GEWOON LEKKER GEWOON

Alweer taart: ananas-kokostaart

2012-02-26T17:27:00.003+01:00

Toen ik met mijn blog begon had ik niet bedacht dat ik zo vaak over taarten zou bloggen, maar ik merk dat het zoveel gemakkelijker is dan over avondmaaltijden. Taart kun je op elk moment vd dag bakken en fotograferen. Of je maakt de foto de volgende dag ivm beter licht.
Bij avondeten wil iedereen eten als het klaar is. Ze trekken het haast onder mijn handen vandaan. Nou eten wij ook altijd vrij laat (18.30/18.45). Ik ben niet zo van het plannen en schiet vaak om 17.30 nog even snel de supermarkt in. Ook ben ik altijd langer aan het koken dan ik vt voren denk, toch gauw 45-60 min. elke dag. Dan is het vanzelf laat. Maar ook donker dus een goede foto zit er sowieso niet in.
Meestal spaar ik een kliekje zodat ik de volgende dag wel kan fotograferen (daarna eet ik het natuurlijk lekker op!). Vaak blijft er echter niet genoeg over voor een kliekje en dan heb ik een probleem want zo heb ik geen foto bij mijn recept. Dus maak ik maar gewoon vaak taart!
Zoals laatst een variant op Antal's taart, nu met een tropische twist door de kokos en ananas.
De taart zag er mooi uit en was vooral na een dagje lekker, maar hij was erg machtig en zwaar, soort über gevulde koek.
De ananas kon niet op tegen het geweld van de zware kokoscreme en amandelen. Er miste dus iets fris.
Direct kwamen er allemaal mogelijke oplossingen bij mij bovendrijven die ik zeker binnenkort ga uitproberen. Work-in-progress!

Antal's taart met tropische twist (onverbeterde versie)

Shortcrust pastry (zoet korstdeeg)
240 gr bloem (patent hadden wij)
25 gr poedersuiker
100gr boter
1/2 ei (eerst heel ei los kloppen dan halveren)
bloem voor bestuiven

Frangipane (amandelvulling)
125 gr boter, in blokjes
125gr poedersuiker
2 eieren
1 eigeel
125gr amandelmeel (natuurwinkel/Turkse supermarkt)
25 ml rum
2 plakken ananas op sap (in stukjes)
1/2 zakje kokoscreme
handje geraspte kokos
abrikozenjam

De oven voorverwarmen op 180C. Een gekartelde taartvorm met losse bodem (offc 18 cm, wij hadden 22cm ofzo) invetten (o.a. ook te koop bij Xenos volgens mij) en een bakpapiertje op de bodem leggen. Voor het deeg doe je de bloem, poedersuiker en boterblokjes in een keukenmachine. (of in delen in je staafmixerbakje). Met korte pulsen mixen tot het eruit ziet als grof broodkruim. Voeg het ei toe en mix weer tot het deeg een bal vormt. Stop het verpakt in plastic minimaal 1 uur in de koelkast.

Bebloem je werkvlak. Na dat uur rol je de helft van het deeg zonder veel krachtzetting uit tot een ronde lap van 3-4 mm dikte.
Leg de lap deeg met behulp van je deegroller voorzichtig in je taartvorm en duw zacht aan bij de rand. Als je de deegroller over de rand rolt snij je de rand mooi af. Weer 15 min. laten rusten in de koelkast. ( hierdoor krimpt het deeg minder in de hete oven). Het zou nu verstandig zijn om de bodem in de oven voor te bakken (vullen met bakpapier en bonen/rijst en 10/15 min bakken.)

Voor je frangipane mix je de boter en suiker tot een bleke crème. Voeg 1 voor 1 de eieren en het eigeel toe. Per keer kloppen tot het opgenomen is in de mix. Verwarm de kokoscreme in een scheut ananassap en de rum (magnetron), roer los.
Vouw samen met het amandelmeel, geraspte kokos en evt. meer sap in de frangipanemix.
Haal de taartvorm uit de koelkast of de afgekoelde vd oven. Kwast de bodem in met de abrikozenjam en verdeel de frangipane er bovenop. Stooi de ananasstukjes over de taart en duw het daarna licht in het deeg.
Bak 30-35 min. tot hij overal mooi gekleurd is en gaar. Laat een dagje staan zodat dat de smaken goed doortrekken.

Mogelijke aanpassingen: extra 2 plakken pureren en met extra vocht door het beslag roeren. Misschien plaatkoek handiger ivm stuksize. Of een siroop maken van de ananassap met meer rum en er dan na het bakken over gieten. Of geen kokoscreme door de taart maar ook door de ananassiroop en na het bakken er boven op!

kookworkshop bij Keizer Culinair Amsterdam

2012-02-22T23:31:00.011+01:00

Afgelopen zaterdag was het zover, samen met mijn schoonzusje nam ik deel aan de NUON actie ter bestrijding vd winterblues. Gezellig samen Italiaans koken. Als 2 dames die niet zo vaak in de grote stad komen hadden we ruim vt voren afgesproken zodat we nog even lekker rond konden lopen op de Eland- en Rozengracht.
Brood gekocht bij het Vlaams Broodhuys, prulletjes bij Kitsch Kitchen en gesnacked bij Mazzo (übermooi gestylde zaak, las echter ook veel negatieve commentaren over de service).

Toen was het tijd voor ons grote avontuur (ik had nog nooit eerder geworkshopt). Aan de Elandstraat werden wij ontvangen met een glaasje prosecco. Na een korte inleiding en uitleg werden de deelnemers verdeeld in groepjes van 6 of 4. Wij vormden een groepje met onze 2 buurmannen, overduidelijk aanhangers vd herenliefde. Zij hadden de workshop kado gekregen, 1 kon nog niet eens een ui pellen!
Eerst leek ons kleine groepje een bezwaar, maar het werkte juist perfect. We konden de 3 gangen prima splitsen in 4 taken. Elk groepje kreeg een werkeiland toegewezen en toen gingen we aan de slag. Beetje chaotisch in het begin, waar is alles, wat heb ik nodig, maar al snel werd er druk gekookt.

We konden alle 4 geen foto maken met mobiel/fototoestel dus een gejatte foto

Op het menu stond: met gekruid kalfsgehakt gevulde uien, in ovengesudderde kip met een pesto en peterselie vergezeld van een risotto met groene asperges en gedroogde tomaat en als toetje gecarameliseerd fruit met een zabaglione
(sabayon).

Ik was 'chef kip' wat ook betekende dat ik de kip moest uitbenen/portioneren. Nu had ik dat thuis ook al wel eens gedaan , maar nu was het natuurlijk voor het 'echie'.
Ging aardig, de filets waren niet perfect, maar thuis kluiven wij ook altijd graag het karkas af.
Met de geplastificeerde receptkaarten konden wij de 'mise en place' voor de 3 gangen uitvoeren. Het was alleen onhandig dat er niet voldoende gereedschap voor elk groepje was, zo moest je steeds bij elkaar lenen (staafmixer, uitbeenmes etc.). Zeker in de grote stad krijgt dan iedereen zo'n dat-is-van-mij houding. Stel je voor dat we met nog meer mensen zouden zijn (nu 35) dan was het echt te vol geweest. Met kookondersteuning van 4 alleraardigste dames lukte het uiteindelijk om alle gerechten bijna klaar te maken.

Aan lange tafels genoten we van het voorgerecht, de vulling was heerlijk (net zoiets als mijn paprikavulling), maar de ui was nog veel te hard.
Vervolgens moesten we nog even aan de bak voor het hoofdgerecht, risotto afmaken met de asperges enz. Dat je risotto gewoon weer kon opwarmen en afmaken was voor mij wel een eye-opener. Het hoofdgerecht was heerlijk, ga ik vast thuis nog een keer maken.
De sabayon voor het toetje werd natuurlijk ook lastminute gemaakt, iets teveel drank en het fruit was niet echt gecarameliseerd!
Na nog een kopje thee/koffie en met 45 min. uitloop (slecht timemanagement tijdens maaltijd) kwam aan onze geslaagde avond een einde.

Geslaagd, maar ik was wel blij dat het 2=1 was. Nu had je voor 40 Euro p.p een avondje uit met onbekende mensen, doorgaans lekker eten en onbeperkt wijn. 80 Euro had ik echt teveel gevonden zeker gezien het feit dat ik eigenlijk alles ook wel alleen had gekund. (ahum).
Met een leuk receptenboekje (nog 3 extra recepten) keerden wij tevreden huiswaarts.
Ik heb alweer een workshop surinaams gespot en sushi lijkt mij ook erg leuk, what's next?

Chinese supermarkt Amazing Oriental Beverwijk

2012-02-17T23:03:00.004+01:00

Afgelopen woensdag moest ik in Beverwijk wat verkeerd gekochte spullen ruilen. (schaatsen enz.)
Hoewel dat heel snel ging besloot ik niet verder in de stad te blijven omdat ik waarschijnlijk teveel leuke dingen zou zien en kopen. (zelfbescherming).
Al op weg naar huis bedacht ik opeens dat dit wel een hele mooie gelegenheid was om een bezoekje te brengen aan de Chinese supermarkt op het Zwarte Marktterrein. Door de week kun je deze namelijk gratis bezoeken. (klinkt logisch voor een supermarkt).

Aan de rand van het terrein (hal 30) kom je ( (di-vr) via een beetje anonieme deur in tussenhal. Rechts zit de Russische supermarkt Kolobek (deze keer maar even overgeslagen, wel erg nieuwsgierig).
Rechtdoor Amazing Oriental met direct links de vitrine met lekker eten en hapjes. De logische route in de best grote winkel voert eerst langs meters diepvrieskisten en kasten. Niet zo slim, de volgende keer moet ik daar dus eindigen. Ik hoopte op een groot assortiment bevroren lempers (altijd op zoek naar de ultieme lemper), maar er was slechts 1 soort. Toch maar 1 meegenomen, je weet maar nooit! (wel dus, was ècht geen lemper, meer rijstrolletje met prut).
Groot assortiment ingevroren dimsum's, pasteitjes en wonton's. Handig voor een feestje. Ik heb in ieder geval een pakje wontonvellen meegenomen, kan ik zelf aan de slag. Net als met de gedroogde rijstvellen.
Ook was ik erg blij met de losse rotipannekoeken, diepvries en gewoon, lekker volgende week roti kip maken. De diepvries Peking Duck lonkte ook erg maar ik heb echt mijn best gedaan mijzelf onder curatele te zetten, eigenlijk wil je alles hebben.
Meters verse groenten en kruiden, specerijen, theeën, sauzen, noedels, meelsoorten en voor mij onbekende dingen zoals zwarte (!!!!!) kip (schijnt een krachtige bouillon te geven) en dingen waar ik alleen over gelezen heb.

Wat te denken van groene tapioca parels (toetjes, vaak met kokosmelk), groene matcha thee (meegenomen) voor cake's en toetjes, ongezoete gecondenseerde (=evaporated) milk (meegenomen voor ooit) en heel bijzonder: gecondenseerde chocolademelk! (nog meer gebak).
Ook oude bekenden uit de Natuurwinkel zoals sojameel en diverse zeewieren maar dan geëconomiseerd.
Buitengewoon blij werd ik van onze 'eigen' petjel pindasaus (6x mee), de peteh sambal, lichte sojasaus, meerdere noedelsoepzakjes, black bean garlic-saus, alles in-the-pocket! Je begrijpt dat het toen de hoogste tijd voor de terugtocht, gelukkig was ik met de auto.
En dan te bedenken dat ik uit zelfbescherming niet de stad in was gegaan!

Toch nog een beetje goed nieuws voor een ieder die niet het geluk heeft zo dicht bij een ruime toko te wonen, ze hebben ook een webshop met beperkt assortiment (geen diepvries en vers).

Amazing Oriental Beverwijk
di-vr gratis, za-zo 2 euro ivm met entree Zwarte Markt
Meerdere filialen in andere plaatsen, misschien nòg wel groter

Mislukt als Valentijn....

2012-02-13T23:37:00.005+01:00

mislukte experimenten

Hoewel wij er zelf niets aan doen ben ik voor mijn blog natuurlijk wel met Valentijnsdag bezig.

Roze, rood, hartjes en rozen zijn natuurlijk basisgegevens. Wat dat betreft zouden mijn roze pastahartjes en rozencake een goed idee zijn, maar je moet natuurlijk wel blijven vernieuwen.

Hoewel, ik blijf in de biet hangen door de mooie rode kleur. Ideaal om gerechten rood te kleuren zonder gebruik te maken van kunstmatige kleurstoffen. Ruim voor 14 februari ben ik begonnen met een paar experimentjes, namelijk bietenmacarons en bietencake.

Beide experimenten zijn jammerlijk mislukt.

In het geval van de macarons kan ik dit goed begrijpen, door de toevoeging van een paar eetlepels bietensap verander je natuurlijk het vochtgehalte van het recept ingrijpend. Er schijnt ook gevriesdroogde bietenpoeder te bestaan en dat werkt wel. (Amazon.com).

De macarons rezen niet goed, werden beige en waren een beetje hol. Toch heb ik er de hele week heerlijk van gesnoept (iemand moet het toch doen?).

bubblegum beslag

Het mislukken van de cake was echter een grote teleurstelling, het beslag zag er fantastisch bubblegum-roze uit!

Voor het idee en geur/smaak had ik ook nog wat rozenwater toegevoegd. Ook tijdens het bakken leek alles nog goed te gaan, maar toe we de cake na het bakken aansneden leek het een doodnormale cake! Misschien iets grauwer.

Al het roze was weg! Er is vast wel een scheikundige verklaring voor dit fenomeen, maar het heeft even geduurd voor ik hier overheen was, ik had mij echt verheugd op een roze cake. Toch was het een lekkere cake die ook nog eens mooi gerezen was, geluk bij een ongeluk dus.

~~Roze~~ tovercake

300 gr bloem

75 ml bietensap (origineel sap v 2 sinaasappels)

4 eieren

190 gr suiker

60 ml yoghurt

80 ml olie

(2 tl rozenwater, Turkse supermarkt)

evt. wat sinaasappelrasp

scheut dubbeldrank

1/2 zakje bakpoeder

snufje zout

Verwarm de oven op 180C.

Klop de eieren en de suiker 4 min. tot een dikke, crèmekleurige massa.

Voeg de yoghurt en de olie toe en roer met een garde. Voeg de bietensap toe.

Meng in een andere kom de bloem, bakpoeder en zout en voeg dit samen bij het eimengsel. Klop kort met een garde tot een roze geheel, niet te lang anders wordt het taai.

Bekleed de bakvorm met bakpapier of vet in met boter. Schep het mooie beslag in de vorm en bak 30-40 min. in de oven tot de bovenkant mooi bruin is en de randen iets los laten. Af laten koelen.

(idee: koninginnedagcake)

In de tussentijd ben ik genoeg leuke ideetjes tegengekomen op het net, maar die bewaar ik maar voor volgende 'Happy Valentine's'.

De bietencake ga ik denk ik nog wel een keer proberen, nu met geraspte gekookte biet erdoor net als in dit recept

PS. net een geweldig stukje gevonden op 'the net' over bieten en pH-waarden. Het is nu wel duidelijk waarom de cake verkleurde, beetje zuur erbij zou de oplossing zijn. Ik wist wel dat er een scheikundige uitleg zou zijn.

Lees uitleg hier

Het kan nog net.

2012-02-11T13:27:00.004+01:00

tijdelijke vrieskast

Het is misschien een beetje typisch, maar als het buiten vriest ontdooit het vriesvakje van onze koelkast.
Schijnt te maken te hebben met zijn omgevingstemperatuur. (< 7C). Omdat hij tegen een ongeïsoleerde buitenmuur staat, op een ongeïsoleerde keukenvloer in een ongeïsoleerde keuken kan te weinig omgevingswarmte gebruikt worden voor het koelproces.
Sowieso heb ik al bijna niets in het kleine vriesvakje, maar in de winter nog minder. Soms moeten we opeens hele gekke combo's eten om te zorgen dat ontdooide waren niet bederven. Een geluk bij een ongeluk: de spullen kunnen ook naar buiten in de vrieskou! Zo staat er nu al een week een tas buiten.

De karbonades die daar in zaten besloot ik te gebruiken om een jeugdtrauma te verdrijven: erwtensoep/snert!!
Voor bruine bonensoep kun je mij letterlijk dag en nacht roepen, maar snert vond ik vreselijk. Die meligheid, vale kleur en muffe geur.
Mijn man vindt het echter wel lekker en met dit fraaie schaatsweer kon ik hem toch niet uit een blik laten eten.

Uitgebreid veldwerk gedaan, meerdere recepten vergeleken. Om de meligheid te minimaliseren besloot ik in ieder geval niet te pureren en geen aardappelen toe te voegen.
Ik moet zeggen, het was best te pruimen. Het was zeker geen heldere soep maar best te doen. Best geinig trouwens om te merken dat mijn kids ook wars zijn van melige soepen, erfelijk belast. Het was bij hen dus geen succes, ik heb het er echt in moeten praten met een heel lekker toetje in het verschiet.
Natuurlijk had ik veel teveel gemaakt, snert hoort in een gaarkeukenpan.
We wilden natuurlijk niet de hele week snert eten en het schijnt ook heel snel te bederven.
Eigenlijk wilde ik het dus invriezen, MAAR geen beschikbare vriezer! Dan maar goed verpakt naar buiten, in de sneeuw en natuurlijke vrieskou. Ons menu voor zondag staat al vast want dan is er dooi voorspeld!

volgende keer betere foto, bij daglicht

Erwtensoep/snert (5 liter, 2x 4 pers.)

500 gr spliterwten, gewassen
min. 5 liter water
bijbehorend aantal bouillonblokjes
2 schouderkarbonades, in kleine blokjes
stuk rookspek, in kleine blokjes
1 grote wortel, blokjes
1/4-1/2 knolselderij, blokjes
1-1 1/2 grote preien, dunne ringen
2 HEMA rookworsten
2 laurierblaadjes
beetje nootmuskaat
beetje peper
scheutje azijn

Doe de spliterwten met het water in een grote soeppan. Breng aan de kook en schuim evt af. Voeg de bouillonblokjes, laurierblaadjes, kruiden, karbo's, spek en prei toe en laat alles 1,5 uur pruttelen.
Dan de wortelen, knolselderij en rookworst en laat nog min. een 1/2 uurtje doorsudderen.
Vis de rookworsten uit de soep en snij in plakjes/blokjes. Maak op smaak met extra zout/maggi/peper/nootmuskaat, scheutje azijn en verdun evt met extra water. De volgende dag zal de soep veel dikker zijn en rijper van smaak, evt. nog verdunnen met bouillon.
It gaet oan! (met de soep dan)

Verstandsverbijstering

2012-02-05T14:14:00.013+01:00

Mijn blog lag even stil. Ik moest mij zelf even porren om te bloggen.
Niet omdat ik niet wist waar ik over wilde bloggen, maar omdat ik iets voor ogen had en niet wist of ik het kon overbrengen.
Het was namelijk een beetje gênant, maniakaal, doordrafend. En dat allemaal om iets basaals als eten. Gewoon voeding.

Uren ben ik kwijt met bloggen, internetsurfen, kooktv kijken, koken en fotograferen terwijl mijn huis er spic-span uit had kunnen zien, ik had extra kunnen gaan werken (zodat we wel kunnen verbouwen), studeren, qualitytime met mijn kids/man.
Ik geneer mij soms om de drukte die ik er om maak. En waarom eigenlijk?
Is het aandachttrekkerij? IJdelheid?
Het is natuurlijk een gemakkelijke crowdpleaser, iedereen zal blij met je zijn als je iets lekkers hebt gemaakt. Iedereen heeft ook een mening/ervaringen dus het is ook een leuke manier om contacten te leggen.
Maar is het niet heel oppervlakkig? Een vlucht voor moeilijker zaken, zoals een waardige studie, ingewikkelder werk, een goed gesprek of een sociale gezinsactiviteit. ( huishoudelijk werk-vlucht niet te vergeten).
Laatst heb ik het wel heel bont gemaakt: wel 3 dagen in de weer voor 1 idee.
Meer dan 60(!) foto's gemaakt. Hoe gek kun je zijn?

zoet

hartig

Het begon allemaal met mijn cranberry-yoghurttaartje. Het leek mij leuk een hartige versie te maken met precies hetzelfde uiterlijk.
Al gauw had ik mijn plan klaar: een bieten/walnoten/geitenkaas 'salade'.

Ik begon met de bodem, iets kazigs met walnotensmaak en crunch.
Het basiskaaskoekjerecept was te kazig dus bakte ik ook 2 varianten met minder kaas, maar wel mosterd of mierikswortel.

Over de zachte geitenkaasgelei ben ik erg enthousiast, yoghurtachtig met uitgesproken geitensmaak. Zonder gelatine leuk als saus/dressing.
De bietengelei had wat meer hindernissen. De 1e keer had ik er helemaal niet aan gedacht het sap op smaak te brengen wat resulteerde in een zeer weeïg smakende gelei. De 2e keer was dat gecoverd, maar wilde de gelei niet stollen (door de azijn?) en daarna opeens te snel waardoor ik het niet meer kon uitgieten. 3x was gelukkig scheepsrecht! (dit alles in 2 dagen, wat een werkverschaffing)
Toen 1x alles klopte was het natuurlijk te donker voor leuke foto's.
Nachtje wachten dus, zou de bodem niet zacht worden, de bietenkleur doorlopen in de witte laag? Het viel mee.
De volgende dag probeerde ik een foto te maken gelijkend op het zoete taartje. Een stuk of 20 of zo. Toen brak opeens de zon door, weer minstens 10.
Toen dacht ik dat buiten de bietengelei misschien mooier rood zou lijken, (nee dus) another 10. Oja, ook een paar met sla er onder, binnen en buiten (+10).
Eindelijk besloot ik dat het genoeg was, ik ging de smaak testen.
Beetje olie/citroen op de rucola, hé dat glanst mooi (+5) en toen heb ik bruusk mijn vork er in gezet! Het voelde als een opluchting, nu KON ik geen foto meer maken!

En de smaak? Zeker leuk, goede combo van aanvullende smaken. Lekkere afwisseling van crunch en zachtheid. Alleen de bietengelei zou ik misschien vervangen voor flinterdunne plakken gekookte biet omdat deze iets te glibberig was.
Leuk als feestelijk voorafje, een salade maar net even anders.
Nu nog proberen of ik nog weet hoe ik alles deed. In mijn vlaag van verstandsverbijstering.

Bieten-geitenkaas-walnoot'salade' (min. 2 taartjes)

60 gr boter
20 gr suiker, 5 gr honing
70-80 gr bloem en 15 gr amandelmeel + 1 eetlepel maizena (of alleen 1/2e kop bloem)
beetje zout/peper
2-3 tl gedroogde tijm
1 el geraspte Parmezaanse kaas (of oude)
1 à 2 tl mosterd
25-30 gr gecrunchte walnoten, liefst geroosterd

1/2e zachte bettine geitenkaasplak, verkruimeld
20 ml melk
1/2 gelatineblaadje

80 ml rode bietensap           }
scheutje balsamicoazijn    } òf zeer dunne plakjes gekookte biet
beetje peper/zout                 }
1x gelatineblaadje              }

meerdere bakringen als mal

Zet de oven op 190C. Mix de boter met de honing en suiker tot zacht.
Voeg de overige ingrediënten toe. Duw tot een platte koek in de bakringen.
Rol van resten een staaf.
Laat een 1/2 uurtje opstijven in de koelkast. (Snij de rol in dunne plakken). Bak vervolgens 20 minuutjes tot goudbruin. (dunne plakken misschien korter). Laat afkoelen.

Week de gelatine een paar minuten in koud water. Verwarm de melk in een beker in de magnetron (zo'n klein beetje) en laat de uitgeknepen gelatine er in oplossen. Meng dit mengsel door de geitenkaas tot een yoghurtachtig papje. Als het iets stevig wordt giet het uit in de mallen met kaasbodem.
Laat 1-2 uur opstijven in de koelkast.

Week de gelatine weer in koud water. Verwarm de bietensap in een pannetje/beker. Maak op smaak met de azijn en peper/zout. Los de uitgeknepen gelatine op in de warme bietensap. Wanneer het mengsel lobbig wordt (misschien helpen met koelkast) dit mengsel als 3e laag in de mal schenken. Opstijven in de koelkast.

(Of vervang de laatste laag door dunne plakjes gekookte biet gewenteld in een vinaigrette.)Eet smakelijk!

Hoera Ties!

2012-01-25T14:33:00.006+01:00

Afgelopen week werd mijn buurjongentje Ties 5 jaar.
Een tijd terug zag ik in een bakwinkeltje in Alkmaar hele leuke mini-muffinbakpapiertjes en kon het niet laten ze voor mijn buuf mee te nemen.

Het waren namelijk piraatvormpjes, ideaal voor een 5 jarige verjaardagtraktatie. Ik zag er een kraaiennest in.
Zo gezegd, zo gedaan, mijn buuf heeft er weer iets leuks van gemaakt!
Weer heel anders dan ik in mijn hoofd had (gewone vlag en halverwege stokje), maar zo zie je maar, er zijn altijd meerdere mogelijkheden.

Het was natuurlijk extra leuk dat oma een siliconen kasteelbakvorm had. Met de Ties-vlag op de hoektorens was dit een fantastische traktatie voor de meesters en juffen.

Natuurlijk moest ik een foto maken. Jammer genoeg was mijn batterij echter snel op zodat ik geen foto meer kon maken vd onderkant vd cupcakes (bijna mooiste deel). Toen ik later op de middag terugkeerde was het al te laat: er was gemuit en de buurpiraten hadden de cakejes al opgegeten.
Schobbejakken!

Gelukkig Chinees Nieuwjaar!!!!

2012-01-22T21:37:00.002+01:00

Draak in Assen ter gelegenheid van tentoonstelling in Drents museum

Morgen begint het Chinese Nieuwjaar (23 jan-6 feb), dit jaar staat in het teken vd Draak. De Chinese dierenriem bestaat uit 12 dieren waarvan de draak de belangrijkste is. De draak staat voor levenslust, grootschaligheid, vrijheid, onafhankelijkheid en is wars van regels. Een belangrijk jaar dus. Traditioneel probeert iedereen Nieuwjaar in zijn geboortedorp te vieren. Dit levert grote infrastructurele problemen op. Overvolle stations, treinen, bussen en vliegtuigen. Iedereen bepakt en bezakt met grote kado's want dat hoort bij Nieuwjaar. Duurder/grootser= welvaart.
Mijn man reist heel vaak voor zijn werk naar China. De locale agent van zijn bedrijf, Yanbo, komt soms ook naar Nederland. Soms komt hij dan bij ons thuis.
Best lastig: wat kook je voor een Chinees? Natuurlijk Hollandse appeltaart. Zeker geen 'Chinees' eten want dat lijkt natuurlijk nergens op. Chili con carne met wraps ging er goed in.
Soms gaan wij ook samen op stap, bijv. Anne Frankhuis en daarna eten op de wallen. Het is altijd erg komisch dat hij om allemaal gerechten buiten de kaart vraagt. Zo eten we dan het eten dat eigenlijk voor bijv. het personeel bedoeld is. Ook leert hij de kinderen met stokjes eten.

Met Kerst (ons Nieuwjaar) stuurde hij jaren een groot pakket met thee, koekjes en knuffels voor de kinderen. Gelukkig dit jaar alleen maar thee, wij weten namelijk soms niet meer wat wij terug kunnen doen.
Ook stuurde hij een mooie kaart, dom genoeg heb ik nu alleen nog de envelop. Wij stuurden hem deze leuke e-card:
http://nl.seiza.ro/ecards/show/id/1499 (druk op play)

Bij feest speelt eten natuurlijk een grote rol, er bestaan dan ook speciale gerechten/gebak voor Nieuwjaar. Het leek mij leuk om deze koekjes uit te proberen hoewel mijn man zich überhaupt geen Chinese koekjes kan herinneren, wel snoepjes, vaak mierzoet.

Chinees Nieuwjaar walnootkoekjes (Hup Toh Soh)

90 gr bloem
1/2 tl baking soda
1/2 tl bakpoeder

70-80 ml arachideolie
40 gr poedersuiker
1/4 of 1/8 tl zout
1/2 tl vanilleextract
40 gr (of meer) in oven geroosterde walnoten, in stukjes gemept
(evt druppels sesamolie)
1 losgeroerde eierdooier (evt verdunnen met water/melk)

Verhit oven tot 170C.
Meng de bloem met de bakpoeder/baksoda.
Roer in een andere kom de olie met de poedersuiker en het zout. Schep het bloemmengsel erbij. Kneed met de stukjes walnoot tot een deeg. Evt. wat extra olie als het niet bindt.
Maak echte mini balletjes (knikkers) en leg deze op een bakplaat met bakpapier. Duw met de bolle kant van een lepel de balletjes zachtjes tot schijfjes. Het is mooi als de randen scheuren vertonen. Bevochtig de bovenkant van elk koekje met het ei of evt. melk.
Bak 15-20 min. tot goudbruin.

Het recept was super easy. Het maken van de kleine balletjes niet. Door de stukjes noot lukt het soms niet om het deeg goed plat te duwen. De koekjes worden groter in de oven, ik eindigde met 2 euro-koekjes.
De smaak is bijzonder: zanderig zoet, maar ook zout. Mij leek een beetje sesamolie wel aardig (waarom kan ik ook nooit een recept volgen) en dat was ook zo. Mijn ei was op dus ik heb er melk op gesmeerd, iets minder mooi.

links + sesamolie, rechts alleen walnoot

Origineel recept (met foto's) en andere Chinese specialiteiten HIER
Meer over Chinees Nieuwjaar:
http://www.malaysiasite.nl/nieuwjaar.htm
Chines dierenriem en  jaartelling:
http://www.beleven.org/feesten/kalenders/chinese_kalender.php

And again.......

2012-01-17T17:59:00.010+01:00

Net gisteren uitgebreid een stukje geschreven moet ik vandaag alweer. Ja, MOETEN want ik wil iets belangrijks kwijt!
Vanavond begint serie 8 van Masterchef BBC Amateurs.
Naar mijn mening zijn de amateurs het leukst, je ziet de mensen in de loop vd tijd groeien en er zitten soms heel unieke koks tussen.
Als vanouds weer met Gregg (the Egg) Wallace en John (Toady)Torode.
In een serie van 15 afleveringen wordt de beste amateurkok van 2012 gekozen. Op basis van blindproeverijen blijven de 24 beste kandidaten over. Om 1 vd 12 beschikbare Masterchefschorten te verkrijgen zullen zij diverse tests moeten doorstaan, o.a. het meedraaien in een professionele keuken (mijn ergste nachtmerrie). Trapsgewijs zullen er vervolgens steeds kandidaten afvallen tot de finaleweek met de 3 finalisten.

Kijkt allen: va 17/1/2011, BBC 1, 22.00 (onze tijd), di, wo,do, 25 min-1 uur.

Wij hadden in de Kerstvakantie onze eigen amateurchefs: de jongste 2 wilden ook graag een keertje koken. Dat juich ik altijd toe, mits er een recept gebruikt wordt. Anders ga ik toch weer teveel meekoken. Ze moeten het zelf uitzoeken en goed doorlezen, dat vergt best enige oefening. Hoe te kiezen uit het geweldige receptenaanbod?

Sacha was best snel klaar: als hoofdgerecht iets met pasta-zalm en roomsaus.
Vooraf een soort pizza-bladerdeegcupje met mozzarella en als toetje slagroomsoesjes met chocolade. Natuurlijk heb ik op hectische momenten meegeholpen en een beetje een draaiboek aangegeven.
Hoewel er best hier en daar iets getweaked kon worden was het prima te eten. De soesjes waren natuurlijk het succesnummer! Misschien wel gevaarlijk dat ze nu weet hoe ze die moet maken.

Antal had in de school-Kerstmusical een Griek gespeeld en ook zijn keuze stond daardoor snel vast: Gyros met pitabrood, tzatziki, en Griekse salade als hoofgerecht, vooraf caprese spiesjes (mozzarella/tomaat/basilicum) en appelcrumble (mijn suggestie) als toetje.
Niet helemaal topografisch korrekt, maar het ging om de inspiratie.
Ik heb grote bewondering voor zijn tomeloze inzet: hij is va 12.00 uur 's tot etenstijd (19.00) in de weer geweest.

Zelf vleesmarinade maken, komkommer raspen, zouten, uitlekken, appelblokjes snijden (eindeloos), kruimeldeeg maken, spiesjes construeren, ZELF afwassen: het ging maar door, zonder enige wanklank!
Natuurlijk met enige begeleiding/aanwijzingen werd het een prima maaltijd met ook hier weer het toetje als klapstuk.

Het was leuk, lekker en zeker voor herhaling vatbaar! Nog even en ik word uit mijn eigen keuken verstoten, moet ik ook mijn plaats bevechten.
Een Masterchef wedstrijd in eigen gezin!

Blue monday blues?

2012-01-16T23:43:00.007+01:00

Het was een mooi weertje vandaag, blauwe lucht met een strak zonnetje.
Een echte Blue Monday?! Klinkt positief terwijl het eigenlijk een trieste achtergrond heeft, het zou vandaag namelijk de meest depressieve dag van het jaar zijn.
In 2005 heeft een Britse depressie psycholoog Arnall met een discutabele formule uitgerekend dat de 3e maandag van het jaar de trieste dag zou zijn.

(formule Blue Monday)

Hierin is W een maat voor het weer, D voor de schulden, d voor het maandelijkse salaris, T voor hoe lang geleden het kerst was, Q staat voor hoe goed men nog de goede voornemens volhoudt, M voor het motivatieniveau en N voor het gevoel om actie te ondernemen. Er wordt niet aangegeven wat de eenheden van de variabelen zijn en een eenheid tijd is niet opgenomen.

Neerslachtige gevoelens vanwege mislukte goede voornemens, de donkere dagen, de vakanties die nog ver weg zijn en maandag is het begin van wéér een werkweek.
Hij schijnt ook zo'n onwetenschappelijke formule voor de gelukkigste dag vh jaar te hebben te hebben bedacht. De eenheid geld komt daar vast in voor.

Het zal wel, voor mij was het een gewone maandag hoewel ik erg blij was met het mooie weer in de sombere winter.
Dit alles sluit wel mooi aan bij het thema van het Foodblogevent van deze maand: comfortfood!
Comfortfood kàn helpen als troosteten, of als afleiding.
Dit weekend had ik in ieder geval een lekker toetje gefabriceerd, niet bedoeld als troost maar misschien wel inzetbaar.

Van mijn werk had ik een lekkere yoghurt meegenomen, ook had ik nog cranberry's vd Kerst liggen.
Ik wilde de smaak van de yoghurt graag puur houden (smaakte als Danone Natur vd vakantie), maar het geheel moest natuurlijk niet te zuur worden. Er moest dus ook een zoete verbinding komen.
Bye bye blues!

Yoghurt pannacotta op amandelkoekbodem met cranberrytopping

115 gr roomboter, kamertemperatuur
50 gr witte suiker
1/2 tl vanilleextract
85 gr patentbloem
30 gr amandelmeel (Natuurwinkel/Turkse supermarkt)
2 el (15 gr) maizena/rijstemeel
snufje zout
1 reep witte chocolade, puur kan ook.
citroenrasp v 1 citroen, fijn gesneden

Verwarm de oven op 150 C. Mix de boter met de suiker tot een zacht mengsel. Meng in een losse kom de meelsoorten en het zout. Voeg deze met de vanilleextract en de citroenrasp bij de boter en kneed tot een nauwelijks samenhangend deeg.
Voeg evt nog wat bloem toe.
Leg een bakpapier op de bodem van een bakplaat en werk het deeg uit tot ongv 1-1 1/2 cm dikte. Zet een 1/2 uur in de koelkast.
Bak daarna het deeg ongv. 30-40 min in de oven, blond, wordt nog harder. Laat afkoelen. Smelt de witte chocolade met wat water/melk en roer tot een glad mengsel. Smeer een dunne laag op de afgekoelde bodem. (tegen zacht worden door yoghurtlaag)

500 ml standyoghurt (Natuurwinkel, Biocumulus 1.5)
scheut dubbeldrank
scheut slagroom
5 kleine blaadjes witte gelatine

Week de gelatine blaadjes in koud water. Verwarm de slagroom met de dubbeldrank, los de uitgeknepen gelatineblaadjes 1 voor 1 al roerend op. Laat tot lauw afkoelen. Meng goed roerend scheutje voor scheutje het gelatinemengsel bij de yoghurt. Vet evt de wand vd vorm in met een beetje neutrale olie. Giet het yoghurtmengsel op de koekbodem. Zet in de koelkast, min 3 uur.

400 gr verse cranberry's
glas water
scheut agavestroop (of paar el suiker)
scheut honing
scheutje port
1/2 tl kaneel
1/2 tl kardemom
evt beetje allspice(piment) of 5 kruidenpoeder
sap van 1 mandarijn

Verwarm de cranberry's met het water en de port tot alle bessen geknapt zijn. Voeg de overige ingrediënten toe en laat pruttelen tot een dikke jam. Evt bijzoeten en afkoelen.

Spreid de cranberryjam uit op de opgesteven yoghurt pannacotta.

Ik en mijn oudste dochter waren erg tevreden, de rest vond het niet zoet genoeg. De pure smaken maakten het voor mij echt een toetje en geen taartje. Precies wat ik voor ogen had. Bodem to die for (kruimelig, zoet en rijk), cremiige zuivel en kruidige zoetzure topping.
Voor de foto had ik een losse cirkel gebakken in een bakring. Dit was ook de mal voor de yoghurt. De yoghurtlaag was misschien iets te hoog, nu paste de topping niet meer in de mal.
De rest had ik gemaakt in een browniebakblik. Als plaatkoek. Hier was de yoghurtlaag maar 1 cm dik, was ook lekker.

Alle dagen van het jaar inzetbaar.
'k denk nog even na of dit mijn comfortfood-inzending voor het blogevent wordt, ik ga eigenlijk voor iets warms.

Niet meer onbekend en zeker bemind.

2012-01-12T21:56:00.006+01:00

Mijn inzet voor het nieuwe jaar was dat ik meer (voor mij) onbekende dingen zou eten. Nou, dat is deze week goed gelukt.
Ik had eens even goed bij ons door de winkel gestruind en o.a. pastinaak, knolselderij, tofu rosso en quinoa gescoord, op naar een vegetarische dis.
Ik had een beeld van een gul groentegerecht met boerse smaken.
Niet teveel kruiderij ter afleiding, een beetje Toscaans ofzo.
De tofu rosso paste goed in dit smaakbeeld, stevige tofu met een soort gedroogde tomaten-tapenade smaak.
Omdat ik bang was voor een zompig geheel heb ik de tofu in kleine blokjes gesneden en krokant gebakken, prima begin.
Eerst had ik echter de grote groenten in de oven geroosterd, lekker simpel.
Ook maakte ik in een andere pan een husseltje van de spitskool, ui en knoflook, de toegevoegde rode peper moest er trouwens overhaast weer uit!
Vervolgens alles tot 1 groot geheel gemengd en samen met de quinoa opgediend.
Het was best een succes: mijn man proefde India (?), oudste dochter ontdekte de tofu en jongste zoon vond het 'niet eens zó vies'!

Zelf was ik vooral verrast door de smaak van de pastinaak, diep wortel met een zweem van banaan (?). Heerlijk en zeker een nieuwe favoriet.
We gaan dit zeker vaker eten hoewel het wel veel pannenafwas opleverde.
Puur is niet persé simpel.

groentenschotel met quinoa (ruim 6 of 2x 4)

1/2 rode paprika (in over zwart geroosterd en ontveld)
2 à 3 pastinaken (geschrobd en in stukken)
1/4 knolselderij (geschild, in blokjes)
1/2 pompoen ( grove stukken)
ruime hand kastanjechampignons ( in plakjes)
1/2 rode peper (doormidden)
1/2 spitskool (in reepjes)
1 pakje tofu rosso (in blokjes), Taifun, Natuurwinkel
fetakaas (kleine blokjes)
1 ui (gesnipperd)
2 tenen knoflook (geperst)
1 à 2 tomaten (grove blokken)
snufje chilipoeder
snufje kerrie
2 tl tijm
2 tl oregano
zout
sesamolie
olijfolie

quinoa (voor ons 500 gr)
groentebouillontablet
water (dubbele v quinoa)

Zet de oven op 20-250 C. Leg de pompoen, pastinaak en knolselderij in een braadslee. Beetje chilipoeder over de pompoen, kerrie over de knolselderij en verder oregano, tijm en zout over alle groente.
Giet er een beetje olijfolie over en laat 20-30 min. in de oven roosteren.

Doe de quinoa in een pan, overgiet met dubbele hoeveelheid water. Voeg bouillontablet toe en laat aan de kook komen, zet zacht en laat 20-30 min. gaar worden. Evt kookplaatje er onder.

Bak de ui en knoflook in wat olie, vervolgens de champignons, 1 tl tijm, 1 tl oregano en de rode peper erbij (laatste evt. erg kort). Tot slot de spitskool er in mee bakken tot het lekker beetgaar is. Op smaak maken met zout en een klein scheutje sesamolie.
Tofu krokant bakken in een beetje olie.

Het spitskoolhusseltje + tofu omzichtig bij de braadslee scheppen. Probeer de groentes heel te laten. Als laatste de stukjes verse tomaat en de feta erbij. Eet smakelijk.

Voor de echte vleesliefhebber zou je spekblokjes/plakjes kunnen uitbakken.

Quinoa was trouwens ook nieuw voor mij. Het doet een beetje aan rijst of grove couscous denken. Technisch gezien is het echter geen graan, maar familie van de spinazie en snijbiet (ganzevoet).
Het blad schijnt ook wel gebruikt te worden, maar onze quinoa (spreek uit kien-wah) zijn de zaden/bloemetjes. Komt voor in witte, rode en zwarte variant. De witte is de bekendste. Glutenvrij, rijk aan zetmeel, goed verteerbare eiwitten, vezels en fosfor, vit. B en C. De eiwitten bevatten alle essentiële aminozuren. Deze wonderplant schijnt ook nog te kunnen helpen bij infectie en bevat phyto-oestrogenen die kunnen helpen bij overgangsklachten. De plant kan op hoge hoogtes en in zeer arme grond groeien, de inca's gebruikten dit oergraan al 5000 jaar geleden.
De smaak zouden we bijna vergeten: beetje paddestoel-notig, ietsje zilvervliesachtig met een kleine crunch. Prima te eten, hoewel het er een beetje grauw uit ziet. lekker met grote smaken. Ik heb het in bouillon gekookt, maar water kan ook. Prima aanvulling in de gezonde keuken!

bron

PS. nog lekker recept voor restverwerking:
http://www.cookrepublic.com/recipe-archive/garlic-and-thyme-quinoa-patties/

creatief met bakkeljauw

2012-01-07T19:40:00.016+01:00

Soms ontstaan gerechten vanzelf, nou ja, door omstandigheden. Zoals gisteren: met 2 kids de stad in geweest, korte mouwen tshirt voor de oudste gescoord die tot nu toe nog geen winterjas heeft aangehad (wel sweatvest) en we waren pas tegen etenstijd weer thuis.
Kat in 't bakkie, dachten de kids, patat!
Patat voelt voor mij altijd als een zwaktebod. Het kan als ik laat moet werken, in nood of voor feesten/partijen.
Ik kon best nog koken zolang ik maar geen boodschappen hoefde te doen.
Restjes ongekookte groenten waren de basis. Zo begon het zwalken langs de optie's:
~~bami~~ (geen mie in huis)
~~nasi~~ (alleen paellarijst)
~~paella~~ (geen verse vis, alleen blikje tonijn)

Alvast toch maar paellarijst met tomaat (Balkan stijl) opgezet en de groenten gebakken, het kon nog alle kanten uit: Italiaans? Spaans? Hongaars?
Opeens kreeg ik een helder moment: ik had nog gedroogde bakkeljauw liggen!
Laatst in een opwelling meegenomen uit een XL Appie (net als zoutvlees) omdat ik nogmaals wilde proberen een broodje bakkeljauw te maken. (Surinaams)
Ik kon een soort gekruide groente-bakkeljauw maken, de tomatenrijst zou er prima bij passen. Zo gezegd, zo gedaan.
We hebben er heerlijk van gegeten, het was best snel klaar, mijn koelkast was weer leger èn het was gezond.
Die patat komt echt wel een ander keertje.

Groente-bakkeljauw

1 ui, fijngesnipperd
1 à 2 teentjes knoflook, fijn gesneden
restjes groenten: bloemkool, bleekselderij, wortel, champignons, rode paprika, alles klein gesneden
300/400 gr. gedroogde bakkeljauw (Lufo, grote supermarkt/toko)
verse gember/tl gemberpoeder
tl laos
tl sereh
scheutje ketjap asin (zout)
3 à 4 tl sambal peteh (toko, bijv Wanita Djawa *) of minder van een pittige sambal
evt gedroogde garnaaltjes
kneep ketchup
knepen citroen/ scheutje azijn
evt scheutje water
zout
olie

Bakkeljauw 15 min. in water koken. Evt. een keer het water verversen. Ui en knoflook ( en evt garnaaltjes) en evt verse gember fruiten in olie, vervolgens met de andere groenten roerbakken. Bakkeljauw uit water halen en in vlokken verdelen. Door groente mengen. Alle kruiden toevoegen en op smaak maken met citroen/azijn en ketjap+ketchup. Evt scheutje water voor de smeuïgheid.

Het is een typische smaak. Het hoort een beetje vissig-rokerig-zoutig-tomaatig-pittig te zijn, zuur( citroen) is een goede tegenhanger. Lekker met gekookt ei, plakjes komkommer (in zuur?) en de tomatenrijst of traditioneel in een wit Surinaams broodje.

Tomatenrijst (naar idee Jamie Oliver)

(paella)rijst evt aanbakken in olie, hete bouillon toevoegen tot zeker 2 cm boven rijst, blik tomatenblokjes+vocht of tomatenpassata erbij. Aan de kook laten komen en dan kort doorroeren. Deksel erop, erg zacht vuurtje en niet meer aankomen. (wel checken voor aanbranden, evt scheutje water erbij).

*) Toen we met de feestdagen weer in onze ex-hometown Assen waren vond ik in een toko deze sambal. Omdat ik erg van petehbonen hou (stinkbonen, vanwege de invloed op je urine, net als asperges) moest ik deze sambal kopen. Gelukkig maar, het is een nieuwe favoriet. Alleen de geur al, een complete rijsttafel komt voorbij. Het lijkt bijna meer op een chutney ipv sambal qua pittigheid, maar andere merken zijn misschien wel HOT dus let goed op!
Je kunt de sambal peteh ook zelf maken, even Google'en.

Wat zal 2012 ons brengen......?

2012-01-03T23:36:00.002+01:00

Echt serieus aan goede voornemens doe ik niet, meer the usual: meer bewegen (meer dan 0) en minder eten (of eigenlijk anders eten.)
Niet dat wij niet gezond eten, altijd zelfgekookt, geen zakjes/pakjes, maar we blijven altijd een beetje in onze comfortzone hangen. Vaak aardappel/groente/vlees, pasta, curry/rijst, chili con carne etc.
Ik wil vaker anders gaan eten. Op mijn werk ontmoet ik zoveel mensen die compleet anders eten/koken dan wij. Daar ben ik nieuwsgierig naar. Niet vanwege gezonder/ideologie, maar om mijn culinaire horizon te verbreden.
Gierst, miso, zeewier, gort, voor mij onbekende groenten als schorseneren, aardpeer, pastinaak, meer peulvruchten en tofu. Op zoek naar onbekende smaken.
Per week 1 dag geen vlees, 1 dag vis.
Toen ik dit gisteren aan tafel ventileerde begon iedereen te zuchten en steunen. Of ik nog wist van de vorige experimenten waarvan zelfs ik toegaf dat het mislukt/oneetbaar was. Of ik dit niet alleen voor mijzelf kon doen. Als een soort hobby. Ik zei dat we misschien wel iets heel lekkers zouden ontdekken, een nieuwe gezinsfavoriet. Niemand die het geloofde of wilde proberen. We zullen zien, ik ben meestal diegene die kookt!

Toen wij 8 jaar geleden dit huis kochten wisten we dat we ooit o.a. de keuken zouden verbouwen. Dit jaar zou misschien ooit te zijn. Als jaren zijn we aan het verzinnen, tekenen en dromen. Eind vorig jaar iets serieuser met aannemers gesproken en zelfs met de bank. Volgens de bank kan het prima, maar wij schrikken opeens terug voor de extra maandelijkse lasten. Door een veranderde hypotheekvorm en de uitbreiding zouden we enkele 100'den euro's meer moeten betalen. Dat is even slikken.
Volgens de tabellen kan het, maar wij hebben 4 kids. Die alleen maar duurder zullen worden (studeren?). Het is moeilijk in de financiele toekomst te kijken. 30 jaar vooruit.
Aan de andere kant, ik zal best weer meer gaan werken, we groeien redelijk uit ons jasje met z'n 6'en (vooral qua wasgelegenheid met 2 puberdames), ik smacht naar een ruimere keuken waar het behagelijk (nu ontdooit mijn diepvries als het buiten vriest, gelukkig kan dan alles naar buiten) en comfortabel is (nu piepende kraan, gebarsten vloertegels, kapotte vaatwasser en te klein aanrecht) en waar ik zelfs misschien workshops kan gaan geven of beetje catering op afroep (ook geldbron). We jojo'en, zullen we wel, zullen we niet... (misschien moet ik een madeliefje beplukken). Misschien eerst maar eens een tijdje proberen het extra maandbedrag een tijdje opzij te leggen, als proef. Oudejaarsloterij was welkom geweest.

In die grotere keuken is een echte keukenmachine natuurlijk zeer welkom.
In de Foodies december 2011 stond een aantrekkelijke wedstrijd: kook any gerecht uit het nummer, stuur een mooie foto in en maak kans op een KitchenAid !!!!!!!
Dus heb ik maar meegedaan, voor mijn keuken-to-be.
Samen met mijn jongste heb ik de vanillekoekjes van blz. 43 gemaakt. Was easy, maar nam veel tijd in beslag ivm koelen en uitrollen, het was gezellig en de koekjes waren erg lekker.
Een mooie foto maken kostte nog meer tijd: eerst opzet verzinnen dan uitproberen bij daglicht ( met het sombere decemberweer als handicap).
Uiteindelijk was ik best tevreden, het ziet er gezellig uit!
De kans is klein, de hoop groot. (had ik nou maar een fotoworkshop bij Junglefrog gedaan)

Vanillekoekjes (30 stuks)

50 gr gemalen amandelen ( of amandelmeel, Natuurwinkel/ Turkse winkel)
140 gr bloem , + een beetje
40 gr suiker
1 eidooier
100 koude boter (in vlokken/stukjes)
zout
decoratie: ca. 25 gr poedersuiker
1 zakje vanillesuiker

Kneed de amandelen, 140 gr bloem, de eidooier, boter en zout kort met de deeghaken vd mixer. Kneed met de hand kort tot een glad deeg.
Vorm een bol en leg verpakt 1 uur in de koelkast.Verwarm de oven op 200C en bekleed een bakplaat met bakpapier.
Strooi wat bloem op je werkvlak en rol van het deeg slurven van 1,5 cm Ø. Snij deze in stukjes van ongv. 3 cm. Rol deze stukjes uit tot ongv 8 cm, vorm halve maantjes en knijp de uiteinden een beetje toe.
Bak de maantjes 10-12 min. tot ze iets bruin worden (horen blond te zijn). Meng de vanillesuiker en poedersuiker.
Volgens het recept moet je ze nu door dit mengsel wentelen en af laten koelen.

Volgens mij moet je ze eerst iets koud laten worden en dan pas besuikeren omdat de warmte de poedersuiker vochtig en klef maakt. Smaakt prima, maar ziet er minder mooi uit. Het oog wil tenslotte ook wat, zeker het oog vd camera!!!!!!

Ik wens jullie allen een lekker wazig 2012!

2011-12-31T13:12:00.003+01:00

Ieder jaar val ik mijn kinderen lastig omdat ik een nieuwjaars groet-foto wil maken. Meestal in de Kerstvakantie, wanneer zij natuurlijk allemaal andere dingen willen doen. Echt sfeer verhogend zijn de sessies niet. Ik heb een beeld voor ogen en niemand werkt echt mee. Soms sta ik op het punt om dit jaar toch maar echt een blanco kaart te versturen.
Dit jaar had ik natuurlijk LEKKER als thema in mijn hoofd. Na enige tegenwerpingen (ze zaten midden in een potje Stratego) kwamen ze naar buiten. Gelukkig had ik oliebollen om ze te lokken.
Het idee was dat ze allemaal lekker van de oliebol gingen snoepen terwijl ik een meesterfoto maakte.
Hmm, iedereen bewoog te veel. Een ook aanwezig neefje ging zich er met toestemming mee bemoeien door poedersuiker te gaan strooien. Hilariteit alom.
De dames kregen de slappe lach en bogen in alle richtingen. Het leverde hilarische foto's op. Ook goed gelukte als het thema een 'wazig 2012' was geweest.
Even overwoog ik mijn thema te veranderen, maar een foto versturen waar iedereen onherkenbaar op staat lijkt toch ook een beetje zinloos.
Uiteindelijk is dit 'm geworden:

Gr, Gerry

Fijne Kerst gehad? Mosterd na de maaltijd.

2011-12-29T14:06:00.009+01:00

Het is alweer voorbij, Kerst 2011. Ik had nog zoveel plannetjes. Zoveel recepten en decoratiemogelijkheden. Omdat wij echter thuis geen eigen Kerst vieren (zie hier) voelde het een beetje onzinnig om dan alleen voor mijn blog en foto te gaan koken. Maar weer opgeschoven naar volgend jaar.

De avond voor Kerst ben ik nog wel even aan het bakken geslagen met de bedoeling deze mince pies als Kerstgroet op mijn blog te plaatsen. Het fotograferen liet echter op zich wachten tot 3e Kerstdag, bij deze dus: een fijne Kerst!!!!!!

Mince Pies ken ik via mijn Engelse buurvrouw: heerlijk lauwwarme fruitige minitaartjes. Het cupje is gemaakt van een shortcrust pastry, een mengsel van bloem, vet en koude vloeistof (pasteideeg). Als vervanger voor de officiële 'lard' of 'vegetable shortening' heb ik frituurvet gebruikt. Dit leverde een prima korst, maar ook veel werk. De volgende keer gewoon 1/2 margarine+ 1/2 roomboter. De vulling, Mince(d)meat, is tegenwoordig een mengsel van gedroogd fruit, appel, drank, noten en winterse specerijen. Ooit met echt vlees, nu soms nog met suet (niervet).

Natuurlijk heb ik wat recepten bestudeerd en vervolgens zomaar iets bij elkaar gegooid tot het lekker smaakte. Ik was niet ontevreden. Met een klein bakje ben ik naar de Engelse buuf getrippeld en zij vond 'm ook prima (groot compliment). Onderstaande omschrijving is dus een indicatie en geen recept!
Het schattigst aan de taartjes vind ik eigenlijk wel de ribbelrandjes, deze ontstaan als je met een gekartelde koeksteker rondjes steekt. Ga ik vaker doen!

Mince Pies

Deeg (naar Nigella Lawson), officieel voor 36 pies:
240 gr bloem
60 gr plantaardig frituurvet of 60 gr margarine
60 gr koude roomboter
sap van 1 sinaasappel
snufje zout
350 gr mincemeat

Mincemeat, indicatie (450 gr?):
handvol gehakte gedroogde abrikozen
hand rozijnen
hand gehakte, ontpitte gedroogde pruimen
hand verse cranberries
1/2 hand gedroogde cranberries
1 appel in stukjes
geraspte schil van 1 sinaasappel
geraspte schil van 1 citroen
goede klodder dadelstroop (Natuurwinkel)
1 à 2 el bruine basterdsuiker
hand amandelschilfers, gehakt
tl piment (smaakmix van kruidnagel/nootmuskaat/peper)
1 à 2 tl kaneel
raspje nootmuskaat
1 tl gemberpoeder
1 tl vanilleextract
scheut rum (of meer)
scheut cognac (of meer natuurlijk)
evt. wat water/appelsap
evt. 1 à 2 el appelmoes

Verwarm alle mincemeat-ingrediënten zachtjes in een steelpannetje. Laat bubbelen tot de cranberries kapot zijn en de mix eruit ziet als een vrij droge dikke jam. Mocht het te droog worden (gevaar voor aanbranden) voeg dan een beetje water/appelsap toe.
Laat afkoelen, evt. een beetje appelmoes toevoegen voor prettiger consistentie of als je het zoeter wilt.

Rasp de koude vetsoorten in de bloem. Zet 20 min. weg in het vriesvak (schijnt erg belangrijk te zijn). Meng de sinaasappelsap met de zout en zet koud. Blitz het meel met de vetsoorten tot een soort grove broodkruimels, voeg dan druppelsgewijs het koude sinaasappelsapmengsel toe tot het bijna een mooi deeg is. Iets te vroeg stoppen (moeilijk). Misschien hou je sap over, of moet je extra ijskoud water toevoegen.
Meng met de hand tot een samenhangend deeg. Vorm 3 platte schijven en leg in plastic 20 min. in de koelkast. Verwarm de oven tot 220C. Rol het deeg zo dun mogelijk uit (stevig genoeg voor een bakje) en steek cirkels met een koekjesvorm. Leg luchtig in ondiepe muffinvormpjes. Vul elk vormpje met een ruime tl mincemeat. Rol alle deegresten opnieuw uit en steek met een koekjesvorm sterren. Vlij deze op de mincemeat. Bak ongeveer 10-15 min. (goed in de gaten houden). Neem de pies direct uit de bakvorm en vul deze zodra hij afgekoeld is weer met een nieuwe batch. (ik kwam tot 20 of zo)

Op 3e Kerstdag hebben we de opgewarmde pie's als een lekker toetje gegeten, samen met ijs en gepimpte leftover cranberrysaus (meer kaneel, suiker en DRANK!!!!!). HO,HO,HO, it was a Merry Christmas!

Hartige mini- maismuffin

2011-12-20T00:10:00.009+01:00

Al een tijdje ben ik in het bezit van een rood boekje, nou ja, rood met witte stippen. Een variant op het befaamde rode boekje van Mao Zedong, de voormalige leider van China. Het origineel bevat allemaal citaten en is eigenlijk een samenvatting van het Maoïsme. Verplichte kost voor elke Chinees in de jaren 60-70.
Mijn boekje bevat recepten en aantekeningen.
Ik kijk graag kooktelevisie en zou de recepten wel willen uitscheuren om te bewaren. Technisch onmogelijk. Eeuwig op de DVD-recorder houden is ook niet haalbaar (zelfs met uitgebreid geheugen) dus maak ik aantekeningen in mijn rode boekje!
Ook leuke adresjes en internetsite worden genoteerd, je weet maar nooit......
Nu nog iets verzinnen voor alle onder 'favorieten' geplaatste sites/recepten, ooit was ik alles kwijt na een computercrash.

Voor een familieweekend had ik plannen om deze muffins te bakken. Het recept nam ik dus mee in mijn boekje. Uiteindelijk is het er toen niet van gekomen, maar het recept stond in ieder geval genoteerd.

Bacon-kaas-ui-maismuffins (24 stuks)

6 plakken bacon/ontbijtspek, gesnipperd
1 1/4 mok lenteuitjes/sjalotjes, gesnipperd
2 mokken bloem (280 gr) (misschien minder?)
1 mok maismeel (140 gr) (Natuurwinkel)
1 1/2 tl bakpoeder
1 tl baksoda
1/2 tl zout (kan best meer)
2 eieren
2 el suiker (niet echt nodig)
8 el boter (115 gr), gesmolten
3/4 cup sour cream, 4 gr eetlepels, 75 gr
1/2 cup melk, 100 ml
1 1/2 cup Cheddarkaas, 80 gr
evt 6 el maiskorrels
evt extra kruiden

Zet de oven op 200C. Vet het minimuffinblik in. Bak de stukjes spek in een beetje boter/olie licht krokant. Giet evt het bakvet af (of niet, extra smaak) en warm de lenteuitjes door. Zet apart.
Mix alle droge ingrediënten. Mix in een andere kom de eieren, voeg het beetje suiker en daarna de gesmolten boter in 3 porties toe. Voeg de helft vd melk en de sour cream toe, mixen, dan de andere helften en mix alles goed. Roer de bacon en ui en evt. mais erbij. Giet vervolgens deze natte mix bij de droge mix en roer niet te lang, kan een beetje melk bij of nat vd mais. Vul de vormpjes (best vol). Bak 12-15 min. in de oven.

Origineel recept: hier

Hmm, voor mij mocht het recept wel iets getweaked worden. Ik miste zout en kruiden. Nu had ik ook geen echte Cheddar, maar gewoon belegen kaas. Ik vond de structuur vrij broodig en vast. Ik had niet echt de indruk dat de bakpoeder en baksoda effectief waren. De volgende keer misschien meer toevoegen. Zelfrijzend bakmeel ipv bloem is ook een idee.Kruiden als tijm/rozemarijn hadden er goed bij gekund. Of rode peper/chilipoeder.
De suiker snapte ik ook niet helemaal, heb ik ook karig toegevoegd.
Ik miste juist spice, daarom zag ik sweet chilisaus als mogelijke dipsaus. Bij mij thuis vond niemand dat nodig, ze vonden het zo best lekker, bij een salade. Wat zeur ik dan nog?

Eindejaarsmoe/lui

2011-12-15T10:15:00.005+01:00

Afgelopen weekend hadden we een gezellig familieweekend in een vakantiepark. Ter ere van de verjaardag van mijn moeder en onze oudste èn natuurlijk prinses Amalia (allemaal 7 dec.). Lekker een beetje hangen, niksen en samen zijn. Het was gezellig.
Nu ben ik klaar voor het jaar, ik moet niets meer.
Geen verjaardagen/feesten/verplichtingen. De doordenderende trein is gestopt. Mijn man is eergisteren naar India vertrokken, komt pas net voor Kerst weer thuis (als hij geen vluchten mist). Dan schakel ik sowieso altijd een tandje terug (snel opruimen voor hij weer thuis komt is toch genoeg?) met het excuus dat ik tenslotte alleen ben met 4 kids en veel me-time nodig heb ter compensatie.
Ik neem de tijd, naast werken doe ik niet veel. Voor deelname aan de #UNDERGROUNDBM (nu met kerstnachtmarkt-variant) heb ik vriendelijk bedankt. Mijn black-bean-brownie-debacle ligt nog vers in mijn geheugen. Toch kriebelt het wel, wat zoù ik maken? Iets dat houdbaar is (ivm nieuw debacle)? Of juist iets wat je nog ter plekke maakt zodat je de markt in kunt schatten. Er rijzen langzaam alweer ideetjes, maar ik ben streng voor mijzelf, ik wil RUST!
Zelfs onze traditionele buurt-kerstborrel (zou 7e jaar zijn) heb ik afgezegd. Waarom ook eigenlijk alweer? Ik heb nu al spijt. Tuurlijk hadden we goede excuses: we hadden na de zomervakantie nog een buurtBBQ gegeven voor 25 volw. en 35 kids en we willen echt verbouwen volgend jaar dus misschien een beetje rustig aan met de money (non-excuus volgens mijn man). Maar eigenlijk was de hoofdreden gewoon dat ik geen puf had: om uitnodigingen te maken, te koken en het huis netjes te maken. Ik ben eindejaarsmoe (of gewoon ordinair lui).
Natuurlijk had ik gewoon iedereen iets kunnen laten meenemen, zelfs de drank, het gaat om de sfeer en gezelligheid en niet de prestige, maar bij mij is het altijd 0 of 100! Alles of niets.
Toch vind ik het stom, deze borrel was voor mij altijd het culinaire hoogtepunt vh jaar, nu heb ik een blog en zeg de borrel af!
Gelukkig blijkt er toch wel behoefte te zijn aan een feest, buren verderop nemen dit jaar het stokje over. (misschien wilden ze dat al heel lang, maar eiste jij de rol op zegt mijn man dan. Wie weet, maar voor mij is het echt een blijk van waardering dus volgend jaar toch alsnog nr. 7!)
Dit jaar nog de Kerstmusical van de jongste (groep 7), hun schoolkerstdiner, dan dus burenborrel en met de Kerst naar huis, (noemen we nog steeds zo na > 20 uit huis), Drenthe. 1e Kerstdag bij mijn ouders, 2e Kerstdag bij de schoonfamilie, misschien alleen een minitoetje maken voor een samengesteld grand dessert.
Geen Kerst-stress in mijn huis. Scheelt weer een hoop gepieker over de juiste gerechten. Lekker toch? Ik neem wel de volgende trein.

PS. Ik kan het natuurlijk toch niet laten: alvast een plannetje voor het nieuwe jaar. Van onze energieleverancier NUON kregen wij een leuk culinair aanbod: 2e persoon gratis voor een Italiaanse kookworkshop van Keizer Culinair. Nu dus 79 euro met z'n 2'en! Menu di Energia, om nieuwe energie op te doen, perfect voor mij. Diverse data en locaties.
In Amsterdam is alleen nog plaats op 18 feb. 2012 's avonds. Ik zit er hard aan te denken om met mijn buuf te gaan, misschien leuk om ook met andere bloglezers te doen? Geen idee hoeveel plaats er nog is, OP=OP. (naschrift 16/12: workshop is nu VOL, wij zijn erbij, schoonzus en ik).
Sowieso leuk workshopaanbod. Puur taarten met Cees Holtkamp himself (denk ik?), lijkt mij ook geweldig. (overdag, 69 euro p.p)

December-cheesecake

2011-12-09T14:22:00.005+01:00

December-cheesecake

Hoewel ik blij ben dat de Sint vertrokken is, blijf ik er blogmatig nog even in hangen. Zoals ik al eerder schreef had ik voor onze Sintviering een speculaas-cheesecake gemaakt. Vreemde combinatie en ik was er zelf nooit opgekomen. Ooit een keer uit de krant gescheurd en uitgeprobeerd voor onze buurtBBQtaartwedstrijd. Met kwark ipv creamcheese (mon chou) zodat ik mij iets minder schuldig voel. Ik vond 'm verrassend lekker, maar was niet helemaal tevreden over de 'look' en de bodem. Dit jaar heb ik geprobeerd beide te verbeteren en ben deels geslaagd.
De bodem blijft een probleem. De 1e keer was het net of je ongaar koekjesdeeg zat te eten. Geen fijn idee en ook geen prettige tegenhanger voor de zachte taartvulling. Deze keer dacht ik dat probleem getackeld te hebben door de bodem voor te bakken, maar dat leverde alleen een krokante/chewy buitenkant en spijzige binnenkant op en geen krokant geheel. Daardoor lijkt het nog steeds een beetje onsmakelijk.
Misschien moet ik 'm nòg langer bakken, maar je bent bang om 'm te verbranden bij het afbakken.
Aan de 'looks' kon ik niet veel veranderen. De speculaaskruiden geven de vulling een vaag-beige kleur. Niet echt aansprekend, maar als je de oorzaak weet geen probleem. De taart heeft een mooie balans van krokant, warm kruidig, friszoet (abrikozen) en moussige zachtheid. Ook lekker als toetje met een warme vruchtencompote. Mag ook nog nà December!

December-cheesecake

December-cheesecake

125 gr zelfrijzend bakmeel
125 gr bloem
80 gr amandelmeel (Natuurwinkel/Turkse winkel)
125 gr bruine basterdsuiker
125 gr witte basterdsuiker
200 gr. koude boter, in blokjes
4 eieren
2+ 2 el speculaas/koekruiden
1/2 tl gemalen kruidnagel/piment
1tl Chinese 5 spices-poeder
500 gr kwark (ik had volle)
10 gedroogde abrikozen, zeer fijn gesneden als een sjalotje
100 gr. rozijnen

Verwarm de oven op 175C.
Kneed van de meelsoorten, bruine basterdsuiker, boter, 2 el. koekruiden en 1 ei tot een soepel deeg. Verdeel over de bodem van een ingevette springvorm, (niet tegen de zijkanten) en laat een 1/2 uur opharden in de koelkast. Zet de vorm daarna zeker 15 min. in de warme oven zodat er een krokante laag wordt gevormd. Laat de taart iets afkoelen buiten de oven. Splits de overige 3 eieren. Meng de eierdooiers met de overgebleven ingrediënten en kruiden (behalve de eiwitten) goed. Klop de eiwitten stijf en spatel een klein deel door het kwarkmengsel. Daarna alles rustig tot 1 geheel roeren, zonder witte vlekken. Schenk dit mengsel op de iets afgekoelde taartbodem en schuif de vorm in het midden vd oven. Leg er iets onder want misschien komt er lekvocht vrij. Bak in ongv. 50 min. gaar en goudgeel. Wanneer de taart te donker wordt, afdekken met aluminiumfolie. De taart moet redelijk stevig voelen. De bovenkant beschadigd snel dus pas op met afdekken. Laat de taart in de oven afkoelen. Lossnijden van de vorm voor je de springvorm los maakt.

PS. meerdere zielen, 1 gedachte: deze uitvoering kwam ik nog op Tastespotting tegen: http://www.bakedbyrachel.com/2011/12/gingerbread-cheesecake/ (weer afgeleid van een Martha Stewart recept) mèt echte cream cheese voor de levensgenieters onder ons.

Dag Sinterklaasje.......

2011-12-06T21:47:00.005+01:00

marsepein-knutsels v mijn dochters+ vriendinnetje

Lekker uitbuiken: de Sint is weer vertrokken. Alle 'stress' glijdt van mij af. Heerlijk, even niets. Héél even, want morgen is mijn oudste jarig (wordt 15).
Afgelopen zaterdag vierden wij zoals velen de Sint-verjaardag. Op de dag zelf moest er nog geshopt en geknutseld worden. (heb nu rode vlekken op mijn witte trap vanwege pas geverfde surprises.) Ik bakte nog een taart en moest ter plekke nog dichten. Misschien moeten we eens een gezinscursus timemanagement doen.

Maar het was leuk, erg gezellig en mooie knutsels en kado's.
Ik kreeg een hakblog/k. Grote doos gevuld met pur (deels nog nat) waar geen doorkomen aan was. Uiteindelijk sloopte mijn zwager zelf zijn surprise, wat hem wel een overhemd kostte. Lekker pu(h)r. (kreet vd avond).
Ik moest iets knutselen van een wortel en daarna in de groentela naar kado's zoeken. Oogst: lekkere sjaal, kooktijdschrift en kleine tajine. Dank Sint.

Ik had eigenlijk meerder surprises gemaakt, allemaal erg geslaagd. Mijn zwager en neefje werden per kadootje omgeturnd tot Sint en Piet. Vooral het schminken met chocolademasker was een groot succes! (bij de toeschouwers).

Mijn hoofdsurprise was een bedwants, naar aanleiding van een gezamenlijke vakantie waarbij wij ernstig het vermoeden hadden wij 's nachts niet alleen in bed sliepen. De surprise was erg mooi geworden, maar tot mijn stomme verbazing kon mijn zwager zich niets meer herinneren van jeuk en rode plekjes (wel van de vele wijnflessen !!??) Bijzonder hoe dat werkt, herinneringen.

Ook het zelfgemaakte drumstel van mijn jongste viel in de smaak. Samen hadden we van oude pannendeksels (uit de kringloopwinkel) iets moois gemaakt. 'k weet niet of de gezinsleden van de ontvanger zo blij waren met deze nieuwe herriebron.

Topstukken vd avond waren echter de mega-handtassen van mijn schoonzus en nichtje. (voor mijn dochters) Echt geweldig!!!!! De buitenkant was fantastisch, maar ze hadden ook allemaal megaformaat tasinhoud gemaakt: kam, sleutelbos, mobiel, tampons, etc.! Ik zit er echt over te denken om het op Marktplaats als etalagemateriaal aan te bieden. Zonde om er niets meer mee te doen.

Mijn speculaas-cheescake (recept volgt) en de marsepein-knutsels van mijn dochters verhoogden de feestvreugde. Best laat zochten wij ons bed op. Voor een deel vd jeugd blijkbaar nog niet laat genoeg: om 3.15 hoorde ik nog een deur, hadden ze zitten Cluedo'en. Ze wilden vast de Sint betrappen op het dak.

Voor school hadden mijn jongste 2 ook mooie surprises geknutseld. Jammer genoeg ben ik vergeten een foto te maken, was toch een beetje traditie. Dom, dom. Weer wachten op de volgende Sint, gelukkig duurt dat nog een jaar!

Lastminute Sinterklaas(stress) en kadotips

2011-12-01T11:54:00.002+01:00

Ra ra, wat wordt dit? (ex-gordijn beschilderd)

We zitten er weer midden in: de Sinterklaas voorbereidingen. Ik slaap al een paar nachten slecht. Echt waar, word vroeg wakker en ga dan liggen woelen/piekeren. De jongste 2 zijn druk met hun schoolsurprise/kado en gedicht. Dat gaat voorspoedig, er zijn leuke dingen in de maak. Ik help mijn jongste een beetje mee want diep in mijn hart hou ik best veel van knutselen, maar dan moet het wel geperfectioneerd worden. Ook al is het een surprise die waarschijnlijk binnen 5 sec. verscheurd wordt om het kadootje te vinden.
Nee, daar lig ik niet van wakker.
Het is ons andere Sintfeest, met een deel van mijn schoonfamilie. Zij vieren het al meerdere jaren samen en wij mogen dit jaar voor nieuw bloed zorgen. Mijn actieve schoonzusje had de loting perfect verzorgd via lootjestrekken.nl
Ons gezin was opgesplitst in teams van 2 zodat je samen kon overleggen/helpen, maakt het iets gemakkelijker. Allemaal prima.
Dan komen de problemen. Mijn schoonzus heeft een heel creatief gezin (beide kunstenaars en kids op kunst-Montessori) en legt daarmee de lat voor surprises onbedoeld vrij hoog. (zijn gewoon super creatief)
Ik had inspiratie genoeg en maak eigenlijk veel te veel (kan hier niet uitweiden want de familie leest soms mee...), maar het is de rest van mijn gezin die verzaakt.
Mijn man is al niet vd Sint en het knutselen en schoof het steeds voor zich uit, nu komt hij tijd te kort door zakelijke afspraken en moet zelfs nog 2 dagen op reis! De kinderen komen nu (3 dagen vt voren) langzaam op gang. Er wordt een beetje geknutseld, sommigen hebben nog geen kado's gekocht en iedereen moet nog beginnen met dichten. Dat kan dus nooit veel soeps worden. Ik weet dat het gaat om de gezelligheid, maar ik zou het toch plaatsvervangend gênant vinden als we zo meteen niets hebben.
Er is nog 1 lichtpuntje in de duisternis: mijn schoonzus en vriend openen eind volgende week hun winkel. Hopelijk hebben ze daardoor niet veel tijd gehad voor super-surprises! (gemeen hè?)

Ik kwam nog zulke leuke kadomogelijkheden tegen:
- broodstempels bij Xenos (0,50) (werkt alleen bij wit brood)
- heerlijke braadslede, rvs, gebruik ik al jaren voor bakken/braden van vlees/aardappelen/plaatkoek etc. etc. Xenos (6,99)
-6 maands abonnement op diverse tijdschriften , waaronder ELLE eten voor 9,95!!!!!!! (via www.kruidvat.nl/tijdschriften) Ook leuk voor je zelf!!!!!!
- Jamie Oliver goes America bij Albert Heijn (?!). 10.00 EURO. Ik heb het boek zelf vanwege onze vakantie. Vind het niet zijn beste boek, maar toch leuk om te hebben.

En nog heel veel ander leuks, ik krijg opeens toch wel een beetje zin in de Sint. Nog een paar nachtjes slapen (en wakker liggen).

PS. natuurlijk wil ik ook nog iets toepasselijks bakken voor het feest. Alsof ik niet genoeg te doen heb. En nog meedoen aan anti-pakjesweek met een zelfgemaakt gerecht waar voor je ècht geen zakjes/pakjes nodig hebt.
Over de lat hoog leggen gesproken.....

Doorzichtig recept.

2011-11-24T23:57:00.008+01:00

Het blogverkeer lag even stil: meerdere probeersels pakten niet zo goed uit (oa glühwein-chococake). Ons dagelijks eten was niets bijzonders (boerenkoolstampot en weekendrestjes). Recepten genoeg, maar ik wil ze wel eerst getest hebben.
Gisteren was mijn man de hort op en zouden de kinderen poffertjes eten (alvast compensatie voor 'vieze' gezonde vegetarische pasta met geroosterde wintergroenten en geitenkaas later in de week).
Ik vind poffertjes geen avondeten en zocht dus naar luie alternatieven. Laat er nu net vorige week een Thaise afhaal/toko in ons dorp geopend zijn! We halen bijna nooit iets af. Soms Indisch, af en toe roti, zelden Chinees (slappe hap), nooit pizza. Ideaal probeermoment.
Een aardige Thaise dame had een klein assortiment zelfgekookte heerlijkheden. Ik ging voor een combo van rijst, garnalencurry, groene kipcurry en rundvlees met champignons. Omdat ik niet zeker wist of het genoeg was voor 2 eters (oudste dochter) nam ik voor de zekerheid ook een soort Thaise bami. Natuurlijk was het veel teveel. Het smaakte prima, maar de volgende keer ga ik toch weer naar onze Indische afhaal.
Voor mijn idee kan ik zelf ook aardig wat rommelen met verse groenten, kaffir lime leaves, kokosmelk en evt. currypasta's. Indisch is vaak bewerkelijker of tijdrovender.
(De overgebleven bami was trouwens met extra oestersaus een heerlijk ontbijt, dat dan weer wel.)

Ik dacht opeens weer aan een recept die ik al zeker meer dan 15 jaar bewaar, ooit uit de Allerhande gescheurd.
Het is een beetje Hollands-Thais, maar erg gemakkelijk en smakelijk. Geen actuele foto, maar wel ooit zelf vaak gekookt (pré-kids, wordt weer eens tijd, lusten ze vast wel, kan nooit zo 'erg' zijn als bovengenoemde pasta)

Roergebakken kip met kerrie en basilicum (2-3 personen)
200 gr kipfilet, in blokjes (kippendij kan ook)
1 ui, gesnipperd
1 groene paprika, in blokjes
2 teentjes knoflook
2 el olie
1 1/2 el kerriepoeder
1 zakje santen (creme, 30 gr. Conimex)
1 1/2 dl water
4 el vissaus, nam pla
2 el bruine basterdsuiker
3/4 el sambal badjak (gebakken sambal, minder heet)
1 zakje verse basilicum, 15 gr

Bak de kip, ui en kerriepoeder rondscheppend in de olie. 5 min. Knijp de teentjes knoflook er boven uit. Paprika, santen, vissaus, suiker, sambal en water aan de kip toevoegen. 5 min sudderen (langer in geval van kippendijen, dan evt extra water toevoegen).
Op het laatst reepjes gescheurde basilicum doorroeren. Serveren met pandanrijst.

Alternatieve groenten: witte kool, sperziebonen, doperwten, spinazie, mais, aubergine
Ipv kip kun je natuurlijk ook tofu gebruiken of ei of cashewnoten

Het is trouwens een wonder dat ik het recept nog heb, het was geminimaliseerd tot een fotoloos vodje (wilde het ooit inplakken) dat ooit tussen vettige ingrediënten had gelegen. Het papier was helemaal doorzichtig geworden. Mijn man vindt al die tassen (!!!) uitgescheurde recepten vreselijk. Scan ze toch voor de computer zegt hij dan, maar ik wil bladeren en in mijn handen houden. Net als echte foto's/digitaal. Goed, deze staat nu in de computer, zal ik het vodje misschien dan eindelijk maar weg gooien? Of toch nog maar even bewaren, voor de zekerheid, computercrash etc, toch....?

Hoge hakken, hopelijk alleen echte chocoliefde

2011-11-18T22:38:00.001+01:00

We zitten midden in ons verjaardags-hoogseizoen: gisteren was onze nr 2. Ilja jarig. Mevrouw werd 14!
Tijdens een lekker ontbijtje (afbakbagel met roomkaas/avocado en zalm) was het kadootjestijd. De jarige had weinig wensen, eigenlijk alleen veel geld en een luxe mobiel. Ik vind principieel dat een 14 jarige niet met een apparaat van een paar honderd euro hoeft rond te lopen, dus waren het luxe shampoo's, mascara en sloffen geworden en een beetje cash. Voor de mobiel had ze al een oplossing gevonden: de moeder van een vriendinnetje had er één over, problem solved.
Zelf een verjaardagsfeestje organiseren was ook niet aan nodig: er was 's avonds een mega-schoolfeest!
Voor dit feest waren natuurlijk nieuwe schoenen nodig. Met toestemming op pad voor ballerina's, komt mevrouw thuis met mega hakken!
Zonde, dit werd dus ook een verjaardagskadootje, waarschijnlijk 1-malig gebruik.
Ze kon er aardig op lopen, maar ik had nog nooit zulke hoge hakken gehad, laat staan toen ik 14 was! Tijden veranderen?

Bij een verjaardag hoort taart, maar de jarige was eigenlijk helemaal niet thuis, uit school direct naar vriendinnetjes voor het optutten.
Ik wilde al heel lang een 5 minuten chococake uitproberen en dit leek mij de ideale gelegenheid, chocoliefde is toch van alle (leef)tijden?

5 minuten chococake

4 el gewone bloem
3 el suiker (evt bruine basterd)
3 el cacao of paar blokjes gesmolten chocolade
3 el gesmolten boter
1/4 tl bakpoeder
3 tl melk
1 ei
beetje vanille-extract
beetje zout

Mix alles in een mengkom en giet over in een koffiemok. Zet 1,5 min in de magnetron (1000 watt?) KLAAR!

Hmmm, ik ben niet helemaal overtuigd. De cake kwam geweldig omhoog in de magnetron, zeker 5 cm. Daarna zakte het echter als een souffle in. Het resultaat was een beetje rubberige, sponzige chococake in een mok met een vieze wand. De smaak was aardig voor de minimale inzet en tijd, maar ik vind 1 ei, 3 el suiker en 3 el boter best veel voor een 1 persoonsportie!
Weet niet of ik het weer ga doen, misschien alleen om het ultieme recept te vinden.

PS. Het schoolfeest haalde de (lokale) krant en dat is niet positief. Voortijdig gestopt vanwege vechtpartijen en alcohollevels wegens indrinken. Gelukkig was dit nog niet van toepassing op mijn kinderen en directe vrienden en ik hoop dat ze zich nog lang bedenken dat plezier geen drank nodig heeft!

Linzer Torte: inzending duurzaam thema Foodblogevent November

2011-11-16T14:00:00.006+01:00

Ook deze maand is er een Foodblogevent, gehosted door Kralings Kroken.
Bijzonder thema is deze keer: "Toen er nog geen koelkast was!".
Of te wel: wat doe je om ingrediënten/overschot een langere levensduur te geven?
Vroegâhh, leefde men natuurlijk veel meer met de seizoenen. Veel mensen hadden wel een groentetuin en als er iets rijp/klaar was had je in één keer heel veel. In de winter zijn verse producten echter schaars dus werden de zomerproducten geweckt, gezouten, gedroogd, gezuurd en natuurlijk gerookt!
Tegenwoordig is het, ondanks de koelkast en eeuwig open supermarkten, weer hip om met deze duurzame processen een eigen stempel op je eten te drukken.
Hmm, wij hebben geen groentetuin (op 1 aardappelplant na) en dus geen oogstoverschot. Natuurlijk kun je los gaan op de markt aan rijpe tomaten, paprika's en fruit voor inmaak van sauzen/ketchups/chutneys, maar bij mij komt het daar niet zo van. Het blijft bij recepten lezen, misschien volgend jaar.
Wat ik dit najaar wel voor het eerst heb gedaan is zelf jam maken: bramenjam.
Ik ben dol op bramenjam. Mijn moeder maakte het vroeger (wel gezeefd anders kauw ik nog dagen op de pitjes) en het was alle keren mijn zwangerschapstic: beschuit met bramenjam (van Natuurwinkel), heerlijk fruitig zoet maar ook fris.
In het kader van dit blog besloot ik het dit jaar maar eens zelf te gaan maken. Na een insidertip voor een geweldige geheime plukplek gingen mijn jongste en ik half september met emmertjes op pad. En het was geweldig, het was niet plukken, maar gewoon oogsten. Rijen dikke, rijpe zwarte bramen. We konden er zo ons emmertje onderhouden en ze vielen er bijna in. In mum van tijd hadden we een half emmertje vol. Eénmaal thuis bleef het emmertje echter staan. Ik had het idee dat ik me eerst in de theorie moest verdiepen en daar had ik niet direct tijd voor. Na 2 dagen MOEST ik aan de slag: de fruitvliegjes waren ook dol op mijn bramen.
Omdat ik daardoor toch al twijfelde aan het eindresultaat werd ik ook een beetje gemakkelijk met de gebruiksaanwijzing van de Marmello-jampoeder.
Goed verwarmen en dan beetje poeder erbij, misschien nog een beetje, even doorkoken en klaar! In uitgekookte potjes gieten en op de kop af laten koelen.

De volgende dag draaide ik de potjes om en wat bleek: waarschijnlijk IETS teveel gelatinepoeder toegevoegd! De jam zakte niet naar beneden, het was veel te stijf. Wel een komisch gezicht, maar niet handig om te smeren.
Gelukkig kreeg ik een helder idee: de jam was prima bruikbaar als taartvulling.
Extra stevig was juist een voordeel: minder vocht voor het deeg.

Linzer Torte met bramenjam

125 gr roomboter, kamertemperatuur
125 gr suiker
125 gr amandelmeel (Natuurwinkel)
150 gr bloem
1 tl bakpoeder
rasp van 1 citroen
1 groot ei, kamertemperatuur
1 tl vanilleextract
beetje zout
1/2-1 pot jam
extra ei

Oven voorverwarmen op 175C. Boter en zout samen tot lichte massa kloppen. Rasp, ei, vanilleextract toevoegen. Bakpoeder met meelsoorten mengen. Dit mengsel in 3 delen bij eideeg voegen, licht mengen tot soepel deeg. Evt extra bloem toevoegen.
Deeg in koelkast laten stijven. (15 min). Uit koelkast 2/3e uitrollen voor ingevette springvorm of kartelvorm met losse bodem (Dille en Kamille). Jam over bodem verdelen, 1/3e uitrollen voor strips (mooiste resultaat met kartelrader). Weer 15-20 min in koelkast (of vriezer), ei erover smeren voor glans.
35-40 min. bakken, evt voortijdig afdekken.

De Linzer torte komt oorspronkelijk uit de Oostenrijkste stad Linz. Officieel met gemalen hazelnoten in het deeg en frambozenvulling.
Ik had een Amerikaans recept als basis, maar het deeg was veel te slap. Op de gok heb ik dus maar extra bloem toegevoegd, geen idee meer hoeveel, tot het een beetje prettig voelde (extra al in recept verwerkt). Het blijft een slap deeg, koeling zorgt voor meer stevigheid. De taart was heerlijk, zelfs met de pitjes in de bramenjam!

PS. op het nippertje heb ik de laatste bramen nog in Oktober geplukt en deze keer wel vloeibare jam gemaakt, oefening baart kunst!
PS2. Stuur zelf ook nog een leuk recept in! Er zijn vast genoeg mensen die nog (weer) wel zelf ketchup/chutney/zuurkool/augurken in zuur etc maken.

Sinte Maarten mikmak

2011-11-11T22:43:00.002+01:00

Vandaag was de 11e vd 11e! Voor ons betekent dat St. Maarten. Ik weet dat het niet overal in ons land gevierd wordt, maar wel bij ons in Noord-Holland!
Ik heb zelf goede herinneringen aan mijn eigen lopen vroeger in Drenthe.
Leuke lampionnen maken en dan met vriendinnen op pad, zoveel mogelijk snoep verzamelen. (of stuivers, eigenlijk nog favorieter, soms was ik aan het eind 1 gulden rijker!!!!!). In weer en wind langs de deuren en dan thuis de buit bekijken. Minder lekkere dingen ruilen met familie en vervolgens een eigen trommel vullen. Zeker een half jaar later had ik nog steeds snoep.

Nog steeds vind ik het leuk, nu om bij de deur te staan. Wij wonen in een kinderrijke buurt dus aanloop genoeg! (inclusief 2 eigen kinderen).
Ieder jaar versieren we de oprit met lampjes en lichtjes, opmars naar Kerst.
Dit jaar had ik voor de meelopende kleumende ouders lekker warme glühwein.
Het werd zeker gewaardeerd, maar ik had wel een inschattingsfoutje gemaakt: voor mij zijn al die kinderen nog steeds klein maar dit jaar liepen er ineens een heleboel zonder ouders. Glühwein-overschot dus. Ik had het idee al jaren, maar nu was ik eigenlijk te laat. Dom, dom. Weer wat geleerd: goede ideeën moet je direct uitvoeren.

kado's voor het thuisfront

2011-11-06T23:30:00.002+01:00

Mijn man gaat voor zijn werk geregeld naar het buitenland. Zo ook de afgelopen weken, deze keer naar China en Japan.
Geregeld krijg ik mailtjes met foto's van bijzondere maaltijden of vreemde ingrediënten.
Daarnaast neemt hij meestal wel verrassende kadootjes voor ons mee, dat kan hij goed. Soms dienen we verzoeknummers in, zoals deze keer nep-All Star gympen. Ook moest hij op zoek naar verjaardagskadootjes voor onze verjaarde dochter.

Mijn verzoeken hebben meestal een culinaire achtergrond, deze keer Japanse mayonaise. Ik had geen idee wat er speciaal aan was, maar vond een leuk stukje van Aziatische- Ingrediënten.nl op internet. Het bleek een zuurdere mayo die ook werd gebruikt bij het samenstellen/plakken van sushi. De slappe plastic fles doet meer denken aan shampoo dan aan eten. Vooral door het Zwitsal-achtige logo van een blote baby! Doordacht design: de halsopening vd fles bevat een stervorm zodat je met de dop eraf een decoratieve kartel spuit. De dop zelf heeft een kleine ronde opening voor fijne lijntjes. Handig toch!

Hij had in Japan natuurlijk erg genoten van overvloedige sushi. Ook na 2 weken was hij het nog niet zat. Dat zag hij ook wel zitten voor thuis dus bracht hij ook speciale rijst, rijstazijn, tamari (sojasaus) en wasabi mee. Nu nog ultra verse vis scoren.
Voor de tamari of shoyu had hij trouwens leuke schenkpotjes meegenomen en voor de wasabi een dipschaaltje.
In China krijgt hij eigenlijk altijd relatiegeschenken. Soms zijn ze mooi/handig, meestal wanstaltig en zonde vh geld. Deze betrof het een traditioneel wandbord die ik prima kan gebruiken als serveerbord. Leuk in combo met de Japanse aanwinsten. (niemand ziet toch het verschil tussen de Chinese/Japanse lettertekens).

Heeft u ook worteltjestaart?

2011-11-03T00:54:00.008+01:00

Mijn beloofde jubileumtaart!
Ik ben al een tijdje in de ban van de carrot cake.
Als ik het ergens zie liggen moet ik eigenlijk altijd wel even proberen (net als brownies). Een soort quest naar de perfecte cake. Cake-ig, fluffy, vochtig vet, licht gekruid, ook nog fris en zeker niet met overheersende frosting (glazuur).
Vaak valt het tegen, veel te zoet of te kunstmatig. In Amerika zijn ze te grote fan van kaneel waardoor al het gebak dezelfde smaak kreeg.
De laatste tijd had ik een extra drijfveer: ik wilde graag iets bakken voor in onze winkel. Iets wat ook een beetje bij onze doelgroep past en bij het jaargetijde, worteltjestaart dus. (Iets met pompoen was 2e best).
Ons eigen aanbod bestaat meer uit gezonde koeken, niet echt iets frivools of homemade.
Ik weet zeker dat vooral het jeugdige publiek dit zal aanspreken en dat is toch onze groeimarkt.
Menig recept heb ik opgeslagen en vergeleken. In de 1e poging ging alleen kaneel. Best OK, maar het leek teveel op de courgettecake.
Bij poging 2 heb ik meer mijn eigen kop gevolgd en ik moet zeggen dat ik zeer te spreken ben over het resultaat. Alle proefpersonen waren het met mij eens (1 buurvrouw vroeg of ik niet met avondeten kon experimenteren: voor 5 personen graag...!)
Mijn baas reageerde voor zijn doen ook positief, maar toen ik vandaag informeerde hoe we het zouden aanpakken en wanneer, krabbelde hij terug.
Versnippering vh aanbod leveranciers zag hij als nadeel. Terwijl ik denk dat kleinschaligheid en authenticiteit juist iets is wat ons onderscheidt van grootgrutters. Ik zei eerst dat hij er maar over na moest denken, maar later op de dag heb ik mij bedacht en een berichtje achtergelaten dat ik mijn aanbod intrek, ik wil niet meer. Ik besteedt mijn enthousiasme wel aan iets anders. (misschien was ik over-enthousiast en was hij bang zich in een slangennest te werpen, waar zou het allemaal toe leiden?)
Anyhow, ik kan hier nog een heel blad over vol schrijven, maar er lezen ook klanten mee, dus diep adem halen en verder gaan.

Carrot cake -the best

4 eieren (of 3 grote)
1/2 mok bruine basterdsuiker, 2/3e witte basterdsuiker
125 gr roomboter
200 ml olie (2/3 mok)
2 mokken bloem
1/2 mok zelfrijzend bakmeel
2 tl kaneel, 1/2-1 tl piment (allpice), 1/2 tl gemberpoeder
1 tl vanillaextract (geen essence)
1 tl baking soda, 1tl bakpoeder
1 1/2 tl zout
1 mok gechopte pecannootjes
3 geraspte winterwortels (3 mokken)
1/2-1 mok uitgelekte ananasstukjes, erg fijn gesneden (zoals uien), 5 schijven
geraspte schil van 1 sinaasappel, fijngesneden

Frosting
1 bakje mascarpone, monchou zou ook kunnen
1 zakje kokoscreme, of meer
sap van ananas/sinaasappel of citroen
1 tl oranjebloesemwater, of voorzichtig meer
evt tl witte basterdsuiker

Verwarm de oven op 175C. Vet een braadslee (23x33) in en leg bakpapier op de bodem. Klopt de boter los met de suiker. Klop in een andere kom de eieren fluffy.
Meng samen. Voeg alle andere ingredienten toe behalve de noten, wortels en ananas. Mix alles met de mixer tot een stevig beslag. Klop met een houten lepel de resterende ingedienten erdoor. Giet in het bakblik en bak ongv. 35 min. De cake zal niet veel rijzen.

Maak ondertussen de frosting: smelt de kokoscreme met wat sap in de magnetron tot een stevige brij. Meng met een 1/2 bakje mascarpone. Voeg wat bloesemwater toe (exotische touch) of meer sap tot een prettige consistentie (het wordt weer stijver). Misschien wil je meer mascarpone, maar denk eraan dat de kokossmaak meer wegvalt in combi met de cake. Evt. beetje suiker toevoegen.
Haal de cake uit de oven en keer om, trek het bakpapier eraf en laat de cake uitdampen op een rek. Na totale afkoeling verdeel je de frosting over de cake met een spatel/mes. Laten opharden. De volgende dag is de cake het lekkerst en blijft zeker 5 dagen goed.

Opmerkingen: ik weet niet meer precies of ik een dubbele hoeveelheid fosting maakte voor een heel bakblik, gewoon een beetje uitproberen, ik wilde niet weer een cake bakken! (kan op het moment geen worteltjestaart meer zien, waar zijn die konijnen?).
Veel recepten kwamen uit de VS, daar werkt men met cups, dit is een stoere rechte koffiemok, ongv 275 ml. Ik had het willen wegen, maar maar de batterij van de weegschaal was leeg.
De cake heeft een mooie licht vettige korrel, precies wat ik wilde.
Voor mij paste het oranjebloesemwater erg goed, zeker door de sinaasappelschil, gebruik echter niet teveel! (eau de cologne-smaak)
Ik had mascarpone gebruikt omdat we in de winkel geen monchou hebben, maar dat is een goed alternatief, iets minder zalvig.
Ik wilde een romige, niet zoete frosting, kokos past perfect en is van nature zoet (en exotisch).
Eigenlijk wilde ik voor de winkel nog experimenteren met alternatieve suiker/meel, maar dat hoeft nu niet meer, scheelt weer een hoop mislukkingen. Elk nadeel heb sijn voordeel.

Mañana, manãna.........

2011-11-01T00:09:00.003+01:00

Ik weet het, ik had voor deze keer taart beloofd. Het was ook de planning, maar er kwam iets tussen. Wel iets taart-related: mini-high tea-verjaardagsfeestje van mijn 12 jarige dochter.
De dagen voor de verjaardag was ik al steeds aan het vissen naar de verjaardagswensen: wat te trakteren, wat als verjaardagseten en wat doe je met vriendinnetjes? Er kwam niet veel uit, meer zoiets als: zie ik wel, weet ik niet, laat mij nou!
Hmm, pré-pubergedrag. Echt bijna 12.
De avond voor de verjaardag kwam opeens de suggestie van een high tea met een paar vriendinnetjes, met van die kleine taartjes. Mijn cateringhart ging in de versnelling, maar dit was natuurlijk veel te korte termijn en mevrouw wilde ook graag perse naar de bakker.
Ook mijn reputatie op traktatiegebied is weg: het werd chips en bonbons. Ik moest wel even slikken.
Tussen de middag togen we samen naar de banketbakker waar bleek dat de kleine taartjes eigenlijk gebakjes waren (in chique kringen noemen ze dat toch ook taartjes?) terwijl ik meer aan petit-fours had gedacht.
Voor mij is een high tea een groot aanbod van veel verschillende hapjes en niet allemaal 1 gebakje. Meerdere gebakjes pp vond ik ook geen optie, dus besloten we de gebakjes in stukjes verdelen, 1 haps porties.
Met herfstbonbons, slagroomsoesjes en 2 soorten plaatcake hadden we een leuk assortiment.

Onder schooltijd heb ik vervolgens de tafel gezellig gedekt met waxinelichtjes, theepotjes en een goed gevulde etagère. (met bloemversiering)
Gelukkig had ik toen al foto's gemaakt want ik werd dringend verzocht afwezig te zijn. Onder genot van zeer vies ruikende vruchtenthee (jak) en luide muziek hebben de dames in een zeer hoog tempo alles verorberd. Tot de laatste kruimel. Ik denk niet dat alle ouders blij met mij waren tijdens het avondeten.
En het ECHTE verjaardagsfeestje komt nog......!

Dom genoeg had ik steeds in mijn hoofd dat ze na het weekend zou trakteren en dan was het Halloween (vandaag dus of eigenlijk alweer gisteren). Ik zag het wel zitten met pompoenmuffins of vleermuiskoekjes maar het waren no-go's en sowieso tracteerde ze natuurlijk vrijdag op haar eigen verjaardagsdag.
Beetje laat, maar hier nog enkele leuke links van Amerikaanse blogs betreffende Halloween:
http://iammommy.typepad.com/i_am_baker/2011/09/halloween-cake-in-a-jar.html
http://www.skinnytaste.com/2011/09/meringue-ghosts.html
http://kitchentablescraps.com/cheap-and-tasty/creepy-coconut-kiwi-panna-cotta/
en de beste van allemaal: http://www.hungryhalloween.com/

Misschien inspiratie voor een sint-surprise?
En die taart komt er echt in mijn volgende blogpost, belofte maakt schuld, wat in het vat zit verzuurt niet, mañana,manãna etc.etc.

3-voudig jubileum: 1e verjaardag, 100-ste blogpost, 30.000 pageviews!!!!!!!!!

2011-10-27T23:44:00.007+02:00

Even leek het er op dat ik mijn 100-ste blog zou schrijven op mijn 1e verjaardag, maar dat liep anders (zie vorige blog).
Niet getreurd, het komt vanzelf. Opeens zag ik gisteren dat ik toch echt wel al 99 had geschreven en dat het nu dus tijd is voor een jubileum-blog!
3-voudig jubileum zelfs want ik heb ook 30.000 pageviews gehad. (teller op homepage pas later geinstalleerd).
Ik kan daar echt nog niet bij: 30.000!!!!! (nu zit ik daar zelf ook best met een fors aantal tussen want het lukt mij maar niet om mijzelf te blokkeren, maar het zijn er geen duizenden, toch?????) Volgens mij klopt het ook niet, soms tel ik als 1, soms als 2, net hoe ik binnen ben gekomen. Waarschijnlijk is het aantal dus veel lager, maakt niet uit, iedereen welkom!
Redenen genoeg voor een feestje. Voor ik ga slapen hang ik zelfs nog slingers op ( jarige dochter morgen), ook een beetje voor mij zelf dus.
Best vreemd als ik zo terug kijk op een jaar. Eigenlijk is het voorbij gevlogen, ik snap niet hoe ik er 100 blogs uit heb kunnen gooien. Soms twijfel ik of ik nòg een jaar iets kan voortbrengen. Been there, seen that, wordt het niet een herhaling van hetzelfde? Wéér Kerst, wéér jarig, wéér zomer (hoop ik maar).
Tegelijk weet ik dat er zoveel aanleiding is, soms ongezocht zomaar voor je voeten, dan MOET ik er over schrijven, als een soort instinctief reflex.
We gaan dus gewoon op hetzelfde pad verder. Ik heb ook geen speciale voornemens, geen to-do-lijst die ik af wil werken. Go with the flow!

Wel vind ik het leuk om aan de hand van wat statistieken de ups en downs van mijn afgelopen blogjaar door te nemen. Ik hou wel van cijfertjes en feiten.
- meeste bezoekers natuurlijk uit NL, goede 2e is België, 3e VS (!) (of is dat LinkWithin? kleine plaatjes op blog)
- meest onverwachte landen: Australië, Iran, Zuid-Korea, Moldavië en blijkbaar een grote fan in Rusland (?), zou er soms een criminele code versleuteld zijn in mijn blog?
- meeste bezoekers komen via Google, maar ook heel veel via 'De keuken van Arden' (dank, dank)
- meest gevonden via zoekwoord junior Masterchef
- best bekeken blogpost is dan ook Junior Masterchef! Koken met de Dutch oven is een goede 2e
- 12 volgers
- maximaal aantal reacties op blogpost: 3 (meer zijn altijd welkom!)
- grootste 'culinair event' sof: deelname aan underground boerenmarkt
- grootste 'culinair event' succes: kerstborrel en pré-school BBQ met alle buren!
- beste zelf verzonnen culinaire creatie: marokkaanse chocoladetaart
- smerigste misluktste creatie: ongepubliceerd!!!!!
- blogpost waar ik het meest trots op ben? Eigenlijk op allemaal! Als ik oudere blogs doorlees vind ik ze nog steeds leuk en kan bijna niet geloven dat ik dat allemaal gebroddeld heb. Alsof ik het niet zelf was.

Volgende blogpost is er 'echte' taart (ben druk aan het bakken), jullie zijn allemaal uitgenodigd!!!!!!!

Herfstvakantie

2011-10-23T01:56:00.003+02:00

Deze week zit de klad een beetje in het bloggen: het is herfstvakantie.
Begin vd week moest ik zelf gewoon werken, maar de kids zijn natuurlijk vrij en vaak thuis. Als ik dan thuis kom van mijn 1/2 dagen vind ik een gevuld huis. Normaal gesproken zijn dat zo'n beetje mijn blogmomenten. Ik heb een beetje rust en ruimte om mij heen nodig. Ze gaan ook nog een keer 's avonds laat naar bed, dus een avond heb ik ook niet echt. Op mijn vrije dagen ga ik van de weeromstuit erg laat naar bed voor een beetje me-time, gelukkig kan ik goed uitslapen (en de kids ook). Voor 10.00 uur gebeurd hier niets (bij mij nog later). De dagen vullen zich met relaxen. De jongens willen niets anders, beetje computeren, lezen, TV'en en afspreken met vriendjes. De meiden zijn vaak de hort op, socialiseren! En winkelen blijft bij hen natuurlijk altijd favoriet. Volgens mij heeft 1/2 NL geshopt deze week, ik zag overal hele gezinnen met volle tassen: jassen/schoenen, de winter komt eraan. Ook wij zijn leuk geslaagd (te goed eigenlijk), zelfs ik heb een broek en leuke trui gescoord.
De trui vonden de dames lelijk, maar ik heb mij er deze keer niet eens iets van aangetrokken. Het is de generatiekloof denk ik, ik vond alles van hen ook niet geweldig.
Ook op het kookfront is het rustig: keertje patat, bami, netjes aardappelen/bloemkool/vlees en zelfgemaakte pizza. Voor velen een bekende combo, maar pizza met tomatensaus, verse vijgen, geitenkaas en beetje balsamicoazijn is echt héél lekker.

Jakkes

Gelukkig krijg ik soms wat bloginfo van buitenaf: mijn man zit bijna 3 weken in Azië en stuurde nog een foto van een maaltijd: gestoofde knie van een jak, ik begreep dat de smaak ook jak was! (als iets vies is zeggen de Chinezen altijd dat het erggg gezond is)

Chocolade schijnt ook zo gezond te zijn. Bijna waren we deze vakantie naar Parijs gegaan. Nu las ik iets over een Salon du Chocolat waar zelfs een modeshow met echte chocoladekleren was. Kijk, daar hadden we mooi heen gekund (hint, hint). Wel iets voor een studietripje met workshops en top franse patisserie etc.
Meer mooie foto's: hier

Om op te (vr)eten!!!!!

2011-10-20T01:08:00.004+02:00

vreselijk onflatteuze foto

Bijna alle 11+ dames houden van tutten en make-up. In ieder geval die van mij. Meerdere vriendinnetjes verzamelen en dan allemaal een maskertje opbrengen. Ik heb geloof ik 1x in mijn leven een maskertje opgehad en het was zeker niet onplezierig. Het was zo'n peel-off soort. Na opdroging kon ik het als een vel van mijn gezicht trekken. Ik voelde mij als een slang die uit een oude huid kruipt, best verjongend gevoel.
Dochter Sacha had gisteren een maskertje over van zo'n feestje en wilde die graag met mij delen. Om haar te plezieren (ik ben niet zo'n tuttel) onderging ik haar gesmeer.

Wat heeft dit allemaal te maken met een etensblog?
Het was een chocolade-modder-masker. Uiteraard heb ik het niet geproefd, maar het rook zeker echt naar chocolade. Verhoogt de feestvreugde direct.
Het belooft je huid diep te reinigen en te voeden. Bevat oa. echte cacaoboter.

We stuurden een foto naar mijn man die in het buitenland zit, hij dacht dat de Sint al in het land was.
Dit moddermasker droogt helemaal stijf op en voelt dus echt als schild. Toen mij dat benauwde heb ik met veel water alles weer afgespoeld. Mijn huid voelde best zacht. In de spiegel zag ik echter nog steeds het bekende gezicht (en rimpels). Nu we toch bezig waren ook nog maar een proefmonstertje nachtcreme opgesmeerd (gebruik ik nooit) en vol verwachting ging ik veel te laat naar bed.
Zou 100 jaar slapen de truc zijn?

PS. Vanavond 20 oktober 20111: BBC 2, 21.00 : The great British Bake off revisited!!! De deelnemers van vorig jaar worden met een bezoekje vereerd.

Eén(reuzen)haps appeltaartjes.

2011-10-16T15:46:00.002+02:00

Bij ons zijn ze allemaal dol op appeltaart. Hele gewone simpele appeltaart zonder toeters en bellen. Tegenwoordig is het vaak een familieproject: de oudste maakt het deeg, de jongste snijdt alle appels en ik maak er een mooie taart van. We laten de taart altijd een nachtje rusten omdat we hem de volgende dag lekkerder vinden. Te vers heeft een te 'gulle' smaak (Gronings?). Als we vervolgens een beetje zuinig snijden kunnen er net 12 stukjes uit, voor ieder 2! Altijd feest.
Nu zag ik laatst op een blog kleine vlaaitjes en bedacht dat dit ook leuk zou zijn bij onze appeltaart. Een soort éénhaps taartje zodat je meerder smaken kunt eten (als je niet kunt kiezen) of als idee voor een hightea.
Naast een gewoon muffinblik heb ik ook een blik met ondiepe cirkels (koninginnedagbuit) en die leek mij perfect geschikt.

Mini-appeltaartjes (9 stuks)

150 gr zelfrijzend bakmeel
100 gr roomboter, kleine blokjes
65 gr kristalsuiker (kan ook basterd= zoeter)
1 eetlepel geklutst ei
1/2 snufje zout
1 grote goudrenet, ienimini blokjes
2 eetlepels rozijnen
1/2 tl kaneel
1/2 tl suiker

Maak van het meel/boter/suiker/ei een soepel deeg. Leg een 1/2 uur in de koelkast. Meng de vulling en bak deze een paar minuutjes in een beetje boter in een steelpannetje. Verwarm de oven op 170-180 C. Vet de vormpjes in met boter, ook het randje buiten het rondje, evt. bebloemen. (rondje bakpapier op bodem zou ook kunnen).
Bloem op je werkplek. Leg 1/3e deeg opzij. Rol overig deeg dun uit (3mm of zo) en snij cirkels met een glas of bakring. Leg deze in de vormpjes en modelleer glad met je vingers. Beetje paneermeel op ieder bodem. Doe in elk holletje 1 eetlepel koude vulling. Rol het apart gehouden deeg ook dun uit. Snij met de botte kant van een mesje dunne reepjes, 3-4 mm, zodat elk taartje 3 reepjes horizontaal en 3 verticaal kan krijgen. Eet de rest vh deeg lekker op!
Smeer een beetje ei op het deeg en zet de bakvorm ongv. 20 min. in de oven.
Laat 5 min afkoelen en probeer dan de taartjes los te maken van hun holletje. Verder laten afkoelen (worden steviger).

Ze werden perfect (hoewel 4 niet heel uit hun vorm wilden), er werd om gevochten! (bijna letterlijk). Normaal gesproken gebruik ik altijd margarine omdat ik graag de appel goed wil proeven. Door de luxe smaak van roomboter waren het nu echte taartjes geworden. Het is echt belangrijk om de reepjes dun te snijden want in de oven zwelt het nog een beetje op en anders verdwijnt je ruitpatroon helemaal (groeit dicht). In het recept heb ik al enige verbeterpunten opgenomen om te zorgen dat alle taartjes goed uit de vorm komen (waren nog steeds erg lekker). Wij hadden allemaal een eigen exemplaar en de rest werd minutieus verdeeld in echte éénhaps stukjes.
De volgende keer wil ik het proberen in mijn minimuffinblik, hoewel ik bang ben dat de verhouding vulling/deeg scheef gaat. Het worden dan waarschijnlijk ook geen taartjes maar appeltaartbonbons. Ook lekker?

Pompoencurry

2011-10-11T23:15:00.002+02:00

Van mijn soepverhaal had ik nog een stuk pompoen over (paste echt niet meer in de pan). Gewikkeld in een plastic zakje lag het al minstens een week in de koelkast. Er moest iets mee gebeuren. En wel snel!
Maandag at de rest van mijn gezin macaroni met ham/kaas (vind ik geen maaltijd) en dat was de perfecte gelegenheid om voor mijzelf iets lekkers in elkaar te flansen.
Iets met veel groente en waarschijnlijk zachte geitenkaas (allemaal restjes). Ik moet zeggen, het was erg lekker. Het deed een beetje denken aan de spruitjescurry, maar toch ook weer anders.
Van een restje rijst (ik ben een echt restjesmens, gooi niets weg tot onbegrip van mijn man) maakte ik lekkere rijstekoekjes. Dit idee had ik opgedaan bij 24kitchen. Supersimpel en ik vond de iets krokante structuur goed passen bij de gestoofde groenten.
Heerlijk. Van deze restverwerking hield ik natuurlijk weer een restje over dat ik vanmiddag lekker als lunchhapje heb gegeten. Toen was het echt op!

Pompoencurry

1/4 pompoen, blokjes
1/2 knolselderij, blokjes
handje boontjes, kleine stukjes
1 ui, gesnipperd
1 teentje knoflook, gesnipperd
1/2 rode paprika, in blokjes
(reepjes/blokjes ontbijtspek)
1/2 blokje groentebouillon
gemberpoeder
chilipoeder
zout, peper
boter/olie
beetje water (100 ml of zo)

Bak de pompoen en de knolselderij best hard aan in de boter zodat ze een beetje carameliseren. Ook evt de spek. Voeg de overige groenten toe en roerbak alles. Vervolgens alle specerijen en regelmatig ook een beetje water zodat het niet aanbrandt. Laat op een laag vuurtje pruttelen tot de pompoen en de knolselderij gaar maar niet mushy zijn. (15 min?) .
Kan prima met de geitenkaas, maar die ontdekte ik pas weer na de maaltijd.

Rijstekoekjes

restje gekookte rijst (100 gr?, 3 bekers)
1 ei, geklutst
beetje bloem ( 1 à 2 el)
lenteuitje , gesnipperd

Meng alles in een kom tot een iets nat mengsel (soort rijstsalade) . Verhit ruim boter op redelijk hoog vuur. Schep met een grote lepel een portie rijstmengsel in de koekenpan. Duw met de rug vd lepel iets plat. Beetje rosti-achtig. Laat minstens 5 min. goed bakken op middelhoog vuur. Draai voorzichtig om met spatel en bijv kaasschaaf. Laat andere kant ook bruin worden. Je kunt ook een ingevette bakring als mal gebruiken, maar ik vond de rosti-look wel leuk en de randjes werden lekker krokant met een beetje kroepoeksmaak. Soort simpele nasi-smaak door ei en ui (uitspreken op z'n Haags)

Say cheese! ( kaas-maak-verjaardagsfeestje)

2011-10-08T00:18:00.010+02:00

Afgelopen woensdag was het dan eindelijk zover: Antal's 10e verjaardagsfeestje. Eerst thuis de bekende onderdelen: kadootjes verstoppen en zoeken (complicatie bij gast Michiel die zijn beide kado's bijzonder verstopte: 1 is tot heden onvindbaar gebleven, de ander had hij ingenieus achter een ingebouwde verwarming laten zakken: bewaren we voor een toekomstige verbouwing).

Daarna eierkoeken versierd met vla/slagroom en hagelslag, altijd groot succes. Voor we vertrokken nog lekker broodjes knakworst en het feest was bijna compleet.

Onze bestemming hielden we geheim tot we bij een grote boerderij buiten Alkmaar stopten. Boter, kaas, eieren stond er op een bord. Dit was een duidelijke hint. 2 kids wisten direct te melden dat ze geen kaas lusten (of alleen pizzakaas), maar ik overrulede want ze hoefden het niet te eten maar te maken! (altijd iets te mekkeren).

We gingen kaas maken bij boerderij Zeilzicht met boerin Corrie.
Na een introductiefilmpje over kaasproductie was het tijd om zelf aan de slag te gaan. We kregen allemaal een lang plastic schort om en een vaag badmutsje op. Omdat bij kaas maken hygiëne erg belangrijk is (bij alle voeding natuurlijk) werden onze handen ontsmet, we waren er klaar voor!

Elk kind kreeg een emmer met 5 liter melk. De boerin had er al stremsel aan toegevoegd zodat het meer leek op een soort melkvla.

Met een mes moesten we daar langzaam lange strepen in trekken, soort boter/kaas/eieren en daarna in kleine stukjes hakken met een lepel.

Ik ben het verhaal alweer een beetje kwijt,maar het had iets te doen met de suikers die in de melk zaten en door het klein maken kwam dat vrij en dus niet in je kaas zodat deze niet ging schimmelen. De gestremde melk scheidde zich in wei (zoetig eiwitrijk vocht) en wrongel (losse witte kaasklontjes). Het is mij onduidelijk waarom het eerst langzaam moest en later met klutsende bewegingen (golven maken, zei de boerin). Tussendoor werd er 2x warm water(?) toegevoegd (om op temperatuur te houden?) en de wei afgeschept.

De kinderen moesten echt hard werken. Ze hebben wel een 1/2 uur staan snijden en klutsen, afwisselen met links en rechts tegen de kramp. Je inspanning zou je terug zien in de kaas. Ultiem bewerkte wrongel zou een kaasje van ongeveer 500 gr. opleveren. Hoe zwaarder, hoe slechter. De kinderen konden kiezen uit 3 smaakvarianten: naturel, komijn, brandnetel-kruidenkaas (toevoegingen). Er was 1 durfal (het enige meisje!)

stiekem proeven

trotse kaasboer

Eindelijk konden de kaasklontjes in een zeefbakje en in een mal.
Elk kaasje kreeg een soort ouwel met de vermelding: zelfgemaakt, rauwe melk en een persoonlijk nummer en ging onder een grote pers.

Na een welverdiende pauze gaf boer Arie een rondleiding door de koeienstallen. Jammer genoeg geen foto's, ik had mijn camerabatterij leeggeschoten bij het kaas maken. Dom, dom. (en klassiek) Vooral de stal met jonge kalfjes was erg in trek. De kinderen vonden het erg leuk om de moeders hooi te voeren.
In een andere stal was de volgeautomatiseerde melkrobot erg interessant. Per koe werd precies bijgehouden hoeveel melk ze gaf en hoe vaak ze door de robot was gekomen. Miste ze een beurt dan werd ze automatisch naar de robot geleid. Per melkbeurt kregen ze eten als beloning en de robot duwde 'illegale' koeien (die gewoon extra kwamen voor de beloning) gewoon weg!

Toen moesten we alweer naar huis. Van boerin Corrie kregen de kinderen hun eigen kaasje. Bijna iedereen had een gewicht in de 500, ze hadden dus heel goed gewerkt! In het piepkleine kaaswinkeltje heb ik nog een lekker stuk komijnekaas gekocht.
Het feestje was alweer voorbij, maar de kinderen hebben wel huiswerk meegekregen: 2 weken lang moeten ze de kaas omdraaien en soms insmeren met zout en wordt de korst gevormd. Na 2 weken rijpen kunnen ze het resultaat van hun eigen harde werken proeven. Zou het de niet-kaasliefhebbers bekeren? Het maken vonden ze in ieder geval leuk!

PS. leuke kaassites voor kinderen: http://www.zuivelonline.nl/hoofd/7/kids.html
met bijv een a4 hoe je melk maakt : http://www.zuivelonline.nl/pagina/1002/leerkrachten_lesmaterialen_kaas-maken-doe-je-zo.html

of http://www.boerenkaas.nl/nl/1577-Home.html

Allemaal heel informatief voor spreekbeurten en met leuke spelletjes!

Gouden herfstsoep.

2011-10-04T23:51:00.004+02:00

Toen ik pas bij de Natuurwinkel werkte heb ik wel een paar keer voor de winkel gekookt. Gewoon thuis gemaakt en in de winkel laten proeven, soort kookdemonstratrice. Altijd een groot succes en de klanten waren erg enthousiast. Het kostte altijd meer tijd en inzet dan mijn gemaakte uren , maar dat maakt mij niets, ik zou er zelfs gratis willen staan. Er was echter 1 grote maaRRRRRR: mijn baas is een echte kruidenier. Hij planned het personeel het liefst zo krap mogelijk in omdat hij denkt dat iedereen anders een tandje lager zet (klopt deels), maar dat betekent dus ook dat ik niet voluit gezellig kan staan doen met 'mijn' proevers omdat ik bijv. ook het brood moet doen.
Daarnaast oefent hij enige commerciële druk door een stapel hoofdingredienten neer te zetten en te verwachten dat dat aan het eind verkocht is! Ik denk dat je sfeer moet verkopen en dat het resultaat niet direct meetbaar is. Niet persé direct die dag, maar misschien wel in de tijd erna.
Soms is commercieel zijn het verwennen van je klanten, als klantenbinding of om ze warm te maken voor nieuwe ideeën.
Kortom, ik was er mee gestopt.

wat een geweldige kleur!

Recent begon het echter weer te kriebelen en wel met pompoensoep. Bij mij thuis gaat iedereen gillen als ze het woord pompoen horen. Mijn baas was blij want dat paste mooi bij de 'Oogstweken'. ( 26/9-8/10)
Dus stond ik afgelopen vrijdag voor de winkel soep te scheppen. Lekker in het zonnetje (past niet echt bij een herfstsoep) en zonder overige taken.
Geweldig, ik plukte iedereen vd straat, voetgangers en fietsers. Ook als ze zeiden niet van pompoensoep te houden. Dan heeft u mijn soep nog niet geproefd, zei ik dan. Ik kon zo op de markt staan. Heerlijk om alleen maar over eten te praten. Vooral geweldig als mensen besloten met mijn recept voor het eerst pompoensoep te gaan maken. Of voor het eerst een Natuurwinkel binnen te stappen!

Pompoensoep van Gerry

- Pompoen van ca. 2 kilo

- 4 à 5 groentenbouillonblokjes

- ½ prei, 1 rood pepertje, 1 winterwortel

- 1 ui, klein stukje geschilde en gesnipperde verse gember

- evt. steeltjes koriander, gesnipperd

- 1 a 2 grote tenen knoflook

- korianderzaad gemalen, komijn gemalen, chilipoeder

- olijfolie

- 2,5 à 3 liter water

Snij de pompoen in meerdere stukken, haal de zaden en de draden eruit. Plaats de stukken met de schil naar beneden in een ovenschaal. Strooi er komijn, koriander en chilipoeder over.

Over elk stuk een beetje olijfolie en smeer alles een beetje met de kruiden uit. ½ uur in de over op 200 °C., evt. tijdje onder grill.

Fruit in een soeppan de ui en wortel in een beetje olijfolie. Vervolgens de knoflook en daarna de prei en de gember (+ evt koriandersteeltjes). Water met bouillonblokjes toevoegen. Van de rode peper het onderste stuk afsnijden en dan met een snee in de lengte openmaken. De zaadjes verwijderen en de peper met steeltje in de pan doen. Als de pompoen gaar is deze met schil toevoegen. (geeft vollere smaak en kleur) Evt. donkere stukken verwijderen. Ongeveer een kwartier sudderen en dan de peper verwijderen. Extra komijn (1 tl of zo) en misschien zout naar smaak.

Met de staafmixer de soep pureren en klaar is kees!

Evt. suggestie zou het meekoken van stukjes appel zijn of het toevoegen van geraspte kokos.

Naar smaak kan de soep verdund worden met meer bouillon of juist minder.

Genoeg voor 4 liter soep.

In een paar uurtjes heb ik 60 bekertjes uitgedeeld, eigenlijk iedereen vond 'm lekker (sommigen iets te pittig, net hoe je gewend bent).
Zelf baalde ik een beetje: in de nacht hadden de kruiden de smaak vd pompoen erg verdrongen, het was meer een soort currysoep geworden. Ook lekker, maar niet zoals ik het bedoelt had. Als perfectionist was ik het liefst thuis extra pompoen gaan koken.

Ik puzzel ook nog een beetje over de licht zurige smaak die was ontstaan: gevolg vd gember, de prei of de koriandersteeltjes? Het paste als citroen in het curryidee, maar de zoetigheid aardsheid vd pompoen was weg.

Nog iets vaker oefenen dus, arm thuisfront.

Rupsje Nooitgenoeg (verjaardagstractatie)

2011-10-03T23:43:00.002+02:00

Bij een verjaardag hoort natuurlijk ook een traktatie. Mijn oudere kinderen zijn intussen (semi)pubers: vooral niet afwijken vd norm: traktatie=zakje chips.
Mijn jongste daarentegen ziet in afwijken juist (nog) de uitdaging. Hij wil iets creatiefs, iets wat een ander niet heeft!
Enig speurwerk op Google ter inspiratie leverde de volgende traktatie:

Rupsje Nooitgenoeg

Oorspronkelijk een kaaskoekje met rozijnenoogjes. Wij dachten dat niet elk kind kaas lekker zou vinden en gingen voor een zoete variant. Als decoratie gebruikten wij glazuurstiften. Het leek simpel maar het is natuurlijk altijd meer werk dan je denkt.

2 eenheden koekjesdeeg leverden 45 rupsjes (45x5=225 rondjes uitsteken). Hoewel er een paar de eindstreep niet haalden (je moet toch weten hoe het smaakt) was dit natuurlijk genoeg voor een klas van 35 kids. Ik heb een redelijk grote oven, maar deze hoeveelheid moest in een paar rondes gebakken worden. Afkoelen en decoreren, het leek wel een lopende band mini-fabriekje. Halverwege snapte ik natuurlijk wel weer waarom anderen dit niet meer doen! Vanwege lactose-intolerantie van 1 vd kinderen hebben wij voor de ene helft roomboter en voor de andere plantaardige margarine gebruikt. Gelukkig beide met goede bakresultaten.
Eén koekje hadden we met zijn naam (4 letters) beschreven, altijd fijn als iedereen gewoon mee kan eten.
We hebben een standaard zandkoekjesdeeg gebruikt, maar ik vind het altijd zo jammer dat de koekjes zo hard worden, toch maar eens op zoek naar een ander recept.

Koekrupsen

200 gr bloem
150 gr boter, kleine stukjes
125 gr witte basterdsuiker (kan best minder)
2 eetlepels geklutst ei
3 gr zout

Kneed alle ingredienten tot een soepel deeg. Laat rusten in de koelkast. Rol uit tot een 1/2 cm dikke lap en steek rondjes met behulp van een plastic flessendop. Maak rupsen door 4 rondjes een flauwe boog te laten maken, licht overlappend, en de 5e weer omhoog (als gezicht). Leg op een bakplaat waar bakpapier op ligt. Evt. besmeren met rest ei voor glans. Weer afkoelen in de koelkast ( beter behoud vorm). Verwarm de oven op 150C. Bak de koekjes blond/lichtbruin in 15-20 min. Vooral niet te bruin laten worden. Het is normaal dat ze zacht zijn, als ze afkoelen worden ze hard. Afkoelen op de plaat of andere rechte ondergrond.
Decoreren met glazuur.
Decoreren voor het afbakken kan natuurlijk ook: suiker of sprinkels strooien in nat ei en meebakken.

De meesters en juffen mochten kiezen: òf een overgebleven rupsje òf een feestelijke fruitspies. (ze krijgen al zoveel ongezonde tractaties).
Iedereen blij!

Zo simpel kan het zijn....

2011-09-30T23:16:00.004+02:00

Volgende week viert mijn jongste alsnog zijn verjaardagsfeestje (was al 10 aug. jarig!). We gaan iets nu nog geheim culinairs doen, maar daar volgende week meer over. Vorig jaar hadden we ook een leuke verjaardag die eigenlijk uitblonk in simpelheid. Na de traditionele activiteiten (kadootjes verstoppen en zoeken/ cakejes versieren met vla, hagelslag en slagroom) gingen we koekjes maken. Gewoon simpele zandkoekjes, maar ik kreeg het idee dat de meeste het al heel lang niet hadden gedaan.

Vervolgens het uitstapje: niks geen zwembad/paintball/karten etc. maar een tochtje naar een aardappelboerderij. Elisabeth Hoeve in Nieuw Vennep (NH).
Met de boerin (die volgens mij in het onderwijs zat) gingen ze het land op en hoorden ze hoe aardappelen groeiden en bloeiden. Daarna mochten ze met gieken/tandvorken zelf aardappelen rooien. Gelukkig hadden we een stralende dag en konden ze lekker wroeten in de aarde zonder helemaal zwart te worden.

Met een kruiwagen vol zanderige aardappelen keerden we terug naar de boerderij waar de aardappelen gewassen werden in een soort grote wasmachine. Vervolgens werden er reepjes van gemaakt en bakte de boerin heerlijke verse patatten. Met limonade en en natuurlijk mayo hadden de kids een echt feestmaal.

Tussendoor mochten ze nog de kippen voeren, dit was ook bijzonder want hoe vaak hadden ze nu kippen van dichtbij gezien en dan nog zulke mooie! Op het erf stonden allemaal kleine fietsjes en tractors van de kinderen des huizes en daar mochten de heren heerlijk op crossen. Ik had er geen kind aan! Met een lekker appeltje voor onderweg keerden we enthousiast terug naar huis.
Thuis nog even de afgekoelde koekjes versieren en lekker buiten spelen. Met een zakje eigen koekjes vertrokken de heren daarna trots naar huis.
Ik heb nog heel vaak gehoord dat het zo'n leuk feestje was. Gelukkig wordt eenvoud nog gewaardeerd.

De hele week had ik meerdere blog-onderwerpen in mijn hoofd, maar er ontbrak altijd iets, geen foto of geen passend recept.
Bij dit blog had ik dus een leuk aardappelrecept willen plaatsen, maar ik had er geen klaarliggen die ik zelf getest had, laat staan een foto.
Wat ik wel heb is een leuk cakerecept. Hoort tenslotte ook toch wel bij een feestje.

Lamington's

recept van quatre quart cake (gelijke delen van alles)

200 gr patentbloem (of 160 gr bloem+ 40 gr aardappelmeel)
200 gr boter
200 gr suiker
3 à 4 eieren (200 gr)
beetje bakpoeder
tl vanille-extract/merg
2 gr zout

Als de eieren zwaarder zijn, ook de andere hoeveelheden aanpassen.

Oven voor verwarmen op 150 C.
De boter met suiker tot room mixen. De eieren 1 voor 1, zout en vanille toevoegen.
De bloem in gedeelten bij mengen en iedere keer luchtig doorroeren.
De cakevorm (vierkant) invetten en bebloemen, evt bakpapier op de bodem. Het beslag er direct in gieten en in 60-75-90 min (afhankelijk van vorm) lichtbruin bakken. Even laten rusten en dan los maken van bakvorm en omkeren op taartrooster om volledig af te koelen.

chocolade (melk-puur-wit), hoeveelheid afhankelijk van aantal blokjes cake
el water/melk (afhankelijk zie boven, niet te dun maken)
blokje boter
geraspte kokos

Koude cake in blokken snijden. Chocolade smelten met wat water/room. Beetje boter door heen roeren en iets laten afkoelen. Blokjes aan een vork/prikker prikken en boven bakje begieten met de chocoladeglazuur(ganache). Boven een ander bakje alle kanten met kokos bestrooien. Laten drogen. Simpel lekker.

Lamington's zijn een typisch Australische lekkernij. Soms zit er een tussenlaagje van jam of creme in. Ipv chocoladeglazuur zit er ook wel jam of lemoncurd aan de buitenkant. Voor het gemak kun je natuurlijk ook een kant-klare cake gebruiken.
Ik heb eigenlijk een beetje gecheat: mijn dochter Sacha had de cake gebakken en ik heb delen daarvan mishandeld tot blokjes. Mijn chocolade was misschien iets te puur (85%) maar het is een lekkere combo. Ook handige oplossing als je cake is aangebrand of niet zo goed gerezen.
(camouflage truc)

PS. Er komt net een piña colada variant bij mij naar boven: cake bakken met rum, witte chocolade glazuur met kokos buitenkant. Is vast lekker!

Galgenmaal

2011-09-23T23:52:00.006+02:00

Met kinderen raak je soms verzeild in de vreemdste gesprekken. Zeker met mijn jongste (10). Gisteren kregen wij het over de doodstraf. Het hoe, waarom en waarom niet. Ik vertelde dat je je liefste eten mocht kiezen als laatste maaltijd ever. We praatten over wie het maken zou? De kok vd gevangenis, afhalen of misschien wel je moeder, want volgens Antal was sommig eten toch het lekkerst als je moeder het maakt. Goed he?

Vanochtend lees ik vervolgens in op Telegraaf.nl dat in Texas per vandaag als galgenmaal alleen nog maar gewoon gevangeniseten wordt geserveerd want de slachtoffers hadden dit voorrecht ook niet. Dit naar aanleiding van een Ku Klux Klan-lid die een overvloedige maaltijd besteld had, maar uiteindelijk geen honger zou hebben en niets at.
Ik loop nu al de hele dag te denken wat mijn laatste maaltijd zou zijn.
Ik kan eigenlijk niets verzinnen. Ik heb niet één lievelingsmaaltijd (ook zo'n kindervraag, wat is je lievelingseten/kleur/dier?)
Vaak spelen omstandigheden een grote rol: schijnt de zon, regent het? zomer, winter? alleen of in gezelschap? zelf gekookt of afhalen? haute-cuisine of comfortfood?
Gelukkig hoef ik er nog niet serieus over na te denken en dat houden we ook maar zo (en anders in ieder geval Texas mijden).

Vandaag heb ik bijvoorbeeld zin in een lekkere groentencurry, bij toeval vegetarisch. Zomer op je bord met een winterse touch door de spruitjes.
(als koolvariant)

Hollandse curry (4-6 pers.)
1x grote aardappel in blokjes, gekookt/ongekookt
1 stengel bleekselderij
1 grote wortel, blokjes
2 handen boontjes, kleine stukjes
1 grote hand spruiten, in 1/2 of 1/4
1 gr ui
2 teentjes knoflook
1 laurierblaadje
1 djoeroet poeroet
evt. bloemkoolroosjes
1-1 1/2 tl komijnpoeder
1/2-1 tl korianderpoeder
1/2-1 tl kardemompoeder
1-1 1/2 tl garam masala
1/2 tl chilipoeder
1/2 tl kerrie
1-1 1/2 bouillonblokje, verkruimeld (voor 0,2 dl)
1/2 tl gemberpoeder
3 tomaten, grove blokken
2 à 3 dl water
koriandersteeltjes +blaadjes (bosje)
zout

Bak de rauwe aardappelen aan in hete olie. Voeg de stukjes wortel toe en schep regelmatig om. Dan de ui en knoflook en vervolgens alle andere groenten, net als het laurierblad en de djoeroet en de koriandersteeltjes. Lekker bestrooien met alle specerijen. Beetje water erbij zodat het lekker op een laag vuurtje kan pruttelen. Als de aardappelen bijna gaar zijn kunnen de tomaten in de pan. Tussendoor indien nodig water aanvullen. Zout? Vlak voor het serveren bestrooien met gesnipperde korianderblaadjes. Lekker met rijst en een hard ei.

Tijdens het koken had ik geen aantekeningen gemaakt dus de maat vd kruiden is een grove inschatting. Als je gekookte aardappelen gebruikt voeg je deze met de tomaten toe. Extra pittig met gesnipperd rood pepertje.

PS. er zijn meerdere kookboeken uitgebracht met een verzameling galgenmalen. Eén vd bekendste: 'Meals to die for', geschreven door een voormalige inmate van een Texaanse gevangenis.

Er is ook een grappige persiflage voor Martha Steward-fans: 'Martha cooks in Prison, met bijv een 'Bread and Water' categorie.

Tot slot nog een fotocollage van 'Last Suppers' van ontwerper James Reynolds

De gouden briket, BBQ-wisseltrofee

2011-09-20T14:33:00.009+02:00

~~Echt goud~~

Hoewel ik collecte moet lopen voor de Nierstichting zou dit best wel eens een rustig weekje kunnen worden: mijn man in China en 1 dochter op zeilwerkweek. Dan zijn wij maar met z'n 4'en!
Culinair gezien niet zo'n goede start, vanavond patat gegeten ivm laat werken en dan dus 1/4 van mijn rondje collecte. Soms moet je voor gemak gaan.
'K ben wel blij met een rustig weekje: afgelopen weekend hadden wij onze (schoon)familie BBQ-wedstrijd.
Na het succes van de quiche-wedstrijd werd al snel besloten dat we er een vervolg aan moesten geven, ook met een thema.
Toen nog in zomerse sferen werd gekozen voor een BBQ wedstrijd met een uitdaging voor de mannen (BBQ Kings) deze keer: wie maakt de lekkerste spies?
De organisatiemolen draaide al snel op volle toeren: er kwam een officiële uitnodiging, wedstrijdregelement en een vakjury.
Wij (ik) hadden al snel een idee die we natuurlijk niet met onze concurrenten wilden delen. Tot zaterdag wisten we alleen dat één andere partij iets met coquilles/St. Jacobsschelpen ging doen.
Ons masterplan was een spies van grote garnalen, gewikkeld in een blaadje basilicum en een plakje ontbijtspek. Thuis in de grillpan geprobeerd en het was heerlijk. (ook goede tapa)
Stel je nu eens het toeval voor: de coquilles werden ook in (katen)spek gewikkeld!!!! Gelijke zielen, gelijke gedachten!
Gelukkig hadden zij ook nog verse ananas en geconfijte sjalotjes aan hun spies en een pittig sausje. Een goede combo: hartig, zilt en zoet.
Zij kregen dan ook mijn stem. (kon toch moeilijk op onszelf stemmen).
Tevens was er nog een merquez-combo met paprika, brood en knoflooksaus.
Last but not least was er een lamsspies, die de vakjuryprijs won. De jury (ondertussen geminimaliseerd tot 1 persoon) is een echte vleesliefhebber dus dat sprak voor zich. Wij wonnen echter de publieksprijs, zijnde 'DE GOUDEN BRIKET' (creatieve schoonzus). Direct maar een wisseltrofee van gemaakt , voor volgende BBQ's, in zomerse tijden.

voor het keffertje vd familie!!!

Voor de poedelprijs was er eigenlijk maar 1 geschikte kandidaat (de maker vd lamsspies) want het was namelijk een vreselijk ordinair opzichtig wit T-shirt met 'diamantjes' opdruk: I'm the KING of FUCKING everything. (Te bestellen via de website van Gerard Joling). Ik weet zeker dat hij het ook echt gaat dragen.

Met ook nog ijs, koffie (toch?) en taart (creatie van mij, soort piña colada lemon merengue die nog wat verder uitgewerkt moet worden) en best veel alcohol hadden wij een hele gezellige avond. Gelukkig bestond er nog een zondag.

Door alle commotie heb ik geen foto gemaakt van de taart en de spies, maar ik vond een instructiefilmpje op internet van 'onze' garnalen. Voor iets meer pit had ik ze zelf nog gemarineerd in knoflook en beetje olijfolie. Het is handig als je lange plakjes spek gebruikt en geen cirkels. Met één groot blaadje basilicum en de spek goed uitgespreid kun je aan de uiteinden zien of de garnaal al gaar is. Evt met basilicum-citroenolie als dip.

Beetje laat voor een BBQ-recept, maar later in de week worden er toch echt zomerse temperaturen voorspeld, dus voor een laatste keertje????????

24 kitchen en de pasta timballo

2011-09-16T23:46:00.004+02:00

Strijken zal nooit mijn lievelingsklusje worden. Jarenlang heb ik niet gestreken, niet voor mijzelf en de kinderen tenminste (ging toch na 1 dag in de was, of 1/2 dag). De overhemden voor mijn man deden we samen ( jouw beurt = jouw TV-keuze), en in de winter droeg hij er een trui overheen (deden we alleen het boord). Nu de kinderen groter worden vind ik het belangrijker dat ze er niet zo kreukelig uitzien. Dus sta ik nu geregeld aan de strijk. Door alle vakantiewas had ik deze week een hele stapel. Gelukkig had ik ook een hele stapel kookTV op de harddisk. Ik had net 5 dingen gedaan toen ik een vreemd geknetter hoorde: het snoer stond in de fik!
Vreemde gewaarwording, duurt even voor je reageert. Snel de stekker eruit gehaald maar de strijkijzer was in ieder geval overleden. Gelukkig verder geen schade, stel je voor dat ik even naar de WC was gegaan of zo. Nooit aan gedacht dat zoiets kon gebeuren. Zo oud was íe ook niet (5+?), maar wel met een erg gekruld snoer door het opbergen.
Ontzettend jammer natuurlijk dat ik niet verder kon strijken (!).

TV kijken kon natuurlijk nog wel steeds en zo kwam ik terecht op de 24 kitchen-zender. De nieuwe Nederlandse food-zender, 24 uur/dag. Officieel gaat de zender op 1 oktober beginnen, maar er zijn nu al wat voorproefjes die steeds herhaald worden.
Best leuk, nu veel 'Taste of life' van Rudolph van Veen. Ik moet zeggen dat ik wel een beetje allergisch ben voor zijn blije stem, maar hij maakt leuke dingen. Met René Mioch maakte hij een leuke uitzending met eetfragmenten uit films zoals de heerlijke Ratatouille, Chocolat, No Reservations en een voor mij onbekende pizza film Big Night, (wil ik echt zien). Na elk fragment kookt hij een passend gerecht. Bij Big Night was dat een Timballo di maccheroni, in Napels Timpano/i genoemd.
Op zich een eenvoudig gerecht, maar de verschijning is indrukwekkend.
Diverse lagen in een timbaalvorm zodat na het storten een soort laagjestaart tevoorschijn komt.

internetfoto van gelijksoortige timballo

Timballo di Macceroni(Timpano)
Voor de tomatensaus:
olijfolie, 1 gesnipperde ui, 1 gesnipperde knoflookteen, 300 g gehakt, 1 klein blikje tomatenpuree, 1 blik gepelde tomaten, zout en peper
Voor het pastadeeg:
300 g bloem, 3 eieren, 1 el olie, zout
Voor de timballo:
olijfolie, 2 eieren, 300 g geraspte kaas, 2 dl bechamelsaus, 400 g gekookte en koud gespoelde penne, 300 g geblancheerde spinazie, 2 el groene pesto, 400 g gekookte ham in reepjes, 8 hardgekookte eieren in partjes, 1 bos basilicum
Extra nodig: ronde (bolvormige) ovenvaste schaal met een inhoud van circa 3 liter

Verhit voor de tomatensaus een scheutje olijfolie en fruit de ui en knoflook. Voeg het gehakt toe en bak het rul. Bak de tomatenpuree 1 minuut mee, voeg de gepelde tomaten toe en breng op smaak met zout en peper. Laat de saus enigszins inkoken en vervolgens afkoelen.
Kneed de ingrediënten voor het pastadeeg door elkaar en rol er met de pastamachine (of deegroller) vellen van (net als voor lasagne). Of koop kant-klaar vellen, voorgeweld. Verwarm de oven voor op 180 ºC (heteluchtoven 160 ºC).
Vet de vorm in met olie (ERG BELANGRIJK) en bekleed hem met de pastavellen. Laat ze ruim overhangen. Meng de 2 eieren met de helft van de geraspte kaas door de bechamelsaus. Schep de saus door de penne. Meng de spinazie met de pesto.
Bouw de timballo als volgt op: een vierde van de penne, beetje spinazie, beetje geraspte kaas, een vierde van de penne, de helft van de tomatensaus, reepjes ham, beetje spinazie, de partjes ei, blaadjes basilicum, een beetje geraspte kaas, een vierde van de penne, de rest van de spinazie, de rest van de ham, een beetje geraspte kaas, de rest van de tomatensaus en de rest van de penne. Sla de vellen pastadeeg terug over de vulling.
Bak de timballo ca. 1½ uur in de oven, kan langer. Laat de timballo dan 15 minuten afgedekt rusten voordat je hem lost op een groot bord of op een schaal. Laat de timballo dan nog minstens 15 minuten staan voordat je hem aansnijdt, anders is hij te warm en zal hij snel inzakken.

Ik heb het nog niet zelf gemaakt, maar het zag er fantastisch uit, geschikt voor een feestje/buffet. De vulling is natuurlijk naar eigen smaak in te vullen en ipv pastavellen worden er soms ook repen gekookte/geroosterde groente gebruikt zoals aubergine of courgette. De spiesjes geïnspireerd door 'Çhocolat' heb ik al wel gemaakt: zeker voor herhaling vatbaar al is het alleen voor een foto.

Big Night

Ps. Ondertussen alweer in het bezit van een strijkijzer, dus ik ben weer op stoom. Ook maar gelijk een nieuwe mixer gekocht (de oude was 20+ en had nog maar 1 werkzame garde). Een simpele vd Hema, 10 euro. Prima ding en ik wacht op ooit een nieuwe keuken voor ik een echt mooi apparaat koop, Kitchen Aid ofzo want ik nu toch geen plaats.
Ps2. op You Tube ook nog de trailer vd film.

Belofte maak schuld!

2011-09-13T22:33:00.001+02:00

Het is alweer enige tijd geleden dat ik gratis 6 flessen original Caesar Salad dressing van Cardini kreeg. Dit was een hele slimme marketingstrategie. Het was namelijk de bedoeling dat je deze flessen verspreidde onder kennissen/buren/familie zodat ook zij het product konden uitproberen. Als tegenprestatie moest je er een blog aan wijden en een enquête invullen.
Het verspreiden ging gemakkelijk, het proeven en bloggen wat minder. Eerst gingen wij namelijk 4 weken op vakantie naar het land vd Caesar dressing: USA.
Ter plekke heb ik meerdere malen een "real" Caesar geprobeerd, maar ik ben niet echt fan geworden. Ik heb altijd een beetje moeite met de smaak van Parmezaanse kaas, vind het soms een beetje spuugachtig, à la blauwe kaas. Klinkt niet echt culinair hè?
Bij je maaltijd kreeg je bijna altijd salade. Toch nog een beetje vitamine's in koolhydraatland.
Alleen vond ik bijna alle dressings te zwaar mayonaisig: Ranch, Blue cheese, Thousand Islands, allemaal opgeleukte mayo. Vaak koos ik french/italian dressing, een soort vinaigrette, wel zo fris.

Thuis maakt mijn man altijd zijn "caesar"salade (naam klopt echt niet, te veel veranderd) en daar zijn wij allemaal dol op. Het is een combo van romaanse sla, rucola, ggedroogde tomaat, spekjes, pijnboompitjes, ui, parmezaan met een pittige dressing van mosterd/olie/witte wijnazijn/knoflook en ansjovis.
Soort klok-klepel. Maar dit heb ik dus voor ogen als ik aan Caesar denk (fout dus).
Ik heb geprobeerd onbevooroordeeld de Cardini dressing te proeven. Belofte maakt namelijk schuld. Uitslag: ook weer te mayonaisig, wel pittig. Voor mij was het meer een soort shoarmasaus. Hierdoor is de saus natuurlijk multi-inzetbaar!
Op de site van Cardini's vind je veel recepten van salades, ingestuurd door deelnemers van de Cardini saladewedstrijd. Ook in blogland kun je nog andere toepassingen vinden ( van medebloggers die ook een schuld moesten inlossen). Zeker een geslaagd marketingoffensief.
Ook maar direct de familieleden Ranch en Honey Mustard proberen? Allemaal zonder stabilisatoren kleur/geur/smaakstoffen, puur natuur dus. Beperkt houdbaar. Te koop in diverse supermarktketens.

Bits and pieces.

2011-09-09T16:36:00.024+02:00

Tijdens onze vakantie heb ik mij over veel dingen verwonderd. Eigenlijk wilde ik daar vaak over bloggen, maar het was soms maar een klein item.
Dit allerlaatste vakantieblog is dus een verzameling curiosa en losse opmerkingen. Ook kan ik nog wat van onze 1000 foto's kwijt.

Typisch Amerikaans:
- de grote hoeveelheid kerken, soms in the middle of nowhere, soms meerdere in een klein dorp. Volgens mij begint iedereen gewoon z'n eigen kerk.

- enorm aanbod van fruit/groenten in de supermarkten. Niet gewoon alleen groene peper, maar wel 10 soorten, ieder met z'n eigen sterkte/herkomst. Gewoon in het schap! Net als bijv. losse stengels bleekselderij.

De tomatillo, peperig tomaatje, zeer geschikt voor groene salsa's
(zie Jamie Magazine aug/sept)

Veel soorten tomaten, groen/rood/zwart. Ook bijzonder: automatische verneveling boven de groente, om uitdroging tegen te gaan. Soms met onweer geluid en flits.
Uberhaupt onbekende groenten/fruit zoals de pluot (combo van abrikoos en Japanse pruim). Typisch voor California ivm vroege bloesem.

- waanzinnig aanbod van suiker/meel/tomatenblikken/diepvriesassortiment

-in een iets grotere supermarkt kun je gewoon Wilton bakaccessoire kopen. kleurstoffen/bakblikken/kant-klare frostings en smaakextracten. Bij ons alleen te vinden in goed geoutilleerde kookwinkels.

-voor alles is een drive-thru! we hebben het gezien voor banken, drogisterijen,
Starbucks en restaurants. (anders dan Mc Donalds)

- wel bekend natuurlijk, maar wij stonden weer versteld van de portionering van al het eten. Vaak deelden de kinderen een portie omdat het anders teveel was. Ook de smoothies and softijsjes (size small) konden ze niet op. Misschien is het marketing, je betaald natuurlijk wel voor de portie, als ze kleiner worden gemaakt zullen de prijzen omlaag moeten. Toch hebben wij niet eens zoveel echt dikke mensen gezien, komen die niet meer op straat of ben ik er in NL ook al aan gewend?

- overal legale verkoop van wapens, zelfs in supermarkten. Alcohol en sigaretten zijn echter niet altijd verkrijgbaar. (vooral in Utah/mormonen)

- ander metricstelsel, cups/teaspoons/ounces/sticks. Vooral de boterverpakkingen zijn amusant.

ons favoriet pancake merk

- leuke brievenbussen langs de kant de kant vd weg. Als er post in zit staat een vlaggetje omhoog, hoef je niet voor niets te lopen.

Bijzondere combo's onderweg

- onze wheels. Perfecte auto. Zou 'm zo willen hebben, ruim plek voor iedereen. Wij schreven in het stof, iemand anders ernaast. LOL.

nationalistische gevoelens

Antal aan de slushpuppy

onbekende (nou ja) cowboy

Het was een leuke reis. Ik had niets willen missen, ook niet langer willen blijven maar wel iets meer willen relaxen. Ook bedacht ik in het vliegtuig wat ik allemaal had willen kopen (kleurstoffen/bakblikken/chocolade/smaakstoffen/specerijen/bakmixen/etc).
Dat had ik dus beter moeten voorbereiden. Zo blijft er altijd iets te wensen over.

Real end of story!!!!!!!!!

End of story

2011-09-06T17:44:00.007+02:00

Ik blijf echt een beetje hangen in mijn reisverslag. Aan de ene kant wil ik het graag afronden zodat ik weer over iets anders kan bloggen, en aan de andere kant kan ik er maar moeilijk zin voor maken. Toch maar even doorbijten voor het beste resultaat.

Mijn man heeft een zwak voor Olijfje

Vanuit onze camping bij Los Angeles maakten wij natuurlijk weer vele uitstapjes. Hollywood was een must, flaneren over de sterren in de stoep, rijden door de hills (fantastische huizen in de bergen), shoppen op Rodeo Drive ( windowshoppen) en natuurlijk veelvuldig naar the Beach!

1x Santa Monica Beach met bekende pier (gebruikt in vele film, oa Falling Down met Michael Douglas)). Ik was wel toe aan een beetje vis dus wij gingen op zoek naar een idylisch strandrestaurant. Ik vond alles te toeristisch dus we bleven rijden. In Malibu kochten we alvast maar een flesje wijn voor later bij de tent en informeerden naar iets leuks. Het aangewezen restaurant was meer mediteraans dan speciaal vis en ook niet simpel. Duurste van de hele reis. Het eten was prima, niet fantastisch, maar de entourage wel gezellig. De eigenaar (Fransman van 80) maakte aan ieder tafel een praatje, dat vind ik altijd leuk.

Een andere keer 'stranden' we buiten Santa Barbara (heerlijke plaats). Naast de universiteit van California SB, ik weet wel waar ik zou willen studeren. Heerlijk relaxed met picknicktafels aan de rand (met BBQ's) en daarna lekker beachen. Uitzicht op het ultieme strandrestaurant, maar wij moesten op z'n Hollands de restjes opmaken voor we weer gingen vliegen.

De laatste avond hadden we kaartjes voor de ultieme Amerikaans sportbeleving: honkbal!
Club de Dodgers.
Het was de 1e wedstrijd vh seizoen dus iedereen had er zin in. Zeeën blauw-wit (clubkleuren) togen naar het stadion.
Bijzondere avond. Het werd snel duidelijk dat de sport zelf niet het belangrijkst was. Het was een komen en gaan van mensen die iets gingen eten/plassen/who know's. Er was deels ook niet veel te beleven op het veld. Wat een trage sport. Volgens mij kun je wel een breiclubje beginnen. Ik snapte ook helemaal niets vd spelregels, maar dat is bij alle sporten zo.
Ik ging dus ook maar een stukje lopen, op zoek naar een (hete) kop thee en iets fatoenlijks te eten. Beiden waren te hoog gegrepen: "we don't do hot tea in de States" zei een surveillant en qua eten kon je kiezen uit hamburger/hotdogs etc. Er zou ook nog ergens iets gezonds zijn, maar ik kon het niet vinden. Logisch dat al die Amerikanen zo dik zijn. Het eten leek belangrijker dan de sport. De helft van de supporters liep te snacken.

Uiteindelijk kwam er toch nog enige actie op het veld en de Dodgers wonnen dik. Wel zo handig voor de sfeer.
Op elke vrijdagavond hebben ze ter afsluiting een vuurwerkshow. Heel mooi en heel veel herrie, maar het gaf wel iets extra's aan onze laatste avond. Net alsof het speciaal voor ons was!

De volgende dag was het zover, we gingen weer terug naar huis.
Onze huurauto was 10.000 km en vele vlekken rijker. Ik had nog wat kleine boodschappen gedaan (Farmers Market LA, soort souk van heerlijke deli's met grote openlucht Mall) maar was bang voor overbagage. Jammer, er had veel meer bij gekund, alles paste perfect. Na een prima vlucht (ik kon niet slapen, zeker 6 films gezien, oa. documentaire El Bulli) weer veilig geland in Amsterdam.
Home Sweet Home.

PS. Toch nog even reclame maken voor weer een heerlijk BBC product: The great British bake-off, straightforward bakwedstrijd voor gepassioneerde amateurs met erg leuke vakkundige jury, sympathieke sfeer. Vorig jaar ook genoten. Er zijn al een paar delen geweest, maar je kunt er prima invallen, elke aflevering heeft een ander thema.
Dinsdagavond BBC2, 21.00 Nl-tijd, herhaling zondagochtend.
http://www.bbc.co.uk/food/programmes/b013pqnm en http://www.thegreatbritishbakeoff.com/ voor info en alle fantastische recepten.

When life gives you lemons, make lemonade!

2011-09-01T16:30:00.006+02:00

Hoewel wij eigenlijk al weer een paar dagen thuis zijn wil ik toch nog een paar blogjes wijden aan onze Amerika reis. Onze reis eindigde namelijk niet in San Fransisco, maar daarna hadden wij weinig tijd/elektriciteit om te bloggen. Inspiratie genoeg, maar ik moet daar echt even voor gaan zitten en dat lukt niet altijd als je op reis bent. Sowieso ben ik ook niet zo'n fan van laptops, ik ben er niet zo handig in.

Na SF gingen wij zuidwaarts voor een paar daagjes strand. Sunset Beach Statepark, klinkt goed toch?
Hmm, naarmate wij zuidelijker kwamen zagen wij ook meer wolken. Eenmaal op de camping (eenvoudig, met sanitair) zagen wij geen zon maar mist: zeemist! (1 duinrij vd oceaan)
Compleet in nevelen gehuld, nat en bovendien koud. Wat een afknapper. Ik zakte in een diepe vakantiedip. En daar ben ik héél goed in. Uit armoede gingen we maar uit eten.
Iets noordelijker gelegen Santa Cruz is een vreemd plaatsje. Beetje hippie-achtig en vergeven van zwervers. We konden moeilijk iets leuks vinden , maar streken uiteindelijk neer in een soort jaren-50 diner. Culinaire verrassing van de reis: het bleek een vegetarisch/veganistisch restaurant te zijn!
Dat was even slikken. Gelukkig hadden we een zéér gay ober, dit ter vermaak van onze kids. Het eten viel deels mee: ik had een prima brown rice vegatable curry (soort nasi) met pinda saus, de nachosschotel was ook prima te doen (bruine bonen/kaas/tomaat/chips/guacamole), maar de fake kipburger en de FLT (fake-bacon Lettuce Tomato) op sourdough viel de kinderen zwaar. Toch een kleurrijke vakantieanekdote rijker.
In het plaatsje bleken sommige winkel nog tot 22.00 uur open en wij gingen op zoek naar een goede boekenwinkel. Mijn oudste zocht namelijk een nieuw deel van een vervolgserie. Bij de 1e winkel slaagden we niet, MAARRRRRRR...... ze hadden wel uitverkoop in kookboeken!!!!!!
Ik wilde alles wel meenemen. Het was dat de rest in de auto zat te wachten anders had ik er nog lang rondgedwaald. Uiteindelijk 2 leuke boeken gescoord voor 7 dollar!!!!!

The doughmakers cookbook gaat over de ervaringen van 2 zussen die een bakvormenimperium hebben opgezet, met allemaal typisch Amerikaanse bakrecepten.
In Nonna's Kitchen is ook een mix van levensverhalen (van oude Italiaanse oma's) en zeer persoonlijke succesrecepten.
Helemaal geweldig. Ik weet niet of ik er veel mee ga doen (heb nog stapels kookboeken/tijdschriften thuis), maar het was lekker leesmateriaal.
Net voor sluitingstijd vonden we in de 2e (mooie) boekhandel het gezochte boek. Wat een opluchting nu hoefden we niet steeds naar een boekenwinkel uit te kijken. Zelf ben ik later nog wel eens zo'n fantastisch winkel ingedoken, met mijn handen op mijn rug, kijkend naar de Dorie Greenspan's.
(2 dagen later had hij het alweer uit, nonstop bijna 500 blz. in het Engels lezen, toch wel knap).

school sardientjes

Een ander leuk plaatsje in de buurt in Monterrey. Vroeger bekend vanwege de canning industry ( sardientjes in blikken), maar opeens waren alle sardienen verdwenen en nu zijn de oude fabrieken een toeristische trekpleister vanwege de huisvesting van leuke winkeltjes/restaurants (Cannery Row) Er is trouwens ook een heel groot zeeaquarium. Terwijl ik ging window shoppen heeft de rest mooie vissen bekeken en zeer mooie foto's gemaakt.

De omgeving vd camping was trouwens fantastisch, de tuin van Californië ofzo. Voetbalvelden vol aardbeien/artisjokken/ avocado's/ citrusvruchten en vreemd genoeg spruitjes. Veel gesnoept van overzoete aardbeien.
In de velden werkten legioenen Mexicaanse (illegale?) seizoensarbeiders. In de 40+ hitte. Op de radio was een stukje van een stand-up comediant die vertelde over al haar kennissen die tegenwoordig opeens vegetarisch/vegan waren omdat ze het zo zielig vonden voor de dieren. What about de illegalen die in de hitte moesten ploeteren bij het oogsten van de door hun geliefde groenten? Ik kon er wel in meevoelen.

Het weer op de camping is niet verbeterd, na 2 dagen trokken wij weer verder naar Los Angeles. Eerst een stukje 17 Mile Drive. Hadden we niet hoeven doen, tol betalen voor een rondrit langs miljonairshuizen. Natuurlijk had je ook mooie uitzichten op zee (met dolfijnen), maar er waren nog steeds flarden mist. Verder dus met Highway 1 naar de 'city that never sleeps'. (of was dat New York?)

17-mile drive

voorgaand reisdeel

San Francisco, stad met vele gezichten.

2011-08-28T22:48:00.004+02:00

In SF verbleven we in een best luxe hotel. 1 nadeel: het lag aan de overkant vd baai, dus moesten we steeds over de Bay Bridge. Naast tolgeld kost dit ook veel tijd, zeker als de Battle of the Bay gehouden wordt (soort Ajax-Feyenoord van SF Footballclubs) plaats vindt! De stad is echt heel mooi.

Heerlijke woonwijken met artistieke huizen waar je zo zou willen wonen. Zelfs Downtown is aantrekkelijk met zijn afwisselende bouwstijl en bevolkingsgroepen. Mijn dames waren echter alleen geintereseerd in shoppen en wel voornamelijk Abercombie and Fitch. Het winkelaanbod is zo overweldigend dat ik niet weet waar te beginnen en dus niets doe, zeker als we met z'n allen zijn. Werkt niet.
Eigenlijk ben wel een beetje klaar met toerist zijn.
Je mist altijd de beste spots, bent altijd maar onderweg van A-B, zoekende, en later lees je wat je allemaal gemist hebt!

Ik hou van Chinatown, maar welk vd 100 restaurants moet je kiezen? Onze uiteindelijk keuze viel een beetje tegen, waarschijnlijk gewoon het verkeerde gegokt want de tent zat wel bomvol Chinezen.

Gelukkig is er maar 1 Alcatraz! Je moet wel vt voren via internet kaartjes regelen want anders moet je soms dagen wachten op een plekje. Leuk kort boottochtje (veel Abercombie/Fitch sweaters aan boord, vooral bij de NL'rs). Individuele rondleiding met Ipods. Ook in het Nederland. Ideaal voor de kids om zelf rond te lopen. Gelukkig was er ook een boot terug, het is best wel beklemmend. Daarna wilde ik natuurlijk naar de Fishermans Warff voor vis en naar Ghirardelli voor chocolade. Ook had ik nog heel graag een naar het schijnt fantastiche bakkerij bezocht, Tartine Bakery, maar ik ben niet alleen op vakantie, we moesten verder, weg uit SF. (Later las ik ook nog over culinaire stadswandelingen door locals, mjammmm)

Napa Valley

2011-08-21T17:31:00.000+02:00

In de buurt van Seqoia kwamen we langs diverse fruitstalletjes. Toen wij bij 1 ook een NL'se vlag zagen zijn wij daar gestopt om iets te kopen. Van een passerende buurman begreep ik dat de bewoner het erg leuk zou vinden om even met ons te praten. Ik liep dus het terrein op en trof daar hr.Berghuis(84), pensionado uit zuid-California. Geemigreerd in de jaren 50 ( na Jappenkamp en slechte werkvooruitzichten in NL), met oprotpremie vd regering. Na zijn pensioen helemaal gelukkig met een speciale fruit/bamboekwekerij als hobby!
Hij vond het helemaal leuk dat we kwamen en we moesten blijven voor koffie/thee. Hij kreeg wel vaker bezoek en had zelfs een visiteboek. Het was een heel leuk echtpaar en jammer genoeg moesten we na een uurtje toch echt verder.

In Seqoia ( grote Redwood bomen) trof ik als toppunt van toeval een Natuurwinkelklant!!!!
Ik wist wel dat zij ook zou gaan, maar eerder en startend va de Westkust. De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Even echt gezellig.

Na een vreselijke accomodatie in de buurt van Yosemite vonden we voor de volgende nachten toch een leuk kampeerplekje. Super primitief, zelfs geen stromend water. Hoewel, er stroomde een beekje. Het water was drinkbaar na min. 5 min. koken. Back to basics.
Onze volgende stop was Napa Valley, civilisation at last!
Napa village moet je overslaan, daar is echt niets te doen, behalve Oxbow Market, een soort overdekt delipleintje met overheerlijke producten. Jammer genoeg hadden wij net gelunched in een redelijk anoniem tentje.

De Valley zelf is erg leuk met allemaal wijndomeinen (=proeflokalen!!!!!).
Wij bezochten V. Sattui (125 jaar oud). Erg leuk plekje met deli en picknickplaats zodat je lekker kunt lunchen met hapjes en ingeslagen wijn. Ideaal met kids. Wij konden nog wel uren blijven, maar de kids wilden zwemmen. Dus terug naar de camping voor spetterend plezier!
Voor ons was er lekker avondeten in de vorm van overheerlijk frans brood (eindelijk weer normaal brood) lekkere kaasjes en ravioli ( allemaal V.) en voor de kids bezorgde pizza: Life is good!
Ps. tegenover de V. zat ook een deli van Dean & Deluca, wat had ik daar ook nog graag een kijkje genomen.

2011-08-15T17:23:00.000+02:00

Wij maken echt (te)veel miles. In 2 weken tijd al meer dan 4000 (6500 km)!!!!
Natuurlijk komt dat door ons begin traject van Dalles-Denver, maar sowieso zitten we elke dag snel een paar uur in de auto. Nou vinden wij dat niet erg, maar voor de kids is het natuurlijk anders. Ik moet echter zeggen dat ze het geweldig doen! Op een paar uitbarstingen na geven ze geen kik. Zolang de radio tenminste aanstaat ( ik kan geen .... meer horen) en er geregeld iets lekkers in gaat. Gelukkig maar, anders waren het onaangename dagen.
Onderweg heb ik trouwens wel een paar lekkere dingen gescoord bij een stalletje langs de kant vd weg, zelf gebakken gooddies, heerlijk.

Wij lijken wel Jappanners. In vliegende vaart langs de hoogtepunten. Eerst Bryce Canyon, mooie mystieke uitgeslepen rotsformaties, daarna de Grand Canyon, wereldberoemde vergezichten hoewel de noordkant iets minder grand is dan de zuidkant en vervolgens LAS VEGAS. We hadden een beetje met de dagen en de timing geschoven zodat we uiteindelijk op zaterdagavond aankwamen. Dat was niet geheel handig! Het is natuurlijk DE uitgaansdag vd week en bovendien was het ook ongeveer het laatste weekend voor de scholen weer begonnen. Erg druk dus. Bovendien ook erg warm. Wij zijn met de auto een paar keer over de Strip gereden en toen lekker gaan slapen. 's Ochtend uitgebreid ontbijten bij Denny's en toen een beetje shoppen.

Tegelijk met heel California vertrokken wij richting de Westkust en stonden dus gigantisch in de files.
4,5 uur over 150 km! Toch hadden wij nog mazzel, wij zagen ook veel mensen met autopech (kokende motor?). Uiteindelijk bleek de hoofdoorzaak van het oponthoud zeer onverwacht, de staat California checkte iedere binnenkomer op agrarische artikelen zoals zaden/planten. Op een 4 baanssnelweg. Vanwege ons Texas-nummerbord werden wij ook even gestopt, maar mochten gelukkig weer door. Stel je voor dat wij onze bagage moesten uitpakken ( > 11 tassen).
Na een overheerlijke steak stopten wij dicht bij Sequoia voor een motelletje. Vanaf morgen nog een paar dagen spartaans kamperen en dan richting de Nappa Valley (wijn) en San Fransisco. Mijn favoriet deel vd reis!

Typisch Amerikaans koekvormpje in souvenirwinkel Grand Canyon

Birthday boy

2011-08-14T17:34:00.000+02:00

Deze week hadden we natuurlijk het eigenlijke hoogtepunt van deze reis: Antal was jarig! Hij werd 10 (zelfs mijn jongste is nu een tiener!), en dat hebben wij geweten! We hadden de tent versierd en na de kadootjes hadden we zelfgebakken pancakes als ontbijt. Vervolgens vertrokken we voor een echt verjaardagsprogramma: eerst naar een soort funhal en daarna ergens zwemmen. Bij de funhal (videospelletjes en karten etc) hoorde ook een all-you-can-eat buffet. Pasta's, undercooked pizza's (schijnt zo te horen) en gelukkig ook een saladbar. Onbeperkt drinken en zelf ijsjes tappen. Wat wil je nog meer? (behalve weg). Pal er tegenover zal een Disney-achtig waterpark dus daar zijn we toen maar naar toe gegaan. Allemaal gekke glijbanen etc. Much fun.
Voor ons avondeten zijn we in Salt Lake City naar de Spagettifactory gegaan.
Niet duur, best lekker en in een oude fabriekshal. Het is een soort keten.

Als verjaardagstaart hadden we een supermarkt appeltaart, we zagen later dat het zonder gewone suiker was. Toch was de taart nog steeds erg zoet! Het was ook een erg gelei-ige taart, we hebben 'm niet helemaal opgegeten. Natuurlijk had ik in mijn Dutch Oven zelf een taart moeten bakken, maar ik twijfel nog een beetje of een taart ook naar chili gaat smaken (je mag geen zeep gebruiken). Ik had trouwens een Dutch Oven kookboekje gekocht en de schrijvers bleken in de buurt vd camping te wonen! Zij hadden al aan veel Championships meegedaan en vaak gewonnen, een goed boek dus. Ik heb ze direct een mailtje gestuurd dat ik hun boekje had gekocht. Ze wensten mij Good luck!

Yogi Bear?

2011-08-10T07:27:00.001+02:00

Het is alweer een paar dagen geleden dat ik heb geblogd. We zaten namelijk in Yellowstone Park en daar heb je absoluut geen internet/wifi! Zelfs maar heel beperkt mobiele telefoondekking. Ik voel mij wel een beetje een junkie, maar ik heb vond het niet leuk om zo afgesloten te zijn. Er gebeurt elke dag wel zoveel dat ik wel 3 blog/dag kan schrijven!
Yellowstone was een leuk park. We hadden eigenlijk een camping in het noordelijk deel ingedachten, maar omdat we best laat aankwamen besloten we maar de 1e mogelijke camping te pakken: Lewis Lake. Prima plek, onder de bomen, wel veel muggen. Nou zijn muggen altijd dol op mij. Op een gegeven moment vroeg een onbekende dame bij een bezienswaardigheid waar ik die muggenbeten opgelopen had want dan ging zij daar niet naar toe! Toen had ze de dikste nog niet eens gezien!

Wij hebben het park van onder tot boven bekeken. Weer veel miles dus. Het park is beroemd om zijn geisers, bijv. Old Faithful. Deze spuit gemiddeld elke 93 minuten en dan max 5 min, 30-55 meter hoog. Bijzonder natuurfenomeen.

Yellowstone Park was natuurlijk DE plek voor mijn Dutch Oven. Nog niet helemaal op de officiele manier (op een rooster boven de kooltjes ipv in de kooltjes), maar de chili was heerlijk! Toen ik naar het toilet liep (huisje met wc pot op gat in de grond) bood iemand mij zijn teveel aan rijst aan. Kijk dat vind ik nu leuk, ik heb dus rijst geswapt voor chili. De volgende dag zei hij dat het awsome was (Amerikanen kunnen altijd zo heerlijk overdrijven).

We zijn ook een paar keer uit eten geweest, mooie entourage in oude cabins, maar het eten was echt een beetje gaarkeuken en best duur met z'n 6'en.
De parkwinkel hadden maar beperkt aanbod dus wij hebben rijst met aangeklede soepsaus (was best lekker) en dat soort campfood.
Wij hebben veel herten en bizons gezien, maar geen beren. Hoewel.......?
Midden in de nacht liet iemand het alarm van zijn auto heel vaak afgaan. Zeer irritant. Toen hoorden wij: can anyone hear me? Onze buren reageerden en toen bleek dat hij dacht dat er een beer rond zijn tent scharrelde! Dan zit je toch wel rechtop in je (kwetsbare) tent. Ik was klaar om naar de auto te sprinten, maar mijn man blijft altijd cool. De buren gingen met hun koplampen op de tent schijnen en meerdere buren gingen rondjes rijden over de camping. Uiteindelijk ging iedereen maar weer slapen. Bleek de volgende dag dat het waarschijnlijk een snurkende buurman was geweest!!!! Wat een joke!
Nog een vistochtje gehad zonder vangst en toen was het alweer voorbij.
Na 3 nachtjes zijn wij weer verder getrokken richting Salt Lake city, voor een KOA camping met douches en zwembad. Dit was onderhand ook wel nodig. Ik denk dat de beren onze mensengeur al bijna niet meer zouden herkennen.

Happy camping ?

2011-08-04T07:20:00.001+02:00

We hebben ons 1e nachtje tent er op zitten, in Mueller state park. Leuke plek, goed verzorgd, met toilet, douches en all! De perfecte combo van outback en comfort. We mochten hier gelukkig wel een vuurtje stoken, met het eten moeten wij erg voorzichtig zijn, alles in de auto bewaren want afgelopen weekend was er nog een beer op de campground geweest!

's Ochtend lekker boterhammen geroosterd in pannendeksels. Het zoetige casino witbrood is eigenlijk gewoon niet te eten, maar geroosterd is het prima te doen. Natuurlijk moest het ik wel iets upgraden, ook in de outback! Lekker met philadelphia, tomaat, ui en avocado.

Na het ontbijt gingen wij in Colorado Springs (leuke plaats) vishengels en mijn Dutch Oven kopen, een Lodge 8 quarts. Na een uitgebreide lunch (we hebben zelfs doggy bags laten maken) reden wij terug naar de tent voor een rustige middag. Het begon echter hard te regenen. Stom genoeg had ik nooit aan regen gedacht. Te heet/te koud, dat wel, maar regen? Nou er kwam plenty. Wat moet je dan op een camping? Na ruim een uurtje wachten op beter weer besloten wij maar een volgend dorpje te bezoeken. Dit was niet zo'n slim plan. Het was namelijk nog verder de bergen in. Nu hadden wij regen, slinger wegen èn mist/wolken.
Ook was het veel verder dan wij dachten en het was al donker toen wij in Cripple Creek aankwamen. wat een disappointment. Het was een soort Las Vegas in historische panden. Een en al gokmachines. We zijn de hoofdstraat op en neer gereden en toen weer snel down hill. Wat een desperate plek, daar wilde ik niet eens iets eten. Het regende nog steeds keihard, met onweer. Wij waren bang midden in de nacht uit een natte tent te moeten vluchten, dus besloten wij nogmaals op zoek te gaan naar een motel. Het voelde wel een beetje overdreven, maar de dag erna moesten wij weer minstens 9 uur rijden en dan wil je wel uitgerust zijn. Op de tv zagen wij later dat er hele wijken verzopen waren. 's Ochtends was het weer prachtig zonnig en het was echt jammer dat wij niet bij onze tent zaten voor een lekker ontbijtje. Terug op de camping bleek de tent het aardig doorstaan te hebben. Het motel was misschien toch niet echt nodig geweest, maar dat is achteraf. Alles weer in de auto gegooid voor onze laatste lange autorit, op naar Yellowstone park (en Yogi Bear?)