3x = scheepsrecht, toch?

Afgelopen donderdag vierde mijn man zijn verjaardag. Nou zijn wij niet van die goede vierders, maar dit keer had hij bijna zijn hele familie (broers/zus/ouders) uitgenodigd. Op een doordeweekse dag! Niet iedereen kon dus ook komen, maar we waren toch (met ons zelf) met 6 volw. en 7 kinderen.
Omdat de weersvooruitzichten enigszins onzeker waren besloten we niet voor de standaard BBQ te gaan. Het thema werd Grieks met lamsvlees vd grill, Griekse gehaktballetjes met knoflooksaus, tzatziki-aardappelsalade, Griekse salade (choriatiki, tomaat/komkommer/ui/olijven/feta), pesto-pastasalade en gegrilde groentenlasagne. 
Op taartgebied stonden er 3 taarten op stapel: Hollandse appeltaart (favoriet vd kids), mijn yoghurttaart en een (kersen)chocoladetaart. Veel te doen dus, ik had de dag maar vrij genomen. (visite kwam in de namiddag)
De avond vt voren begon ik veel te laat aan het bakken en omdat ik op de appeltaart moest wachten lag ik pas om 01.00 uur in mijn bed!
De bodem van mijn yoghurttaart had ik laten verbranden dus die moest alsnog de volgende dag. (drama 1)
Met frisse moed hervatte ik mijn kook/bakactiviteiten de volgende ochtend om 10.00 uur. Ik heb nonstop doorgewerkt tot 16.00 uur, met een snelle douche was ik net op tijd voor de eerste visite.
Ondertussen was de yoghurttaart definitief geskipped want ik had de 2e bodem laten vallen!!!!!! (drama 2)
Omdat je bij ons ècht vd vloer kunt eten (!?) heb ik de grootste stukken maar gewoon weer opgepakt, vinden de kids nog steeds prima te eten. Mijn man kocht ondertussen maar een taart bij de bakker.

De chocoladetaart liep ook niet helemaal lekker, het was net alsof hij niet helemaal gaar was, het was natuurlijk ook een vreemd recept met water en crème fraîche. Mijn eigen toevoegingen van kirsch en kersen waren waarschijnlijk ook niet behulpzaam. Toch was de testpin echt droog geweest.
Daarom besloot ik maar te doen of het zo hoorde.
Mijn man had nog de goede suggestie om de gevallen koekstukken op de tussenlaag te verkruimelen voor een beetje crunch. (geluk van een ongeluk)
Hazelnootcreme en chocoladeganache maakten de taart af.
Versierd met pecan's en kersen aan een steeltje was het in ieder geval een plaatje.
Alle taarten smaakten gelukkig heerlijk. De (mislukte)chocoladetaart ging door voor truffeltaart (dan mag hij een beetje klef zijn), wel erg machtig.
Ik had natuurlijk veel teveel eten gemaakt, de halve straat had mee kunnen eten. Vooral de groentelasagne viel goed in de smaak. (recept volgt ooit)
Bij de koffie wilde ik nog een stukje taart serveren en liep met de appel-en chocoladetaart naar buiten. Blijk ik toch de ring vd springvorm niet goed vastgemaakt te hebben, ik duw zó de taart door de vorm: een halve appeltaart in het gras. (Drama 3!)
Doodzonde, ook nu maar weer de bovenste stukken gered voor de kids en de rest weggekieperd. Ik was nu echt wel klaar met alle taart.
Gelukkig was er nog wijn.

Toen mijn ouders vrijdag kwamen heb ik met de kruimels alsnog een mini-yoghurttaartje gemaakt. Met nieuw vlees en de restanten vd vorige dag had ik een gemakkelijke kookdag.
Zaterdag heb ik met de kids (mijn man moest op reis) echt de laatste restjes opgegeten. Volgende keer toch maar wat minder maken!

klef schijnt toch lekker te zijn

(kersen)chocoladecake

225 gr boter
100 gr pure chocolade, in stukjes
1,5 dl water
300 gr bloem
2 tl bakpoeder
275 gr bruine basterdsuiker
1,5 dl crème fraîche (of 1,25)
2 losgeklopte eieren
(evt. kleine stukjes kers)
(evt kirsch, scheut)
(evt. hazelnootpasta)
(evt. koekkruimels)

glazuur:
200 gr pure chocolade (kan ook iets minder)
6 el water
3 el room
1 el koude boter

decoratie:
halve pecannoten
kersen met steeltje

Verwarm de oven tot 190C. Vet een springvorm of bakblik ( 33x20 cm) in met boter. Leg bakpapier op de bodem. Doe de boter, het water en de chocolade in een steelpan en laat op zacht vuur tot saus smelten (roeren). Magnetron kan ook.
Meng de bloem, bakpoeder en suiker. Schenk het hete chocolademengsel erbij en roer alles goed door elkaar. Roer dan de crème fraîche en vervolgens de losgeklopte eieren erbij. (voeg nu de evt. kersen en kirsch toe). Doe het beslag in de bakvorm en bak 40-45 min. (kan dus langer)
Laat in de vorm afkoelen en dan compleet koud worden op een taartrooster.
Snij daarna de taart evt. doormidden voor de hazelnootpasta en de koekkruimels).
Smelt voor de glazuur de chocolade/room en water op laag vuur (of magnetron), roer dan de koude boter erdoor en giet het mengsel over de koude taart. Verdeel met een spatel, ook over de zijkanten.
Verdeel de pecannoten en de kersen ter decoratie. Laat de chocolade hard worden in de koelkast. Ruim op tijd weer uit de koelkast halen.
Door het grote temperatuurverschil op onze warme dag kwamen er condensdruppeltjes op de chocolaag, net alsof het zweette, jammer.

De 1e keer dat ik deze taart maakte was als prijs voor een schoolfancyfair. De gelukkige winnaar mocht zelf any taart uitkiezen uit een van mijn bakboekjes.
Hij (was toevallig een vriendje van mijn jongste) koos toen deze taart. Ook toen was ik niet helemaal happy, maar zijn verjaardagsvisite (handige prijs) vond 'm helemaal geweldig. En zo is 't gekomen!

De wereld op z'n kop.

Omdat mijn verjaardags-hightea 's ochtends was 'kon' ik eigenlijk geen alcohol schenken. Niemand zou het drinken (denk ik), not done op de ochtend.
Toch vond ik iets rosé'-igs er wel erg bij passen: zomers, licht en fruitig!
De ideale oplossing zag ik in onze rabarberwijn, 'onze' omdat het in onze woonplaats geoogst en gebotteld wordt.
Rabarber is ook typisch Engels, mooie link naar de hightea.

Het plan was een soort amusehapje van rabarberwijngelei te maken. Ik had een ijsblokjesvorm voor bloemvormige ijsklontjes, nu dus bloemgeleitjes, doorschijnend rose.
Ik zag het helemaal zitten en schafte mij een klein flesje aan.
Eénmaal thuis moest ik natuurlijk wel even voorproeven, hmmm, niet een heel groot succes.
Beetje zoet, beetje zuur, beetje niet lekker. (nou ben ik ook geen rosé/witte wijn fan)
Na wat geexperimenteer had ik mooie roze bloemetjes die alleen nu nòg viezer smaakten (reactie met gelatine?).
Bij de hightea hadden ze dan ook puur een decoratieve functie.

Omdat ik het idee toch wel blogwaardig vond maakte ik de volgende dag nog wat foto's.
Omdat de kleur binnen erg slecht zichtbaar was hield ik het glas voor het raam tegen het daglicht en kreeg een verrassing: de wereld stond op z'n kop.
Omdat de wijn zo licht van kleur was zag je de tuin er doorheen, maar dan op z'n kop! Net als bij de bolle kant van een lepel.
Ik vond het effect zo apart (bijna kunst) dat ik jullie deze foto niet wil onthouden, toch nog een succesje met de rabarberwijn.

De smaak vond ik nu trouwens al aangenamer, leuk als dessertwijn en die bloemetjes ga ik zeker nog een keer maken, maar dan met appel, druiven of perensap, dubbeldrank is ook een idee.
Geitenkaasbloemetjes (wit) zie ik ook wel zitten in een salade, of bietenpureebloemen (donker rood), nog mogelijkheden genoeg!

Officieel geschift !!!!!!!!

grondige inspectie, Sacha links

Ik wist het zelf natuurlijk wel een beetje, maar kon het tot nu aardig verbloemen: eigenlijk ben ik gewoon geschift!
Op kookgebied dan hè.
Nooit kan ik gewoon een recept volgen, eens de gemakkelijke weg kiezen, niet door blijven peuteren en 100 variaties bedenken. Gewoon de feiten/beperkingen accepteren.  Zo ook weer deze week.
Sacha deed op school (groep 8) een Egypte-project. Meester had een heel fantasieverhaal verzonnen over een Egyptische professor die hen nodig had om onderzoek te doen. Oplossingen van puzzels/opdrachten moesten ze zelfs naar de professor emailen (emailadres was anagram van meestersnaam). Heel leuk.
Ter afsluiting van het project werden ouders verzocht Egyptische hapjes te koken. Ik had het eerst naast mij neergelegd (ben een beetje school-moe), maar toen het er naar uitzag dat er niet zoveel hapjes zouden komen, kwam ik toch maar in actie.
Het plan was mini-shoarmabroodjes te maken. Mini-broodjes kopen, kipshoarma zelf maken. Simpel toch?
Zij het dat er geen mini-pitabroodjes meer te koop zijn. Supermarkt in, supermarkt uit, gespeurd op internet, nergens. Wel kwam ik meerdere zoekers tegen (leek wel mini-hype) en ook nog een oud leuk forumonderwerp over gemiste produkten (zo mis ik nog altijd de Nobo sprits met pure chocolade, was er ooit, is gewoon weg). Heel leuk om te lezen. HIER

Nu had ik natuurlijk gewoon iets anders kunnen koken (had ook recept van egyptische saucijzenbroodjes) of normale pita's doormidden kunnen snijden, maar ik MOEST natuurlijk mijn kleine pitabroodjes hebben. Dus maar zelf maken! Genoeg recepten op het net.
Eigenlijk bak ik nooit brood, maar nu was dat geen issue.
Na wat opstartproblemen (broodjes werden meer soort bolletjes) had ik de swung te pakken en rammelde er zeker 40 uit.
Ondertussen de shoarma gemaakt en toen op het nippertje oververhit naar school vertrokken. Geen tijd meer voor een goede foto.

Staat me daar toch een overvolle tafel, het leek wel Kerst. Als ik dat geweten had had ik mijn ochtend anders besteed. Toen er ook nog niet eens veel van gegeten werd wist ik het zeker: compleet geschift.
Waarom moest ik zonodig alles zelf bakken/maken (4 uur ploeteren) voor een schoolaardigheidje?
Too much. Pure uitsloverij.
Om 1/2 vier kwam ik echter terug en toen waren alle pitabroodjes verzwolgen en het restantje shoarma paste in een holle kies.
De een had de ander aangestoken hoorde ik van meester. Zo kwam het toch allemaal weer goed. 
Maar heb ik hier iets van geleerd? Ik betwijfel het!

1e volkoren poging aan het rijzen

 (mini)pitabroodjes

250 gr bloem (pizzabloem 00?)
100 gr fijne griesmeel (smida)
200 ml lauw water
1 tl suiker
1 1/2 tl zout
4 gram gist

Meng het water met de gist en suiker. Laat 10 min. staat tot een bruisend geheel. Meng de meelsoorten en het zout, giet er het gistmengsel bij en roer met een vork tot het 1 massa is. Kneed daarna tot een soepel deeg. Laat 10 min. rijzen onder theedoek.
Rol het deeg uit tot een dunne lap (3 mm. en steek rondjes met een glas/koekjesvorm) laat deze op bakpapier rijzen. Verhit een koekepan met dikke bodem. (officieel in Marokaanse makla) Bestrooi de broodjes met een beetje griesmeel en druk ze met duim en wijsvingel tot platte schoteltjes. Bak zonder boter in de koekepan op laag-medium vuur.  Ongv. 4 min. ene kant en 4 min. andere kant. Evt. blazen voorzichtig platduwen met achterkant lepel. Opensnijden als ze niet meer loeiheet zijn. Lekker vullen!

Ook leuk op kinderfeestje of bij buffet. Diverse lekkere recepten op Marokkaans eten-blog.

creatief met deeg

Kids in de keuken, een leuk idee.
Soms pakt het iets minder uit, laatst ging er 1 afwassen (waarschijnlijk om sporen van wentelteefjes bakken uit te wissen) en gooide toen mijn vlierbessensiroop ook maar weg omdat het leek op kookvocht van de knakworst van eerder op de dag. Was ik niet zo blij mee.
Vaak pakt het ook positief uit, zo kunnen mijn dochters o.a al heerlijke guacamole, pastasalade, fruitsalade, omeletten, taarten en cakes maken (en dus wentelteefjes).
De heren houden het meer bij opeten en assisteren, maar knoeien met deeg vinden ze allemaal leuk.
Met een restantje deeg vd bloemenkoekjes ging Antal met een vriendje aan de slag. Ik verwachtte sterretjes en vierkantjes, maar de heren waren echt aan het kleien geweest: ze hadden 2 gezichten gemaakt, compleet met haren.
Volgens het vriendje leek zijn koekje op zijn opa, dubieus type dus.
Heerlijk die fantasie!
Terwijl de mega-koekjes in de oven stonden ging ik 'even' buurten bij de buuf. Bij terugkomst bleken de koekjes al verslonden, ze waren ook mega-lekker geweest!
Geen foto vh resultaat dus.



decoratie met mega-hagelslag, rechts opa

Mijn man gaat trouwens maandag naar Linz in Oostenrijk, kan ik daarna testen of de originele Linzertorte echt zo lekker is als ik denk.

Zeg het met bloemen !!!!

Ik weet dat niet iedereen mij het in dank af zal nemen, maar ik ben blij dat NL uit de EK is. Ik heb echt een hekel aan voetbal. Er is bij ons thuis geen ontkomen aan, alles moet bekeken worden, voorbeschouwingen, alle vage wedstrijden (nu staat Spanje-Kroatië weer op), natuurlijk 2 op een avond en vanzelfsprekend het eeuwig herkauwen in de nabeschouwingen. We aten zelfs speciaal voetbaleten (frituur en gemaksvoedsel). Ook al doe ik ondertussen andere dingen (heb niet eens de oranje-wedstrijden gekeken) word ik gek van de geluidsoverlast van de wedstrijdgeluiden. Ik wil rust aan mijn oren.
Voor de fan's vind ik het echt wel jammer en ook voor de horeca. Gisteravond wilden ze hier thuis geen meelevende woorden horen, maar tegen deze bloemen zeggen ze vast geen nee!

Zaterdag was mijn lagere school-vriendinnetje jarig, wij kennen elkaar al 37 jaar! We zouden onze verjaardagen vieren met koopzondag-shoppen dus ik wilde niet echt een kadootje meenemen. Op internet was ik al vaker koekjes op een stokje tegen gekomen en besloot een koekjesbloemen-boeket te maken.
Het deeg heb ik een beetje uit de losse pols samengesteld dus het was nog best wel spannend hoe het zou uitpakken. Werd het niet te hard/te zacht/zoet genoeg etc.etc. Ik krijg nog de uitslag vd smaaktest nog.
Als vulling heb ik mijn te stevige bramenjam van vorig jaar gebruikt, stevig is juist handig als vulling.
Bij het uit de oven halen golfde er nog een beetje bramenvocht over een paar koekjes, jammer, maar ook wel 'homemade'.
Met de strikjes en inpakfolie was het net een echt boeket, ze waren om op te eten!
Op de verjaardag was het trouwens erg gezellig, een groepje 40+ dames waarvan ik sommigen niet kende. Dit was totaal geen probleem, we hadden allemaal een beetje dezelfde interesses: ouder worden/kinderen/gezond eten, we konden leuk ervaringen uitwisselen. Amusant om te zien hoe iedereen op dezelfde golflengte zat, alsof je elkaar al jaren kende.

Koekjesbloemen

170 gr zelfrijzend bakmeel
50 gr amandelmeel
120 gr roomboter (even in diepvries)
50 gr suiker
beetje zout
3 gr koekkruiden
1 ei, losgeklopt
paar lepels jam

Lollistokjes, 20 cm (Wilton, kookwinkels)

Rasp de boter tot sliertjes, meng kort met de overige ingrediënten (bewaar een beetje ei) tot een deegbal.
Stop het deeg een 1/2 uurtje in de koelkast.
Verwarm de oven op 175 C.
Rol het uit tot een dunne lap (2 à 3 mm) en steek er vormpjes uit met een gekartelde koekjesvorm.
Steek uit de helft vd koekjes een gaatje met bijv. een dop van een fles. (zoek iets dat de goede verhouding heeft, klokhuissteker is ook een idee, of een marsepeinstekertje). Er bestaan ook speciale linzerkoekjes-setjes.
Leg de bodemkoekjes op een bakplaat met bakpapier. Leg een paar cm vh lollistokje op het koekje en druk licht aan. Doe een ruime klodder jam in het midden en strijk een beetje glad. Dek af met de koekjes met gat. Druk rondom goed aan, rond de jam en vooral bij het stokje. Strijk een beetje bewaard ei op de bovenkant.
Bak de koekjes 15-25 min. tot ze licht bruin en glanzend zijn.
Laat de koekjes compleet afkoelen op de bakplaat. Versier de stokjes evt. met een lintje.

Zeg het met bloemen, goed voor troost of felicitatie! Ook leuk als verjaardagstractatie (kleiner formaat, kortere stokjes), variant mogelijk in ster of hartvorm.

Voorwaarts mars...



Voldaan en trots (Antal in het midden)

Daar zijn we weer!
Het virus is bestreden! Nadat de computer 1 hele week 24/7 heeft staan draaien, 18.5 MILJOEN !!!!!!!! objects heeft gescanned op onvriendelijke bestanden (82 gevonden) konden we eindelijk weer bij de besturing. En niets kwijt geraakt, geen foto's of favorieten.
Halleluja!!!! (nu snel back-uppen)
We waren niet de enige, vandaag melden radio 538 en telegraaf.nl diverse aangiftes bij de politie. Wij hadden niet eens die moeite genomen omdat we op internet al op vele lotgenoten stuitten.

De avond4daagse bloemen, mijn Hollandse trio met de gladiool van school

Wat is er in de tussentijd gebeurd: veel natuurlijk.
Ik doe en deed mee aan de Veggiechallenge, daarover later meer.
The major event was de avond4daagse! Onze jongste 2 liepen mee, 10 km.
Ik weet niet eens of ik dat vol hou, laat staan 4 avonden achter elkaar.
En het was dit jaar afzien.
Elke avond wordt een andere route in het bos gelopen, soms ook naar het strand. De 1e avond waren ze bijna het bos uit toen het (zeer locale) noodweer los brak, onweer, keiharde HAGEL en later een tropische regenbui.
Ik was net thuis van mijn werk en besloot ze tegemoet te rijden. Ik was niet de enige, het wemelde van de (verontruste) ouders. Uiteindelijk trof ik ze zeiknat op school, ze waren met soms wel 12 kinderen in diverse auto's geduwd.
Bij hen was geen paniek geweest, maar de volgende dag sprak ik op mijn werk diverse ouders die andere ervaringen hadden.
Sacha had in haar doorweekte katoenen gympen diverse blaren opgelopen.
De volgende avond kwam ze daardoor zelfs met bebloede voeten thuis. Toch wilde ze ook de volgende avonden (ingepleisterd en al) gewoon lopen, wat een bikkel. (was natuurlijk ook wel haar laatste jaar)
De laatste avond was natuurlijk het inhalen van de stoet. Traditiegetrouw met bloemen en een kleine kadootje.

Dit jaar had ik gekozen voor een kadobon van onze lokale ijsboer, toepasselijk verpakt in een ijshoorntje. Dit had ik voor Antal bevestigd aan een oranje hawaiiketting en voor Sacha aan een Napoleon-parelsnoer.
Voor dit laatste had ik allemaal zwart-wit Napoleon's (haar favoriete snoepje) aan elkaar vast gemaakt met plakband en nietjes. Ik vond het zelf erg geslaagd, maar mevrouw wilde het niet om (waarom moest ik ook altijd iets fröbelen, was het pubercommentaar). Blijft moeilijk.

Ongewenst cold turkey

Daar ga ik dan met mijn goede voornemen om vaker te bloggen: sinds een paar dagen hebben wij een geblokkeerde computer, door een virus!
En wat voor 1, een Trojaans paard. Het is meegelift op een geïnfecteerde mail of internetsite. Niet direct bang worden nu, ik typ vanaf een niet geïnfecteerde (hoop ik) laptop. Dit bericht is eigenlijk een waarschuwing om een virus te herkennen en natuurlijk nog liever te voorkomen.
Ik was op een avond nog iets aan het opzoeken in de computer en opeens kreeg ik een mededeling in mijn scherm, zogenaamd namens Buma-Stemra en de politie. Het zag er erg officieel uit, wij zouden illegaal muziek/spelletjes gedownload hebben en kregen nu volgens wetboek artikel .... een boete van 100 euro. Om deze te betalen moesten wij bij de HEMA/NS en vele andere kanalen een prepaidkaart kopen en de code invullen op het scherm. Er zou geen ontkomen aan zijn want voor het bewijs beschikten ze over informatie van onze provider en het IPnummer van onze computer.
Nu had mijn man net een paar dagen ervoor geprobeerd een spelletje te downloaden maar dit was mislukt. Via Intertoys konden we het spelletje nog gewoon kopen (5 euro). Ik dacht dus even dat we nu een boete kregen terwijl we het spelletje gewoon legaal in huis hadden. Na iets beter de tekst bestudeerd te hebben vielen toch een paar taalfouten op. Ook liepen een paar zinnen niet echt lekker.
Ondertussen kon ik met mijn computer geen kant op, compleet vast, opnieuw opstarten hielp ook niet, steeds het zelfde scherm!
Mijn man ging eens met z'n laptop op internet speuren en het was snel raak: velen voor ons waren getroffen door dit virus, met een recente piek in mei/juni.
Het was het Heur/win 32 virus, zeer kwaadwillend. Het maakt je computer sloom en neem je besturing over. Nu snapte ik waarom ik recent vaak geredirected werd als ik een bericht aanklikte. Ook had ik veel last van pop-up reclames. Dit was al minstens 2 weken aan de gang, creepy.
Er bleek een oplossing mogelijk door een cd-rom te branden via Kadensky (anti-virus bedrijf). Zo gezegd zo gedaan, nu staat onze computer al 2! dagen te ratelen. Al onze bestanden worden gescanned op mogelijke virussen. Tot nu toe zijn er 27 probleembestanden geïdentificeerd. Geen idee hoe lang het nog gaat duren, wij hadden onze computer eigenlijk nooit opgeschoond. Het schijnt dat de computer tijdelijke bestanden aanlegt van alle sites die je bezoekt, nou dat zijn er veel in 3 jaar tijd!
Ik ben zo bang dat we belangrijke bestanden kwijtraken, foto's en natuurlijk mijn favorieten, ik ga dan gek worden. We hebben wel een backup op een externe schijf, maar dat is ook alweer enige maanden geleden.
Als alles weer werkt gaan we het toch anders aanpakken, regelmatig opschonen, betere viruswall en zo'n virusscan laten lopen.
Ondertussen merk ik hoe vaak ik de computer gebruik, voor het nieuws, emails lezen/versturen, bloggen en blogs bezoeken. Ik moet helemaal afkicken, cold turkey (100 naar 0). We hebben dus wel laptops, maar die zijn voor de kids.
Na een paar dagen kon ik het niet meer aan, ik kon niet meer op die stomme scan wachten, ik blog wel op de laptop.
Erg hoor, zo'n verslaving.

Ieder nadeel hep se voordeel!

Zevenblad (Aegopodium podagraria)

In mijn vorige blog gaf ik aan dat ik niet altijd blij was met het zevenblad in onze tuin, maar er zijn ook positieve kanten: je kunt er soep en pesto van maken!
En het smaakte zeker niet verkeerd!
Voor de pesto had ik toevallig een beetje te weinig basilicum dus de zevenblad was meer een opvulling. Ik ga het nog wel eens met alléén zevenblad proberen.
De pesto was heerlijk notig en toch ook fris en voerde me terug naar Toscane vele jaren terug. Geen kids en lekker picknicken met vers gekochte goodies. Zoiets. 

(zevenblad)pesto

1 koffiemok met rechte wanden (iets ruimer dan staafmixer)
1/2 mok basilicumblaadjes
handje jonge zevenbladblaadjes (geen steeltjes)
1/2 hand gemengde noten ( amandelen, hazelnoten, walnoten)
teentje knoflook
blokje parmenzaanse/pecorino kaas (2x3 ofzo)
goede scheut olijfolie (niet al te sterke)
kneepje citroen
peper

Vul je mok met alle ingredienten en duw aan met de staafmixer. Scherm de mok af met je hand en pureer tot gladde saus door de staafmixer langzaam omhoog te trekken. Evt verdunnen met extra olie (of slaolie) en voeg misschien zout toe.
Lekker in de pasta of met sappige tomaten op een stokbroodje.

Mijn buurvouw was ook helemaal klaar met de zevenblad. Ik zei dat je er nog soep van kon maken, ze was niet onder de indruk, ze wilde er gewoon van af!
Toen ik mijn pannetje soep klaar had heb ik haar een kopje gebracht en ondanks haar aanvankelijke wantrouwen vond ze het prima te eten!
Ik had een soort waterkers/spinaziesoep voor ogen. Deze worden vaak gecombineerd met paling of zalm. Ik besloot krabsticks te gebruiken.
Een opvallende smaak, hoe de soep smaakt met alleen zevenblad weet ik dus niet.
De blaadjes waren erg weerbarstig, ze bleven heel lang stevig. De geur deed denken aan gekookte druivebladen (voor dolmades). Het werd zo'n groeirecept, (verse) oregano paste goed bij de dolmadesfeer, net als verse dille, die ook weer mooi bij de vis paste. Zo was de cirkel rond en werd het een prima (heksen)soepje.

zevenbladsoep

2 handen zevenbladblaadjes (geen steel, jonge blaadjes)
1/2 handje verse oregano/goede tl gedroogde
1 kleine ui, gesnipperd
1 teen knoflook, gesnipperd
1 bouillonblokje
1 liter water
1 el verse dille
5 of meer krabsticks (of gerookte zalm), in stukjes
olijfolie
evt. bloem
kneep citroen
peper/zout
scheut slagroom

Fruit de ui en knoflook in wat olijfolie. Laat de zevenblad een beetje slinken. Voeg het water, het bouillonblokje, de dille en oregano toe.
Laat zeker 10 min. pruttelen tot slootwaterkleur.
Pureer met de staafmixer (spettert erg!!)  Evt. aanbinden met papje van olijfolie en bloem, opkoken en laten pruttelen. Voeg citroen, slagroom en krabsticks toe.

 

Overflow.

Mijn blogritme is een beetje verstoord. Het komt er niet meer zo vaak van. Deels omdat een tijdje terug mijn werkdagen zijn gewijzigd en deels omdat ik mijzelf vaak gewoon geen tijd gun. Ik blog het liefst als niemand thuis is. Nou, er is bijna altijd wel iemand thuis!!
Dat vind ik (misschien) wel het grootste nadeel van pubers: de schooltijden. Of ze zijn het eerste uur vrij, òf er valt een les uit òf ze hebben gewoon maar les tot het 6e (14.00 uur?). Zijn mijn lagere school kids net weer vertrokken na de lunch komt er alweer een middelbareschool puber binnen zetten.
Van mij mogen ze niet de hele tijd achter de computer dus kan ik het zelf natuurlijk ook niet doen. Wèg middag. 's Avonds vind ik ook zo ongezellig voor mijn man (en hij denkt dan ook natuurlijk dat ik computerverslaafd ben).
Blijven dus maar weinig geschikte momenten over naast het huishouden/boodschappen/koken/relaxen. Ondertussen stapelt de inspiratie zich op want er komt natuurlijk wel genoeg voorbij waar ik over kan bloggen. Iets dat ik lees/ gekookt heb/meegemaakt heb/gefotografeerd heb. Aan de ene kant wel handig als reserve in tijden van writersblock, maar er ontstaat een beetje een overflow. En sommige items zijn seizoengevoelig en kun je later eigenlijk niet meer gebruiken. (daar ben ik goed in hè, problemen zien, perfectionisme).
Tijd voor schoon schip dus, de komende tijd ga ik proberen weer wat vaker te bloggen of mijn blogjes wat minder arbeidsintensief maken.
Zo had ik laatst in onze tuin foto's gemaakt van planten met een culinaire mogelijkheid. Een culinaire belofte. Sommige meer dan andere, neem bijv. de sering.

Fantastisch mooie boom, prachtige bloemtakken, heerlijke geur. De boom stond al in onze tuin en ik ben erg blij met de donkerpaarse kleur. Ook mooi voor een boeket binnen, maar dat plezier duurt nooit zo lang (ondanks 7UP/bleekwater etc.)
In een programma van Jamie Oliver zag ik dat je de bloemetjes ook kon eten. Er werden decoratieve ijsblokjes van gemaakt, heel mooi met een bloemetje binnen in. Nou, ik kan je vertellen, het is gewoon erg bitter! Geen succes.

Maar er was meer: bieslook.

Overal lekker in door het uiige smaakje en als bonus ook nog prachtige bloemen die je weer in een salade zou kunnen gebruiken. Ik neem mij ook steeds voor uien te gaan planten ivm de mooie bloemen.

Vorig jaar heb ik van mijn ouders een aalbessenboompje gekregen, toen geen bes gezien maar nu zitten er zowaar een paar trosjes aan. Ik hoop dat ik ze eerder kan oogsten dan de vogels!

oregano

Ooit had ik rozemarijn, tijm èn oregano, nu alleen nog oregano. Onverwoestbaar ondanks de strenge winters. Hoewel gedroogd eigenlijk een sterkere smaak geeft gooi ik af en toe wat blaadjes in een zomers gerecht, alleen al voor het idee!

Niet altijd blij ben ik met het zevenblad, het woekert overal en is bijna onuitroeibaar. Toch biedt ook deze plant culinaire mogelijkheden, laatst o.a pesto en soep gemaakt, wordt vervolgd......

Tot grote vreugde van onze jongste, Antal, hebben we dit jaar weer de braam op ons terras laten groeien. Enigszins onhandig met blote voeten, maar hij vond het echt geweldig stoer om met vriendjes even bramen te gaan plukken in eigen tuin. Daar hebben wij natuurlijk graag wat pijn voor over (hoewel..)

Tot slot hebben we nog steeds de vlierbes van vorig jaar. Maar aangezien de siroop ook nog steeds in de koelkast ligt, denk ik niet dat er dit jaar iets met deze boom gaat gebeuren, hebben de vogels ook iets!

Zomerkoning in de Lente

Af en toe doe ik mee aan de Foodblogevent , met deze maand natuurlijk de aardbei in de hoofdrol. Ik had mij echt voorgenomen om mijn best te doen voor iets bijzonders, maar de tijd is omgevlogen. Als ik de lange lijst van inzendingen bekijk en de recepten doorlees, mis ik gelukkig toch nog echt MIJN favoriete aardbeientoepassing, gewoon simpel: beschuit met aardbeien!
Je weet wel, alleen voor beschuit kom ik er uit!!!!
Mijn favoriet voor verjaardagsontbijten (gelukkig ben ik in Mei jarig), voor Moederdag (toevallig ook in Mei), maar het is natuurlijk altijd lekker.
Het is natuurlijk wel echt een Zomerkoning, in de winter smaken ze meestal toch minder lekker. Gelukkig maar, zo blijft het iets speciaals.
Naast de beschuit gebruik ik de aardbei natuurlijk ook graag in taarten, jam, salades en toetjes. Ik heb dit weekend ook nog een trifle gemaakt, maar die was niet echt fotogeniek (wel lekker), moet dus nog maar eens in de herhaling.

Beschuit met aardbeien

1 Bolletje beschuit
2 à 3 aardbeien, schoongemaakt, ontkroond
beetje boter
beetje suiker

Smeer de boter op je beschuitje. Snij de aardbeien in plakjes en verdeel deze over je beschuit. Strooi er naar smaak suiker over.

Aardbeien en basilicum schijnt een geweldige combo te zijn. Ik heb wel eens iets gelezen over basilicumsuiker (basilicumblaadjes vijzelen met suiker), deze lichtgroene suiker kan dus ook een leuke moderne twist zijn. Ik ben ouderwets.

To love or hate!

Hè, hè, eindelijk lekker weer. Soms bijna te warm. Gisteren alle bikinivoorbereidingen gedaan maar ik hield het maar 10 min. uit in de zon. Veel te warm. Vandaag is beter en ben ik lekker vrij (door overwerken) en heb zin om naar het strand te gaan. Alle buufs zijn echter wel aan het werk en alleen is ook wel lekker, maar voelt nog meer als spijbelen. Spijbelen van het huishouden, de kids en het bloggen. Dus uit plichtsbesef zit ik nu braaf thuis, doe mijn klusjes en beloof mijzelf mòrgen naar het strand te gaan! Het avondeten heb ik al geminimaliseerd. We zouden verantwoord kip/sla en aardappeltjes eten (1e voor iedereen acceptabele maaltijd deze week), maar mijn man gaat als bedrijfsuitje zeilen en we eten nu dus tosti's (oud brood opmaken), stokbrood met lekkers, mozzarella/tomaat/basilicumspiesjes en fruisalade. Lekker gemakkelijk.
Wel moet ik vandaag de karbo's voor de BBQ van morgen alvast marineren want er MOET natuurlijk geBBQ'ed worden. (ter compensatie aten we deze week al een paar keer vega).

Eerder deze week heb ik een taart gebakken waar ik een dubbel gevoel bij heb, of eigenlijk niet: ik vond 'm bijna vies! Bitter. Of netjes gezegd: voor mensen met een acquired taste. Omdat ik het toch zonde vond 'm zo weg te pletteren heb ik voorzichtig, met de nodige kanttekeningen, een paar stukjes bij diverse buren uitgedeeld. En wat denk je, zij vonden het allemaal zalig! Mijn Engelse buurvrouw kan ik begrijpen, Engelsen houden van bittere marmelade en daar deed de taart mij aan denken, maar ook mijn Hollandse buren vond het perfect. Navraag leerde wel dat zij ook hielden van sinaasappel-chocoladesnoepjes terwijl ik die vroeger bij mijn oma altijd dapper wegslikte. Zo zie je maar, smaken verschillen.
Het is een supersimpel recept, sinaasappelen koken, pureren en dan alle ingrediënten mixen. Easy does it. Glutenvrij. Officieel moest er cacao in, maar ik was bang voor een vage beige kleur. Ik had nog een mengsel van gesmolten pure chocolade en room staan en besloot een marmer-variant te maken. Het was een goed besluit. Nu had de taart tenminste ook nog een sinaasappelkleur.
De taart wordt milder na een paar dagen, nu lust ik 'm bijna (na 5 dagen) en blijft lekker vochtig. Vanwege het amandelmeel doet het een beetje denken aan vochtige, rulle marsepein.
Met een bolletje kaneelijs en room is het waarschijnlijk een top zomerdessert, waar je natuurlijk ivm de bikini niet teveel van moet/kunt eten.

Sinaasappelchocoladetaart

2 hele sinaasappelen 
4 grote eieren
250 gr gemalen amandelen (amandelmeel)
200 gr suiker (ik deed nog wat extra witte basterd) of 150 kokosbloesemsuiker
50-75 gr gesmolten pure chocolade
1 tl bakpoeder

Kook de sinaasappelen met schil en al 1 1/2 uur in water.  Af en toe omkeren als ze niet helemaal onder staan.
Laat afkoelen en verwijder eventuele pitten. Verwarm de oven op 175C. Pureer de sinaasappelen. Voeg alle andere ingrediënten toe en meng goed. Als je wilt marmeren meng je 1/3 of 1/2 vh beslag met de gesmolten chocolade (evt. wel wat extra bloem/maizena toevoegen). Giet het beslag in een met bakpapier beklede springvorm (of doe eetlepels beslag om en om in de vorm voor de kleurverdeling en maak daarna zigzag bewegingen met een sateprikker voor mooie marmering) en bak de taart 40 min.
De buitenrand kan iets donker worden dus bak niet te lang. Laat helemaal afkoelen en wacht minstens een dag.
Kleine bakvorm (18-20 cm), voor grotere vorm recept 2x

Bron: NRC, Marjoleine de Vos

Iedere dag Moederdag enzo.....

Ons Parijs-debacle hebben we maar omgezet in een paar dagen rond om het huis lummelen en opruimen. Ook best lekker relaxed. Gisteren was het zelfs prachtig weer en zijn we 's middags naar het strand gegaan. En daar gegeten. Mijn goede voornemen is dat dat ook direct de laatste keer dit seizoen was. Zó zonde van je geld, die strandhappen. Je kunt beter alleen wat borrelhappen en patat eten (met een roséetje natuurlijk). Maar het allerbest kun je picknicken op het strand, een lekkere pastasalade mee, fruit en koude kip en dan een gehaald ijsje als toetje. Kennissen gaan zelfs mini-BBQ'en op het strand. Dat mag geloof ik officieel niet, maar aan het eind vd dag doen ze niet zo moeilijk (als je maar opruimt). Nu nog mijn husband overtuigen!
Misschien schuiven we Parijs wel door naar volgend jaar als we toch al naar Frankrijk gaan, scheelt zó een paar 100 euro benzine. Dan wel lekker in een hotelletje midden in de stad, gewoon voor maar 1 nachtje. En route naar de soleil!
Ik had eigenlijk nog willen bloggen over Moederdag en de extra kado's voor mijn verjaardag en aangezien het toch elke dag Moederdag is (!?) kan dat nog steeds:
voor Moederdag doen wij eigenlijk alleen aan geknutselde kado's en van mijn jongste 2 (lagere school) kreeg ik leuke fröbels. Van Sacha een superleuke fotostandaard van piepschuim met een paar lekkere bonbons. Leuk hoe je met zulke simpele materialen zo'n leuk resultaat kunt halen.

Antal wilde zijn kadootje eigenlijk niet geven en toen ik het zag snapte ik wel waarom: het was een ( erg slordig geschreven) draaischijf met allemaal kleine klusjes die hij voor mij kon doen, daar had hij natuurlijk geen zin in! Pas toen ik beloofde dat ik hem er niet aan zou houden kreeg ik het overhandigd.

's Middags kwamen mijn ouders en broer + gezin op verjaardagsvisite en ik werd weer flink verwend. Mijn ouders namen naast verjaardagsgeld ook aardbeienplantjes mee en van mijn broer en Co. kreeg ik diverse kruidenplantjes, een mooie tuinchrysant en mini-abonnement op de Jamie! Daar heb ik nog lang plezier van! 
Ik had een jamtaart van Bill Granger gebakken, smaakte prima , maar was iets te droog. Nog een beetje oefenen dus! Recept volgt.

Paris, je t'aime!!!!!!!

Het is al laat, maar nog snel even een mini-blogje. Ik had eerst nog willen bloggen over moederdag/verjaardagsweekend, maar er kwam weer niets van en nu komt er eerst iets leuks voorbij: we gaan een paar daagjes naar Parijs! Kamperen.
We wilden dit eigenlijk al in de Meivakantie, maar werden afgeschrikt door het weer. Nu zijn de voorspellingen ook niet formidable (zondag 9 mm regen), maar we gaan er toch maar voor.
Desnoods maar een extra museum in!
Ik heb er zin in (bij de kids eigenlijk alleen de dames, vooral vanwege de shoppotentie). Zin in een portie douce France.
We plannen in Bois de Boulogne te gaan kamperen, maar hebben niet gereserveerd.
De recensies zijn niet echt geweldig (vooral het sanitair), maar de camping is wel net overgenomen door een grote organisatie dus ik hoop op verbeteringen. Anders worden we maar een beetje clochards.
Het is nu bijna 23.30 en ik heb nog niets gepakt, het gaat weer als vanouds. Hopelijk kunnen we morgen toch een beetje op tijd vertrekken. We gooien het minimale in de auto (geen stoelen/kookspullen) want anders kunnen we er zelf niet meer bij.
Vive la France!

Laatste nieuws, donderdag, 11.30 uur, we gaan NIET naar Parijs!!!!
De weersvoorspelling is weer dramatisch gewijzigd. zaterdag èn zondag 9 mm regen. Ik zit al vanaf 09.00 uur achter de computer op zoek naar een betaalbaar fatsoenlijk hotelletje voor 6.
Toch willen we eigenlijk kamperen en een hotel is eigenlijk alleen leuk als je pal in Parijs zelf zit (ipv bij het vliegveld ofzo.) We willen best geld uitgeven, maar dan moet het wel leuk zijn, lekker slenteren in het zonnetje, terrasje pikken etc. Nu kost het nog steeds veel, maar je krijgt veel minder. We proberen het nu uit te stellen naar Pinksteren. Wel sneu voor de kids die soms erg leuke dingen hebben laten lopen omdat wij naar Parijs zouden gaan. Het kost mij wel even tijd om mij hier over heen te zetten. Ik ben niet zo gezellig vandaag vrees ik.

Uitbuiken na de high teaparty

best echt!

Hè, hè, poeh, poeh, eindelijk weer bloggen. Het lag al meer dan een week stil, een record. Gewoon geen tijd gehad! Door de Meivakantie, werken en natuurlijk door de voorbereidingen voor de high tea. Maar goed, dat halen we nu ruim in want dit gaat volgens mij een lange post worden.
We hadden voor de Meivakantie Parijse kampeerplannen, maar dat durfden we met het weer toch niet aan. Nu hebben we een paar stadse uitstapjes naar Amsterdam en Den Haag gemaakt. Vond ik niet verkeerd want nu kon ik zondagmiddag al voorzichtig beginnen met de 1e voorbereidingen.
Een carrotcake en black bean brownie gebakken. Maandagmiddag moest ik werken, maar 's ochtend heb ik roze macarons en een (mislukte) taartbodem gebakken. 's Avonds dus nog een keer de taartbodem. Dinsdag had ik vrij genomen om de hele dag te bakken. Dat ging natuurlijk niet door. Mijn baas is deze week met vakantie en diegene die mij zou vervangen bleek van niets te weten. De 2 aanwezige collega's wisten niet eens hoe de oven aanging dus ben ik maar weer gaan werken, uiteindelijk zelfs mijn gewone uren. Omdat alles toch een beetje anders liep (de baas van huis) was het best een chaotische ochtend en toen ik thuis kwam stond mijn hoofd echt niet naar bakken, dus de middag was ik ook bijna kwijt. Gelukkig aten we 's avonds toch al patat omdat ik niet wilde koken.
's Avonds de laatste dingen afgebakken, extra dingen geskipped, meubels verschoven en tafels gedekt. Veel te laat naar bed.

van Marktplaats (17 euro!!!!)



etagere vd kringloop. Tafelloper is een gordijnstaal vd Decorette (wilde ik ooit een rokje van maken)

's Ochtends lekker beschuitje met aardbeien, natuurlijk thee en goede kado's (o.a lens voor close up's) en toen weer an die Arbeit want de dames kwamen er bijna aan. Een aantal dingen wilde ik echt pas op het laatst doen, maar dat was natuurlijk veel teveel: bloemen in vaasjes, frosting op de carrotcake, vulling tussen macarons, merengueschuim op lemonpies en onder de grill, mascarpone en cacao op de tiramisucupcakes, jam en frambozen op de yoghurttaart, aardbeien dippen in chocolade, alles snijden en presenteren en niet te vergeten mijzelf optutten.
Ik was natuurlijk nog lang niet klaar toen de dames kwamen, maar rouge hoefde ik niet op te doen want mijn wangen waren rood genoeg!
Gelukkig was het helemaal niet erg, zelfs gezellig, een aantal ging helpen en de rest ging alvast zitten kletsen in de 'wachtkamer' (alle meubels verschoven naar kleine achterkamer).

let op de pinken

Toen alles klaar was heb ik de tafel geopend verklaard en gingen we allemaal gezellig high tea'en. Hoewel ik zelf vond dat niet alles optima forma was (gecraqueleerde macarons etc) waren de dames onder de indruk (het zag er ook wel erg feestelijk uit) en vonden ze alles lekker. Zelf liep ik natuurlijk af en toe rond als een kip zonder kop, voor mij is de voorbereiding eigenlijk al het feestje. Er werd goed gegeten, maar er was natuurlijk veel teveel. Niet getreurd, 's middags kwamen mijn schoonouders en hebben we de high tea nog eens dunnetjes overgedaan. Daarna uit eten bij de pizzeria en de dag was weer om! Het was een echte verjaardag (van het weekend komt zelfs nog meer visite). Ik ben goed verwend met leuke kado's en kaartjes (dank je Eefje, we moeten eens afspreken!)

bijna alle kado's, mijn nieuwe jurk heb ik aan!

Van de laatste restanten heeft mijn 2e zelfs nogmaals ge- high tea'ed met schoolvriendinnen dus het was maar goed dat ik nog geen tijd gehad/genomen had om mijn woonkamer weer om te bouwen. Toen was de koek echt op, alles is weer back to normal, alleen nog even taart bakken voor zondag. wat zal ik maken.....?

Detailfoto's (nog zonder nieuwe lens, schijn ik eerst uitleg voor te moeten krijgen).

black bean brownie en rabarberwijn-jelly's

yoghurt pannacotta-frambozentaart

lemon merengue pies

macarons en tiramisucupcakes en 2 alternatieve suiker carrotcupcakes

Bijna jarig !!!!!

Nog precies 1 weekje en dan ben ik jarig! Klinkt een beetje overdreven en kinderlijk om daar al zo mee bezig te zijn, maar voor mij is dat altijd een mooie gelegenheid om actief uit te pakken. Thema, kaartje, feestje, alles bedenken en maken.
Dit jaar wordt het een high tea, niet bijster origineel, maar wel een goede kans om eens lekker te bakken. Omdat het 's ochtends is (zitten lekker alle kids op school) doe ik niet aan hartig/drankjes.
Ik heb trouwens nog even met mijn Britse buurvrouw overlegd en officieel kan dit door het tijdstip geen high tea heten, dat is altijd 's middags, officieel zelfs pas tegen 6'en. Zonder hartig heet het meer een afternoon tea.  
Morning tea was een optie, maar dat vond ik niet echt feestelijk klinken. Gewoon een poldermodel high tea dus.

Naast lekkere baksels en smaakjes thee krijg ik bij high tea altijd associaties van veel roze, kitsch, goud, parelmoer en bloemen. Dat moest dus ook op mijn uitnodigingen. Met dank aan de Xenos heb ik het volgende gefröbeld:

überkitsch

Let ook op de theezakjes: Forever Young (Yogi Tea) van mijn werk. Stinkt vreselijk naar kaneel, irritant bij het knutselen.
Ik wil veel soorten gebak bakken, minstens 5 à 6. Omdat ik bang ben dat de dames ivm de waistline niet snel meerdere taartjes zullen eten wil ik veel kleine soorten maken, éénhapstaartjes. In verschillende modelletjes voor de variatie.
Ik ben dus op woensdag jarig. Dinsdag heb ik vrij genomen, maandags moet ik toch echt 's middags werken. Vanaf zondagmiddag ga ik dus alvast wat voorbereidingen treffen, bijv. carrotcake wordt alleen maar lekkerder na een paar dagen.
12 dames heb ik uitgenodigd, hopelijk kunnen we lekker buiten zitten. Tot nu toe zijn de voorspellingen niet echt goed. Meestal regelen ze samen een kadootje. op mijn lijstje staan een abonnement voor een eettijdschrift of een leuk kookboek. 
Van één kadootje ben ik al zeker: een jurk van Manamea. Dit is het modelabel van de schoonzus van 1 van mijn buurtjes. Vorige week hadden we bij haar een kledingparty en nadat ik 2 jurken had gekocht zag ik nog een hele leuke 3e, maar vond dat eigenlijk teveel. Ter plekke kregen de dames het lumineuze idee om dat als kadootje te geven. Fijn.
In de tussentijd heb ik al veel plezier gehad van mijn eigen aankopen:

Beetje onhandige foto in ongeveer de enige spiegel in ons huis (puinhoopkamer van puberdochter). Eigenlijk normaal niet mijn stijl, maar ik werd direct vrolijk van deze jurk. Jammer dat er wel ook een echt jaren 60/70 hoofd boven zit!