel vh goede, zeker in combinatie met allemaal ouderavonden. Geen maximale opbrengst vrees ik.
Qua eten was het daardoor ook een beetje simpel en gemakkelijk, niets culinairs te vermelden. Of alleen mislukte dingen.
Wel heb ik lekker gebakken, o.a. een soort herfstige pruimenplaatkoek voor 1 vd steiger-buurmannen. Later meer.

Een deel van mijn ouders tuin is moestuin.
Ze zijn maar met z'n 2'en maar ze planten alsof ze een heel dorp te eten moeten geven. Waar ik dan af en toe van profiteer.
Lekker rabarber, lavas, sperzieboontjes en de laatste keer 'dikke bonen'.
Dit is de Groningse benaming voor spekbonen, een soort extreem lange sperziebonen.
Iets vleziger, intenser en een tintje zoeter, met grotere boontjes. Oogst laat Aug. Sept, ze kunnen ook paars zijn.
Veelal regionale kost in Noord-NL en Duitsland.
Als ze al verkrijgbaar zijn in de (Natuur)winkel zijn ze vrij prijzig, ideaal dus voor eigen kweek. Tegenwoordig zijn bijna alle soorten draadvrij (niet stokkig op z'n Grunn's)
Je kunt ze gewoon kort gekookt gebruiken als sperzieboon, maar de traditionele Groningse manier is lang koken met gerookte spek.
Je eet het niet als groente, maar als hoofdmaaltijd. Gewoon een heel bord vol bonen! Jammie. (mijn husband en some kids lusten het ook!)
Goed voedsel om collecte op te lopen! Tip voor het KWF?

Dikke bonen

200 gr boontjes p.p?
stuk gerookte spek met zwoerd/spekblokjes (had ik)

Ontpunt de boontjes en breek/snij ze in stukken van ongv. 10 cm.
Zet op met wat water en het spek en breng aan de kook.
Laat ongv. 25-30 min. garen tot de spek uit elkaar valt en de boontjes lekker zacht zijn.
Water afgieten en omscheppen met een klontje boter en veel nootmuskaat.

  
Voor de liefhebber, een lofzang op Grunnen:

http://www.wimscherpenisse.nl/grunnen.htm 
http://www.wimscherpenisse.nl/grunnen.mp3

Gemakkelijke vrijdag.

Een tijdje terug ging mijn man voor zijn werk weer eens naar China.
Omdat het in zijn tak van sport ook echt wel minder gaat denkt hij steeds dat het wel eens de laatste keer kan zijn!
Deze keer nam hij daarom maar eens het goede fototoestel mee (mag nooit te lang want dan kan ik niks fotograferen).
Hij heeft ook een goed oog voor mooie plaatjes, van mensen, gebouwen en zeker eten (voor mij)
De afgelopen jaren heeft hij echt hele mooie foto's gemaakt, hij reist vaak naar minder toeristische/ongeschonden gebieden, rural China.
Soms is het echt een reis terug in de tijd, oude vrouwtjes op sloffen stenen aan het sjouwen, middeleeuwse werkomstandigheden. Veiligheidsvoorschriften lijken niet te bestaan.

Door het reizen had hij deze keer niet zoveel tijd en veel plaatjes kent hij ondertussen natuurlijk al wel maar ik wil toch even een vleugje China delen!

doerian in de supermarkt, lekker stinken!

Chinese Albert Heijn?

hier had hij best iets van mee mogen nemen!

straatvoedsel



kraampje langs de weg



jammieeee! Peking duck

Deze foto's zijn allemaal vrij gelikt, ik zal nog eens wat oude foto's opsnorren. Meer het ongerepte, pure, plattelands China.                                                                                                                    



De zomer op tafel!

Ik heb de afgelopen tijd best wel veel over familiezaken geschreven, kwam natuurlijk door de zomervakantie etc.., maar dit is uiteindelijk wel een 'culinair blog' !
Tijd voor een recept!

De zomer is nu toch echt wel voorbij. (hoewel er dit weekend aardig weer voorspeld wordt, bij ons kwam het woord BBQ al weer langs)
Omdat ik er nog lang niet/nooit klaar mee ben zoek ik de zon maar in het zomers koken.
Net doen alsof je de regen buiten niet ziet....

Een tijdje terug zag ik bij onze DEEN (supermarkt) allemaal kleine tomaatjes liggen, diverse kleuren en smaken.
Daar moest ik natuurlijk iets mee.
Ik zag een rustieke zonnige ovenschotel voor mij, met allemaal lekkere dingen.
Simpel en gemakkelijk.
Als basis nam ik een zak diepgevroren kabeljauwfilet. Minder smaakvol dan de verse, maar prima voor doordeweeks.
Daar gooide ik allemaal lekkere groenten, de tomaatjes, kruiden en wat zomerse alcohol bij.
Het rook heerlijk, maar toen het klaar was smaakte tot mijn grote teleurstelling het kookvocht een beetje bitter.
Waren het de tomaatjes, de rozemarijn, de citroenpartjes of de rosé?
Ik denk zelf het laatste, ik heb er al wel eens eerder negatieve kookervaringen mee gehad, misschien was het ook wel een chemische reactie onderling.
Voor de zekerheid dus maar witte wijn de volgende keer.
Gelukkig kon ik er met wat andere smaakjes toch nog een feestelijk sausje van maken.
Lekker met gekookte boontjes/worteltjes en een beetje tagliatelle.
De zomer op tafel.

Viscasserol
 
1 zak diepgevroren kabeljauw (600-700 gr)
2 handen cherrytomaatjes of 3 grote tomaten
1 ui, gesnipperd
1 à 2 stengels bleekselderij, in boogjes
1 rode paprika, in blokjes
3 à 4 knoflooktenen, in schil, gekneusd
grote hand peterselie, fijn gesneden
(grote tl rozemarijn) of weglaten
2 tl oregano
2 tl dille
1 glas rosé/witte wijn
1 citroen in stukken
zout/peper
paar vlokjes boter (10-20 gr)

saus:
afgegoten visvocht, 200 ml?
1-2 el (afh. van hoeveelheid vocht) bloem met wat olijfolie, dik papje
scheut slagroom
1 à 2 tl mosterd
enkele blokjes boter
zout/peper
evt was droge sherry/Pernod/meer witte wijn/visbouillon

Verwarm de oven op 200C.
Spoel met lauwwarm water het ijs vd vis.
Verspreid alle ingrediënten over de bodem van een grote ovenschaal.  Stoof/rooster tot de vis gaar is en de groenten beetgaar. (20 min?) Check af en toe het vocht, voeg evt. een beetje water toe.
Evt. afdekken met aluminiumfolie.

Als alles gaar is giet je het stoofvocht voorzichtig in een steelpannetje. Breng aan de kook, roer er het bloem/oliepapje door (soort beurre manié). Blijf roeren tot lichtgebonden saus, 5 min. pruttelen.
Misschien verdunnen met sherry/wijn/bouillon.
Maak op smaak met de slagroom, mosterd, zout en peper en een paar vlokjes boter.
Serveer bij de vis.

Toen ik de inhoud van de zak vis opzocht kwam ik op de mooie site van Queens terecht.
Allemaal duurzaam gevangen diepvriesvis.
Met leuke digitale receptenboekjes voor diverse vissoorten, bewaar en hygiëne-tips, productinfo en af en toe een leuke wedstrijd. (BBQ-actie jammer genoeg net 3 dagen geleden gesloten), nu kun je geloof ik een gevulde diepvries winnen!

Het programma 'Keuringsdienst v Waarde' heeft in een aflevering aandacht besteed aan de diepvries-sushi van Queens.
Deze in Duitsland vervaardigde sushi kwam als beste uit een test van Radar (ik kon het trouwens niet vinden, wel de naam Josushi), vers is nog lekkerder maar deze is prima voor doordeweeks! (+- 4.50 E)
Heel leuk en informatief programma waarin ook een bezoek gebracht wordt aan de Duitse fabriek zodat je het hele verwerkingsproces kunt volgen.
Te koop bij diverse supermarkten, ik ga het zeker binnenkort eens proberen.

http://keuringsdienstvanwaarde.kro.nl/seizoenen/2013/afleveringen/02-05-2013 Deel 1
http://keuringsdienstvanwaarde.kro.nl/seizoenen/2013/afleveringen/23-05-2013 Deel 2 fabriekbezoek va 15.28 min.

PS. Dit is persoonlijke interesse en geen reclame!

Happily ever after...

Een tijdje terug waren mijn schoonouders 50 jaar getrouwd.
Wij, als (aangetrouwde) kids, sprongen al ruim vt voren in de feeststand.
Er werd laat in het voorjaar een BBQ georganiseerd om eens goed te brainstormen. 
Onder genot/dankzij lekker eten/drinken werden de ideeën steeds fantasierijker en grootser.
Minimaal overleg met de feestvarkens bracht echter aan het licht dat ze het graag gewoon thuis wilden vieren, niks over de grens en niks groots.
Back to basics dus.

Iedereen droeg een puzzelstukje aan voor het uiteindelijke plan van aanpak.
Het feest begon op vrijdagavond met een gezellig partijtje disco-bowlen, leuk voor kids en volwassenen. Het bruidspaar werd thuis opgehaald met een lelijk eend,( sentimental journey), na afloop was er thuis een after-borrel.
Op zaterdag (de trouwdag) verzorgden de vrouwelijk kleinkids (7-16) een gezellige brunch.
Omdat wij aan het gezamenlijke cadeau wilden werken moesten opa & oma op stap met de jongste koters, naar sprookjes/speelpark Zuidlaren.

Oma was niet zo blij met mij (bedenker vd bestemming), ze heeft doodsangsten uitgestaan met de kleinste banjer (3 jaar) die steeds vd hoogste glijbaan wilde.

Wij zaten ook niet stil, er werd gemozaiekt, verrassingen geknutseld, speeches geoefend, optredens gerepeteerd en ik werkte aan de bruidstaart.



's Avond werden wij door het bruidspaar getrakteerd op een heerlijk feestdiner in een restaurant in de buurt v Assen.
Met speeches, PowerPoint-presentaties, optreden en het kapot slaan van een geknutseld pinata-bruidspaar (om wat huwelijkstress te ontladen) was het een vrolijke boel.
Na een korte nacht volgde wederom een prima brunch (nu verzorgd door de kleinzonen!)

Toen volgde de onthulling van onze cadeau's.
In de aanloop naar het feest hadden we een family-only facebookpagina in het leven geroepen en gevuld met momentopnames van een ieder.
Soort familie-dagboek, extra leuk omdat we best verspreid wonen. (wordt nog steeds aangevuld)
En toen het 'grote' cadeau, een lange eettafel voor buiten!
Door ons versierd met een mozaiektableau van 2 pauwen waarbij in de veren fototegels van elk familielid waren verwerkt! (mijn schoonouders hadden ooit pauwen). 
Fantastisch eindresultaat, mooi en origineel. (veel creatieve geesten)
Voor de weerbestendigheid komt er nog een glazen plaat op.

(mijn schoonmoeder houdt van privacy)

Na veel ooh's en aah's was het tijd voor taart, de door mij gefabriceerde bruidstaart.
Hoewel het bruidspaar zich geen taart herinnerde hoorde dat er voor mij toch echt bij.
Dit bedacht ik natuurlijk pas een paar dagen vt voren, beetje onhandig.
Weinig tijd voor het aanschaffen van een caketopper en standaard.
Om iedereen ter wille te zijn had ik 3 verschillende taarten gebakken, onderop een Hollandse appeltaart, middenop een cake met aardbeienkwark, mascarpone en zomerfruit en bovenop 'la piece de resistence': een met chocoladeroom gevulde cake, versierd met vlokken, ganache en een eetbare trouwfoto.

met handgemaakte madeliefjes v fondant

de binnenkant

 

Ja,  echt, de  trouwfoto uitgevoerd in een soort fondant!Te bestellen bij diverse websites, de mijne kwam van 'deleukstetaarten'prints.nl'. (kost ongv. E 6.50)

Omdat ik de taart als verrassing wilde houden, moest ik alles in het geniep doen. Op m'n knieën voor een bed slagroom kloppen etc.
Het opbouwen van de taart kostte bloed, zweet en bijna tranen. Haal maar eens een middelgat uit een gebakken appeltaart, leermomentje! (volgende keer taart bakken met bakring in het midden?)
Maar hij was mooi, en lekker volgens de kenners, zelf was ik natuurlijk niet geheel tevreden. Kon strakker.

We sloten het feest af met een lekkere BBQ, op naar de 60 jaar!

gevulde paprika

niet 's werelds beste foto.....

Ik bèn inderdaad naar het strand gegaan, niet op de fantastisch mooie donderdag want toen ging ik uit plichtsbesef verven, maar wel op de vrijdagmiddag. (met dicht geknepen ogen langs de rozenbottels)
Natuurlijk was het toen bewolkt, eindigde zelfs met wat donder, maar het was nog steeds een heerlijk momentje voor mijzelf.
Mèt een roseetje en een pistoletje tonijnsalade. 
Net voor de 1e regendruppels was ik weer thuis.
Later brak het echter weer helemaal open en konden we zelfs nog lekker in het zonnetje buiten eten, gevulde paprika's.

Ik had op de markt heel veel paprika's gekocht, bedoeld om potten paprikasaus te maken.
Door al dat geverf kwam daar echter niets van dus nu was het tijd voor plan B.
Normaal gesproken vul ik ze met gehakt, ui, champignons, rozemarijn, tijm en gembersiroop, beetje zoet/hartig, maar nu was ik weer op mijn restjestour.
Vind ik altijd leuk, net als in een kookwedstrijd: "maak een gerecht met de volgende ingrediënten".
Ik moet zeggen, prima geslaagd experiment. Bij een deel van mijn kids zijn gevulde paprika's echt niet favoriet, er werd dus aanvankelijk gezucht en gesteund, maar uiteindelijk ging het schoon op!

Zonnig gevulde paprika's (6 personen)

2 kipfilets, in kleine blokjes
1 rode paprika, in blokjes
1 ui, gesnipperd
paar plakjes spek, ham of bacon in snippers
1/2 doosje champignons, in plakjes
1/2 rode peper, gesnipperd
1 stengel bleekselderij
snufje chilipoeder
2 tl dille
2 teentjes knoflook, geperst
1/2 bosje verse peterselie, stengels ook
2 el verse munt, gesnipperd
paar steeltjes van verse koriander
grote hand snijbonen, gesnipperd in 4kantjes
1/2 bouillonblokje, kip
1/2 blokje feta, 100 gr?
1 à 2 el slagroom
plakjes geschaafde belegen kaas
5 à 6 groene paprika's
evt  zout/peper/komijnpoeder

Zet een grote pan met water op voor de rijst.
Snij de paprika's doormidden en verwijder de zaadlijsten.
Als het water kookt laat je de paprika's 10 min. mee koken (tot iets zacht). Uit laten lekken en de rijst alsnog koken.
Verwarm de oven op 200 C.
Bak de ui en het spek aan. Voeg de paprika, bleekselderij, champignons, rode peper, chilipoeder, knoflook, peterselie, munt en steeltjes koriander toe. Roerbak tot een beetje gaar.
Vervolgens de stukjes kip en de gesnipperde snijbonen er door mengen, met het 1/2e bouillonblokje en wat water 10 min. sudderen.tot de kip gaar is.
Verkruimel de feta er boven en laat dit met het scheutje slagroom smelten in de saus.
Maak op smaak af met extra zout/peper, komijnpoeder en verse peterselie.
Leg de paprikahelften in een braadslede  en verdeel het kipmengsel erover. Dek af met plakjes kaas.
Giet wat bouillon/stoofvocht op de bodem en laat de paprika's lekker gaar worden en de kaas smelten
(10-15 min?). Lekker bij de rijst. Eet smakelijk!

Tast toe, maar prikken is misschien nu niet de handigste manier !!!!