Dat gaat naar Breda toe, zoete lieve Gerrytje.....

 

 Eindelijk weer bloggen, vanwege computerproblemen was er even radiostilte.(als het al iemand is opgevallen)
Natuurlijk had ik een laptop kunnen gebruiken, maar al mijn foto's zitten in de gewone compu. Mijn husband had het apparaat al afgeschreven, maar daar ben ik veel te zuinig voor. (en anti-wegwerpmaatschappij)
Ik weigerde te accepteren dat er geen oplossing zou zijn, een staaltje eigenwijsheid/blinde vlek (doorzettingsvermogen), dagenlang op forums gesurft voor mogelijke oplossingen. Uiteindelijk de helpdesk van HP gebeld.
Een hele aardige meneer nam de besturing van mijn computer over (best eng) en vervolgens heeft het apparaat 24 uur staan resetten en nu doet íe het weer!!!!!!!!! Zo blijf ik natuurlijk wel eigenwijs!
Mijn hoofd loopt ondertussen om vd blogonderwerpen in wachtstand dus snel aan de slag!

onze oude straat, heerlijke huizen

Afgelopen zondag heb ik mijn oud-huisgenootjes uit Den Haag na 10 jaar weer eens ontmoet.
25 jaar geleden woonden we met z'n 4'en in een mooi huis, bijna allemaal voor het eerst op kamers.
Naar aanleiding van het foodblogevent van Februari 2013 heb ik maar weer eens contact opgenomen. Uit nostalgie.
Het 'waar' had nog aardig wat voeten in de aarde, Den Haag/Utrecht/Den Bosch ? (reisafstanden, treinproblemen) maar uiteindelijk kozen we voor Breda.
Altijd leuk, vroeger kwamen we er nog wel eens, lekker bourgondische stad.
Daar hebben we ook goed gebruikt van gemaakt, ik heb verder niets van Breda gezien, we zijn van de ene naar de andere horecagelegenheid gelopen!

Eerste (plas)stop was T-huis, leuk midden in een stadspark, jaren '60 diner-stijl.
Alle kleuren roze/oranje/rood. Lijkt mij heerlijke plek in de echte zomer.
Op de Grote Markt keken we voor een lunchadresje, zie ik opeens 'Flinstering', de winnaar van 'Mijn tent is top' 2008! Daar wilde ik wel eens eten.


hm, ik ben tòch wel wat ouder
 geworden.....

Binnen zag het er verzorgd en gelikt uit.
Het eten was ook prima, ik had truffelpasta met groenten en veel room.Niemand was veel veranderd, (niet eens veel echt ouder geworden) en we pikten de draad dan ook weer gemakkelijk op, kletsend over de bekende onderwerpen: mannen, kinderen en werk. Al pratend kwamen er weer veel herinneringen boven: de stomme huisbaas, samen GTST kijken, roken, koken, ex-vriendjes.
Het was een goede tijd samen (natuurlijk ook omdat het 25 jaar geleden was, nog jong en vol mogelijkheden).
We sloten ons samenzijn af met een drankje in een grand-café en namen ons voor om niet weer 25 jaar te wachten met de volgende afspraak.
 

Eefje had nog een leuke verrassing voor ons meegenomen, een taartmozaïek.
Bijna alle ingrediënten in een kleurig patroon in een weckpot, met recept. 
Ik had er wel eens over gelezen, wat een leuk, attent cadeau!
Snel binnenkort eens bakken en proeven (en bloggen).

PS. toen ik op internet naar een foto van onze oude straat zocht kwam ik zelfs 2 advertenties tegen van kamerhuur. Misschien zelfs wel in 'ons' huis, 't was dat ze net verhuurd waren (apr'13) het ging wel kriebelen bij mij!

Pinksterbloem.

Bij ons in het gras bloeien opeens allemaal licht-lila bloemetjes, ik kende ze nog van 'vroeger': pinksterbloemetjes.
Voorgaande jaren hebben we ze waarschijnlijk altijd weggemaaid, maar door het slechte weer hebben we dit jaar nog maar 1x gemaaid.
Liefelijke onkruidbloemetjes, vandaag extra leuk want het is Pinksteren!
Ik heb het nagezocht, de naam is dus niet zo logisch want eigenlijk horen ze eind April te bloeien. Toch nog een voordeel van een slecht voorjaar!
Ze zijn trouwens eetbaar, schijnen peperig te smaken. Binnenkort maar eens de proef op de som nemen.

Vrijdagavond had ik mijn prinses-only. Ik was redelijk georganiseerd, maar toen de 1e gast arriveerde moest er natuurlijk toch nog het een en ander gebeuren.
Dit geeft eigenlijk ook direct een leuke, ongedwongen sfeer. Vrienden onder elkaar!
De ontvangstcocktail was zeker ook sfeerverhogend: witte bubbels met scheutje frambozenlikeur (Parijs-souvenir) en bevroren framboos. Variatie op Kir Royal. Lekker!
Als kleine appetizer had ik kikkererwtenpannekoekjes met yoghurt-feta-munt-koriander-groene peper-dip.
Toen naar de big stuff: korma (lamscurry), cashewnoten-kipcurry, aloo gobi (aardappel-bloemkoolcurry), rode kool-kokos-komkommer-groene peper salade en een pompoen-spinazie-rode paprikacombo.
Dom genoeg was de rijst zwaar mislukt, plakkerige bende. Rijst voor 10 personen is toch wel lastig hoewel ik de gebruiksaanwijzing had gevolgd (rijst-water 1-3). Verbeterpuntje.
De dames hebben echter lekker gegeten, 10 (+1) kakelende kippen.

Als toetje had ik een mango-yoghurttaartje gemaakt, amandelbodem, pure chocolade, gepureerde mango, kokosmelk en yoghurt versierd met toefjes kokoscreme-slagroom en blaadjes munt.
't Zag er lekker uit, maar de smaak viel tegen. Niet uitgesproken genoeg, te weinig suiker, te weinig mango, teveel yoghurt, te pure chocolade.
't Idee was leuk, maar ik had de yoghurt weg moeten laten.
Mango en gelatine is sowieso niet zo'n slimme combi, mango bevat een enzym dat de gelatine afbreekt waardoor er geen binding ontstaat.
Net als bij ananas en kiwi, lichte verhitting verhelpt het probleem.
Gelukkig realiseerde ik mij dit nog net op tijd.

Als kadotip had ik aangegeven dat ik graag een bijdrage wilde voor een fotoworkshop. Daar is ruim gevolg aangegeven en daarnaast had iedereen een persoonlijk recept meegebracht.
Zo ben ik nu in het gelukkige bezit van het Mexicaanse kippensoep-recept van mijn IJslandse vriendin Steina. Leuk.
Het bleef gezellig tot in de kleine uurtjes. zeker weer voor herhaling vatbaar!

Op de avond zelf heb ik geen foto's gemaakt, je kunt de sfeer toch niet pakken en ik gunde mij ook niet de tijd. De volgende dag heb ik de leftovers nog even snel gestyled voor mijn family aanviel!

Koninklijke maaltijd.

Omdat ik vorige week jarig was geef ik morgen een etentje voor 10 dames, oftewel prinsessen.
Bij het zoeken naar een leuk uitnodigingskaartje kwam ik bij de HEMA deze toverstafjes tegen en ik wist gelijk dat die voor mij waren.
Lekker kitsch afgemaakt met rose lintje en paars kaartje.
Het is een girls-only etentje, maar vanwege dit stafje heb ik het een prinsessen-only genoemd!
Je wordt wel een beetje melig van zo'n thema: ik heb om dukaten gevraagd (voor fotoworkshop van Junglefrog) en ondertekend met 'De keukenprinses'.
We blijven eeuwig kinds (of worden weer kinds, oei)

Om een beetje in de 1001 nachten-sfeer te blijven ga ik Indiaas koken, ook wel gemakkelijk met 2 stoofpotjes en lekker veel groentebijgerechtjes.
Het wordt in ieder geval een lamskorma, iets kippigs, een rode kool/kokos/mango salade, aloo gobi (aardappel-bloemkoolcurry), iets met pompoen/spinazie, koriander dip en gepimpte rijst.
Als toetje een kokos/mangotaart die ik nog moet verzinnen, òf met kokosyoghurt òf met kokosbanketbakkersroom. Nog even denken.
Gezellig!

Jarig in Parijs!!!!

Beter kun je het niet hebben: jarig zijn in Parijs!



Op de knieën om een verjaardagsgebakje uit te zoeken....

Het was toeval, we wilden in de meivakantie naar Parijs en nu viel mijn verjaardag er ook nog in. Dubbel mazzel voor mij!
Na een vlotte autorit werden we vriendelijk ontvangen op de camping Les Etangs Fleuris. De bij Vacances Directes geboekte 3 slaapkamerstacaravan bleek gloednieuw, 1 maand oud! Dat is altijd fijn, geen gedoe met groezelig interieur of sanitair.
De stacaravan stond niet heel centraal op de camping. Voor ons prima, hoewel daardoor het campinggevoel niet echt aanwezig was.
Ik heb zelfs niets gezien vd echte camping. De algemene indruk was echter goed, zwembad met glijbaan, trampoline, visvijver, snackbar en broodafhaalservice met lekker brood.
De beheerster sprak zelfs Engels!



dubbele regenboog! 2 potten met goud?

De 1e avond troffen wij het met een lekker zonnetje. Lekker buiten gegeten, hoewel dit direct ons culinaire dieptepunt was.
Ik had mij voorgenomen niet te koken. Ik dacht dat franse kant-klaar maaltijden wel lekker zouden zijn, maar eenmaal in de supermarkt kon ik mij er toch niet toe zetten. Dus aten we smakeloze gegrilde kip, afhaalpatat en opgewarmde diepvriesgroenten. Toch nog iets 'gekookt'.
Ik ga nooit meer weg zonder basiskruiden!

De volgende ochtend kreeg ik een lekker verjaardagsontbijt (oa handgeknepen sinaasappelsap, er was geen pers) en leuke kadootjes.
Een gietijzeren poffertjespan, een lepelweegschaal, 2 culinaire tijdschriften, een boekje over Parijs en een tegoed op een Parijs souvenir!
Na een autorit van+- 20 min. kwamen we aan bij het parkeerterrein van Chateau Vincennes, hier kun je gratis parkeren en het ligt dicht bij metrostation Ch. Vincennes. Daar kochten we een 2 daagse 3 zone Paris Visit waarmee we onbeperkt in de metro/bus konden. Hoef je niet steeds een kaartje te kopen!
We gingen eerst naar de Notre Dame op het eiland in de Seine. Om de kerk te bekijken moest je lang in de rij staan dus dat deden we maar niet.
We besloten voor de lunch naar de Joodse wijk Marais te wandelen, op de kaart leek het een klein stukje. Een 'fout' die we wel vaker maken, het bleek best ver te zijn, zeker met enkele omzwervingen.

Uiteindelijk vonden we een restaurantje waar ik over gelezen had, ik was niet de enige, het zat barstensvol! Verder maar weer dus, uiteindelijk waren we het zat en zijn op zomaar een terras neergestreken voor een basic verjaardagslunch.

Toen de metro weer in naar de Arc de Triomphe, hier wel enige tijd in de rij gestaan voor de beklimming naar de top, 284 treden! De rij was ook een beetje claustrofobisch in een voetgangerstunnel.
Mooi uitzicht over Parijs en het stervormige stratenpatroon vd boulevards.



duurt het nog lang?

Eenmaal weer beneden liepen we over de Champs-Elysées en opeens spotte ik DE macaron-winkel van Parijs: Ladurée.
Omdat ook hier een lange rij stond heb ik alleen foto's gemaakt vd buitenkant en de etalage. Later las ik dat er ook nog een boutique onder het Louvre zat, stuk handiger.

Shoppen in deze buurt was sowieso no-go ivm het prijspeil, en we hadden alweer trek, deze keer in een verjaardagstaartje. Hiervoor maar weer terug naar de Marais (veel patisserieën) en bij Aux desirs de Manon kozen we allemaal iets lekkers uit.
Ik deelde een tarte fine aux pommes (appel-bladerdeeg) en een mille-feuille (tompouce). Heerlijk.
Na nog wat window-shopping richting Chateau Vincennes voor een verjaardagsdiner. Lekker gegeten in een buurtbrasserie, voor mij entrecôte met pommes dauphinoise, echt Frans.
's Avonds lekker gelounged in de caravan, mijn nieuwe tijdschriften gelezen, de rest ging 21 en 31'en (kaarten). Voor Antal het hoogtepunt vd vakantie.
Hij wilde eigenlijk de camping helemaal niet af.

Op onze laatste echte-Parijs dag gingen we eerst naar het Louvre, we 'moesten' de Mona Lisa zien. We kwamen binnen via de winkelpromenade en hoefden niet eens in de rij te staan! Na wat speurwerk in het inmens grote Louvre vonden we haar dan, een a3 formaat schilderij in een mega zaal met ook mega veel mensen er omheen. De volgende 'must' was de vleugel met Hollandse meesters, hoewel er eigenlijk maar 1 geïnteresseerde was (ik was het niet....)



cultuurbarbaren

Na al deze geestelijke uitputting tijd voor de verzorging van de innerlijke mens, op naar de levendige volkswijk Montmartre.
Met naar keuze een stokbroodje of taartje op een stadsbankje voorbijgangers bekeken. Via Place du Tetre (portretschilders/straatmuzikanten) naar ons einddoel: Roma Sacré Coeur. Een sierlijke witte kerk gelegen op een heuvel met ook weer een mooi uitzicht op Parijs.
 

Eigenlijk zouden toen naar de camping terug gaan, maar ik herinnerde mij opeens mijn toegezegde souvenir! Ik wist wat ik wilde: een echte madeleine bakvorm van dè kookwinkel van Parijs, Dehillerin. Deze bleek eigenlijk ergens achter het Louvre te liggen, lekker handig, konden we weer terug.
Vanaf een 'nabij' gelegen metrostation gingen we wel even lopen, tuurlijk.
Als het geen verjaardagskado was geweest had iedereen ajuus gezegd.

De winkel is eigenlijk een groothandel, alle artikelen zijn gecodeerd maar niet geprijsd. Lekker handig. Gelukkig vond ik al snel mijn bakvorm en nam ook maar direct een schilmesje met naamopdruk mee. Kostte niets (2.45) en je kunt er nooit teveel hebben.

Toen konden we eindelijk weer naar 'huis'.
Ons avondeten bestond uit opgepimpte kipperesten, opgewarmde tortellini en gelukkig nog wat haricots verts. (met nieuwe zout en nootmuskaat)
Niet echt haut-cuisine, wel budget. De wijn hielden we wijselijk buiten het budgetbeleid.

De laatste ochtend stond in het teken van opruimen en poetsen, gelukkig hielp iedereen goed mee.
Hoewel de auto best vol zat was er natuurlijk altijd nog plek voor wat laatste aankopen bij 'Leclerc' . Veel wijn, lokale kaas, koekjes, likeur en plantzaadjes.
We leggen de grens van Frankrijk gewoon wat noordelijker.
La douce Hollande! (of zoiets, vroeger hoorden we toch ook bij Frankrijk?)

Nog wat tips/tricks:
kaartjes voor Louvre zonder datum vast leggen bij de website, ter plekke verzilveren in bijv. Leclerc/Auchan.
Wij waren te laat voor internetreserveringen voor de Eiffeltoren, boek dus zéér op tijd of ga alsnog in de rij staan. Wij hebben 'm deze keer van verre bekeken.
Je kunt ook gratis parkeren bij Val d'Europe, een grote shoppingmall in de buurt v Eurodisney. De Paris Visite is dan wel duurder (5 zones).
De streek boven Eurodisney (Seine-et-Marne) is een agrarische streek met leuke dorpjes en stadjes. Veel kaas en zuivel. Brie de Meaux komt dus echt uit Meaux! (eyeopener)

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Au revoir! A bientôt!

Ik had nog zoveel willen schrijven, maar morgenochtend gaan wij naar Parijs!
Dat waren wij vorig jaar al van plan, maar toen was er erg slecht weer voorspeld. Nu is het redelijk OK, 15-17 C, bewolkt met beetje kans op wat neerslag.
Voor de zekerheid maar een stacaravan geboekt, scheelt ook een heleboel troep in de auto.
De kids worden bijna echt te groot om met tent, slaapspullen en bagage in onze auto te reizen.
We hebben er zin in ( de meesten dan).
Onze camping ligt ongv. 40 km buiten Parijs, waarschijnlijk proberen we met de auto zo dichtbij mogelijk te komen en dan met het openbaar vervoer verder te gaan.
Zelf zou ik het liefst van restaurant naar restaurant trekken, maar daar doe ik niet iedereen een plezier mee. Waarschijnlijk gaan we vooral de toeristische highlights bekijken.
De kookwinkels en marktjes moeten wachten tot een tour à deux!

De 'W' van koning Willem-Alexander!!!!

En zo is het allemaal alweer voorbij, deze hele speciale laatste Koninginnedag.
Moe maar voldaan kijk ik terug op een succesvolle Koninginnedag-markt.
Vanaf 04.00 uur kon ik al niet meer slapen (piekerend over doomsenario's, de 'W' van Wakker).
5 plaatkoeken had ik gebakken, teveel, te weinig of precies goed?
Net na 06.00 uur zette ik mijn tafeltje gelukkig op een voor mij perfect plekje.
Tot 9.30 heb ik de tijd doorgebracht met kletsen, kleumen en een rondje maken, wie zou er eerder taart willen?
Héél veel mensen, nog tijdens het aansnijden had ik al de eerste klanten.
Het liep als een tierelier, ik verkocht aan veel bekenden maar ook zeker aan onbekenden.
Ruim 90 stukjes cake!
Om 12.30 was alles op (tot spijt vh thuisfront), ik had misschien nog wel het dubbele kunnen verkopen als ik het had gebakken.

Maar het was goed zo, het was leuk, ik wilde nog wel uren blijven maar ik was ook best wel moe (en koud).
Terugkijkend naar de foto's vind ik het een wonder dat mensen überhaupt iets bij mij kochten, het zag er toch eigenlijk best wel amateuristisch/sneu uit!
Volgend jaar aan mijn presentatie werken.
Iets commerciëler zou ook kunnen, ik had de kosten eruit en een kleine winst maar mijn stukjes waren best wel groot en met iets kleinere porties had ik met gemak de winst kunnen vergroten. (beloning voor de moeite)
Thuis lekker de highlights van de inhuldiging gekeken en op een lokaal terras  sloten we de dag af met een welverdiend zomers roséetje in het oranje zonnetje.
Het was een fijne, gezellige, vermoeiende dag geweest, ik was toe aan de 'W'van Welterusten!

de laatste stukjes

De 'W' van wakker, stamppot eten.......

De avond voor de 'Kroningsdag', morgen wordt Willem-Alexander 'Koning der Nederlanden'!
Bovenstaande zin komt uit het verguisde Koningslied.
Vreemde combo, net alsof iedereen in NL stamppot als ontbijt eet!
Ik wel natuurlijk, stamppot, bami, chili, bonensoep, maak allemaal niet uit!
Op en top Nederlands dus!
Het lied van Brigitte Kaandorp is trouwens wel geweldig, op de wijs van 'Ne quitte pas' (sowieso al favoriet) met een geweldige tekst, heel ontroerend.
De 2 studenten uit Utrecht deden het ook goed!

Zelf heb ik ook mijn best gedaan voor Koninginnedag.
Al 2 dagen ben ik aan het bakken (rustig aan!), black bean brownie, carrot cake en een frangipane-jam cake.
Vanavond heb ik alvast de auto in een zijstraatje vd hoofdstraat geparkeerd zodat ik morgen alles bij de hand heb.
Ik schrok wel, alle stoepen waren al beschreven met 'BEZET'.
Nooit zo ernstig gezien, toch heb ik principieel geen plekje geblokkeerd.
Zo'n Duitse gewoonte, handdoekje leggen bij het zwembad.
Morgen heb ik misschien spijt, in het ergste geval eten wij nog maanden taart!
Veel plezier!!!!

Poging tot citroenmousse-taart.

mooi waterval-effect door plasticfolie

 

 

Een tijdje geleden ging ik naar Amsterdam voor het miniconcert van Ludovico Einaudi (o.a. componist Intouchable-filmmuziek), gratis in het nieuwe restaurant-café van de NRC aan het Rokin.
Op de dag zelf vond ik het eigenlijk al een idioot plan, maar wie A zegt moet ook B zeggen.
Huis en haard netjes achterlatend vertrok ik dus met enig schoolreis-buikpijn naar de gróóte stad.
Eenmaal aangekomen vraag ik mijzelf altijd waarom ik dit niet vaker doe, heerlijk zo'n dagje voor jezelf.
Lekker slenteren langs winkels, zoeken naar schoenen maar ondertussen een leuk vestje scoren!
Ruim op tijd ging ik richting NRC-gebouw, je wist maar nooit hoeveel anderen er zouden zijn en ik wilde wel een leuk plekje hebben.
Wat een deceptie, het concert was afgelast, hij had zijn vlucht gemist uit Wenen.
Het was best komisch om de reacties van andere arriverende fans te zien.
Het gaf een soort verbroederend wij-gevoel. Sommigen bleken speciaal helemaal uit Twente gekomen te zijn, mocht ik toch niet klagen met mijn 25 min. treinreisje.
Ik had geen zin om naar de vervangende succesvolle pianist (Michiel Borstlap) te gaan luisteren, ik zocht liever een ander leuk plekje voor een kopje thee enzo.
Een extra leuk kopje thee zelfs, verdiend door deze tegenslag!

Ik wilde al lange tijd naar Gartine, het mini-restaurantje in de Taksteeg (zijstraatje v Kalverstraat). Zit altijd afgeladen vol, maar deze keer bleek er wonder boven wonder nog een plekje vrij.
Over Gartine had ik al vaak gelezen in de Delicious etc., de eigenaren ploeteren in hun vrije tijd in hun moestuin en de oogst vind je op je bord.
Ontbijt, lunch en taart in een piepklein pijpenlaatje met no-nonsense decor.
Alles home-made met liefde en aandacht, veel geroemd om de goede high-tea.
Ik hield het bescheiden bij 1 stukje taart, lemon-meringue.
In mijn idee was dat een soort Franse 'tarte au citron' met eiwitschuim, maar het was meer een citroenmousse-taart, licht en luchtig en zeker lekker.
Mijn buurvrouwen (wel aan de high-tea) bleken een Canadese en Amerikaanse op zakenreis in Europa. We hebben gezellig zitten kletsen over alle cultuurverschillen. Zulke onverwachtse gesprekjes vind ik altijd zó leuk!

Thuis had ik de smaak van de taart nog in mijn mond en besloot deze na te maken.
Makkelijker gezegd dan gedaan!
Ik dacht dat wanneer ik een citroenkwarkmengsel met gelatine iets liet opstijven en er vervolgens opgeklopte eiwitschuim door zou mengen het gewenste resultaat zou ontstaan.
Nee dus, het was een lekker taartje, maar meer gewoon een citroenkwarktaart, geen mousse.

Binnenkort dus op herkansing, dan met opgeklopte slagroom ipv kwark of eerst gewoon pudding maken. The proof is in de pudding!
Mocht iemand beschikken over het Gartine kookboek (Zoete&hartige heerlijkheden) en staat daar het recept in: graag!

Citroenkwarktaart

150 gr bloem
100 gr amandelmeel
1/2 ei
50-100 gr suiker
100 gr roomboter (geraspt)
rasp 1 citroen
snufje zout
tl vanille-extract

1 kg franse (magere) kwark
sap van 2 limoenen, 2 citroenen
1/2 bekertje slagroom
suiker naar smaak
evt. 3 opgeklopte eiwitten, met beetje suiker
7 blaadjes gelatine

Verwarm de oven tot 180C.
Maak van alle deeg-ingrediënten een stevig deeg en druk dit uit in een springvorm. De bodem en een opstaand randje.
Bak in de oven 20-30 min tot mooi bruin. Laat in de vorm afkoelen.
Haal de bodem uit de vorm en bekleed de vorm met  plastic huishoudfolie.
Let de bodem weer terug in de vorm, het plastic steekt boven de rand uit.

Roer de kwark los met het citroensap en de suiker.
Week de blaadjes gelatine in koud water.
Verwarm in een pannetje de slagroom tot warm. Los 1 voor 1 de uitgeknepen blaadjes gelatine op in de hete slagroom. Wacht tot het mengsel iets lobbig wordt. Roer met een garde het gelatinemengsel door de kwark en vouw evt. de geklopte eiwitten erdoor.
Of laat dus eerst de kwark een beetje opstijven en vouw dan pas de eiwit er door, voor een mousse effect.
Giet het over de afgekoelde bodem.
Zet lange tijd in de koelkast, misschien zelfs wel een nacht.
Als de taart stevig is kun je de folie en springvorm verwijderen.

Evt. versieren met geconfijte citroenschijfjes: verwarm 1 deel suiker met 2 delen water in een pannetje. Laat borrelen tot siroopdikte, daarna uit.
Leg de plakjes citroen voorzichtig in de siroop en laat iets zacht worden.
Vis de (niet tè) zacht geworden citroenen uit de siroop en decoreer de taart.

Gooi niet, zoals ik deed, de rest vd warme/hete siroop over de taart!
De kwark smelt namelijk weg en je krijgt een soort Niagara-waterval aan prut.
Wanneer de siroop goed koud is, misschien zelfs bijna hard, kan dit waarschijnlijk wel! Of wanneer de taart zelf heel koud is (diepvries?) zodat de siroop gaat stollen tot een caramellaagje (was mijn bedoeling).



te warme siroop geeft een bijzonder effect!

'De dag vd Slager 2013', ik kan geen bal meer zien!

Vandaag was best een speciale dag, 't was namelijk de eerste 'Dag vd Slager' ever.
De KNS ( Koninklijke Nederlandse Slagersorganisatie) heeft deze dag in het leven geroepen om het slagersvakmanschap in het zonnetje te zetten.
Het thema was 'Kunst', de slager die als vleeskunstenaar elke dag aan het werk is in zijn atelier (slagerij) om voor ons met goed vlees de lekkerste/mooiste creaties te maken. En vandaag kon je bij veel slagers een uniek kijkje nemen in zijn atelier, zelf zien hoe de ham of de worst gemaakt wordt!
(extra belangrijk in deze vleesfraude-tijden)
Een slager in ons dorp was één vd deelnemende slagerijen.
Naast het open huis werd er ook een leuke wedstrijd georganiseerd: wie maakt de lekkerste gehaktbal van het dorp?
Compleet met wisselbeker, huldiging en lekkere prijs (vlees?), daar moest ik natuurlijk aan mee doen!
Nou ben ik echt geen gehaktbal-fetisjist (prins bal?) maar over het algemeen komt er toch wel een smakelijke bal op tafel.
Het twijfelen begon, zochten ze een Hollandse bal of juist een opvallende bal?
Indisch/Italiaans/Marokkaans en Hollands, we hebben het deze week allemaal op tafel gehad.
Mijn proefpanel ging voor de Indische bal, lekker met veel kruiden.

best aardig toch?

Vol goede moed en redelijk wat zelfvertrouwen ging ik vanochtend de uitdaging aan. De moed zakte mij echter al snel in de schoenen, meestal flans ik gewoon maar wat in elkaar en nu ging ik overal over nadenken!
Hoeveel zout? Bloem/paneermeel of niets aan de buitenkant? Wanneer zijn ze gaar maar niet droog? Mooi rond maar geen gladjakkers, gelijkmatig gebakken, etc.etc.
De kwaliteit en de maling vh gehakt bepalen ook al een groot deel vd smaak.
Slagersgehakt is natuurlijk geen supermarktspul!
Bijna misselijk van het eten vd proefbaksels was ik er na een tijdje klaar mee, in de pan met die hap. 'k kon geen bal meer zien!
Uiteindelijk vertrok ik met 2 aardige ballen en een fototoestel richting slager.
Er bleek enige concurrentie te zijn, meerdere ballen pronkten al in de vitrine.
Na officiële inschrijving nam ik nog een klein kijkje achter de schermen.
De 's ochtends gemaakte hammen werden gekookt en de worsten gerookt, ik had het maakproces graag gezien maar toen had ik het te druk met m'n ballen.
Na een gezellig babbeltje met de createurs vertrok ik best opgelucht huiswaarts, mission accomplished!
Nu is het wachten op de uitslag, heb ik 'the best ball in town' gemaakt?
Eerst zien, dan geloven!

de voorste 2 zijn van mij!

PS. Ik ben 3e geworden, best aardig maar er waren maar 7 deelnemers!
Winnen was natuurlijk leuker geweest maar ik was zelf ook niet helemaal happy met mijn bal. De toevoeging van de normaal best wel pittige pindasaus gaf de bal een zoetige smaak. Het feit dat ik alleen nog maar sambal badjak (gebakken, minder pittig) in huis had hielp daarbij niet!
Ik had misschien toch gewoon mijn Hollandse bal moeten inleveren, nou ja, volgend jaar dan maar weer?

Crème de la crème...

Soms kan ik heel lang tegen iets opzien. Steeds opzij schuiven omdat het te moeilijk lijkt, koudwatervrees. (angst voor imperfectie?)
Ook op mijn werk vroeger, uitstellen in de hoop dat het vanzelf verdwijnt (vaak is dat ook nog zo!). Gelukkig had ik een goede cheffin die af en toe een duw gaf en vaak bleek het verwachte probleem helemaal geen probleem. (ben ik nog te volgen?)
Ook op kookgebied heb ik zo mijn opzij-schuif-momentjes.
Bij het idee om zelf bijv. zuurdesem, caramel, bladerdeeg, donuts, ijs, paté, pudding en brood maken!
Af en toe een kleine overwinning, de pudding en de caramel heb ik onlangs getackeld.
Ik hou van creme brulee, 1 vd redenen dat ik zo gek ben op Frankrijk.
Elke menukaart scan ik op mijn favoriet en soms heb ik mazzel.
Toch had ik het nog nooit zelf gemaakt, eieren en warme room dat leek mij hèt recept voor drama.
Afgelopen zondag voelde ik mij dapper genoeg om een stoere poging te wagen.
Slechts 2 minor problems, ik had geen patroon voor mijn ooit gekregen gasbrandertje en ik had geen creme brulee-schaaltjes.
No problem bij nader inzien, ik maakte gewoon een creme caramel!
Zelfde idee maar net iets anders uitgevoerd, nog slanker ook met melk ipv room. Met hele eieren ipv eierdooiers en een dunne caramelsaus ipv een harde warme carameltopping.
Zoiets als die kleine MONA-puddinkjes in de winkel (ook lekker..)

Aan de hand van Mary Berry durfde ik zomaar, tijdens de British Bake off liet zij een aantal tips/tricks zien. Fool proof recipe, zo gezegd!
Gelukkig stond het recept op de BBCfood-site. Met zelfs nu een hele kleine aanpassing (liever pudding zeven dan gekookte melk zeven) en misschien de wens om een klein smaakaccentje toe te voegen (citroen/drank) eindigde ik met een goed gelukte smakelijke, iets wat uitgezakte, zijdige pudding. Bye bye MONA. Bye bye problem...!!!!!!

Creme caramel (6 porties)

160 gr suiker
6 el water
boter om in te vetten

4 eieren
25 gr suiker of iets meer?
600 ml melk
1 tl vanille extract
evt smaakaccent: sinaasappelrasp, likeur, specerijen?
Bij voorkeur ramekins, door mijn dessertschaaltjes was mijn pudding wat plat.

Verwarm de oven tot 150C. Tip 1: maak de bakjes warm in de oven zodat de caramel beter uitvloeit.
Maak de caramel door in een rvs-steelpannetje de suiker met het water op laag vuur te verwarmen tot de suiker gesmolten is. Af en toe roeren.
Als alle suikerkorreltjes verdwenen zijn mag je niet meer roeren, hoogstens je pannetje een beetje bewegen zodat de massa rondwalst. ZEER heet!
Kook de caramel tot de gewenste lichtbruine koperkleur. Vooral niet te donker want dan smaakt de caramel verbrand. Evt afblussen met een piepbeetje water (gaat wel sissen en spetteren).
Haal de voorverwarmde bakjes uit de oven en verdeel de caramel over de bodems. Zet weg, niet in de koelkast.
Maak de creme door de eieren met de suiker en extract los te kloppen.
Verwarm de melk tot je net je vinger er nog in kunt steken en giet dan het mengsel, al roerend met een garde, bij het eiermengsel.
Roer tot een egale massa en zeef boven een schenkkan de eventuele klontjes er uit. Zet weg zodat het minder schuimt, schijnt zelfs een nacht te kunnen.
Tip 2: Beboter de afgekoelde vormpjes boven de caramel.
Leg bakpapier op de bodem van een grote ovenschaal (tip van franse kok) en zet de schaaltjes er in. Giet je custardmengsel op de caramelbodems.
Schenk kokend water in de bakschaal tot halve hoogte vd vormpjes. Dek de schaal af met aluminiumfolie.
Zet de bakvorm in de oven, let op voor klotsend water.
Bak laag in de oven 30-40 min (af hankelijk vd grootte) tot de pudding nog licht meewobbelt bij beweging. Het water en de pudding mogen niet koken!
Laat de pudding afkoelen, bij voorkeur een hele nacht. (koelkast? Handig voor een feestje).
Ga met de punt van een mes langs de rand vd pudding en keer elk puddinkje voorzichtig om op een bordje. Let op, de caramel zal als een dunne saus uitstromen. Eet smakelijk!

Ik wilde het filmpje van you tube downloaden, maar er schijnt copyright op te staan. Vreemd genoeg niet op andere episodes dus er is genoeg leuks te zien!

PS. ik ga morgen (12/4/13) naar het gratis mini-concert van Ludovico Einaudi in het NRC restaurant-cafe in Amsterdam. De componist van oa de muziek uit de film 'Intouchable'. Heerlijke muziek en waar zal ik eens lekker gaan snoepen?
info

Aan tafel!

THUYS in het

Vanwege de verjaardag van mijn kennis hadden de overige dames een etentje georganiseerd en ik mocht mee!
We gingen table d'hôte'en bij Thuys, het restaurant van museum Het Dolhuys in Haarlem.
Gezellig samen in de trein, ik met een net afgebakken energiekoek (soort van-alles-wat-koek). Rennen en vliegen, zoals altijd.
De koek ging er in als ...., we konden de extra energie ook goed gebruiken want we mochten eerst een rondje maken door het museum.

Het museum is een echte aanrader! (ook wel iets beklemmend)
Dolhuys is de oude benaming voor 'psychiatrische ziekenhuis' en daar gaat het museum dus ook over.
Vanuit verschillende oogpunten wordt de geschiedenis van de psychiatrie belicht.
Regelmatig wisselende tentoonstelling werpen een blik op een gelukkig voor mij onbekend terrein.
Zo was er nu een fotoreportage over uitgewoonde, leeg achtergebleven instellingen in de VS.
Bevroren beelden met jaren '50 taferelen en afgebladerde muren. Zo mooi gezien, elke foto had iets magisch, verheven tot kunst.
Jammer genoeg vertrekt de collectie op 14 april naar Rome. (ideetje meivakantie?)
Een grote zaal met voorwerpen uit het dagelijks leven van vroegere patiënten maakte ook veel indruk. Origineel vormgegeven audiotoer met behulp van stethoscopen. Bij elk voorwerp kon je daarmee luisteren naar een persoonlijk verhaal van patiënt/psychiater.
Natuurlijk heb ik ook per computer persoonlijkheidtestjes gedaan, geen mededelingen over de uitkomst...!
Voor pubers is er een speciale afdeling over het puberbrein/verslaving/autisme etc. (op afspraak).
Het museum (2005) is gevestigd in het voormalig leprozen-pest en dolhuys, een mooi oud gebouw aan het water en heeft meerdere prijzen ontvangen, o.a voor Design.
Ik ga zeker nog een keer (met gezin?) want ik heb lang niet alles gezien.
We kwamen namelijk om te eten!

Naast de gewone openstelling biedt het museumcafe op vrijdagavond een table d'hôte, een 4 gangen-verrassingsmenu voor € 29,50, op afspraak.
De uitbaatster, Sabien Bosman, heeft ruime ervaring op culinair gebied.
Zo heeft ze een echte table d'hôtes gehad in de Ardeche, runde 10 jaar het café-restaurant van fotografiemuseum 'Foam' in Amsterdam en heeft ze met haar man ook nog een cateringbedrijf, Staal catering!!!
De sfeer zat er direct goed in, de tafel gezellig gedekt met gemixt servies en geruite theedoeken als servet.

Sabien liet ter introductie even de kookboeken zien waar de inspiratie voor het menu uit kwam. Behalve 'Plenty' (hèt boek van Yotam Ottolenghi) ook 'Moro' (Sam&Sam Clark).
Dat boek heb ik zelf, 5 jaar terug, van mijn broer gekregen. Tot mijn schaamte moet ik bekennen dat ik er nog nooit iets uit gekookt heb, sprak mij indertijd toch niet zo aan.
Wat kan je idee veranderen, toen ik er gisteren in bladerde zag ik verschillende dingen die ik zo wilde maken. Tijdsgeest enzo.







Het eten was heerlijk, voor mij voelde het meer als 3 gangen, maar goed.
In table d'hôte-stijl uitgeserveerd als meerdere schalen per tafel waarvan je jezelf/anderen kon bedienen, net als 'thuys'.



copyright Ying, disgenote

Slim menu, alles kan goed voorbereid worden.We begonnen met een mezze, tapenades van zwarte en oranje peen, koriander hummus en groene olijven, gezellig.
Gevolgd door een klein glaasje doperwten/munt-soep.
Het hoofdgerecht was mijn favoriet, de signature-dish van Yotam: geroosterde aubergine met karnemelk-knoflooksaus en granaatappelpitjes, ge-upgraded met lamsgehakt. Overheerlijk. Vergezeld van tabouleh van bulgurtarwe en een frisse 3 kleuren-bietensalade.
Bijna alle schalen eindigden bij mij (!).
Gelukkig kon het toetje er nog bij: chocolade taart.

Rollend/tollend/dollend vertrokken we richting de trein (om de hoek), het was een zeer geslaagde avond geweest!

Stukjes en beetjes

Ik heb allemaal van die losse eindjes in mijn hoofd rondspoken, niet groot genoeg voor een eigen blogpost maar wel dingen die ik kwijt wil.
Gelukkig is er een oplossing: voorjaarsschoonmaak daarboven in de vorm van 1 groot verzamelblog over ditjes en datjes.

- Bij Xenos verkopen soms zulke leuke dingen voor bakken/koken. Zoals deze gave cakewrappers. Een soort koninklijk kroontje om je cupcakes te versieren, in verschillende kleuren. Geen idee meer wat het kostte maar het kan nooit veel geweest zijn.

- Op Goede Vrijdag gingen husband en ik gezellig Paasinkopen doen in Amsterdam, alsof er geen supermarkten bij ons zijn.
Fijn de Haarlemmerstraat afstruinen voor lekkere dingen.
Zoals bij Hollandaluz, een Spaans delicatessenwinkeltje. De eigenaresse is een rasverkoopster, als je niet oppast koop je alles. Nu wat serranoham, ingeblikte inktvis en straffe Spaanse wijn.

€ 14.00

Bij Deksels, kookspullenwinkel, trof ik tot mijn vreugde de messen van Herder (Solingen).
Mijn oma gebruikte de schilmesjes al en mijn moeder heeft exemplaren waarvan het lemmet voor de helft is weggesleten.
Superscherp door speciale slijpwijze en staalsoort. Niet roestvrij en niet vaatwasser-safe.
Ik ken alleen de schilmesjes maar het assortiment bleek zoveel groter. Na lang dubben kocht ik een mes met een iets langer lemmet, fijn als je bijv. door een bos andijvie wilt snijden. In the pocket.
Ook bij Caulis konden wij ons culinaire hart ophalen. Geen wonder, in 2012 zijn ze uitgeroepen tot lekker winkeltje van het jaar!
Dat zag ik er niet helemaal vanaf, best een klein assortiment, wel veel yuppige dingen. Zonder de cateringactiviteiten lijkt het mij geen dikke boterham.
We kochten boudin blanc-worsten (soort sauzijzen met room) van de bekende worstemakers Levie en Brandt. Ze vielen thuis erg in de smaak.
Minder enthousiast waren we over de meegenomen ganzenrilette van de Pasteibakkerij. Wij vonden 'm te zout.
Jammer want ik hou echt van rilette.

We hadden nog net plek in onze tas voor de laatste aankopen bij de winkel waarvoor we eigenlijk naar AMS gingen: Marqt, het ruwe neefje/nichtje vd Natuurwinkel.
Lokaal en lekker gaat hier voor keurmerken en stempels. Een deel vh het assortiment overlapt onze winkel, maar voor de rest is het aanbod wat luxer/culinairder.
Zo kochten we varkensvlees v Piet vd Berg, Texelse lamsbout, panko broodkruimels, desembrood en lekkere boerenpate.
Ook was ik erg gecharmeerd van de kroketten van bij Schiphol neergeschotten ganzen. Project van de Keuken vh Ongewenste Dier.
Ik heb ze laten liggen omdat ze onderweg zouden ontdooien, de volgende keer beter?
Vele euro's armer vertrokken we huiswaarts. Ik had nog veel langer willen blijven, 'k zag nog zoveel leuke zaakjes. Gelukkig binnenkort een herkansing (hè Stef?)

-Bij onze lokale 'Turk' verkochten ze kleine ananassen, superschattig.
Misschien wel minder handig om te eten, er is nauwelijks plek voor vruchtvlees!

-Naast onze keuken bewaren we oud papier en lege flessen tot we het wegbrengen. Voor ons afgedaan, maar niet voor alles/iedereen! Zo bleek een koolmeesje de kartonnen dozen erg interessant te vinden, zaten er insecten op of was het nestmateriaal?

-Mijn theepost heeft een broertje/zusje gekregen!
Mijn erg geliefde theepot (lees hier) gaat de laatste tijd toch wel hard achteruit. Naast de beschadigde tuit is er nu ook een probleem bij het handvat. Het eind is in zicht!

Tot nu toe was ik te zuinig om een nieuwe te kopen, maar nu werd het toch wel urgent. Stel dat ik geen andere meer kon vinden. De serie wordt niet meer gemaakt!
Gelukkig bestaan er servies-banken en Uw servies.nl  is gespecialiseerd in 2ehands Villeroy and Boch. En ze hadden de theepot op voorraad, op een extra groen streepje en een kleiner deksel (?) een echte kloon.
Nu heb ik er 2, de oude gebruik ik tot hij er bij neervalt (letterlijk?), maar de nieuwe staat ook te popelen.

Nou, ik ben alle losse eindjes kwijt in een verhaal waar je hopelijk wel een touw aan vast kunt knopen!