Achterliggende zaken

Eigenlijk kan en wil ik elke dag wel bloggen, er gebeurt genoeg.
Waarschijnlijk teveel zelfs, want ik gun mij geen tijd om te bloggen en alles voelt dan als oud nieuws.
Toch is het jammer om sommige zaken onopgemerkt voorbij te laten gaan, hierbij dus een kleine inhaalrace!

Onze Pasen verliep rustig, 'k zat nog te vol van mijn tv-paasmoment.
Als variatie op een paasbrood had ik een soort vruchtencake gebakken. Ik had een subliem idee: met een omgekeerde beker probeerde ik van een gewone taartvorm een tulband vorm te maken.
Dom, dom, dom. Toen een pin droog uit de cake kwam, trok ik de beker uit de cake, als een vulkaan stroomde er allemaal lava/rauw cakebeslag in het gat.
Oeps, plannetje mislukt. Omdat dit nooit meer gaar zou worden heb ik met een lepel alles er maar uitgeschept. Kregen we toch nog een gat in het midden!
Uiteindelijk was het ongeveer een 1 persoonscake, mijn family is niet zo vd vruchtjes in cake.

Wel genoten we allemaal van de lamsbout, lekker rosé gebraden (op het bot bijna iets té) met een groene kruidenkorst. Goede combo met raapsteeltjes-stamppot en gestoofde worteltjes. Echt voorjaarseten.

get ready

Hoewel de temperatuur best nog een beetje mag aantrekken hebben we de 1e BBQ van 2015 alweer achter de kiezen! Geen record, vorige jaar waren we 2 weken eerder mèt hogere temperaturen.

Elk jaar kijken we ook uit naar een ander big event: de bloei van onze magnolia.
Altijd kortstondig, maar zó mooi en feestelijk.

Tijd voor Gerry

Hèhè, eindelijk gun ik mij tijd om te bloggen over mijn tv-optreden (poehpoeh).
Eerst was ik natuurlijk vol van alle belevenissen en later werd mijn tijd ingevuld met Pasen en huiselijke beslommeringen.
Toch zou het wel úber blasé zijn om zoiets ongeblogd te laten. Dit maken we tenslotte niet elke dag mee!
Alweer 2 weken geleden meldde ik mij zenuwachtig bij studio 23, opnamestudio van Omroep Max.
Voor mijn doen was ik uitzonderlijk vroeg (echt vroeg hoor), maar ik wilde het zekere voor het onzekere. Ik zou toch zeker niet dit optreden missen door bijv. een file.

Gelukkig mocht ik al naar binnen, er was voor mij zelfs een eigen kleedkamer!
Direct maar eens een foto (proberen te) gemaakt. Ik gebruik mijn dinosaurus-mobiel eigenlijk nooit, laat staan als fotocamera.
Toen naar de opnamestudio. Ik ontlaadde al mijn keukenspulletjes en ingrediënten bij de, ja, wat eigenlijk? Werkeiland, tafel?
Er was alleen een inductie-kookplaat, geen kraan, geen pannen of bestek.
Alles werd toen wel een beetje hectisch, iedereen begon tegelijk tegen mij te praten, de regisseur over de opname, de floor-assistente nam het studiogesprekje nog even door, er was een fotograaf, mensen plukten aan mijn spullen en vroegen wat ik nodig had aan keukengerei.
ik kreeg het warmer en warmer.
Dacht zelfs eventjes aan vluchten.
Gelukkig bleken we nog lang de tijd te hebben.

Redelijk snel mocht ik naar de make up (!). Omdat ik mijn ogen zelf al had opgemaakt (dom dom) deed ze vooral een egaliseer en anti-glim behandeling.
Voelde toch wel bijzonder.
De rest van de tijd bracht ik door met kletsen met vrienden vd tafelgasten. Altijd leuk, een klein babbeltje.
En o ja, mijn avondeten nuttigen ( Twix uit de kleedkamer)

Toen was het opeens tijd, het programma ging beginnen!
Met de overige gasten en presentatrice betraden wij de kleine opnameruimte waar het opgetrommelde publiek al zat te wachten (mannetje of 30).
Ik nam plaats achter mijn werkstation en het programma begon.
Veel vroeger dan ik had verwacht richtte de presentatrice zich opeens tot mij.
Overrompeld vergat ik wat ik allemaal zou gaan zeggen, ik beantwoorde gewoon haar vragen. Gelukkig zei ik bijna geen domme dingen, het ging eigenlijk heel spontaan.
Ik was namelijk ook helemaal niet meer zenuwachtig. 
Omdat ik maar 1 pan met water had kon ik geen eieren verven met biet of rode koolwater.
Daardoor verviel ook de optie om gepelde eieren in dat water te laten verkleuren.
Exit veel werk!
Ik hoefde dus eigenlijk alleen maar de eieren met bloemen te doen, piece of cake. Zeker omdat ik van huis al goed gelukte exemplaren had meegenomen.

Wie dut me wat?

screenshot gemaakt door mijn schoonzus

Redelijk relaxed bewerkte ik mijn eitjes en ondertussen volgde ik ook nog het studiogesprek. (o.a. met schrijfster Esther Verhoef)
Als alternatief voor de paardenbloemen had ik madeliefjes gekocht, verder werkte ik met forsythia, rijst en groene blaadjes. Als ik merkte dat ik in beeld kwam sloegen de zenuwen toch weer even toe, met trillende vingers probeerde ik de bloemetjes te laten kleven aan de bevochtigde eieren.
Lukte niet altijd.
Omdat ik tijdens de gehele opname aan het werk wilde zijn en eigenlijk maar weinig werk had, heb ik zelfs pakketjes 2x ingepakt.
Het uitpakken vd ei-pakketjes was spannend, het blijven toch een soort verrassingseieren. Hm, niet mijn beste resultaten ooit, maar gelukkig had ik mijn reserve eieren.
Aan het eind vh programma kreeg ik de cue om de resultaten aan de tafel te presenteren, wilde een tafelgast opeens een ei mee om op te eten!
Zeg ik met mijn domme hoofd dat het misschien wel een blauwe dooier heeft, snapte niemand iets van. Beetje warrig einde vh programma.

En toen was het afgelopen. Mensen uit het publiek (60/70+) kwamen naar mij toe met vragen. Schiet ik direct in mijn winkeljuffrouw-stand.
Achteraf zei de floor-assistente dat er nog nooit zoveel publiek bij het werkeiland had gestaan. Was aansprekend geweest blijkbaar.
Na een snelle afterborrel (jus) vertrok ik opgelucht huiswaarts.
Mèt een boek van Esther Verhoef, samen uitgezocht. (ze gaf van elk boek een kleine samenvatting)
Echt leuk, bewaar 'm nog even tot een vakantie.

Thuis hadden de kids mij gekeken, mijn husband wachtte op mij om samen te kijken.
Heel vreemd om jezelf zo te zien, ook wel beetje tante tut.
Toch was ik overall best tevreden, had slechter gekund.

Ondertussen heb ik veel reacties gehad, van buren, familie, kennissen en zeker ook veel klanten. Zelfs vandaag nog tijdens de boodschappen.
Toch wel een wonder dat er blijkbaar mensen naar dit (beetje oubollige) programma kijken.
De reacties zijn eigenlijk allemaal lovend, het meeste commentaar heb ik gehad op de blauwe eieren. Blijkbaar weet niet iedereen dat dat komt door te lang koken en het niet schrikken in koud water (had ik niet).
Er waren zelfs kookklunzen die dachten dat het ei verrot was.
Tuurlijk, ik neem verrotte eieren mee naar de tv.
Ik moet toch echt iets doen aan mijn reputatie!
Roeren met een schaar bevreemdde sommigen ook, vond ik zelf een prima alternatief voor de ontbrekende lepel.
De schaar gebruikte ik ook om de hete pakketjes uit de pan te vissen, koken is improviseren.
(het was ook geen echt eten waar ik in roerde maar ingepakte eieren in schil)

Het was een leuke belevenis, leerzaam en spannend.
Je wordt er niet rijk van (alleen een flesje wijn en niet eens een reiskostenvergoeding), maar sommige ervaringen zijn sowieso onbetaalbaar!


Aflevering kijken in de herhaling: http://tijdvoormax.omroepmax.nl/uitzending/tijd-voor-max-hallo-nederland-donderdag-2-april-2015/( na +/- 15 minuten, wat tussendoorshots en bij de afsluiting)

Tijd voor Max!!!!!!!!

Even snel een berichtje: uw blogster komt op TV, in levende lijve en ook nog eens live!!!!
Dinsdagochtend kreeg ik opeens een mailtje van Omroep Max, ze hadden op mijn blog een item over eieren verven met natuurlijke kleurstoffen.
Of ik dat in de studio wilde komen laten zien??
????????
Hm, even slikken, mijn moeder bellen, bij de buuf langs en toen maar een OK mailtje verstuurd.
Donderdagmiddag moet ik mij melden in Hilversum, 2,5 uur later begint het programmaonderdeel 'Hallo Nederland' (actualiteiten) en daarna komt 'Tijd voor Max' (mijn deel).
Waarschijnlijk word ik rond 18.30 geïntroduceerd en echt bij het afzwaaien en ondertiteling kom ik dan het eindresultaat presenteren.
Short moment of fame......
Ze plaatsen ook een link naar mijn blog, superspannend!!!!!!

Vanochtend nog gewerkt, vanmiddag psychische voorbereiding en social media- reclameoffensief begonnen, vanavond werkvoorbereiding en proefdraaisessies.
Mijn keuken lijkt wel een laboratorium met diverse pannetjes spannend gekleurde vage mengsels.
De eerste resultaten zijn veelbelovend en hoopgevend, ik kan met een gerust hart een hoognodige beautysleep gaan slapen. (wallen zijn erg tekenend op tv, heb ik mij laten vertellen).
Morgen kleding bepalen, laatste voorbereidingen en dan alles in de auto laden.
Helppp!!!! Waarom doe ik ook steeds dit soort dingen? (ijdelheid....)

Het door Max gevonden blogitem over paaseieren: HIER


Uitzending: http://tijdvoormax.omroepmax.nl/uitzending/tijd-voor-max-hallo-nederland-donderdag-2-april-2015/

later ook zichtbaar bij http://tvblik.nl/tijd-voor-max

Pizza Finocchio en de foodswap

Het is weer tijd, de hoogste tijd, voor de Foodblogswap van maart!
Deze maand kreeg ik het Belgische blog Teveel kookboeken.
Beheerder is Koen Verschaeren, lid van de mannelijke minderheid in onze bloggroep.
Sinds december 2013 blogt hij spannende recepten uit alle windstreken.
Ik moest wel een beetje slikken bij sommige combi's: linzen in een toetje, crumble met spicy garam masala. Niet mijn comfortzone.
Je kunt dat zien als een uitdaging, maar ik was toch wel opgelucht toen ik een aansprekende combo tegen kwam: pizza met venkel en kaas.
Met pizza sta ik altijd een beetje op een gespannen voet, het zegt mij niet zoveel.
Bij de pizzeria kies ik dan ook liever pasta of een vleesgerecht.
Misschien komt het ook wel door de veelgebruikte tomatensaus, witte pizza spreekt mij meer aan. Lekker met creme fraiche, mozzarella en veel groente.
De venkelpizza kwam in de buurt, geen saus, wel groente en kaas.
Andiamo!

Voor het pizzadeeg wordt een no knead recept gebruikt.
Heel interessant, met de brooddeeg-variant heb ik al leuke broden gebakken.
Het basisprincipe is dat je niet (zoals gebruikelijk) je deeg langdurig hoeft te kneden voor de glutenontwikkeling. Gewoon alles door elkaar roeren en het gist zijn werk laten doen.
Na 2 uur rees het letterlijk de pan uit!
Het deeg was wel een beetje onhandelbaar, er viel niets uit te rollen.
Zo kregen we dus een freeform pizza, heel modern.
Gaan we zeker vaker gebruiken!

Volgens het recept bakte ik de ui en venkel, echter toch eigenwijs: met knoflook, een 1/2 rode paprika en een scheutje sherry.
Samen met de 2 kaas soorten (fontina = Italiaans schapenkaas à la gruyere) en toch een plakje ham was het een smakelijke combinatie.
Ik was thuis wel de enige enthousiasteling, maar ik hou dan ook van venkel.
Het geheel had een beetje een te vettig mondgevoel en de venkel had misschien wat meer
al dente gekund, maar het was een goede basis om verder te experimenteren met bijv. blauwe kaas en/of noten voor een bredere smaak.
Misschien minder geschikt als volledige maaltijd, maar zeker leuk bij een visgerecht of als appetizer met een wit wijntje.
Op naar een hete zomer......

Venkelpizza (best veel)

1x no-knead pizzarecept, zie link in bovenstaande tekst, neem een grote kom!!!!!!  

1 venkelknol,in 1/2e ringen

1 ui, in ringen

2 tenen knoflook, gesnipperd

1/2 rode paprika, gesnipperd

scheutje sherry

evt. 100-200 gr plakjes schouderham

200 gr Fontina kaas, geraspt

100 gr Parmenzaanse kaas of andere oude kaas, geraspt

zwarte peper

evt venkelgroen

   

Verwarm de oven op de hoogste stand (220-250 C)

Bak de venkel, ui, knoflook, paprika en de sherry al omscheppend in de verhitte olie tot beetgaar.

Beleg een bakplaat met bakpapier.

Schep met je handen een deel van het deeg uit de beslagkom en duw het met je vingertoppen passend op je bakplaat.

Beleg het deeg desgewenst met de ham.

Verdeel het venkelmengsel over het deeg en bestrooi het daarna met de 2 kaassoorten.

Bestrooi met peper en evt. venkelgroen.

Bak de pizza gaar in 13-15 min.

 

VrijMibo en Coq au vin

 

Afgelopen vrijdagmiddag fietste ik in een lekker voorjaarszonnetje nog snel even naar de markt. 't Was al tegen sluitingstijd dus ik moest een beetje doorfietsen.
Buurtjes van verderop waren aan de noeste arbeid, de 1 poetste de motor, de ander de ramen. Ik ving iets op over 'thee', maar kon het niet echt goed verstaan in het voorbij sjeezen. Mijn vage 'jaah' werd nageroepen met nog iets dat klonk op drinken.
Voor de zekerheid kocht ik op de markt ook maar een gezonde snoeperij voor erbij, just in case.
En idd de buuf had zin in een kopje socializen, doen we eigenlijk veel te weinig. Ze was ook erg nieuwsgierig naar onze bouwplannen (ter inspiratie), het kopje thee liep vloeiend over in een glaasje wijn. Een heuse VrijMiBo!(vrijdagmiddagborrel)
Tegen etenstijd zwalkte ik naar huis (grapje!), we aten gelukkig patat (stond echt al op de planning)
Mijn buuf had mij de halfvolle fles wijn in handen gedrukt, zou ze toch niets meer mee doen. Ik ook niet echt, thuis was al een (betere) fles open getrokken.
Weggooien ligt echter niet in mijn aard en zo ontstond het plan voor een coq au vin.
Hadden we een tijdje geleden ook gedaan en toen waren we allemaal zeer te spreken over de smaken.
Welk recept er was gebruikt, geen idee. Maar weer even een rondje gegoogeld dus, uit diverse recepten filterde ik een gemene deler.
Ik was zelf erg tevreden met het resultaat (kon iets dikker), maar mijn husband vond dat de wijnsmaak wel sterker kon. (misschien te milde wijn?)
Binnenkort in de herhaling.
Lekker met aardappelpuree/tagliatelle en groene groente zoals broccoli of sperzieboontjes. Er is best veel saus, lekker voor een 2e keer gemakkelijk.

samen in een warm badje lekker pruttelen

 

Coq au vin (6 personen)

1 hele kip
4 losse drumsticks
1 bakje spekjes
1 ui, gesnipperd
 3 tenen knoflook, gesnipperd
1 stengel bleekselderij, in boogjes 
1 winterwortel, in kleine blokjes 
1/2 blikje tomatenpuree (grote el)
1 kl.el tijm
3 laurierblaadjes
4 el bloem
300 ml rode wijn (goede kwaliteit) 
(scheut cognac)
1/2 liter water 
blok kippenbouillon
1/2 rode paprika, stukjes
verse peterselie, gehakt

Snij de poten vd kip.
Bak de spekblokjes aan in een beetje olie, zet ze apart in een bakje.
Verhit wat extra olie en bak de kip in porties rondom bruin, zet ook apart.
Bak de ui en knoflook in het achtergebleven bakvet, voeg daarna de bleekselderij en wortel toe. 5 min. bakken. Maak een leeg plekje voor de tomatenpuree zodat deze door het bakken ontzuurd wordt.
Strooi 4 el bloem in de pan en roer even door, giet de wijn (en evt. cognac) erbij. Vul aan met het water en het bouillonblokje en roer alles goed om.
Kruid met de tijm, peper en laurierblaadjes.
Laat alles samen aan de kook komen, doe de kipdelen en spekblokjes ook weer in de pan. Net als de rode paprikastukjes.
Zet het vuur zacht en laat alles zeker een uurtje zacht pruttelen, draai de kipdelen af en toe om.
Maak extra op smaak met peper/zout en bind indien gewenst meer aan met een papje van bloem en water/olie. (zeker 5 min. nog nagaren)
Bestrooi met de peterselie.



er bleven alleen een paar brutale vlerken over, lekker ontbijtje......

Chillen met chili

Sommige gerechten zijn familiefavorieten, vinden we allemaal lekker, worden met gejuich begroet.
Zoals chili con carne.
Maak ik al jaren op dezelfde manier, lekker gekruid met veel komijn.
Officieel hoort het geloof ik met sudderrundvlees ipv gehakt, maar dit bevalt ons prima.
't is vooral het lekkerst als de smaken een beetje aan elkaar kunnen wennen, dus 's ochtends maken/'s avonds eten.
Afgelopen week stond het weer op het menu, snel en gemakkelijk voor een werkdag.  
In de supermarkt leek het wel of iedereen chili ging eten, de grote wraps waren op, net als ons vaste merk tortillachips. Even slikken. Dat gaat klachten geven.
Gelukkig waren er wel eetrijpe avocado's voor de guacamole.

Hoewel ik dus al eeuwen chili maak staat het recept nog niet op mijn blog, gewoon omdat ik eigenlijk geen recept heb. Ik maak het altijd uit de losse pols, niet tl dit en tl dat.
Onlangs heb ik het toch eens uit mijn blote hoofd op papier gezet zodat mijn husband het kon maken terwijl ik werkte.
Mijn inschattingen bleken aardig te kloppen. Het gehakt en de bonen smaken altijd weer een beetje anders en soms moet je corrigeren.
Dat betekent proeven, wat natuurlijk geen straf is. Je kunt dit het beste doen bij het herwarmen, omdat het na een rusttijd echt heel anders kan smaken.
Deze week was ik extra blij met de aantekeningen, ik was verkouden en kon niet echt goed proeven.
Gelukkig was daar nu het recept!

Chili con carne

2 uien, gesnipperd
2 tenen knoflook, gesnipperd
500 gr rundergehakt
1 blikje tomatenpuree
1 doosje champignons, in stukjes/plakjes
1 rode of groene paprika, in stukjes (ik doe groen)
2 blikken gepelde tomatenstukjes
2 blikken bruine bonen, uitgelekt
2 tl oregano
2 tl komijnpoeder
1-2 tl chilipoeder (bijv. zakje texmex)
1 tl vleeskruiden
1/2 tl zout
goede kneep curryaus
evt. 1 rode peper, in stukjes (of extra chilipeperpoeder)
olijfolie

Bak het gehakt rul in de olijfolie, voeg de ui en knoflook toe en laat lekker 5 min. meebakken.
Daarna kunnen de paprika en champignons erbij, 5-10 min.
Duw alles een beetje opzij en bak de tomatenpuree zodat het iets minder zuur is, roer daarna alles door elkaar.
De bonen en blokjes tomaat kunnen er nu bij, net als alle kruiden. Samen op hoog vuur even laten pruttelen, daarna 20 min. lekker laten garen. LAAG VUUR!!!!!!
Af en toe roeren. Afkoelen en opwarmen.

Evt bijkruiden met zout/chilipoeder/ veel komijn.
Lekker in een wrap met zure room, kaas, sla en tomaat. 

Zeker met huisgemaakte guacamole en tacochips. Mjam.

2 dagen later vroeg Ilja of er nog chili was? Tuurlijk, wat denk je zelf....?

Bovenstaande foto laat zien dat we zelfs (of juist) tijdens onze rondreis Amerika (2011) chili maakten.
De Dutch oven (pan) moet ik maar weer eens uit het vet halen, als ons huis verbouwd wordt heb ik zeker 6 weken geen keuken.
Kunnen we koken op een open vuurtje in de tuin, romantisch idee.
(wat minder voor de buren, naast herrie ook nog rookoverlast)

PS. vaak maak ik van het restant een lekkere ovenschotel.

Meestal hou ik iets minder dan de helft over (bij 5 eters). Dit verdeel ik over 5 a 6 wraps en rol ze op.

Ik maak een simpele tomatensaus van 1 uitje, 1 knoflookteentje en 1 blik tomatenblokjes.

Laten pruttelen en op smaak maken met wat komijnpoeder, zout/peper en evt wat sherry.

De opgerolde wraps leg ik op een klein bodempje tomatensaus, dan bedekken met rest tomatensaus.  Top het af met een witte saus van creme fraiche/ Griekse yoghurt en geraspte belegen kaas. Beetje uitsmeren.

Mogelijk wat tacochips als topping (verbrandt wel snel!)

10/15 min. in oven van 200C, et voila, weer een lekkere maaltijd (met groene salade)

Hèhè, eindelijk een Ottolenghi.

 

Tot nu toe heb ik eigenlijk nooit ge-Ottolenghi-ed.
U weet wel, die heel bekende Palestijns/Israelische kok uit Londen.
De kook-hype van vorig jaar.
Je kon niet om je heen kijken of je struikelde over iets van/met hem. (hele eigen Allerhande AH)
Zijn kookboeken The Cookbook, Plenty, Plenty More en Jerusalem zijn mega goed verkocht. Toch heb ik er geen enkele van.
Ten eerste ben ik natuurlijk veel te zuinig, ten tweede werd ik ook een beetje recalcitrant. Zo'n hype is niets voor mij.
Toch sudderde het een beetje door, de Arabische stijl is natuurlijk wel heel verleidelijk en laagdrempelig.
Bij het Dolhuys werd ik ooit lekker gemaakt met wellicht Ottolenghi's signature dish: aubergines met karnemelksaus en granaatappelpitjes.
Iets getweeked door het gebruik van lamsgehakt. Heerlijk, moest ik echt zelf een keertje doen....

Op de Bazaar in Beverwijk scoorde ik laatst reuze schattige mini aubergines, superlief. Mooie 1 persoonsporties.
Hoewel bij mij thuis de meesten niet zo enthousiast zijn over aubergines moesten ze er toch aan geloven, verplichte kost.
En.... wonder boven wonder was het een groot succes!!!!
Natuurlijk konden ze wel andere (p) dingen verzinnen die lekkerder zouden zijn, maar niemand vond het echt vies (= groot compliment)
Ik heb mijn kids weer eens onderschat.
Geleerde les: eerst doen, dan denken.

Aubergines met granaatappel

4 grote lange aubergines8 el olijfolie extra vierge
3 tl tijmblaadjes
zaadjes v 1 granaatappel (kan ook uit diepvries kant/klaar)
2 tl za'atar (citroenig Midden-Oosters kruidenmengsel)
zout en zwarte peper
300 gr. lamsgehakt
1 ui
2 tenen knoflook, gesnipperd
2 tl tijm

1,4 dl karnemelk
100 g Griekse yoghurt
3 el olijfolie extra vierge, plus extra om te besprenkelen
1 kleine teen knofllook, fijngewreven
 een snufje zout

Verwarm de oven naar 200C.
Snij alle aubergines in de lengte door midden (met steeltje voor de show) en kruis het vruchtvlees in (laat de schil wel heel).
Smeer de helften in met alle olijfolie (wordt geabsorbeerd).
Bestrooi met peper/zout en wat tijmblaadjes. Rooster met vleeszijde aan bovenkant 35-45 min. in de oven tot goudbruin.

Maak de dunne karnemelksaus door alle ingrediënten door elkaar te roeren en zet tot gebruik in de koelkast. (alleen yoghurt is ook lekker)
Bak het lamsgehakt met ui en knoflook lekker bruin, kruid met peper/zout en tijm.
Beleg de aubergines met het gehakt, lepel er ruim saus overheen en bestrooi met granaatappelpitjes en za'atar. Finish with a drizzle of olive oil!

Met een frisse salade en couscous?
Zonder vlees ook goed als voorgerecht, vegetarisch hoofdgerecht of als groente.
Lekker warm/lauw/koud. Gewoon altijd lekker dus.

 

Filmpje op You tube waar the mister himself dit gerecht bereidt: HIER

Gezonde zonde.

Even zag het er naar uit dat de foodblogswap van februari aan mijn neus voorbij zou gaan, bij de indeling was ik over het hoofd gezien.
Op zich best wel begrijpelijk want er waren 3 blognamen die erg op elkaar leken: Ongewoon Lekker, Gewoon Lekker Koken en dus de mijne (Gewoon Lekker Gewoon, haha)
Gelukkig was er ook een spijtoptant en spraken we af dan maar met elkaar te swappen (prive pact), zo werd het slachtoffer vd maand: Foodstyle.
Kim van der Wel dus. 
Na haar zwangerschap bleef ze zitten met veel overtollige kilo's, door extra sporten, gezonder eten maar wel te blijven genieten kwam ze terug op haar oude gewicht.
Lifestyle change ipv tijdelijk kiloverlies.
Sinds 2013 gekwalificeerd als gewichtsconsulente stimuleert ze cliënten tot een gezondere levensstijl waarin genieten ook een belangrijke plek heeft.

Uit principe sla ik de bakrecepten over (ik bak genoeg), maar al bladerend bleef ik wel hangen bij een toetje. Iets dat al een tijdje op mijn to-do-lijstje stond.
Genieten zonder berouw, het is mogelijk!
Men neme een rijpe avocado, pure chocolade en een beetje honing, et voilà:

chocomousse zonder zonde (2-3 ruime porties)

1 mooie rijpe avocado, bij voorkeur hass
80 gr. pure chocolade, au bain marie/magnetron gesmolten met een 2 el water
2 el. honing
(beetje zout)
(2 stijfgeklopte eiwitten)

Pureer het vruchtvlees vd avocado tot een gladde saus (mooie dressingbasis = green godess)
Vermeng met de afgekoelde chocolade en de honing (+ zout) tot een mooie mousse.
Direct te gebruiken of zet voor een steviger resultaat 30 min. in de koelkast.
Evt. bewaren in een spuitzak met kartelmondje.
Lekker met rood fruit en een beetje (soja/kokos/slag) room
 
De smaak?
Met voorkennis proef je bij de 1e hap misschien iets groenigs, daarna is het gewoon een lekker cremige pure mousse.
Met gezonde vetten en zelfs vitamines, je portie groente als toetje!
Ook leuk als broodbeleg, misschien met gemalen nootjes voor wat extra crunch.
Door het opstijven wordt de mousse best wat vast, meer een pasta.
Als je na de 1e bereiding stijfgeklopte eiwitten toevoegt wordt de structuur moussiger. (niet meer vegan)
De smaak wordt wel iets dunner (extra cacao/puurdere chocolade?) maar je portie groter!!!!!



Springtime = tijd om te springen?

Heerlijk, het zonnetje schijnt, de vogels fluiten en de bloemetjes komen te voorschijn.
't Is natuurlijk nog lang niet zover, maar voor mij een opstekertje:

                              spring is in the air

Zomaar wat sfeerplaatjes uit de tuin:

 

Liefde gaat door de maag, óók met Valentijn!



 

Valentijnsdag staat weer voor de deur.
Wij doen er zelf niet echt veel mee, mijn husband komt toevallig wel 's ochtendsvroeg thuis van een 2 weekse reis.
Zou hij een kadostrikje om hebben?

Jong en verliefd zijn is natuurlijk hele andere koek, Ilja heeft sinds een tijdje een vriendje.
Bij hen staat romantisch Valentijn natuurlijk nog volop in de roze schijnwerpers.
'Valentijn' kun je echter voor iedereen zijn, zo heb ik deze koekjes gebakken als aardigheidje voor mijn 'misschien wel toekomstige schoonzoon'.
Speciaal zonder gewone suiker, beetje culinaire liefde op Valentijnsdag!

Cranberry-pecan-havermoutkoekjes (12-15 stuks)

150 gram speltbloem/volkorenmeel
80 gram havermout
2 tl bakpoeder
1/4 tl zout
1 tl kaneel
80 ml ahorn/agave siroop
120 gram kokosolie, licht verhit tot gesmolten
1 tl vanille extract
(evt 2 el. hazelnoot/amandelpasta)
60 gram pecannoten, fijn gehakt
80 gram gedroogde cranberry's, gehakt
1 appel, geraspt

Verwarm de oven voor op 180 graden en bekleed een bakblik met bakpapier.

Meng alle droge ingrediënten (meel, havermout, bakpoeder, zout & kaneel) in een kom.
Meng in een andere kom de natte ingrediënten (ahornsiroop, kokosolie & vanille extract).
Roer dit door de droge ingrediënten en voeg tot slot de noten, cranberry's , (notenpasta) en geraspte appel erbij.

Door de olie ziet het er eerst uit als beslag, maar de havermout zuigt het vocht op en er ontstaat een soort deeg.

Schep met een maatschepje 12 hompjes en druk met je vingers plat op het bakblik. (evt. met een bakring als mal)
Bak de koekjes licht bruin in circa 10-15 minuten. (let op de onderkant!)
Laat de koekjes afkoelen op een rooster.

Naar recept van Cécile

De koekjes vielen thuis errugg in de smaak, 't was maar goed dat ik een stapeltje apart gehouden heb want de koektrommel is al leeg gegeten!
Zelf weet ik het niet helemaal, ik vond ze eigenlijk nog best wel zoet.
Teveel koekjesdeeg-smaak, waarschijnlijk door de appel/kaneel combo.
'n Beetje doorexperimenteren, ook met de olie hoeveelheid. Daar was ik best wel van geschrokken. Met minder olie worden ze misschien ook krokanter.
Stukjes pure chocolade lijken mij ook een goede match, zonder de appel dan...

Op school konden de kids Valentijns-rozen sturen aan vriendjes/vriendinnetjes.
Zo kreeg Antal een roos van iemand waar hij geld aan had geleend (en zo dus eigenlijk zijn eigen roos betaalde.....)
Vond hij toch niet zo'n strak plan.

Kopje thee met een kletsje.



Afgelopen week hebben wij eindelijk wat sneeuw gezien, niet héél veel maar wel een witte waas.
Mooi om te zien, maar ik ben altijd bang voor gladdigheid en valpartijen.
Antal ging direct voor onze oprit onderuit, stond op en fietste weer weg alsof er niets gebeurd was.
Ik ben een echte angsthaas, ik zou nog 3x vallen door mijn voorzichtigheid!
Ons bistrosetje stond er sneeuwgedekt en in het zonnetje vrolijk bij.
Kopje thee anyone?

Als mijn husband op reis gaat heb ik altijd het irreële onnozele idee dat er voor mij dan heel veel me-time ontstaat.....
Geen idee waarom, we zitten elkaar niet dwars of zo, ik kan altijd doen wat ik wil.
Toch voelt het anders, zo hoef ik bijv. geen morele verantwoording af te leggen voor evt. overdadig internetgebruik (hoeft nooit, maar dat voel ik zo), heb ik de auto, is de TV-afstandsbediening van mij (nou ja, als de kids eindelijk naar boven zijn), ga ik dus veel te laat naar bed, eten we wat minder georganiseerd, was ik wat minder en poets zelfs minder. De kat van huis etc.
Ik zei al, irreëel idee, de dagen glippen door mijn vingers.
Mijn me-time wordt moeiteloos gevuld met profielwerkstukpresentaties (= trotse moeder), uitwisselingsvoorlichting (Sacha met Nice), taartbestellingen en gedoe met gemeentelijke vergunningen. De rest vul ik zelf op met ongeremd internet gesurf (kleine lettertjes gemeentelijke bouwverordening, recepten-inspiratie, schoenen-uitverkoop, zomervakantie Ilja en vriendinnen etc.etc), uitslapen, relaxen en gewoon niksen. 
De stapel te lezen/uitscheuren tijdschriften is amper geslonken, ik moet nog steeds naar de stort, is de auto sowieso niet van z'n plek geweest en het bloggen vlot ook niet echt.
't Is sneu maar waar: ik heb toch echt een beetje echtelijk toezicht nodig, al bijna 20 jaar.....

Dat de tijd werkelijk vliegt is altijd goed zichtbaar bij de Xenos, daar is het al Pasen ( 5 en 6 april 2015!)
Ik kon het niet laten en bezweek voor deze geweldige honingraatpapier paaseieren in zoete kleurtjes, 'k kan niet wachten tot het weer voorjaar is....
(8 stuks, € 1.99)

Foodybox KROON OP HET WERK

Net voor de Kerst mochten wij (foodbloggers) weer een heel mooie foodybox van Kroon Op het Werk ontvangen.
Thuis alles lekker uitgepakt en bekeken en een foto gemaakt voor later gebruik.
Later is nu, dus ik pakte opgewekt de foto er nog even bij.......
Zij het niet dat een heel groot deel uit mijn Picasa (fotoprogramma) verdwenen was.
In plaats van leuk koken en bloggen heb ik de afgelopen 2 uur (minstens) verwoed zitten zoeken op Google en computerforums.
Ik kom er niet uit, misschien iets met onze windows-verkenner (organisatieprogramma windows) waar al een tijdje problemen mee waren.
In ons eigen fotobestand heeft mijn (nu afwezige husband) recent alles netjes in allerlei mapjes opgeborgen, alleen kan IK nu niets vinden!!!!!!
Na lang puzzelen heb ik het 'systeem' van mijn husband ontcijferd en kan ik dus eindelijk bloggen over de pindasoep van 'De Kleinste keuken' waar ik laatst mee had geknutseld.

                                                     

 

De kleinste soepfabriek is een initiatief van Michel Jansen.

Ooit (2005) begonnen in de keuken van een bevriende slager op het Groningse platteland met het maken van soep zoals oma het deed.

Gewoon 'from scratch', met pure ingrediënten.

Zelfgetrokken bouillon van karkassen, gebruik van groenten met een vlekje, met de bijvangst van de visserij op goedbetaalde vissoorten etc.etc.

Potjes pure heerlijkheid, vaak geïnspireerd door buitenlandse vakanties.

 

Nu 10 jaar later is het natuurlijk allemaal wel wat grootschaliger, maar alles wordt nog steeds met de hand bereid door 40 personeelsleden. Natuurlijk is er voor elke soep een basisrecept, maar omdat de ingrediënten iedere keer toch anders kunnen smaken wordt elke partij net zolang getweeked tot de kok tevreden is. Soort slowfood-massaproductie.



Het assortiment is langzaam uitgedijd tot een scala aan soepen en sauzen uit alle windstreken (veel Indiase invloeden).
Een 'all time favorite' is naar verluid de Palestijnse linzensoep, vegetarisch en zelfs veganistisch.

Maar nu dus de pindasoep!
Voor mij iets typisch Surinaams, maar dit is de Zuid-Afrikaanse variant.
Een combo van aardappelen, groenten, specerijen en natuurlijk pindakaas.
Zeker voedzaam.
Toch moet ik er natuurlijk iets aan toevoegen, een beetje van jezelf en van .....!
Lekker met wat kip, extra ui, taugé en  snijboontjes voor meer mondgevoel en textuur. Ondertussen niet meer vegetarisch natuurlijk.
De smaak doet een beetje denken aan 'tomatensoep meets pindasaus, meets roti'.
Ook lekker met een schep rijst, net als in de Indonesische soto.

Voor een avondje gemakkelijk, gezond en smakelijk!

 

Waarschijnlijk voor 2 personen, voorgerecht of onderdeel van een uitgebreidere maaltijd.

Te koop in diverse (natuurvoedings)supermarkten. de Jumbo en een aantal webwinkels.
Je kunt ook zelf aan de slag met het soepboek, vol met de èchte recepten!