Hoeveel voorraad kan een mens hebben.......?

 

Ik ben dol op kasten: je kunt er alles ingooien, deurtje dicht, niemand die iets ziet! Zo ook mijn keukenkastjes. Ik probeer niet de prijs voor beste huisvrouw vh jaar te winnen en dat toont.... (of wreekt zich).
Ooit dacht ik met een apothekerskast de oplossing gevonden te hebben, niks achterin verstopt dat er niet meer uit kan maar alles overzichtelijk voor het grijpen. Ik kwam bedrogen uit, zelfs hier kan ik stapelen en stouwen. 
Zo weet je soms helemaal niet meer dat je iets nog hebt en koop je gewoon nieuwe, mijn husband koopt sowieso alles nieuw als hij kookt (better save than sorry).
Vaak hebben we ook maar een deel vd verpakking nodig, de rest zwerft in een bewaarzak in de kast, zoals div. pasta's.
Ook zie ik vaak dingen in de winkel die ik ooit wil gaan maken en neem ik het alvast mee, net als vakantieschatten die nooit gebruikt worden.
Voor je het weet zijn zaken ook nog gigantisch over de datum.
Dit weekend had ik er opeens genoeg van, tijd voor rigoureuze opruiming
(toch voorjaarsschoonmaak???)

Het thema deze week is dan ook: eten uit de kast!
Ik ga niet naar de supermarkt, voor niets!
Nou scheelt het dat ik net vrijdag op de markt vis en veel groenten heb gekocht, daar moeten we het mee doen. (komt goed uit voor de portemonnee, we zijn zaterdag naar de Chinees geweest vanwege zeer goede CITO-uitslag, auw).
Mijn kids waren niet blij met mijn plan, ze zagen op tegen veel onduidelijke groenteprutjes. De belofte van pannenkoeken later in de week (meel uit de kast) maakte het iets goed.
De 1e ochtend ging het direct al mis, de smeerboter (halvarine) was op. Tja, dan eet je maar plakkend beleg op brood!
Ik heb mij zelfs voorgenomen brood te bakken als het brood opraakt, ik wil niet naar de winkel want dan neem ik weer van alles mee.
Wat als het WC-papier op zou raken, tja, dat is een probleem. Kranten zijn geen optie. Gelukkig heeft mijn man ook hier een voorraadje van aangelegd!
Ik heb een provisorisch weekmenu opgesteld, deze week is het meer voedsel dan culinaire hoogstandjes, de kast moet leeg.

Maandag: zalm vd markt, spaghetti met pesto, roerbakgroenten (knolselderij, wortel en broccoli met dille, knoflook en witte wijn)
Dinsdag: vegetarische chili (pot witte bonen, blik zwarte bonen, blik tomaten, courgette, paprika, blikje mais en beetje witte rijst)
Woensdag: combinatie van diverse pasta's met aubergine, tomaat, ricotta en verse basilicum/pesto
Donderdag: soort Brandade de Morue (aardappelpuree met gerookte makreel vd markt, knoflook, zure room, peterselie en misschien gerookte paprika)  met een rode kool-salade (had rode kool gekocht om eieren te verven)
Vrijdag: tosti's van al het oude brood met groentesoep (oude groenten) en misschien nog salade.







Dit moet de boel toch enigszins opschonen, een klein beginnetje. Ook nog grotendeels vegetarisch omdat ik geen vlees in voorraad had.
Long way to go, wordt vervolgd.....!

PS. kijk ook weer naar de nieuwe Masterchef BBC amateurs, 1e week al geweest, deze week wo-vr 20-21-22 mrt 2013
en voor de broodbak-liefhebbers: gisteren is een 6-delige serie met British Bakeoff chef Paul Hollywood begonnen, geheel over brood!
1e uitzending wordt 24 mrt  12.30 (NL-tijd) herhaald, normale uitzendtijd maandags 21.30 NL-tijd, BBC 2

Afscheid vd winter, alles nog 1 keer.....

Ik kan niet wachten tot het lente wordt, of nog beter: zomer!
Na het veelbelovende mooie weer van vorige week is het toch nog even winter en het is heel gek maar ik krijg opeens een soort haast om nog snel wintereten te eten voor het niet meer in de winkels ligt. Ik heb opeens behoefte aan meer knolselderij, veel stamppotten, stoofpotten, stoofpeertjes en bonensoep. Voor mijn gevoel hebben we dat eigenlijk veel te weinig gegeten afgelopen tijd.
Echt waar!
Voor vanavond heb ik dus een grote pan bonensoep gemaakt, jammie, jammie.
Binnenkort lekker aan de boerenkool.

Boerenkool is eigenlijk een beetje hip de laatste tijd (of is het alweer passé?), vooral in Amerika. Daar noemen ze het kale.
Kale schijnt een verzamelnaam te zijn voor alle niet-sluitkoolsoorten. Sluitkolen (spitskool/witte kool etc.) noemen ze gewoon cabbage.
Onze boerenkool lijkt het meest op hun curly kale, deze wordt zelfs ook borecole genoemd (kan toch geen toeval zijn, verbasterd NL's). Verwant aan de andere leden van de Brassica Oleracea-familie zoals broccoli, bloemkool en spruitjes.
Kale soorten worden ingedeeld naar bladvorm, je hebt dus curly cale (ook Scots kale genoemd), plain leaved, rape kale, leaf and spear (mix tussen curly en plain) en cavalo nero  (ook wel Tuscan kale, black cabbage of palmkool genoemd).
Kai-lan is een Aziatische variant die veel op paksoi lijkt.
De hippe kale wordt gekookt of rauw gebruikt in smoothies, taarten, en salades.
Ook gedroogd of gebakken als chips.
Ik kwam zelfs een hele website tegen met kale-recepten!
Zelf gooi ik wel eens een handje in een groentesoep, maar verder is het bij ons toch gewoon voor de stamppot. (ofwel boerenprut zoals Antal het noemt= geen liefhebber!)

info Wikipedia

 

Mijn ouders hebben het in overvloed in de tuin staan en toen ze laatst een 'maaltje' meenamen vond ik het net een boeket.
Snel een 'romantische' foto gemaakt.
Ik merk aan veel klanten dat mensen boerenkool eigenlijk alleen nog maar kennen als gruis uit zakjes. Nu is plukken en klein snijden ook best veel werk, het blad is een beetje taai en je houdt niet veel over, minder dan de helft.
Ik hou wel van een groene stamppot en mijn verhouding aardappel/gesneden boerenkool is 3:1. (Ik kwam ook recepten 2:1 tegen, lijkt mij te groen).
Gewoon een 1/2 pan vol aardappelen en net zo'n laag met rauwe boerenkool.
Lekker smeuïg maken met veel melk en boter.



erg favoriet, wel 1 ui p.p

Ook eten we er altijd gefruite kerrie-uitjes bij, geïnspireerd door mijn schoonmoeder (die zelf van niks schijnt te weten).
Lekker een pittig accentje bij de beetje muffe koolsmaak, shoarmavlees is daarom ook heel lekker.
Wij eten het met gebakken spekjes en een huisgemaakte gehaktbal en veel jus.

 

Boerenkool stamppot (grote pan vol)

2 kg aardappelen, vaak vastkokend
2 zakjes gesneden boerenkool à 300 gr
laagje water (tot halverwege aardappelen)
melk naar smaak (500 ml?)
50 gr boter
aardig wat zout
scheutje maggi
veel verse nootmuskaat, paar raspjes
scheutje azijn (eetlepel of zo)

gesneden ui
kerriepoeder
zout
water

Schil de aardappelen en snij ze in dikke plakken, doe in een grote pan met het benodigde water. Schud de zakjes boerenkool er boven uit en druk met de deksel aan tot het dicht kan. Aan de kook laten komen en dan koken tot de aardappelen zacht zijn (20 min?) (een evt. rookworst kun je bovenop leggen)
Giet overtollig kookvocht af (of gebruik dit i.p.v. melk).
Doe wat melk, boter en kruiden in de pan en stamp met een ouderwetse stamper tot een soepele puree. Gebruik zoveel melk tot de consistentie naar je zin is.
Mijn moeder doet altijd wat azijn in de stamppot, schijnt beter verteerd te worden en neemt ook wat muffigheid weg. Piccalilly is een zelfde idee.

Fruit voor de kerrie-uitjes een aantal uien zacht in wat boter, strooi er kerriepoeder (1/2 tl per ui?) over en maak op smaak met zout. Met een scheutje water wordt het een beetje jus-ig, ook lekker voor vegetariërs!
Eet smakelijk.

Echt lekker!!!!!

Ik lees graag kranten, bijna onbeperkt. Thuis hebben we de NRC en van mijn werk neem ik soms op werkdagen overgebleven kranten mee. In het weekend is het soms wel heel erg want dan kopen we ook nog een regionale krant en soms de Telegraaf (sorry). Oude kranten ook geen bezwaar, Duits/Frans zelfs Oezbekistans zal ik nog proberen te ontcijferen.
Het ergste is wel dat ik alles moet door lezen, ik kan een krant niet ongezien weggooien. En dat betekent hard doorlezen anders ga ik nog hoarden (ziekelijke verzameldwang). Het klinkt nu al aardig obsessief.
Ik lees wel selectief, skip de politiek en economie. Het interessants vind ik de 'human interest' stukjes, bibliografieën, alles over reizen, winkels en natuurlijk over eten!
In de NRC wordt door wisselende columnisten een recept beschreven en afgelopen week sprak mij het recept van de uienbroodjes erg aan.
Ik heb ze nu al 2x gemaakt en het is een groot succes.
De smaak is als een kaasstengel, maar dan fluffy en wolkig. In de VS worden dit soort creaties drop biscuits genoemd en zo zien ze er ook uit, gewoon laten vallen die kledder deeg.
Door de karnemelk en baking soda is het misschien wel een soort scone, maar die heb ik nog nooit geproefd.
Ik heb zelfs maar een ienieminie aanpassing gemaakt door een beetje zachte geitenkaas toe te voegen en de tijm met de uien mee te bakken. (verse tijm kan later)
Zout bovenop vond ik niet nodig, ik zou er eerder wat kaas over strooien.
Iets minder boter zou kunnen en iets meer bloem maar dat komt misschien ook door mijn aanpassing.
Goed recept van Roos Ouwehand en gelukkig ook te vinden op NRC Next zodat ik het recept niet hoefde uit te scheuren (wordt die stapel ook niet hoger!!!!)

 Uienbroodjes (8 à 9 broodjes)

 1 grote ui, gesnipperd
ruime tl gedroogde tijm (bijna 2 tl)
(2 bosuitjes)
2 el balsamicoazijn (alternatief appelstroop, dan geen suiker)
snufje suiker
220 gram bloem
1½ tl bakpoeder
½ tl baksoda (zuiveringszout, natriumbicarbonaat)
½ tl zout
1 tl suiker
75 gram koude boter
1 klein ei
80 ml karnemelk (of 100 ml en geen zure room)
1 el zure room
50 gr. zachte geitenkaas (bijv. Bettine Blanc)
(grof zout)

Bak de uien en tijm in wat boter en olijfolie  zacht en glazig. Voeg een flinke scheut balsamicoazijn en wat suiker toe en laat dit een paar minuten intrekken. Roer evt. de in ringetjes gesneden bosuitjes er door. Zet het vuur uit en laat afkoelen.

Meng bloem, zout, bakpoeder, baksoda en suiker. Snij de koude boter erdoor tot het kruimels zijn. (raspen kan ook) Kluts in een andere kom het ei, de karnemelk en de zure room door elkaar. Giet dit bij het deeg en meng alles met een vork. Meng vervolgens ook de (afgekoelde) uitjes erdoor. Vorm hiervan 8 à 9 balletjes. Druk ze een beetje plat, leg ze op bakpapier (en strooi er grof zeezout over). Bak de broodjes ongeveer 12 minuten in een hete oven (220 graden). (evt. omdraaien en nog paar minuten extra). Lekkerst op dezelfde dag bij (tomaten-) soep, stoofpot of een glaasje wijn.

witte chili

Mijn kinderen zijn redelijk gemakkelijke eters, meestal gaan de maaltijden zonder al te veel negatief commentaar naar binnen.
De meisjes lusten sowieso bijna alles, de jongens zijn wat moeilijker.
Gemakkelijke eters van weleer lijken met de jaren wel moeilijker te worden.
Ging er vroeger met gemak bijv. blauwe en geitenkaas naar binnen, dat gaat 't nu niet meer worden.
Vooral de oudste (16) heeft het vaak moeilijk met het aanbod. Van huis uit een echte broodeter is de avondmaaltijd sowieso niet zijn favoriet.
De invloeden van mijn werk klinken natuurlijk ook door in het eten, mijn geëxperimenteer is niet altijd welkom. Laatst verzuchtte hij of ik niet bij een slager kon gaan werken! (lust wel graag vlees).
Als er vriendjes komen eten zet ik mij altijd een beetje schrap, ik kan slecht tegen kinderen die niets onbekends lusten.
Ik bloei dan ook helemaal op bij enthousiaste reacties.
Antal heeft zo'n vriendje: lust alles, eet alles, proeft alles, kan echt genieten, een lekkere eter dus!
Toch wist hij mij laatst weer te verbazen.
Ik lunchte met een onooglijk restje van de vorige avond. Hij informeerde geïnteresseerd wat ik at. Op mijn aanbod om ook iets te proeven ging hij gretig in. Hij vond het heerlijk.
Bijzonder, welk kind proeft nu een vreemd prutje?
Een kind naar mijn hart, zeker toen hij ook nog informeerde hoe ik zo lekker had leren koken?!!!!!! Altijd welkom dus!

ziet er niet echt heel yummy uit, toch?

Witte bonenschotel

vlees naar keuze 1 grote kipfilet/100 gr chorizo/ 2 saucijzen, stukjes gesneden
2 tenen knoflook, uitgeperst
1 ui, gesnipperd
1 tl tijm
1 bakje spekjes
2x laurierblad
1 kleine broccolistronk, in kleine roosjes
1 stengel bleekselderij, in kleine stukjes
1/2 groene paprika, fijngesneden

paar takjes verse koriander, fijngesneden incl. steeltjes.
1/2 bosje peterselie
1 grote pot witte bonen, uitgelekt
1 klein potje witte bonen in tomatensaus
1/2 blik stukjes tomaat

ruime 1/2 tl komijnpoeder
1 tl gerookte paprikapoeder
1/2 bouillonblokje + water naar behoefte.
paar draaien peper
2 knepen currysaus

evt. 1/2 prei

Bak de stukjes vlees in wat olie en boter lekker bruin. Haal vervolgens uit de pan. Bak in het achtergebleven bakvet de ui, knoflook, tijm, laurierblad en spekjes aan en voeg dan de paprika, broccoli en bleekselderij toe.
Als het te droog bakt kun je evt. al wat bouillon/tomatensap toevoegen. Na 5 min. sowieso alle overige ingredienten en kruiden erdoor mengen. Ook het voorgebakken vlees mag er weer bij. Lekker zacht laten pruttelen tot de bonen alle smaken hebben opgenomen.
Voor het serveren de fijngesneden prei er door roeren zodat het nog iets meegaart. Afmaken met extra zout/vocht/peper/komijn/currysaus. Lekker met extra verse koriander. Misschien eten met stokbrood of zelfs in een wrap?

eigen recept

Dit is een milde smaakrijke bonenschotel. Soort witte chili, beetje cassoulet-achtig. De vleeskeuze beinvloedt zeker de smaak, zonder vlees kan natuurlijk ook (lekker met paddestoelen). Voor mij is het een soort über-comfortfood, voedzaam en hartig.

Kado in natura: walnoot'brood'

Afgelopen weekend werd een kennis 50 jaar (wijs, zoals ze zelf zei!).
Reden voor een gezellig feestje natuurlijk.
Ik ken haar van het schoolplein, onze kinderen zaten allemaal bij elkaar in de klas. Haar dochter is 1 vd beste vriendinnen van Ilja, al vele jaren.
Op het schoolplein komen we niet meer, de nieuwe ontmoetingsplek is de supermarkt waar wij allebei ongeorganiseerd om 18.00 uur nog snel binnen rennen. Zij heeft meestal nog wel een plan, ik niet.
Beroepsmatig kruisen onze paden ook wel eens, als binnenhuisarchitect heeft ze op ons verzoek al wel een een plan gemaakt voor onze keuken to-be.
We zijn weer aan het puzzelen (verlaagde BTW va 1 mrt'13).
Het meest treffen we elkaar in de winkel, vanwege een candida-dieet eet ze zonder toegevoegde suikers. Bij ons kan ze tenminste terecht voor ongezoet lekkers! Met ook een vegetarische dochter en een koolhydraatarme man is het sowieso puzzelen op voedselgebied.
Een leuke gelegenheid voor mij om haar eens te trakteren op een 'blijde doos' uit de Natuurwinkel!
Enigszins overenthousiast verzamelde ik al mijn favorieten in een groentekratje, favorieten zoals de heerlijke geitenkaas met Italiaanse kruiden, kokosreep, pompoenpitten en rozemarijnchips. Toen mijn kratje leuk vol was schrok ik toch wel wat bij de kassa: ik zat al over de E25.00!
Dat werd mij toch iets te gortig zeker omdat ik ook nog zelf wilde gaan bakken, een aantal favorieten gingen dus exit.
Thuis heb ik mij gestort op een walnotenbrood en een paprikatapenade en redelijk tevreden konden wij op verjaardag. Het kado-in-natura viel goed in de smaak en we hebben een gezellige avond gehad.
Ook deed ik weer een beetje inspiratie op, ze serveerde een chilisoep naar IJslands recept en daar moet ik het recept van hebben, overheerlijk. Wordt vervolgd! (hoop ik....)

walnoot'brood'

125 gr volkorenmeel90 gr. bloem1 grote tl bakpoeder1/2 grote tl baking soda
3/4 grote tl. zout
4 grote eieren120 ml karnemelk/yoghurt3 eetl. olijfolie3 eetl. walnootolie (sesamolie is ook een idee)
1 cup gehakte walnoten (125-150 gr)
ruime hand rozijnen
1 tl kaneel
scheut agavesiroop


Vet een cakevorm in met boter/olie of doe er een bakpapiertje in.
Verwarm de oven tot 175C.
Mix de droge ingrediënten door elkaar (behalve de walnoten).
Mix in een andere kom de natte ingrediënten, en voeg deze daarna bij de droge.
Roer kort tot een homogeen mengsel.
Bak het brood ongv. 50 min. of tot je prikker er droog uit komt.
Laat 10 min. in de vorm afkoelen. Daarna uitwasemen/afkoelen op een rooster.

Het is geen brood en het is geen cake. Een soort in between. In het oorspronkelijk recept zit geen kaneel, rozijnen en agavesiroop. Dat werd mij toch iets te kaal of je moet het combineren met iets zoets.
De walnootsmaak is niet overduidelijk aanwezig.
De serveersuggestie van vruchtenboter (boter met vruchtenmoes) geeft natuurlijk de sjeu aan het brood. (hik)
Door de walnoten past het natuurlijk ook leuk bij een kaasplateau.

oorspronkelijk recept: HIER
recept vruchtenboter: HIER

Memory lane voor Foodblogevent van Februari

samen poffertjes eten bij oma, ik 2e v links

 't ken nog net: meedoen aan het foodblogevent van februari.
Deze keer met wel een heel intrigerend thema: bedenk met wie je fictief een dinertje zou willen hebben, wat je zou eten en waar je het over zou hebben?
Hmm, dat is best een lastige, ik ben niet zo van de fantasie (of sla direct door).

Ik zag leuke tafelgesprekken voorbij komen, met popsterren, wetenschappers, idolen, sommige reeds lang overleden.
Zelf dacht ik het eerst aan mijn oud-huisgenootjes uit Den Haag, ik werkend bij het reisburo, zij alle 3 voor het eerst op kamers voor hun opleiding.
't was een mooie tijd (ik was nog geen 20), veel gelachen, soms ook gehuild.
Ik at niet altijd met hen mee omdat ik toen al graag zelf bepaalde wat er op het menu stond. Wel keken we altijd samen GTST (was toen net nieuw!) en mocht ik van mijzelf mijn enige sigaret vd dag roken (had mijn pakje ter bewaring aan hen gegeven, calvinistisch hè?).
Toch wil ik niet fictief met hen dineren, ik moet het eigenlijk gewoon in real life organiseren. Hoe zou het met hen zijn?  
Sommigen heb ik daarna alleen nog op bruiloften/kraamvisites gesproken, ik weet dat eentje mijn blog regelmatig leest en trouw hele leuke kaartjes stuurt. Zelf heb ik haar adres niet meer, beetje eenrichtingsverkeer dus, sorry Eefje.

in vol ornaat

Met hen kan fictie dus gewoon werkelijkheid worden.
Een dinertje met mijn oma behoort echter niet meer tot de mogelijkheden, zij is in 1996 overleden, 89 jaar oud.
Mijn oma, de moeder van mijn moeder, was een echte oma-oma.
Precies zoals je je bij een oma voorstelt, zacht, lief, geïnteresseerd en enthousiast. Ik weet nog dat zij het altijd zag als je nieuwe kleren aan had. (voelde zo speciaal).
Mijn moeder was de 1 na jongste van 8 kinderen, ik heb veel neefjes en nichtjes. De meesten woonden in het Noorden en het was gewoonte om bijna elke zondag naar opa/oma te gaan. Zó gezellig, hutten bouwen op zolder (gordijnen over waslijnen), verstoppen in de schuur, foto's kijken etc.etc



elke verjaardag kwamen ze op visite, rechts mijn andere oma
ik naast mijn oma

Mijn oma was een laag opgeleide (alleen lagere school?) plattelandsvrouw met een grote nieuwsgierigheid naar de wereld om haar heen.
De voertaal was Gronings, maar mijn oma kon ook Hollands (zoals wij het noemden), mijn opa kon niet eens een gesprek houden met zijn kleinkinderen uit het Westen!
Als ze een woord niet kende zocht ze het op in het woordenboek, elke dag een nieuw woord leren was geloof ik ook iets van haar.
Ze deed kruiswoordpuzzels en las eindeloze streekromans. Ze was een echte glimekster, voorliefde voor alles dat blonk of glom. Denk aan theekopjes, vazen, koffielepeltjes en sieraden.
Mijn oma hield van reuring, ze zwaaide naar iedereen die voorbij liep en haar mooie planten in de vensterbank bewonderde. Ze was goed met alles dat groeide en bloeide. Tot op hoge leeftijd bezocht ze 'oude' mensen in het bejaardenhuis voor een praatje.
Ze was wel een krakende wagen, gevolg van een auto-ongeluk met een onverzekerde rijbewijsloze weggebruiker. Ze kon haar hoofd niet lang naar beneden houden, haar boeken had ze op een lessenaar voor zich. Ik heb nog lang de laatste trui bewaard die ze met veel moeite voor mij breide.

Op eetgebied was ze ook vooruitstrevend, ze gebruikte slasaus bij de sla (ipv edik, gronings voor azijn). Dat scheen best bijzonder te zijn op 't platteland. Mijn opa weigerde zijn hele leven groente te eten, hij was geen konijn.
Voor hem dus alleen aardappelen met een klein stukje vlees en veel jus. Lekker proezen (prakken) met zijn 2-tands vorkje (3e was afgebroken), opa was een nuchtere, praktische Groninger.

Goed, de gast is bekend. Wat staat er op het menu?

Allereerst een borrel- (voor mij een wijntje, voor oma een advocaatje of boerenjongens) hapje: natuurlijk de heerlijke Groningse grove leverworst, zoete ongebakken bloedworst en stukjes verse worst van Slager Wieringa.
Na het overlijden van mijn opa/oma zijn wij nog vaak speciaal omgereden om flink in te slaan. Toen de slager er ook mee stopte kreeg ik echt de neiging om de recepten op te vragen (voor ooit!???), niet gedurfd.

Vervolgens een soepje, wij kregen bij oma altijd heldere groentesoep met veel vermicelli en balletjes. Gewoon lekker.

Als hoofdgerecht natuurlijk omavlees, mijn oma had vaak langzaam gesudderde braadlappen, heel intens van smaak.
Wij noemen thuis draadjesvlees nog altijd omavlees, vaak is het dan een soort hachee.
Met sperzieboontjes en kruimig gekookte aardappeltjes. Haar grote oranje gietijzeren braadpan gebruik ik nog bijna elke dag! (update 2017, pan spijtig exit)
Wijn komt er denk ik niet bij, mijn oma is nu misschien al teut van haar aperatief-neutje.

Waarschijnlijk sluiten we af met een toetje, ik moet zeggen dat mijn oma geloof ik niet zo'n zoetekauw was. Ik herinner mij alleen schepijs of krentjebrij/watergruwel van Bessola. En tuttifrutti of abrikozen met slagroom. Een nachtje geweld op de verwarming en aangebonden met aardappelzetmeel, beetje zoet, beetje zuur. Hoorde eigenlijk als compote bij de hoofdmaaltijd, maar dat vonden we vies, zoet bij warm eten.

ik en oma

Ondertussen kletsen we natuurlijk over het dagelijkse leven, daarboven en hier op aarde. Hoe het alle kinderen/kleinkinderen en achterkleinkinderen vergaan is.
We zijn allebei kletskousen dus dat gaat wel lukken. We bedenken misschien wel een leuk gezamenlijk uitstapje. Mijn oma wilde altijd overal naar toe, maar mijn opa sliep het liefst in zijn eigen bed. Beperkte actieradius dus.
Toen mijn opa overleed was ze al te oud en had ze ook de interesse verloren.
Zeker de laatste jaren heb ik mijn oma veel te weinig bezocht, ik woonde in het Westen op kamers, werkte en had verkering. Als we 'thuis' waren zat de tijd al vol met ouders en vrienden, het ontbrak ons aan zin om nog 60 km v.v te rijden.
Daar heb ik nu natuurlijk spijt van, zeker nu ik zelf ook ouder wordt (poehpoeh, hèhè). Door het schrijven van dit stukje besef ik weer eens hoe zo'n leuke oma ik had.
Berouw komt met de jaren! Of was dat nou verstand?

Bedankt Gereon voor de aanleiding tot deze overpeinzing, ik heb lekker alle fotodozen weer eens overhoop gehaald (heb tot mijn schaamte eigenlijk geen goede foto's van mijn oma) en een heerlijk nostalgisch middagje gehad!


 

Kaneelbrood van Levine

Tijdens de vakantie lukt het mij nooit om te bloggen, ik kom niet in de writersflow met alle kids thuis.
Lekkere dingen koken en bakken lukt natuurlijk juist extra goed, genoeg fan's aanwezig!
Ik heb een paar pogingen gedaan om no knead brood te bakken, Antal maakte lekkere appelcumble-cupcakes, Ilja hield weer eens een hightea met vriendinnen en ik heb een zeer in de smaak vallend kaneelbrood gebakken.
Het werd letterlijk onder mijn handen weggegeten!
Het recept komt van de website van Levine en ook Caroline heeft er al eens over geblogd. Een winner dus!
Het was even werk, maar dan heb je ook wat. Zelf ben ik vooral blij dat ik weer eens met gist aan de slag ben geweest, ik blijf toch altijd nog een beetje bang voor de kans op mislukkingen.
Uiteindelijk ging de bakvorm pas om 22.00 uur 's avonds de oven in, dat was geen bezwaar voor de aanwezige kids, zij bleven gewoon nog wel even langer op om een stukje te proeven! Wat een opoffering!
Eenmaal na het bakken vond ik het brood hier/daar nog een beetje te zacht (ongaar?) en heb het laten nagaren in de warme oven.
De volgende dag vond ik het brood juist weer te droog (make up your mind!!) en realiseerde me dat de zachte plekken waarschijnlijk gewoon de nog warme botervulling was. Volgende keer dus minder eigenwijs zijn!
De kids vonden het brood nog steeds ERG lekker, er was zelfs zoveel van gegeten (uit de oven gejat) dat ik 's middags na mijn werk nog maar met moeite een leuke foto kon maken.
Het oorspronkelijke recept is voor 2 broden, 1 leek mij ook wel mooi, daar was natuurlijk later niemand het mee eens! 
Ik heb walnoten en rozijnen gebruikt omdat ik die voorhanden had.

Op de website van Levine vind je een gedetailleerde handleiding met duidelijke foto's. Als bijna prof ziet haar brood er natuurlijk veel mooier uit.
Misschien omdat ik het deeg met de hand moest kneden (minder luchtig) en  het waarschijnlijk niet plat genoeg heb uitgerold zodat er minder kringen/laagjes ontstonden. We gaan binnenkort gewoon weer eens oefenen.

Recept voor 1 kaneel-walnoten swirl

60 gr. water
60 ml melk
55 gr roomboter
50 gr suiker
4 gr gist
1/2 losgeklopt ei
260 gr bloem
4,5 gr zout

65 gr rozijnen
50 gr walnoten

25 gr zachte roomboter
50 gr suiker
1-2 tl kaneel (ik vergat dat ik er maar 1 maakte)

afwerking met restje ei en beetje melk.

springvorm 22 cm

Hartig broodschoteltje

Wanneer je met een lege maag boodschappen gaat doen kom je vaak met veel teveel spullen thuis.
Soms zijn het niet echt onnodige dingen, maar verandert thuis opeens je eetplan of vergeet je gewoon dat je dat en dat ook nog gekocht had.
Zo worden bij ons vaak stokbroden vergeten. In de winkel (weekend) plan je daar een lekker kaasje op maar eenmaal thuis doe je het op een toastje of ga je gewoon direct eten omdat er kinderen zijn die nog ergens heen willen.
1 of 2 dagen later weer ontdekt is het natuurlijk niet echt lekker meer.
We gooien het toch nooit weg. We piepen het gewoon weer op (vochtig maken, verwarmen in de oven) of bakken het in de oven met kaas als grote tosti.
Kaasfondue is ook een idee en als last resort hebben we nog ons konijn en de vogels.
Na afgelopen weekend had ik zo 2 stokbroden over, dat was wel een beetje veel! Ik besloot het te veranderen in een avondmaaltijd, een hartige variant op wentelteefjes. Met een Italiaanse twist: gegrilde groenten, room en veel kaas.
1 stokbrood viel af, het verkruimelde direct toen ik het probeerde te snijden, direct naar de vogels dus. Niet elk stokbrood is geschikt dus.
Het voelde een beetje onzinnig alle ingrediënten te gebruiken om maar 1 stokbrood te redden, maar ik had ook geen pan B.
Het was een groot succes, het brood was nog wel een beetje soggy, maar dat gaf vreemd genoeg hetzelfde mondgevoel als spaghetti.
Samen met een salade hebben we er met 5 personen toch weer een smakelijke maaltijd aan gehad. Zo leidt restverwerking tot nieuw gerechten!

Hartig broodschoteltje

1 oud stokbrood (of Turks brood)
1 courgette, in dunne plakken (5 mm)
1 doosje spekjes (vegetarisch kan natuurlijk ook)
1/2 rode paprika, in blokjes
1 ui, gesnipperd
1 grote teen knoflook, gesnipperd
3 tomaten, in stukjes
Parmezaanse kaas, geraspt
1 bol mozzarella, in blokjes
pecorino, geraspt
2 of 3 eieren
ruime theelepel oregano
300-400 ml melk
dikke scheut slagroom 50 gr zachte geitenkaas nog meer Parmezaanse kaas
peper/zout nog meer pecorino verse basilicum
 
Verhit de oven tot 175-200C.
Wrijf de courgette in met wat olijfolie en gril de plakken in een grillpan.
Bak in een ruime koekenpan de spekjes tot zacht krokant, voeg dan de ui, knoflook en paprika toe. Kruid met peper/zout en oregano. Bak tot een lekker husseltje.
Snij het stokbrood in plakken (1 cm) en verdeel over de bodem van een baktray. Beleg met de courgette, kruid met peper/zout.
Verdeel daar de stukken tomaat over en bestrooi met geraspte pecorino en Parmezaanse kaas.
Spreid daar het groente/spekmengsel over. Klop de eieren los met de geitenkaas, Parmezaanse kaas, slagroom en peper/zout.
Giet gelijkmatig uit boven de vulling, nog eenmaal pecorino er overheen raspen en ongv 20 min de oven in tot de kaas gesmolten is en het eimengsel enigszins opgenomen! (korter/langer mogelijk)
Dien op met lekker veel verse basilicum, eet smakelijk!

Doorgeschoten cupido!

Ik was al best vroeg op dreef voor Valentijnsdag, had veel goede voornemens en inspiratie.
Misschien was ik tè vroeg want nu, op de dag zelf, ben ik er allang wel een beetje klaar mee.

Meerdere ideetjes mislukten namelijk, zo had ik ergens een recept opgescharreld van een bloedsinaasappel-merengue taart. Mooi contrast rood en wit.
De maizena waarmee de vulling gebonden werd maakte de kleur echter tot een soort ziekenhuis zacht oranje, 't zag er niet uit en lekker was het ook niet (zonde van alle eieren en boter). Zó de prullenbak in.

Vol goede moed ging ik over op plan B (of F of zo),
een magere mini-cheesecake gedecoreerd met hartjes. (geïnspireerd door mijn valentijns gelukskoekjes)
Natuurlijk gekleurd met puree van geroosterde bietjes.

Na aardig wat werk kon de cheesecake eindelijk in de oven, ik was best tevreden over het resultaat, de hartjes waren redelijk gelukt.
Minder tevreden was ik toen de taart uit de oven kwam: dwars door de hartjes liep een klassieke cheesecake-breuklijn, de taart was niet meer stralend wit en de hartjes een soort vleeskleurig!

Ik had nog hoop dat de smaak in ieder geval nog goed was, maar de bodem (van chocoladekoekkruimels) was soggy en pruttig en de vulling zo/zo.
Te ver door geschoten in mijn fantasie. De kids zaten er niet zo mee want aan het eind van de dag was de taart toch echt weer verdwenen!

Voor het eerst in jaren (ooit?) heb ik wel iets voor Valentijn ontvangen, mijn husband stuurde va India een foto vd bloemen op zijn hotelbalkon.
It's the thought that counts, hè?
Ik heb hem dus ook maar iets moois gestuurd:

HAPPY VALENTINE !!!!!!!!

Gezonde poffertjes!

In de week vd Cito stonden er ook poffertjes op het menu, ik vind dat zelf geen volwaardige maaltijd en zat dus een alternatief te verzinnen.
Toen ik een tijdje minder koolhydraten probeerde te eten maakte ik kennis met socca. Dit zijn pannenkoekjes gemaakt van kikkererwtenmeel, aan de Cote d'Azur en in Italië schijnt het straatvoedsel te zijn. (schrijf er later nog wel eens meer over)
Meestal met een hartige vulling, maar zoet zou ook kunnen.
Ik heb er al best veel mee geëxperimenteerd en vind het erg lekker.
Als je er pannenkoeken van kunt bakken dan moeten poffertjes toch ook kunnen?
Tijd voor een experiment.
Zoals altijd deed ik ook pompoenpitten in mijn beslag, dat bleek nu niet zo handig. Ze pasten natuurlijk niet door het spuitmondje van mijn poffertjesspuitfles. Met een lepel lukte het ook wel, maar de volgende keer doe ik de pitten wel bij de vulling!
De volgende keer? Ja zeker, het zag er leuk uit, was lekker en ook nog eens gezond.
De poffertjes zijn wel wat minder fluffy en droger dan de gewone.
Samen met geroerbakte groenten en wat geitenkaas heb ik gesmikkeld van mijn geslaagde experiment.

Kikkerertwenmeel-poffertjes

1 kop kikkererwtenmeel (natuurwinkel/toko)
1 kopje water
tl bakpoeder
snuf zout
1 tl komijn
1/2 tl kerriepoeder
snuf chilipoeder
scheutje olie

Doe het meel in een beslagkom, voeg zoveel water toe tot het lijkt op gewoon poffertjesbeslag. (roer met een garde de klontjes weg) Verhouding 1 op 1/2?
Doe de andere ingrediënten erbij en roer weer glad.
Zet een 1/2 uurtje weg, het beslag dikt een beetje in.
Na dit 1/2 uur doe je er weer een beetje water bij tot het een soepel yoghurtdik-beslag is. Giet in een dosseerfles.
Verhit je poffertjespan tot heet en kwast de holletjes in met plantaardige olie.
Spuit in elk holletje wat beslag en zet het vuur wat lager.
Bak de poffertjes net als de normale aan weerskanten tot ze goudbruin zijn.

Als groenten had ik een combi van pompoen, rode paprika, courgette, bleekselderij, ui en knoflook. Biet en pastinaak zijn ook lekker. Op smaak gemaakt met veel komijn, zout, kerriepoeder en verse koriander.
In de oven gegrilde groenten zijn het lekkerst.
Verdeel wat zachte geitenkaas en pompoenpitjes over de groenten en eet met smaak!

Hoera voor de Cito-toets !!!!!!

Nu ik dit stukje schrijf is het eigenlijk alweer voorbij, geloof ik, onze deelnemer is gewoon niet thuisgekomen voor de lunch.
Afgelopen dagen had mijn jongste, Antal, op school de Cito-toets.
De jongen die altijd klaagt dat school saai en stom is had eindelijk iets te doen!
Naar verluidt is er in veel gezinnen veel spanning voor deze toets, bij ons niet, 't is tenslotte al de 4e keer.
Maandag werd ik echter op mijn werk door een medemoeder-klant op een idee gebracht om er toch iets bijzonders vt maken: haar kind mocht 3 dagen bedenken wat de hoofdmaaltijd werd.
Vond ik eigenlijk wel een leuk idee en ook thuis werd de suggestie met open armen ontvangen.
De 4 P's (pizza, patat, poffertjes en pannenkoeken) zaten natuurlijk al gauw in het complot.
We begonnen met pannenkoeken.
Omdat ik dat zelf geen avondeten vind heb ik voor ons ook wraps met kip gemaakt, naar idee van Jamie Oliver met 5 spice en chilisaus.
Lekker met veel ui, boontjes en rode paprika. Iedereen blij, een goed begin.
Voor de 2e avond stond pizza gepland, ook niet zo mijn favoriet.
Toen bleek dat het met de (culinaire)opvoeding van Antal toch wel meeviel, hij wilde ook 1 avond voor gezond kiezen (omdat ik het anders nooit goed zou vinden), hij koos voor kip uit de oven, gebakken aardappeltjes en komkommersla.
Altijd lekker en de pizza is naar vanavond verschoven.
Of waren het nou de poffertjes?
Ik moet nog even dubben wat ik ga eten want poffertjes zijn natuurlijk ook no-go's.
Hoewel, als toetje....?!
Ik heb de Cito ook als goed excuus gebruikt om een lekkere cake te bakken, kan er een stukje mee naar school als 10-uurtje.
"Dat deed je ook niet bij ons", zeiden mijn andere kids en dat is waar, maar er kan er maar 1 de jongste zijn, niet waar? Last but not least!!!!!

Deense droomcake/Drømmekage Fra Brovst

150 gram zelfrijzend bakmeel/bloem
 180 ml sinaasappelsap
  60 ml plantaardige olie
 100 gram fijne tafel/kristalsuiker
  1 tl bakpoeder
 1/2 tl baking Soda/zuiveringszout
 1/2 tl vanille-extract (geen essence)
 snufje zout

als topping
 
4 el roomboter (50-60 gr)
90 gr geraspte kokos
100 gr lichtbruine suiker  (kan best minder)
2 el melk

Evt. extra vulling: 1 1/2 fijngesneden appel
                                   goede hand rozijnen

Verwarm de oven tot 180C. Mix het meel, bakpoeder en baksoda en zet apart.
Vet je bakvorm in met olie en bebloem.
Roer het sinaasappelsap, olie en suiker en vanille-extract goed door tot 1 mengsel.
Schep hier het bloemmengsel en het zout door en roer tot een glad beslag. Als je de vulling wilt gebruiken kun je deze nu over de bodem vd bakvorm verdelen.
Giet het beslag er over uit en bak 25 min. tot goudbruin.
Maak ondertussen de topping, smelt de boter en meng met de overige ingrediënten tot een pasteuze massa.
Als de cake klaar is na 25 min verdeel je de topping voorzichtig over de cake terwijl deze in de oven blijft staan. Bak nog 8 min. op 200C (kan ook best gewoon op 180C). KLAAR

Geen idee waarom dit een droomcake heet, maar het was wèl een droom, heerlijk wollig, smeuïg en luchtig. De topping vond ik best wel zoet, zou wat minder kunnen, maar dat heb ik zelf niet uitgeprobeerd.
Natuurlijk kon ik mij niet helemaal aan het recept houden en heb ik wat appel en stukjes abrikoos op de bodem gelegd. De appel was heerlijk, maar de abrikoos werd door de caramelisering een beetje bitter. Rozijnen zijn misschien een beter idee .
In de winkel zijn er soms klanten die geen ei mogen eten, in deze cake zitten geen eieren!
Ik vind het echt geweldig dat ik nu een recept van een heerlijke cake heb!
Oorspronkelijk heeft de droomcake wel gewoon eieren en komt het uit de Brovst regio in Denemarken. Waarom speciaal daar vandaan, er groeien daar toch geen kokospalmen?
 Voor de maand Februari is deze cake de uitdaging voor Daring Bakers en het is heel leuk om te zien hoe iedereen het recept zelf invult. Gewoon met ei, met yoghurt, met silken tofu, met melk en azijn, ik heb van alles voorbij zien komen!
Toch hoef ik het nooit meer anders, deze cake was perfect.
De smaak is helemaal niet sinaasappelachtig, maar fris en zoet. Zelfs een beetje tropisch door de kokos.
Heb ik ook iets geleerd in de Cito-week.

recept en uitleg: HIER
meerdere recepten voor bakken zonder ei: HIER

Een ♥verwarmend soepje...!

Hoewel ik nog zit te broeden op meer Valentijnsdag-knutsels eerst maar eens een hartsterkend soepje. Op een lege maag kun je niet denken en de liefde van de man gaat volgens geruchten ook door de maag. Kunnen we die maar beter een beetje verwennen dus. (de maag hè!)
Met de regenkou buiten had ik echt zin in een ♥tig soepje (sorry, beetje melig), iets met pit en een beetje zon.
Ik bleef wat op 2 gedachten hinken, werd het Spaans of meer oostblok, een mix van allebei dus.
Er had meer chorizo in gekund, maar dat vindt niet iedereen hier lekker.
Spek is ook een idee.
Ik heb echt een beetje de restjes opgemaakt, vandaar de gekookte aardappelen en ipv courgette zou je er ook heel goed sperzieboontjes in kunnen doen of meer paprika.
Een echte oostblok-touch zou het toevoegen van wat zuurkool zijn, maar dan moet er misschien ook iets suiker bij of meer kummel (zoetig).

Alles kan, alles mag, kook met je ♥ dan zit je altijd goed!

Witte bonen-chorizosoep (1,5 liter)

125-250 gr chorizoworst (blokjes)
1/2-1 ui, gesnipperd
2 teentjes knoflook, gesnipperd/geperst
1 potje witte bonen (uitlekgewicht 255 gr)
1/2-1 rode paprika
1/4 spitskool, fijngesnipperd
1/2 courgette
1/2 rode peper, zonder zaad
250 ml sugo
1 liter water
1,5 bouillonblokje
2 laurierblaadjes
1 tl tijm
1/2 tl kummel
1 tl gerookte paprikapoeder
♥
2 el bloem
scheut olijfolie
goede hand peterselie, gesneden
evt. 4 gekookte aardappelen


Bak de blokjes chorizo uit in wat olijfolie. Neem ze uit de pan en bewaar. Bak de ui, paprika en knoflook in het achtergebleven bakvet (evt. extra olie erbij).
Voeg de ingrediënten tot ♥ toe en laat de soep lekker een tijdje (15 min?)pruttelen, als je de kool echt stevig wilt houden kun je het op het laatst toevoegen.
Als je de soep een beetje te waterig vindt kun je deze binden met een papje van de bloem en wat olijfolie (yoghurtdikte), eigenlijk een soort beurre manié.
5 min. mee laten koken.
Je kunt ook een deel vd soep pureren.
Voeg de blokjes chorizo, gekookte aardappel en peterselie toe en warm nog even door. Eet smakelijk!