Chillen met chili

Sommige gerechten zijn familiefavorieten, vinden we allemaal lekker, worden met gejuich begroet.
Zoals chili con carne.
Maak ik al jaren op dezelfde manier, lekker gekruid met veel komijn.
Officieel hoort het geloof ik met sudderrundvlees ipv gehakt, maar dit bevalt ons prima.
't is vooral het lekkerst als de smaken een beetje aan elkaar kunnen wennen, dus 's ochtends maken/'s avonds eten.
Afgelopen week stond het weer op het menu, snel en gemakkelijk voor een werkdag.  
In de supermarkt leek het wel of iedereen chili ging eten, de grote wraps waren op, net als ons vaste merk tortillachips. Even slikken. Dat gaat klachten geven.
Gelukkig waren er wel eetrijpe avocado's voor de guacamole.

Hoewel ik dus al eeuwen chili maak staat het recept nog niet op mijn blog, gewoon omdat ik eigenlijk geen recept heb. Ik maak het altijd uit de losse pols, niet tl dit en tl dat.
Onlangs heb ik het toch eens uit mijn blote hoofd op papier gezet zodat mijn husband het kon maken terwijl ik werkte.
Mijn inschattingen bleken aardig te kloppen. Het gehakt en de bonen smaken altijd weer een beetje anders en soms moet je corrigeren.
Dat betekent proeven, wat natuurlijk geen straf is. Je kunt dit het beste doen bij het herwarmen, omdat het na een rusttijd echt heel anders kan smaken.
Deze week was ik extra blij met de aantekeningen, ik was verkouden en kon niet echt goed proeven.
Gelukkig was daar nu het recept!

Chili con carne

2 uien, gesnipperd
2 tenen knoflook, gesnipperd
500 gr rundergehakt
1 blikje tomatenpuree
1 doosje champignons, in stukjes/plakjes
1 rode of groene paprika, in stukjes (ik doe groen)
2 blikken gepelde tomatenstukjes
2 blikken bruine bonen, uitgelekt
2 tl oregano
2 tl komijnpoeder
1-2 tl chilipoeder (bijv. zakje texmex)
1 tl vleeskruiden
1/2 tl zout
goede kneep curryaus
evt. 1 rode peper, in stukjes (of extra chilipeperpoeder)
olijfolie

Bak het gehakt rul in de olijfolie, voeg de ui en knoflook toe en laat lekker 5 min. meebakken.
Daarna kunnen de paprika en champignons erbij, 5-10 min.
Duw alles een beetje opzij en bak de tomatenpuree zodat het iets minder zuur is, roer daarna alles door elkaar.
De bonen en blokjes tomaat kunnen er nu bij, net als alle kruiden. Samen op hoog vuur even laten pruttelen, daarna 20 min. lekker laten garen. LAAG VUUR!!!!!!
Af en toe roeren. Afkoelen en opwarmen.

Evt bijkruiden met zout/chilipoeder/ veel komijn.
Lekker in een wrap met zure room, kaas, sla en tomaat. 

Zeker met huisgemaakte guacamole en tacochips. Mjam.

2 dagen later vroeg Ilja of er nog chili was? Tuurlijk, wat denk je zelf....?

Bovenstaande foto laat zien dat we zelfs (of juist) tijdens onze rondreis Amerika (2011) chili maakten.
De Dutch oven (pan) moet ik maar weer eens uit het vet halen, als ons huis verbouwd wordt heb ik zeker 6 weken geen keuken.
Kunnen we koken op een open vuurtje in de tuin, romantisch idee.
(wat minder voor de buren, naast herrie ook nog rookoverlast)

PS. vaak maak ik van het restant een lekkere ovenschotel.

Meestal hou ik iets minder dan de helft over (bij 5 eters). Dit verdeel ik over 5 a 6 wraps en rol ze op.

Ik maak een simpele tomatensaus van 1 uitje, 1 knoflookteentje en 1 blik tomatenblokjes.

Laten pruttelen en op smaak maken met wat komijnpoeder, zout/peper en evt wat sherry.

De opgerolde wraps leg ik op een klein bodempje tomatensaus, dan bedekken met rest tomatensaus.  Top het af met een witte saus van creme fraiche/ Griekse yoghurt en geraspte belegen kaas. Beetje uitsmeren.

Mogelijk wat tacochips als topping (verbrandt wel snel!)

10/15 min. in oven van 200C, et voila, weer een lekkere maaltijd (met groene salade)

Hèhè, eindelijk een Ottolenghi.

 

Tot nu toe heb ik eigenlijk nooit ge-Ottolenghi-ed.
U weet wel, die heel bekende Palestijns/Israelische kok uit Londen.
De kook-hype van vorig jaar.
Je kon niet om je heen kijken of je struikelde over iets van/met hem. (hele eigen Allerhande AH)
Zijn kookboeken The Cookbook, Plenty, Plenty More en Jerusalem zijn mega goed verkocht. Toch heb ik er geen enkele van.
Ten eerste ben ik natuurlijk veel te zuinig, ten tweede werd ik ook een beetje recalcitrant. Zo'n hype is niets voor mij.
Toch sudderde het een beetje door, de Arabische stijl is natuurlijk wel heel verleidelijk en laagdrempelig.
Bij het Dolhuys werd ik ooit lekker gemaakt met wellicht Ottolenghi's signature dish: aubergines met karnemelksaus en granaatappelpitjes.
Iets getweeked door het gebruik van lamsgehakt. Heerlijk, moest ik echt zelf een keertje doen....

Op de Bazaar in Beverwijk scoorde ik laatst reuze schattige mini aubergines, superlief. Mooie 1 persoonsporties.
Hoewel bij mij thuis de meesten niet zo enthousiast zijn over aubergines moesten ze er toch aan geloven, verplichte kost.
En.... wonder boven wonder was het een groot succes!!!!
Natuurlijk konden ze wel andere (p) dingen verzinnen die lekkerder zouden zijn, maar niemand vond het echt vies (= groot compliment)
Ik heb mijn kids weer eens onderschat.
Geleerde les: eerst doen, dan denken.

Aubergines met granaatappel

4 grote lange aubergines8 el olijfolie extra vierge
3 tl tijmblaadjes
zaadjes v 1 granaatappel (kan ook uit diepvries kant/klaar)
2 tl za'atar (citroenig Midden-Oosters kruidenmengsel)
zout en zwarte peper
300 gr. lamsgehakt
1 ui
2 tenen knoflook, gesnipperd
2 tl tijm

1,4 dl karnemelk
100 g Griekse yoghurt
3 el olijfolie extra vierge, plus extra om te besprenkelen
1 kleine teen knofllook, fijngewreven
 een snufje zout

Verwarm de oven naar 200C.
Snij alle aubergines in de lengte door midden (met steeltje voor de show) en kruis het vruchtvlees in (laat de schil wel heel).
Smeer de helften in met alle olijfolie (wordt geabsorbeerd).
Bestrooi met peper/zout en wat tijmblaadjes. Rooster met vleeszijde aan bovenkant 35-45 min. in de oven tot goudbruin.

Maak de dunne karnemelksaus door alle ingrediënten door elkaar te roeren en zet tot gebruik in de koelkast. (alleen yoghurt is ook lekker)
Bak het lamsgehakt met ui en knoflook lekker bruin, kruid met peper/zout en tijm.
Beleg de aubergines met het gehakt, lepel er ruim saus overheen en bestrooi met granaatappelpitjes en za'atar. Finish with a drizzle of olive oil!

Met een frisse salade en couscous?
Zonder vlees ook goed als voorgerecht, vegetarisch hoofdgerecht of als groente.
Lekker warm/lauw/koud. Gewoon altijd lekker dus.

 

Filmpje op You tube waar the mister himself dit gerecht bereidt: HIER

Gezonde zonde.

Even zag het er naar uit dat de foodblogswap van februari aan mijn neus voorbij zou gaan, bij de indeling was ik over het hoofd gezien.
Op zich best wel begrijpelijk want er waren 3 blognamen die erg op elkaar leken: Ongewoon Lekker, Gewoon Lekker Koken en dus de mijne (Gewoon Lekker Gewoon, haha)
Gelukkig was er ook een spijtoptant en spraken we af dan maar met elkaar te swappen (prive pact), zo werd het slachtoffer vd maand: Foodstyle.
Kim van der Wel dus. 
Na haar zwangerschap bleef ze zitten met veel overtollige kilo's, door extra sporten, gezonder eten maar wel te blijven genieten kwam ze terug op haar oude gewicht.
Lifestyle change ipv tijdelijk kiloverlies.
Sinds 2013 gekwalificeerd als gewichtsconsulente stimuleert ze cliënten tot een gezondere levensstijl waarin genieten ook een belangrijke plek heeft.

Uit principe sla ik de bakrecepten over (ik bak genoeg), maar al bladerend bleef ik wel hangen bij een toetje. Iets dat al een tijdje op mijn to-do-lijstje stond.
Genieten zonder berouw, het is mogelijk!
Men neme een rijpe avocado, pure chocolade en een beetje honing, et voilà:

chocomousse zonder zonde (2-3 ruime porties)

1 mooie rijpe avocado, bij voorkeur hass
80 gr. pure chocolade, au bain marie/magnetron gesmolten met een 2 el water
2 el. honing
(beetje zout)
(2 stijfgeklopte eiwitten)

Pureer het vruchtvlees vd avocado tot een gladde saus (mooie dressingbasis = green godess)
Vermeng met de afgekoelde chocolade en de honing (+ zout) tot een mooie mousse.
Direct te gebruiken of zet voor een steviger resultaat 30 min. in de koelkast.
Evt. bewaren in een spuitzak met kartelmondje.
Lekker met rood fruit en een beetje (soja/kokos/slag) room
 
De smaak?
Met voorkennis proef je bij de 1e hap misschien iets groenigs, daarna is het gewoon een lekker cremige pure mousse.
Met gezonde vetten en zelfs vitamines, je portie groente als toetje!
Ook leuk als broodbeleg, misschien met gemalen nootjes voor wat extra crunch.
Door het opstijven wordt de mousse best wat vast, meer een pasta.
Als je na de 1e bereiding stijfgeklopte eiwitten toevoegt wordt de structuur moussiger. (niet meer vegan)
De smaak wordt wel iets dunner (extra cacao/puurdere chocolade?) maar je portie groter!!!!!



Springtime = tijd om te springen?

Heerlijk, het zonnetje schijnt, de vogels fluiten en de bloemetjes komen te voorschijn.
't Is natuurlijk nog lang niet zover, maar voor mij een opstekertje:

                              spring is in the air

Zomaar wat sfeerplaatjes uit de tuin:

 

Liefde gaat door de maag, óók met Valentijn!



 

Valentijnsdag staat weer voor de deur.
Wij doen er zelf niet echt veel mee, mijn husband komt toevallig wel 's ochtendsvroeg thuis van een 2 weekse reis.
Zou hij een kadostrikje om hebben?

Jong en verliefd zijn is natuurlijk hele andere koek, Ilja heeft sinds een tijdje een vriendje.
Bij hen staat romantisch Valentijn natuurlijk nog volop in de roze schijnwerpers.
'Valentijn' kun je echter voor iedereen zijn, zo heb ik deze koekjes gebakken als aardigheidje voor mijn 'misschien wel toekomstige schoonzoon'.
Speciaal zonder gewone suiker, beetje culinaire liefde op Valentijnsdag!

Cranberry-pecan-havermoutkoekjes (12-15 stuks)

150 gram speltbloem/volkorenmeel
80 gram havermout
2 tl bakpoeder
1/4 tl zout
1 tl kaneel
80 ml ahorn/agave siroop
120 gram kokosolie, licht verhit tot gesmolten
1 tl vanille extract
(evt 2 el. hazelnoot/amandelpasta)
60 gram pecannoten, fijn gehakt
80 gram gedroogde cranberry's, gehakt
1 appel, geraspt

Verwarm de oven voor op 180 graden en bekleed een bakblik met bakpapier.

Meng alle droge ingrediënten (meel, havermout, bakpoeder, zout & kaneel) in een kom.
Meng in een andere kom de natte ingrediënten (ahornsiroop, kokosolie & vanille extract).
Roer dit door de droge ingrediënten en voeg tot slot de noten, cranberry's , (notenpasta) en geraspte appel erbij.

Door de olie ziet het er eerst uit als beslag, maar de havermout zuigt het vocht op en er ontstaat een soort deeg.

Schep met een maatschepje 12 hompjes en druk met je vingers plat op het bakblik. (evt. met een bakring als mal)
Bak de koekjes licht bruin in circa 10-15 minuten. (let op de onderkant!)
Laat de koekjes afkoelen op een rooster.

Naar recept van Cécile

De koekjes vielen thuis errugg in de smaak, 't was maar goed dat ik een stapeltje apart gehouden heb want de koektrommel is al leeg gegeten!
Zelf weet ik het niet helemaal, ik vond ze eigenlijk nog best wel zoet.
Teveel koekjesdeeg-smaak, waarschijnlijk door de appel/kaneel combo.
'n Beetje doorexperimenteren, ook met de olie hoeveelheid. Daar was ik best wel van geschrokken. Met minder olie worden ze misschien ook krokanter.
Stukjes pure chocolade lijken mij ook een goede match, zonder de appel dan...

Op school konden de kids Valentijns-rozen sturen aan vriendjes/vriendinnetjes.
Zo kreeg Antal een roos van iemand waar hij geld aan had geleend (en zo dus eigenlijk zijn eigen roos betaalde.....)
Vond hij toch niet zo'n strak plan.

Kopje thee met een kletsje.



Afgelopen week hebben wij eindelijk wat sneeuw gezien, niet héél veel maar wel een witte waas.
Mooi om te zien, maar ik ben altijd bang voor gladdigheid en valpartijen.
Antal ging direct voor onze oprit onderuit, stond op en fietste weer weg alsof er niets gebeurd was.
Ik ben een echte angsthaas, ik zou nog 3x vallen door mijn voorzichtigheid!
Ons bistrosetje stond er sneeuwgedekt en in het zonnetje vrolijk bij.
Kopje thee anyone?

Als mijn husband op reis gaat heb ik altijd het irreële onnozele idee dat er voor mij dan heel veel me-time ontstaat.....
Geen idee waarom, we zitten elkaar niet dwars of zo, ik kan altijd doen wat ik wil.
Toch voelt het anders, zo hoef ik bijv. geen morele verantwoording af te leggen voor evt. overdadig internetgebruik (hoeft nooit, maar dat voel ik zo), heb ik de auto, is de TV-afstandsbediening van mij (nou ja, als de kids eindelijk naar boven zijn), ga ik dus veel te laat naar bed, eten we wat minder georganiseerd, was ik wat minder en poets zelfs minder. De kat van huis etc.
Ik zei al, irreëel idee, de dagen glippen door mijn vingers.
Mijn me-time wordt moeiteloos gevuld met profielwerkstukpresentaties (= trotse moeder), uitwisselingsvoorlichting (Sacha met Nice), taartbestellingen en gedoe met gemeentelijke vergunningen. De rest vul ik zelf op met ongeremd internet gesurf (kleine lettertjes gemeentelijke bouwverordening, recepten-inspiratie, schoenen-uitverkoop, zomervakantie Ilja en vriendinnen etc.etc), uitslapen, relaxen en gewoon niksen. 
De stapel te lezen/uitscheuren tijdschriften is amper geslonken, ik moet nog steeds naar de stort, is de auto sowieso niet van z'n plek geweest en het bloggen vlot ook niet echt.
't Is sneu maar waar: ik heb toch echt een beetje echtelijk toezicht nodig, al bijna 20 jaar.....

Dat de tijd werkelijk vliegt is altijd goed zichtbaar bij de Xenos, daar is het al Pasen ( 5 en 6 april 2015!)
Ik kon het niet laten en bezweek voor deze geweldige honingraatpapier paaseieren in zoete kleurtjes, 'k kan niet wachten tot het weer voorjaar is....
(8 stuks, € 1.99)

Foodybox KROON OP HET WERK

Net voor de Kerst mochten wij (foodbloggers) weer een heel mooie foodybox van Kroon Op het Werk ontvangen.
Thuis alles lekker uitgepakt en bekeken en een foto gemaakt voor later gebruik.
Later is nu, dus ik pakte opgewekt de foto er nog even bij.......
Zij het niet dat een heel groot deel uit mijn Picasa (fotoprogramma) verdwenen was.
In plaats van leuk koken en bloggen heb ik de afgelopen 2 uur (minstens) verwoed zitten zoeken op Google en computerforums.
Ik kom er niet uit, misschien iets met onze windows-verkenner (organisatieprogramma windows) waar al een tijdje problemen mee waren.
In ons eigen fotobestand heeft mijn (nu afwezige husband) recent alles netjes in allerlei mapjes opgeborgen, alleen kan IK nu niets vinden!!!!!!
Na lang puzzelen heb ik het 'systeem' van mijn husband ontcijferd en kan ik dus eindelijk bloggen over de pindasoep van 'De Kleinste keuken' waar ik laatst mee had geknutseld.

                                                     

 

De kleinste soepfabriek is een initiatief van Michel Jansen.

Ooit (2005) begonnen in de keuken van een bevriende slager op het Groningse platteland met het maken van soep zoals oma het deed.

Gewoon 'from scratch', met pure ingrediënten.

Zelfgetrokken bouillon van karkassen, gebruik van groenten met een vlekje, met de bijvangst van de visserij op goedbetaalde vissoorten etc.etc.

Potjes pure heerlijkheid, vaak geïnspireerd door buitenlandse vakanties.

 

Nu 10 jaar later is het natuurlijk allemaal wel wat grootschaliger, maar alles wordt nog steeds met de hand bereid door 40 personeelsleden. Natuurlijk is er voor elke soep een basisrecept, maar omdat de ingrediënten iedere keer toch anders kunnen smaken wordt elke partij net zolang getweeked tot de kok tevreden is. Soort slowfood-massaproductie.



Het assortiment is langzaam uitgedijd tot een scala aan soepen en sauzen uit alle windstreken (veel Indiase invloeden).
Een 'all time favorite' is naar verluid de Palestijnse linzensoep, vegetarisch en zelfs veganistisch.

Maar nu dus de pindasoep!
Voor mij iets typisch Surinaams, maar dit is de Zuid-Afrikaanse variant.
Een combo van aardappelen, groenten, specerijen en natuurlijk pindakaas.
Zeker voedzaam.
Toch moet ik er natuurlijk iets aan toevoegen, een beetje van jezelf en van .....!
Lekker met wat kip, extra ui, taugé en  snijboontjes voor meer mondgevoel en textuur. Ondertussen niet meer vegetarisch natuurlijk.
De smaak doet een beetje denken aan 'tomatensoep meets pindasaus, meets roti'.
Ook lekker met een schep rijst, net als in de Indonesische soto.

Voor een avondje gemakkelijk, gezond en smakelijk!

 

Waarschijnlijk voor 2 personen, voorgerecht of onderdeel van een uitgebreidere maaltijd.

Te koop in diverse (natuurvoedings)supermarkten. de Jumbo en een aantal webwinkels.
Je kunt ook zelf aan de slag met het soepboek, vol met de èchte recepten!

National Eettest 2015

Mijn televisiedebuut: woensdagavond 20.30 NPO1.
Nou ja, je moet het weten om mij te kunnen vinden, 3 hoog achter in het vak foodbloggers....

Afgelopen donderdag melde ik mij Studio 24 in Hilversum om mee te doen aan de Nationale Eettest 2015.  

Enthousiast had ik mij een tijd daarvoor aangemeld voor het tribunevak foodbloggers.

Ik hou wel van weetjes en feitjes en heb ook het idee dat ik best wel wat weet.

Toen de opnamedatum naderde bekroop mij toch de twijfel, waarom deed ik het ook al weer?

De test van vorig jaar (ter oefening) leverde slechts een 6.5 op en om het nog erger te maken: mijn husband had dezelfde score.

Ik ben toch de foodie in huis?????

Paul de Leeuw is ook niet exact mijn favoriet, waar stelde ik mij aan bloot?

Maar goed wie A zegt moet ook...

We (samen met medeblogger Judith) waren een beetje aan de late kant, we kregen de laatste 2 nummertjes voor ons vak. Dit bepaalde dus ook onze zitplaatsen.

Hmm, ik had wel ietsjes lager willen zitten. Vooraan hoefde niet maar een mooie middenmoot was leuk geweest, TV=TV.





 

buuf had een leuke groene selfie (spotlight op tribune) gemaakt

 

beter zó

Voor de show/test begon werden wij nog even geïnstrueerd en ge-enthousiasmeerd tot het maken van een soort wave.

Al snel was duidelijk dat wij niet het enthousiaste vak waren, iedereen zat nog snel te facebooken of iets anders social media's. (behalve deze dinosaurier zonder (smart)Phone)

De andere vakken werden bevolkt door boeren-snackers-healthfreaks en bekende NL'ers.

 

Aan de slag, 30 vragen met 8 seconden nadenktijd per vraag.

Diverse categorieën, ik weet ze nu niet allemaal meer.

De vragen (net als vorig jaar bedacht door juffrouw Janny van Heel Holland Bakt) varieerden van èchte weetjes tot idioot simpel en gewóón idioot met een hoog gokgehalte.

U merkt het al, ik was niet de winnaar....

Gelukkig was dat wèl een blogster, onze eer was gered. Het vak met de hoogst gemiddelde score wel weer gênant was. Verstand van eten was duidelijk niet echt een vereiste.....

Ik had 17 goed, wéér een 6.5! Met gemak had het 2 vraagjes beter gekund, aan de intonatie had ik eigenlijk al wel het antwoord moeten herkennen.
Maar ja, altijd eigenwijs hè?
2 weetjes had ik moeten weten (ivm mijn werk). Tijd voor een cursusje?

De winnares had 21 vragen goed (7.5) en een michelinster-kok slechts 12.

Maar ja, wie wil nu weten hoeveel hamburgers er jaarlijks in de VS gegeten worden? (vraag uit 2014)

 

Hoeveel hebben jullie goed ? (mag niet > 17!!!!)

Komt allen kijken, misschien zie je mij wèl.

 

woensdag 28 jan. 2015, NPO 1, 20.30 uur

scorelijstje ter controle, 1 vraag te laat omdat ik eerst op het papier schreef!!!
(antwoorden netjes uitgegomd, = geheim tot de uitzending)

 

 

Goed, ondanks tegenvallend resultaat was het een leuke/leerzame/gezellige ervaring.

Paul de Leeuw deed het prima professioneel en zonder vunzigheden (onder de duim bij juffrouw Janny?) en ik ben geen studio-virgin meer!



PS (29/1/2015): ik was dus echt onzichtbaar in de uitzending. Sowieso kwam ons vak niet heel veel in beeld, behalve met de winnares Sophie natuurlijk.
Nog weer een deuk in mijn zelfvertrouwen: Antal en Sacha èn mijn broer hadden óók een  6.5!
De kids hadden wel weer hele andere vragen goed/fout. Vooral het betere gok en rekenwerk. Ik heb nog steeds spijt van mijn easy vermijdbare fouten (vraag over honing/appel/koemelk), als ik die goed had gehad was ik bijna winnaar. Dream on....

Kijk de uitzending terug en doe mee!

http://www.npo.nl/de-nationale-eettest-2015/28-01-2015/BNN_101372913

Foodswap januari (3 voor de prijs v 1)

Na een korte winterstop heb ik deze maand weer meegedaan met de foodblogswap.
Ik mocht iets koken van Great Little Kitchen van..., ja van wie eigenlijk? Ik zag wel een portretfoto, maar nergens een naam!
Het is een redelijk jong blog, het 1e recept dateert uit april 2014.
Op zoek naar een passend swaprecept bladerde ik door alle blogposts (geen index, onhandig), zag enkele leuke BBQ-recepten maar daar was het weer niet voor (-1C).
Opeens kwam ik ook een oude bekende tegen: hete eieren, sept. 2014 had GLK zich voor de foodblogswap laten inspireren door mijn recept.
Vagelijk geïnspireerd: alleen het ei, ui, knoflook en sambal hadden het overleefd.

Mijn zoektocht eindigde bij de kipcurry met bloemkoolrijst, vooral vanwege het laatste: bloemkoolrijst.
Ik ben altijd al dol geweest op bloemkool, maar op het moment is deze groente ook helemaal hot and happening. Vooral onder de koolhydraat-mijders. Gestoomd, gebakken, gemalen: rauw in salades of gebakken als pizzabodem en wat al nog meer.
Het oorspronkelijk recept was gericht op Thailand, bij mij kreeg het een Indiaase makeover.
Geïnspireerd door overgebleven aardappelen en de onbedoeld ontdooide spinazie (vriesvakje buitenwerking wegens vorst -3), samen gebrouwen tot Saag aloo.
De aardappelen bleven niet zo stevig als voorzien (hadden waarschijnlijk rauw moeten zijn), maar in z'n geheel was het een smakelijke combinatie met de bloemkoolrijst en de kipcurry.
Ben benieuwd of mijn husband de komende weken in India ook zo lekker zal eten......(ahum).

Kipcurry

kippedij-filets, in stukjes
2 el korma pasta (Patak)
1 ui, gesnipperd
2 knoflookteentjes, gesnipperd
kopje water
1/2 pakje kokosmelk
zout
1/2 rode paprika
olie
(rode peper, citroensap, suiker)

Braad de kipstukjes aan in de hete olie en zet ze daarna apart.
Bak de ui en knoflook tot lichtbruin en zacht, voeg de kormapasta toe en bak even mee.
Verdun met wat water en sudder 5 min. Voeg dan de kip, kokosmelk en paprika toe, zachtjes stoven tot de kip gaar is en de saus de juiste dikte. Evt. met extra zout, citroensap, suiker, rode peper op smaak afmaken.
Ook lekker zonder kip met ei/tofu en extra groente (bleekselderij/paksoi/champignons/aubergine)

saag aloo

250 gr diepvriesspinazie, ontdooid
1 ui, gesnipperd
2 knoflook, gesnipperd
6-8 gekookte/rauwe aardappelen, blokjes
1 tl gemberpoeder
1 tomaat, blokjes
1 tl kerrieblaadjes, toko/natuurvoedingswinkel
2 tl kerriepoeder
1 tl komijnpoeder
1/2 rode peper
hand munt
hand verse koriander
zout
olie

Bak de aardappel in de olie rondom bruin, voeg de ui, knoflook en kerrieblaadjestoe en bak lekker mee. Voeg de overige ingrediënten toe en laat alles kort meegaren.
Voor rauwe aardappelen misschien eerst de kruiden met wat water en pas op het laatst de spinazie en tomaat.

bloemkoolrijst

meerdere bloemkoolroosjes
olie
zout

Vermaal de bloemkool in een keukenmachine of rasp op een fijne handrasp tot korrels.
Verhit wat olie in een koekenpan en verwarm de bloemkool al omscheppend een min. of 5. Zeker niet te gaar maken! Kruiden met wat zout.

Natuurlijk kun je ook zelf een kruidenpasta maken, maar af en toe dient gemak de mens en de Patak pasta bevat geen gekke ingrediënten.
Ik had een klein beetje kipcurry bewaard voor de foto, maar 's ochtends bleek de vogel gevlogen! Een snoeperd dacht dat de laatste stukjes kip ook wel op konden.
Op de foto dus kipcurry zonder kip!

Blue monday vergeten

Ik heb dit jaar helemaal gemist dat het gisteren blue monday was.
Pas toen een paar klanten het er over hadden ging een lampje branden.
Echt blue voelde ik mij ook niet (niet meer dan anders op maandag....), wel was het weer ernstig blue.
Aangevroren nevel en nachtvorst hadden het hier en daar best een beetje glad gemaakt. Mijn handremmen (fiets staat buiten) zaten zelfs vastgevroren!
Gelukkig probeerde ik ze voordat ik het ècht nodig had, scheelt toch altijd weer een paar secondes. Ongeluk zit in een klein hoekje.....
Het bleef de hele dag grijs en grauw. Niet echt feestvreugde verhogend!!!!
 
Comfortfood kan enige troost bieden, zeker als dit lekker kleurrijk is!
Laatst had ik in het kader van bezuinigingen (goed voornemen nieuwjaar) een maaltijd in elkaar geflanst met zaken die we al in huis hadden.
Restje van dit, stukje van dat. Opmaken die handel.
Rode kool is zo'n overblijvertje, gestoofd wordt bij mij nooit zo'n succes dus gaat het in delen in de sla, nasi, soep etc.
De kleur is natuurlijk fantastisch blij, fel paars. De kip en de knolselderij (ver)kleuren er wel subtiel roze van. Misschien een beetje vreemd, maar wel lekker (bekende slogan voor 40+)
Een antidepressiva op je bord!

rode kool pasta ( 6 pers.)

goede scheut olijfolie
2 tenen knoflook, fijn gesnipperd
1 ui, fijn gesnipperd
2 filets ansjovis
1/2 rode kool, in reepjes
1/4 knolselderij of bloemkool of broccoli in stukjes
1 tl tijm
1/2 bouillonblokje
scheut water
scheut witte wijn
6 of meer gedroogde tomaat (in snippers) of een grote hand rozijnen
1 gerookte kipfilet, in blokjes
100 gr walnoten/pecannoten, grof gehakt
grote hand peterselie, gesneden
1 rode peper, gesnipperd
zout/peper

Bak in de olijfolie de ui en de knoflook. Laat de ansjovis meesmelten.
Voeg de rode kool en knolselderij toe. Roerbak 5 min.
Roer de tijm, gedroogde tomaat, bouillonblokje, wijn en water erbij, laat pruttelen tot de kool/knolselderij gaar zijn. (15-20 min)
Warm de gerookte kip, peterselie en walnoten door. Maak op smaak af met zout en peper en evt. wat olie vd gedroogde tomaat. (beetje vettig is lekker)
Goed met een scheutje peperolie of extra rode peper, groene pesto zou kunnen en cottage cheese is ook leuk.
Eet er lekker slierterige pasta bij: spaghetti/tagliatelle en een groene salade.

Veganistisch naar Einaudi

Afgelopen vrijdag had ik een cultureel en culinair verantwoord oepke met mijn oudste dochter (Ilja).
We gingen namelijk naar Einaudi.
Misschien niet bij iedereen bekend qua naam, maar als je zegt 'componist filmmuziek  Intouchable' weet iedereen het.
Ik luister graag naar lichtvoetige klassieke muziek, vooral de combo viool/piano vind ik erg fijn.
Mijn eerste kennismaking met klassiek was eigenlijk tijdens mijn au-pair tijd in Geneve.
Mijn 'gezin' had cd's van Rondo Veneziano, bijna barokkerige strijkinstrumentenmuziek.
Heerlijk (vond ik destijds), heel lente-achtig.
Einaudi ligt erg gemakkelijk in het gehoor, hoewel je ook een beetje iebel kunt worden van het gepling-ploing.
Type filmmuziek, klassiek voor beginners.
Ilja had het ook opgepikt en toen er een mogelijkheid kwam om naar een optreden te gaan was het snel geregeld. In het Concertgebouw nog wel!
Ik was nog nooit naar enig concert geweest, never ever. Ik ben nergens genoeg fan van, ik ben meer een radio luisteraar, steeds weer iets anders.
Zo luister ik nu ook graag naar classic fm, als ik iets moois hoor kun je gemakkelijk zien wat het is.
Op Youtube zet ik graag Satie (3 Gymnopédies, 6 Gnossiennes) of Chopin (Nocturnes complete) en Philip Glass (the Hours) en dus Einaudi op!

Voor het concert aan moest natuurlijk ook de innerlijke mens gesterkt worden, we hadden allebei wel zin in iets anders, iets verantwoords, alternatiefs.
Dat kun je natuurlijk ruim vinden in Amsterdam, veel leuke hippe eettentjes met quinoa/spelt/raw/vegan/vegetarisch etc. Veel om te lunchen tenminste, bijna alle leuke tentjes sluiten voor 18.00 of worden afhaal. Niet handig voor ons.

Ik heb nog wel even gekeken naar hele alternatieve anarchistische krakersrestaurants (waar je ongv. zelf moet afwassen), maar we hadden natuurlijk ook niet de hele avond en moesten wel ergens op tijd zijn (heel burgerlijk).



Uiteindelijk viel de keus op TerraZen, een yogaschool waar je ook kon eten.
Volgens de website was er een redelijk uitgebreide kaart en de prijzen waren ook best ok.
Eenmaal terplekke vond ik dat iets minder duidelijk, er stond eigenlijk alleen een bord met (dag?)aanbod zonder prijsvermelding, ik durfde ook niet te vragen.  Voelde zo veeleisend.
Het was een soort go -with-the-flow tent, 'feel at home', zei de eigenaar (rasta opa)
Dus kozen we rice rolls, 1x roti rol en 1x vegan plate.
Het was eigenlijk maar een heel klein restaurantje, 1 groot en 1 klein (bezet)tafeltje. Met ons dus gewoon al volle bak, hoewel er nog wel wat afhalers langs kwamen. (zij kenden het menu wel , denk ik)
Na enige tijd kwam onze bestelling uit het kleine keukentje, het zag er lekker uit.

De rice rolls waren van een soort zacht deeg, vulling tofu?, een beetje crunch kwam van de bestrooide sesamzaadjes. Samen prima lekker.
Ilja ging voor de roti, een geweldig beest, ik had 'm niet opgekund. Gelukkig viel het bij Ilja erg in de smaak, lekker aards van de gele linzen.
Mijn bord bestond uit bruine rijst, soort kipnuggets, aziatische groentestoof en rauwkost. Niet erg fotogeniek, maar wel met de sojasauzige smaak waar ik van hou. 
Voldaan en met een wat lichtere portemonee vertrokken we per tram naar het Concertgebouw.
Onderweg nog even een snelle uitstap bij de H&M Leidseplein (do/vr en za open tot 22.00 uur!!).

Het concertgebouw zag er feestelijk en majestueus uit, binnen was het chaotisch vol met bezoekers. Het concert was uitverkocht.
De zaal was indrukwekkend met balkons en theatrale decoratie.
We hadden goed zicht op het centraal gelegen podium en nog belangrijker: ook goed geluid.
Het was een gezamenlijk optreden van Einaudi met het strijkorkest Sinfonietta.
Het concert zweepte ons op met overweldigende klanken en sfeervolle verlichting, geweldig de combi piano en strijkers (vooral de cello). Soms had ik wat zang ook wel iets gevonden, ter verhoging vd feestvreugde......
Einaudi's  composities werden afgewisseld met stukken van zijn favoriete componisten.
Zo werd eentonigheid vermeden, je kunt ook teveel gepingel hebben.
Het concert duurde langer dan gepland, we misten de beoogde trein.
Niet getreurd, zo konden we op het station nog even luisteren naar amateur pianospel op de openbare piano. Leuke afsluiting van een geslaagde avond.

 

I giorni, Einaudi

Stel je dit eens live voor!!!!!!

Alles Gute......

 

Alles weer terug naar het oude, de kerstboom in de doos, koelkastkliekjes opgegeten.
Vol goed zin naar een nieuw jaar, volgens traditie mèt Nieuwjaarswens.
We moesten natuurlijk wel wat hobbels en bobbels op de weg omzeilen, part of tradition.
Ik had een leuk/goed plan en daarna ging het fout: nooit waren we te samen of het stormde/regende/ was niet donker buiten.
Uiteindelijk maar weer een collage gemaakt, blijkbaar een nieuwe traditie!


            GELUKKIG 2015!!!!

PS. We gingen culinair verantwoord het jaar uit, mijn loempia's werden geroemd op tv....!

(Ilja en vriendin stuurden een foto met tekst naar de Top 2000 live-uitzending)