Voor het eerst 'thuisafgehaald' !!!!!!

Ik heb volgens mij al wel eens vaker geschreven over de diverse landelijke initiatieven om je eten te delen met anderen. Bekenden zijn 'tweetjemee' (via twitter), 'Ik maak de lekkerste' en 'thuisafgehaald'. Vooral de laatste kreeg recent veel publiciteit in kranten en bijv. DWDD (dagelijks TVprogramma).
Het idee is dat je iets ruimer kookt en die porties aanbiedt aan afhalers bij jou in de buurt. Dit gebeurt op afspraak en inschrijving en meestal puur tegen de kostprijs. Gewoon omdat je het leuk vindt.
Ik vind het zeker leuk.  Omdat ik niet zo'n planner ben en mijn pannen vaak wel vol zitten voor 6 personen heb ik mij wel ingeschreven maar nog nooit actief iets aangeboden. Vaak is het ook wel handig om een restje over te houden, meerdere restjes is weer een avondje gemakkelijk eten!
Ik had mij dus ingeschreven met 'maaltijd op verzoek'.
En wat denk je: vorige week kreeg ik opeens zo'n verzoek. Dat was best wel een gekke gewaarwording. En spannend.
Het verzoek was een bij voorkeur vegetarische maaltijd voor een paar dagen later. Na wat over en weer gemail besloot ik voor een Marokkaanse groenten-kikkererwtenstoof te gaan. Met couscous en een crostini van hummus en geroosterde aubergine. Tot verdriet van mijn kids (3 vd 4) want dat werd ook ons avondeten.
Omdat ik op de afhaaldag 's middags moest werken heb ik het 's ochtends gekookt. Beetje onhandig natuurlijk, maar ik wilde ook niet zeggen dat het niet kon en ik kook wel vaker 's ochtends.
Het koken zelf was best wel stresserig, ik ging opeens bij alles nadenken.
Was het wel zout genoeg, niet te pittig, zag het er wel smakelijk uit, hoe deed ik het ook al weer... etc.etc.!
Zo bedacht ik dat venkelzaadjes er misschien wel lekker in waren, maar toen ik proefde viel het tegen (misschien nog niet genoeg gegaard) en toen heb ik ze er allemaal weer uit staan vissen!
Uiteindelijk was ik redelijk tevreden en vertrok naar mijn werk.
Daar hebben we het aan het eind echt een beetje afgerafeld en ik ben nog nooit zo vroeg thuis geweest, net op tijd om het eten een beetje op te warmen.
Toen de afhaler kwam bleek het een klant van mijn werk te zijn! Wat een toeval!
Hij had zelf een bakje mee en daar heb ik een ruime portie ingeschept. Ik had geen idee wat het gekost had (bonnetjes vergeten bij de supermarkt), heb dus maar iets geschat. Zonder vlees is het natuurlijk altijd goedkoper.
Hij vond het heerlijk ruiken en had er veel zin in.
Later heeft hij nog een bedankje gestuurd (óók op 'Thuisafgehaald') dat het erg lekker was geweest en dat hij de crostini ook zelf een keer ging maken, een succes dus.
Nu zit ik af en toe te malen wat ik extra zal gaan koken, geen restje maar gewoon een hele pan vol. Het komt er nog even niet van.
Mijn man is deze week weer op reis, zal ik zìjn portie maar gewoon verkopen??????

Natuurlijk weer geen recept, een snufje van dit en een snufje van dat.
De volgende keer zal ik het eens heel precies bij gaan houden. Er zat in ieder geval rode paprika, ui, knoflook, aubergine, bleekselderij, courgette, tomatenblokjes + sap, steeltjes koriander en peterselie, abrikozen, kikkererwten, kardemom, kaneel, piment, chilipoeder, groentebouillon en zout in.

Haute Cuisine, smullen van een nieuwe LEKKERE Franse film!

Zoals wel vaker aangegeven houd ik van bijna al het 'Franse'. Een gemakkelijke manier om even 'elders' te vertoeven is een Franse film bekijken. Samen met mijn buuf (ook een film en Frans-fan) probeer ik er regelmatig een avondje tussen uit te knijpen.
Lekker onderdompelen in de taal, een mini-vakantietje.
Zo zagen wij al de zeer melige Bienvenue chez les Ch'tis, iets deprimerend en rauw over Marokaanse gevangenen, Un prophète, films over opvoeding/school zoals Être et avoir en Entre les murs en natuurlijk Les Intouchables.
Tussendoor maakten we natuurlijk ook wat gezellige zijstapjes met Engelstalige films zoals Eat, love and pray, Julie and Julia (vanwege het eet-thema).

Nu hoorde ik deze week goed nieuws: binnenkort gaat er een nieuwe culinaire film in première! Frans èn culinair, dat is natuurlijk dubbel feest.
Een online PR-bureau vroeg of ik op mijn blog iets over deze film wilde schrijven. Even dacht ik dat ik vrijkaartjes kreeg, maar daar werd niet over gerept. Desalniettemin heb ik mijn buuf al gepolst en gaan we een agenda-gaatje zoeken.

De film Haute Cuisine (originele titel: Les Saveurs du Palais) is gebaseerd op het waargebeurd verhaal van de privé-kok van de Franse oud-president Mitterand, Danièle Delpeuch. (in de film Hortense Laborie)
Mitterand (+1996) schijnt een ware gourmand te zijn geweest en plukte haar uit de Campagne om voor hem, gedurende 2 jaar, het lekkerste authentieke Franse eten te maken. Dit gaf veel onrust en afgunst bij het reeds aanwezige, veelal mannelijke, keukenpersoneel.
Met haar charme en voortreffelijke kookkunst overwon zij echter al snel de meeste obstakels.
Ze was de 1e vrouwelijke presidentiële kok! En dat zonder enige kookopleiding. Aan Mitterand aanbevolen door Joël Robuchon himself!
Ze kookte voor Mitterand en zijn gezin, maar soms ook voor hoog internationaal bezoek.

Danièle Delpeuch is trouwens sowieso een bijzondere dame, zo vertrok ze op haar 60e naar Antarctica om 14 maanden te koken voor zo'n 50 wetenschappers. Om er even HELEMAAL uit te zijn!
Ook nu op haar 70e geeft ze nog kooklessen in de Perigord, laat dat nu mijn lievelingsstreek te zijn, wie gaat er mee? (wel nog even een suikeroompje zoeken!) 
Daarnaast heeft ze nog plannen voor een truffelkwekerij in Nieuw-Zeeland!
 
Ik heb zin in de film. In een Belgische recentie las ik dat het verhaal vrij mager was, maar de culinaire verfilming heerlijk, lekker voor een gure herfstavond. Naast onze bioscoop zit een bijbehorend restaurant, ik voel een eetfilm-avondje aankomen!!!!

Premiere 25 oktober, diverse bioscopen 

5 kaarsjes voor 2 jaar ???????

50 ??????

Mijn blog bestaat alweer 2 jaar!!!!!
Eigenlijk op de 15e, maar toen heb ik er niet aan gedacht.
Ook dit 2e jaar is weer voorbij gevlogen.
't Was best spannend om te ervaren of ik nog wel iets zinnigs zou kunnen schrijven over vaak dezelfde belevenissen als in het 1e jaar.
Dat is geloof ik meestal aardig gelukt. Ook al is het weer Kerst/herfst/lente, iedere keer heeft toch zijn eigen twist/eigenaardigheden. Anders zou het leven ook wel erg saai worden.
Ik merk wel dat het soms iets moeizamer is om een vast ritme aan te houden, maar het moet tenslotte ook een hobby blijven en geen must. Ik blog alleen als ik iets te melden heb, is voor de lezer ook prettiger, toch?

Dit jubileum is een mooie kapstok voor de feesttaart die ik laatst gemaakt heb. Een buurman van even verderop werd 50. Over een kado hoefden we niet moeilijk te doen, hij wilde graag een financiële bijdrage voor een mooie espressomachine.
Prima natuurlijk, maar het voelde toch een beetje kaal, normaal doen wij een gezamenlijk burenkado en hij werd tenslotte 50!
Ik besloot dus een kleine mooie verjaardagstaart voor hem te knutselen.
Klinkt simpel, maar dat is het bij mij uiteindelijk eigenlijk nooit. Het was weer een hoogtepunt van chaotisme en improvisatie.
Het feest was op zondagmiddag. Aangezien ik zaterdagmiddag moest werken had ik mijn husband gevraagd de benodigde ingrediënten te kopen, de ingrediënten waar ik toen aan dacht tenminste.
Je voelt het al aankomen: ik miste hier en daar wat. Waarom bedacht ik niet dat je voor buttercream echt wel boter nodig had?

Als tegenwicht voor het bereiken van de hoge leeftijd wilde ik graag een erg jeugdige taart bakken.  Allereerst dacht ik aan de regenboogtaart, maar niet iedereen vindt al die kleurtjes een smakelijk idee.
Omdat de buur een erg grote fan is van AZ (of was het nou Ajax) besloot ik mij te beperken tot rood en wit.
Rode cake, witte creme, witte chocolade ganache met aardbeien bovenop, cijfers van rode poedersuiker en kinderlijk vrolijke sprinkels aan de buitenkant. Easy.
Zaterdagavond alvast de rode taartbodems gebakken, als ze mislukten had ik nog tijd genoeg om nieuwe te bakken. Ik ben echt wel georganiseerd!
Ze werden perfect, lekker felrood.
In mijn oorspronkelijke plan speelden aardbeien een aardige rol, zondagochtend bleek het overgrote deel reeds opgesnoept te zijn. Exit aardbeien!
Roomboter leende ik bij mijn Engelse buuf, maar de buttercream lukte voor geen meter. Misschien omdat de boter gezouten bleek te zijn? AARGH!
Genoeg voor die dag: zonder taart togen wij naar het feest. Het was erg gezellig en ook lekker met de afhaal-Thai. Ik beloofde mijn taart de volgende dag te brengen.

Met frisse moed maandagochtend alsnog een mooie buttercream gemaakt en het versieren kon beginnen.
Poedersuiker droog kleuren bleek niet zo gemakkelijk, eigenlijk heb je vocht nodig maar ik wilde geen glazuur maken. Alléén geconcentreerde kleurpoeder gebruiken stond mij tegen, dus: een kleine aanpassing, witte cijfers van gewone poedersuiker. Omdat wit op wit niet goed gaat veranderde de witte ganache op papier in een donkerbruine pure ganache. Ook wel zo mannelijk.
Omdat ik bang was dat de witte buttercream niet goed zou dekken op de rode zijkant vd cake (ik had ook een beetje weinig gemaakt ivm de maat vd taart) heb ik deze mokkakleurig gemaakt met een beetje donkere ganache. Prima.
Sprinkels erop, cijfers gesjabloneerd, kaarsjes aan, fototoestel mee en op naar de ex-jarige.

 

De taart was voor mij niet zo spectaculair als eerst bedacht, maar gelukkig vonden ze 'm mooi èn lekker.
It's the thought that counts....!
Ze vonden mij wel een beetje obsessed, zeker toen ik foto's ging maken van de aangesneden taart (stuk of 20). Zolang ik echter eens vaker taart bracht zouden zij geen problemen maken!
Goede buur en verre vriend etc.

Een lang verhaal over een jubileumtaart, voor mij toch passend bij mijn eigen jubileum. (typisch Gerry-verhaal: altijd goede/grootse bedoelingen, onzekere uitkomst)
Nu maar hopen dat dit jaar niet de 'terrible 2's' worden (peuterpubers, ik ben 2 en ik zeg NEE!!!!!!), zou ook wel weer passen eigenlijk.

Toch geïnspireerd.

Zó schrijf ik in mijn vorige blogpost dat ik eigenlijk nooit volgens recept kook en zó maak ik er 2 op 1 avond. Nou ja, losjes gebaseerd op het recept dan, in ieder geval geïnspireerd door!
Bij ons in de buurt is vorige week een nieuwe AH geopend, een best grote nog wel, enroute van mijn man's werk. Ideaal. Hij is een echte AH-fan (ik van DEEN).
Heel attent nam hij de nieuwste Allerhande mee. Daar zag ik best lekkere dingen in staan en besloot voor vrijdagavond er 2 te combineren.
Natuurlijk niet geheel volgens recept, aard vh beestje, maar toch redelijk in dezelfde stijl. Wij waren best enthousiast over de resultaten, sommige vd kinderen iets minder (oudste schudde zich echt voor een hap, Groningse uitdrukking?).
Wat de 1 best te eten vond, vond de ander juist het viest. Smaken verschillen.

Quiche met knolselderij, boontjes en appel.

5 of 6 plakjes bladerdeeg, ontdooid
1/2 knolselderij, in blokjes (officieel koolraap)
handvol spercieboontje, ongekookt, in stukjes
1/4e rode paprika, in blokjes
1 friszure appel, kleine blokjes
2 à 3 tl gedroogde salie
3 eieren (officieel 4)
125 ml creme fraiche (officieel 200 ml)
1/2 camembert, in blokjes (indien gewenst)
zout/peper
ingevette bakvorm (ik had langwerpige van Dille&Kamille)

Verwarm de oven op 200C.
Bekleed de vorm met het bladerdeeg. Meng alle groenten in een grote kom. Roer de eieren met de creme fraiche, salie en de peper/zout los met een garde.Vul de bakvorm met de groenten en schenkt het eimengsel over de vulling. Bak de quiche 45 min. onder in de oven.  Verlaag de temperatuur na 20 min. naar 180C. Verdeel evt. de blokjes camembert de laatste 15 min. over de quiche en laat nog even smelten.

Ik had teveel vulling voor mijn quichevorm, maar dat heb ik de volgende dag hergebruikt als bijgrecht bij de nasi. Lekker gesudderd in kokosmelk, gekruid met kerrie en extra kokos, Was ook leuk!

pompoen-paprikaschotel (bijgerecht voor 4 pers.)

3/4-1 kg aardappelen, geschild
1/2 pompoen, geschild, in blokjes
3/4e rode paprika, blokjes
70 ml sour cream (goede klodder)
1/2 ui, gesnipperd
1 teen knoflook, gesnipperd
handvol champignons, stukjes
100 gr spekjes
evt. blokje cambozola, of andere zachte blauwe kaas in plakjes
zout/peper
nootmuskaat

Verwarm de oven op 200C als je kaas gaat gebruiken.
Kook de aardappelen 20 min. Voeg de laatste 10 min. de blokjes pompoen toe.
Bewaar een kopje kookvocht en zet apart. Stamp tot een puree.
Bak ondertussen een husseltje van de spekjes, ui, knoflook en paprika.
Voeg dit mengsel bij de pompoen/aardappelpuree met bakvet en al. Roer met de klodder sour cream tot een smeuiig geheel, evt. extra kookvocht toevoegen.
Kruiden met zout/peper/nootmuskaat.
Evt. in een ovenschotel overscheppen en de cambozola laten smelten.


In beide recepten werd gewerkt met kaas. Voor mij had dat niet gehoeven, komt waarschijnlijk ook door mijn eigen aanpassingen.
De blauwe kaas werd eigenlijk alleen een zoute plek en de camembert moet je in ieder geval veel later toevoegen zodat het mooi smelt maar niet droog bakt.
Al met al 2 leuke gerechtjes met nieuwe smaakcombo's die vast nog wel eens vaker op tafel zullen komen.

'n fantasietje.......

Eigenlijk kook ik bijna nooit volgens recept (bij bakken wel).
Ook niet al die recepten uit de heerlijke kookboeken die ik heb.
Die kookboeken zijn voor mij meer leesboeken. Ik sla ideetjes op en associaties. Als ik dan eenmaal ga koken combineer ik een beetje in mijn hoofd. Dit maakt het wel lastig om dagen later later een recept te schrijven, hoeveel vissaus deed ik er ook alweer in? etc.etc.
Zo ook met deze visbuideltjes/wonton's. Ooit heb ik ze voor een kerstborrel gemaakt, toen wel volgens recept. Daar was nog iets van blijven hangen.
Deze wonton-velletjes koop je bij de toko in verpakkingen van wel 100!
Ik had er een paar gebruikt als alternatieve ravioli (werkte redelijk, werden een beetje te flubberig) en had dus nog velen over.
Plotseling had ik mijn wonton-associatie: gevuld met garnaal en varkensgehakt.
Lekker bij een ketjap-erige bami.
Zo gezegd, zo gedaan. Omdat ik geen zin had om apart naar de slager te gaan voor varkensgehakt (ipv hoh of runder) heb ik speklapjes gepureerd.
Was een redelijk succes, van het 2e speklapje heb ik wel het meeste witte vet verwijderd anders werd het een beetje too much.
Een beetje van dit en een beetje van dat leverde best lekkere wonton's op. Volgende keer misschien nog wat uitgesprokener kruiden. Ze waren in ieder geval zó lekker dat ik er geen enkele overhield voor een mooie foto.
Gekookt zien ze er wel een beetje grauw uit dus een frisse topping van lente-ui of glanzend sausje zou een idee zijn geweest.
Ruimte voor improvement!

uit-'t-blote-hoofd wonton's (16 stuks?)

meerdere wonton-velletjes
handvol garnalen, 100 gr? (gekookt, rauw kan ook)
2 speklapjes, bij 1 het vet verwijderd
1/2 ui, gesnipperd
1 teentje knoflook
handvol champignons, stukjes
2 lente-uitjes, fijn gesnipperd
1 eiwit, los geklopt
1 el sesamolie
1-2 tl zoute ketjap
kleine el sherry
scheutje vissaus
1 tl gembersiroop
sesamzaadjes

Bak de gesnipperde ui met de knoflook en champignons zachtjes in een beetje olie/boter. kruiden met zout/peper. Pureer met de garnalen tot een grofkorrelig geheel.  Pureer de speklapjes tot prutterige massa en voeg bij de garnalen.
Maak op smaak met de ketjap, sesamolie, vissaus, gembersiroop en sherry.
Roer er de eiwit en lente-ui door.
Zoek een pan waar het stoommandje precies op past. Laat een ruime bodem water aan de kook komen. Voeg evt. bouillonblokjes of thee toe voor extra smaak/geur. (Ik had jasmijnthee, weet niet of het iets deed voor de smaak).
Het stoommandje mag het water niet gaan raken!
Maak een velletje bakpapier op maat en leg op de bodem vh mandje. Vet in met een beetje olie.
Neem een wonton-velletje in 1 hand en vul met een ruime eetlepel mengsel. Vorm losjes tot een soort buideltje/bloemetje en zet in het mandje.
Bestrooi de buideltjes met een beetje sesamzaad en prik gaatjes in het bakpapier. Zet het stoommandje met deksel op de waterpan en laat 10 min. zacht stomen. Controleer of de pan niet droog kookt.
Als de wontonvellen zacht zijn en de vulling gaar lijkt kun je er eentje proeven. Evt. langer stomen.
Serveer met dipausje van zoute en zoete ketjap, sesamolie en een beetje azijn, misschien ook nog gembersiroop en sambal. Net wat je lekker vindt!

je kunt bij de toko geperforeerde velletjes kopen
diverse maten

PS. je schijnt 2 soorten wonton-velletjes te hebben, 1x voor bakken/frituren, 1x voor koken/stomen. Ik bedoel dus de stoom-variant.

Zelf slingers ophangen

Toen ik na het broodbakken bij mijn oud-collega langs ging (zie HIER) vertelde ik natuurlijk ook trots over mijn blog. Ze waren impressed, maar vonden wel dat ik voornamelijk over zoetigheden schreef.
En inderdaad, als ik mijn laatste blogposts terug lees zie ik alleen maar taart en gebak. Zoals ik wel eerder uitgelegd heb komt dat gewoon omdat dat voor mij praktischer is ivm foto's maken etc.
Warm eten moet je warm eten, geen tijd voor 300 foto's. Nu naar de winter toe is het gebrek aan licht soms ook de spelbreker.
Hoewel ik mij toen maar weer eens voornam om over iets hartigs te bloggen komt hier toch weer eerst iets zoets!

Mijn oudste dochter, Ilja, heeft namelijk iets leuks gebakken en wil graag dat ik erover blog. Samen met 2 goede vriendinnen hadden ze bedacht dat ze hun verjaardag gingen vieren. Dat er niemand jarig was maar een onbeduidend detail. (2 jarig in de zomervakantie en 1 in November).
Bij feest hoort taart.
Aangezien het feest in teken stond van glamour/glitter en overdaad moest het ook een 'over the top'-taart worden. En dat is prima gelukt!
Na het succes vd tiramisutaart besloten we meerdere genoise-bodems te bakken. De glamour-twist zat 'm in het overdadig gebruik van kleurstoffen: het werd een regenboogtaart.
Terwijl de andere dames vd feestcommissie zich stortten op het maken vd  versieringen (oa. snoep-piñata) was Ilja Hoofd Taart.
5 lagen moesten er komen, allemaal andere kleuren, met tussenlagen van botercreme en een buitenlaag van witte chocolade. (zodat de gasten de kleurtjes pas zagen bij het aansnijden)
Omdat de kleuren echt heel fel moesten zijn gebruikten we foodcolouring gel/paste ipv de zwakkere vloeibare kleurstof uit bijv. de toko.

Omdat de rauwe degen erg fel van kleur waren schrokken we van het gebakken resultaat. Dof en grauw. De buitenlaag was gelukkig gemakkelijk af te pellen zodat de werkelijke kleur zichtbaar werd.

Het idee botercreme stond mij erg tegen, maar omdat we wel een luchtig, romig, stevig tussenlaagje wilden was dit toch de aangewezen creme. Op Amerikaanse blogs kwam ik vaak de Swiss meringue buttercream tegen. Door het gebruik van eiwit in ieder geval iets minder vet. (?!)

Deze buttercream ( SMBC voor de insiders) is bijna net zo mytisch als het maken van macarons, veel handleidingen en tips.
Het gebruik de themometer vond ik erg spannend, maar Ilja zei: we gaan ervoor!
En het lukte in 1 keer!!!!! Apetrots waren we!
Zalvig, cremig, luchtig en zoet. Je zou zó een bak leeg eten.

Diva taart

 

Voor de buitenlaag smolten we véél witte chocolade, maar dat bleef dus veel te vloeibaar. Uiteindelijk heb ik er een 1/2 blokje mon chou doorheen geklopt en toen was het ook prima.
Als kleurcontrast op de bovenkant een pure ganache. Ilja decoreerde de taart smaakvol met witte chocoladehartjes en zilverpareltjes.
Een plaatje!
Na moeizaam vervoer per auto (verkeersdempels) kon het feest beginnen. (en in de late uurtjes eindigen).
Het leven is een feestje, maar je moet zelf de slingers ophangen. (ook weer niet tè vaak)



extra versierd met zwart/wit vlokken

Diva taart

5 x genoise-bodem. (zie HIER), fel op kleur gebracht

Swiss meringue buttercream

5 eiwitten
200 gr suiker
225 gr roomboter in klontjes (hard, maar op kamertemp.)
evt. tl citroensap
tl vanille-extract

kookthermometer
handmixer

Roer de eiwitten en suiker door elkaar in hittebestendige kom. Zet een bijpassende pan met een laagje water op. Laat deze bijna aan de kook komen.
Zet de kom op de pan, de bodem mag het water niet raken!
Verwarm het eiwit/suikermengsel al roerend tot 65C.
Haal de pan van het vuur en klop met de mixer tot zeer luchtig en koud (ongv. 5-7 min.) Het is nu een zeer luchtige merengue. Mix op lage snelheid 1 voor 1 klontjes boter door de merengue. Goed mixen tot de boter opgenomen is voor je een nieuw klontje toevoegt. Het mengsel wordt een beetje dunner.
Als alle boter opgenomen is zet je de mixer op hoog en klop je misschien nog wel 10 min. tot het een zalvig luchtig mengsel is. Als het gaat schiften moet je gewoon blijven kloppen tot het 'pakt'.
Evt. kun je het ook even tijdelijk in de koelkast zetten en dan verder kloppen.
Nu kun je kleur/smaakstoffen toevoegen. De botercreme kun je in de koelkast wel 2 weken bewaren. Invriezen kan ook.
Om te losse kruimels in je deklaag te voorkomen schijnt je eerst een dun laagje te moeten aanbrengen. In de koelkast op laten stijven en pas dan je dikke laag aanbrengen.
Bodems inkwasten met een suikersiroop is een bijkomende optie.

Witte chocolade ganache

3 repen witte chocolade (3x 75gr.)
beetje warm water/melk, paar el.
1/2 blokje monchou

Verhit het water tot zeer warm en giet het over de witte chocolade. Roer tot een egaal mengsel. Klop met de mixer tot het koud is. Klop de monchou er doorheen tot een stevige creme.

Bruine ganache

1 reep pure chocolade (of 1,5)
2 el water/melk
kl. el. boter

Verwarm de chocolade en het vocht in de magnetron. Steeds 20 sec. en roeren tot het een glad papje is. Boter toevoegen en glanzend roeren. Uitsmeren met een paletmes.


Onze geweldige inspiratiebron: Sweetapolita, haar uitleg vd SMBC HIER
en ook een hele goede visuele uitleg van het maken van de SMBC is: whisk-kid
Ik maak niet zo vaak gebruik van kleurstoffen, voelt toch erg chemisch.
Voor een keertje is het wel leuk en ik begreep dat de electric colors van AmeriColor de helderste resultaten gaven.
Te koop in bakwinkels en webwinkels. Ik had zelf een ander merk, was ook prima.



ster vh buffet (mobiel foto)

 

Broodnodig

De middelste zijn van mij!

Vorige week was het eindelijk zover: ik ging een cursus broodbakken bij Levine volgen!
Levine, ook bekend als 'Arden' heeft een blog die bijna geheel in het teken van broodbakken staat. Toevallig bestaat haar blog vandaag 6 jaar, je kunt dus wel indenken hoeveel recepten er ondertussen op staan.
Nou heb ik zelf niet veel/geen ervaring met broodbakken (alleen pizza), maar ben er wel altijd door gefascineerd. Het is een echt ambacht met tips/tricks, precisie maar ook gevoel. Niet iets om zo even aan te schuiven.
Toch lijkt het mij supercool (ouderwets hè?) om eigengebakken brood te serveren. Ik ben zelf geen grote broodeter, maar de uitdaging zit 'm in het zelluf doen. Nergens te koop. 
Donderdagochtend toog ik vroeg met de trein naar Voorburg (2x overstappen!).
Omdat ik best wat tijd over had besloot ik aan te bellen bij een oud-collega van mijn reisburo in Den Haag (cheffin zeiden wij altijd) en bij toeval was ze ook nog thuis. Na de 1e verrassing hebben we gezellig thee gedronken. 
Ik moest vooral op de terugweg nogmaals langs komen want dan was haar man ook thuis (we hadden elkaar denk ik minstens 5 jaar niet gezien).
Via kruipdoor/sluipdoor weggetjes kwam ik bij Levine's huis. 
Even later kwamen ook de andere cursisten, Theo (55+) en een zwangere dame waar ik de naam niet meer van weet.
Na wat geklets over en weer begonnen we met het echte werk.
Van Levine kregen we een hele stapel A4'tjes met achtergrondinfo en recepten.

Het brood vd dag was een Frans landbrood. Hierbij gebruikten we ook een  poolish (soort voordeeg) die Levine al vooruit gemaakt had.
Het deeg werd gekneed in een zware keukenmachine. Dat vond ik een beetje jammer want ik had juist gehoopt te leren voelen wanneer het deeg klaar was. 
Met de hand kneden zou minstens 20 min duren, hoewel je de gemengde ingredienten ook 20 min weg kon zetten en dan maar 10 min. hoefde te kneden. We vormden een bal van het deeg en lieten het de 1e keer rijzen. Tussendoor moesten we het nog extra vouwen. Voor de 2e rijs gingen we het brood vormen: de lucht eruit slaan en licht opbollen, 20 min wachten en dan strak vormen tot een boule of batard, weer rijzen. (nu 45 min. tot dubbele volume)
Vervolgens  stortten we de deegbollen op onze werkplaats. We mochten de broden versieren met ondiepe snedes en bakten de broden af op een hete steen in de voorverwarmde oven. (waar ook waterbakje in stond) 
Na iets meer dan een 1/2 uur waren de broden gaar en klaar.
Ze waren prachtig! Op een rek lieten we ze uitwasemen en je hoorde ze echt knisperen.

Tussendoor hadden we geluncht met huisgemaakt brood en lekker beleg. Het brood was heerlijk, vooral een donkere zuurdesem. Vol, knapperig, luchtig en zeker niet zuur.

Na de lunch maakten we ook nog lichtbruine deeg met lijnzaad. Dit vormden we naar voorbeeld tot mooie vlechtbroodjes en een bloembrood.
Ondertussen werd gepoogd ons de bakkersformule toe te lichten.  Deze houdt in dat elk recept een bepaalde verhouding moet hebben tussen meel/water/gist. Met een foute verhouding kun je nooit een goed brood bakken. 
Het verwarrende was echter dat er meerder formules zouden bestaan, begreep ik althans. Ik hou het maar bij de recepten van Levine denk ik, already tested.
Voldaan en met een tas vol heerlijk brood (en rijsmandje) vertrokken we  aan het eind vd middag.

Zoals beloofd wipte ik nog even bij mijn oud-collega aan. Ik had grote plannen om te stadten in Den Haag, maar ik ben nooit meer verder gekomen dan Voorburg.
Na een wijntje vroegen ze of ik bleef eten en dat was toch wel erg aantrekkelijk. Na een prima pasta (vroeger kookte hij nooit!) kwam ik wel iets later thuis dan gedacht.
Thuis vonden ze de broden erg mooi en lekker. Van de laatste sneden maakten we lekkere tosti's en de kapjes gingen naar het konijn.
Je ziet, geen kruimel verspild!

lekker met ui/oregano of banaan/ui (kids)

Burendag 2012

Afgelopen zaterdag was het weer nationale burendag. 2 jaar geleden hebben we dat voor het eerst gevierd en nu dus de 2e editie. We hadden ontzettend mazzel met het mooie najaarsweer, droog en weinig wind. 
De opzet was eenvoudig: een paar buitenspelletjes voor de kids, klein springkussen, basic BBQ vd slager en 's avonds een bingo. 
Er waren onv 60 volw en 30 kids, grotendeels uit ons stuk vd straat.( the partyzone) 
Ik had nog een deel van onze huisraad op straat gezet, vuurkorven en oude oma leunstoelen die al op weg waren naar de vuilstort. Ook heb ik een pannetje van mijn favoriete indische pindasaus aangeleverd, de slager had alleen zo'n koude gelachtige variant. Leek mij erg vies.
Mijn kids vonden het niet bijster interessant en zaten thuis feest te vieren (kat van huis etc.) met knakworst en chips. 
Mijn man arriveerde halverwege de avond (uit Argentinë) en heeft toch nog een tijdje mee gedaan voor de man met de hamer toesloeg. 
Bij mij ging het lang goed. Door de diverse vuurkorven bleef het redelijk behagelijk en we konden natuurlijk niet naar bed voor het vuur uit was. Het was dan wel slim om er geen nieuw hout op te doen, nu werd het 03.00 uur! 
Gelukkig kon ik zondagochtend lekker uitslapen. 
Sociale contacten onderhouden is hard werken!

Het bezige bijtje, de bloemetjes en de patatten

Ik heb het een beetje druk. Of eigenlijk, ik heb mijzelf een beetje druk gemaakt. Werken, man in Argentinië, ouderavond op school, collecte lopen voor de Nierstichting, verjaardagstraktatie voor school regelen en als klap op de vuurpijl/slagroom op de taart: morgen (eigenlijk alweer vandaag, donderdag) een broodbakcursus bij Levine van 'Uit de keuken van Levine'.
Voor dit laatste heb ik heb ik natuurlijk zelf gekozen, maar een ander weekje was fijn geweest. Deze keus was er echter niet. Ik boekte pas 2 weken geleden en dit was het laatste plekje voor de rest vh jaar! Ik heb nog mazzel, zo meteen is ze zó professioneel dat ze geen workshops meer geeft. Laat staan bij haar thuis!
Ik heb eigenlijk geen ervaring met broodbakken, maar zie in blogs alle oud-cursisten enthousiast aan het bakken slaan. Dat beloofd dus een goede dag te worden.
Oorspronkelijk wilde ik er een 2-daags reisje van maken, (slapen bij familie en vrijdag lekker statten in Den Haag), maar nu mijn husband opeens weg moest kan dat natuurlijk niet meer. Ik had de kids uit logeren kunnen sturen, maar dat voelt toch iets te luxueus. Wel ga ik na de cursus nog even lekker Den Haag in (toko eten?). Alle zelfgebakken broden gooi ik wel in een kluisje in de Bijenkorf.

De verjaardagstraktatie was eigenlijk een beetje mosterd na de maaltijd. Antal was al jarig in Augustus. Midden in de schoolvakantie.
Omdat hij toch nog graag wilde trakteren (laatste keer?) kwamen wij deze week maar eens in actie. Hij vindt het nog steeds leuk om op iets origineels te trakteren in tegenstelling tot 99% van de klas (chips is bijna standaard).
We hebben het niet zelf bedacht en al eens eerder voor 1 vd andere kinderen gedaan, maar het blijft leuk. En supersimpel.

Bij de patatboer heb ik 40 bakjes gekocht (1.50 Euro, de jongen wist het ook niet). Vervolgens dunne plakken van een kantklaar cake gesneden. Zelf bakken ging mij iets te ver voor de hongerlapjes. Per bakje sneed ik 1,5 plakje in 6 dunne frieten. De mayonaise (slagroom uit spuitbus) heb ik er pas in de klas bij gedaan (wordt snel dun). Eerst wilde ik het de kinderen zelf laten doen, maar dat leek bij nader inzien toch niet zo'n goed plan. (1 spuitbus/kind?).
Het was een groot succes, de kids waren erg enthousiast.

Voor de meesters en juffen hadden we een cake-spiesje. Naar keuze met slagroom. (je hebt altijd een paar snoepers)
De sateprikkers had ik versierd met stoffen plakbloemetjes (Xenos/HEMA) en dat zag er ook gezellig uit. Vanwege de kwetsbaarheid vd aardbeien had ik deze spiesjes ook pas 's ochtends gemaakt.

Natuurlijk had ik geen fototoestel meegenomen, leek zo overdreven. Later had ik spijt. Het zag er tijdens het trakteren zo gezellig uit.
Ik wilde later thuis nog een foto maken van Antal met de traktatie, maar dat vond hij maar onzin. Pech dus.
Hij is ook al 11!

Tijd voor taart!

het mooie Drentse landschap

 

Na mijn 'dieet'-blogpost is het nu natuurlijk tijd voor taart!
Zo zie je maar, diëten is niets voor mij.
Mijn vader was afgelopen week jarig, dus gingen wij naar 'huis' (zeggen we nog altijd), Drenthe.
Mijn kinderen vinden het altijd vrij absurd, maar als kadootje had ik een lekkere gerookte makreel en 2 zeebaarzen meegenomen.
Mijn vader houdt van een visje, maar toch eten ze het niet heel vaak. Hij is er dan ook altijd weer blij mee. Onze visboer op de markt kan je vis vacumeren. Zo kun je de vis nog een paar dagen bewaren, wat wel zo handig is bij dit kadootje. (voor de verjaardag hadden ze natuurlijk al ander eten klaargemaakt.)
Ons bezoek aan Drenthe was 2 vliegen in 1 klap: we wilden bij mijn schoonouders een soort Italie-reünie houden met veel foto's/verhalen/ Italiaans eten.
Mijn man gooide echter roet in het eten (gelukkig niet letterlijk) want hij moest opeens voor zijn werk naar Argentinië. Geen echte reünie dus en nu moest ik ook nog het pokke eind zelf rijden. (bijna 3 uur)
Ik besloot toch een Italië-geïnspireerde taart te maken en koos voor een tiramisu-variant. (moeilijk kiezen tussen sinaasappel-polentataart/chocoladetaart/vijgenfrangipane/Nonna's custardtaart).
Uit mijn favoriete Italiaanse kookboek, Mangiare, koos ik de basis van de taart: Pasta Genovese (genoise), biscuitgebak.
Dit was een cake zoals ik nog nooit had gemaakt, maar zeker nog eens ga doen!
Heel vreemd met opgewarmde poedersuiker, het beslag was net een massa zachte marshmallow.
Enigszins onzeker schoof ik het in de oven en begon met de afwas. Tot mijn grote schrik stond het bakje met gesmolten boter nog op het aanrecht!
Nu was ik er echt van overtuigd dat ik een grote marshmallow had gecreëerd. Tot ik bij het recept las dat je het ook zonder boter kon maken voor een steviger eindresultaat, saved by the bell!
Omdat ik de rode alchermes (vakantiesouvenir) toch eens wilde gebruiken heb ik de taart ook gedecoreerd met frambozen. Er is over nagedacht!
Crema pasticcera (banketbakkersroom) met mascarpone, lange vingers en cacao maakten het geheel af.
De taart was een plaatje en gelukkig ook nog eens héél lekker.
En die reünie doen we binnenkort, kan ik mij lekker weer uitleven!



Mijn tiramisutaart

Pasta Genovese

125 gr poedersuiker
4 eieren en 1 dooier
dopje vanilleextract of vanillemerg
rasp van 1 sinaasappel/citroen
125 gr '00'meel of patentbloem
evt. 50 gr boter

Verwarm de oven op 180C. Vet een springvorm in met boter en bebloem deze.
Leg een vel bakpapier op een ovenplaat en strooi hier de suiker op. Verwarm 5 min. in de oven (goed opletten)
Klop de eieren en de dooier met de elektrische mixer 1 minuut in een grote kom.
Giet de warme suiker erbij en al kloppend ook de rasp en vanille.
Blijf kloppen tot een grote luchtige massa. Als je de mixer optilt moet er een lint beslag op het beslag blijven liggen, het zakt langzaam weg. Klop anders verder.
Werk de bloem voorzichtig door het beslag. (Verwarm de boter tot nèt gesmolten en roer deze door het geheel.)
Spatel alles in de springvorm en strijk de bovenkant glad. 20-25 min. in de oven. Laat de taart min.10 min afkoelen voor je de vorm open maakt. (eerst mes langs rand en bodem, je kon ook bakpapier in de vorm doen). Afkoelen op  rooster.

Crema pasticcera

400 ml melk
vanillemerg
3 middelgrote eierdooiers
paar el suiker, 3>
3 el maizena
drank naar smaak (paar el, ik had cognac)

Doe de melk met het vanillemerg in steelpannetje en verwarm op laag vuur.
Meng de eierdooiers met de suiker en maizena. Als de melk nèt kookt giet je de helft in scheutjes bij de eiermassa (roeren), vervolgens gooi je dit mengsel weer bij de melk in het steelpannetje. Zet weer een paar minuten op het vuur en laat al roerend indikken. Roer de gekozen drank door de vla. Proef of er meer suiker/drank in moet. Leg huishoudplastic òp het vla-oppervlak tegen vellen en laat afkoelen.

extra ingrediënten

pak lange vingers (of 2)
125 gr mascarpone
stuk  pure chocoladereep
cacaopoeder
sterke koffie (ruime kop)
(Alchermes-likeur)
(frambozen)

Snij de afgekoelde cakebodem in 2 lagen. (Besprenkel de onderste bodem met likeur). Doop de lange vingers 1 voor 1 in de koffie en verdeel over de bodem. Roer de mascarpone los en meng met de koude crema en smeer de helft over de bodem.
Berasp rijkelijk met chocolade. (grove rasp) Leg de afdeklaag op het geheel en smeer weer vol met crema, óók de zijkanten. Breek de overige lange vingers door midden en zet ze tegen de buitenrand. Doe de cacao in een theezeefje en schud boven de taart tot er een dekkende laag is. Rasp hier nog extra chocolade overheen. Versier de taart met frambozen en zet de taart dan een tijd in de koelkast. 15. min. voor het serveren eruit halen.

Positief: heerlijk wolkige rulle cakebodem, niet overmatig zoet. Goede combi met creme en cacao. Zag er heel mooi uit.

Verbeterpunten: doordat ik de taart niet in 2 exact gelijke lagen had gesneden was de onderlaag een beetje te dik. Meer creme in de taart was daarom lekkerder geweest. De volgende keer gebruik ik misschien het andere banketbakkersroom-recept (eclairs) die wat steviger is zodat de laag ook dikker kan zijn. De taart had iets uitgesprokener drank òf chocolade òf koffie kunnen zijn, nu was het van alles een beetje. Als je geen Alchermes gebruikt kun je de koffie direct op de onderste laag sprenkelen en de laag lange vingers skippen. Hierdoor zal de onderste laag vochtiger zijn (nu absorbeerden de lange vingers al de koffie)

mijn lieftallige assistentes



De bomen en het bos.....

 

Ik ben altijd tenger gebouwd geweest. Vooral van boven dan, smalle schouders, dunne polsen/armen, beetje ribbig. Jammer genoeg niet bij mijn benen en kuiten (familietrekje?), maar ik oogde in ieder geval altijd heel slank.
Ook na al de 4 kids kwam is zonder dieet automatisch terug op een constant gewicht, MAARR de laatste 8 jaar ben ik langzamerhand gewoon 8-10 kg zwaarder geworden en dat irriteerd mij mateloos. Vooral omdat het zo sluipend is gegaan, zo meteen zit er nog 10 kg extra op en dan is het niet meer leuk.
Wij eten niet overmatig vet (denk ik), ik ben geen zoete snoeper, maar in de loop der jaren hebben we wel elk weekend een hapje en een drankje wat we ooit niet altijd deden. Het feit dat ik inmiddels over de 40 ben helpt natuurlijk ook niet. Gravity sets in!
Ik mag echt nog niet klagen en vergeleken bij anderen ben ik nog steeds slank, maar ik ben mijzelf gewoon dunner gewend en vond dat ook prettig.
Er moest dus maar eens iets gebeuren.
Het meest voor de hand liggend was te gaan sporten. (mijn man rent minstens 3x per week). Nou ben ik niet sportief, ik sport altijd op de bank (duim bewegen voor de ab), heb vroeger ook nooit gesport en heb sowieso balgevoel nul. Zou er niet een gemakkelijker manier zijn? Misschien iets met eten?

Toen ik beroepsmatig geïnteresseerd was in bakken met stevia bleek één van mijn collega's een interessant boek te bezitten: 'slim op uw juiste gewicht' van Cora de  Fluiter.
Deze orthomoleculaire gewichtsconsulente zoekt de oorzaak van veel overgewicht in het gebruik van verkeerde voedingsstoffen en mogelijk verborgen stofwisselingsziekten. Het fijne weet ik er nog steeds niet van, maar de strekking is in ieder geval dat veel processen in je lichaam gestuurd worden door hormonen en dat bepaalde levensmiddelen invloed hebben op die hormonen. Zo zou je dus dikker kunnen worden terwijl je 'normaal' eet, kijk dat klinkt interessant!
Ik 'hoopte' nog even op een verborgen ziekte (sorry, maar dat klonk zo gemakkelijk), maar dat zat er denk ik toch niet in. (eenvoudige temperatuurstest wees in ieder geval niets uit, verder heb ik niet gezocht).
Ik moest gewoon echt aan de bak.
Het mijden van koolhydraatrijke voeding sprak mij wel erg aan, dit kom je in veel diëten tegen (low carb, Dr. Frank) en een echte broodeter ben ik toch nooit geweest. Nu mocht ik de hele dag lekker salades, soepen, omeletten, vlees, vis en groentestoofpotjes eten. Naast het evt. verliezen van kilo's was ik ook erg geïnteresseerd in de culinaire mogelijkheden van (voor mij) nieuwe ingrediënten zoals kikkererwtenmeel, pompoenpitten, lijnzaad, linzen en bekendere als bonen en amandelmeel.
Ongeveer een maand lang het ik zoveel mogelijk de  koolhydraten gemeden, geen brood, rijst, pasta, aardappelen en anders max. 1x per dag.  Alleen in het weekend at ik gewoon. Met de kilo's ging het niet zo heel hard, maar ik vond het wel leuk en lekker en ik heb veel nieuwe recepten ontdekt. Ook had ik het idee dat mijn darmen rustiger waren (heb ik altijd veel last van).
Als je er op gaat letten zijn er zoveel mensen die geen tarwe of andere koolhydraten meer eten (nieuwe mode?) waaronder mijn buurman. Veel van mijn experimentjes heb ik dus ook gedeeld.

In de vakantie heb ik alles los gelaten en ook nu zit de klad er echt wel in, maar ik ben nu toch constant 2 kilo lichter.
Ik ga het zeker weer oppakken vooral omdat ik het eten lekker vond, maar ik eet ook lekker aardappeltjes met groente/pasta met saus/stamppotten want dat kan ik nog niet missen. Schep ik gewoon minder aardappeltjes op en meer groente. Diëten is gewoon niets voor mij. Zonder gezin zou het ook gemakkelijker zijn want ik heb niet altijd zin om dubbel te koken.
Als dank voor het lange lenen bakte ik deze kokoskoekjes voor mijn collega (recept uit het boek). Ze hield niet van sinaasappel, maar wel van kokos en dat was gelukkig de hoofdsmaak. De komende tijd zal ik ook over mijn andere experimentjes bloggen en misschien ga ik zelfs nog wel eens sporten......

Sinaasappel-kokoskoekjes

135 gr geraspte kokos
50 ml yoghurt (ik had 1.5 standyoghurt)
50 ml sinaasappelsap
2 losgeklopte eieren
2 el agavesiroop/ 1.5 tl stevia
ruime tl vanille-extract

(20 koekjes)

Verwarm de oven op 180C en doe bakpapier op een bakplaat. Mix alle ingredienten door elkaar en maak hoopjes op de bakplaat. strijk deze uit tot cirkels van 0.5-1 cm dik. Bak de koekjes 20 min. Let erg op verbranden. Ik deed op het laatst een dubbel gevouwen krant onder het bakpapier zodat de bodem niet verbrande. Het resultaat was een romig, licht koekje. Niet erg zoet, maar wel heel smakelijk.

PS., ik check de tijden/temperatuur nog even bij mijn collega. Heb ik dat boek toch zó lang in huis gehad!

PS2. Zie ik nu toch opeens allemaal spamlinken in mijn blog staat: onderstreepte blauwe woorden met een klik-win actie. Die heb ik er niet ingezet! Ik kan ze ook niet verwijderen want ze staan niet in mijn oorspronkelijke tekst. Zou onze computer nog steeds gehacked zijn? Net als HIER (deze heb ik wel zelf gezet!) Dit voelt wel heel unheimisch, net alsof er in je huis ingebroken wordt. Bah.