Koninklijke maaltijd.

Omdat ik vorige week jarig was geef ik morgen een etentje voor 10 dames, oftewel prinsessen.
Bij het zoeken naar een leuk uitnodigingskaartje kwam ik bij de HEMA deze toverstafjes tegen en ik wist gelijk dat die voor mij waren.
Lekker kitsch afgemaakt met rose lintje en paars kaartje.
Het is een girls-only etentje, maar vanwege dit stafje heb ik het een prinsessen-only genoemd!
Je wordt wel een beetje melig van zo'n thema: ik heb om dukaten gevraagd (voor fotoworkshop van Junglefrog) en ondertekend met 'De keukenprinses'.
We blijven eeuwig kinds (of worden weer kinds, oei)

Om een beetje in de 1001 nachten-sfeer te blijven ga ik Indiaas koken, ook wel gemakkelijk met 2 stoofpotjes en lekker veel groentebijgerechtjes.
Het wordt in ieder geval een lamskorma, iets kippigs, een rode kool/kokos/mango salade, aloo gobi (aardappel-bloemkoolcurry), iets met pompoen/spinazie, koriander dip en gepimpte rijst.
Als toetje een kokos/mangotaart die ik nog moet verzinnen, òf met kokosyoghurt òf met kokosbanketbakkersroom. Nog even denken.
Gezellig!

Jarig in Parijs!!!!

Beter kun je het niet hebben: jarig zijn in Parijs!

Op de knieën om een verjaardagsgebakje uit te zoeken....

Het was toeval, we wilden in de meivakantie naar Parijs en nu viel mijn verjaardag er ook nog in. Dubbel mazzel voor mij!
Na een vlotte autorit werden we vriendelijk ontvangen op de camping Les Etangs Fleuris. De bij Vacances Directes geboekte 3 slaapkamerstacaravan bleek gloednieuw, 1 maand oud! Dat is altijd fijn, geen gedoe met groezelig interieur of sanitair.
De stacaravan stond niet heel centraal op de camping. Voor ons prima, hoewel daardoor het campinggevoel niet echt aanwezig was.
Ik heb zelfs niets gezien vd echte camping. De algemene indruk was echter goed, zwembad met glijbaan, trampoline, visvijver, snackbar en broodafhaalservice met lekker brood.
De beheerster sprak zelfs Engels!

dubbele regenboog! 2 potten met goud?

De 1e avond troffen wij het met een lekker zonnetje. Lekker buiten gegeten, hoewel dit direct ons culinaire dieptepunt was.
Ik had mij voorgenomen niet te koken. Ik dacht dat franse kant-klaar maaltijden wel lekker zouden zijn, maar eenmaal in de supermarkt kon ik mij er toch niet toe zetten. Dus aten we smakeloze gegrilde kip, afhaalpatat en opgewarmde diepvriesgroenten. Toch nog iets 'gekookt'.
Ik ga nooit meer weg zonder basiskruiden!

De volgende ochtend kreeg ik een lekker verjaardagsontbijt (oa handgeknepen sinaasappelsap, er was geen pers) en leuke kadootjes.
Een gietijzeren poffertjespan, een lepelweegschaal, 2 culinaire tijdschriften, een boekje over Parijs en een tegoed op een Parijs souvenir!
Na een autorit van+- 20 min. kwamen we aan bij het parkeerterrein van Chateau Vincennes, hier kun je gratis parkeren en het ligt dicht bij metrostation Ch. Vincennes. Daar kochten we een 2 daagse 3 zone Paris Visit waarmee we onbeperkt in de metro/bus konden. Hoef je niet steeds een kaartje te kopen!
We gingen eerst naar de Notre Dame op het eiland in de Seine. Om de kerk te bekijken moest je lang in de rij staan dus dat deden we maar niet.
We besloten voor de lunch naar de Joodse wijk Marais te wandelen, op de kaart leek het een klein stukje. Een 'fout' die we wel vaker maken, het bleek best ver te zijn, zeker met enkele omzwervingen.

Uiteindelijk vonden we een restaurantje waar ik over gelezen had, ik was niet de enige, het zat barstensvol! Verder maar weer dus, uiteindelijk waren we het zat en zijn op zomaar een terras neergestreken voor een basic verjaardagslunch.

Toen de metro weer in naar de Arc de Triomphe, hier wel enige tijd in de rij gestaan voor de beklimming naar de top, 284 treden! De rij was ook een beetje claustrofobisch in een voetgangerstunnel.
Mooi uitzicht over Parijs en het stervormige stratenpatroon vd boulevards.

duurt het nog lang?

Eenmaal weer beneden liepen we over de Champs-Elysées en opeens spotte ik DE macaron-winkel van Parijs: Ladurée.
Omdat ook hier een lange rij stond heb ik alleen foto's gemaakt vd buitenkant en de etalage. Later las ik dat er ook nog een boutique onder het Louvre zat, stuk handiger.

Shoppen in deze buurt was sowieso no-go ivm het prijspeil, en we hadden alweer trek, deze keer in een verjaardagstaartje. Hiervoor maar weer terug naar de Marais (veel patisserieën) en bij Aux desirs de Manon kozen we allemaal iets lekkers uit.
Ik deelde een tarte fine aux pommes (appel-bladerdeeg) en een mille-feuille (tompouce). Heerlijk.
Na nog wat window-shopping richting Chateau Vincennes voor een verjaardagsdiner. Lekker gegeten in een buurtbrasserie, voor mij entrecôte met pommes dauphinoise, echt Frans.
's Avonds lekker gelounged in de caravan, mijn nieuwe tijdschriften gelezen, de rest ging 21 en 31'en (kaarten). Voor Antal het hoogtepunt vd vakantie.
Hij wilde eigenlijk de camping helemaal niet af.

Op onze laatste echte-Parijs dag gingen we eerst naar het Louvre, we 'moesten' de Mona Lisa zien. We kwamen binnen via de winkelpromenade en hoefden niet eens in de rij te staan! Na wat speurwerk in het inmens grote Louvre vonden we haar dan, een a3 formaat schilderij in een mega zaal met ook mega veel mensen er omheen. De volgende 'must' was de vleugel met Hollandse meesters, hoewel er eigenlijk maar 1 geïnteresseerde was (ik was het niet....)

cultuurbarbaren

Na al deze geestelijke uitputting tijd voor de verzorging van de innerlijke mens, op naar de levendige volkswijk Montmartre.
Met naar keuze een stokbroodje of taartje op een stadsbankje voorbijgangers bekeken. Via Place du Tetre (portretschilders/straatmuzikanten) naar ons einddoel: Roma Sacré Coeur. Een sierlijke witte kerk gelegen op een heuvel met ook weer een mooi uitzicht op Parijs.
 

Eigenlijk zouden toen naar de camping terug gaan, maar ik herinnerde mij opeens mijn toegezegde souvenir! Ik wist wat ik wilde: een echte madeleine bakvorm van dè kookwinkel van Parijs, Dehillerin. Deze bleek eigenlijk ergens achter het Louvre te liggen, lekker handig, konden we weer terug.
Vanaf een 'nabij' gelegen metrostation gingen we wel even lopen, tuurlijk.
Als het geen verjaardagskado was geweest had iedereen ajuus gezegd.

De winkel is eigenlijk een groothandel, alle artikelen zijn gecodeerd maar niet geprijsd. Lekker handig. Gelukkig vond ik al snel mijn bakvorm en nam ook maar direct een schilmesje met naamopdruk mee. Kostte niets (2.45) en je kunt er nooit teveel hebben.

Toen konden we eindelijk weer naar 'huis'.
Ons avondeten bestond uit opgepimpte kipperesten, opgewarmde tortellini en gelukkig nog wat haricots verts. (met nieuwe zout en nootmuskaat)
Niet echt haut-cuisine, wel budget. De wijn hielden we wijselijk buiten het budgetbeleid.

De laatste ochtend stond in het teken van opruimen en poetsen, gelukkig hielp iedereen goed mee.
Hoewel de auto best vol zat was er natuurlijk altijd nog plek voor wat laatste aankopen bij 'Leclerc' . Veel wijn, lokale kaas, koekjes, likeur en plantzaadjes.
We leggen de grens van Frankrijk gewoon wat noordelijker.
La douce Hollande! (of zoiets, vroeger hoorden we toch ook bij Frankrijk?)

Nog wat tips/tricks:
kaartjes voor Louvre zonder datum vast leggen bij de website, ter plekke verzilveren in bijv. Leclerc/Auchan.
Wij waren te laat voor internetreserveringen voor de Eiffeltoren, boek dus zéér op tijd of ga alsnog in de rij staan. Wij hebben 'm deze keer van verre bekeken.
Je kunt ook gratis parkeren bij Val d'Europe, een grote shoppingmall in de buurt v Eurodisney. De Paris Visite is dan wel duurder (5 zones).
De streek boven Eurodisney (Seine-et-Marne) is een agrarische streek met leuke dorpjes en stadjes. Veel kaas en zuivel. Brie de Meaux komt dus echt uit Meaux! (eyeopener)

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Au revoir! A bientôt!

Ik had nog zoveel willen schrijven, maar morgenochtend gaan wij naar Parijs!
Dat waren wij vorig jaar al van plan, maar toen was er erg slecht weer voorspeld. Nu is het redelijk OK, 15-17 C, bewolkt met beetje kans op wat neerslag.
Voor de zekerheid maar een stacaravan geboekt, scheelt ook een heleboel troep in de auto.
De kids worden bijna echt te groot om met tent, slaapspullen en bagage in onze auto te reizen.
We hebben er zin in ( de meesten dan).
Onze camping ligt ongv. 40 km buiten Parijs, waarschijnlijk proberen we met de auto zo dichtbij mogelijk te komen en dan met het openbaar vervoer verder te gaan.
Zelf zou ik het liefst van restaurant naar restaurant trekken, maar daar doe ik niet iedereen een plezier mee. Waarschijnlijk gaan we vooral de toeristische highlights bekijken.
De kookwinkels en marktjes moeten wachten tot een tour à deux!

De 'W' van koning Willem-Alexander!!!!

En zo is het allemaal alweer voorbij, deze hele speciale laatste Koninginnedag.
Moe maar voldaan kijk ik terug op een succesvolle Koninginnedag-markt.
Vanaf 04.00 uur kon ik al niet meer slapen (piekerend over doomsenario's, de 'W'van Wakker).
5 plaatkoeken had ik gebakken, teveel, te weinig of precies goed?
Net na 06.00 uur zette ik mijn tafeltje gelukkig op een voor mij perfect plekje.
Tot 9.30 heb ik de tijd doorgebracht met kletsen, kleumen en een rondje maken, wie zou er eerder taart willen?
Héél veel mensen, nog tijdens het aansnijden had ik al de eerste klanten.
Het liep als een tierelier, ik verkocht aan veel bekenden maar ook zeker aan onbekenden.
Ruim 90 stukjes cake!
Om 12.30 was alles op (tot spijt vh thuisfront), ik had misschien nog wel het dubbele kunnen verkopen als ik het had gebakken.

Maar het was goed zo, het was leuk, ik wilde nog wel uren blijven maar ik was ook best wel moe (en koud).
Terugkijkend naar de foto's vind ik het een wonder dat mensen überhaupt iets bij mij kochten, het zag er toch eigenlijk best wel amateuristisch/sneu uit!
Volgend jaar aan mijn presentatie werken.
Iets commerciëler zou ook kunnen, ik had de kosten eruit en een kleine winst maar mijn stukjes waren best wel groot en met iets kleinere porties had ik met gemak de winst kunnen vergroten. (beloning voor de moeite)
Thuis lekker de highlights van de inhuldiging gekeken en op een lokaal terras  sloten we de dag af met een welverdiend zomers roséetje in het oranje zonnetje.
Het was een fijne, gezellige, vermoeiende dag geweest, ik was toe aan de 'W'van Welterusten!

de laatste stukjes

De 'W' van wakker, stamppot eten.......

De avond voor de 'Kroningsdag', morgen wordt Willem-Alexander 'Koning der Nederlanden'!
Bovenstaande zin komt uit het verguisde Koningslied.
Vreemde combo, net alsof iedereen in NL stamppot als ontbijt eet!
Ik wel natuurlijk, stamppot, bami, chili, bonensoep, maak allemaal niet uit!
Op en top Nederlands dus!
Het lied van Brigitte Kaandorp is trouwens wel geweldig, op de wijs van 'Ne quitte pas' (sowieso al favoriet) met een geweldige tekst, heel ontroerend.
De 2 studenten uit Utrecht deden het ook goed!

Zelf heb ik ook mijn best gedaan voor Koninginnedag.
Al 2 dagen ben ik aan het bakken (rustig aan!), black bean brownie, carrot cake en een frangipane-jam cake.
Vanavond heb ik alvast de auto in een zijstraatje vd hoofdstraat geparkeerd zodat ik morgen alles bij de hand heb.
Ik schrok wel, alle stoepen waren al beschreven met 'BEZET'.
Nooit zo ernstig gezien, toch heb ik principieel geen plekje geblokkeerd.
Zo'n Duitse gewoonte, handdoekje leggen bij het zwembad.
Morgen heb ik misschien spijt, in het ergste geval eten wij nog maanden taart!
Veel plezier!!!!

Poging tot citroenmousse-taart.

mooi waterval-effect door plasticfolie

 

 

Een tijdje geleden ging ik naar Amsterdam voor het miniconcert van Ludovico Einaudi (o.a. componist Intouchable-filmmuziek), gratis in het nieuwe restaurant-café van de NRC aan het Rokin.
Op de dag zelf vond ik het eigenlijk al een idioot plan, maar wie A zegt moet ook B zeggen.
Huis en haard netjes achterlatend vertrok ik dus met enig schoolreis-buikpijn naar de gróóte stad.
Eenmaal aangekomen vraag ik mijzelf altijd waarom ik dit niet vaker doe, heerlijk zo'n dagje voor jezelf.
Lekker slenteren langs winkels, zoeken naar schoenen maar ondertussen een leuk vestje scoren!
Ruim op tijd ging ik richting NRC-gebouw, je wist maar nooit hoeveel anderen er zouden zijn en ik wilde wel een leuk plekje hebben.
Wat een deceptie, het concert was afgelast, hij had zijn vlucht gemist uit Wenen.
Het was best komisch om de reacties van andere arriverende fans te zien.
Het gaf een soort verbroederend wij-gevoel. Sommigen bleken speciaal helemaal uit Twente gekomen te zijn, mocht ik toch niet klagen met mijn 25 min. treinreisje.
Ik had geen zin om naar de vervangende succesvolle pianist (Michiel Borstlap) te gaan luisteren, ik zocht liever een ander leuk plekje voor een kopje thee enzo.
Een extra leuk kopje thee zelfs, verdiend door deze tegenslag!

Ik wilde al lange tijd naar Gartine, het mini-restaurantje in de Taksteeg (zijstraatje v Kalverstraat). Zit altijd afgeladen vol, maar deze keer bleek er wonder boven wonder nog een plekje vrij.
Over Gartine had ik al vaak gelezen in de Delicious etc., de eigenaren ploeteren in hun vrije tijd in hun moestuin en de oogst vind je op je bord.
Ontbijt, lunch en taart in een piepklein pijpenlaatje met no-nonsense decor.
Alles home-made met liefde en aandacht, veel geroemd om de goede high-tea.
Ik hield het bescheiden bij 1 stukje taart, lemon-meringue.
In mijn idee was dat een soort Franse 'tarte au citron' met eiwitschuim, maar het was meer een citroenmousse-taart, licht en luchtig en zeker lekker.
Mijn buurvrouwen (wel aan de high-tea) bleken een Canadese en Amerikaanse op zakenreis in Europa. We hebben gezellig zitten kletsen over alle cultuurverschillen. Zulke onverwachtse gesprekjes vind ik altijd zó leuk!

Thuis had ik de smaak van de taart nog in mijn mond en besloot deze na te maken.
Makkelijker gezegd dan gedaan!
Ik dacht dat wanneer ik een citroenkwarkmengsel met gelatine iets liet opstijven en er vervolgens opgeklopte eiwitschuim door zou mengen het gewenste resultaat zou ontstaan.
Nee dus, het was een lekker taartje, maar meer gewoon een citroenkwarktaart, geen mousse.

Binnenkort dus op herkansing, dan met opgeklopte slagroom ipv kwark of eerst gewoon pudding maken. The proof is in de pudding!
Mocht iemand beschikken over het Gartine kookboek (Zoete&hartige heerlijkheden) en staat daar het recept in: graag!

Citroenkwarktaart

150 gr bloem
100 gr amandelmeel
1/2 ei
50-100 gr suiker
100 gr roomboter (geraspt)
rasp 1 citroen
snufje zout
tl vanille-extract

1 kg franse (magere) kwark
sap van 2 limoenen, 2 citroenen
1/2 bekertje slagroom
suiker naar smaak
evt. 3 opgeklopte eiwitten, met beetje suiker
7 blaadjes gelatine

Verwarm de oven tot 180C.
Maak van alle deeg-ingrediënten een stevig deeg en druk dit uit in een springvorm. De bodem en een opstaand randje.
Bak in de oven 20-30 min tot mooi bruin. Laat in de vorm afkoelen.
Haal de bodem uit de vorm en bekleed de vorm met  plastic huishoudfolie.
Let de bodem weer terug in de vorm, het plastic steekt boven de rand uit.

Roer de kwark los met het citroensap en de suiker.
Week de blaadjes gelatine in koud water.
Verwarm in een pannetje de slagroom tot warm. Los 1 voor 1 de uitgeknepen blaadjes gelatine op in de hete slagroom. Wacht tot het mengsel iets lobbig wordt. Roer met een garde het gelatinemengsel door de kwark en vouw evt. de geklopte eiwitten erdoor.
Giet het over de afgekoelde bodem.
Zet lange tijd in de koelkast, misschien zelfs wel een nacht.
Als de taart stevig is kun je de folie en springvorm verwijderen.

Evt. versieren met geconfijte citroenschijfjes: verwarm 1 deel suiker met 2 delen water in een pannetje. Laat borrelen tot siroopdikte, daarna uit.
Leg de plakjes citroen voorzichtig in de siroop en laat iets zacht worden.
Vis de (niet tè) zacht geworden citroenen uit de siroop en decoreer de taart.

Gooi niet, zoals ik deed, de rest vd warme/hete siroop over de taart!
De kwark smelt namelijk weg en je krijgt een soort Niagara-waterval aan prut.
Wanneer de siroop goed koud is, misschien zelfs bijna hard, kan dit waarschijnlijk wel! Of wanneer de taart zelf heel koud is (diepvries?) zodat de siroop gaat stollen tot een caramellaagje (was mijn bedoeling).



te warme siroop geeft een bijzonder effect!

'De dag vd Slager 2013', ik kan geen bal meer zien!

Vandaag was best een speciale dag, 't was namelijk de eerste 'Dag vd Slager' ever.
De KNS ( Koninklijke Nederlandse Slagersorganisatie) heeft deze dag in het leven geroepen om het slagersvakmanschap in het zonnetje te zetten.
Het thema was 'Kunst', de slager die als vleeskunstenaar elke dag aan het werk is in zijn atelier (slagerij) om voor ons met goed vlees de lekkerste/mooiste creaties te maken. En vandaag kon je bij veel slagers een uniek kijkje nemen in zijn atelier, zelf zien hoe de ham of de worst gemaakt wordt!
(extra belangrijk in deze vleesfraude-tijden)
Een slager in ons dorp was één vd deelnemende slagerijen.
Naast het open huis werd er ook een leuke wedstrijd georganiseerd: wie maakt de lekkerste gehaktbal van het dorp?
Compleet met wisselbeker, huldiging en lekkere prijs (vlees?), daar moest ik natuurlijk aan mee doen!
Nou ben ik echt geen gehaktbal-fetisjist (prins bal?) maar over het algemeen komt er toch wel een smakelijke bal op tafel.
Het twijfelen begon, zochten ze een Hollandse bal of juist een opvallende bal?
Indisch/Italiaans/Marokkaans en Hollands, we hebben het deze week allemaal op tafel gehad.
Mijn proefpanel ging voor de Indische bal, lekker met veel kruiden.

best aardig toch?

Vol goede moed en redelijk wat zelfvertrouwen ging ik vanochtend de uitdaging aan. De moed zakte mij echter al snel in de schoenen, meestal flans ik gewoon maar wat in elkaar en nu ging ik overal over nadenken!
Hoeveel zout? Bloem/paneermeel of niets aan de buitenkant? Wanneer zijn ze gaar maar niet droog? Mooi rond maar geen gladjakkers, gelijkmatig gebakken, etc.etc.
De kwaliteit en de maling vh gehakt bepalen ook al een groot deel vd smaak.
Slagersgehakt is natuurlijk geen supermarktspul!
Bijna misselijk van het eten vd proefbaksels was ik er na een tijdje klaar mee, in de pan met die hap. 'k kon geen bal meer zien!
Uiteindelijk vertrok ik met 2 aardige ballen en een fototoestel richting slager.
Er bleek enige concurrentie te zijn, meerdere ballen pronkten al in de vitrine.
Na officiële inschrijving nam ik nog een klein kijkje achter de schermen.
De 's ochtends gemaakte hammen werden gekookt en de worsten gerookt, ik had het maakproces graag gezien maar toen had ik het te druk met m'n ballen.
Na een gezellig babbeltje met de createurs vertrok ik best opgelucht huiswaarts, mission accomplished!
Nu is het wachten op de uitslag, heb ik 'the best ball in town' gemaakt?
Eerst zien, dan geloven!

de voorste 2 zijn van mij!

PS. Ik ben 3e geworden, best aardig maar er waren maar 7 deelnemers!
Winnen was natuurlijk leuker geweest maar ik was zelf ook niet helemaal happy met mijn bal. De toevoeging van de normaal best wel pittige pindasaus gaf de bal een zoetige smaak. Het feit dat ik alleen nog maar sambal badjak (gebakken, minder pittig) in huis had hielp daarbij niet!
Ik had misschien toch gewoon mijn Hollandse bal moeten inleveren, nou ja, volgend jaar dan maar weer?