Het bezige bijtje, de bloemetjes en de patatten

Ik heb het een beetje druk. Of eigenlijk, ik heb mijzelf een beetje druk gemaakt. Werken, man in Argentinië, ouderavond op school, collecte lopen voor de Nierstichting, verjaardagstraktatie voor school regelen en als klap op de vuurpijl/slagroom op de taart: morgen (eigenlijk alweer vandaag, donderdag) een broodbakcursus bij Levine van 'Uit de keuken van Levine'.
Voor dit laatste heb ik heb ik natuurlijk zelf gekozen, maar een ander weekje was fijn geweest. Deze keus was er echter niet. Ik boekte pas 2 weken geleden en dit was het laatste plekje voor de rest vh jaar! Ik heb nog mazzel, zo meteen is ze zó professioneel dat ze geen workshops meer geeft. Laat staan bij haar thuis!
Ik heb eigenlijk geen ervaring met broodbakken, maar zie in blogs alle oud-cursisten enthousiast aan het bakken slaan. Dat beloofd dus een goede dag te worden.
Oorspronkelijk wilde ik er een 2-daags reisje van maken, (slapen bij familie en vrijdag lekker statten in Den Haag), maar nu mijn husband opeens weg moest kan dat natuurlijk niet meer. Ik had de kids uit logeren kunnen sturen, maar dat voelt toch iets te luxueus. Wel ga ik na de cursus nog even lekker Den Haag in (toko eten?). Alle zelfgebakken broden gooi ik wel in een kluisje in de Bijenkorf.

De verjaardagstraktatie was eigenlijk een beetje mosterd na de maaltijd. Antal was al jarig in Augustus. Midden in de schoolvakantie.
Omdat hij toch nog graag wilde trakteren (laatste keer?) kwamen wij deze week maar eens in actie. Hij vindt het nog steeds leuk om op iets origineels te trakteren in tegenstelling tot 99% van de klas (chips is bijna standaard).
We hebben het niet zelf bedacht en al eens eerder voor 1 vd andere kinderen gedaan, maar het blijft leuk. En supersimpel.

Bij de patatboer heb ik 40 bakjes gekocht (1.50 Euro, de jongen wist het ook niet). Vervolgens dunne plakken van een kantklaar cake gesneden. Zelf bakken ging mij iets te ver voor de hongerlapjes. Per bakje sneed ik 1,5 plakje in 6 dunne frieten. De mayonaise (slagroom uit spuitbus) heb ik er pas in de klas bij gedaan (wordt snel dun). Eerst wilde ik het de kinderen zelf laten doen, maar dat leek bij nader inzien toch niet zo'n goed plan. (1 spuitbus/kind?).
Het was een groot succes, de kids waren erg enthousiast.

Voor de meesters en juffen hadden we een cake-spiesje. Naar keuze met slagroom. (je hebt altijd een paar snoepers)
De sateprikkers had ik versierd met stoffen plakbloemetjes (Xenos/HEMA) en dat zag er ook gezellig uit. Vanwege de kwetsbaarheid vd aardbeien had ik deze spiesjes ook pas 's ochtends gemaakt.

Natuurlijk had ik geen fototoestel meegenomen, leek zo overdreven. Later had ik spijt. Het zag er tijdens het trakteren zo gezellig uit.
Ik wilde later thuis nog een foto maken van Antal met de traktatie, maar dat vond hij maar onzin. Pech dus.
Hij is ook al 11!

Tijd voor taart!

het mooie Drentse landschap

 

Na mijn 'dieet'-blogpost is het nu natuurlijk tijd voor taart!
Zo zie je maar, diëten is niets voor mij.
Mijn vader was afgelopen week jarig, dus gingen wij naar 'huis' (zeggen we nog altijd), Drenthe.
Mijn kinderen vinden het altijd vrij absurd, maar als kadootje had ik een lekkere gerookte makreel en 2 zeebaarzen meegenomen.
Mijn vader houdt van een visje, maar toch eten ze het niet heel vaak. Hij is er dan ook altijd weer blij mee. Onze visboer op de markt kan je vis vacumeren. Zo kun je de vis nog een paar dagen bewaren, wat wel zo handig is bij dit kadootje. (voor de verjaardag hadden ze natuurlijk al ander eten klaargemaakt.)
Ons bezoek aan Drenthe was 2 vliegen in 1 klap: we wilden bij mijn schoonouders een soort Italie-reünie houden met veel foto's/verhalen/ Italiaans eten.
Mijn man gooide echter roet in het eten (gelukkig niet letterlijk) want hij moest opeens voor zijn werk naar Argentinië. Geen echte reünie dus en nu moest ik ook nog het pokke eind zelf rijden. (bijna 3 uur)
Ik besloot toch een Italië-geïnspireerde taart te maken en koos voor een tiramisu-variant. (moeilijk kiezen tussen sinaasappel-polentataart/chocoladetaart/vijgenfrangipane/Nonna's custardtaart).
Uit mijn favoriete Italiaanse kookboek, Mangiare, koos ik de basis van de taart: Pasta Genovese (genoise), biscuitgebak.
Dit was een cake zoals ik nog nooit had gemaakt, maar zeker nog eens ga doen!
Heel vreemd met opgewarmde poedersuiker, het beslag was net een massa zachte marshmallow.
Enigszins onzeker schoof ik het in de oven en begon met de afwas. Tot mijn grote schrik stond het bakje met gesmolten boter nog op het aanrecht!
Nu was ik er echt van overtuigd dat ik een grote marshmallow had gecreëerd. Tot ik bij het recept las dat je het ook zonder boter kon maken voor een steviger eindresultaat, saved by the bell!
Omdat ik de rode alchermes (vakantiesouvenir) toch eens wilde gebruiken heb ik de taart ook gedecoreerd met frambozen. Er is over nagedacht!
Crema pasticcera (banketbakkersroom) met mascarpone, lange vingers en cacao maakten het geheel af.
De taart was een plaatje en gelukkig ook nog eens héél lekker.
En die reünie doen we binnenkort, kan ik mij lekker weer uitleven!



Mijn tiramisutaart

Pasta Genovese

125 gr poedersuiker
4 eieren en 1 dooier
dopje vanilleextract of vanillemerg
rasp van 1 sinaasappel/citroen
125 gr '00'meel of patentbloem
evt. 50 gr boter

Verwarm de oven op 180C. Vet een springvorm in met boter en bebloem deze.
Leg een vel bakpapier op een ovenplaat en strooi hier de suiker op. Verwarm 5 min. in de oven (goed opletten)
Klop de eieren en de dooier met de elektrische mixer 1 minuut in een grote kom.
Giet de warme suiker erbij en al kloppend ook de rasp en vanille.
Blijf kloppen tot een grote luchtige massa. Als je de mixer optilt moet er een lint beslag op het beslag blijven liggen, het zakt langzaam weg. Klop anders verder.
Werk de bloem voorzichtig door het beslag. (Verwarm de boter tot nèt gesmolten en roer deze door het geheel.)
Spatel alles in de springvorm en strijk de bovenkant glad. 20-25 min. in de oven. Laat de taart min.10 min afkoelen voor je de vorm open maakt. (eerst mes langs rand en bodem, je kon ook bakpapier in de vorm doen). Afkoelen op  rooster.

Crema pasticcera

400 ml melk
vanillemerg
3 middelgrote eierdooiers
paar el suiker, 3>
3 el maizena
drank naar smaak (paar el, ik had cognac)

Doe de melk met het vanillemerg in steelpannetje en verwarm op laag vuur.
Meng de eierdooiers met de suiker en maizena. Als de melk nèt kookt giet je de helft in scheutjes bij de eiermassa (roeren), vervolgens gooi je dit mengsel weer bij de melk in het steelpannetje. Zet weer een paar minuten op het vuur en laat al roerend indikken. Roer de gekozen drank door de vla. Proef of er meer suiker/drank in moet. Leg huishoudplastic òp het vla-oppervlak tegen vellen en laat afkoelen.

extra ingrediënten

pak lange vingers (of 2)
125 gr mascarpone
stuk  pure chocoladereep
cacaopoeder
sterke koffie (ruime kop)
(Alchermes-likeur)
(frambozen)

Snij de afgekoelde cakebodem in 2 lagen. (Besprenkel de onderste bodem met likeur). Doop de lange vingers 1 voor 1 in de koffie en verdeel over de bodem. Roer de mascarpone los en meng met de koude crema en smeer de helft over de bodem.
Berasp rijkelijk met chocolade. (grove rasp) Leg de afdeklaag op het geheel en smeer weer vol met crema, óók de zijkanten. Breek de overige lange vingers door midden en zet ze tegen de buitenrand. Doe de cacao in een theezeefje en schud boven de taart tot er een dekkende laag is. Rasp hier nog extra chocolade overheen. Versier de taart met frambozen en zet de taart dan een tijd in de koelkast. 15. min. voor het serveren eruit halen.

Positief: heerlijk wolkige rulle cakebodem, niet overmatig zoet. Goede combi met creme en cacao. Zag er heel mooi uit.

Verbeterpunten: doordat ik de taart niet in 2 exact gelijke lagen had gesneden was de onderlaag een beetje te dik. Meer creme in de taart was daarom lekkerder geweest. De volgende keer gebruik ik misschien het andere banketbakkersroom-recept (eclairs) die wat steviger is zodat de laag ook dikker kan zijn. De taart had iets uitgesprokener drank òf chocolade òf koffie kunnen zijn, nu was het van alles een beetje. Als je geen Alchermes gebruikt kun je de koffie direct op de onderste laag sprenkelen en de laag lange vingers skippen. Hierdoor zal de onderste laag vochtiger zijn (nu absorbeerden de lange vingers al de koffie)

mijn lieftallige assistentes



De bomen en het bos.....

 

Ik ben altijd tenger gebouwd geweest. Vooral van boven dan, smalle schouders, dunne polsen/armen, beetje ribbig. Jammer genoeg niet bij mijn benen en kuiten (familietrekje?), maar ik oogde in ieder geval altijd heel slank.
Ook na al de 4 kids kwam is zonder dieet automatisch terug op een constant gewicht, MAARR de laatste 8 jaar ben ik langzamerhand gewoon 8-10 kg zwaarder geworden en dat irriteerd mij mateloos. Vooral omdat het zo sluipend is gegaan, zo meteen zit er nog 10 kg extra op en dan is het niet meer leuk.
Wij eten niet overmatig vet (denk ik), ik ben geen zoete snoeper, maar in de loop der jaren hebben we wel elk weekend een hapje en een drankje wat we ooit niet altijd deden. Het feit dat ik inmiddels over de 40 ben helpt natuurlijk ook niet. Gravity sets in!
Ik mag echt nog niet klagen en vergeleken bij anderen ben ik nog steeds slank, maar ik ben mijzelf gewoon dunner gewend en vond dat ook prettig.
Er moest dus maar eens iets gebeuren.
Het meest voor de hand liggend was te gaan sporten. (mijn man rent minstens 3x per week). Nou ben ik niet sportief, ik sport altijd op de bank (duim bewegen voor de ab), heb vroeger ook nooit gesport en heb sowieso balgevoel nul. Zou er niet een gemakkelijker manier zijn? Misschien iets met eten?

Toen ik beroepsmatig geïnteresseerd was in bakken met stevia bleek één van mijn collega's een interessant boek te bezitten: 'slim op uw juiste gewicht' van Cora de  Fluiter.
Deze orthomoleculaire gewichtsconsulente zoekt de oorzaak van veel overgewicht in het gebruik van verkeerde voedingsstoffen en mogelijk verborgen stofwisselingsziekten. Het fijne weet ik er nog steeds niet van, maar de strekking is in ieder geval dat veel processen in je lichaam gestuurd worden door hormonen en dat bepaalde levensmiddelen invloed hebben op die hormonen. Zo zou je dus dikker kunnen worden terwijl je 'normaal' eet, kijk dat klinkt interessant!
Ik 'hoopte' nog even op een verborgen ziekte (sorry, maar dat klonk zo gemakkelijk), maar dat zat er denk ik toch niet in. (eenvoudige temperatuurstest wees in ieder geval niets uit, verder heb ik niet gezocht).
Ik moest gewoon echt aan de bak.
Het mijden van koolhydraatrijke voeding sprak mij wel erg aan, dit kom je in veel diëten tegen (low carb, Dr. Frank) en een echte broodeter ben ik toch nooit geweest. Nu mocht ik de hele dag lekker salades, soepen, omeletten, vlees, vis en groentestoofpotjes eten. Naast het evt. verliezen van kilo's was ik ook erg geïnteresseerd in de culinaire mogelijkheden van (voor mij) nieuwe ingrediënten zoals kikkererwtenmeel, pompoenpitten, lijnzaad, linzen en bekendere als bonen en amandelmeel.
Ongeveer een maand lang het ik zoveel mogelijk de  koolhydraten gemeden, geen brood, rijst, pasta, aardappelen en anders max. 1x per dag.  Alleen in het weekend at ik gewoon. Met de kilo's ging het niet zo heel hard, maar ik vond het wel leuk en lekker en ik heb veel nieuwe recepten ontdekt. Ook had ik het idee dat mijn darmen rustiger waren (heb ik altijd veel last van).
Als je er op gaat letten zijn er zoveel mensen die geen tarwe of andere koolhydraten meer eten (nieuwe mode?) waaronder mijn buurman. Veel van mijn experimentjes heb ik dus ook gedeeld.

In de vakantie heb ik alles los gelaten en ook nu zit de klad er echt wel in, maar ik ben nu toch constant 2 kilo lichter.
Ik ga het zeker weer oppakken vooral omdat ik het eten lekker vond, maar ik eet ook lekker aardappeltjes met groente/pasta met saus/stamppotten want dat kan ik nog niet missen. Schep ik gewoon minder aardappeltjes op en meer groente. Diëten is gewoon niets voor mij. Zonder gezin zou het ook gemakkelijker zijn want ik heb niet altijd zin om dubbel te koken.
Als dank voor het lange lenen bakte ik deze kokoskoekjes voor mijn collega (recept uit het boek). Ze hield niet van sinaasappel, maar wel van kokos en dat was gelukkig de hoofdsmaak. De komende tijd zal ik ook over mijn andere experimentjes bloggen en misschien ga ik zelfs nog wel eens sporten......

Sinaasappel-kokoskoekjes

135 gr geraspte kokos
50 ml yoghurt (ik had 1.5 standyoghurt)
50 ml sinaasappelsap
2 losgeklopte eieren
2 el agavesiroop/ 1.5 tl stevia
ruime tl vanille-extract

(20 koekjes)

Verwarm de oven op 180C en doe bakpapier op een bakplaat. Mix alle ingredienten door elkaar en maak hoopjes op de bakplaat. strijk deze uit tot cirkels van 0.5-1 cm dik. Bak de koekjes 20 min. Let erg op verbranden. Ik deed op het laatst een dubbel gevouwen krant onder het bakpapier zodat de bodem niet verbrande. Het resultaat was een romig, licht koekje. Niet erg zoet, maar wel heel smakelijk.

PS., ik check de tijden/temperatuur nog even bij mijn collega. Heb ik dat boek toch zó lang in huis gehad!

PS2. Zie ik nu toch opeens allemaal spamlinken in mijn blog staat: onderstreepte blauwe woorden met een klik-win actie. Die heb ik er niet ingezet! Ik kan ze ook niet verwijderen want ze staan niet in mijn oorspronkelijke tekst. Zou onze computer nog steeds gehacked zijn? Net als HIER (deze heb ik wel zelf gezet!) Dit voelt wel heel unheimisch, net alsof er in je huis ingebroken wordt. Bah.

Back to normal.

 

De schoolvakantie is weer afgelopen! Afgelopen maandag moesten al mijn kids weer naar school. De oudsten begonnen met niet echt heel serieuze activiteiten als fietstocht en duinenschoonmaakactie, maar de jongste moest direct volledig aan de bak. Hij had zo weinig zin, school is stom. Dat zegt hij al jaren, hij is gewoon een beetje lui en eigenwijs. Voor hem is school vooral een ontmoetingsplaats met zijn vriendjes.
Gelukkig gaat het wel heel goed op school, heeft hij een leuke juf en prima vriendjes. Volgend jaar mag óók hij naar de middelbare en zal hij waarschijnlijk met weemoed terugkijken op zijn basisschool-luizenleven.
Sacha zal het kunnen beamen want zij is net in de brugklas begonnen, klaar voor het èchte leven. De lagere school zeker ontgroeid is het toch spannend met al die nieuwe ervaringen. Het is wel leuk om te zien hoe ze onderling praten over leuke/rare leraren, werkt echt verbroederend/verzusterend. Veel tips/tricks worden uitgewisseld.

Ik ben blij dat we weer een beetje in een normaal ritme komen. Al die bank-hangende pubers ontnemen mij veel energie. Ook schiet het huishouden er een beetje bij in want ik ga toch ook niet pal voor hun neus staan sloven,  denken ze echt dat ik iemand vd huishoudelijke dienst ben: "kamer 3 kan ook schoongemaakt worden".
Vandaag is eindelijk weer een beetje normale dag, het is heerlijk nazomerweer en omdat ik ook niet hoef te werken voelt het echt een beetje als vakantie! Onder het genot van een (frans) vakantiemuziekje heb ik al redelijk veel gepoetst en opgeruimd. Een grote stoel vol (vakantie)was staat klaar voor de strijk, maar eerst dit blog afmaken.
Als in de vakantie de schermpjes toch echt allemaal uit moesten sloeg de verveling al snel toe. Er viel 'echt niets' te doen, ik was ouderwets, 'in het stenen tijdperk (mijn jeugd) was alles anders' en stoeprandje doen was ook geen zinnige suggestie!
Gelukkig was de bibliotheek meestal open (ze lezen graag) en viel er ook altijd wel iets te bakken.



mijn 'stiekem' aangeschafte zoveelste bakboek,
beide gebakjes op de voorkant

 Op een duffe middag zochten Antal en Sacha dus allebei een recept uit en toverden (met een pietsje hulp) deze heerlijke gebakjes te voorschijn.
't was even werk, maar ze waren heel goed gelukt. En nu weten we tenminste ook dat we zelf custard kunnen maken. Voor herhaling vatbaar.


Ik ben een beetje lui, het zonnetje roept (niet de strijkwas) en je weet nooit wanneer er weer een puber komt binnen zeilen( heerlijk al die wisselende roosters) dus heb ik de recepten integraal gekopieerd.
Ik ga nog even van mijn 'vakantie' genieten. (dit weekend wordt zelfs echt strandweer voorspeld, ik weet dus al wel waar ik zal zijn.........)




Antal



Sacha

Appeltaart voor harde werkers

georganiseerde chaos

In ons dorp houden ze de laatste week van de zomervakantie traditioneel een timmerdorp. Voor diegene die dit fenomeen niet kennen: kinderen bouwen van afvalhout de meest fantastische hutten. Onze jongste, Antal, had vorig jaar een dagje geproefd bij zijn deelnemende vriendjes en was dit jaar volop vd partij.
Nadat wij als ouders allerlei verzameld oud hout gebruiksklaar hadden gemaakt (ontspijkerd) konden de kinderen afgelopen week aan de slag. Ze hadden geweldige mazzel met het weer, de hele week droog en zonnig, ondanks mindere voorspellingen.
Ieder groepje begon met 4 ingegraven palen. Nieuwe verdiepingen konden pas gebouwd worden na een verleende bouwvergunning (veiligheidscontrole). Er verrezen de meest geweldige paleizen, sommige wel 4 verdiepingen hoog! Ik heb via de Timmerdorp-postbus nog een kaartje gestuurd of ze de 'walk-in fridge' niet vergaten. (vindt Antal altijd zo'n geweldige

reclame.)
Naast bouwen werden de kinderen vermaakt met een voetbaltoernooi, film en een heuse BBQ (per hut een eigen vuurtje waar ze ook pannenkoeken op konden bakken). Dit alles onder begeleiding van een heel leger aan enthousiaste vrijwilligers. Antal wil volgend jaar zeker weer!

trotse eigenaren van Hamersteeg 51, met brug naar de buren

In de tussentijd vroeg mijn buurvrouw om een suikerarm-appeltaartrecept en enthousiast geworden door mijn Google-speurtocht besloot ik er zelf ook maar 1 te bakken en een deel aan de hardwerkende bouwvakkers te brengen.
Zo gezegd zo gedaan. Dochter Sacha heeft de taart afgeleverd en leuke foto's gemaakt. Ik hoopte op een foto van de appeltaart-attack, maar dat vond ze niet zo smakelijk.
Sowieso werd de taart met wisselend enthousiasme ontvangen: sommigen hielden niet van taart (?!), anderen eten alles wat los en vast zit, weer anderen vonden het niet zoet genoeg en te volkoren. Hmmm, ik vond het zelf erg geslaagd.
Het gebruik van jam als zoetstof vond ik erg verrassend. Ik was bang voor een zeer klef deeg, maar dat was niet het geval. Voor de zekerheid had ik extra speltmeel en maizena gebruikt, maar dat was misschien niet nodig geweest.
Het was een prima zanderige korst. De amandelsmaak onderving het gebrek aan suiker, het gaf een rijke, volle smaak. De appel had misschien wat langer gekund, maar de korst zeker niet. Een (h)eerlijke, nog gezondere appeltaart!

Suikerarme appeltaart

Bakvorm van 22 cm
120 gram speltmeel (natuurwinkel)
100 gr amandelmeel (natuurwinkel)
150 gram roomboter, zacht geworden
100 gram suikervrije abrikozenjam (natuurwinkel, Ekoland/Fiordifrutta)
-ipv jam schijn je ook 2 eetl. agavestroop de kunnen gebruiken-
(evt. 1/2 ei, 35 gr extra speltmeel en 20 gr maizena)
3 à 4 appels, in schijfjes
rozijnen naar wens
kaneel naar wens, tl ofzo
evt. geschaafde amandelen
Doe bloem, boter, jam en zout in de kom. Snij de boter in stukjes en kneed het deeg tot een samenhangende natte bal. Laat het deeg min. 1 uur, verpakt in folie, rusten in de koelkast.
Meng de appels met de rozijnen, kaneel (en de amandelen).
Boter de vorm in, pak driekwart van het deeg en rol dit uit. Bekleed de vorm hiermee. Vul het met het appelmengsel. Duw het overgebleven deeg plat en bedek de taart met losgescheurde flubbers van dit zachte deeg, beetje patchworken.
Bak de taart ongeveer 40 á 50 min op 160 graden in een voorverwarmde oven, tot de appeltaart lichtbruin is. Evt. nog beetje verwarmde abrikozenjam op de taart smeren, of beetje agavestroop.

Mijn buuf had het originele recept aangehouden (dus geen ei/extra meel/maizena) en had met een dubbel recept een plaattaart gemaakt. Ook haar taart was heerlijk, iets zoeter door meer kaneel en zachtere appels.
Wel moest de taart ruim 70 min. in de oven voor de juiste kleur.

Trek mij omhoog!

 

Gisteren hadden we eters (gebeurt niet zo vaak). Voor hèn handig omdat ze net terug kwamen van vakantie en nu niet hoefden te koken, voor míj een uitdaging omdat ze vegetariërs zijn.
Vanwege onze eigen vakantie was het thema Italië. Ik heb mij weer ongans uitgesloofd, maar dat vind ik heerlijk.
De hele dag gekookt. 's ochtend rustig begonnen met af en toe een relaxmomentje in de zon, 's middags was alles klaar (en toen kwamen ze pas 2 uur later dan wij verwachtten). Héél relaxed dus.
Met alles klaar bedoel ik: vooraf 3 soorten bruchettta's - kruidige pompoenpuree met ricotta, gerookte rode paprika, een beetje salie-olie en veel basilicum - standaard tomaat/basilicum - zachte geitenkaas met verse vijg en balsamicostroopje, allemaal erg lekker.
Als hoofdgerecht gevulde courgettes (met ui, knoflook, vruchtvlees, walnoten, kastanjechampignons, feta, peterselie, tijm, getopt met Parmezaanse kaas) met sperziebonen, geroosterde pompoen en tagliatelle, ook lekker!
Voor de kids 2 soorten tortelini (gekocht) met eenvoudige tomatensaus en salade.
We hadden 2 toetjes (ik kon niet kiezen): vijg/frambozen-frangipanetaart en natuurlijk TIRAMISU!!!!!

Ik hou van tiramisu, hoewel ik niet van koffie hou. Romig, zoet, alcohol en een soort chocolade-mokkasmaak, heerlijk. En helemaal niet moeilijk te maken.
Hoewel het officieel met marsalawijn gemaakt wordt kun je variëren met allerlei soorten alcohol. Zelf gebruik ik meestal cognac of amaretto. Gisteren bleken wij echter geen van beide te bezitten (de buren ook niet) dus heb ik maar wat bij elkaar gegooid.
Marsala en cognac worden van druiven gemaakt, de vin santo van onze vakantie ook, dus eureka!
Gecombineerd met een restje drambuie (soort kruidenwhisky, geen wijn) en grand marnier (sinaasappellikeur) werd het een klein feestje.
Omdat sinaasappel goed bij chocolade past gooide ik er ook nog maar wat rasp in.
Ondertussen was het natuurlijk eigenlijk geen tiramisu meer. Maar nog steeds erg lekker!

onechte tiramisu (6 dessertschaaltjes)

250 gr mascarpone
3 gesplitste eieren
3 el suiker + schepje
1 pak lange vingers
koffiekopje erg sterke espresso
25 ml drank (zie tekst, alleen grand marnier kan natuurlijk ook, minder sterke alcohol smaak)
rasp v 1/2 sinaasappel
cacaopoeder

Klop de eierdooiers met de suiker tot een licht gele vla (zeker 5 min.). Als je geen rauwe dooiers wilt eten kun je dit ook au bain-marie doen (boven kokend water, met de drank, je maakt dan eigenlijk zabaglione). Roer met een garde de mascarpone, drank en rasp hierdoor tot een gladde massa. Klop de eiwitten stijf met nog een schepje suiker. Vouw met een metalen lepel het eiwitschuim door het mascarponemengsel.
Giet de espresso in een laag bakje. Maak een mascarponebodempje in je dessertschaaltje. Wentel 1 à 2 lange vingers 1 voor 1 zeer kort door de koffie (eigenlijk dopen) en maak vlij ze op je bodem. Breek ze evt. om passend te maken. Vul zo je vorm met afwisselende laagjes. Eindig met mascarpone.
Zet je toetje enkele uren/nacht in de koelkast. Vlak voor het serveren rijkelijk bestuiven met cacaopoeder. (gaat goed met theezeefje).

Omdat ik teveel had voor 4 personen (en 2 kleine glaasjes voor mijn dochters) heb ik ook 2 glazen gevuld voor mijn buurtjes. Zij waren blij met mij. Zo trekken wij ons aan elkaar op (en ploffen snel neer door de vele extra calorieën)

(Overige recepten volgen)

Really homemade!

 

Toen wij op vakantie waren in Toscane verbleef mijn schoonzus met kids in ons opgepoetste huis. Ze hebben zich als voorbeeldige toeristen gedragen en in korte tijd waarschijnlijk meer gezien van Noord-Holland dan wijzelf!
Als attentie lieten ze een leuke koekstempel achter: HOMEMADE
We hebben er simpele zandkoekjes mee gemaakt. Voor het beste resultaat dien je de ingestempelde koekjes een tijdje te koelen voor je ze gaat bakken anders loopt de indruk snel vlak.

Weer een goede reden om aan huizenruil te doen (mijn man zag de Hawaii-ruil wel zitten, ik moet toch opletten wat ik schrijf!)

Beetje Italië in NL

Nog eerst even een aanvulling op mijn vorige blogpost: sommigen vonden mijn vakantieverslag een beetje negatief. Ik moet erkennen dat ik snel de neiging heb eerder het negatieve te zien en het positieve als normaal te ervaren. Queeste naar perfectionisme denk ik. Geen goede eigenschap dus het is goed als je daar af en toe weer eens op gewezen wordt!
We hadden een heerlijke vakantie en iedereen moet vooral naar Toscane/Italië gaan! (meer plek in Frankrijk)

Hoewel de auto al best vol zat met z'n 6'en (1 kind op bankje id kattebak) heb ik toch nog wat culinaire souvenirs mee kunnen smokkelen.
Ik moet nog wel even zien wanneer ik het ga gebruiken (heb nog zóveel in de kast), maar de intentie is er!

Polenta is natuurlijk typisch Italiaans, soort armelui voedsel denk ik, categorie pasta, rijst en aardappelen. Warm/koud, zoet/hartig. Ik heb er eens een soort Parmezaanse frieten van gehad, heerlijk. Zelf gebruik ik het tot nu toe voornamelijk als meel bij het bakken. In de supermarkt was van dit merk nog een ander type, maar ik had geen idee wat het verschil was dus heb ik winkelpersoneel aangeschoten. Volgens de mevrouw was dit de lekkerste, maar ze kon niet uitleggen waarom. Grover/fijner/steengemalen? Anyone?

2 meelsoorten: semolina, griesmeel gemaakt van harde tarwe, handig voor pizza en beetje in pastadeeg. Manitobameel, Canadees tarwemeel met een hoog gluten gehalte, zeer geschikt voor broodbakken (ga ik ooit een keer doen!)

Niet echt Italiaans, maar wel nieuw voor mij: theemix om icetea vt maken. Nu weet ik dat je dat van alle thee kunt maken, bij voorkeur met koud water zodat het helder blijft, maar ik was toch erg nieuwsgierig naar dit product.

Ik had voor de vakantie een geweldig kookboek gekocht: Mangiare (kooklessen uit de Italiaanse keuken) van Katie Caldesi. Ik zal er nog vaak over schrijven want het is echt een heerlijk kookboek, heel gedetailleerd.
Voor een taart gebruikten ze een rode likeur en die moest ik natuurlijk hebben!
Alchermes, jammer genoeg wel met E-nummer, maar een fantastische kleur, ben benieuwd naar de smaak!

Deze moest ik hebben: mooi versierde mini-inmaakpotjes. In Italië wordt waarschijnlijk nog steeds veel ingemaakt (jam, tomaten, parika's, uien?) want deze potjes kon je in alle supermarkten kopen. In diverse maten. Ik hoop er salsa, tapenade of chutney in te doen. Weer een goed voornemen.

En dit schattige pruttelaartje. Ik drink zelf wel geen koffie (jak), maar mijn husband wel! Precies genoeg expresso voor 1 persoon, mooi systeem.







En last, but not least: olijfolie. Je kunt er nooit genoeg van hebben toch....?

Zo kunnen we nog lang nagenieten van onze Italiaanse zomer!               

 

Ciao a tutti

Dit gaat een hele lange blogpost worden! We zijn weer thuis na een hele fijne vakantie. Ik weet bijna niet waar ik moet beginnen, in 2 weken maak je best veel mee! In ons 1e huis zaten we helemaal buiten bereik van alle internet/telefoon dus bloggen was geen optie. Gaf ook best wel rust dus de 2e week heb ik het maar voortgezet. 2 weken geïsoleerd van wereldnieuws betekent wel dat wij nu alle oude kranten aan het lezen zijn en mijn man alle 'Mart Smeets-en'aan het kijken is op 'Uitzending gemist'. Nou, daar had ik niet veel aan gemist, ik ben niet zo'n sportfan.

vakantie!!!

Hoe was Toscane? HEET, HEET, HEET!!!!!!! Ik heb mij voorgenomen nooit meer juli/aug naar Italië te gaan. Het was elke dag 35-40 C. 's nachts misschien afgekoeld tot 25 C. Te warm om ook maar iets te doen, veel gelezen dus, zeker 5 Engelstalige (anders ga ik te snel) flutromans.
We hadden een fijn, very basic boerenhuis, met lekker dikke muren zodat het in huis wel OK bleef. Iedere avond te laat naar bed, iedere ochtend te laat eruit.
Alles in harmonie. De kids kunnen altijd goed met elkaar over weg en hebben ontzettend veel spelletjes gedaan, gezwommen en aangerommeld.
Wij brachten onze tijd lummelend, lezend, kokend en wijn proevend door.
2x hebben we ons bij elkaar geraapt en een uitstapje gemaakt. 1x met de trein naar Florence (30 km). Mooie Duomo en fijne marktjes. (leuk geel linnen rokje gescoord, ultieme zomerdracht).

Ons 2e uitstapje was naar La Viallla. Ik had mij hier iets teveel op verheugd. Het viel mij tegen. We hadden een Nederlandstalige rondleiding van een erg enthousiaste Belgische, maar het maakte allemaal een vrij industriële indruk. Allemaal transportbanden waar pastasaus ingepakt werd. Verder was er niet veel te zien, koekjes werden die dag niet gebakken, de schaapskudde stond heel ver weg en kaas werd alleen heel 's ochtends vroeg gemaakt ivm de warmte. Na een bezoek aan hun nieuwste wijnkelder (met proeverijtje van onrijpe wijn) was het tijd voor onze geboekte simpele lunch. In de tuin van het zeer afgelegen gelokaliseerd museumpje (hoef je echt niet naar toe) hebben we heerlijk gegeten en gedronken. Wel misten we enige toelichting over de gebruikte producten, wat wij een commercieel gemiste kans vonden. Proeven doet kopen, toch?
Voor een uitgebreidere lunch kon je aanschuiven aan lange tafels en dat zag er heel gezellig uit (wel vooruit reserveren). Ook waren er her en der kleine zitjes waar je iets kon eten. Zag er allemaal heel Toscaans uit. Uiteindelijk scoorden we olijfolie en wijn en skipten Siena. De kids wilden naar het zwembad.

Het zwembad was een groot succes. Centraal gelegen op het terrein, maar voor ons zeker 1 km lopen (steil omhoog). De kids vertrokken dan ook echt alsof ze op expeditie gingen en zagen we ze pas weer als wij ook om een uurtje of 5 nog even kwamen zonnen.



'onze' varkens voeren

Ons landgoed was ook een werkend boerenbedrijf, naast druiventeelt voor de Pominowijn liepen er ook heel speciale varkens rond: de zwart-witte Sinta Senese. Vooral bekend vanwege de goede smaak (van het vlees dan) omdat ze zelf hun kostje bij elkaar scharrelen en lekker in de modder kunnen wroeten. Naast ons huis liep zo'n stel rond, afgeschermd van ons door een hek. De kinderen vonden het natuurlijk erg leuk ze etensrestjes te voeren, vooral aan de biggetjes!

Wilde Westen

Ook liep er een kudde paarden vrij rond. De 1e avond hadden we een bijna mystieke ontmoeting met hen. We zaten op ons terras lekker van ons wijntje te genieten toen we donker getrappel hoorden. Voor we het wisten kwam er een kudde paarden naar beneden gedenderd, recht op ons af. Net voor het huis bogen ze gelukkig af naar links en hebben vervolgens een uurtje achter het huis gestaan. Daarna draafden ze onder het terras langs naar lager gelegen weiden. Heel apart. Ik was er van overtuigd dat dit elke avond op hetzelfde tijdstip zou plaats vinden, maar dat was niet waar. Wel hebben we ze bijna elke nacht een keertje langs horen komen. Heel bijzonder!

Bijna iedere avond hebben we zelf gekookt, vinden we allemaal leuk. Eerst op expeditie naar de supermarkt (van ons huis via kronkelend onverhard pad  omhoog tot centrale deel en daarna nog 20 min. haarspeldbochten afdalen). We dachten dus minstens 2 dagen vooruit.
We hielden het altijd in Italiaanse sferen: oa bruschetta's, paddestoelenrisotto, spaghetti carbonara, saltimbocca, cantuccini, zelf verzonnen ricottataart en natuurlijk PIZZA!!!
Dit laatste was natuurlijk het culinaire hoogtepunt vd vakantie, helemaal door de kids gemaakt.

We wisten dat we een houtoven hadden, maar vonden het er toch wel erg onbruikbaar/aangetast uitzien. De kids (vooral de jongens) hielden echter vol, ze waren op een missie, er moest pizza gebakken worden. Het werd hun ding. Ze hebben zelf takken gesprokkeld, deeg gemaakt, bestellingen opgenomen (fantasienamen bedacht), alle ingrediënten gesneden en vervolgens fantastische pizza gebakken. Zo zie je maar weer, afgestompte cynische volwassenen.

Ik heb mijn steentje bijgedragen met de cantuccini (te groot succes voor een foto) en de ricottataart. Het was wel een beetje natte vinger werk, we hadden geen weegschaal en maatbeker. Het ultieme koken, op gevoel en inschatting. Gelukkig beide keren een succes, ga ik zeker thuis nogmaals doen, nu wel met hulpmiddelen, kijken of het net zo goed gaat.
Jammer genoeg was de week snel om en moesten we afscheid nemen van elkaar. De anderen gingen naar huis en wij trokken verder naar ons 2e huis.
Het was weer geweldig geweest, misschien iets te afgelegen maar prima voor ons weekje.

Ons 2e huis was een jaren 60 villa, uitermate sfeervol en verzorgd ingericht met grote tuin. Aardige Florentijnse eigenaren die ook nog een woordje Engels spraken (is echt uitzondering). Het weer was iets aangenamer, maar we hadden een ander groot probleem: muggen!!!!
De 1e avond waren we ons daar niet helemaal bewust van en zijn levend opgegeten. Toen begrepen we ook alle horren voor ramen/deuren en de klamboe's boven de bedden. Desondanks volgden vele onaangename slaaparme nachten. (Ook mede dankzij de kerkklokken achter ons huis.)
Nu houden muggen van mij en ik reageer redelijk allergisch. Op een gegeven moment had ik zoveel opgezette stijve plekken (ø 15 cm) op mijn benen dat het voelde of ze ingezwachteld waren. In een farmacie heb ik maar gewoon mijn rok een stukje opgetild en was snel een cortison-zalfje rijker. Dit hielp enigszins, als ik maar direct smeerde op een nieuwe beet.

olijven schieten!!!

Deze week hebben we iets cultureler gedaan met bezoekjes aan Pisa, Siena en het strand. (mooi strand trouwens bij Follonica)
Waarschijnlijk ben ik een grote zeur, maar echt heerlijk gegeten heb ik nergens tijdens deze vakantie. Waarschijnlijk net niet de goede tentjes gehad, vaak te toeristische plekken of lag mijn verwachting verkeerd. Als je een leuke plek zocht zag je die nergens en later struikelde je er over. De omgeving was trouwens spectaculair met wijnranken, olijfboomgaarden en rustieke stenen huizen. Hoewel ik zo'n huisje natuurlijk graag had willen hebben ben ik toch echt wel een verstokte Frankrijk-fan. Dichterbij, vaak minder warm en ik kan de mensen tenminste verstaan of de krant lezen! Dat mis ik wel op vakantie, non-communicatie met je omgeving. Dat is natuurlijk oplosbaar door Italiaans te leren, maar ik ben happy met mijn Frans. 

Birthday boy

De laatste dag was onze jongste, Antal, jarig. Vakantietraditie. 11 jaar. Beetje karige verjaardag, weinig kadootjes, taart als ontbijt daarna op zoek naar een leuk lunchadres (moeilijk) en speels zwembad (onmogelijk). Later bleek dat we gewoon naar een camping hadden moeten gaan.


We besloten die avond al naar huis te gaan ivm het verkeer en omdat 's nachts rijden goed bevallen was. Met een tussenstop bij de Mc Donalds (ook traditie) hebben we aan 1 stuk doorgereden (op tankpauzes na, ik reed maar een uurtje). Beetje onverantwoord misschien, maar het ging perfect en voorspoedig.
Het was fijn om weer thuis te zijn, waar het nog steeds schoon en opgeruimd was. Lekker boodschappen gedaan. Die avond zelfs hutspot gegeten, iedereen was de pasta/pizza een beetje zat. Burgerlijk he?
Home sweet home!

Toscaans landschap

gesprokkeld ovenhout

zó te koop in elke supermarkt

bijna kunst

jammer genoeg waren de vijgen nog niet rijp!