zondag 9 maart 2014

Lekker hapje.....

 


Wat was het een mooi weer dit weekend, bijna 20C, de warmste 9 maart ooit gemeten (sinds het bijgehouden wordt) !!!!
Heerlijk, ik heb lekker in het zonnetje zitten lezen en luieren.
Antal begon zijn 'moestuintje' (1m²) zomerklaar te maken, onkruid wieden, omharken etc.
Goed voorbeeld doet natuurlijk goed volgen, dus ik ging ook maar aan de slag. Nu de planten nog klein zijn kun je overal goed bij en met dit mooie zachte weer schiet het onkruid uit de grond.
We hadden Blackie in de ren gezet, lekker op het gras.
Toen we klaar waren met wieden hebben we hem een portie onkruid gegeven, voor hem een lekker hapje. Hij blij, wij blij!
 (en no waste)

Heel ander onderwerp, maar er zijn weer een paar leuke programma's op de tv
die ik probeer te volgen.

- Hairy Bikers Asian Adventures, 2 ruige koks toeren op de motor door Azië. BBC donderdags, BBC 2 21.00 uur
- Michel Roux's service, ongeschoolde jongeren worden opgeleid tot ober/kelner met grote nadruk op ontwikkeling van servicegevoel. BBC2, deel 5 13.10, deel 6 14.10
-James Martin Home Comforts, in zijn eigen huis kookt de kok v Saturday Kitchen comfortfood. zaterdags, BBC 2, 12.30
-Mary Berry Cooks, de grand lady van British bake off ook vanuit haar eigen huis.
maandags, BBC 2 21.30 uur

en nog héél iets anders:

- Great British Sewing Bee, enthousiaste huisnaaisters krijgen hele gevarieerde opdrachten in deze leuke competitie. Vorig jaar groot succes!
dinsdags, BBC 2 21.00 uur

Je ziet, ik heb nauwelijks tijd om in de zon te zitten!!!!



********************  Nagekomen bericht, en natuurlijk niet te vergeten de 10e editie van Great British Masterchef, BBC1, meerdere dagen, 22.00 uur (wintertijd)
Met dan aan Annelies

donderdag 6 maart 2014

Nieuw begin....


Mijn kids zijn natuurlijk al helemaal groot, te groot voor babykleertjes.
Jammer, nu hoef ik niet meer over de babyafdeling te struinen.
(en nee, ik wil nog geen oma worden!)
Ik ben eigenlijk niet zo'n babymens, maar ben wel dol op alles wat er omheen hangt: babykamers (vooral behang), kleertjes en zeker geboortekaartjes.
De kaartjes voor onze kids heb ik dan ook allemaal zelf bedacht.
Onze kennissenkring is ook ruim uit de baby's, we krijgen dus eigenlijk nooit meer geboortekaartjes.
Gelukkig heb ik mijn collega Tijl, hij is net vader geworden van zoontje Marin.
Op kantoor hangt een mooi kaartje.
Ik misgebruik hem ook dankbaar voor een leuke actie van De Ruijter, bekend van het typisch Hollands zoete broodbeleg als chocoladevlokken, hagelslag, gekleurde/vruchtenhagel, maar ook zeker van de geboortemuisjes!
Al heel lang een kraamtraditie, beschuit met muisjes: roze/wit voor een meisje, blauw/wit voor een jongetje.
Het zijn anijszaadjes (met staartje) in een gekleurde suikercoating.
Anijs schijnt de zog (borstvoeding) te stimuleren.
Dat hebben we gelukkig niet meer nodig, maar we zijn nog steeds muisjes-liefhebber.


De Ruijter heeft een facebook-actie op poten gezet waarbij je een gepersonaliseerd verpakkingshoesje kunt bestellen, dus met de naam vd nieuwgeborene!
Leuk als kraamkadootje.
Als je over een facebook-account beschikt kun je op deze link de naam en geboortedatum invullen. (zonder facebook hier ). Je liked autmatisch de facebookpagina.
Kosten 2,75 voor alleen de hoes òf 7.75 voor hoes en pakje (kun je dus goedkoper zelf aanschaffen, winkelwaarde pakje 1.54)
Je kunt natuurlijk ook het adres vd nieuwbakken ouders opgeven.
Na 2 dagen had ik het al in huis, in een mooie blauwe plastic envelop.


Bij het openvouwen vh platte hoesje ontstaat wel snel een valse vouw (net naast de gezichtsbepalende hoek) en zelfs een klein scheurtje.
Jammer, het hoesje is ook het krapst juist aan de kant waar het strooituitje zit.
Ontwerpfoutje.
Toch, een hele leuke actie!
Ik weet alleen niet of mijn zeerbewuste, gezondetende, alternatieverige collega wel gecharmeerd zal zijn van dit zoete cadeau.
Maakt mij eigenlijk ook niet zoveel uit, ik heb er al veel plezier aan beleefd.



Een leuke variant als echt geboortekaartje:
(let op de ingrediëntenlijst en consumentenservice-info)

Verkrijgbaar via supergeboortekaartjes.nl

donderdag 27 februari 2014

Foodswap februari 2014

 
't Is weer tijd, de hoogste tijdvoor de foodblogswap (feb. 2014).
Ik was erg in mijn nopjes met het toegewezen blog: Baksels.net van Mannin.
Deze actieve Friese dame houdt van bakken: koekjes, taarten, brood en andere lekkernijen.
Ze bakt ook op bestelling en geeft sinds kort zelfs workshops! (misschien is dit mijn rolemodel?)
Een blog dat precies in mijn straatje past dus.

Verlekkerd bladerde ik door de receptenindex, alles klonk lekker.
2 recepten schreeuwden echter extra hard:
- de hazelnootschuimtaart, altijd al een grote favoriet.  Hazelnootschuim met mokkacreme, jammie.
Zou zelfgemaakt nèt zo lekker zijn als de 'hazelino' van bakker Gosselaar (Assen)?
- bokkenpootjes, jeugdsentiment en nog altijd zeer favoriete koekjes.
Toen ik 17 was (middeleeuwen) heb ik 1 zomer vakantiewerk gedaan in de koekjesfabriek van vd Heul in Assen. (nu Aviateur, vestiging wordt bijna gesloten). Het was een mooie zomer en door de ploegendiensttijden (6-13 of 13-19) kon ik altijd uitslapen, doorfeesten of naar het surfstrandje gaan. Goeie tijden!
Werken aan de lopende band was wel een eyeopener voor arbeidsethos, medewerkers verlieten af en toe hun werkplaats om naar het toilet (= roken) te gaan, zat je daar als beginneling. Alles wat je niet bij kon houden viel aan het eind vd band in grote bakken, basis voor kletskopjes. Ging mij aan het hart, hadden de vaste medewerkers geen last van.
Bokkenpootjes waren een drama om in te pakken, per vakje moest je 7 koekjes er instoppen. De hal rook verstikkend zoet en de band ging snel. Mijn liefde bekoelde snel. 
Het was ook ontluisterend te ontdekken dat exact de zelfde koekjes met verschillende folie's werden verpakt. Zó was het een Jamin-koekje en zó een huismerk Albert Heijn (verzonnen voorbeeld). Volksverlakkerij ten top!
Wel mocht je op vrijdagmiddag 2 pakken koekjes mee naar huis nemen, Bijzondere arbeidsvoorwaarden.

Mijn hart ging uit naar de schuimtaart, maar ik zag op tegen de benodigde hoeveelheid suiker en boter, en dan nog zonder verjaardag of zo.
Heb wel alles in huis gehaald, komt nog wel een keertje.
Ik ging dus voor de bokkenpootjes.
Lastig om in te pakken, ze bleken ook best lastig om te maken!




Bokkenpootjes (+/ 20 stuks)

Ingrediënten:
Voor de koekjes:
80 gram kristalsuiker
125 gram eiwitten (3 à 4 eieren)
20 gram kristalsuiker
30 gram bloem
180 gram broyage (90 gram amandelpoeder/meel + 90 gram suiker)
50 gram amandelschaafsel
ongv. 220 gram chocolade, mix puur/melk
 
Voor de vulling:
50 ml water
70 gram kristalsuiker
10 ml likeur naar keuze (bijv. marasquinlikeur)
250 gram marsepein (Dr. Oetker)
 
Werkwijze:
 

Verwarm de oven voor op 180 graden.
Spreid 80 gram suiker uit op een met bakpapier beklede bakplaat.
Zet in het midden van de oven, 5 min.
Ontvet gardes en kom met citroen en klopt de eiwitten tot schuimig.
Voeg beetje bij beetje de 20 gram kristalsuiker toe.
Als het schuim mooi stevig is geworden, de verwarmde suiker beetje bij beetje onder voortdurend mixen toevoegen.
Klop tot een zeer stevig schuim dat klaar is als het in pieken blijft staan.
Meng de bloem met de broyage.
Spatel dit voorzichtig door de opgeklopte eiwitten.

 

Bekleed een bakplaat met bakpapier.
(misschien lijntjes trekken op het bakpapier en ondersteboven keren)
Doe een glad spuitmondje met een doorsnede van 8 mm in een spuitzak en vul de spuitzak met het eiwittenmengsel.
Doe de zak niet te vol, door de warmte van je handen zal het mengsel minder luchtig worden.
Spuit streepjes van ongeveer 5 cm lang op minstens 2 cm afstand van elkaar op de bakplaat.

Evt. in porties bakken (bij mij 2x)
Bestrooi de streepjes met het amandelschaafsel.
Bak de koekjes in 12-15 minuten in het midden van de voorverwarmde oven tot ze héél lichtbruin zijn.
Laat de koekjes op de bakplaat afkoelen en bak de eventuele volgende portie.
Maak de koekjes voorzichtig los als ze afgekoeld zijn.
 

Maak een suikersiroopje door het water en de suiker aan de kook te brengen tot de suiker opgelost is. Laat redelijk afkoelen.
Voeg de likeur toe.
Verdeel de marsepein in kleine brokjes en voeg toe aan de siroop.
Roer nu net zo lang tot je een gladde, spuitbare massa zonder klontjes hebt.Doe een glad spuitmondje met een diameter van 10 mm in de spuitzak en vul deze met de marsepeinmix.
Spuit een dun streepje vulling op de gladde kant een koekje en druk er vervolgens voorzichtig een tweede op met de gladde kant naar de vulling toe.
Herhaal dit tot alle koekjes gedaan zijn.
 

Breek de chocolade in kleine stukjes.
Doe 2/3 van de chocolade in een schaaltje en hang deze boven een pannetje met water, verwarm het water. (het schaaltje mag niet in aanraking komen met het water)
Verwarm onder voortdurend roeren de chocolade tot max. 45 graden (kookthermometer) en laat alle chocoladeblokjes smelten.
Haal het schaaltje van het pannetje af.
Blijf de temperatuur meten terwijl je de overige 1/3 van de chocolade toevoegt.
Blijf roeren en zorg dat én alle toegevoegde chocolade smelt en de temperatuur op 31 graden Celsius uitkomt. Dit heet tempereren, afgekoeld is de chocolade knapperig en glanzend. 
Als de chocolade te koud wordt, kun je het schaaltje weer even boven het pannetje water hangen en bijwarmen tot 31 graden Celsius.
Dompel de uiteinden van de koekjes in de chocolade en laat de bokkenpootjes met chocolade stollen op een rooster.
 

En toen was het donker....., kon ik geen mooie foto's maken, mocht niemand een koekje proeven. Er is nog nooit zoveel gezeurd om een koekje!
En toen het de volgende dag eindelijk mocht: viel het tegen....
Ze zagen er prachtig uit, waren krokant-taai, maar ondanks alle gebruikte suiker was het koekje niet heel zoet, de chocolade  te puur en misschien het laagje te dik.
De pure chocolade overpowerde de bijna neutrale koeksmaak.
Oorspronkelijk schijnt abrikozengelei als vulling gebruikelijk te zijn geweest, lijkt mij niet verkeerd.
Ik miste iets fruitigs zoet, paar druppeltjes oranjebloesemwater door de marsepein is misschien een goed idee, of grand marnier.
Waarschijnlijk ben ik gewoon teveel verpest door de goedkope smaak van de supermarkt-versie.

Ik ben blij dat ik ze gemaakt heb, weer een ervaring rijker.
De hazelnootschuimtaart roept nog steeds keihard. Ik ben jarig in mei, dat is het al bijna, toch...toch..?


vrijdag 14 februari 2014

Een ♥tig soepje!


 
Valentijnsdag 2014!
Ik had mij voorgenomen iets überkitsch te maken, maar nu is het 14 februari en ik heb niets in de pijplijn.
Door andere bezigheden (nog steeds vakantiehuisjes) heb ik mij niet goed in de materie verdiept.
Dus geen recept voor iets met veel chocolade en/of aardbeien, roze koeken of champagne-cocktails.
Wel heb ik nog een receptje voor een lekker soepje liggen, een tig soepje!
Doet het vast ook goed bij je Valentijn.


Eentig soepje

3/4e van een redelijk kleine pompoen, ontschild en in blokjes
olijfolie
1 blikje tomatenblokjes
3 bouillonblokjes (groente/kip/rund)
1.5 liter H2O (water)
1 ui, gesnipperd
2 teentjes knoflook, gesnipperd
stukje gember (1 à 2 cm)
laurierblaadje
1/2 bosje peterselie, fijngesneden
zout, peper
1/2 blikje kikkererwten
1 bakje spekblokjes
200 gr soepgroenten
evt. beetje maggi


Roerbak de pompoen, knoflook, gember en uistukjes in een beetje olie, voeg dan het water, het laurierblaadje, de bouillon en tomatenblokjes toe.
Laat alles aan de kook komen en minstens 30 min. sudderen tot de pompoen lekker zacht is.
Vis het laurierblad eruit.
Pureer de hete soep.
Bak de spekblokjes semi-krokant en voeg samen met het bakvet toe aan de soep.
Laat de soepgroenten, kikkererwten en peterselie 10 min. meewarmen in de soep.
Maak op smaak met peper/zout/maggi.


Op school werd er natuurlijk (commercieel) wel aan Valentijn gedaan, Antal had een Valentijns'bal' en Ilja kreeg een lolly van haar vriendinnen. (er gingen ook rozen rond).
Antal was bijna nog de 'belle van het feest' met zijn hartjes zonnebril (met ledlampjes) en zijn (kadoverpakking)strik op zijn/mijn witte blouse.
Hij werd overtroffen door een zelfgemaakt cupido-kostuum, eerlijk =eerlijk!

vrijdag 7 februari 2014

Time for tea!


Bij ons in het dorp had je een leuke gelegenheid, 't Oude Theehuys' genaamd.
Gevestigd in een schattig oud boerderijtje op het terrein van een psychiatrische instelling.
't Was blijkbaar tijd voor schaalvergroting want recent zijn ze op hetzelfde terrein naar een groter pand verhuisd, met als nieuwe naam 'De Oude Keuken'.
(het was ook echt ooit de instellingskeuken)
De initiatiefneemster en uitbaatster is een goede kennis en ik werd uitgenodigd voor de officiële opening.
Wat neem je dan mee als kadootje, bloemen zullen ze genoeg krijgen!
Ik had eerst de neiging iets lekkers te bakken, konden ze het ook nog verkopen.
Ik weet echter dat ze uit principe alleen gebak voeren van een sociale werkplaats en dat is natuurlijk zeer lovenswaardig.
Toch zag ik hier een kans om weer iets van mijn 'to do' lijstje te strepen: theezakkoekjes.

Zandkoekjes gemaakt in de vorm van een theezakje, gedipt in chocolade met een leuk zelfgemaakt labeltje eraan.
Aangezien ik van 0 of 100 ben moest het plaatje natuurlijk helemaal kloppend worden gemaakt met een theeblikje als cadeau-doosje.
Een korte speurtocht op Marktplaats leverde al snel het gewenste exemplaar op, precies zo eentje als mijn oma vroeger had. (mijn moeder heeft 'm nog bewaard, schijn ik te kunnen erven).




Koekjesrecept geplukt van internet, natuurlijk een beetje opgepimpt en toen kon ik aan de slag.
Ik moet zeggen, 't viel best een beetje tegen, meer werk dan ik had voorzien.
Ik wilde eerst proefkoekjes bakken, maar al snel besloot ik dat dit het gewoon ging worden.
Labeltje ontwerpen (logo verknipt), printen, knippen, deeg maken, mal maken, deeg uitrollen, koekjes uitsteken, gaatjes uitsteken, stokjes breken, koekjes bakken, in chocolade dopen, labeltjes aan touwtjes maken, touwtjes aan koekjes maken, doosje bekleden, koekjes er in, 100 foto's, KLAAR!!!!!!
Mocht ik ze ooit willen verkopen dan worden het hele dure koekjes!


Door mijn veranderingen aan het recept reageerde het deeg anders dan verwacht, ze groeiden in de lengte/breedte. Niet meer elegante theezakjes, maar boertige broertjes.
De chocoladeganache bleef door de kokoscreme enigszins kwetsbaar, de opgestapelde koekjes plakten deels aan elkaar. Met een beetje terugduwen en plakken redde ik wat er te redden viel. Het blikje dus maar gevoerd met bakpapier en ook tussen de koekjes kwam een laagje.
Toch ben ik zeer tevreden over het eindprodukt, het koekje was erg lekker, de labeltjes precies zoals ik voor ogen had en in het blikje helemaal het perfecte plaatje! De ontvangster was verrukt:
Missie accomplished!


Theezakkoekjes

100 gr roomboter
50-75 gr witte basterdsuiker
200 gr bloem (of 150 + 50 gr amandelmeel)
snufje zout
2 tl oranjebloesemwater
1 tl vanille-extract

reep pure chocolade (70 %), 100 gr?
scheutje water/melk
klontje kokoscreme (santen)

keukentouw
labeltjes, dubbelgevouwen. Denk er aan dat je dus 1 deel op de kop print!

Rasp de boter en kneed met de overige ingrediënten tot een lekker deeg.
Plat tot een schijf en bewaar min. een 1/2 uur in de koelkast.
Verhit de oven tot 170 C.
Rol uit (4 mm?) en snij met de mal koekjes uit. Rol restjes deeg steeds weer plat voor extra koekjes. Maak met een sateprikker /achterkant mes gaatjes in de kop vh koekje.(Niet te hoog ivm scheuren)
Breek de sateprikker in hele kleine stukjes (1 cm) en plaats een stokje in elk gaatje. Zet de bakplaat in de koelkast (15 min.)
Bak de koekjes 20-30 min, blond/goudbruin.
Uit de oven zullen ze opharden. Verwijder de stokjes en laat de koekjes geheel afkoelen.

Smelt de chocolade met het water en evt. de kokoscreme, roer tot een glad papje. Giet in een bakje/glas zodat het ongv. 3 cm. diep is. Laat de ganache afkoelen tot minder vloeibaar.

Breng in de vouwnaad van de labels wat lijm aan en plak hier de laatste cm vd touwtjes in.
Bevestig aan elk koud koekje een touwtje en dip stuk voor stuk 1/3e in de ganache, laat overtollige chocolade er goed af druipen. Leg op de rand van een rooster.
Verpak nadat de chocolade helemaal gestold is, evt met bakpapiertje ertussen!







vrijdag 31 januari 2014

Happen en tappen voor de 1e Foodblogswap van 2014!

't Is alweer Foodswaptijd, de 1e keer van 2014!
Altijd weer spannend en leuk: wat gaat een ander van jouw blog maken en natuurlijk vooral wat ga jìj maken?!


Ik kreeg deze het Belgische blog Hap & tap toegewezen.
Myriam Minne is een kok in de overdrive, niet alleen rent ze sinds haar 40e marathons, ze heeft zich ooit ook maar gewoon aangemeld bij de Hotelschool Spremalie in Brugge. Nu dus in het bezit van een echt koksdiploma en 2 jaar Patisserie! Over gedreven gesproken, a cook on the run.
Dit heeft natuurlijk ook z'n weerslag op haar blog, de recepten zijn van zeer hoog niveau, niet effe voor door de week.
De receptenlijst leek wel de menukaart van een heel chique restaurant, het ene klonk nog lekkerder dan het andere.
Het gaf mij een dubbel gevoel, aan de ene kant wilde ik ook zo iets moois maken, way uit je comfortzone, maar tegelijkertijd is het wel een heel gedoe, speciale ingrediënten (waar te krijgen?), veel hogeschool-kooktechnieken, en gaan ze het thuis na al die moeite wel lusten?
Ik had natuurlijk de easy way out kunnen kiezen (iets zoets bakken), maar dat
voelde toch een beetje flauw. Zo bleef ik de keuze voor mij uit schuiven.

Toch had ik 2 favorieten en toen de deadline naderde koos ik heel laf (nu had ik echt geen tijd meer voor strooptochten naar ingrediënten) voor een haalbaar recept waarbij ik toch over een barrière heenging!
Ik ben namelijk altijd bang geweest om vlees 'en croûte' te bakken, verpakt in bladerdeeg in de oven. Zoals de Beef Wellington.
Zou het vlees wel/niet gaar worden, sap gaan lekken waardoor het bladerdeeg soggy zou worden, zou het bladerdeeg wel gaan oppuffen?
Allemaal vragen en pijnpuntjes.
En ik moet zeggen, ik ben blij dat ik daar doorheen ben, met wat vallen en opstaan is het namelijk prima gelukt.
Verlost van mijn 'en croûte'-fobie!

'koninklijke' uitvoering

Italiaanse varkenshaas en croûte (6 pers.)

2 mooie varkenshaasjes
6 plakjes bladerdeeg
8sneetjes gedroogde Italiaanse ham (prosciutto)
1 bol mozzarella (bij voorkeur buffelmozzarella), goed uitgelekt!
basilicumblaadjes
1 dooier aangelengd met een beetje melk
Olijfolie
Peper en zout


Verwarm de oven voor op 180° C. (200?)
Snijd de mozzarella in plakjes van een halve centimeter dik.

Leg de bladerdeeg plakjes per 3 op elkaar en rol uit tot een rechthoek 15x20 of zo. Schik in het midden van het deeg de sneetjes ham. Laat die mekaar een beetje overlappen.
Leg er de plakjes mozzarella op en tenslotte de basilicumblaadjes. Laat een beetje ruimte vrij bovenaan en onderaan om het deeg over het vlees te kunnen sluiten. Kruid met peper en zout.

Leg het varkenshaasje bovenop de mozzarellaplakjes. Strijk het vlees in met een beetje olijfolie.
Kruid naar smaak met peper en zout. Maak de plakrand vochtig met wat water.
Vouw het deeg om en snijd het evt. bij. Je hebt ongeveer 3/4 cm deeg bovenaan en onderaan nodig om het pakketje makkelijk te kunnen sluiten.
Je kunt het versieren met motiefjes die je uit de afgesneden stukken bladerdeeg maakt.

Leg het in bladerdeeg gewikkeld varkenshaasje met de sluiting van het bladerdeeg naar beneden op een bakplaat. (met bakpapier?)
Maak 2 gaatjes in het bladerdeeg en plaats hierin 2 'schoorstenen' die je maakt uit aluminiumfolie zodat de warmte en stoom kunnen ontsnappen tijdens het bakken.
Bestrijk het bladerdeeg met een mengsel van eidooier en melk (of alleen melk)

Schuif in de oven voor 35 à 45 minuten naargelang de grootte van het haasje.

soort aangespoelde walvis
Halverwege had ik er echt een hard hoofd in, maar het resultaat mocht er zijn.
Na veel stress in de keuken genoten wij van lekkere Italiaanse smaken in een krokant jasje.
Zeker voor herhaling vatbaar, oefening baart hopelijk kunst.
En dan hopelijk ook betere foto's. Winterlicht is een drama.
Zelf vond ik de ham best zout, misschien de volgende keer gekookte ham proberen, voor mij ging de varkenhaas ook een beetje verloren, de bewuste eters onder ons (ja ja) hekelden het bladerdeeg als caloriebom (en dan ook nog de mozzarella), maar Antal was zeer lovend.
Hij vond het héérlijk.

Wat ging er fout:
- waarschijnlijk had ik niet goed verpakt, de mozzarella ging lekken waardoor    het deeg lag te zwemmen in lekvocht. Heb het een paar keer omgedraaid.
- ik bakte ook direct aardappeltjes in de oven, de grote schaal hield waarschijnlijk veel hitte weg vh bladerdeeg, het werd lang niet krokant/gekleurd
-daarom moest het langer in de oven en werd het vlees ienimienie te gaar
- best lage oventemperatuur voor bladerdeeg, oorzaak van late kleuring?
- rond de schoorsteentjes werd het deeg minder gaar
Nog veel te leren dus, zal ik mij toch ook maar eens aanmelden bij een koksschool?

Myriam had het recept van de blog Cuisine-Addict. Ook een heerlijk blog.
Oorspronkelijk 1 varkenshaasje voor 6 personen, leek mij een beetje weinig.
Smalle porties staan wel elegant!

zaterdag 25 januari 2014

Winterblues



Na mijn bezoekje aan de bloggersbijeenkomst ligt mijn blog een beetje stil.
Het was best wel confronterend te zien wie er allemaal nog meer blogde.
Niet dat ik dacht dat ik de enige was, maar vooral het generatieverschil.
Zoveel 'jeugdigen' die hartstikke leuke blogs voortbrengen.
Veel actiever/professioneler en modieuzer dan ik, met ook nog goede recepten en uitvoeringen. (minderwaardigheidsgevoel)
Mijn bloggen voelt een beetje als zinloos tijdsverdrijf, blijkbaar heb ik niks beters te doen....
En wat deed ik toen ik 20+ was? Niet heel erg veel, voornamelijk werken. En koken stelde ook niet echt veel voor.
Beetje midlifecrisis gevoel, 20+ ouder en niet veel verder dan zij...

Het helpt ook niet echt dat wij op het moment allemaal oude filmpjes op DVD aan het zetten zijn, babyfilmpjes, kinderfilmpjes.
We kunnen er uren naar kijken, wat waren ze schattig en wat was het leuk (hoewel we ons daar toen niet van bewust waren). 
Veel prachtige kinderlogica conversatie.
Tegenwoordig wat minder leuke: Antal merkte nu op dat ik er toen veel vrolijker uitzag! (correctie, hij zei: zorgelozer)
En bedankt!
Gisteren toch maar eens een anti-rimpelcreme en camouflagestift gekocht.

Bovenstaand is natuurlijk allemaal waar, maar ook gewoon een beetje een smoes omdat ik gewoon last heb van mijn jaarlijkse winterblues!
Vandaag is het prachtig weer, maar er liggen echt nog wel winterse maanden in het verschiet en ik wil ZOMER!!!!!!
Zoals elk jaar ben ik op het moment weer druk bezig met het zoeken naar een leuk vakantiehuisje en daardoor ook direct maar naar een te koop staande ruïne/schuur.
Dag en nachtdromend over het perfecte eigen Franse huisje.
Liefst Quercy of Lot-Garonne waar we ons meerdere keren per jaar Frans kunnen voelen wanneer we tussen het klussen door naar de lokale markt gaan of een oogstfeest bezoeken.
Not to mention de vide-greniers (rommelmarkten).
Voorals nog blijft het waarschijnlijk bij dromen, een aanbouw in ons NL-huis lijkt logischer en de kids gaan waarschijnlijk ook nog wel studeren....
Ondertussen laven wij ons aan de near best thing: Franse appeltaart.
Mijn schoonzusje heeft dit recept ooit uit de Elle eten, ik heb 'm extra verfranst door lavendel in de melk mee te laten trekken en wat spijs toe te voegen.
Mijn eigen stukje douce France! Zooo lekker...



Franse appeltaart met lavendel

Voor het deeg:
125 g koude roomboter; in blokjes
75 g witte basterdsuiker
250 g bloem
1 ei
mespunt zout
Voor de vulling:

6 friszure appels
25 gr boter
6 kardemonpeulen,1 tl gemalen kardemon
325 ml crème fraîche, of zoveel als handig is qua bekertjesmaat
2 eieren
150 g suiker
(100 gr amandelspijs
1 à 2 el water
3 el melk
1 tl lavendelbloemetjes

paar el amandelsnippers)


Extra: plasticfolie, ingevette lage ronde taartvorm (28 cm.)
Vijzel, evt. keukenmachine

Kneed in een kom of keukenmachine alle ingrediënten voor het deeg kort tot een samenhangend deeg. Vorm er een platte schijf van, wikkel in plasticfolie en laat minimaal 1 uur in de koelkast rusten. Verwarm de oven voor op 190 graden. Rol het deeg uit tot schaalgrootte Druk goed aan, zodat de bodem en randen van de vorm zijn bedekt. Zet even in de koelkast.

Maak de vulling: schil de appels, verwijder de klokhuizen en snij ze in dunne partjes van 1 cm dik. Verwarm de boter in een ruime koekenpan en bak de plakjes appel op middelhoog vuur 3 min. Tot ze zacht beginnen  te worden.
(Verdun de spijs met wat water en smeer op de deegbodem. )
Rangschik de appels in cirkels op de taartbodem.
Kneus de kardemonpeulen en haal de zaadjes er uit. Wrijf de zaadjes in een vijzel fijn. (Verwarm een paar el melk en laat 1 tl lavendel er in wellen.) Meng in een kom de crème fraîche met de (melk), eieren, suiker en kardemom. Schenk het mengsel over de appels in de vorm. (Verdeel de amandelsnippers erover. )

Bak de taart in het midden van de oven in ca. 40 min. Gaar en goudbruin.
Haal eruit, de taart zakt wat in.
Laat tot lauwwarm afkoelen en snij in punten.
Alles tussen de haakjes is mijn eigen variant, beetje ingeschat want ik heb deze taart afgelopen zomer gebakken. Toen het ècht zomer was!


zondag 12 januari 2014

'n mooi oepke.



Afgelopen donderdag was ik bezoeker van een hoogtepunt in bloggers-land:
foodbloggersevent 2014, georganiseerd door Kroon op het werk.
Dit is een reclamebureau gespecialiseerd in culinaire promotie.
Het schijnt tot de commerciële wereld doorgedrongen te zijn dat bloggers de toekomst zijn!
Onafhankelijk oordelen en mededelen, past erg bij de lifestyle van de huidige consument.
Onder de naam 'Snelkookplan' werden ongv. 70 foodbloggers uitgenodigd om diverse lezingen te volgen en elkaar te ontmoeten. (soort nieuwjaarsborrel) 
Op dus naar Koog a/s Zaan. Lekker dichtbij voor mij, maar er waren ook deelnemers uit Brabant en Groningen!
In restaurant 'de vijfde smaak' werden we ontvangen met een welkomstdrankje.
Spannend al die vreemden die je misschien kende als blognaam, veel tijd om elkaar te leren kennen was er echter niet, er stonden 3 lezingen op het program!
We konden kiezen uit:
  • Onno Kleyn,( columnist, wijn en Italiëkenner bij uitstek) over de do en don'ts van bloggen.
  • Esmée en Simone, (blogger-dino's en de opzetters van het nieuwe 'to be a blogger') over tips/tricks voor Wordpress-websites.
  • Robert Kroon/marketing over het optimaliseren van je Google-zoekkansen.
 
Ik koos voor de laatste 2, Onno Kleyn had ik al eens in Castricum ontmoet.
De lezing van Esmée en Simone werd met enthousiasme voorgedragen, maar de inhoud kwam bij mij niet echt binnen.
Ik heb geen Wordpress en zou echt de computer er naast moeten hebben om de uitleg te kunnen volgen! (digibeet)
De 2e lezing was zeker interessant, je staat er meestal niet bij stil dat het gebruik van bepaalde steekwoorden je vindkansen aanmerkelijk vergroten.
En elke bloggers wil natuurlijk zoveel mogelijk bezoekers/lezers!

Hierna was het tijd voor meet/greet en de innerlijke mens, lekkere paté en keuze uit 2 soepen.
Ik had een overheerlijke knolselderij-safraansoep, ga 'm binnenkort eens namaken.
De meet/greet was wat lastiger, zoveel mensen op een klein oppervlak en je voelt toch een beetje schroom om op iedereen af te stappen.
Zelfs een eeuwige kletser als ik.
Ik voelde ook een beetje een generatiekloof, 't gros was 30-!
Toch heb ik een paar leuke mensen ontmoet, van sommigen kende ik ook hun blog. Leuk om te kletsen over bijv. het moeizaam foto's maken bij winterlicht.
(en we willen allemaal een foto bij onze blogpost)


Om 20.00 was het alweer voorbij, we kregen allemaal een soort mega kerstdoos mee naar huis, ook mega zwaar dus. Lopend naar het station heb ik wel 10x een tussenpauze gemaakt.
Eenmaal thuis bleek de doos gevuld met heel scala aan lekkernijen, Italiaanse producten van Sacla, diverse graanmelken, een fles bruine jenever, thee van Simon Lévelt, voorgekookte aardappelen, chutney's, olijfolie, Marokaanse instantmaaltijd, mangosap, avocado, gerookte makreel, Spaanse fuet (soort salami), dresseerfles voor sausjes en een inventieve pannenlap.
Geen wonder dat die doos zo zwaar was!

De fuet hebben we direct soldaat gemaakt en met een ander deel heb ik een soort mysterybox maaltijd gemaakt: een variant op huzarensalade met de aardappelen, makreel, stukjes snijboon, wortel  en bosui, daarnaast de penne met spinazie, de gerookte knoflook-tomatensaus, doperwten en de kikkererwten.
Vreemde vrijdagavondcombo, maar wel lekker.
Think inside the box!

Het was een mooi oepke. (Gronings voor uitstapje)






dinsdag 7 januari 2014

Rozengeur en maneschijn.......

 


De Kerstvakantie zit er weer op, de kids zijn weer gewoon naar school.
Lekker dat gewone ritme (hoewel zij daar anders over denken...).
Het is buiten heerlijk weer, > 10 C en een lekker zonnetje. Warmste 6 januari ooit gemeten (sinds 19..) 't Lijkt wel lente, dat geeft de burger moed!
De natuur doet ook mee, veel knoppen aan de bomen en mijn rozen hebben zelfs nog bloemen!
Dit is een mooi bruggetje naar iets waar ik al langer over wilde bloggen: het suikeren van rozenblaadjes.
In onze voortuin staan een paar mooie oude rozen.
Door mijn husband beschermd en vertroeteld. Beetje stokkig omdat we nooit genoeg durven te snoeien, maar elk jaar komen er weer de prachtigste rozen uit.
Deze zomer had ik daar een paar close-up's van gemaakt. De kleur is op de foto wel wat vertekend (zijn roder), maar het resultaat is toch best wel prachtig.

Tegen kerst had de NRC een glossy-bijlage over Jotam Ottolenghi.
Als eyecatcher kerstdessert beschreef hij een pavlova met rozenwater en gedroogde rozenblaadjes.
De krant is blijkbaar goed gelezen want wij kregen in de winkel opeens veel vraag naar rozenwater en rozenblaadjes.
Rozenwater hadden we beperkt in huis, rozenblaadjes bleken bij diverse leveranciers onbestelbaar.
Teveel Ottolenghi-liefhebbers waarschijnlijk. Diverse klanten heb ik toen maar de suggestie aan de hand gedaan om zelf een roos in de tuin te gaan zoeken en drogen.
Moest ik het natuurlijk wel ook even zelf uitproberen.
Het voelde wel slecht om zo'n knop af te knippen, maar het doel heiligt de middelen!
Op het net kwam ik tegen dat je de blaadjes op wat bakpapier op de verwarming kon drogen, lage stand magnetron en lauwe oven.
Uit een soort tijdsgebrek heb ik alleen de laatste 2 uit geprobeerd, zonder veel succes!
De mooie roze blaadjes werden donker paars dor en smaakten papierig met een bittere nasmaak. Zonde van je pavlova!
Binnenkort toch maar eens de verwarming uitproberen.




Blaadjes suikeren kon ook op meerdere manieren:
-dopen in/bestrijken met eiwit (en paar druppels water) en dan met suiker bestrooien
- in een suikerstroopje dompelen en dan drogen. 
Dit laatste schijnt vrij moeilijk te zijn, ik ging dus voor het eerste.
Natuurlijk wel met 3 soorten suiker (pietje precies): poedersuiker, kristalsuiker en fijne tafelsuiker.
Wat mij betreft is het laatste de beste keus, poedersuiker plakt teveel, geen roos meer te zien en kristalsuiker is te grof.

Door het blaadje met een kwastje te bestrijken krijg je een zo dun mogelijk laagje eiwit. Bestrooien met suiker of door een bakje halen. Laten drogen op bakpapier. Na 10 min. voorzichtig loshalen en omdraaien.
Meerder keren suikeren schijnt ook een goed resultaat te geven, maar voor mij was 1x wel genoeg.
De smaak was prima, voornamelijk suiker met een toontje bloemaroma.
Echt leuk voor op een taart of toetje!
Waarschijnlijk een paar dagen houdbaar.

Let bij het kopen van gedroogde rozenblaadjes wel op dat ze voor consumptie geschikt zijn en niet geparfumeerd of zo. (voor potpourrie)
Je eigen rozen natuurlijk ook niet bespuiten!
Mogelijke internetsites: pit-pit.com (foto lijkt toch wel op mijn gedroogde expl.) en jacob-hooy.nl


                                      De rozen in volle glorie

woensdag 1 januari 2014

En natuurlijk een gelukkig Nieuwjaar!!!!!


Na een best korte nacht (ruimschoots gecompenseerd met uitslapen) is het tijd voor mijn 1e blog van 2014!
We zijn de kerstdagen relaxed doorgekomen, gezellig snackend bij familie en schoonfamilie.
Daarna moest ik nog wel even werken voor Oud/Nieuw, maar dat vond ik eigenlijk wel gezellig en we moeten elkaar thuis ook niet teveel op de lip zitten.
't Was best druk met klanten en ik kon ook lekker veel culinaire adviezen kwijt.
Het leukst was eigenlijk het feit dat ik "tot volgend jaar" kon zeggen! (simpele ziel)
Bij deze tijd hoort voor mij ook de 'traditionele' Nieuwjaarsfoto, ik had 'm al een tijdje helemaal uitgedacht.
Maaarrr, 1 vd kids had als goed voornemen bedacht niet meer mee te werken, bummer.
Ik ben echter natuurlijk niet voor 1 gat te vangen, 15 jaar traditie gooi ik niet zomaar uit het raam voor een puberende puber!
Met enig creatief knip/plakwerk rolde er dus toch weer een kaartje uit.
Aan allen dus:

een gezond en voorspoedig 2014 !!!!!!!!

Wat zal het jaar ons/mij brengen?

- een verbouwing met grotere keuken?
- een kleine verbouwing vh tuinschuurtje tot keukenwerkplaats?
- toch een begin van een taartenimperium?
- meer activiteiten op het bloggersfront?
- eindelijk een fotoworkshop?
- High tea aan (ons) huis?
- zomers tuinrestaurant?
- ander werk?
- welke spannende vakantieavonturen?
- eindelijk een kortere to-do lijst?
- ...........?????

Volgend jaar om deze tijd een terugblik op deze vooruitblik!!!!

maandag 23 december 2013

Fijne Kerst allemaal !!!!


Gisteravond onze kerstborrel gehouden. Iets minder mensen dan andere jaren (vakanties en familiedingen), maar genoeg voor een gezellig feest tot in de late uurtjes.
Zaterdagmiddag moest ik nog werken, maar dat was helemaal niet erg. Ik hou vd kerstdrukte en het koken kon toch eigenlijk pas op de dag zelf, ivm verse kruiden etc.
De hele zondag heb ik op mijn gemakje in de keuken door gebracht.
Uiteindelijk hadden we rotiflapjes, Indische gehaktballetjes met pindasaus, chinese wonton's met garnalen en kippengehakt, lamsworstjes, mini tex-mex kaasmuffins en plaatpizza met tomatensaus, geitenkaas, mozzarella, verse vijg, rucola en een balsamicodressing.
En natuurlijk een opgeruimd huis, de stapels schoenen uit de gang en alle troep naar boven.
't Was bijna netjes, héél bijzonder voor ons huishouden.
Onze kerstboom stond er nog mooi bij, Antal had op verzoek de ramen gedecoreerd en ter verhoging vd feestvreugde had ik mijn fietswiel weer kerstig versierd.

Heel anders dan vorig jaar, maar ik was ook deze keer in mijn nopjes met het resultaat!
Met beertjes (al jaren kerstboomdecoratie), mini-lantaarntjes en kerstkransjes was het een vrolijk geheel. Zo kun je veel plezier hebben van schroot.
Van onze buurtjes en vrienden kregen we o.a. bloemen en wijn.
Onze Engelse buuf had een pot zelfgemaakte mincemeat meegenomen, met Mary Berry recept voor een streusel-sheetcake. Had ik al gezien bij de British Bakeoff kerstspecial, ga ik binnenkort proberen, de mincemeat moet nog even 'mature-ren'. 


Ik heb geen foto gemaakt vh buffet, voelt toch een beetje genant met al die mensen om je heen.
Even bij mijn buum informeren of zijn foto nog wat geworden is.
De hapjes vielen goed in de smaak, vooral de wonton's. Aan het eind waren bijna alle schalen leeg en wij waren ook op.
Gelukkig kon ik vandaag uitslapen en relaxen, morgen nog even werken en dan op naar Drenthe voor een relaxte Kerst bij ouders en schoonouders.

Fijne feestdagen!!!!!!