Daar gaat 'ie dan.....

 

 

Lang gewacht, toch gekregen: onze verbouwing!
Ruim 10 jaar hebben wij op plannen en mogelijkheden gebroed, voor's (grotere keuken en leefruimte) en tegen's (kleinere tuin en kosten) tegen elkaar afgewogen en uiteindelijk de knoop doorgehakt.
Tijdens deze lange voorbereidingstijd zijn onze plannen steeds meer uitgekristalliseerd en geoptimaliseerd tot een in onze ogen perfect plan.

rabarbertaart in wording

Toch was het wel even slikken van het weekend toen we onze keuken moesten ontmantelen, bijna kreeg ik spijt/heimwee.
De keuken was eigenlijk prima, zeer naar mijn zin, lekker vrolijk met veel geel. Had ik niet zo van koken gehouden was het gewoon een prima keuken geweest, nu kwam ik vaak best ruimte te kort.
Partir, c'est un peu mourir, snel nog maar wat heimwee-foto's gemaakt, een laatste taart en fatsoenlijk avondeten: 6 weken geen keuken!!!!

kabeljauw met venkel-tomaatsaus

Toch ligt ook daar weer een uitdaging: we gaan koken op een campingsetje en met de Dutch oven, net als op vakantie.
Met alle etenswaar in dozen en gelimiteerd bestek en servies (geen vaatwasser) heb ik eigenlijk sowieso al het bijpassende vakantiegevoel.
Vasthouden maar.....

Er werd goed gewerkt:

 







En de bouwers (slopers?) deden er nog een schepje op (slik), point of no return

 

 

 

Gelukkig kunnen we de woonkamer/wc gewoon blijven gebruiken, nu zelfs extra uitgerust met koelkast en geparkeerd fornuis!

't is een zootje, moet nog een beetje ge-fine tuned worden, maar gelukkig kan ik errug goed tegen rommel.....

Verstand op nul, blik op oneindig en denken aan het resultaat, want wat gaan we doen?

 

 

 

 

 

 

links oude situatie achtergevel, rechts nieuwe

 

Zoals je ziet kijken we er aardig wat leef en kookruimte bij, lekker.

Interne details zijn nog een beetje vaag, maar voor ons stond/staat voorop dat er gebouwd wordt in de stijl vh huis, jaren 30 dus.

Dit komt tot uiting in ramen, boeidelen en het afwijkende steenformaat.

Om de stenen heb ik al menig traantje gelaten, tot na de zomervakantie schijnt er geen passende steen meer uit de bakovens te komen.

Uiteindelijk hadden we alleen een non-keuze voor een niet geweldig matchende steen die we misschien nog wel zelf moeten vies maken (80 jaar verwering nabootsen) Jammer, jammer.

 

De invulling van de keuken houden we nog een beetje open, interesseert mij eigenlijk niet zoveel. Ruimte is wat ik wilde.

De keuken wordt simpel, we proberen misschien zelfs onze oude kastjes te hergebruiken. (bij het slopen begon ik wel aan de kwaliteit te twijfelen) en ook evt ook weer een multiplexplaat als aanrechtblad.

1 wand aanrecht en fornuis, andere wand volledig kast met apparatuur en genoeg ruimte voor al onze/mijn zooi.

Tegen de buitenwand plaatsen we een verrijdbare tafel die ook kan dienen als werkeiland, mijn extra meters.

In de bijkeuken komen de was/droogapparaten, diepvries en plek voor jassen en tassen (erg belangrijk).

De oude eetkamer wordt loungekamer (bank en tv) en de nieuwe eetkamer een ruime lichte eetkamer.

Alle nieuwbouw en de gang/wc krijgen een tegelvloer met vloerverwarming, wat een verwennerij in ons (tochtige) huis.

't wordt allemaal prachtig, zeker weten. Nu nog even de tussentijd overleven.

 

 

 

Spannende tijden......

 

Afgelopen zaterdag vierde ik mijn verjaardag, 47(!!!!!) alweer!
De 50 komt zo toch wel héél dichtbij. Nog maar niet teveel aan denken.
Ik kreeg een mooie staafmixerset en vele andere leuke kadootjes.

We hebben het rustig gehouden met alleen van wederzijdse ouders en buurtjes als visite. (werd toch weer 02.00 uur)
Begin september zijn wij 20 jaar getrouwd en heeft ons huis een facelift ondergaan, mooi moment voor bruiloft/housewarming-feestje!

Van een buurman MOEST ik een carrotcake bakken, ook had ik een soort windmolentjes van bladerdeeg gebakken.
Mijn favoriete taart vd bakker, Breugheltaart, was uitverkocht (bijna Moederdag).
Flink balen.
Heel aso heb ik toen een hazelnootschuimgebakje voor mij alleen gekocht, lekker, je bent maar 1x per jaar jarig!

op naar de toekomst....

De grootste belevenis is op het moment natuurlijk het eindexamen van Marnix, de afgelopen jaren heb ik nooit kunnen geloven dat dit moment ècht zou komen.
Elk jaar kantje boord, hakken over de sloot etc.
Nu zit meneer toch wis en waarachtig voor zijn VWO-examen!
En al ingeschreven voor de lotingsstudie Psychologie, blijft nog even spannend dus. (meer voor mij dan voor hem geloof ik, ik droom op het moment héél vreemd)
Zijn 1e examen was Nederlands, niet echt een probleemvak.
Net als 6 jaar geleden bij zijn 1e tocht naar de brugklas heb ik snel een foto gemaakt, weer een memorabel moment.
Nu maar duimen, eerst de examenuitslag en dan de lotingsuitslag.
En ondertussen een megaverbouwing, helpppp!

windmolentjes

plakjes bladerdeeg, ontdooid
een blik abrikozen
beetje abrikozenjam
grove suiker
lange cakepop-stokjes (bakwinkel)

Verwarm de oven tot C 200-220.
Snij de hoeken vd plakjes bladerdeeg in zoals het voorbeeld, vouw ze om tot een molenvorm.
Leg een uitgelekte abrikoos op het kruispunt met de bolle kant naar boven.
Druk elke windmolen op een cakepopstokje, het begin onder de abrikoos.
Leg de windmolens op een bakplaat met bakpapier, ver uitelkaar en zonder dat de stokjes elkaar in de weg zitten. (max 4 per keer?)
Bak de molentjes 15-25 min tot goudbruin. Let ook op de onderkant.
Verwarm het beetje jam tot vloeibaar en bestrijk de warme molentjes.
Bestrooi met de suiker, laat afkoelen zodat ze steviger worden.

Voel je weer een kleuter voorop de fiets!
(jong v geest= jong v hart)

Met gepaste trots!

 

Weer een nieuw hoogtepunt in mijn blog/bakcarriere: enkele weken geleden werd ik gevraagd om een 'bruidstaart' te verzorgen!!!!!!
De bruid-to-be had weleens mijn koningsdaggebak gekocht en was ook klant op mijn werk.
Zei ze, ik had geen idee wie ze was, ik ken niet alle klanten bij naam.
Pas de dag voor de bruiloft maakte ik kennis en viel er een last van mijn schouders, 't is namelijk doodeng om voor zo'n belangrijke dag te bakken!
Toen ik eenmaal wist wie ze was, voelde ik veel meer zelfvertrouwen dat ik de sfeer en verwachting goed had aangevoeld.

Het idee was een intieme kleine bruiloft, gevierd aan het strand.
Puur en eerlijk, zo ook de taart.
Wegens een voedselgevoeligheid had ik enige beperkingen, daarnaast had vooral de bruid voorkeur voor een natuurlijke uitstraling en niet commercieel zoet.
We kozen voor een taart met lagen cake en kwark, versierd met aardbeien en eetbare bloemen. Bavarois was geen optie ivm rauwe eieren (zwangere bruid).
Voor de gasten was er ook carrotcake en Franse appeltaart, voor elk wat wils.

 

Beetje lastminute, de bruiloft was al 10 dagen later!!!!!!!

Dit zorgde wel voor de nodige tijdsdruk en stress.

Natuurlijk moest ik het eerst een keertje helemaal uitproberen, proefbakken.

Ik ben een thuisbakster, geen patissier, maar het moest er ook niet tè homemade uitzien.

En hoeveel suiker in de bodem/cake/vulling? Hoeveel gelatine, gepureerde aardbeien? Hoe kon ik de taart hoog maken, bleven de aardbeien wel mooi op kleur? Kon ik de streepjeslaag aan de buitenkant wel maken?

Genoeg risico's voor een generale repetitie, deze taart mocht niet mislukken.

Uiteindelijk was ik best tevreden, met was aanpassingen ging het goed komen.

Beetje jammer dat ik geen acetaatfolie had, nu moest ik zelf een mal knutselen en bekleden met huishoudfolie. (niet echt professioneel)

Minpuntje was ook dat ik gewoon moest werken, ook de dag vd bruiloft.

Dus bakken in de avonduurtjes en kon ik ook niet zelf de taart vervoeren. neerzetten en decoreren. Ultieme oefening in loslaten.

Gelukkig had ik met wat kunst/vliegwerk wel de bloemen net op tijd binnen.

 

Een dag vt voren kwam 'le moment suprême': de taart opbouwen met de kwarklagen.

Dat wilde natuurlijk voor geen meter. De onderste laag kwark wilde maar niet opstijven, daardoor konden de andere lagen er nog niet bovenop.

Echt 5 min. voor ik moest werken goot ik de laatste laag uit.

God zegene de greep, 's avonds maar zien of het goed gekomen was.

En het was goed! (voor zover ik kon zien zonder de taart helemaal uit te pakken)

Toen de taart eenmaal bij het bruidspaar was afgeleverd viel er een last van mijn schouders, so far so gut!

 

 

Op de dag zelf was het weer een beetje sombertjes (enige dag vd week!), maar dat kon vanzelfsprekend de pret niet drukken.

Van het bruidspaar ontving ik enthousiaste recensies en foto's.

Voor sommigen was de hoofdtaart niet zoet genoeg, maar de bruid vond 'm perfect.

Dat was waar ik voor ging!

Door enthousiaste bruiloftsgasten was de taart, niet geheel in stijl maar wel feestvreugde verhogend, gedecoreerd.

De aanzet tot een lang en gelukkig huwelijksleven.

Van harte en bedankt voor deze grote eer!!!!!

 

proefexemplaar

 





Eten in vrijheid

Eigenlijk wilde ik voor Bevrijdingsdag een mooi rood-wit-blauw toetje maken, bijv yoghurt met aardbeien en blauwe bessen.
Net op tijd sjeesde ik naar de supermarkt (alleen 's ochtends open) waar echter geen blauwe bes meer te bekennen was.
Dit weerhield mij niet om een hele lading andere boodschappen in te laden.
Keuzevrijheid etc.
Thuis gaf ik een andere draai aan het vrijheidseten-thema, ik had nog een restant gebraden 'Label Rouge' kip, kip met vrije uitloop!
Perfect voor een lunchsalade op een dubbel feestelijke dag (alweer een gratis vrije werkdag).

Kipsalade

gebraden kip-restanten (vh karkas), in stukjes gesneden
1/2 stengel bleekselderij, zeer fijn gesneden
1 sjalotje, zeer fijn gesnipperd
paar radijsjes, klein gesneden
1 rijpe avocado, in kleine blokjes
1 grote el olijfmayonaise
1 el yoghurt
evt. citroen
handje basilicumblaadjes, gescheurd
peper/zout

Meng alle ingrediënten in een kom, kruid op smaak met peper/zout en een kneepje citroen. Rooster 2 à 3 bruine boterhammen en beleg ze royaal met de lekkere salade.


Geniet in vrijheid!

Queen for a day

Kan nog net hè? Op de dag vd arbeid.
Tenslotte heb ik genoeg arbeid verzet voor Koningsdag. Zelden zo'n moeizame aanloop gehad.
Door onze verbouwingsplannen en de oorspronkelijk slechte weersvoorspelling twijfelde ik heel lang òf ik dit jaar wel ging bakken.
Jammer genoeg moest ik toevallig ook nog de zaterdag vt voren werken, weer een potentiële bakdag exit.
Toen echter steeds meer mensen gingen informeren of ik ging staan en iemand zelfs aanbood mijn eventuele restanten op te kopen, ging ik overstag.
Zaterdagavond en de godganse zondag heb ik mij dol gebakken (normaal 3 dagen).
Niet alles ging v een leien dakje en de laatste cake (01.15 uur zondagnacht) brak bij het omdraaien zelfs helemaal open.
Gauw weer in de vorm geduwd en snel naar bed voor een korte nachtrust (tot 06.00 uur)

Gelukkig had ik de toezegging voor en geweldig plekje, groot genoeg voor taart en rommel! (wel met vreselijk house muziek)
Het bleek een dag met prima weer te zijn, beetje fris, maar met een vrolijk zonnetje.
Dit bracht veel mensen op de been. Ik begon met alleen maar rommel, maar rond 10.00 uur vroegen mensen naar taart en toen ging het los!
Ik kreeg niet eens tijd om mijn stalletje leuk in te richten, alles werd onder mijn handen weg verkocht. Af en toe stond er zelfs een rij!
Om 13.00 was alles op. Zeker 150 stukjes taart en cake!
En iedereen vond het heerlijk, dagen later kreeg ik nog complimenten.

lief hè, helemaal opgaan in je spel



Omdat het nog steeds erg druk was en ik nog genoeg rommeltjes had ben ik lekker blijven staan. Dat was een goede beslissing, nog goede zaken gedaan.

Eind vd middag toch maar eens mijn tentje opgebroken en thuis lekker met de beentjes omhoog in het zonnetje uitgebuikt.

Vermoeiend hoor zo'n Koningsdag.

 





Achterliggende zaken

Eigenlijk kan en wil ik elke dag wel bloggen, er gebeurt genoeg.
Waarschijnlijk teveel zelfs, want ik gun mij geen tijd om te bloggen en alles voelt dan als oud nieuws.
Toch is het jammer om sommige zaken onopgemerkt voorbij te laten gaan, hierbij dus een kleine inhaalrace!

Onze Pasen verliep rustig, 'k zat nog te vol van mijn tv-paasmoment.
Als variatie op een paasbrood had ik een soort vruchtencake gebakken. Ik had een subliem idee: met een omgekeerde beker probeerde ik van een gewone taartvorm een tulband vorm te maken.
Dom, dom, dom. Toen een pin droog uit de cake kwam, trok ik de beker uit de cake, als een vulkaan stroomde er allemaal lava/rauw cakebeslag in het gat.
Oeps, plannetje mislukt. Omdat dit nooit meer gaar zou worden heb ik met een lepel alles er maar uitgeschept. Kregen we toch nog een gat in het midden!
Uiteindelijk was het ongeveer een 1 persoonscake, mijn family is niet zo vd vruchtjes in cake.

Wel genoten we allemaal van de lamsbout, lekker rosé gebraden (op het bot bijna iets té) met een groene kruidenkorst. Goede combo met raapsteeltjes-stamppot en gestoofde worteltjes. Echt voorjaarseten.

get ready

Hoewel de temperatuur best nog een beetje mag aantrekken hebben we de 1e BBQ van 2015 alweer achter de kiezen! Geen record, vorige jaar waren we 2 weken eerder mèt hogere temperaturen.

Elk jaar kijken we ook uit naar een ander big event: de bloei van onze magnolia.
Altijd kortstondig, maar zó mooi en feestelijk.

Tijd voor Gerry

Hèhè, eindelijk gun ik mij tijd om te bloggen over mijn tv-optreden (poehpoeh).
Eerst was ik natuurlijk vol van alle belevenissen en later werd mijn tijd ingevuld met Pasen en huiselijke beslommeringen.
Toch zou het wel úber blasé zijn om zoiets ongeblogd te laten. Dit maken we tenslotte niet elke dag mee!
Alweer 2 weken geleden meldde ik mij zenuwachtig bij studio 23, opnamestudio van Omroep Max.
Voor mijn doen was ik uitzonderlijk vroeg (echt vroeg hoor), maar ik wilde het zekere voor het onzekere. Ik zou toch zeker niet dit optreden missen door bijv. een file.

Gelukkig mocht ik al naar binnen, er was voor mij zelfs een eigen kleedkamer!
Direct maar eens een foto (proberen te) gemaakt. Ik gebruik mijn dinosaurus-mobiel eigenlijk nooit, laat staan als fotocamera.
Toen naar de opnamestudio. Ik ontlaadde al mijn keukenspulletjes en ingrediënten bij de, ja, wat eigenlijk? Werkeiland, tafel?
Er was alleen een inductie-kookplaat, geen kraan, geen pannen of bestek.
Alles werd toen wel een beetje hectisch, iedereen begon tegelijk tegen mij te praten, de regisseur over de opname, de floor-assistente nam het studiogesprekje nog even door, er was een fotograaf, mensen plukten aan mijn spullen en vroegen wat ik nodig had aan keukengerei.
ik kreeg het warmer en warmer.
Dacht zelfs eventjes aan vluchten.
Gelukkig bleken we nog lang de tijd te hebben.

Redelijk snel mocht ik naar de make up (!). Omdat ik mijn ogen zelf al had opgemaakt (dom dom) deed ze vooral een egaliseer en anti-glim behandeling.
Voelde toch wel bijzonder.
De rest van de tijd bracht ik door met kletsen met vrienden vd tafelgasten. Altijd leuk, een klein babbeltje.
En o ja, mijn avondeten nuttigen ( Twix uit de kleedkamer)

Toen was het opeens tijd, het programma ging beginnen!
Met de overige gasten en presentatrice betraden wij de kleine opnameruimte waar het opgetrommelde publiek al zat te wachten (mannetje of 30).
Ik nam plaats achter mijn werkstation en het programma begon.
Veel vroeger dan ik had verwacht richtte de presentatrice zich opeens tot mij.
Overrompeld vergat ik wat ik allemaal zou gaan zeggen, ik beantwoorde gewoon haar vragen. Gelukkig zei ik bijna geen domme dingen, het ging eigenlijk heel spontaan.
Ik was namelijk ook helemaal niet meer zenuwachtig. 
Omdat ik maar 1 pan met water had kon ik geen eieren verven met biet of rode koolwater.
Daardoor verviel ook de optie om gepelde eieren in dat water te laten verkleuren.
Exit veel werk!
Ik hoefde dus eigenlijk alleen maar de eieren met bloemen te doen, piece of cake. Zeker omdat ik van huis al goed gelukte exemplaren had meegenomen.

Wie dut me wat?

screenshot gemaakt door mijn schoonzus

Redelijk relaxed bewerkte ik mijn eitjes en ondertussen volgde ik ook nog het studiogesprek. (o.a. met schrijfster Esther Verhoef)
Als alternatief voor de paardenbloemen had ik madeliefjes gekocht, verder werkte ik met forsythia, rijst en groene blaadjes. Als ik merkte dat ik in beeld kwam sloegen de zenuwen toch weer even toe, met trillende vingers probeerde ik de bloemetjes te laten kleven aan de bevochtigde eieren.
Lukte niet altijd.
Omdat ik tijdens de gehele opname aan het werk wilde zijn en eigenlijk maar weinig werk had, heb ik zelfs pakketjes 2x ingepakt.
Het uitpakken vd ei-pakketjes was spannend, het blijven toch een soort verrassingseieren. Hm, niet mijn beste resultaten ooit, maar gelukkig had ik mijn reserve eieren.
Aan het eind vh programma kreeg ik de cue om de resultaten aan de tafel te presenteren, wilde een tafelgast opeens een ei mee om op te eten!
Zeg ik met mijn domme hoofd dat het misschien wel een blauwe dooier heeft, snapte niemand iets van. Beetje warrig einde vh programma.

En toen was het afgelopen. Mensen uit het publiek (60/70+) kwamen naar mij toe met vragen. Schiet ik direct in mijn winkeljuffrouw-stand.
Achteraf zei de floor-assistente dat er nog nooit zoveel publiek bij het werkeiland had gestaan. Was aansprekend geweest blijkbaar.
Na een snelle afterborrel (jus) vertrok ik opgelucht huiswaarts.
Mèt een boek van Esther Verhoef, samen uitgezocht. (ze gaf van elk boek een kleine samenvatting)
Echt leuk, bewaar 'm nog even tot een vakantie.

Thuis hadden de kids mij gekeken, mijn husband wachtte op mij om samen te kijken.
Heel vreemd om jezelf zo te zien, ook wel beetje tante tut.
Toch was ik overall best tevreden, had slechter gekund.

Ondertussen heb ik veel reacties gehad, van buren, familie, kennissen en zeker ook veel klanten. Zelfs vandaag nog tijdens de boodschappen.
Toch wel een wonder dat er blijkbaar mensen naar dit (beetje oubollige) programma kijken.
De reacties zijn eigenlijk allemaal lovend, het meeste commentaar heb ik gehad op de blauwe eieren. Blijkbaar weet niet iedereen dat dat komt door te lang koken en het niet schrikken in koud water (had ik niet).
Er waren zelfs kookklunzen die dachten dat het ei verrot was.
Tuurlijk, ik neem verrotte eieren mee naar de tv.
Ik moet toch echt iets doen aan mijn reputatie!
Roeren met een schaar bevreemdde sommigen ook, vond ik zelf een prima alternatief voor de ontbrekende lepel.
De schaar gebruikte ik ook om de hete pakketjes uit de pan te vissen, koken is improviseren.
(het was ook geen echt eten waar ik in roerde maar ingepakte eieren in schil)

Het was een leuke belevenis, leerzaam en spannend.
Je wordt er niet rijk van (alleen een flesje wijn en niet eens een reiskostenvergoeding), maar sommige ervaringen zijn sowieso onbetaalbaar!


Aflevering kijken in de herhaling: http://tijdvoormax.omroepmax.nl/uitzending/tijd-voor-max-hallo-nederland-donderdag-2-april-2015/( na +/- 15 minuten, wat tussendoorshots en bij de afsluiting)

Tijd voor Max!!!!!!!!

Even snel een berichtje: uw blogster komt op TV, in levende lijve en ook nog eens live!!!!
Dinsdagochtend kreeg ik opeens een mailtje van Omroep Max, ze hadden op mijn blog een item over eieren verven met natuurlijke kleurstoffen.
Of ik dat in de studio wilde komen laten zien??
????????
Hm, even slikken, mijn moeder bellen, bij de buuf langs en toen maar een OK mailtje verstuurd.
Donderdagmiddag moet ik mij melden in Hilversum, 2,5 uur later begint het programmaonderdeel 'Hallo Nederland' (actualiteiten) en daarna komt 'Tijd voor Max' (mijn deel).
Waarschijnlijk word ik rond 18.30 geïntroduceerd en echt bij het afzwaaien en ondertiteling kom ik dan het eindresultaat presenteren.
Short moment of fame......
Ze plaatsen ook een link naar mijn blog, superspannend!!!!!!

Vanochtend nog gewerkt, vanmiddag psychische voorbereiding en social media- reclameoffensief begonnen, vanavond werkvoorbereiding en proefdraaisessies.
Mijn keuken lijkt wel een laboratorium met diverse pannetjes spannend gekleurde vage mengsels.
De eerste resultaten zijn veelbelovend en hoopgevend, ik kan met een gerust hart een hoognodige beautysleep gaan slapen. (wallen zijn erg tekenend op tv, heb ik mij laten vertellen).
Morgen kleding bepalen, laatste voorbereidingen en dan alles in de auto laden.
Helppp!!!! Waarom doe ik ook steeds dit soort dingen? (ijdelheid....)

Het door Max gevonden blogitem over paaseieren: HIER


Uitzending: http://tijdvoormax.omroepmax.nl/uitzending/tijd-voor-max-hallo-nederland-donderdag-2-april-2015/

later ook zichtbaar bij http://tvblik.nl/tijd-voor-max

Pizza Finocchio en de foodswap

Het is weer tijd, de hoogste tijd, voor de Foodblogswap van maart!
Deze maand kreeg ik het Belgische blog Teveel kookboeken.
Beheerder is Koen Verschaeren, lid van de mannelijke minderheid in onze bloggroep.
Sinds december 2013 blogt hij spannende recepten uit alle windstreken.
Ik moest wel een beetje slikken bij sommige combi's: linzen in een toetje, crumble met spicy garam masala. Niet mijn comfortzone.
Je kunt dat zien als een uitdaging, maar ik was toch wel opgelucht toen ik een aansprekende combo tegen kwam: pizza met venkel en kaas.
Met pizza sta ik altijd een beetje op een gespannen voet, het zegt mij niet zoveel.
Bij de pizzeria kies ik dan ook liever pasta of een vleesgerecht.
Misschien komt het ook wel door de veelgebruikte tomatensaus, witte pizza spreekt mij meer aan. Lekker met creme fraiche, mozzarella en veel groente.
De venkelpizza kwam in de buurt, geen saus, wel groente en kaas.
Andiamo!

Voor het pizzadeeg wordt een no knead recept gebruikt.
Heel interessant, met de brooddeeg-variant heb ik al leuke broden gebakken.
Het basisprincipe is dat je niet (zoals gebruikelijk) je deeg langdurig hoeft te kneden voor de glutenontwikkeling. Gewoon alles door elkaar roeren en het gist zijn werk laten doen.
Na 2 uur rees het letterlijk de pan uit!
Het deeg was wel een beetje onhandelbaar, er viel niets uit te rollen.
Zo kregen we dus een freeform pizza, heel modern.
Gaan we zeker vaker gebruiken!

Volgens het recept bakte ik de ui en venkel, echter toch eigenwijs: met knoflook, een 1/2 rode paprika en een scheutje sherry.
Samen met de 2 kaas soorten (fontina = Italiaans schapenkaas à la gruyere) en toch een plakje ham was het een smakelijke combinatie.
Ik was thuis wel de enige enthousiasteling, maar ik hou dan ook van venkel.
Het geheel had een beetje een te vettig mondgevoel en de venkel had misschien wat meer
al dente gekund, maar het was een goede basis om verder te experimenteren met bijv. blauwe kaas en/of noten voor een bredere smaak.
Misschien minder geschikt als volledige maaltijd, maar zeker leuk bij een visgerecht of als appetizer met een wit wijntje.
Op naar een hete zomer......

Venkelpizza (best veel)

1x no-knead pizzarecept, zie link in bovenstaande tekst, neem een grote kom!!!!!!  

1 venkelknol,in 1/2e ringen

1 ui, in ringen

2 tenen knoflook, gesnipperd

1/2 rode paprika, gesnipperd

scheutje sherry

evt. 100-200 gr plakjes schouderham

200 gr Fontina kaas, geraspt

100 gr Parmenzaanse kaas of andere oude kaas, geraspt

zwarte peper

evt venkelgroen

   

Verwarm de oven op de hoogste stand (220-250 C)

Bak de venkel, ui, knoflook, paprika en de sherry al omscheppend in de verhitte olie tot beetgaar.

Beleg een bakplaat met bakpapier.

Schep met je handen een deel van het deeg uit de beslagkom en duw het met je vingertoppen passend op je bakplaat.

Beleg het deeg desgewenst met de ham.

Verdeel het venkelmengsel over het deeg en bestrooi het daarna met de 2 kaassoorten.

Bestrooi met peper en evt. venkelgroen.

Bak de pizza gaar in 13-15 min.

 

VrijMibo en Coq au vin

 

Afgelopen vrijdagmiddag fietste ik in een lekker voorjaarszonnetje nog snel even naar de markt. 't Was al tegen sluitingstijd dus ik moest een beetje doorfietsen.
Buurtjes van verderop waren aan de noeste arbeid, de 1 poetste de motor, de ander de ramen. Ik ving iets op over 'thee', maar kon het niet echt goed verstaan in het voorbij sjeezen. Mijn vage 'jaah' werd nageroepen met nog iets dat klonk op drinken.
Voor de zekerheid kocht ik op de markt ook maar een gezonde snoeperij voor erbij, just in case.
En idd de buuf had zin in een kopje socializen, doen we eigenlijk veel te weinig. Ze was ook erg nieuwsgierig naar onze bouwplannen (ter inspiratie), het kopje thee liep vloeiend over in een glaasje wijn. Een heuse VrijMiBo!(vrijdagmiddagborrel)
Tegen etenstijd zwalkte ik naar huis (grapje!), we aten gelukkig patat (stond echt al op de planning)
Mijn buuf had mij de halfvolle fles wijn in handen gedrukt, zou ze toch niets meer mee doen. Ik ook niet echt, thuis was al een (betere) fles open getrokken.
Weggooien ligt echter niet in mijn aard en zo ontstond het plan voor een coq au vin.
Hadden we een tijdje geleden ook gedaan en toen waren we allemaal zeer te spreken over de smaken.
Welk recept er was gebruikt, geen idee. Maar weer even een rondje gegoogeld dus, uit diverse recepten filterde ik een gemene deler.
Ik was zelf erg tevreden met het resultaat (kon iets dikker), maar mijn husband vond dat de wijnsmaak wel sterker kon. (misschien te milde wijn?)
Binnenkort in de herhaling.
Lekker met aardappelpuree/tagliatelle en groene groente zoals broccoli of sperzieboontjes. Er is best veel saus, lekker voor een 2e keer gemakkelijk.

samen in een warm badje lekker pruttelen

 

Coq au vin (6 personen)

1 hele kip
4 losse drumsticks
1 bakje spekjes
1 ui, gesnipperd
 3 tenen knoflook, gesnipperd
1 stengel bleekselderij, in boogjes 
1 winterwortel, in kleine blokjes 
1/2 blikje tomatenpuree (grote el)
1 kl.el tijm
3 laurierblaadjes
4 el bloem
300 ml rode wijn (goede kwaliteit) 
(scheut cognac)
1/2 liter water 
blok kippenbouillon
1/2 rode paprika, stukjes
verse peterselie, gehakt

Snij de poten vd kip.
Bak de spekblokjes aan in een beetje olie, zet ze apart in een bakje.
Verhit wat extra olie en bak de kip in porties rondom bruin, zet ook apart.
Bak de ui en knoflook in het achtergebleven bakvet, voeg daarna de bleekselderij en wortel toe. 5 min. bakken. Maak een leeg plekje voor de tomatenpuree zodat deze door het bakken ontzuurd wordt.
Strooi 4 el bloem in de pan en roer even door, giet de wijn (en evt. cognac) erbij. Vul aan met het water en het bouillonblokje en roer alles goed om.
Kruid met de tijm, peper en laurierblaadjes.
Laat alles samen aan de kook komen, doe de kipdelen en spekblokjes ook weer in de pan. Net als de rode paprikastukjes.
Zet het vuur zacht en laat alles zeker een uurtje zacht pruttelen, draai de kipdelen af en toe om.
Maak extra op smaak met peper/zout en bind indien gewenst meer aan met een papje van bloem en water/olie. (zeker 5 min. nog nagaren)
Bestrooi met de peterselie.



er bleven alleen een paar brutale vlerken over, lekker ontbijtje......

Chillen met chili

Sommige gerechten zijn familiefavorieten, vinden we allemaal lekker, worden met gejuich begroet.
Zoals chili con carne.
Maak ik al jaren op dezelfde manier, lekker gekruid met veel komijn.
Officieel hoort het geloof ik met sudderrundvlees ipv gehakt, maar dit bevalt ons prima.
't is vooral het lekkerst als de smaken een beetje aan elkaar kunnen wennen, dus 's ochtends maken/'s avonds eten.
Afgelopen week stond het weer op het menu, snel en gemakkelijk voor een werkdag.  
In de supermarkt leek het wel of iedereen chili ging eten, de grote wraps waren op, net als ons vaste merk tortillachips. Even slikken. Dat gaat klachten geven.
Gelukkig waren er wel eetrijpe avocado's voor de guacamole.

Hoewel ik dus al eeuwen chili maak staat het recept nog niet op mijn blog, gewoon omdat ik eigenlijk geen recept heb. Ik maak het altijd uit de losse pols, niet tl dit en tl dat.
Onlangs heb ik het toch eens uit mijn blote hoofd op papier gezet zodat mijn husband het kon maken terwijl ik werkte.
Mijn inschattingen bleken aardig te kloppen. Het gehakt en de bonen smaken altijd weer een beetje anders en soms moet je corrigeren.
Dat betekent proeven, wat natuurlijk geen straf is. Je kunt dit het beste doen bij het herwarmen, omdat het na een rusttijd echt heel anders kan smaken.
Deze week was ik extra blij met de aantekeningen, ik was verkouden en kon niet echt goed proeven.
Gelukkig was daar nu het recept!

Chili con carne

2 uien, gesnipperd
2 tenen knoflook, gesnipperd
500 gr rundergehakt
1 blikje tomatenpuree
1 doosje champignons, in stukjes/plakjes
1 rode of groene paprika, in stukjes (ik doe groen)
2 blikken gepelde tomatenstukjes
2 blikken bruine bonen, uitgelekt
2 tl oregano
2 tl komijnpoeder
1-2 tl chilipoeder (bijv. zakje texmex)
1 tl vleeskruiden
1/2 tl zout
goede kneep curryaus
evt. 1 rode peper, in stukjes (of extra chilipeperpoeder)
olijfolie

Bak het gehakt rul in de olijfolie, voeg de ui en knoflook toe en laat lekker 5 min. meebakken.
Daarna kunnen de paprika en champignons erbij, 5-10 min.
Duw alles een beetje opzij en bak de tomatenpuree zodat het iets minder zuur is, roer daarna alles door elkaar.
De bonen en blokjes tomaat kunnen er nu bij, net als alle kruiden. Samen op hoog vuur even laten pruttelen, daarna 20 min. lekker laten garen. LAAG VUUR!!!!!!
Af en toe roeren. Afkoelen en opwarmen.

Evt bijkruiden met zout/chilipoeder/ veel komijn.
Lekker in een wrap met zure room, kaas, sla en tomaat. 

Zeker met huisgemaakte guacamole en tacochips. Mjam.

2 dagen later vroeg Ilja of er nog chili was? Tuurlijk, wat denk je zelf....?

Bovenstaande foto laat zien dat we zelfs (of juist) tijdens onze rondreis Amerika (2011) chili maakten.
De Dutch oven (pan) moet ik maar weer eens uit het vet halen, als ons huis verbouwd wordt heb ik zeker 6 weken geen keuken.
Kunnen we koken op een open vuurtje in de tuin, romantisch idee.
(wat minder voor de buren, naast herrie ook nog rookoverlast)

PS. vaak maak ik van het restant een lekkere ovenschotel.

Meestal hou ik iets minder dan de helft over (bij 5 eters). Dit verdeel ik over 5 a 6 wraps en rol ze op.

Ik maak een simpele tomatensaus van 1 uitje, 1 knoflookteentje en 1 blik tomatenblokjes.

Laten pruttelen en op smaak maken met wat komijnpoeder, zout/peper en evt wat sherry.

De opgerolde wraps leg ik op een klein bodempje tomatensaus, dan bedekken met rest tomatensaus.  Top het af met een witte saus van creme fraiche/ Griekse yoghurt en geraspte belegen kaas. Beetje uitsmeren.

Mogelijk wat tacochips als topping (verbrandt wel snel!)

10/15 min. in oven van 200C, et voila, weer een lekkere maaltijd (met groene salade)

Hèhè, eindelijk een Ottolenghi.

 

Tot nu toe heb ik eigenlijk nooit ge-Ottolenghi-ed.
U weet wel, die heel bekende Palestijns/Israelische kok uit Londen.
De kook-hype van vorig jaar.
Je kon niet om je heen kijken of je struikelde over iets van/met hem. (hele eigen Allerhande AH)
Zijn kookboeken The Cookbook, Plenty, Plenty More en Jerusalem zijn mega goed verkocht. Toch heb ik er geen enkele van.
Ten eerste ben ik natuurlijk veel te zuinig, ten tweede werd ik ook een beetje recalcitrant. Zo'n hype is niets voor mij.
Toch sudderde het een beetje door, de Arabische stijl is natuurlijk wel heel verleidelijk en laagdrempelig.
Bij het Dolhuys werd ik ooit lekker gemaakt met wellicht Ottolenghi's signature dish: aubergines met karnemelksaus en granaatappelpitjes.
Iets getweeked door het gebruik van lamsgehakt. Heerlijk, moest ik echt zelf een keertje doen....

Op de Bazaar in Beverwijk scoorde ik laatst reuze schattige mini aubergines, superlief. Mooie 1 persoonsporties.
Hoewel bij mij thuis de meesten niet zo enthousiast zijn over aubergines moesten ze er toch aan geloven, verplichte kost.
En.... wonder boven wonder was het een groot succes!!!!
Natuurlijk konden ze wel andere (p) dingen verzinnen die lekkerder zouden zijn, maar niemand vond het echt vies (= groot compliment)
Ik heb mijn kids weer eens onderschat.
Geleerde les: eerst doen, dan denken.

Aubergines met granaatappel

4 grote lange aubergines8 el olijfolie extra vierge
3 tl tijmblaadjes
zaadjes v 1 granaatappel (kan ook uit diepvries kant/klaar)
2 tl za'atar (citroenig Midden-Oosters kruidenmengsel)
zout en zwarte peper
300 gr. lamsgehakt
1 ui
2 tenen knoflook, gesnipperd
2 tl tijm

1,4 dl karnemelk
100 g Griekse yoghurt
3 el olijfolie extra vierge, plus extra om te besprenkelen
1 kleine teen knofllook, fijngewreven
 een snufje zout

Verwarm de oven naar 200C.
Snij alle aubergines in de lengte door midden (met steeltje voor de show) en kruis het vruchtvlees in (laat de schil wel heel).
Smeer de helften in met alle olijfolie (wordt geabsorbeerd).
Bestrooi met peper/zout en wat tijmblaadjes. Rooster met vleeszijde aan bovenkant 35-45 min. in de oven tot goudbruin.

Maak de dunne karnemelksaus door alle ingrediënten door elkaar te roeren en zet tot gebruik in de koelkast. (alleen yoghurt is ook lekker)
Bak het lamsgehakt met ui en knoflook lekker bruin, kruid met peper/zout en tijm.
Beleg de aubergines met het gehakt, lepel er ruim saus overheen en bestrooi met granaatappelpitjes en za'atar. Finish with a drizzle of olive oil!

Met een frisse salade en couscous?
Zonder vlees ook goed als voorgerecht, vegetarisch hoofdgerecht of als groente.
Lekker warm/lauw/koud. Gewoon altijd lekker dus.

 

Filmpje op You tube waar the mister himself dit gerecht bereidt: HIER