Ciao a tutti

Dit gaat een hele lange blogpost worden! We zijn weer thuis na een hele fijne vakantie. Ik weet bijna niet waar ik moet beginnen, in 2 weken maak je best veel mee! In ons 1e huis zaten we helemaal buiten bereik van alle internet/telefoon dus bloggen was geen optie. Gaf ook best wel rust dus de 2e week heb ik het maar voortgezet. 2 weken geïsoleerd van wereldnieuws betekent wel dat wij nu alle oude kranten aan het lezen zijn en mijn man alle 'Mart Smeets-en'aan het kijken is op 'Uitzending gemist'. Nou, daar had ik niet veel aan gemist, ik ben niet zo'n sportfan.

vakantie!!!

Hoe was Toscane? HEET, HEET, HEET!!!!!!! Ik heb mij voorgenomen nooit meer juli/aug naar Italië te gaan. Het was elke dag 35-40 C. 's nachts misschien afgekoeld tot 25 C. Te warm om ook maar iets te doen, veel gelezen dus, zeker 5 Engelstalige (anders ga ik te snel) flutromans.
We hadden een fijn, very basic boerenhuis, met lekker dikke muren zodat het in huis wel OK bleef. Iedere avond te laat naar bed, iedere ochtend te laat eruit.
Alles in harmonie. De kids kunnen altijd goed met elkaar over weg en hebben ontzettend veel spelletjes gedaan, gezwommen en aangerommeld.
Wij brachten onze tijd lummelend, lezend, kokend en wijn proevend door.
2x hebben we ons bij elkaar geraapt en een uitstapje gemaakt. 1x met de trein naar Florence (30 km). Mooie Duomo en fijne marktjes. (leuk geel linnen rokje gescoord, ultieme zomerdracht).

Ons 2e uitstapje was naar La Viallla. Ik had mij hier iets teveel op verheugd. Het viel mij tegen. We hadden een Nederlandstalige rondleiding van een erg enthousiaste Belgische, maar het maakte allemaal een vrij industriële indruk. Allemaal transportbanden waar pastasaus ingepakt werd. Verder was er niet veel te zien, koekjes werden die dag niet gebakken, de schaapskudde stond heel ver weg en kaas werd alleen heel 's ochtends vroeg gemaakt ivm de warmte. Na een bezoek aan hun nieuwste wijnkelder (met proeverijtje van onrijpe wijn) was het tijd voor onze geboekte simpele lunch. In de tuin van het zeer afgelegen gelokaliseerd museumpje (hoef je echt niet naar toe) hebben we heerlijk gegeten en gedronken. Wel misten we enige toelichting over de gebruikte producten, wat wij een commercieel gemiste kans vonden. Proeven doet kopen, toch?
Voor een uitgebreidere lunch kon je aanschuiven aan lange tafels en dat zag er heel gezellig uit (wel vooruit reserveren). Ook waren er her en der kleine zitjes waar je iets kon eten. Zag er allemaal heel Toscaans uit. Uiteindelijk scoorden we olijfolie en wijn en skipten Siena. De kids wilden naar het zwembad.

Het zwembad was een groot succes. Centraal gelegen op het terrein, maar voor ons zeker 1 km lopen (steil omhoog). De kids vertrokken dan ook echt alsof ze op expeditie gingen en zagen we ze pas weer als wij ook om een uurtje of 5 nog even kwamen zonnen.



'onze' varkens voeren

Ons landgoed was ook een werkend boerenbedrijf, naast druiventeelt voor de Pominowijn liepen er ook heel speciale varkens rond: de zwart-witte Sinta Senese. Vooral bekend vanwege de goede smaak (van het vlees dan) omdat ze zelf hun kostje bij elkaar scharrelen en lekker in de modder kunnen wroeten. Naast ons huis liep zo'n stel rond, afgeschermd van ons door een hek. De kinderen vonden het natuurlijk erg leuk ze etensrestjes te voeren, vooral aan de biggetjes!

Wilde Westen

Ook liep er een kudde paarden vrij rond. De 1e avond hadden we een bijna mystieke ontmoeting met hen. We zaten op ons terras lekker van ons wijntje te genieten toen we donker getrappel hoorden. Voor we het wisten kwam er een kudde paarden naar beneden gedenderd, recht op ons af. Net voor het huis bogen ze gelukkig af naar links en hebben vervolgens een uurtje achter het huis gestaan. Daarna draafden ze onder het terras langs naar lager gelegen weiden. Heel apart. Ik was er van overtuigd dat dit elke avond op hetzelfde tijdstip zou plaats vinden, maar dat was niet waar. Wel hebben we ze bijna elke nacht een keertje langs horen komen. Heel bijzonder!

Bijna iedere avond hebben we zelf gekookt, vinden we allemaal leuk. Eerst op expeditie naar de supermarkt (van ons huis via kronkelend onverhard pad  omhoog tot centrale deel en daarna nog 20 min. haarspeldbochten afdalen). We dachten dus minstens 2 dagen vooruit.
We hielden het altijd in Italiaanse sferen: oa bruschetta's, paddestoelenrisotto, spaghetti carbonara, saltimbocca, cantuccini, zelf verzonnen ricottataart en natuurlijk PIZZA!!!
Dit laatste was natuurlijk het culinaire hoogtepunt vd vakantie, helemaal door de kids gemaakt.

We wisten dat we een houtoven hadden, maar vonden het er toch wel erg onbruikbaar/aangetast uitzien. De kids (vooral de jongens) hielden echter vol, ze waren op een missie, er moest pizza gebakken worden. Het werd hun ding. Ze hebben zelf takken gesprokkeld, deeg gemaakt, bestellingen opgenomen (fantasienamen bedacht), alle ingrediënten gesneden en vervolgens fantastische pizza gebakken. Zo zie je maar weer, afgestompte cynische volwassenen.

Ik heb mijn steentje bijgedragen met de cantuccini (te groot succes voor een foto) en de ricottataart. Het was wel een beetje natte vinger werk, we hadden geen weegschaal en maatbeker. Het ultieme koken, op gevoel en inschatting. Gelukkig beide keren een succes, ga ik zeker thuis nogmaals doen, nu wel met hulpmiddelen, kijken of het net zo goed gaat.
Jammer genoeg was de week snel om en moesten we afscheid nemen van elkaar. De anderen gingen naar huis en wij trokken verder naar ons 2e huis.
Het was weer geweldig geweest, misschien iets te afgelegen maar prima voor ons weekje.

Ons 2e huis was een jaren 60 villa, uitermate sfeervol en verzorgd ingericht met grote tuin. Aardige Florentijnse eigenaren die ook nog een woordje Engels spraken (is echt uitzondering). Het weer was iets aangenamer, maar we hadden een ander groot probleem: muggen!!!!
De 1e avond waren we ons daar niet helemaal bewust van en zijn levend opgegeten. Toen begrepen we ook alle horren voor ramen/deuren en de klamboe's boven de bedden. Desondanks volgden vele onaangename slaaparme nachten. (Ook mede dankzij de kerkklokken achter ons huis.)
Nu houden muggen van mij en ik reageer redelijk allergisch. Op een gegeven moment had ik zoveel opgezette stijve plekken (ø 15 cm) op mijn benen dat het voelde of ze ingezwachteld waren. In een farmacie heb ik maar gewoon mijn rok een stukje opgetild en was snel een cortison-zalfje rijker. Dit hielp enigszins, als ik maar direct smeerde op een nieuwe beet.

olijven schieten!!!

Deze week hebben we iets cultureler gedaan met bezoekjes aan Pisa, Siena en het strand. (mooi strand trouwens bij Follonica)
Waarschijnlijk ben ik een grote zeur, maar echt heerlijk gegeten heb ik nergens tijdens deze vakantie. Waarschijnlijk net niet de goede tentjes gehad, vaak te toeristische plekken of lag mijn verwachting verkeerd. Als je een leuke plek zocht zag je die nergens en later struikelde je er over. De omgeving was trouwens spectaculair met wijnranken, olijfboomgaarden en rustieke stenen huizen. Hoewel ik zo'n huisje natuurlijk graag had willen hebben ben ik toch echt wel een verstokte Frankrijk-fan. Dichterbij, vaak minder warm en ik kan de mensen tenminste verstaan of de krant lezen! Dat mis ik wel op vakantie, non-communicatie met je omgeving. Dat is natuurlijk oplosbaar door Italiaans te leren, maar ik ben happy met mijn Frans. 

Birthday boy

De laatste dag was onze jongste, Antal, jarig. Vakantietraditie. 11 jaar. Beetje karige verjaardag, weinig kadootjes, taart als ontbijt daarna op zoek naar een leuk lunchadres (moeilijk) en speels zwembad (onmogelijk). Later bleek dat we gewoon naar een camping hadden moeten gaan.


We besloten die avond al naar huis te gaan ivm het verkeer en omdat 's nachts rijden goed bevallen was. Met een tussenstop bij de Mc Donalds (ook traditie) hebben we aan 1 stuk doorgereden (op tankpauzes na, ik reed maar een uurtje). Beetje onverantwoord misschien, maar het ging perfect en voorspoedig.
Het was fijn om weer thuis te zijn, waar het nog steeds schoon en opgeruimd was. Lekker boodschappen gedaan. Die avond zelfs hutspot gegeten, iedereen was de pasta/pizza een beetje zat. Burgerlijk he?
Home sweet home!

Toscaans landschap

gesprokkeld ovenhout

zó te koop in elke supermarkt

bijna kunst

jammer genoeg waren de vijgen nog niet rijp!

Arrivederci !!!!!!

Morgen is het eindelijk zover: we gaan naar Toscane!
Langzaam kwam de datum dichterbij en nu is het nog maar 1 nachtje slapen.
Ik had mij echt voorgenomen een nette blog te schrijven met foto's en recept, maar dat gaat het echt niet meer worden, ♫ nog zoveel te doen ♫......
Ik ben al dagen/weken aan het voorbereiden want terwijl wij weg zijn komt mijn broer met gezin in ons huis. Dit betekent voor mij poetsen/poetsen/poetsen!
Ik hoop dat mijn schoonzus dit niet leest want ze heeft echt gezegd dat ik niets hoefde te doen en zó durft ze nooit meer een uitnodiging aan te nemen, maar je wilt niet weten wat ik allemaal gepoetst heb.
Normaal, als wij visite krijgen, ruimen wij natuurlijk ook op, maar nu komen ze in het hele huis! Ik kan nergens mijn troep verstoppen.
Toch is het ook wel goed, we hebben allemaal kleine achterstallige karweitjes afgemaakt, gordijntje hier, nieuw lampje daar, we hebben zelfs na jaren tobben een nieuw bed gekocht! Zo'n grote actie 1x per jaar kan geen kwaad, misschien moet ik volgend jaar maar meedoen met een huizenruil, wel internationaal natuurlijk, Hawaii of zo!
Het vervelende van poetsen (nu vind ik dat altijd vervelend, ik ben sowieso een slechte huisvrouw) is ook dat het geen zin heeft om weken vt voren te beginnen want de volgende dag is het weer vies met 4 kids. Dus heb ik alles pas ècht gisteren en vandaag ,met morgen het laatste restje.
Ook heb ik ongeveer bijna alle in huis aanwezige kleren gewassen en gestreken (het mooie weer kwam als geroepen anders had ik nooit 3 wassen op een dag droog gekregen)
Mijn actielijstje is bijna helemaal afgestreept, maar zelf heb ik nog geen hemd ingepakt (24.00 uur), of kookboeken, of scherpe mesjes (moeten echt mee!).
Gelukkig pakken de kids zelf in (ik doe een na-check), we mogen van papaaa ongeveer maar 2 t-shirts p.p mee dus bij de dames zal ik misschien wat moeten gaan skippen.
De target is 10.00 uur (met waarschijnlijk diverse Drentse kwartiertjes). De auto zal goed vol zitten met 6 man en bagage, gelukkig hoeft er geen tent/slaapspullen mee.
We gaan in 1x rijden met meerdere lange rustpauzes. Als we 's nachts rijden kunnen de kids tenminste nog een deel vd 16 uur slapen! Ik zal ook stukjes rijden, maar niet in Italië, ik hou van gedisciplineerde weggebruikers.
Ik weet niet of ik kans/tijd heb om te bloggen, hoewel de inspiratie natuurlijk voor het opscheppen zal zijn. Aangezien de kids alleen minimaal mogen nintendo'en en mobielen, kan ik natuurlijk niet uitgebreid gaan zitten computeren (en misschien hebben we niet eens internet-bereik in ons afgelegen oord)
We zullen zien, ik wou dat we er al waren!!!!!!

Arrivederci

Laatste schooldag!!!!!!!

Vandaag is een speciale dag, het is namelijk de laatste schooldag!!!!
Van Antal tenminste, de rest heeft al vakantie (beetje sneu voor Antal).
Hij kan niet wachten, hij verveelt zich al weken (of het hele jaar?) en heeft erg veel zin in de vakantie. 6 weken NIETS doen.

onze 'diva'

Afgelopen woensdag heeft Sacha haar eindmusical gehad. Het was een groot succes en Sacha was een echte ster, ze moest een heel liedje solo zingen!
Ik wist daar niets van en het was een grote verrassing. Ze zong geweldig, als ik niet zag dat zij het was had ik haar stem niet herkend. Normaal is Ilja bij ons de zangeres, tot vervelens toe (kun je dat niet op je kamer doen?), maar Sas was zeker niet minder, verborgen talent. (van wie zouden ze het hebben? Waarschijnlijk niet van mij want iedereen rent altijd hard weg terwijl ik het zelf altijd prima vond klinken)
Gistermiddag heeft ze met vriendinnetjes het begin vd vakantie gevierd met een High tea, lekker snoepen is altijd leuk.

Gisteravond bedacht ik opeens dat Antal helemaal geen kadootje voor de juf had. Normaal gesproken bak ik altijd een courgettecake, maar ik had er helemaal niet meer aangedacht.
Nu wilde ik al een hele tijd iets bakken met de rode aalbessen van mijn ouders en besloot een rabarberrecept om te toveren in een bessenrecept.
Officieel had je jam nodig dus heb ik de bessen opgekookt met wat suiker en vervolgens aangebonden met een beetje maizena. Het werd een heerlijke dikke jammige saus. Vast ook geweldig bij geroosterd vlees. Niet zo zuur als losse bessen, maar nog steeds fris.

Het recept was geschreven met Amerikaanse maten, cups en botersticks, het kostte weer enige tijd om deze naar grammen te vertalen. Ook gebruikte ik maar de helft wat snel tot verwarring leidt.
Lees ik vanochtend nog eens goed en zie dat de inspiratie van een ander blog komt waar ze gewoon grammen gebruiken!!!!! Het was namelijk een recept van Nigella Lawson, dom dom dom. Had veel tijd gescheeld.
De koek is niet zo hoog geworden als het voorbeeld, maar de smaak ik prima. Soort gevulde koek met jam. Had iets minder zoet gekund, maar dat was een gok ivm de zure jam.
We hebben een mooi stuk ingepakt voor de juf zodat ze 'lekker' vakantie kan vieren.

aalbessen bakewell slice (20x20 cm)

bodem
150 gr bloem
50gr poedersuiker
snufje zout
150 gr harde boter (1/2 roomboter, 1/2 margarine?)

frangipane
75 gr amandelmeel
75 gr kristalsuiker
75 gr boter, zacht, beetje gesmolten, niet vloeibaar
2 eieren
1 tl vanille-extract
1 el melk
2 kleine handen amandelschaafsel

'jam'
ongv. 500 gr ongeriste rode aalbessen
paar el kristalsuiker
3 el maizena
scheutje water

alternatief: potje framboos-rodebessenjam 250 gr (Ekoland, Natuurwinkel)

Verwarm de oven op 175 C.
Ris de aalbessen. Doe ze met de suiker in een steelpannetje en verwarm tot een brij.
Meng het water met de maizena tot een papje en giet al roerend bij de aalbessen.
Laat op laag vuur even pruttelen en zet dan uit.

Meng de poedersuiker met de bloem. Voeg zout en boter toe en wrijf snel tot kruimels (kan heel goed in keukenmachine op pulse-stand). Raspen op een grove kaasrasp werkt voor mij altijd goed. Niet dóórkneden, maar kort en krachtig.
Druk de kruimels tot een bodem in de vorm van 20x0 cm (waar bakpapier in zit, randen met boter ingesmeerd). Waarschijnlijk 0.5-0.8 mm dikte. Bak 15 min tot goudbruin. Laat iets afkoelen (10 min?)

Maak ondertussen de frangipane door de boter en suiker met de mixer tot creme te roeren.
Voeg de eieren, amandelmeel, melk en de vanille-extract toe., mix tot soort dik beslag.
Smeer de jam uit tot een leuk laagje, soort dik boterhambeleg.
Strijk de frangipane glad uit over de jamlaag. Eerst in soort grote klodders, dan losjes uitstrijken. Niet teveel mengen met de jamlaag.
Verdeel dan de amandelschaafsel over de top en zet nog voor de laatste keer voor 25-35-40 min. in de oven. (afh van je oven, voor mij is 35 genoeg) Let goed op de bovenkant, amandelen verbranden snel.

Laat echt afkoelen en snij dan in blokken of repen. De taart is redelijk machtig dus maak ze niet te groot.
Voor grote plaattaart, recept 2x van alles of zelfs 2.5x

inspiratie: 'the baked been' en Technicolor kitchen (veel lekkere recepten), maar oorspronkelijk uit 'Feest' van Nigella Lawson. 


Deze bodem heb ik ook gebruikt voor een plaatkoek (20x30) in combi met laagje dadel/abrikoos/notenspijs en chocotruffel bovenlaag. Alle recepten 2x. Baktijd ongv. 30 min.. Bodem checken op gaarheid door na het bakken de taart evt. om te keren en weer in de oven te plaatsen (10 min?)

Mooi weer afdwingen.

't Is natuurlijk niets met het weer de laatste dagen. Regen, regen, regen. Soms is het 's ochtends nog mooi, maar begint het 's middags, of andersom.
In de winkel komen veel campinggasten, altijd sneu te zien hoe ze verregend zijn.

schuurtje 'oude look'

Zelf had ik een mini-drama met het verven van een kozijntje.
Wij hebben een leuk schuurtje achter in de tuin met een heel oud verweerd kozijntje, wij noemden het ons Provençaals raampje. De laatste tijd werd het echter te erg, al het glas was verzakt en 1 raampje was er zelfs uitgevallen.
Mijn handige vader heeft kortgeleden dus voor ons een heel mooi nieuw kozijn getimmerd,
zag er super-professioneel uit.
't Moest alleen nog afgeverfd worden.
Nou kan ik dat heel goed, afgelopen 5 jaar hebben we in huis en buitenom alles kaalgestript en opnieuw geverfd. Veel meters gemaakt dus, veel kwasten verloren door slordige bewaartechnieken.
Afgelopen donderdag was het 's ochtends regenachtig, maar voor 's middags was droog weer voorspeld. Toen al om 11 uur het zonnetje scheen besloot ik er met tegenzin voor te gaan, gesteund door Buienradar.
Je raad het al, ik was nèt klaar (na 2 uur afplakken/verven) en toen begon het te spetteren.  Nog geen echt drama, maar even later was het gewoon een hoosbui. Zonde van mijn noeste arbeid. Toen de regen ophield heb ik nog geprobeerd de druppels met een föhn weg te blazen, maar dat mislukte.
De volgende dag was de verf droog, met regendruppel structuur!
Binnenkort dus maar weer opschuren en opnieuw verven, 't moet perfect glad zijn.

Misschien helpt het als we de regen negeren, gewoon doen of het hoogzomer is?
Deze Griekse aardappelsalade zou zeker een goed idee zijn.
Lekker fris door de groene kruiden en de yoghurt. Verkoelend voor al de warme zomeravonden die ons nog te wachten staan.

tzatziki-aardappelsalade

1,5-2 kg vaste aardappelen, krieltjes?
1 3/4 koffiemokken Griekse yoghurt
1/4 mok zure room
2 el citroensap
1 el witte wijnazijn
1 komkommer, ongeschild maar wel zonder zaad
1 el verse dille, fijn gesneden
paar blaadjes munt
paar plukjes peterselie, fijngesnipperd
1 uitgeperste knoflookteen
1 tl zout
vers gemalen zwarte peper

Kook de aardappelen, evt in de schil. Kook tot net gaar. Snij ze in grove stukken en laat ze uitgespreid op een bakplaat afkoelen.
Rasp de komkommer op een grove keukenrasp. Laat het vocht uitlekken in een vergiet, duw af en toe een beetje.
Roer een saus van de overige ingrediënten (behalve de munt) en mix met de uitgeknepen komkommer en de afgekoelde aardappelen. Voeg op het laatst de munt toe. Lekker bij de BBQ, vooral met lamsvlees.

Bron: Smitten Kitchen

Op naar de zomer!

3x = scheepsrecht, toch?

Afgelopen donderdag vierde mijn man zijn verjaardag. Nou zijn wij niet van die goede vierders, maar dit keer had hij bijna zijn hele familie (broers/zus/ouders) uitgenodigd. Op een doordeweekse dag! Niet iedereen kon dus ook komen, maar we waren toch (met ons zelf) met 6 volw. en 7 kinderen.
Omdat de weersvooruitzichten enigszins onzeker waren besloten we niet voor de standaard BBQ te gaan. Het thema werd Grieks met lamsvlees vd grill, Griekse gehaktballetjes met knoflooksaus, tzatziki-aardappelsalade, Griekse salade (choriatiki, tomaat/komkommer/ui/olijven/feta), pesto-pastasalade en gegrilde groentenlasagne. 
Op taartgebied stonden er 3 taarten op stapel: Hollandse appeltaart (favoriet vd kids), mijn yoghurttaart en een (kersen)chocoladetaart. Veel te doen dus, ik had de dag maar vrij genomen. (visite kwam in de namiddag)
De avond vt voren begon ik veel te laat aan het bakken en omdat ik op de appeltaart moest wachten lag ik pas om 01.00 uur in mijn bed!
De bodem van mijn yoghurttaart had ik laten verbranden dus die moest alsnog de volgende dag. (drama 1)
Met frisse moed hervatte ik mijn kook/bakactiviteiten de volgende ochtend om 10.00 uur. Ik heb nonstop doorgewerkt tot 16.00 uur, met een snelle douche was ik net op tijd voor de eerste visite.
Ondertussen was de yoghurttaart definitief geskipped want ik had de 2e bodem laten vallen!!!!!! (drama 2)
Omdat je bij ons ècht vd vloer kunt eten (!?) heb ik de grootste stukken maar gewoon weer opgepakt, vinden de kids nog steeds prima te eten. Mijn man kocht ondertussen maar een taart bij de bakker.

De chocoladetaart liep ook niet helemaal lekker, het was net alsof hij niet helemaal gaar was, het was natuurlijk ook een vreemd recept met water en crème fraîche. Mijn eigen toevoegingen van kirsch en kersen waren waarschijnlijk ook niet behulpzaam. Toch was de testpin echt droog geweest.
Daarom besloot ik maar te doen of het zo hoorde.
Mijn man had nog de goede suggestie om de gevallen koekstukken op de tussenlaag te verkruimelen voor een beetje crunch. (geluk van een ongeluk)
Hazelnootcreme en chocoladeganache maakten de taart af.
Versierd met pecan's en kersen aan een steeltje was het in ieder geval een plaatje.
Alle taarten smaakten gelukkig heerlijk. De (mislukte)chocoladetaart ging door voor truffeltaart (dan mag hij een beetje klef zijn), wel erg machtig.
Ik had natuurlijk veel teveel eten gemaakt, de halve straat had mee kunnen eten. Vooral de groentelasagne viel goed in de smaak. (recept volgt ooit)
Bij de koffie wilde ik nog een stukje taart serveren en liep met de appel-en chocoladetaart naar buiten. Blijk ik toch de ring vd springvorm niet goed vastgemaakt te hebben, ik duw zó de taart door de vorm: een halve appeltaart in het gras. (Drama 3!)
Doodzonde, ook nu maar weer de bovenste stukken gered voor de kids en de rest weggekieperd. Ik was nu echt wel klaar met alle taart.
Gelukkig was er nog wijn.

Toen mijn ouders vrijdag kwamen heb ik met de kruimels alsnog een mini-yoghurttaartje gemaakt. Met nieuw vlees en de restanten vd vorige dag had ik een gemakkelijke kookdag.
Zaterdag heb ik met de kids (mijn man moest op reis) echt de laatste restjes opgegeten. Volgende keer toch maar wat minder maken!

klef schijnt toch lekker te zijn

(kersen)chocoladecake

225 gr boter
100 gr pure chocolade, in stukjes
1,5 dl water
300 gr bloem
2 tl bakpoeder
275 gr bruine basterdsuiker
1,5 dl crème fraîche (of 1,25)
2 losgeklopte eieren
(evt. kleine stukjes kers)
(evt kirsch, scheut)
(evt. hazelnootpasta)
(evt. koekkruimels)

glazuur:
200 gr pure chocolade (kan ook iets minder)
6 el water
3 el room
1 el koude boter

decoratie:
halve pecannoten
kersen met steeltje

Verwarm de oven tot 190C. Vet een springvorm of bakblik ( 33x20 cm) in met boter. Leg bakpapier op de bodem. Doe de boter, het water en de chocolade in een steelpan en laat op zacht vuur tot saus smelten (roeren). Magnetron kan ook.
Meng de bloem, bakpoeder en suiker. Schenk het hete chocolademengsel erbij en roer alles goed door elkaar. Roer dan de crème fraîche en vervolgens de losgeklopte eieren erbij. (voeg nu de evt. kersen en kirsch toe). Doe het beslag in de bakvorm en bak 40-45 min. (kan dus langer)
Laat in de vorm afkoelen en dan compleet koud worden op een taartrooster.
Snij daarna de taart evt. doormidden voor de hazelnootpasta en de koekkruimels).
Smelt voor de glazuur de chocolade/room en water op laag vuur (of magnetron), roer dan de koude boter erdoor en giet het mengsel over de koude taart. Verdeel met een spatel, ook over de zijkanten.
Verdeel de pecannoten en de kersen ter decoratie. Laat de chocolade hard worden in de koelkast. Ruim op tijd weer uit de koelkast halen.
Door het grote temperatuurverschil op onze warme dag kwamen er condensdruppeltjes op de chocolaag, net alsof het zweette, jammer.

De 1e keer dat ik deze taart maakte was als prijs voor een schoolfancyfair. De gelukkige winnaar mocht zelf any taart uitkiezen uit een van mijn bakboekjes.
Hij (was toevallig een vriendje van mijn jongste) koos toen deze taart. Ook toen was ik niet helemaal happy, maar zijn verjaardagsvisite (handige prijs) vond 'm helemaal geweldig. En zo is 't gekomen!

De wereld op z'n kop.

Omdat mijn verjaardags-hightea 's ochtends was 'kon' ik eigenlijk geen alcohol schenken. Niemand zou het drinken (denk ik), not done op de ochtend.
Toch vond ik iets rosé'-igs er wel erg bij passen: zomers, licht en fruitig!
De ideale oplossing zag ik in onze rabarberwijn, 'onze' omdat het in onze woonplaats geoogst en gebotteld wordt.
Rabarber is ook typisch Engels, mooie link naar de hightea.

Het plan was een soort amusehapje van rabarberwijngelei te maken. Ik had een ijsblokjesvorm voor bloemvormige ijsklontjes, nu dus bloemgeleitjes, doorschijnend rose.
Ik zag het helemaal zitten en schafte mij een klein flesje aan.
Eénmaal thuis moest ik natuurlijk wel even voorproeven, hmmm, niet een heel groot succes.
Beetje zoet, beetje zuur, beetje niet lekker. (nou ben ik ook geen rosé/witte wijn fan)
Na wat geexperimenteer had ik mooie roze bloemetjes die alleen nu nòg viezer smaakten (reactie met gelatine?).
Bij de hightea hadden ze dan ook puur een decoratieve functie.

Omdat ik het idee toch wel blogwaardig vond maakte ik de volgende dag nog wat foto's.
Omdat de kleur binnen erg slecht zichtbaar was hield ik het glas voor het raam tegen het daglicht en kreeg een verrassing: de wereld stond op z'n kop.
Omdat de wijn zo licht van kleur was zag je de tuin er doorheen, maar dan op z'n kop! Net als bij de bolle kant van een lepel.
Ik vond het effect zo apart (bijna kunst) dat ik jullie deze foto niet wil onthouden, toch nog een succesje met de rabarberwijn.

De smaak vond ik nu trouwens al aangenamer, leuk als dessertwijn en die bloemetjes ga ik zeker nog een keer maken, maar dan met appel, druiven of perensap, dubbeldrank is ook een idee.
Geitenkaasbloemetjes (wit) zie ik ook wel zitten in een salade, of bietenpureebloemen (donker rood), nog mogelijkheden genoeg!

Officieel geschift !!!!!!!!

grondige inspectie, Sacha links

Ik wist het zelf natuurlijk wel een beetje, maar kon het tot nu aardig verbloemen: eigenlijk ben ik gewoon geschift!
Op kookgebied dan hè.
Nooit kan ik gewoon een recept volgen, eens de gemakkelijke weg kiezen, niet door blijven peuteren en 100 variaties bedenken. Gewoon de feiten/beperkingen accepteren.  Zo ook weer deze week.
Sacha deed op school (groep 8) een Egypte-project. Meester had een heel fantasieverhaal verzonnen over een Egyptische professor die hen nodig had om onderzoek te doen. Oplossingen van puzzels/opdrachten moesten ze zelfs naar de professor emailen (emailadres was anagram van meestersnaam). Heel leuk.
Ter afsluiting van het project werden ouders verzocht Egyptische hapjes te koken. Ik had het eerst naast mij neergelegd (ben een beetje school-moe), maar toen het er naar uitzag dat er niet zoveel hapjes zouden komen, kwam ik toch maar in actie.
Het plan was mini-shoarmabroodjes te maken. Mini-broodjes kopen, kipshoarma zelf maken. Simpel toch?
Zij het dat er geen mini-pitabroodjes meer te koop zijn. Supermarkt in, supermarkt uit, gespeurd op internet, nergens. Wel kwam ik meerdere zoekers tegen (leek wel mini-hype) en ook nog een oud leuk forumonderwerp over gemiste produkten (zo mis ik nog altijd de Nobo sprits met pure chocolade, was er ooit, is gewoon weg). Heel leuk om te lezen. HIER

Nu had ik natuurlijk gewoon iets anders kunnen koken (had ook recept van egyptische saucijzenbroodjes) of normale pita's doormidden kunnen snijden, maar ik MOEST natuurlijk mijn kleine pitabroodjes hebben. Dus maar zelf maken! Genoeg recepten op het net.
Eigenlijk bak ik nooit brood, maar nu was dat geen issue.
Na wat opstartproblemen (broodjes werden meer soort bolletjes) had ik de swung te pakken en rammelde er zeker 40 uit.
Ondertussen de shoarma gemaakt en toen op het nippertje oververhit naar school vertrokken. Geen tijd meer voor een goede foto.

Staat me daar toch een overvolle tafel, het leek wel Kerst. Als ik dat geweten had had ik mijn ochtend anders besteed. Toen er ook nog niet eens veel van gegeten werd wist ik het zeker: compleet geschift.
Waarom moest ik zonodig alles zelf bakken/maken (4 uur ploeteren) voor een schoolaardigheidje?
Too much. Pure uitsloverij.
Om 1/2 vier kwam ik echter terug en toen waren alle pitabroodjes verzwolgen en het restantje shoarma paste in een holle kies.
De een had de ander aangestoken hoorde ik van meester. Zo kwam het toch allemaal weer goed. 
Maar heb ik hier iets van geleerd? Ik betwijfel het!

1e volkoren poging aan het rijzen

 (mini)pitabroodjes

250 gr bloem (pizzabloem 00?)
100 gr fijne griesmeel (smida)
200 ml lauw water
1 tl suiker
1 1/2 tl zout
4 gram gist

Meng het water met de gist en suiker. Laat 10 min. staat tot een bruisend geheel. Meng de meelsoorten en het zout, giet er het gistmengsel bij en roer met een vork tot het 1 massa is. Kneed daarna tot een soepel deeg. Laat 10 min. rijzen onder theedoek.
Rol het deeg uit tot een dunne lap (3 mm. en steek rondjes met een glas/koekjesvorm) laat deze op bakpapier rijzen. Verhit een koekepan met dikke bodem. (officieel in Marokaanse makla) Bestrooi de broodjes met een beetje griesmeel en druk ze met duim en wijsvingel tot platte schoteltjes. Bak zonder boter in de koekepan op laag-medium vuur.  Ongv. 4 min. ene kant en 4 min. andere kant. Evt. blazen voorzichtig platduwen met achterkant lepel. Opensnijden als ze niet meer loeiheet zijn. Lekker vullen!

Ook leuk op kinderfeestje of bij buffet. Diverse lekkere recepten op Marokkaans eten-blog.

creatief met deeg

Kids in de keuken, een leuk idee.
Soms pakt het iets minder uit, laatst ging er 1 afwassen (waarschijnlijk om sporen van wentelteefjes bakken uit te wissen) en gooide toen mijn vlierbessensiroop ook maar weg omdat het leek op kookvocht van de knakworst van eerder op de dag. Was ik niet zo blij mee.
Vaak pakt het ook positief uit, zo kunnen mijn dochters o.a al heerlijke guacamole, pastasalade, fruitsalade, omeletten, taarten en cakes maken (en dus wentelteefjes).
De heren houden het meer bij opeten en assisteren, maar knoeien met deeg vinden ze allemaal leuk.
Met een restantje deeg vd bloemenkoekjes ging Antal met een vriendje aan de slag. Ik verwachtte sterretjes en vierkantjes, maar de heren waren echt aan het kleien geweest: ze hadden 2 gezichten gemaakt, compleet met haren.
Volgens het vriendje leek zijn koekje op zijn opa, dubieus type dus.
Heerlijk die fantasie!
Terwijl de mega-koekjes in de oven stonden ging ik 'even' buurten bij de buuf. Bij terugkomst bleken de koekjes al verslonden, ze waren ook mega-lekker geweest!
Geen foto vh resultaat dus.



decoratie met mega-hagelslag, rechts opa

Mijn man gaat trouwens maandag naar Linz in Oostenrijk, kan ik daarna testen of de originele Linzertorte echt zo lekker is als ik denk.

Zeg het met bloemen !!!!

Ik weet dat niet iedereen mij het in dank af zal nemen, maar ik ben blij dat NL uit de EK is. Ik heb echt een hekel aan voetbal. Er is bij ons thuis geen ontkomen aan, alles moet bekeken worden, voorbeschouwingen, alle vage wedstrijden (nu staat Spanje-Kroatië weer op), natuurlijk 2 op een avond en vanzelfsprekend het eeuwig herkauwen in de nabeschouwingen. We aten zelfs speciaal voetbaleten (frituur en gemaksvoedsel). Ook al doe ik ondertussen andere dingen (heb niet eens de oranje-wedstrijden gekeken) word ik gek van de geluidsoverlast van de wedstrijdgeluiden. Ik wil rust aan mijn oren.
Voor de fan's vind ik het echt wel jammer en ook voor de horeca. Gisteravond wilden ze hier thuis geen meelevende woorden horen, maar tegen deze bloemen zeggen ze vast geen nee!

Zaterdag was mijn lagere school-vriendinnetje jarig, wij kennen elkaar al 37 jaar! We zouden onze verjaardagen vieren met koopzondag-shoppen dus ik wilde niet echt een kadootje meenemen. Op internet was ik al vaker koekjes op een stokje tegen gekomen en besloot een koekjesbloemen-boeket te maken.
Het deeg heb ik een beetje uit de losse pols samengesteld dus het was nog best wel spannend hoe het zou uitpakken. Werd het niet te hard/te zacht/zoet genoeg etc.etc. Ik krijg nog de uitslag vd smaaktest nog.
Als vulling heb ik mijn te stevige bramenjam van vorig jaar gebruikt, stevig is juist handig als vulling.
Bij het uit de oven halen golfde er nog een beetje bramenvocht over een paar koekjes, jammer, maar ook wel 'homemade'.
Met de strikjes en inpakfolie was het net een echt boeket, ze waren om op te eten!
Op de verjaardag was het trouwens erg gezellig, een groepje 40+ dames waarvan ik sommigen niet kende. Dit was totaal geen probleem, we hadden allemaal een beetje dezelfde interesses: ouder worden/kinderen/gezond eten, we konden leuk ervaringen uitwisselen. Amusant om te zien hoe iedereen op dezelfde golflengte zat, alsof je elkaar al jaren kende.

Koekjesbloemen

170 gr zelfrijzend bakmeel
50 gr amandelmeel
120 gr roomboter (even in diepvries)
50 gr suiker
beetje zout
3 gr koekkruiden
1 ei, losgeklopt
paar lepels jam

Lollistokjes, 20 cm (Wilton, kookwinkels)

Rasp de boter tot sliertjes, meng kort met de overige ingrediënten (bewaar een beetje ei) tot een deegbal.
Stop het deeg een 1/2 uurtje in de koelkast.
Verwarm de oven op 175 C.
Rol het uit tot een dunne lap (2 à 3 mm) en steek er vormpjes uit met een gekartelde koekjesvorm.
Steek uit de helft vd koekjes een gaatje met bijv. een dop van een fles. (zoek iets dat de goede verhouding heeft, klokhuissteker is ook een idee, of een marsepeinstekertje). Er bestaan ook speciale linzerkoekjes-setjes.
Leg de bodemkoekjes op een bakplaat met bakpapier. Leg een paar cm vh lollistokje op het koekje en druk licht aan. Doe een ruime klodder jam in het midden en strijk een beetje glad. Dek af met de koekjes met gat. Druk rondom goed aan, rond de jam en vooral bij het stokje. Strijk een beetje bewaard ei op de bovenkant.
Bak de koekjes 15-25 min. tot ze licht bruin en glanzend zijn.
Laat de koekjes compleet afkoelen op de bakplaat. Versier de stokjes evt. met een lintje.

Zeg het met bloemen, goed voor troost of felicitatie! Ook leuk als verjaardagstractatie (kleiner formaat, kortere stokjes), variant mogelijk in ster of hartvorm.

Voorwaarts mars...



Voldaan en trots (Antal in het midden)

Daar zijn we weer!
Het virus is bestreden! Nadat de computer 1 hele week 24/7 heeft staan draaien, 18.5 MILJOEN !!!!!!!! objects heeft gescanned op onvriendelijke bestanden (82 gevonden) konden we eindelijk weer bij de besturing. En niets kwijt geraakt, geen foto's of favorieten.
Halleluja!!!! (nu snel back-uppen)
We waren niet de enige, vandaag melden radio 538 en telegraaf.nl diverse aangiftes bij de politie. Wij hadden niet eens die moeite genomen omdat we op internet al op vele lotgenoten stuitten.

De avond4daagse bloemen, mijn Hollandse trio met de gladiool van school

Wat is er in de tussentijd gebeurd: veel natuurlijk.
Ik doe en deed mee aan de Veggiechallenge, daarover later meer.
The major event was de avond4daagse! Onze jongste 2 liepen mee, 10 km.
Ik weet niet eens of ik dat vol hou, laat staan 4 avonden achter elkaar.
En het was dit jaar afzien.
Elke avond wordt een andere route in het bos gelopen, soms ook naar het strand. De 1e avond waren ze bijna het bos uit toen het (zeer locale) noodweer los brak, onweer, keiharde HAGEL en later een tropische regenbui.
Ik was net thuis van mijn werk en besloot ze tegemoet te rijden. Ik was niet de enige, het wemelde van de (verontruste) ouders. Uiteindelijk trof ik ze zeiknat op school, ze waren met soms wel 12 kinderen in diverse auto's geduwd.
Bij hen was geen paniek geweest, maar de volgende dag sprak ik op mijn werk diverse ouders die andere ervaringen hadden.
Sacha had in haar doorweekte katoenen gympen diverse blaren opgelopen.
De volgende avond kwam ze daardoor zelfs met bebloede voeten thuis. Toch wilde ze ook de volgende avonden (ingepleisterd en al) gewoon lopen, wat een bikkel. (was natuurlijk ook wel haar laatste jaar)
De laatste avond was natuurlijk het inhalen van de stoet. Traditiegetrouw met bloemen en een kleine kadootje.

Dit jaar had ik gekozen voor een kadobon van onze lokale ijsboer, toepasselijk verpakt in een ijshoorntje. Dit had ik voor Antal bevestigd aan een oranje hawaiiketting en voor Sacha aan een Napoleon-parelsnoer.
Voor dit laatste had ik allemaal zwart-wit Napoleon's (haar favoriete snoepje) aan elkaar vast gemaakt met plakband en nietjes. Ik vond het zelf erg geslaagd, maar mevrouw wilde het niet om (waarom moest ik ook altijd iets fröbelen, was het pubercommentaar). Blijft moeilijk.

Ongewenst cold turkey

Daar ga ik dan met mijn goede voornemen om vaker te bloggen: sinds een paar dagen hebben wij een geblokkeerde computer, door een virus!
En wat voor 1, een Trojaans paard. Het is meegelift op een geïnfecteerde mail of internetsite. Niet direct bang worden nu, ik typ vanaf een niet geïnfecteerde (hoop ik) laptop. Dit bericht is eigenlijk een waarschuwing om een virus te herkennen en natuurlijk nog liever te voorkomen.
Ik was op een avond nog iets aan het opzoeken in de computer en opeens kreeg ik een mededeling in mijn scherm, zogenaamd namens Buma-Stemra en de politie. Het zag er erg officieel uit, wij zouden illegaal muziek/spelletjes gedownload hebben en kregen nu volgens wetboek artikel .... een boete van 100 euro. Om deze te betalen moesten wij bij de HEMA/NS en vele andere kanalen een prepaidkaart kopen en de code invullen op het scherm. Er zou geen ontkomen aan zijn want voor het bewijs beschikten ze over informatie van onze provider en het IPnummer van onze computer.
Nu had mijn man net een paar dagen ervoor geprobeerd een spelletje te downloaden maar dit was mislukt. Via Intertoys konden we het spelletje nog gewoon kopen (5 euro). Ik dacht dus even dat we nu een boete kregen terwijl we het spelletje gewoon legaal in huis hadden. Na iets beter de tekst bestudeerd te hebben vielen toch een paar taalfouten op. Ook liepen een paar zinnen niet echt lekker.
Ondertussen kon ik met mijn computer geen kant op, compleet vast, opnieuw opstarten hielp ook niet, steeds het zelfde scherm!
Mijn man ging eens met z'n laptop op internet speuren en het was snel raak: velen voor ons waren getroffen door dit virus, met een recente piek in mei/juni.
Het was het Heur/win 32 virus, zeer kwaadwillend. Het maakt je computer sloom en neem je besturing over. Nu snapte ik waarom ik recent vaak geredirected werd als ik een bericht aanklikte. Ook had ik veel last van pop-up reclames. Dit was al minstens 2 weken aan de gang, creepy.
Er bleek een oplossing mogelijk door een cd-rom te branden via Kadensky (anti-virus bedrijf). Zo gezegd zo gedaan, nu staat onze computer al 2! dagen te ratelen. Al onze bestanden worden gescanned op mogelijke virussen. Tot nu toe zijn er 27 probleembestanden geïdentificeerd. Geen idee hoe lang het nog gaat duren, wij hadden onze computer eigenlijk nooit opgeschoond. Het schijnt dat de computer tijdelijke bestanden aanlegt van alle sites die je bezoekt, nou dat zijn er veel in 3 jaar tijd!
Ik ben zo bang dat we belangrijke bestanden kwijtraken, foto's en natuurlijk mijn favorieten, ik ga dan gek worden. We hebben wel een backup op een externe schijf, maar dat is ook alweer enige maanden geleden.
Als alles weer werkt gaan we het toch anders aanpakken, regelmatig opschonen, betere viruswall en zo'n virusscan laten lopen.
Ondertussen merk ik hoe vaak ik de computer gebruik, voor het nieuws, emails lezen/versturen, bloggen en blogs bezoeken. Ik moet helemaal afkicken, cold turkey (100 naar 0). We hebben dus wel laptops, maar die zijn voor de kids.
Na een paar dagen kon ik het niet meer aan, ik kon niet meer op die stomme scan wachten, ik blog wel op de laptop.
Erg hoor, zo'n verslaving.

Ieder nadeel hep se voordeel!

Zevenblad (Aegopodium podagraria)

In mijn vorige blog gaf ik aan dat ik niet altijd blij was met het zevenblad in onze tuin, maar er zijn ook positieve kanten: je kunt er soep en pesto van maken!
En het smaakte zeker niet verkeerd!
Voor de pesto had ik toevallig een beetje te weinig basilicum dus de zevenblad was meer een opvulling. Ik ga het nog wel eens met alléén zevenblad proberen.
De pesto was heerlijk notig en toch ook fris en voerde me terug naar Toscane vele jaren terug. Geen kids en lekker picknicken met vers gekochte goodies. Zoiets. 

(zevenblad)pesto

1 koffiemok met rechte wanden (iets ruimer dan staafmixer)
1/2 mok basilicumblaadjes
handje jonge zevenbladblaadjes (geen steeltjes)
1/2 hand gemengde noten ( amandelen, hazelnoten, walnoten)
teentje knoflook
blokje parmenzaanse/pecorino kaas (2x3 ofzo)
goede scheut olijfolie (niet al te sterke)
kneepje citroen
peper

Vul je mok met alle ingredienten en duw aan met de staafmixer. Scherm de mok af met je hand en pureer tot gladde saus door de staafmixer langzaam omhoog te trekken. Evt verdunnen met extra olie (of slaolie) en voeg misschien zout toe.
Lekker in de pasta of met sappige tomaten op een stokbroodje.

Mijn buurvouw was ook helemaal klaar met de zevenblad. Ik zei dat je er nog soep van kon maken, ze was niet onder de indruk, ze wilde er gewoon van af!
Toen ik mijn pannetje soep klaar had heb ik haar een kopje gebracht en ondanks haar aanvankelijke wantrouwen vond ze het prima te eten!
Ik had een soort waterkers/spinaziesoep voor ogen. Deze worden vaak gecombineerd met paling of zalm. Ik besloot krabsticks te gebruiken.
Een opvallende smaak, hoe de soep smaakt met alleen zevenblad weet ik dus niet.
De blaadjes waren erg weerbarstig, ze bleven heel lang stevig. De geur deed denken aan gekookte druivebladen (voor dolmades). Het werd zo'n groeirecept, (verse) oregano paste goed bij de dolmadesfeer, net als verse dille, die ook weer mooi bij de vis paste. Zo was de cirkel rond en werd het een prima (heksen)soepje.

zevenbladsoep

2 handen zevenbladblaadjes (geen steel, jonge blaadjes)
1/2 handje verse oregano/goede tl gedroogde
1 kleine ui, gesnipperd
1 teen knoflook, gesnipperd
1 bouillonblokje
1 liter water
1 el verse dille
5 of meer krabsticks (of gerookte zalm), in stukjes
olijfolie
evt. bloem
kneep citroen
peper/zout
scheut slagroom

Fruit de ui en knoflook in wat olijfolie. Laat de zevenblad een beetje slinken. Voeg het water, het bouillonblokje, de dille en oregano toe.
Laat zeker 10 min. pruttelen tot slootwaterkleur.
Pureer met de staafmixer (spettert erg!!)  Evt. aanbinden met papje van olijfolie en bloem, opkoken en laten pruttelen. Voeg citroen, slagroom en krabsticks toe.